Σωματικό βάρος: Ο σιωπηλός κίνδυνος για την καρδιά – Πώς συνδέονται

Είναι γνωστό εδώ και καιρό ότι όποιος είναι υπέρβαρος, έχει περισσότερες πιθανότητες να αναπτύξει καταστάσεις όπως υπέρταση ή διαβήτη, οι οποίες μπορεί να οδηγήσουν σε καρδιακές παθήσεις.

Τώρα οι ερευνητές του Johns Hopkins λένε ότι το υπερβολικό βάρος είναι κάτι περισσότερο από απλός “συνένοχος” στην ανάπτυξη προβλημάτων στην καρδιά.

Διότι, όπως φαίνεται, τα ίδια τα κιλά μπορεί να προκαλέσουν τραυματισμό του καρδιακού μυός!

“Βασικά, το να είσαι παχύσαρκος φαίνεται να είναι από μόνος του ένας ικανός παράγοντας κινδύνου για καρδιακό τραυματισμό, ανεξάρτητα από την υψηλή αρτηριακή πίεση, την αυξημένη χοληστερόλη και τον διαβήτη”, λέει ο καρδιολόγος του Johns Hopkins, δρ. Chiadi Ndumele. “Στο μέλλον, το υπερβολικό βάρος αυτό μπορεί να οδηγήσει από μόνο του σε καρδιακή ανεπάρκεια”.

Καρδιά: Πώς συνδέεται το σωματικό βάρος με την καρδιακή ανεπάρκεια

Η καρδιακή ανεπάρκεια είναι η αδυναμία της καρδιάς να συμβαδίσει αποτελεσματικά με τις απαιτήσεις που της επιβάλλονται. Και γίνεται ολοένα και πιο κοινή πάθηση, λέει ο δρ. Ndumele. “Πολλοί παράγοντες μπορούν να προκαλέσουν καρδιακή ανεπάρκεια και η επιδημία της παχυσαρκίας πιθανότατα συμβάλλει σε αυτό”, λέει. Μέχρι το 2030, ένας στους πέντε ενήλικες μπορεί να έχει καρδιακή ανεπάρκεια!

Είναι νέος ο τρόπος σκέψης, ότι η καθεαυτή παχυσαρκία μπορεί να οδηγήσει σε καρδιακή ανεπάρκεια. Ακόμη και εν τη απουσία άλλων γνωστών δεικτών για καρδιακές παθήσεις, όπως η υπέρταση, ο διαβήτης και η αυξημένη χοληστερόλη.

Πώς γνωρίζουν οι γιατροί τον κίνδυνο που ενέχει η παχυσαρκία για την καρδιά

Τα τραυματισμένα καρδιακά μυϊκά κύτταρα απελευθερώνουν ένα ένζυμο που ονομάζεται τροπονίνη Τ. Οι γιατροί το μετρούν στο αίμα όταν υπάρχει υπόνοια ότι έχει υποστεί έμφραγμα. Τώρα νέες, εξαιρετικά ευαίσθητες εργαστηριακές εξετάσεις, μπορούν να μετρήσουν την τροπονίνη σε πολύ χαμηλότερα επίπεδα.

Αυτή η εξέλιξη έδωσε τη δυνατότητα στους ερευνητές του Johns Hopkins να μετρήσουν τα επίπεδα τροπονίνης καθώς και τον δείκτη μάζας σώματος (ΔΜΣ) σε περισσότερους από 9.500 ενήλικες, ηλικίας 53 έως 73 ετών, που δεν είχαν καρδιοπάθεια.

Διαπίστωσαν ότι ο υψηλότερος ΔΜΣ συνδέεται στενά με υψηλότερα επίπεδα τροπονίνης:

  • Πάνω από την ηλικία των 12 ετών, όσοι ήταν οι πιο παχύσαρκοι (ΔΜΣ=35 και πάνω) εμφάνισαν την μεγαλύτερη καρδιακή ανεπάρκεια.
  • Το ίδιο έκαναν και όσοι είχαν τα υψηλότερα επίπεδα τροπονίνης.
  • Όσοι ήταν και παχύσαρκοι και είχαν και υψηλά επίπεδα τροπονίνης είχαν εννέα φορές περισσότερες πιθανότητες να αναπτύξουν καρδιακή ανεπάρκεια από εκείνους που είχαν φυσιολογικό βάρος και μη ανιχνεύσιμη τροπονίνη.

Τα αποτελέσματα της έρευνάς τους δημοσιεύθηκαν στην επιστημονική επιθεώρηση Journal of the American College of Cardiology: Heart Failure.

Ακόμη και το να είναι κανείς κάπως υπέρβαρος, τον θέτει σε υψηλότερο κίνδυνο, λέει ο δρ. Ndumele, επικεφαλής ερευνητής της μελέτης. Και όσο περισσότερο το επιπλέον βάρος, τόσο μεγαλύτερος ο κίνδυνος. Είναι μια πολύ ξεκάθαρη σύνδεση για τους παχύσαρκους και τους πολύ παχύσαρκους.

Έλεγχος του βάρους = χαμηλότερος κίνδυνος για την καρδιά

Ασθενείς και γιατροί συχνά πιστεύουν ότι “όλα είναι εντάξει” αν δεν υπάρχει διαβήτης, ή υπέρταση. “Αλλά μπορεί να υπάρχει σιωπηλή καρδιακή βλάβη”, λέει ο δρ. Ndumele.

Απομακρύνετε τα περιττά κιλά σοβαρά με αυτά τα βήματα:

  • Προσπαθήστε να χάσετε βάρος (αν είστε υπέρβαροι), ή να ελέγξετε το βάρος σας. “Αυτή είναι μια από τις καλύτερες στρατηγικές που γνωρίζουμε τώρα για την μείωση της καρδιακής ανεπάρκειας στο μέλλον”, λέει ο δρ. Ndumele.
  • Αντιληφθείτε τον κίνδυνο καρδιακής νόσου. Είναι σώφρον να αξιολογείτε τον καρδιακό σας κίνδυνο και να “γνωρίζετε τους αριθμούς σας”, δηλαδή:

– ΔΜΣ

– αρτηριακή πίεση

– σάκχαρο αίματος

– χοληστερόλη

  • Εάν είστε παχύσαρκοι, να είστε προσεκτικοί για σημάδια καρδιακής ανεπάρκειας. Αυτά περιλαμβάνουν:

– κόπωση

– δύσπνοια και

– ακανόνιστο καρδιακό παλμό

  • Συνειδητοποιήστε ότι κάθε απώλεια βάρους βοηθά. Για κάθε αύξηση κατά πέντε μονάδες στον ΔΜΣ, ο κίνδυνος καρδιακής ανεπάρκειας αυξήθηκε κατά 32% στην μελέτη!

Πηγή: https://www.hopkinsmedicine.org

 

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/