Έσωσαν ζωές, στήριξαν το σύστημα υγείας
Οι γιατροί και οι νοσηλευτές είναι χωρίς αμφιβολία οι πρωταγωνιστές της χρονιάς που βαίνει στο τέλος της. Πρωταγωνιστές όμως χωρίς τη λάμψη της δημοσιότητας, πρωταγωνιστές μιας σκοτεινής και εφιαλτικής αλληλουχίας εφημεριών, με ατέλειωτες ώρες αγωνίας για τις αντοχές του συστήματος, τις αντοχές των ασθενών, αλλά και την αντοχή των ίδιων.
Ό,τι κάναμε ή δεν κάναμε μέσα στην πανδημία, γύρισε πάνω τους. Στα χέρια τους κατέληξαν τα άδοξα γλέντια, τα πάρτι, οι εκκλησιασμοί, οι εθνικές επέτειοι και οι γάμοι, οι εξορμήσεις παρά τις απαγορεύσεις, οι ανέμελες ποδηλατάδες στα βουνά και οι σέλφι στις παραλίες. Μετρούσαν και μετρούν τις μέρες και τις ώρες υπό συνθήκες αντίξοες και αφόρητης πίεσης.
Σε μια χρονιά ζόφου, χαμογέλασαν από την καρδιά τους μόνο μια μέρα. Όχι γιατί πήραν παραπάνω επιδόματα. Με εκείνο το χειροκρότημα από τα μπαλκόνια χάρηκαν, έστω και αν η ιδέα δεν ήταν αυθόρμητη, μας ήλθε από την Ιταλία…Πάντως το χειροκρότημα ήταν αληθινό και ήταν βροντερό και παρατεταμένο…
Αρκετοί πέθαναν και συνεχίζουν να πεθαίνουν πάνω στο καθήκον. Και ως τραγική ειρωνεία, ο θάνατός τους δεν θεωρείται καν εργατικό ατύχημα, γιατί κανένας δεν ασχολήθηκε να το νομοθετήσει.
Αλλά τα νοσοκομεία ήταν και είναι εκεί για όλους μας, Ιερώνυμους και μη. Και θα είναι και αύριο εδώ. Και μαζί τους και εκείνοι που αγωνίζονται για να κρατήσουν στη ζωή όσους, πλέον, προλαβαίνουν.
Πηγη: HealthDaily
