Ποιο μοντέλο πολιτικής πρέπει να ακολουθηθεί στο ΕΚΑΒ για να μην κινδυνεύουν ζωές
Δύο πρόσφατα περιστατικά που εμπλέκεται το ΕΚΑΒ σε Κώ & Νέα Μάκρη Αττικής αντίστοιχα, καταδεικνύουν το εξής απλό: πως σ’αυτή τη χώρα, το αυτονόητο εξακολουθεί να αποτελεί ζητούμενο …
Τόσο οι γεωγραφικές ιδιαιτερότητες της χώρας όσο και η δεινή οικονομική κατάσταση στην οποία περιήλθε λόγω της χρεοκοπίας, επιβάλλουν αλλαγή μοντέλου πολιτικής με ρεαλισμό και χωρίς προκαταλήψεις ή αναχρονιστικές ουτοπικές αντιλήψεις, πως για όλα θα βρεθούν μαγικές λύσεις από το… Αθηνοκεντρικό Κράτος! Ένα Κράτος που εδώ και μήνες έχει τεθεί σε κατάσταση “safe mode”, εν αναμονή αυτοδύναμης κυβέρνησης.
Η καθημερινότητα ωστόσο δεν επιτρέπει την πολυτέλεια της πτήσης σε θέση “auto” για πολύ ακόμα, καθώς η αναστολή των παρεμβάσεων που καθυστέρησαν αδικαιολόγητα για δεκαετίες χάριν του πολιτικού κόστους ή της εξυπηρέτησης μονοπωλίων και συντεχνιών, κινδυνεύει να μας οδηγήσει σε ανώμαλη προσγείωση με δυσανάλογο κόστος ακόμα και στη βαριά βιομηχανία της χώρας!
Αποτελεί λοιπόν -αν όχι κοινωνική απαίτηση – σημείο προβληματισμού για την επόμενη Πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Υγείας και όχι μόνο, η παρέμβαση σε μια σειρά κατευθύνσεων:
– Εκσυγχρονισμός και εξειδίκευση του υφιστάμενου νομικού πλαισίου, με κατάργηση της παράλογης απαγόρευσης στις ιδιωτικές εταιρείες ασθενοφόρων να εκτελούν πρωτογενείς διακομιδές!
Όπως τα φαρμακεία ανά την περιφέρεια εφημερεύουν ώντας ιδιωτικές επιχειρήσεις, έτσι και τα ιδιωτικά ασθενοφόρα που υφίστανται αδειοδοτημένα από το Κράτος, οφείλουν να δίνουν διαθεσιμότητες στο ΕΚΑΒ, όταν οι ανάγκες το επιβάλλουν!
– Προτυποποίηση ενιαίου πλαισίου προδιαγραφών τόσο για τα οχήματα και τον εξοπλισμό τους, όσο και για τα πληρώματα των ασθενοφόρων.
Δεν είναι δυνατόν να τίθενται περιορισμοί στην παρέμβαση των Διασωστών του ΕΚΑΒ όταν ακολουθούν πρωτόκολλα για τη διάσωση, με τη δικαιολογία ότι υπερβαίνουν τις αρμοδιότητές τους!
Μοναδική αρμοδιότητα έχουν τη διάσωση του ασθενούς, και το Κράτος οφείλει να τους παρέχει την απαιτούμενη νομική προστασία ακόμα και αν οι πράξεις που διενεργούνται εμπίπτουν στα επαγγελματικά δικαιώματα άλλων κλάδων του χώρου της υγείας!
Άλλως, δεν μιλάμε για Διασώστες, αλλά για μεταφορείς ασθενών!
– Συνολική διαχείριση του στόλου των ασθενοφόρων οχημάτων ΔΧ από το ΕΚΑΒ, καθώς σήμερα ουδείς γνωρίζει πού και πόσα τέτοια οχήματα υπάρχουν διάσπαρτα ανά την επικράτεια, πόσα ανήκουν σε κέντρα υγείας, πόσα σε νοσοκομεία και πόσα σε άλλους δημόσιους φορείς, πόσα είναι λειτουργικά αλλά δεν χρησιμοποιούνται λόγω υποστελέχωσης και πόσα χρειάζονται απόσυρση & αντικατάσταση! Ακόμα και οι δωρεές που γίνονται από ευεργέτες, θα πρέπει να εμπίπτουν και να εξυπηρετούν ένα συνολικό σχεδιασμό!
– Αποκέντρωση αρμοδιοτήτων του Υπουργείου Υγείας και μεταφορά τους μαζί με την αντίστοιχη χρηματοδότηση στους ΟΤΑ Β’ Βαθμού, με παράλληλη κατάργηση των Υ.ΠΕ. Δεν νοείται στο 2023 η ύπαρξη ενός παράλληλου διοικητικού κατακερματισμού, που στις περισσότερες των περιπτώσεων δεν γνωρίζει ποιες είναι οι πραγματικές ανάγκες του χώρου ευθύνης του, ενώ συχνά δεν διαθέτει την απαιτούμενη διοικητική υποστήριξη και το μόνο που “συνεισφέρει” είναι η περαιτέρω εμπλοκή στην επικάλυψη αρμοδιοτήτων!
Αυτές είναι μόνο κάποιες από τις παρεμβάσεις που θα μπορούσε να προτείνει κάποιος… Μπορούν να χαρακτηριστούν Συντηρητικές ή Προοδευτικές; “Δεξιές” ή “Αριστερές”;
Λίγη σημασία έχει, αρκεί να απαντούν στις καθημερινές προκλήσεις της διακομιδής των ασθενών χωρίς να εκθέτουν διεθνώς τη χώρα!
Γιάννης Καναβός RN BsC MsC Healthcare Management Μέλος ΔΣ Ινστιτούτου Νοσηλευτικών Ερευνών & Πολιτικής της Υγείας – ΙΝΕΠΥ
Πηγη: https://www.healthreport.gr/