Πάνος Καναβός : H αποζημίωση θα πρέπει να απεξαρτηθεί από τα rebate και clawback σε ότι αφορά τα νέα φάρμακα
Τα χρονικά όρια για τον εξορθολογισμό του συστήματος έχουν στενέψει επικίνδυνα
Τα χρονικά όρια για τον εξορθολογισμό του συστήματος έχουν στενέψει επικίνδυνα, τόνισε ο Πάνος Καναβός, Αναπληρωτής Καθηγητής, Αναπληρωτής Διευθυντής, LSE Health, Τμήμα Κοινωνικής Πολιτικής, London School of Economics, στο πλαίσιο της ομιλίας του στο συνέδριο Future of Healthcare in Greece.
Επίσης, τόνισε την ανάγκη το τρίπτυχο της αξιολόγησης/διαπραγμάτευσης, κλινικών πρωτοκόλλων και συνταγογράφησης να μετεξελιχθεί δυναμικά με άμεσες παρεμβάσεις από την πλευρά του Κράτους, ώστε να γίνει πιο αποτελεσματικό και λειτουργικό.
Σημείωσε ότι αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει ιδιαίτερη σχέση μεταξύ αξίας των νέων θεραπειών και της κλινικής πρακτικής, ενώ το σημαντικό πλεονέκτημα και όφελος ενός αξιόπιστου οργανισμού ΗΤΑ είναι η δημιουργία Κλινικών Πρωτοκόλλων σε συνεργασία με την ιατρική κοινότητα και με βάση την κλινική αποτελεσματικότητα και ανάγκη, καθώς και η κλινική τοποθέτηση των νέων θεραπειών στο σύστημα υγείας (θεραπείες 1ης γραμμής, 2ης γραμμής κ.ο.κ.) με βάση την αξιολόγηση τους ώστε να καθοδηγείται η συνταγογράφηση.
Μεγάλη σημασία έχει επίσης και η παρακολούθηση της εφαρμογής των κλινικών πρωτοκόλλων. Τα οφέλη από μια τέτοια παρέμβαση είναι μεγάλα και μπορούν να οδηγήσουν σε ένα πιο αποδοτικό σύστημα, αλλά και σε εξορθολογισμό της δαπάνης κυρίως σε νέες θεραπείες.
Όπως χαρακτηριστικά είπε: «Η νέα Κυβέρνηση θα πρέπει να προχωρήσει στη δημιουργία και άμεση στελέχωση με περισσότερο επιστημονικό δυναμικό μιας ανεξάρτητης Επιτροπής ή Αρχής κατά τα πρότυπα πολλών χωρών της ΕΕ, και να έχει έναν οδηγό κριτηρίων για το τι θεωρείται κλινικά αποτελεσματικό και σωστό, για το πως θα εφαρμόζονται οι αποφάσεις στο κλινικό περιβάλλον και η ίδια να παράγει κλινικά πρωτόκολλα, με βάση κοινωνικό-οικονομικά κριτήρια και γιατί όχι να καλύπτει και τα έξοδά της σε ότι αφορά την αξιολόγηση».
Αντίστοιχα, και η επιτροπή διαπραγμάτευσης, η οποία έχει καίριο ρόλο θα πρέπει να επανδρωθεί με προσωπικό και εργαλεία, ενώ στόχος θα πρέπει να είναι η αποζημίωση να απεξαρτηθεί από τα rebate και clawback σε ότι αφορά τα νέα φάρμακα, εάν και εφόσον περισσότερο συμφέροντες όροι θα διασφαλίζονται μέσω της διαδικασίας αξιολόγησης και διαπραγμάτευσης. Πρότεινε η διαπραγμάτευση για τα νέα φάρμακα να γίνεται με συμφωνίες επιμερισμού κινδύνου, οι οποίες δεν θα βασίζονται μόνο στη διαπραγμάτευση τιμής αλλά και σε συγκεκριμένο όγκο (price volume agreements), με ρήτρες σε περίπτωση που ο όγκος υπερβεί τα συμφωνημένα.
Επιπλέον, πρότεινε μια πιο επιθετική εφαρμογή των Risk Sharing Agreements με βάση τα αποτελέσματα του ΗΤΑ. Σε δεύτερο χρόνο, όπως τόνισε, μπορούν να εισαχθούν και άλλα μέτρα όπως τα Μητρώα Ασθενών, έτσι ώστε να υπάρχουν τα δεδομένα για την εφαρμογή outcomes based risk-sharing agreements.
Τέλος, μίλησε για τη συνταγογράφηση και των όγκο των συνταγών, την οποία χαρακτήρισε τον μεγάλο ασθενή του συστήματος διαχρονικά, παραθέτοντας 3 σημεία για τον εξορθολογισμό της:
1) τη συνεχή παρακολούθηση και αξιολόγηση των στοιχείων που συλλέγονται,
2) τη συμμόρφωση της ιατρικής κοινότητας με τα κλινικά πρωτόκολλα και
3) παρεμβάσεις από τον εποπτεύον οργανισμό ώστε να ελέγχεται τι συνταγογραφείται και για ποιο λόγο.
Πηγη:HealthDaily