Οι επιπτώσεις των πανδημιών στην ψυχική Υγεία και στην τέχνη

Ανά τους αιώνες
Για τις επιπτώσεις των πανδημιών στην ψυχική υγεία μίλησε ο Νικόλαος Σμυρνής, Καθηγητής Ψυχιατρικής, Ιατρική Σχολή, ΕΚΠΑ, στην ημερίδα με θέμα «Επιδημίες – Πανδημίες που συγκλόνισαν την ανθρωπότητα», που διοργάνωσε πρόσφατα το ΙΑΣΩ. Όπως ανέφερε, παρότι οι επιπτώσεις των μεγάλων πανδημιών στην ανθρώπινη ιστορία ήταν τόσο σημαντικές η συστηματική μελέτη της επίδρασής τους στην ψυχική υγεία του πληθυσμού δεν υπήρξε αντικείμενο συστηματικής μελέτης παρά μόνο πολύ πρόσφατα. Σε αυτή τη μελέτη τη πιο σημαντική συνεισφορά είχε η πρόσφατη πανδημία COVID-19. Στην παρουσίαση του ανέλυσε συστηματικά τις επιδράσεις των πανδημιών στη ψυχική υγεία που μπορεί να διαχωριστεί στις ειδικές επιδράσεις του λοιμώδους παράγοντα της πανδημίας στο κεντρικό νευρικό σύστημα που χωρίζονται σε οξείες και μακροπρόθεσμες καθώς και στις μη ειδικές επιδράσεις όπως είναι οι επιδράσεις της καραντίνας στη ψυχική υγεία του πληθυσμού, οι επιδράσεις στη ψυχική υγεία της βαριάς νόσου από τον λοιμογόνο παράγοντα της πανδημίας (επιζώντες), οι επιδράσεις στη ψυχική υγεία των υγειονομικών και άλλων επαγγελματιών υγείας που βρίσκονται στη πρώτη γραμμή της αντιμετώπισης της πανδημίας, καθώς και οι επιδράσεις στη ψυχική υγεία των οικογενειών και των οικείων προσώπων των θυμάτων της πανδημίας. Ενδιαφέρον επίσης έχουν και οι ψυχολογικές επιπτώσεις στο πληθυσμό των προγραμμάτων εμβολιασμού για την αντιμετώπιση της πανδημίας. Από την πλευρά του, ο Γεώργιος Σαμώνης, Ομότιμος Καθηγητής Παθολογίας, αναφέρθηκε στις επιπτώσεις των πανδημιών στην Τέχνη. Από καταβολής ανθρωπίνου είδους αποτέλεσε ανάγκη η απεικόνιση του δράματος της ζωής. Οι πανδημίες, αφού ταλαιπώρησαν τις κοινωνίες με εκατόμβες θανάτων, άφησαν ανεξίτηλα σημάδια στην ιστορία του κόσμου. Η απεικόνιση αυτών των τραγικών γεγονότων ήταν μία ανάγκη έκφρασης που άρχισε αρκετά νωρίς. Πολλά από τα έργα αυτά χάθηκαν, άλλα όμως, νεότερα, επέζησαν και μας μεταφέρουν την ατμόσφαιρα του ανθρώπινου πόνου και της δυστυχίας μπροστά σε κάτι τόσο καταστροφικό, που ο ανθρώπινος νους αδυνατεί να καταλάβει και, προπαντός να αντιμετωπίσει. Σε αυτές τις περιπτώσεις η τέχνη, και ιδίως η ζωγραφική, δρα ψυχοθεραπευτικά σαν είδος «προσευχής» ή «εξιλέωσης». Αξίζει να ασχοληθούμε με αυτές τις απεικονίσεις, που μοιάζουν να περιγράφουν διαχρονικά το ανθρώπινο δράμα και την αδυναμία απέναντι στην αρρώστια.

 

 

Πηγη:HealthDaily