Σύνταξη Ιατρικής Βεβαίωσης ή Πιστοποιητικού και της Ιατρικής Γνωμάτευσης.
Βασική διαφορά μεταξύ τους, είναι η εξής:
- Η Ιατρική Βεβαίωση (Πιστοποιητικό) είναι η έγγραφη διαπίστωση κατάστασης ή γεγονότος αναγόμενου στην ιατρική αρμοδιότητα του ιατρού που το χορηγεί, δηλαδή βεβαιώνει πραγματικά περιστατικά και επιστημονικά ευρήματα.
- Η Ιατρική Γνωμάτευση είναι η έγγραφη αποτύπωση της υποκειμενικής κρίσης σχετικά με την κατάσταση της υγείας του ασθενούς και τη διάγνωση πιθανής ασθένειας ή και πιθανή πρόγνωσης.
- Προσοχή : Μία ιατρική γνωμάτευση μπορεί να συνιστά κατά μέρος και ιατρική βεβαίωση.
Σύμφωνα με το άρθρο 1 παρ. 3 του ν. 3418/2005 «ΚΩΔΙΚΑΣ ΙΑΤΡΙΚΗΣ ΔΕΟΝΤΟΛΟΓΙΑΣ» η σύνταξη και η έκδοση ιατρικών βεβαιώσεων και γνωματεύσεων αποτελεί ιατρική πράξη , είναι υποβοηθητική του ιατρικού έργου, ανήκει στα ευρύτερα επαγγελματικά καθήκοντα του ιατρού, την εκπλήρωση των οποίων δεν μπορεί να αρνηθεί για λόγους άσχετους με την επιστημονική του επάρκεια.
Μερικές επισημάνσεις για την εγκυρότητά των ιατρικών πιστοποιητικών ή γνωματεύσεων.
Θα πρέπει να:
- εκδίδονται μόνο μετά από εξέταση του ασθενή (ειδικά το Πιστοποιητικό)
- αφορούν αποκλειστικά στο γνωστικό αντικείμενο της ειδικότητας κάθε ιατρού
Σε κάθε περίπτωση, θα πρέπει να έχουν:
- ημερομηνία, υπογραφή και σφραγίδα
- υποχρεωτική αναφορά στο όνομα του λήπτη του πιστοποιητικού
- υποχρεωτική αναφορά στο σκοπό για τον οποίο προορίζονται και όχι «για κάθε νόμιμη χρήση
- αληθές περιεχόμενο
- Τα ιατρικά πιστοποιητικά και οι ιατρικές γνωματεύσεις, καθώς και οι ιατρικές συνταγές που εκδίδονται κατά τους νόμιμους τύπους, έχουν το ίδιο κύρος και την ίδια νομική ισχύ ως προς τις νόμιμες χρήσεις και ενώπιον όλων των αρχών και υπηρεσιών, ανεξάρτητα από το αν εκδίδονται από ιατρούς που υπηρετούν σε Ν.Π.Δ.Δ. ή Ν.Π.Ι.Δ. ή ιδιώτες ιατρούς.
- Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται εφόσον τα ιατρικά πιστοποιητικά και οι ιατρικές γνωματεύσεις προορίζονται για χρήση ενώπιον δημόσιας αρχής.
- Ιατρικά πιστοποιητικά που εκδίδονται από ιατρό απασχολούμενο στο δημόσιο αποτελεί δημόσιο έγγραφο και έχει αυξημένη αποδεικτική δύναμη.
- Η έκδοση αναληθών ιατρικών πιστοποιητικών συνιστά πειθαρχικό και ποινικό αδίκημα σύμφωνα με τις κείμενες διατάξεις ή/και δικαστήριο
- Ιδιώτες ιατροί που εκδίδουν συντάσσουν ιατρικά πιστοποιητικά ή μετέχουν σε επιτροπές, θεωρούνται υπάλληλοι κατά την έννοια που έχει ο όρος στον Ποινικό Κώδικα και υπέχουν ευθύνη και κατ΄ άρθρο 259 ΠΚ (Παράβαση καθήκοντος).
- Αυτονόητη είναι και η αστική ευθύνη του ιατρού έναντι του ζημιωθέντος από την έκδοση ψευδούς ιατρικής βεβαίωσης, έναντι του ζημιωθέντος σύμφωνα με τις διατάξεις του Αστικού κώδικα
- Υπάρχει και η πειθαρχική ευθύνη γιατρού του ΕΣΥ .
- Παράβαση καθήκοντος μπορεί να θεωρηθεί και η άρνηση έκδοσης ιατρικού πιστοποιητικού.
Διάταξη του άρθρου 221 Ποινικού Κώδικα. Ποινική Ευθύνη:
«Γιατροί, που εν γνώσει εκδίδουν ψευδείς πιστοποιήσεις, οι οποίες προορίζονται να παρέχουν πίστη σε δημόσια, δημοτική ή κοινοτική αρχή ή νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου ή σε μία ασφαλιστική επιχείρηση ή που μπορούν να ζημιώσουν έννομα και ουσιώδη συμφέροντα άλλου προσώπου, τιμωρούνται με φυλάκιση μέχρι δύο ετών και με χρηματική ποινή.
Αν οι ψευδείς αυτές πιστοποιήσεις προορίζονται για δικαστική χρήση, αυτοί που τις εκδίδουν τιμωρούνται με φυλάκιση τουλάχιστον έξι μηνών και χρηματική ποινή με στέρηση των αξιωμάτων και θέσεων που αναφέρονται στο άρθρο 63 αριθμ. 1, ως και με απαγόρευση ασκήσεως του επαγγέλματος τους για χρονικό διάστημα από ένα μήνα μέχρι έξι μήνες.»
Το αξιόποινο περιορίζεται μόνο στην περίπτωση που το ψεύδος αφορά πραγματικά περιστατικά (γεγονότα) και όχι κρίση ή γνώμη γιατί η τελευταία είναι ορθή ή εσφαλμένη και όχι αληθής ή ψευδής