Ζήτηση Ιατρού

Η CRETAN AID Ιατρική Βοήθεια Κρήτης Ε.Π.Ε., που δραστηριοποιείται στο χώρο της υγείας στον Άγιο Νικόλαο Λασιθίου ζητάει Ιατρό άνευ ειδικότητας ή Γενικό Ιατρό ή Παθολόγο για την σεζόν 2024.

Απαραίτητα προσόντα: Άριστη γνώση της Αγγλικής γλώσσας, υπευθυνότητα, εργατικότητα, ακεραιότητα χαρακτήρα.
Προσφέρονται: Ανταγωνιστικές υψηλές αποδοχές, διαμονή, φιλικό περιβάλλον εργασίας, άριστες εγκαταστάσεις.

Οι ενδιαφερόμενοι καλούνται να υποβάλουν βιογραφικό σημείωμα της επαγγελματικής τους εμπειρίας στο e-mail: [email protected]

και στο τηλέφωνο 2841027551 και φαξ 2841021910.

Με εκτίμηση,

—

Poppy Gerani

Operations Manager

CRETAN AID Medical Clinic

1, Modatsou, 721 00, Agios Nikolaos, Crete, Greece

T: 0030 28410 27551 | 0030 28410 27556

F: 0030 28410 21910

[email protected]

www.cretanaidcrete.gr

Νέα θεραπεία ορμονικής υποκατάστασης ασθενών με φλοιοεπινεφριδιακή ανεπάρκεια

Νέα θεραπεία ορμονικής υποκατάστασης δείχνει πολλά υποσχόμενη σε κλινική μελέτη ασθενών με φλοιοεπινεφριδιακή ανεπάρκεια καθώς μείωσε την κόπωση κατά περίπου 10%, βελτίωσε τη διάθεση και αύξησε τα επίπεδα  ενέργειας του ασθενούς κατά 30% σε σχέση με την τυπική από του στόματος ορμονική υποκατάσταση.

Η νέα θεραπεία αναπαράγει πιο πιστά τους φυσιολογικούς  κιρκάδιους και ουλτράδιους ρυθμούς της κορτιζόλης φαίνεται πως βελτιώνει τα συμπτώματα σε ασθενείς με  φλοιοεπινεφριδιακή ανεπάρκεια. Τα αποτελέσματα της σχετικής κλινικής μελέτης υπό την αιγίδα του  Πανεπιστημίου του Bristol δημοσιεύτηκαν πρόσφατα, στο κορυφαίο διεθνές περιοδικό Journal of Internal  Medicine.

Ειδικότερα, σε ασθενείς με φλοιοεπινεφριδιακή ανεπάρκεια (π.χ. νόσο Addison ή συγγενή υπερπλασία των επινεφριδίων),  ταχαμηλά επίπεδα της κορτιζόλης προκαλούν χρόνια κόπωση, κατάθλιψη, μυϊκή αδυναμία, ναυτία/ εμέτους και  (δυνητικά επικίνδυνη για τη ζωή) υπόταση.  Έως τώρα η αντιμετώπιση της φλοιοεπινεφριδιακής ανεπάρκειας περιλαμβάνει την ορμονική υποκατάσταση, και οι τρέχουσες οδηγίες που προβλέπουν την από του στόματος χορήγηση υδροκορτιζόνης, δεν κατορθώνουν να αποκαταστήσουν ικανοποιητικά την ποιότητα ζωής των ασθενών. Μία πιθανή εξήγηση έγκειται στην αδυναμία του υπάρχοντος τρόπου ορμονικής υποκατάστασης να μιμηθεί τον φυσιολογικό ουλτράδιο ρυθμό της κορτιζόλης. Η νέα θεραπευτική πρακτική που βασίζεται στην παλμική χορήγηση υδροκορτιζόνης (μέσω αντλίας υποδόριας έγχυσης), είναι το αποκορύφωμα δεκαετούς έρευνας από επιστημονική ομάδα του Πανεπιστημίου του Bristol, στο Ηνωμένο Βασίλειο, στην οποία συμμετείχε και ο Έλληνας ερευνητής και ιατρός Κωνσταντίνος  Καλαφατάκης.

Πορίσματα

Η θεραπεία με την αντλία μείωσε την κόπωση κατά περίπου 10%, βελτίωσε τη διάθεση και αύξησε τα επίπεδα  ενέργειας του ασθενούς κατά 30% σε σχέση με την τυπική από του στόματος ορμονική υποκατάσταση. Η λειτουργική απεικόνιση του εγκεφάλου των ασθενών αυτών αποκάλυψε επίσης μεταβολές στον τρόπο με τον οποίο ο εγκέφαλος επεξεργάζεται συναισθηματικές πληροφορίες μεταξύ των δύο θεραπευτικών προσεγγίσεων. Η Dr Georgina Russell, επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης, εξήγησε ότι«Οι ασθενείς που λαμβάνουν θεραπεία υποκατάστασης κορτιζόλης από το στόμα έχουν συχνά παρενέργειες που τους δυσκολεύουν να ζήσουν φυσιολογική ζωή. Ελπίζουμε ότι αυτή η νέα θεραπεία με τη χρήση της αντλίας θα προσφέρει μεγαλύτερη ελπίδα σε χιλιάδες ανθρώπους που έχουν επινεφριδιακή ανεπάρκεια. Περίπου το 1% του  πληθυσμού του Ηνωμένου Βασιλείου θα λάβει στεροειδή κάποια στιγμή της ζωής του, αυτά τα άτομα μπορεί να εμφανίσουν εξουθενωτικές ψυχολογικές παρενέργειες. Αυτή η δοκιμή έδειξε ότι ακόμη και σε φυσιολογικά επίπεδα, η λειτουργία του εγκεφάλου διαταράσσεται και ότι πρέπει να διερευνήσουμε όχι μόνο τη δόση αλλά και το μοτίβο χορήγησης των στεροειδών για οποιοδήποτε είδος θεραπείας με στεροειδή».

Από την πλευρά του ο Dr Κωνσταντίνος Καλαφατάκης, συνεπικεφαλής συγγραφέας της μελέτης, επίτιμος πλέον ερευνητής της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Bristol και Επίκουρος Kαθηγητής Ιατρικών Νευροεπιστημών της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Queen Mary του Λονδίνου επεσήμανε ότι «Τα ευρήματα της έρευνας αυτής, σε προηγούμενων κλινικών μελετών μας, υπόσχονται καλύτερη ποιότητα ζωής σε ασθενείς που χρήζουν θεραπείας υποκατάστασης με υδροκορτιζόνη (κορτιζόλη) και ανοίγουν νέους ορίζοντες στην κατανόηση του τρόπου εμπλοκής της κορτιζόλης σε μία σειρά νευρολογικών και ψυχιατρικών νοσημάτων, στη βελτίωση της θεραπευτικής νοσημάτων που βασίζονται στη χρήση συνθετικών γλυκοκορτικοειδών, ενώ ενθαρρύνουν την περεταίρω ανάπτυξη του κλάδου της χρονοβιολογίας και χρονοφαρμακολογίας.»

 

 

Πηγη: https://virus.com.gr/

Ο καρκίνος του μαστού «σταδίου 0» χρειάζεται μακροχρόνια παρακολούθηση

Αποτελέσματα μεγάλης μελέτης
Μια πρώιμη μορφή καρκίνου του μαστού που επηρεάζει μόνο τα κύτταρα
μέσα στους γαλακτοφόρους αδένες απαιτεί τουλάχιστον τρεις δεκαετίες στενής παρακολούθησης μετά τη θεραπεία λόγω υψηλότερων από το αναμενόμενο μακροπρόθεσμων κινδύνων, διαπίστωσε μια μεγάλη μελέτη που δημοσιεύτηκε την προηγούμενη εβδομάδα στο The BMJ.Το in situ πορογενές καρκίνωμα του μαστού, που μερικές φορές ονομάζεται καρκίνος του μαστού Σταδίου 0, ανιχνεύεται συχνότερα σε μαστογραφίες προσυμπτωματικού ελέγχου. Το εάν δικαιολογεί ή όχι επιθετική θεραπεία είναι μέχρι τώρα αμφιλεγόμενο, επειδή δεν εισβάλουν τα καρκινικά κύτταρα στους περιβάλλοντες ιστούς, σε όλες τις περιπτώσεις.Μερικές φορές, το in situ πορογενές καρκίνωμα διαγιγνώσκεται εκτός προγραμμάτων προσυμπτωματικού ελέγχου, όταν οι γυναίκες βρίσκουν ένα ψηλαφητό εξόγκωμα. Στην εν λόγω μελέτη, ερευνητές από το Ηνωμένο Βασίλειο παρακολούθησαν 27.543 τέτοιες γυναίκες που διαγνώστηκαν μεταξύ 1990 και 2018. Ετησίως, 13 στις 1.000 ανέπτυξαν διηθητικό καρκίνο του μαστού – ποσοστό 4 φορές πάνω από τον αναμενόμενο αριθμό μεταξύ των γυναικών του γενικού πληθυσμού, σύμφωνα με την μελέτη.Κάθε χρόνο, 3 ασθενείς στις 1.000 πεθαίνουν από καρκίνο του μαστού, αριθμός σχεδόν τετραπλάσιος από τον αναμενόμενο, σημειώνεται στη μελέτη. Οι υψηλότεροι από το μέσο όρο κίνδυνοι για διηθητικό καρκίνο και θάνατο από καρκίνο του μαστού παρέμειναν για τουλάχιστον 25 χρόνια μετά τη διάγνωση ενός in situ πορογενούς καρκινώματος. Η ίδια ερευνητική ομάδα είχε αναφέρει προηγουμένως ότι τα ποσοστά διηθητικού καρκίνου και θανάτου από καρκίνο του μαστού σε γυναίκες με διαγνωσμένο in situ πορογενούς καρκινώματος είναι υπερδιπλάσια από αυτά των γυναικών στο γενικό πληθυσμό και παραμένουν αυξημένα για τουλάχιστον 20 χρόνια μετά τη διάγνωση. Στη νέα μελέτη, η μαστεκτομή δεν μείωσε τον κίνδυνο θανάτου από καρκίνο του μαστού σε σύγκριση με τη θεραπεία διατήρησης του μαστού, πιθανότατα λόγω καρκίνων που αναπτύχθηκαν στον άλλο μαστό. Μια μελέτη του 2023 διαπίστωσε ότι μεταξύ σχεδόν 13.000 γυναικών που υποβλήθηκαν σε θεραπεία για in situ πορογενές καρκίνωμα, μόνο το 52% συνέχισε τις ετήσιες μαστογραφίες.

 

 

Πηγη;HealthDaily

Τα φάρμακα για την παχυσαρκία καταπολεμούν και τη φλεγμονή

Ελπίδες ότι μπορούν να βοηθήσουν στη θεραπεία της νόσου του Πάρκινσον και του Αλτσχάιμερ
Η τελευταία γενιά φαρμάκων κατά της παχυσαρκίας που έχουν γίνει τόσο
περιζήτητα, χάρη στην αποτελεσματικότητά τους στη θεραπεία του διαβήτη και στη μείωση του βάρους μειώνουν επίσης και τη φλεγμονή σε όργανα όπως ο εγκέφαλος, αυξάνοντας έτσι τις ελπίδες ότι μπορούν να βοηθήσουν και στη θεραπεία της νόσου του Πάρκινσον και του Αλτσχάιμερ. Τα στοιχεία δείχνουν ότι τα φάρμακα που ταξινομούνται ως αγωνιστές υποδοχέα GLP-1 μπορούν να μειώσουν τη φλεγμονή στο ήπαρ, τα νεφρά και την καρδιά. Φαίνεται ακόμη και να μειώνουν τη φλεγμονή στον εγκέφαλο, οδηγώντας τους επιστήμονες να ελπίζουν ότι θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για τη θεραπεία της νόσου του Πάρκινσον και του Αλτσχάιμερ, οι οποίες χαρακτηρίζονται από φλεγμονή του εγκεφάλου. Μια πρόσφατη ανασκόπηση απαρίθμησε περισσότερες από 20 κλινικές δοκιμές που διερευνούν τα εν λόγω φάρμακα ως πιθανές θεραπείες για τις δύο ασθένειες. «Η επόμενη γενιά αυτών των φαρμάκων θα μπορούσε να είναι ακόμη πιο στοχευμένη στη μείωση των φλεγμονών που έχουμε εντοπίσει», λέει ο Daniel Drucker, ενδοκρινολόγος στο Πανεπιστήμιο του Τορόντο στον Καναδά, ο οποίος συνέγραψε μια μελέτη που διερευνά πώς τα φάρμακα μειώνουν τη φλεγμονή. Είναι γνωστό, ότι τα εν λόγω φάρμακα μιμούνται μια ορμόνη του εντέρου που μοιάζει με γλυκαγόνη (GLP-1), η οποία δρα στον εγκέφαλο για να μειώσει την όρεξη, αλλά παράλληλα ελέγχει και τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα. Όμως, μια σειρά από ευρήματα, τα τελευταία χρόνια, δείχνουν την ικανότητα αυτής της ορμόνης και των μιμητών της να ηρεμούν τη φλεγμονή, που προκαλείται από μια επίθεση κυττάρων και χημικών ουσιών του ανοσοποιητικού συστήματος. Σε ένα πείραμα, ένας αγωνιστής του υποδοχέα GLP-1 που ονομάζεται λιραγλουτίδη ανακούφισε τη φλεγμονή του ήπατος σε ποντίκια με λιπώδες ήπαρ. Παρόμοιο αποτέλεσμα παρατηρήθηκε σε μια πιλοτική μελέτη σε ανθρώπους. Σε άλλα πειράματα με ποντίκια, η λιραγλουτίδη έδειξε αντιφλεγμονώδες δυνατότητες στους νεφρούς και στην καρδιά. Και το ίδιο το GLP-1 μειώνει τη φλεγμονή στον λιπώδη ιστό σε παχύσαρκα και διαβητικά ποντίκια. Οι μειώσεις του σωματικού βάρους και του σακχάρου στο αίμα που προκαλούν τα φάρμακα πιθανώς βοηθούν στον έλεγχο της φλεγμονής. Αλλά μερικά από τα αντιφλεγμονώδη αποτελέσματα των φαρμάκων ξεκινούν ακόμη και πριν επιτευχθεί ουσιαστική απώλεια βάρους. Αυτός είναι ο λόγος που οι επιστήμονες πιστεύουν ότι υπάρχει ένας ξεχωριστός μηχανισμός σε αυτά τα φάρμακα. Ο Drucker και οι συνεργάτες του παρατήρησαν ότι οι υποδοχείς για το GLP-1 είναι σπάνιοι στα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος σε πολλούς ιστούς στους οποίους η ορμόνη και οι μιμητές της μειώνουν τη φλεγμονή, αλλά είναι άφθονοι στον εγκέφαλο. Για να ελέγξει τον ρόλο του νευρικού συστήματος, η ομάδα του Drucker ξεκίνησε προκαλώντας φλεγμονή σε όλο το σύστημα ποντικών. «Πολλά φάρμακα GLP-1 βελτίωσαν την υγεία των ποντικών και μείωσαν τη φλεγμονή», λέει ο Drucker. Αλλά όταν οι ερευνητές χρησιμοποίησαν είτε γενετικές μεθόδους είτε φάρμακα για να μπλοκάρουν τους υποδοχείς GLP-1 στον εγκέφαλο των ζώων, τα φάρμακα GLP-1 δεν μπορούσαν πλέον να μειώσουν τη φλεγμονή σε πολλούς ιστούς. Τα ευρήματα δημοσιεύτηκαν στο Cell Metabolism τον Δεκέμβριο.

 

 

Πηγη: HealthDaily

ΗΠΑ: Περισσότερες θεραπείες για τον καρκίνο του πνεύμονα ζητούν οι Ογκολόγοι

Ερωτηματολόγια σε 250 ογκολόγους και δημιουργία λίστας αιτημάτων
Οι ογκολόγοι των ΗΠΑ που
ασχολούνται με τον μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα (ΜΜΚΠ) κάνουν έκκληση για περισσότερες θεραπείες, περισσότερους πόρους για τη διαχείριση έγχρωμων ασθενών, περισσότερη έρευνα για τη διαχείριση συννοσηροτήτων και περισσότερα εργαλεία για την αξιόπιστη πρόβλεψη της ανταπόκρισης στη θεραπεία. Το Ινστιτούτο Έρευνας Καρκίνου (CRI) και η Regeneron δημιούργησαν μια μεγάλη λίστα με αιτήματα αφού ρώτησαν 250 ογκολόγους που ασχολούνται με ασθενείς με προχωρημένο ΜΜΚΠ. Η έρευνα έδειξε ότι, παρ’ όλη την πρόοδο, εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικές ακάλυπτες ιατρικές ανάγκες στο ΜΜΚΠ. Πιο συγκεκριμένα το 17% των ογκολόγων θεωρούν τις τρέχουσες θεραπευτικές επιλογές ως εξαιρετικές. Σχεδόν το ένα τρίτο των ερωτηθέντων είπε ότι υπάρχει περιθώριο για περισσότερες επιλογές ανοσοθεραπείας στον προχωρημένο ΜΜΚΠ. Το αίτημα για περισσότερες θεραπείες αντανακλά τους περιορισμούς των υφιστάμενων φαρμάκων, καθώς οι διαφορές μεταξύ των ασθενών που εμποδίζουν την αποτελεσματικότητα τους σε όλους. Οι περισσότεροι (96%) από τους ογκολόγους είπαν ότι είναι σημαντικό να υπάρχουν πολλαπλές θεραπευτικές επιλογές. Σχεδόν το 90% των ογκολόγων θέλει να δει περισσότερη έρευνα για τη θεραπεία ασθενών με προχωρημένο ΜΜΚΠ με συννοσηρότητες. Σχεδόν τα δύο τρίτα των ερωτηθέντων είπαν ότι δεν υπάρχουν αρκετοί πόροι για τον τρόπο διαχείρισης των καρδιαγγειακών παθήσεων. Οι ογκολόγοι θέλουν επίσης περισσότερους πόρους για τη διαχείριση εγκεφαλικών μεταστάσεων σε ασθενείς που ανήκουν στη μαύρη φυλή και σε ασθενείς ηλικίας 70 ετών και άνω.

 

 

Πηγη:HealthDaily

Αναγκαίος ο εμβολιασμός κατά της γρίπης και της covid σε όλα τα τρίμηνα της εγκυμοσύνης

Τι ανέφεραν οι ειδικοί στην ημερίδα του ΕΔΔΥΠΠΥ
Ιδιαίτερη έμφαση στην αναγκαιότητα του αντιγριπικού εμβολιασμού σε όλα τα
τρίμηνα της εγκυμοσύνης, όπως και στις γυναίκες που βρίσκονται στην περίοδο της λοχείας και του θηλασμού έδωσαν όλοι οι επιστήμονες που συμμετείχαν στη διαδικτυακή ημερίδα, με θέμα «Οι Επιδημίες του Χειμώνα: Οι πολίτες ρωτούν, οι ειδικοί ιατροί απαντούν». Καθώς οι έγκυες είναι πιο ευάλωτες να παρουσιάσουν βαρύτερη επιπλοκή και να νοσηλευτούν, όπως και να αποβάλουν, το εμβόλιο της γρίπης προστατεύει τη μητέρα και το νεογέννητο για τουλάχιστον έξι μήνες. Είναι ασφαλές εμβόλιο μακράς πείρας και συνιστάται και από τις μαιευτικές εταιρείες της χώρας μας. Εξίσου σημαντικός είναι ο εμβολιασμός κατά του Covid-19 σε όλες τις φάσεις της εγκυμοσύνης. Δε βλάπτει το έμβρυο και δεν προκαλεί προβλήματα γονιμότητας στη γυναίκα και τον άνδρα. Αντιθέτως, η νόσηση της εγκύου από κορονοϊό μπορεί να προκαλέσει πρόωρο τοκετό, ελλιποβαρή ή και θνησιγενή παιδιά και να κινδυνεύσει και η ζωή ακόμα και της ίδιας της εγκύου. Επίσης οι ομιλητές τόνισαν την ανάγκη να εντατικοποιηθεί ο εμβολιασμός κατά της γρίπης και αντίστοιχα και κατά του Covid-19 με το νέο μονοδύναμο επικαιροποιημένο εμβόλιο, καθώς και να τηρούνται τα μέτρα πρόληψης και υγιεινής για την αντιμετώπιση του κύματος των ιώσεων που ταλαιπωρούν παιδιά και ενήλικες την περίοδο της τωρινής έξαρσης.Την ημερίδα διοργάνωσε το Ελληνικό Διαδημοτικό Δίκτυο Υγιών Πόλεων του Π.Ο.Υ. (ΕΔΔΥΠΠΥ), με τη συνεργασία και τη συμμετοχή της «Ομάδας μελέτης για την ορθολογική χρήση των αντιβιοτικών» της Ελληνικής Εταιρείας Χημειοθεραπείας και του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών. Συμμετείχαν οι Καθηγητές Ελένη Γιαμαρέλλου, Καθηγήτρια Παθολογίας- Λοιμώξεων ΕΚΠΑ, Κυριακή Κανελλακοπούλου, Ομότιμη Καθηγήτρια Παθολογίας-Λοιμώξεων ΕΚΠΑ, Μαρίζα Τσολιά, Καθηγήτρια Παιδιατρικής-Λοιμώξεων, Συμεών Μεταλλίδης, Καθηγητής Παθολογίας-Λοιμώξεων του ΑΠΘ, Βησσαρία Σακκά, Παθολόγος-Λοιμωξιολόγος, Δ/ντρια ΕΣΥ. Χαιρετισμό απηύθυναν ο Πρόεδρος του ΕΔΔΥΠΠΥ και του ΙΣΑ, Γιώργος Πατούλης και η Γενική Διευθύντρια του ΕΔΔΥΠΠΥ, Ιατρός Ακτινοδιαγνώστρια Μαρία Κουρή.

 

 

Πηγη;HealthDaily

Αδυναμία κάλυψης των Ιατρικών αναγκών στην Ελλάδα καταγράφει η έκθεση της Κομισιον

Δεύτερη στη λίστα των χωρών της ΕΕ μετά την Εσθονία
Το ποσοστό των ανικανοποίητων αναγκών για ιατρική περίθαλψη στην Ελλάδα
παραμένει το δεύτερο υψηλότερο στην ΕΕ μετά την Εσθονία, σύμφωνα με την ετήσια έκδοση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής «State of Health in the EU | Greece: Country Health Profile 2023», που είδε το φως της δημοσιότητας πριν λίγες ημέρες. Όπως αναφέρεται στην έκθεση, παρά τη σταθερή μείωση από το 2016, το ποσοστό των ανικανοποίητων ιατρικών αναγκών, λόγω οικονομικής αδυναμίας, μεγάλης απόστασης ή μεγάλου χρόνου αναμονής στην Ελλάδα είναι 9% και παραμένει σταθερά πολύ πάνω από τον μέσο όρο της ΕΕ (2,2%). Επιπλέον, μεταξύ 2021 και 2022, η Ελλάδα είδε τη μεγαλύτερη άνοδο, κατά 2,6 ποσοστιαίες μονάδες, τη στιγμή που η συνολική αύξηση σε ολόκληρη την ΕΕ ήταν 0,2 %. Ειδικά περιοχές απομακρυσμένες και νησιωτικές αντιμετωπίζουν σημαντικές προκλήσεις, που σχετίζονται με τη χαμηλή προσβασιμότητα στην υγειονομική περίθαλψη. Επιπλέον, ένα πολύ υψηλότερο επίπεδο ανεκπλήρωτων ιατρικών αναγκών λόγω αυξημένου κόστους των ιατροφαρμακευτικών υπηρεσιών καταγράφεται στα νοικοκυριά με χαμηλά εισοδήματα (14,3%) σε σχέση με τις ομάδες υψηλού εισοδήματος (4,3%). Το πρόβλημα πρόσβασης αυξήθηκε κατά τη διάρκεια της πανδημίας: την άνοιξη του 2021 το 19% των Ελλήνων ανέφερε ότι είχε παραιτηθεί από μια αναγκαία ιατρική εξέταση ή θεραπεία. Το ποσοστό αυτό μειώθηκε στο 16 % ένα χρόνο αργότερα (άνοιξη 2022). Η ιατροφαρμακευτική κάλυψη του ΕΟΠΥΥ δίνει πρόσβαση σε ένα ευρύ φάσμα υπηρεσιών χρηματοδοτούμενων από το δημόσιο, ωστόσο η δωρεάν δημόσια οδοντιατρική κάλυψη είναι περιορισμένη για παιδιά έως 18 ετών. Άλλα πιθανά εμπόδια πρόσβασης είναι τα μηνιαία κατώτατα όρια στον αριθμό των αποζημιωθέντων από τον ΕΟΠΥΥ επισκέψεων σε γιατρούς, εργαστηριακών εξετάσεων και συνταγές φαρμάκων (κατά αξία) από γιατρούς που δεν είναι συμβεβλημένοι με τον ΕΟΠΥΥ. Τα παραπάνω μπορεί να οδηγήσουν ορισμένους ασθενείς να καθυστερήσουν την ιατρική τους φροντίδα ή να πληρώσουν για μια ιδιωτική επίσκεψη σε γιατρό από την τσέπη τους. Οι ιδιωτικές δαπάνες για ιατροφαρμακευτική περίθαλψη πληρώνονται από την τσέπη των πολιτών αντιπροσωπεύουν το ένα τρίτο (33%) του συνόλου των δαπανών για την υγεία, ποσοστό υπερδιπλάσιο από τον μέσο όρο της ΕΕ που είναι 15%. Το μεγαλύτερο μέρος αυτών των δαπανών αφορά αγορά φαρμάκων και ενδονοσοκομειακή περίθαλψη. Επίσης, το 2021, η Ελλάδα είχε το τρίτο υψηλότερο ποσοστό ακάλυπτων αναγκών για οδοντιατρική περίθαλψη (7,8 %) στην Ε.Ε και το 2022 αυτό το ποσοστό αυξήθηκε στο 12,1 % (το υψηλότερο στην Ε.Ε.).

 

 

Πηγη:HealthDaily

Χορήγηση Αιγίδας του Υπουργείου Υγείας στο 7ο Πανελλήνιο Συνέδριο Επισκεπτών Υγείας – Δημόσιας και Κοινοτικής Υγείας

Χορήγηση Αιγίδας του Υπουργείου Υγείας στο 7ο Πανελλήνιο Συνέδριο Επισκεπτών Υγείας – Δημόσιας και Κοινοτικής Υγείας

Χορήγηση Αιγίδας Υπουργείου Υγείας στο 8ο Ετήσιο Συνέδριο Ελληνικής Ομοσπονδίας Καρκίνου με θέμα: «Ο άνθρωπος στο επίκεντρο: Συνδημιουργώντας το πλαίσιο»

Χορήγηση Αιγίδας του Υπουργείου Υγείας στο 8ο Ετήσιο Συνέδριο Στελεχών Ελληνικής Ομοσπονδίας Καρκίνου ΕΛΛΟΚ

Escherichia coli: Τα βακτήρια με πανίσχυρη μνήμη και χωρίς εγκέφαλο

Τα συνεχώς μεταβαλλόμενα περιβάλλοντα αποτελούν πρόκληση για την επιβίωση και των βακτηρίων.

Στους ανθρώπους, οι επαναλαμβανόμενες συναντήσεις με μια μεγάλη ποικιλία ερεθισμάτων μπορούν να ενεργοποιήσουν ξανά συγκεκριμένους νευρώνες για να παράγουν μακροπρόθεσμες μνήμες. Σε νέα έρευνα, βιολόγοι του Πανεπιστημίου του Τέξας στο Όστιν ανακάλυψαν μια μνήμη πολλών γενεών στην κινητικότητα σμήνους των βακτηρίων Escherichia coli. Διαπίστωσαν ότι τα Escherichia coli χρησιμοποιούν τα επίπεδα σιδήρου ως έναν τρόπο αποθήκευσης πληροφοριών σχετικά με διαφορετικές συμπεριφορές, οι οποίες μπορούν στη συνέχεια να ενεργοποιηθούν ως απάντηση σε συγκεκριμένα ερεθίσματα.

Τα σπονδυλωτά χρησιμοποιούν το νευρικό τους σύστημα για την ταχύτερη λήψη αποφάσεων αποθηκεύοντας πληροφορίες σχετικά με τις προηγούμενες εμπειρίες τους.

Η διαδικασία αποθήκευσης και ανάκτησης πληροφοριών ονομάζεται μνήμη, η οποία μπορεί να αποθηκευτεί από μερικά δευτερόλεπτα έως αρκετά χρόνια.

Μια ισχυρότερη μνήμη μπορεί να επιδράσει στο σύστημα μέσω της «κλιμάκωσης» – μιας διαδικασίας κατά την οποία επαναλαμβανόμενες συναντήσεις με ένα ερέθισμα μπορούν να συνδεθούν σταθερά με μια συγκεκριμένη αντίδραση, μειώνοντας δραστικά το χρόνο λήψης αποφάσεων.

Οι βιολόγοι είχαν παρατηρήσει προηγουμένως ότι τα βακτήρια που είχαν προηγούμενη εμπειρία σμηνουργίας (μετακινούνται σε μια επιφάνεια ως συλλογικότητα χρησιμοποιώντας τις μαστίγιες) βελτιώνουν τις επακόλουθες επιδόσεις σμηνουργίας.

Βακτήρια χωρίς εγκέφαλο, αλλά με μνήμη

Ο ερευνητής Souvik Bhattacharyya του Πανεπιστημίου του Τέξας στο Όστιν και οι συνεργάτες του ξεκίνησαν να μάθουν το γιατί.

«Τα βακτήρια δεν έχουν εγκέφαλο, αλλά μπορούν να συλλέγουν πληροφορίες από το περιβάλλον τους, και αν έχουν συναντήσει συχνά αυτό το περιβάλλον, μπορούν να αποθηκεύουν αυτές τις πληροφορίες και να έχουν γρήγορη πρόσβαση σε αυτές αργότερα προς όφελός τους», αναφέρει στη μελέτη ο Δρ Bhattacharyya.

«Όλα επιστρέφουν στον σίδηρο, ένα από τα πιο άφθονα στοιχεία στη Γη. Τα μεμονωμένα και τα ελεύθερα επιπλέοντα βακτήρια έχουν διαφορετικά επίπεδα σιδήρου».

Οι συγγραφείς παρατήρησαν ότι τα κύτταρα Escherichia coli με χαμηλότερα επίπεδα σιδήρου ήταν καλύτεροι σμηνίτες.

Αντίθετα, τα βακτήρια που σχημάτιζαν βιοφίλμ, πυκνούς, κολλώδεις τάπητες βακτηρίων σε στερεές επιφάνειες, είχαν υψηλά επίπεδα σιδήρου στα κύτταρά τους.

Τα βακτήρια με ανοχή στα αντιβιοτικά είχαν επίσης ισορροπημένα επίπεδα σιδήρου.

Αυτές οι μνήμες σιδήρου παραμένουν για τουλάχιστον τέσσερις γενιές και εξαφανίζονται από την έβδομη γενιά.

«Πριν υπάρξει οξυγόνο στην ατμόσφαιρα της Γης, η πρώιμη κυτταρική ζωή χρησιμοποιούσε το σίδηρο για πολλές κυτταρικές διεργασίες», επισημαίνει ο Δρ Bhattacharyya.

«Ο σίδηρος δεν είναι κρίσιμος μόνο για την προέλευση της ζωής στη Γη, αλλά και για την εξέλιξη της ζωής και είναι λογικό τα κύτταρα να τον χρησιμοποιούν με αυτόν τον τρόπο».

Οι ερευνητές θεωρούν ότι όταν τα επίπεδα σιδήρου είναι χαμηλά, οι βακτηριακές μνήμες ενεργοποιούνται για να σχηματίσουν ένα ταχέως κινούμενο μεταναστευτικό σμήνος για να αναζητήσουν σίδηρο στο περιβάλλον.

Όταν τα επίπεδα σιδήρου είναι υψηλά, οι αναμνήσεις υποδεικνύουν ότι το περιβάλλον αυτό είναι ένα καλό μέρος για να παραμείνουν και να σχηματίσουν ένα βιοφίλμ.

«Τα επίπεδα σιδήρου είναι σίγουρα ένας στόχος για θεραπευτική αγωγή, επειδή ο σίδηρος είναι σημαντικός παράγοντας για την ιογένεια», σημειώνει ο Δρ Bhattacharyya.

«Σε τελική ανάλυση, όσο περισσότερα γνωρίζουμε για τη συμπεριφορά των βακτηρίων, τόσο ευκολότερη είναι η καταπολέμησή τους».

Η εργασία της ομάδας δημοσιεύθηκε στο Proceedings of the National Academy of Sciences.

 

 

Πηγη: https://www.healthstat.gr