Πάνω από ένα δισεκατομμύριο άνθρωποι ζουν διεθνώς με ψυχικά νοσήματα, που έχουν τεράστιο οικονομικό αντίκτυπο στις δαπάνες υγείας, την παραγωγικότητα και την οικονομία, όπως δείχνει νέα μελέτη του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας.
Σύμφωνα με τα ευρήματα, οι ολοένα και πιο συχνά εμφανιζόμενες ψυχικές διαταραχές, όπως είναι η αγχώδης διαταραχή και η κατάθλιψη ασκούν μεγάλες πιέσεις στις κοινωνίες αλλά και στο ΑΕΠ κάθε χώρας. Παρότι κάποια κράτη διαθέτουν καλά οργανωμένες πολιτικές ψυχικής υγείας και έχουν αυξήσει τον αριθμό των υφιστάμενων δομών και τις προσφερόμενες υπηρεσίες, ωστόσο αυτές δεν αρκούν για να καλύψουν την αλματώδη αύξηση της ζήτησης και απαιτείται μεγαλύτερη χρηματοδότηση, ώστε να αυξηθούν ισότιμα οι υπηρεσίες υγείας για την πρόληψη και την αντιμετώπιση των ψυχικών νοσημάτων.
Η αύξηση στην εμφάνιση των ψυχικών διαταραχών σε συνδυασμό με την εξέλιξη του δημογραφικού παγκοσμίως αποτελούν δύο από τις βασικότερες αιτίες ανάγκης αύξησης των δαπανών υγείας, σε ένα ανελαστικό περιβάλλον με κλειστούς προϋπολογισμούς. Τα νέα ευρήματα συγκεντρώθηκαν από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας και τον Άτλαντα Ψυχικής Υγείας για το έτος 2024 και φωτίζουν τα σημεία όπου έχει συντελεστεί πρόοδος αλλά και τα υφιστάμενα κενά και τις ανισότητες.
Η ψυχική υγεία όπως και η σωματική υγεία αποτελούν αναφαίρετο δικαίωμα κάθε πολίτη και δεν συνιστούν «πολυτέλεια». Την ίδια ώρα στην παγκόσμια στροφή των επιχειρήσεων σε ένα πιο βιώσιμο και ανθεκτικό μοντέλο αρχίζει να μετρά πολύ η ευζωία των εργαζομένων και να συνιστά ένα σημαντικό παράγοντα για την κάθε επιχείρηση, που πρωτίστως είναι το ανθρώπινο δυναμικό της.
Τι δείχνει η παγκόσμια έκθεση για την ψυχική υγεία 2024
Από τα διαθέσιμα ευρήματα προκύπτει ότι τόσο στους άντρες όσο και στις γυναίκες τα πιο συχνά ψυχικά νοσήματα είναι η αγχώδης διαταραχή και η κατάθλιψη. Η αυτοκτονία είναι το πιο τραγικό αποτέλεσμα των ψυχικών παθήσεων και δυστυχώς με τα στοιχεία του 2021 οι ετήσιες αυτοκτονίες ανήλθαν σε 727.000.
Παρότι γίνονται προσπάθειες παγκοσμίως, η πρόοδος για την μείωση των αυτοκτονιών είναι πολύ αργή για να συντονιστεί με τους στόχους βιώσιμης ανάπτυξης των Ηνωμένων Εθνών οι οποίοι έχουν θέσει ως ορόσημο τη μείωση των αυτοκτονιών μέχρι το 2030 κατά 33%. Η μείωση που έχει επιτευχθεί είναι μόλις κατά 12%.
Το κόστος των ψυχικών διαταραχών είναι δυσθεώρητο και οι μεγαλύτερες δαπάνες είναι οι έμμεσες. Έχει υπολογιστεί ότι μόνο η κατάθλιψη και η αγχώδης διαταραχή (2 από τις συνολικά 200 ψυχικές διαταραχές κοστίζουν παγκοσμίως 1 τρισεκατομμύριο δολάρια ετησίως.
2% των συνολικών δαπανών υγείας προορίζονται για την ψυχική υγεία
Ένα άλλο στοιχείο έντονου προβληματισμού είναι πως κατά μέσο όρο τα κράτη δαπανούν μόλις το 2% των συνολικών δαπανών υγείας για τις ψυχικές παθήσεις, ένα ποσοστό που έχει «παγώσει» από το 2017, με την διαφορά ότι τα ετήσια περιστατικά δεν «πάγωσαν» στα επίπεδα του 2017 αλλά αντίθετα πολλαπλασιάστηκαν. Οι ανισότητες επίσης αποτελούν μέγα ζήτημα, έτσι για παράδειγμα τα κράτη με υψηλό κατά κεφαλήν εισόδημα ξοδεύουν 65$ ετησίως για την ψυχική υγεία, ενώ στα φτωχά κράτη η δαπάνη αυτή είναι κάτω του 1$, στην πραγματικότητα είναι σχεδόν ανύπαρκτη (0,04$).
Ειδικά στην πατρίδα μας αντιμετωπίζουμε την υποστελέχωση των παιδο-ψυχιατρικών κλινικών, μεγάλες ελλείψεις και σε υγειονομικό προσωπικό και σε κλίνες στις παιδοψυχιατρικές κλινικές, ενώ με τα διεθνή δεδομένα υπάρχουν 13 υγειονομικοί για τις ψυχικές παθήσεις ανά 100.000 κατοίκους- μία ιδιαίτερα ανεπαρκής αναλογία.
Μια άλλη μεγάλη πρόκληση στον τομέα της αντιμετώπισης των ψυχικών παθήσεων είναι η περίφημη «αποασυλοποίηση» δηλαδή η μεταφορά όλων των ψυχιατρικών δομών στην κοινότητα, ώστε οι πάσχοντες να ενταχθούν κανονικά στην κοινωνία και να απαλλαχθούν από το στίγμα, που είναι βαρύτερο κι έχει μακρύτερη και πιο σκοτεινή σκιά κι από την ίδια τη νόσο. Συνολικά λιγότερο από το 10% των κρατών έχουν πετύχει πλήρως αυτόν τον μετασχηματισμό, ενώ οι περισσότερες χώρες-ανάμεσά τους και η Ελλάδα- βρίσκονται σε κάποιο στάδιο αυτού του μετασχηματισμού. Στην πατρίδα μας που για πολλές δεκαετίες το μοντέλο της περίθαλψης δεν ήταν ασθενοκεντρικό και πηγαίναμε στο νοσοκομείο για τα πάντα, πολλά ψυχιατρικά περιστατικά εξακολουθούν να νοσηλεύονται στα νοσοκομεία, με το 50% κατά μέσο όρο διεθνώς των εισαγωγών να είναι ακούσιες νοσηλείες και το 20% να διαρκούν περισσότερο από ένα έτος.
Το «παρκάρισμα» των ψυχιατρικών ασθενών στα νοσοκομεία δημιουργεί συμφόρηση, μείωση της ποιότητας των παρεχόμενων υπηρεσιών και μείωση της διαθεσιμότητας των κλινών. Τα ψυχιατρικά περιστατικά πρέπει να εξυπηρετούνται από οικοτροφεία βραχείας και μακροχρόνιας νοσηλείας ώστε να αποσυμφορηθούν οι κλινικές. Στο μεταξύ η ενσωμάτωση της ψυχικής υγείας στην πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας προχώρα, με το 71% των χωρών να πληρούν τουλάχιστον τα τρία από τα πέντε κριτήρια που έχει θέσει ο ΠΟΥ.
Ωστόσο, αυτή η πρόοδος δεν προχωρά με την ίδια ταχύτητα σε όλες τις χώρες. Για παράδειγμα μόνο 22 κράτη διαθέτουν δομές για την αντιμετώπιση της ψύχωσης και ανάμεσά σε αυτά τα κράτη περιλαμβάνεται και η Ελλάδα. Η ψύχωση εμφανίζεται κυρίως σε νεαρούς άνδρες 18-35 ετών και πυροδοτείται από κάποιο τραυματικό γεγονός όπως είναι η απώλεια αγαπημένου προσώπου, ο στρατός, μία αποτυχία σε εξετάσεις ή μία ερωτική απογοήτευση. Στην πατρίδα μας καταγράφονται ετησίως περίπου 3.500 περιστατικά ψύχωσης όπως αναφέρει ο καθηγητής ψυχιατρικής ΕΚΠΑ Νίκος Στεφανής Διευθυντής της ψυχιατρικής κλινικής στο Αιγινήτειο νοσοκομείο και τα τελευταία χρόνια αποκτήσαμε συμβουλευτικές Μονάδες ψύχωσης, με τις πρώτες να ανοίγουν σε Τρίπολη και Ρόδο, κοντά σε στρατόπεδα. Πρόοδος έχει συντελεστεί και στην ψυχολογική στήριξη των παιδιών και των εφήβων, με το 80% των χωρών να διαθέτουν το 2024 τέτοιου είδους υπηρεσίες, όταν το 2020 μόλις το 39% των χωρών προσέφερε ψυχολογική στήριξη στους νέους.
Οι ψυχικές παθήσεις είναι περισσότερες από 200. Πιο γνωστές είναι η κατάθλιψη, η αγχώδης διαταραχή, η ψύχωση, η σχιζοφρένεια, η επιληψία και η διπολική διαταραχή που αναδείχθηκε μέσω της προσωπικής εξομολόγησης γνωστών αστέρων του Χόλυγουντ, όπως η Κάθριν Ζέτα-Τζόουνς. Οι διπολικοί βιώνουν πολύ απότομες εναλλαγές της ψυχικής διάθεσης αλλά εφόσον λαμβάνουν τα φάρμακά τους είναι απολύτως λειτουργικοί και μάλιστα μπορούν να έχουν εξαιρετικά επιτυχημένες καριέρες.
Ψυχικές διαταραχές και κλιματική αλλαγή
Η κλιματική αλλαγή αποτελεί ανεξάρτητο παράγοντα επιδείνωσης της ψυχικής υγείας. Στην διερεύνηση αυτών των κινδύνων πρωτοστατεί διεθνώς ο Έλληνας Καθηγητής Επιστημών Περιβάλλοντος στο Πανεπιστήμιο Harvard των ΗΠΑ, Πέτρος Κουτράκης.
Σύμφωνα με τα ευρήματα, όταν αυξάνεται η θερμοκρασία του περιβάλλοντος κατά 5 °C καταγράφονται αυξημένος αριθμός αυτοκτονιών και ταυτόχρονα αυξάνουν οι εισαγωγές στα νοσοκομεία από ψυχικά νοσήματα από 15% έως 30%. Πιο συγκεκριμένα έχει εκτιμηθεί ότι αυξάνουν τα περιστατικά κατάθλιψης κατά 15% και τα περιστατικά σχιζοφρένειας κατά 25%, από την σταδιακή υπερθέρμανση του πλανήτη.
Πηγη: https://www.insider.gr/
