Δυνατότητα μεταμοσχεύσεων για περισσότερους ασθενείς με δρεπανοκυτταρική αναιμία

Αποτελέσματα πρόσφατης μελέτης
Περισσότεροι ασθενείς με σοβαρή δρεπανοκυτταρική αναιμία μπορεί να είναι επιλέξιμοι για δυνητικά θεραπευτικές μεταμοσχεύσεις μυελού των οστών χρησιμοποιώντας μια νέα προσέγγιση που είναι πολύ λιγότερο τοξική από παλαιότερες μεθόδους και επιτρέπει σε περισσότερους συγγενείς να γίνουν δότες, σύμφωνα με τα αποτελέσματα μελέτης που παρουσιάστηκε την Τρίτη. Η συνήθης θεραπεία απαιτεί ο δότης να είναι αδερφός/η δηλαδή στενά γενετικό ταίρι και περιλαμβάνει εντατική χημειοθεραπεία με παρενέργειες που μπορεί να είναι δύσκολο να αντιμετωπιστούν, ειδικά από ασθενείς με βλάβη οργάνων από τη νόσο. Η νέα διαδικασία, που παρουσιάστηκε από ερευνητές στη συνάντηση της Αμερικανικής Εταιρείας Αιματολογίας (ASH), χρησιμοποιεί ένα πιο ήπιο σχήμα χημειοθεραπείας. Επιπλέον, ο δότης χρειάζεται μόνο να «ταιριάζει κατά το ήμισυ» γενετικά με τον λήπτη, γεγονός που διευρύνει τη δεξαμενή των πιθανών δωρητών ώστε να περιλαμβάνει γονείς, παιδιά, ξαδέρφια, θείες και θείους. 42 ενήλικες με δρεπανοκυτταρική αναιμία και ιστορικό εγκεφαλικού ή μειωμένης καρδιακής λειτουργίας υποβλήθηκαν στην τροποποιημένη διαδικασία μεταμόσχευσης, λαμβάνοντας βλαστοκύτταρα από ένα μέλος της οικογένειας τους που παρήγαγε υγιή αιμοσφαίρια. Δύο χρόνια αργότερα, το 95% εξ’αυτών ήταν ζωντανοί και το 88% είχε λειτουργικά μοσχεύματα χωρίς να χρειάζεται άλλη έγχυση βλαστοκυττάρων, είπαν οι ερευνητές.Οι περισσότεροι παρουσίασαν σημαντικές βελτιώσεις στους δείκτες του αίματος, μείωση των επεισοδίων πόνου και κόπωσης και βελτιωμένη λειτουργία της καρδιάς και των πνευμόνων.

 

 

Πηγη:HealthDaily