Σε πρώιμο στάδιο η τα ποσοστά επιβίωσης μπορεί
να προσεγγίσουν το 90%
Ο Μάιος αποτελεί τον Μήνα Ευαισθητοποίησης για τον Καρκίνο της Ουροδόχου
Κύστης, αναδεικνύοντας μια κακοήθεια με σημαντικό επιδημιολογικό αποτύπωμα
αλλά δυσανάλογα χαμηλή αναγνωρισιμότητα. Σύμφωνα με την Καθηγήτρια
Θεραπευτικής – Επιδημιολογίας – Προληπτικής Ιατρικής, Παθολόγο, Θεοδώρα
Ψαλτοπούλου, τη Δρ. Μαρία Καπαρέλου (Παθολόγος – Ογκολόγος) και τον
καθηγητή Θάνος Δημόπουλος (τ. Πρύτανης ΕΚΠΑ), Παρά τη βαρύτητα της νόσου,
η διάγνωση συχνά καθυστερεί. Η ανώδυνη αιματουρία -το συχνότερο και πιο
χαρακτηριστικό σύμπτωμα- εξακολουθεί να υποεκτιμάται, τόσο από τους ασθενείς
όσο και από την πρωτοβάθμια φροντίδα, καθώς αποδίδεται συχνά σε καλοήθεις
καταστάσεις. Αυτή η «διαγνωστική αβεβαιότητα» αποτελεί κεντρικό στόχο της
διεθνούς εκστρατείας “Feeling Unsure? Get Checked”, η οποία αναδεικνύει
ότι η καθυστέρηση στην αναζήτηση ιατρικής συμβουλής μεταφράζεται άμεσα
σε χειρότερη πρόγνωση. Η σημασία της έγκαιρης διάγνωσης είναι καθοριστική:
όταν η νόσος ανιχνεύεται σε πρώιμο στάδιο, τα ποσοστά επιβίωσης μπορεί να
προσεγγίσουν το 90%. Αντίθετα, η διάγνωση σε προχωρημένο στάδιο περιορίζει
σημαντικά τις θεραπευτικές επιλογές.
Ταχύτατες οι εξελίξεις στην αντιμετώπισή του
Σε θεραπευτικό επίπεδο, η διαχείριση του καρκίνου της ουροδόχου κύστης έχει
εισέλθει σε μια περίοδο ταχείας εξέλιξης. Η ανοσοθεραπεία με αναστολείς PD-1/
PD-L1 έχει μεταβάλει ουσιαστικά τη θεραπευτική στρατηγική στον μεταστατικό
ουροθηλιακό καρκίνο, οδηγώντας σε διαρκείς ανταποκρίσεις σε επιλεγμένους
ασθενείς και επεκτείνοντας το θεραπευτικό παράθυρο πέραν της χημειοθεραπείας.
Ταυτόχρονα, η έλευση των antibody–drug conjugates (ADCs) εισάγει ένα νέο
επίπεδο στοχευμένης κυτταροτοξικότητας. Το Enfortumab vedotin, με στόχευση
του Nectin-4, έχει αναδειχθεί σε βασικό θεραπευτικό άξονα σε προχωρημένη
νόσο και, σε συνδυασμό με ανοσοθεραπεία, διαμορφώνει πλέον νέα πρότυπα
πρώτης γραμμής. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον συγκεντρώνει η μετατόπιση των
καινοτόμων θεραπειών σε πρώιμα στάδια της νόσου. Νεοεπικουρικά σχήματα
που ενσωματώνουν ανοσοθεραπεία, με ή χωρίς χημειοθεραπεία ή συνδυασμό
με ADCs, έχουν επιτύχει ενθαρρυντικά ποσοστά πλήρους παθολογοανατομικής
ανταπόκρισης (pCR) Η στρατηγική αυτή ενδέχεται να επαναπροσδιορίσει τον ρόλο
της ριζικής κυστεκτομής και να οδηγήσει σε πιο εξατομικευμένες προσεγγίσεις.
Το μεγαλύτερο εμπόδιο παραμένει η καθυστερημένη διάγνωση
Παρά τη σημαντική πρόοδο, το μεγαλύτερο εμπόδιο παραμένει η καθυστερημένη
διάγνωση. Η ευαισθητοποίηση του κοινού και η έγκαιρη αναγνώριση των
συμπτωμάτων αποτελούν καθοριστικούς παράγοντες για τη βελτίωση της
επιβίωσης σε πληθυσμιακό επίπεδο. Ο καρκίνος της ουροδόχου κύστης
αποτελεί ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα όπου η σύγχρονη ογκολογία-μέσω
της ανοσοθεραπείας, των ADCs και της μοριακής στόχευσης-μεταβαίνει από
μια ενιαία θεραπευτική προσέγγιση σε ένα μοντέλο εξατομικευμένης ιατρικής.
Ωστόσο, η επιστημονική πρόοδος οφείλει να συνοδεύεται από ενίσχυση της
ευαισθητοποίησης, ώστε τα οφέλη της καινοτομίας να μεταφράζονται σε
πραγματική βελτίωση της επιβίωσης.
Πηγη:HealthDaily