Tι δηλώνει στο Health Daily
Ο Άγις Τσουρός, Στέλεχος WHO & Πρόεδρος Πρωτοβουλίας για τη Δημόσια Υγεία
του Ιδρύματος Μποδοσάκη αναφερόμενος στην δημόσια υγεία και τις ανάγκες
αναβάθμισής της στη χώρα μας τόνισε στο Health Daily τα εξής: «Η υγεία είναι
προϋπόθεση, αποτέλεσμα και δείκτης μιας βιώσιμης κοινωνίας και αναπόσπαστη
διάσταση της ανάπτυξης μιας χώρας και μιας κοινωνίας. Με αυτή την έννοια η
υγεία δεν πρέπει να θεωρείται δαπάνη αλλά επένδυση. Με σημερινούς όρους
όταν αναφερόμαστε στην υγεία έχει σημασία να διακρίνουμε τουλάχιστον τρείς
τομείς που απαιτούν την προσοχή της Πολιτείας. Το σύστημα και τις υπηρεσίες
περίθαλψης, το σύστημα και τις υπηρεσίες δημόσιας υγείας, και τους καθοριστές
της υγείας του πληθυσμού που είναι κοινωνικοί, οικονομικοί, περιβαλλοντικοί,
πολιτισμικοί και πολιτικοί. Πολλοί μπερδεύουν το σύστημα περίθαλψης με την
δημόσια υγεία που αφορά την πρόληψη, την προαγωγή, την προστασία και την
επιτήρηση της υγείας του πληθυσμού καθώς και την διαχείριση των κρίσεων.
Η Ελλάδα έχει χρόνιες ελλείψεις και αδυναμίες στο σύστημα περίθαλψης και
ένα “αναιμικό” και αναχρονιστικό κρατικό σύστημα δημόσιας υγείας. Όσον
αφορά τους καθοριστές της υγείας αυτοί είναι υπεύθυνοι για τουλάχιστον το
65% της υγείας του πληθυσμού και επηρεάζουν τις συνθήκες διαβίωσης και
εργασίας και τις συμπεριφορές υγείας και ευθύνονται για τις ανισότητες που
υπάρχουν. Για αυτούς του λόγους η υγεία είναι πολιτική επιλογή και επηρεάζεται
από τις πολιτικές ολόκληρης της κυβέρνησης σε όλα τα επίπεδα, τις αρχές,
τις προτεραιότητες και τους στόχους που βάζει η ηγεσία. Η χρηματοδότηση
της υγείας με άλλα λόγια δεν περιορίζεται στις υπηρεσίες περίθαλψης. Η
θέσπιση προτεραιοτήτων χρειάζεται εκτίμηση των αναγκών και αξιολόγηση της
λειτουργικότητας και αποτελεσματικότητας του συστήματος. Η Ελλάδα είναι
η μόνη χώρα στην Ευρώπη που δεν εκδίδει μια ετήσια έκθεση της υγείας των
Ελλήνων που να χρησιμεύει σαν βάση στρατηγικού σχεδιασμού και λογοδοσίας.
Οι αποφάσεις για χρηματοδότηση θα πρέπει να βασίζονται σε συγκεκριμένες
αρχές και αξίες, όπως η ισότητα, η γενική κάλυψη (universal coverage), η
ανθρωποκεντρικότητα, η προσβασιμότητα και η βιωσιμότητα».
Σχετικά με το σύστημα περίθαλψης η πρωτοβάθμια φροντίδα, η ψηφιοποιηση,
η κάλυψη αναγκών σε απομακρυσμένες περιοχές (όπως τα μικρά νησιά) και
οπωσδήποτε ο περιορισμός των δαπανών για την υγεία από την τσέπη
του πολίτη αποτελούν μείζονες προτεραιότητες. Ωστόσο θα ήθελα να
σταθώ ιδιαίτερα στην αναγκαιότητα αναβάθμισης και ενίσχυσης τους
συστήματος δημόσιας υγείας στην χώρα μας. Η πανδημία ανέδειξε τις τεράστιές
αδυναμίες του συστήματος. Τα χρόνια νοσήματα, η παχυσαρκία, ο διαβήτης,
η υγεία των παιδιών και των ηλικιωμένων απαιτούν την ύπαρξη ενός
συστήματος που θα δίνει προτεραιότητα στην πρόληψη και την προαγωγή υγείας.
Η αντιμετώπιση κρίσεων δημόσιας υγείας όπως η πανδημία του Covid-19,
οι οποίες πολύ πιθανόν θα είναι όλο και πιο συχνές κάτω από την δαμόκλειο
σπάθη της κλιματικής αλλαγής επίσης απαιτεί σύγχρονες δομές, λειτουργίες
και εξοπλισμό τόσο σε κεντρικό όσο και στην περιφέρεια και στους δήμους.
Η Ελλάδα είναι σχεδόν στην τελευταία θέση στον τομέα των δαπανών για
την δημόσια υγεία σε σχέση με άλλες Ευρωπαϊκές χώρες. Η χρηματοδότηση
παρεμβάσεων για την πρόληψη χωρίς ένα ενιαίο διατομεακό,
διεπιστημονικό κρατικό σύστημα δημόσιας υγείας με κατάλληλες δομές
και τεχνογνωσία (όπως για παράδειγμα ένας ΕΟΔΥ με προδιαγραφές CDC)
που να εξασφαλίζουν συστηματικές, επιστημονικά τεκμηριωμένες και
βιώσιμες υπηρεσίες και παρεμβάσεις από διάφορους φορείς θα έχει
περιορισμένη αποτελεσματικότητα.
Συνοψίζοντας είναι τώρα η κατάλληλη στιγμή να εξασφαλιστούν πόροι για
ένα νέο σύστημα δημόσιας υγείας στην Ελλάδα με όρους 21ου αιώνα».
Πηγη:HealthDaily
