Η ηλικία είναι μία ψευδαίσθηση σύμφωνα με την Ιατρική
Δύο άνθρωποι με την ίδια ακριβώς χρονολογική ηλικία μπορεί να διαφέρουν
εντυπωσιακά στη μνήμη, στη δύναμη, στη λειτουργία της καρδιάς και των
αγγείων, στον μεταβολισμό και στη συνολική αντοχή του οργανισμού τους.
Πλέον, η ηλικία αποτελεί μια ψευδαίσθηση, τονίζει η σύγχρονη Ιατρική.
Αυτή την ψευδαίσθηση πραγματεύεται άρθρο που δημοσιεύθηκε πρόσφατα
στην επιθεώρηση New England Journal of Medicine.
Η καθηγήτρια Θεραπευτικής – Επιδημιολογίας – Προληπτικής Ιατρικής,
παθολόγος (Θεραπευτική Κλινική Ιατρικής Σχολής ΕΚΠΑ, Νοσοκομείο
Αλεξάνδρα) Θεοδώρα Ψαλτοπούλου, η Αλεξάνδρα Σταυροπούλου
(Βιολόγος) και ο Θάνος Δημόπουλος (καθηγητής Θεραπευτικής – Ογκολογίας
– Αιματολογίας, διευθυντής Θεραπευτικής Κλινικής, τ. πρύτανης ΕΚΠΑ)
παραθέτουν τα βασικά σημεία του άρθρου.
Η ηλικία χρησιμοποιείται πολλές φορές ως υποκατάστατο
για πράγματα που δεν έχουν μετρηθεί
Η ηλικία χρησιμοποιείται πολλές φορές ως υποκατάστατο για πράγματα που
δεν έχουν μετρηθεί: τη λειτουργική κατάσταση, τη βιολογική φθορά, την
ανθεκτικότητα, και την πιθανότητα ανάρρωσης μετά από ασθένεια. Όταν όλα
αυτά συμπυκνώνονται σε έναν αριθμό, η ιατρική κινδυνεύει να γίνει λιγότερο
ακριβής και λιγότερο δίκαιη. Το ουσιαστικό είναι ότι η βιολογική ηλικία δεν
συμπίπτει πάντα με τη χρονολογική.
Η γήρανση δεν προχωρά με τον ίδιο ρυθμό σε όλους, ούτε επηρεάζει όλα τα
συστήματα του οργανισμού με τον ίδιο τρόπο. Υπάρχουν μοριακές και κυτταρικές
μεταβολές που σχετίζονται με τη γήρανση, όπως αλλαγές στο ανοσοποιητικό,
στα μιτοχόνδρια, στα αγγεία και στον μεταβολισμό, αλλά αυτές εξελίσσονται
διαφορετικά από άνθρωπο σε άνθρωπο.
Ακόμη και άτομα που γεννήθηκαν την ίδια χρονιά, ή ακόμη και πανομοιότυποι
δίδυμοι, μπορεί να γερνούν βιολογικά με διαφορετική ταχύτητα. Ο τρόπος ζωής,
το περιβάλλον και η έκθεση σε νόσους επηρεάζουν αυτή τη διαδρομή. Άρα, το
να αντιμετωπίζονται όλοι οι άνθρωποι μιας ηλικιακής ομάδας περίπου ως ίδιοι
δεν ανταποκρίνεται στη βιολογική πραγματικότητα.
Τι προσπαθεί να μετρήσει η έρευνα τα τελευταία χρόνια
Τα τελευταία χρόνια, η έρευνα προσπαθεί να μετρήσει αυτή τη διαφορά
ανάμεσα στο «πόσων ετών είσαι» και στο «πόσο έχει γεράσει ο οργανισμός
σου». Στο πλαίσιο αυτό μελετώνται βιολογικοί δείκτες, όπως τα λεγόμενα
επιγενετικά ρολόγια που βασίζονται σε πρότυπα μεθυλίωσης του DNA, αλλά
και φλεγμονώδη και μεταβολικά προφίλ, τα οποία μπορούν να αποκαλύψουν
χρόνια φλεγμονή, οξειδωτικό στρες ή αυξημένη ευαλωτότητα σε καρδιαγγειακά
προβλήματα. Αν αυτή η προσέγγιση ενσωματωθεί σωστά στην ιατρική, θα
μπορούσε να αλλάξει σημαντικές αποφάσεις.
Η χορήγηση αντιπηκτικών, οι επεμβάσεις επαναγγείωσης, ο προσυμπτωματικός
έλεγχος για καρκίνο, ακόμη και η αξιολόγηση για μεταμόσχευση συχνά
επηρεάζονται έντονα από ηλικιακά όρια. Φυσικά, για να γίνει αυτό με ασφάλεια,
χρειάζονται διαφανείς μέθοδοι, τυποποίηση και σαφείς κλινικές οδηγίες, ώστε οι
νέοι δείκτες να μην χρησιμοποιηθούν αυθαίρετα ή με τρόπο που τελικά θα στερεί
φροντίδα από ασθενείς.
Πηγη: HealthDaily