Για την πρόληψη των καρδιαγγειακών συμβάντων των αθλητών
Τον καταλυτικό ρόλο των προ-αγωνιστικών διαγνωστικών εξετάσεων για την πρόληψη των καρδιαγγειακών συμβάντων των αθλητών, επισημαίνει σε άρθρο του, ο Κωνσταντίνος Τσοβόλας, PhD, Καρδιολόγος του Ομίλου διαγνωστικών κέντρων Affidea με εξειδίκευση στις κληρονομικές μυοκαρδιοπάθειες στο HEART Hospital του Πανεπιστημίου UCL στη Μ. Βρετανία.Η άποψη πως η καρδιά ενός αθλητή διαφέρει δομικά και λειτουργικά από εκείνη του μέσου ενήλικα έχει διατυπωθεί σχεδόν πριν ένα αιώνα, χρησιμοποιώντας απλά μέσα εξέτασης, όπως η επίκρουση του θώρακα. Σήμερα, με τη χρήση ορισμένων εξειδικευμένων, αλλά απλών ταυτόχρονα ιατρικών μεθόδων (υπερηχοκαρδιογράφημα), έχουν απεικονισθεί οι φυσιολογικές μορφολογικές προσαρμογές της καρδιάς στη συστηματική άσκηση, οι οποίες συνοψίζονται στον όρο «αθλητική καρδιά».Η φυσιολογική αναδιαμόρφωση και προσαρμογή του καρδιακού μυός ανταποκρίνεται στις ανάγκες προπόνησης του αγωνιζομένου, όπως συμβαίνει με όλους τους μύες του σώματος. Έτσι, διακρίνουμε διαφορετικές αλλαγές στα αθλήματα αντοχής με έντονες αερόβιες ανάγκες (π.χ. οι δρόμοι μεγάλων αποστάσεων) και άλλες προσαρμογές στα αθλήματα δύναμης με υψηλό βαθμό αναερόβιας άσκησης (π.χ. η άρση βαρών). Η πρόληψη των καρδιαγγειακών συμβαμάτων που σχετίζονται με την άσκηση αποτελεί μια σημαντική πρόκληση για την ιατρική κοινότητα και τη δημόσια υγεία. Προς την κατεύθυνση αυτή, διεθνείς καρδιολογικές οργανώσεις, όπως η Αμερικανική Καρδιολογική Εταιρεία (AHA-American Heart Association) και η Ευρωπαϊκή Καρδιολογική Εταιρεία (ESC-European Society of Cardiology), δημοσιεύουν και ανανεώνουν κατά χρονικές περιόδους τις κατευθυντήριες οδηγίες για τον προ-αγωνιστικό έλεγχο των αθλητών καθώς και τα κριτήρια καταλληλότητας για την ασφαλή συμμετοχή σε αθλητικές εκδηλώσεις. Πρωταρχικοί στόχοι των οδηγιών αυτών είναι: 1. Ο εντοπισμός των αθλητών αυξημένου κινδύνου (α. οικογένειες με ιστορικό κληρονομικού καρδιαγγειακού νοσήματος, β. οικογένειες με ιστορικό νεανικού αιφνίδιου καρδιακού θανάτου, γ. νέοι με άγνωστης αιτιολογίας συγκοπτικά επεισόδια), 2. η πρόληψη δυσάρεστων συμβαμάτων (αιφνίδιος καρδιακός θάνατος) και 3. η καθιέρωση διαγνωστικών κριτηρίων για τον καθορισμό του επιτρεπόμενου επιπέδου φυσικής δραστηριότητας αθλητών με καρδιαγγειακές παθήσεις.
Πηγη: HealthDaily
