Καθυστέρηση εμφάνισης Διαβήτη τύπου 1
Με πειραματικό φάρμακο
Αποτελέσματα μελέτης που θα αποτελέσουν ορόσημο για τον διαβήτη τύπου 1, αναφέρουν ότι για πρώτη φορά επετεύχθη καθυστέρηση εμφάνισης της νόσου, κατά μέσο όρο περίπου δύο χρόνια, σε νέους που διατρέχουν υψηλό κίνδυνο εμφάνισης της, μετά από χορήγηση ενός πειραματικού ενδοφλέβιου φαρμάκου για δύο βδομάδες.Τα εν λόγω αποτελέσματα παρουσιάστηκαν από τους ερευνητές στο συνέδριο της Αμερικανικής Διαβητολογικής Εταιρείας στο Σαν Φρανσίσκο και ταυτόχρονα δημοσιεύθηκαν στο New England Journal of Medicine. «Αυτά τα αποτελέσματα ανοίγουν ένα νέο κεφάλαιο», δήλωσε ο Jeffrey Bluestone, ένας ανοσολόγος στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας του Σαν Φρανσίσκο και μέλος της ερευνητικής ομάδας. «Από τη μια πλευρά» τα αποτελέσματα είναι «συναρπαστικά», είπε ο Bluestone, «από την άλλη ωστόσο, τώρα ξεκινάει ουσιαστικά η σκληρή δουλειά». Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να εξετασθεί το πως θα προχωρήσουν με αυτή τη θεραπεία και να διερευνηθεί ποια άτομα είναι πιο πιθανό να βοηθήσει. H κλινική δοκιμή ξεκίνησε πριν από 8 χρόνια και περιελάμβανε 76 άτομα, τα νεότερα εκ των οποίων ήταν 8 ετών και τα μεγαλύτερα 40 ετών. Όλοι τους διέτρεχαν εξαιρετικά υψηλό κίνδυνο για εμφάνιση διαβήτη τύπου 1. Έχει ανακαλυφθεί, ότι ο διαβήτης τύπου 1 ξεκινά χρόνια πριν διαγνωστεί. Οι πρώτες επιθέσεις στο πάγκρεας πραγματοποιούνται από τα Τ cells του ανοσοποιητικού συστήματος.
Αυτές οι επιθέσεις ανιχνεύονται μέσω δεικτών αντισωμάτων στο αίμα. Κατά τη διάρκεια αυτής της φάσης, τα βήτα κύτταρα στο πάγκρεας παραμένουν σε μεγάλο βαθμό ανέπαφα, και σε αυτή τη φάση η επιστήμη μπορεί να παρέμβει και να τα αποθηκεύσει.
Οι σαραντατέσσερις (44) από τους συμμετέχοντες στη μελέτη έλαβαν τα μονοκλωνικά αντισώματα αντι-CD3 (teplizumab) και 32 έλαβαν εικονικό φάρμακο. Στην ομάδα θεραπείας, ο διάμεσος χρόνος για τη διάγνωση του διαβήτη ήταν πάνω από 4 χρόνια. Στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου, ήταν 2 χρόνια. Το σαράντα τοις εκατό των ατόμων που έλαβαν το πειραματικό φάρμακο ανέπτυξε διαβήτη μετά από 5 χρόνια, έναντι 72% αυτών που έλαβαν εικονικό φάρμακο. Για τους συμμετέχοντες που έλαβαν teplizumab και είχαν συγκεκριμένες γονιδιακές παραλλαγές φάνηκε ιδιαίτερα πιθανό να αποφύγουν τη νόσο.
Πηγη:HealthDaily