Συντάκτης: grammateia

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Όσο υπάρχουν δεκάδες ασθενείς που κάθε εβδομάδα χάνουν τη ζωή τους με λοίμωξη από κορωνοϊό δεν μπορεί κάποιος να μιλάει για κανονικότητα. Ο ιός βρίσκεται εδώ, πολύ λιγότερο επικίνδυνος για πολλούς, αλλά όχι για όλους. Μιλώντας στο iatronet.gr, ο ομότιμος καθηγητής Πνευμονολογίας – Λοιμωξιολογίας στο ΑΠΘ, Ιωάννης Κιουμής, σκιαγραφεί το σημερινό πρόσωπό του, απαντά στο ερώτημα αν έχει εξελιχθεί σε κάτι που μοιάζει με γρίπη και εφιστά την προσοχή στις ευπαθείς ομάδες, αλλά και σε όσους βρίσκονται σε επαφή με άτομα που κινδυνεύουν να πληρώσουν ακριβά μια ενδεχόμενη λοίμωξη. Παράλληλα, εξηγεί γιατί συχνά όταν έχουμε όλα τα συμπτώματα του κορωνοϊού, τα επανειλημμένα rapid test βγαίνουν αρνητικά ή αργούν μέρες μέχρι να θετικοποιηθούν.

Απόκλιση από την κανονικότητα

Τριάμισι χρόνια μετά την εμφάνισή του, ο SARS-CoV2 δεν τρομάζει πλέον την ανθρωπότητα, καθώς για μεγάλο ποσοστό ασθενών προκαλεί συνέπειες πιο ήπιες κι από τη γρίπη. “Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι είναι ακίνδυνος”, επισημαίνει ο κ. Κιουμής, προσθέτοντας πως ιδιαίτερα σε περιόδους έξαρσης όπως αυτή που διανύουμε τον τελευταίο μήνα δεν μπορεί να μιλά κανείς για κανονικότητα.

“Αν δει κανείς τα εβδομαδιαία στοιχεία που δίνονται από τον ΕΟΔΥ, διαπιστώνει ότι υπάρχουν κάποιοι συνάνθρωποί μας οι οποίοι θα χάσουν τη ζωή τους ακόμη και τώρα από τη λοίμωξη από τον κορωνοϊό”, σημειώνει για να προσθέσει: “Μένει πάντα ανοιχτό το ερώτημα πόσοι από αυτούς πεθαίνουν από τον κορωνοϊό ή με τον κορωνοϊό και είναι πολύ δύσκολο να απαντηθεί, αλλά ξέρουμε πως θα πεθάνουν κάποιοι που έχουν λοίμωξη από τον κορωνοϊό. Αυτό από μόνο του είναι μια απόκλιση από την κανονικότητα”.

Εμβολιασμός και μάσκα

Το κεντρικό μήνυμα που εκπέμπει ο καθηγητής, με βάση την παραπάνω διαπίστωση, είναι η ανάγκη να προφυλαχθούν τα άτομα που κινδυνεύουν να αρρωστήσουν βαριά από μια λοίμωξη.

Υπό αυτό το πρίσμα, εκτός από τις ομάδες του πληθυσμού που περιλαμβάνει η σύσταση του Υπουργείου Υγείας για το νέο επικαιροποιημένο εμβόλιο (άνω των 60 ετών, άτομα με υποκείμενα νοσήματα ή σε ανοσοκαταστολή, έγκυες, επαγγελματίες υγείας), ο ίδιος συνιστά εμβολιασμό και σε άτομα που ζουν μαζί με ευπαθείς. “Αν έχουμε στο σπίτι μας άτομα τα οποία αν νοσήσουν από τον κορωνοϊό μπορεί να έχουν βαρύτατες συνέπειες, πρέπει να δημιουργήσουμε μια ασπίδα προστασίας γύρω τους. Η ασπίδα προστασίας είμαστε εμείς οι ίδιοι”, τονίζει και συμπληρώνει: “εμβολιαζόμενοι απέναντι στον κορωνοϊό μειώνουμε κατά πολύ – αλλά δεν εξαλείφουμε – την πιθανότητα να τον μεταφέρουμε σε αυτά τα ευπαθή άτομα”.

Στο ερώτημα αν στο νέο σκηνικό ξεχνάμε τις μάσκες, η απάντηση είναι αρνητική: “Εγώ που σας μιλώ αυτή τη στιγμή φοράω μάσκα. Εδώ και μερικές μέρες έχει ληφθεί απόφαση στο νοσηλευτικό ίδρυμα στο οποίο εργάζομαι να φοράμε μάσκα, όσο βρισκόμαστε σε έναν χώρο όπου υπάρχουν ασθενείς και θα μπορούσε ενδεχομένως να μολυνθούν και να νοσήσουν με βαριές συνέπειες”, αναφέρει, προσθέτοντας: “Έτσι θα ζήσουμε. Δεν θα περπατάμε στο δρόμο με τη μάσκα στην τσέπη. Αλλά όταν θα χρειάζεται, όταν θα έχουμε έξαρση της νόσου θα πρέπει να μάθουμε να συμπεριφερόμαστε ανάλογα”.

Γιατί έχουμε αρνητικό τεστ ενώ νοσούμε;

Ένα από τα χαρακτηριστικά της σημερινής συγκυρίας είναι να έχει κάποιος τα συμπτώματα που παραπέμπουν στον ιό, αλλά τα επανειλημμένα τεστ να βγαίνουν αρνητικά, ή να αργούν πολύ να θετικοποιηθούν. “Δεν υπάρχει κάποια έκπληξη σε αυτό, γιατί ο κορωνοϊός με τη μορφή που έχει αποκτήσει πλέον μετά τις επανειλημμένες μεταλλάξεις, υποδύεται μια λοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού, όπως κάνουν χρόνια και χρόνια πολλοί άλλοι ιοί που προσβάλλουν τον ανθρώπινο οργανισμό”, λέει ο ομότιμος καθηγητής.

Όπως εξηγεί, το αντιγονικό γρήγορο τεστ (rapid test) έχει σαφώς μειωμένη ευαισθησία σε σχέση με το μοριακό (PCR) και χρειάζεται μια συγκεκριμένη ποσότητα ιικού φορτίου για να γίνει θετικό, ενώ με την PCR μπορεί να το δείξει με μικρότερο φορτίο.

Υπάρχει κίνδυνος από επανειλημμένες μολύνσεις;

Τα στελέχη του SARS-CoV-2 που κυριαρχούν σήμερα εξακολουθούν να έχουν τις κοινές ιδιότητες όλων των μεταλλάξεων της υποπαραλλαγής Όμικρον: από τη μια μεριά υψηλή μεταδοτικότητα κι από την άλλη μειωμένη βαρύτητα της νόσου στους υγιείς και νεότερους. Με την πάροδο του χρόνου, πολλοί άνθρωποι εκτίθενται στον ιό τρεις ή και περισσότερες φορές, νοσώντας ελαφρά, με συμπτώματα μιας γρίπης. Οι επανειλημμένες λοιμώξεις θα μπορούσαν να έχουν σωρευτικές συνέπειες στον οργανισμό;

Η απάντηση στο ερώτημα αυτό δεν είναι εύκολη, αναφέρει ο κ. Κιουμής, και θα μπορούσε να δοθεί μέσα από την εμπειρία αντίστοιχων άλλων ιώσεων. “Αρκετές ιώσεις μας προσβάλλουν πάρα πολλές φορές και ο κορωνοϊός είναι σίγουρα μέσα σε αυτές. Υπάρχουν στοιχεία που λένε ότι αυτό στην πραγματικότητα μπορεί να ενισχύει την άμυνα του οργανισμού απέναντι σε μια σοβαρή λοίμωξη, γιατί δημιουργεί κάποια κύτταρα στον οργανισμό που κρατούν την ανοσολογική μνήμη, δηλαδή είναι ικανά να αντιδράσουν πιο γρήγορα απέναντι σε έναν ιό, είτε ταυτόσημο είτε παραπλήσιο με αυτό για το οποίο υπάρχουν”, παρατηρεί και καταλήγει: “Άρα, υπάρχει πιθανότητα αυτό να είναι πλεονέκτημα, αλλά ταυτόχρονα μπορεί να είναι και μειονέκτημα, γιατί πράγματι το ανοσοποιητικό σύστημα βρίσκεται σε μια διαρκή εγρήγορση και αυτό ίσως να έχει κάποιες δυσμενείς συνέπειες”.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Μειώνονται τα κονδύλια που αφορούν το έργο «Δημιουργία νέων Μονάδων Ψυχικής Υγείας για την ενίσχυση της προσβασιμότητας του πληθυσμού σε υπηρεσίες Ψυχικής Υγείας», σύμφωνα με πρόσφατη απόφαση του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών και συγκεκριμένα της Ειδικής Υπηρεσίας Συντονισμού του Ταμείου Ανάκαμψης, στο οποίο εντάσσεται η συγκεκριμένη δράση.

Σύμφωνα με τη σχετική απόφαση που πάρθηκε στα τέλη Σεπτεμβρίου, ο  προϋπολογισμός του Έργου μειώνεται από 19.833.800,00 ευρώ σε 17.450.000,00 ευρώ. Στο πλαίσιο αυτό:

1) Καταργούνται τα υποέργα:
– Ανάπτυξη και λειτουργία 1 ιατρείου μνήμης σε Γενικό Νοσοκομείο με προϋπολογισμό 133.800 ευρώ
– Ανάπτυξη και λειτουργία 2 Κέντρων Ημέρας για ανηλίκους και ενήλικους πρόσφυγες και μετανάστες με προϋπολογισμό 400.000 ευρώ
-Ανάπτυξη και λειτουργία 10 Κέντρων διακομιδής ακούσιων νοσηλειών με Π/Υ 1.700.000 ευρώ

2) Τροποποιείται το υποέργο 5 από «Ανάπτυξη και λειτουργία 5 Κέντρων Ημέρας που διεξάγουν έρευνα και παρεμβαίνουν σε ζητήματα ψυχικής υγείας των φοιτητών» σε «Ανάπτυξη και λειτουργία 4 Κέντρων Ημέρας με μείωση του Προϋπολογισμού από 750.000 ευρώ σε 600.000 ευρώ».

Συνολικά η ημερομηνία λήξης του Έργου ορίζεται η 30/11/2025.

Ταυτότητα του έργου

Το έργο, που έχει ενταχθεί στο Ταμείο Ανάκαμψης από τις 29/03/2022 έχει προτείνει: έξι Κέντρα Ημέρας και τέσσερις Κινητές Μονάδες για νοσήματα που προκαλούν άνοια, τρία Κέντρα Ημέρας για ασθενείς στο φάσμα του αυτισμού, τέσσερα Κέντρα Ημέρας που διεξάγουν έρευνα και παρεμβαίνουν σε ζητήματα ψυχικής υγείας των φοιτητών, τέσσερα Κέντρα Ημέρας για εργαζόμενους και δύο Κέντρα Ημέρας για τη στήριξη της οικογένειας, οκτώ Κέντρα έγκαιρης παρέμβασης στην ψύχωση, έξι Κέντρα Ημέρας και πέντε Κινητές Μονάδες Ψυχικής Υγείας για ενήλικες, οκτώ Κέντρα Ημέρας και εννέα Κινητές Μονάδες Ψυχικής Υγείας για παιδιά και εφήβους.

Επιδείνωση στους δείκτες ψυχικής υγείας των εφήβων—κυρίως των κοριτσιών

Όπως αναδεικνύεται στη διακρατική έρευνα με τίτλο «Έρευνα για τις Συμπεριφορές που Συνδέονται με την Υγεία των Εφήβων» (Health Behaviour in School-aged Children, HBSC) το 2022 (έτος συλλογής των πιο πρόσφατων δεδομένων) «πολύ καλή» υγεία ανέφεραν ότι έχουν μόνο δύο στους/στις 5 εφήβους (42%) στην Ελλαδα, με το ποσοστό του δείκτη αυτού να είναι σταθερά μειούμενο κατά τη διάρκεια της τελευταίας 15ετίας—ιδιαίτερα στο τελευταίο της μέρος. Παρόμοια, μόλις ένας/μία στους/στις 3 εφήβους (32%) στη χώρα μας ανέφερε «υψηλά» επιπέδα ικανοποίησης από τη ζωή το 2022, με το ποσοστό αυτό να είναι επίσης σταθερά σε πτώση σε όλη τη διάρκεια της τελευταίας 20ετίας. Τέλος, το 60% των εφήβων ανέφεραν εμμένουσες ψυχολογικές ή/και σωματικές ενοχλήσεις το 2022. Και, παρόλο που η τάση στο ποσοστό αυτό ήταν πτωτική μέχρι το 2014, την τελευταία 10ετία υπήρξε ανακοπή και αύξηση, η οποία επίσης εμφανίζεται ιδιαίτερα έντονη τα τελευταία χρόνια.

Η Έκθεση της διακρατικής έρευνας HBSC για το 2021/22 (συμμετείχαν σε αυτήν περίπου 280.000 έφηβοι ηλικίας 11, 13 και 15 ετών από 44 χώρες, περίπου ,6.500 εξ αυτών στην Ελλάδα), αναδεικνύει και την ιδιαιτερότητα του εφηβικού πληθυσμού της χώρας μας έναντι των άλλων χωρών. Για παράδειγμα, το αντιληπτό επίπεδο (σωματικής) υγείας στους/στις εφήβους -αν και όχι σε επιθυμητά επίπεδα- είναι στη χώρα μας σημαντικά υψηλότερο (42%) του διακρατικού μέσου όρου (36%). Στην Ελλάδα, παρατηρούνται επιπλέον υψηλότερα ποσοστά εφήβων με αυτεπάρκεια—με ευχέρεια, δηλαδή, στο να βρίσκουν λύσεις σε μικρές ή μεγάλες δυσκολίες που αντιμετωπίζουν (69%, και 61%, αντίστοιχα) και να φέρνουν σε πέρας το έργο και τα καθήκοντα που έχουν αναλάβει (60% και 57%, αντίστοιχα). Τέλος, και δείκτες όπως το αίσθημα ικανοποίησης από τη ζωή και το αντιληπτό επίπεδο ψυχικής ευεξίας (mental well-being) βρίσκονται πολύ κοντά στον μέσον όρο του προγράμματος συνολικά.

Υψηλότερα επίπεδα εκδήλωσης ενοχλήσεων ψυχολογικής και σωματικής φύσης

Από την άλλη, σημαντικά υψηλότερο ποσοστό έφηβων αγοριών και κοριτσιών στην Ελλάδα (60%, έναντι 44% του διακρατικού μέσου όρου) αναφέρουν εμμένουσες ψυχολογικές και σωματικές ενοχλήσεις. Ειδικότερα, περισσότεροι από τους μισούς αισθάνονται συχνά νευρικότητα (53%) και ευερεθιστότητα (51%), ένας/μία στους/στις 3 (35%) είναι συχνά «στα κάτω τους» (ενδεικτικό θλίψης) και σε ​​παρόμοια περίπου αναλογία (30%) έχουν δυσκολίες ύπνου. Τέλος, ένας/μία στους/στις 4 (25%) έχει συχνά πονοκέφαλους και σε ​​ίδια αναλογία (24%) έχει πόνους στη μέση (ενδεικτικό απουσίας άσκησης και αδράνειας).

Χειρότερη και η ψυχική υγεία των Ελλήνων εργαζομένων

H περυσινή έρευνα του Ομίλου Adecco Global Workforce of the Future 2022 κατέγραψε ότι, παρόλο που παρατηρείται μια μικρή βελτίωση σε σχέση με το 2021 η διατάραξη της ψυχικής υγείας συνεχίζει να αποτελεί ένα μεγάλο πρόβλημα για το εργατικό δυναμικό, καθώς 1 στους 4 εργαζομένους διεθνώς ανέφερε ότι η ψυχολογία του χειροτέρεψε τον τελευταίο χρόνο. Η Ελλάδα κατέχει τα πρωτεία σε αυτή την κατηγορία, καθώς οι Έλληνες, σε ποσοστό 37% (10% πάνω από τον μέσο όρο) δηλώνουν ότι η ψυχική τους υγεία έχει χειροτερέψει τους τελευταίους 12 μήνες. Στις επόμενες θέσεις βρίσκεται η Φινλανδία με 34%, η Ισπανία με 32% και η Γαλλία με 31%.

Η ηλικιακή ομάδα η οποία δηλώνει περισσότερο επηρεασμένη είναι οι Millennials (42%) και οι εκπρόσωποι της Γενιάς Z (40%), δηλαδή κυρίως νεότερα άτομα, ενώ πολύ μεγάλη είναι και η διαφορά στις απαντήσεις μεταξύ των στελεχών που κατέχουν θέσεις ευθύνης (45%) οι οποίοι, όπως φαίνεται, νιώθουν πολύ περισσότερο πιεσμένοι και καταβεβλημένοι από τα στελέχη που δεν έχουν θέσεις ευθύνης (29%).

Σύμφωνα με τα ευρήματα της έρευνας, οι εργαζόμενοι αναζητούν μια επαγγελματική στέγη που θα τους εξασφαλίζει την απαραίτητη ισορροπία μεταξύ προσωπικής και επαγγελματικής ζωής. Ειδικότερα, το 35% των ερωτηθέντων δήλωσαν ότι σκέφτονται να εγκαταλείψουν την εργασία τους στους επόμενους 12 μήνες λόγω υπερβολικού στρες και μεγάλης καταπόνησης. Επίσης, σχεδόν οι μισοί εργαζόμενοι που συμμετείχαν στην έρευνα (49%)  ανησυχούν ότι θα βιώσουν επαγγελματική εξουθένωση κάποια στιγμή στο μέλλον, ενώ το 36% δήλωσε ότι βιώνει ήδη. Οι αριθμοί αυτοί είναι ιδιαίτερα ανησυχητικοί για την κατάσταση που επικρατεί στον κόσμο της εργασίας, επειδή ένα εργατικό δυναμικό που νιώθει ψυχολογικά καταβεβλημένο, όχι μόνο δεν είναι παραγωγικό αλλά αναζητεί διαρκώς τον επόμενο σταθμό της καριέρας του, ενισχύοντας έτσι το φαινόμενο της «Σιωπηλής Παραίτησης» που παρατηρείται σε πολλές επιχειρήσεις ανά τον κόσμο σήμερα.

Μέτρα

Σύμφωνα με τους ίδιους τους εργαζομένους, τα 3 σημαντικότερα μέτρα που μπορεί να εφαρμόσει μια επιχείρηση για να περιορίσει τα φαινόμενα επαγγελματικής εξουθένωσης και να βελτιώσει την ψυχική ευεξία των ανθρώπων της είναι τα εξής: Πρώτον, οι επιχειρήσεις θα πρέπει να ενθαρρύνουν τους εργαζομένους τους να κάνουν χρήση της ετήσιας άδειάς τους για να αποσυμφορίζονται, όποτε νιώθουν την ανάγκη (41%). Δεύτερον, οι εταιρείες οφείλουν να καλλιεργούν ένα κλίμα εμπιστοσύνης και μια υποστηρικτική κουλτούρα που θα εξασφαλίζει ότι οι εργαζόμενοι θα αισθάνονται ασφαλείς (40%). Τρίτον, οι εργοδότες θα πρέπει να επιτρέπουν στους εργαζομένους τους να απουσιάζουν ορισμένες μέρες από την εργασία τους, όταν αισθάνονται πιεσμένοι ψυχολογικά, ώστε να μπορούν να αναρρώσουν (38%).

Επίσης, από τα αποτελέσματα της έρευνας προκύπτει, ότι παρά τα βήματα που έχουν γίνει για την υιοθέτηση πολιτικών που ενισχύουν την ψυχική υγεία των εργαζομένων, η εφαρμογή τους είναι ακόμα σε πρώιμο στάδιο. Συγκεκριμένα, ενώ ένας στους δυο εργαζομένους (50%) ανησυχεί ότι θα βιώσει επαγγελματική εξάντληση κάποια στιγμή στο μέλλον, μόνο το 33% εξ αυτών δήλωσαν ότι αξιοποιούν τις ημέρες της άδειάς τους για να φροντίσουν την ψυχική τους υγεία. Επίσης, μόνο το 17% των εργαζομένων απουσιάζουν από την εργασία τους όταν αισθάνονται πιεσμένοι ψυχολογικά και η πλειοψηφία συνεχίζει να εργάζεται παρά τον αρνητικό αντίκτυπο που μπορεί αυτό να έχει τόσο στην υγεία τους όσο και στην παραγωγικότητά τους.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι το στρες και η κατάθλιψη ήταν συνήθη σε γυναίκες όταν υπέστησαν καρδιακή προσβολή και 2-4 μήνες μετά από αυτήν.

Το στρες και η κατάθλιψη μπορούν να αυξήσουν τον κίνδυνο καρδιακής προσβολής, ιδιαίτερα στις γυναίκες. ‘Εχουν επίσης συνδεθεί με χειρότερη ανάρρωση. Όμως, συμβάλλουν περισσότερο σε γυναίκες με καρδιακή προσβολή με απόφραξη των στεφανιαίων αρτηριών ή χωρίς;

Σε αυτό το ερώτημα προσπάθησε να απαντήσει νέα έρευνα που δημοσιεύτηκε στο Journal of the American College of Cardiology.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι το στρες και η κατάθλιψη ήταν συνήθη σε γυναίκες όταν υπέστησαν καρδιακή προσβολή και 2-4 μήνες μετά από αυτήν.

Ανακάλυψαν επίσης ότι γυναίκες με καρδιακή προσβολή λόγω απόφραξης στις στεφανιαίες αρτηρίες είχαν υψηλότερο στρες από αυτές που υπέστησαν καρδιακή προσβολή χωρίς απόφραξη. Η Anaïs Hausvater, του Sarah Ross Soter Center for Women’s Cardiovascular Research, δήλωσε ότι η έρευνα υπογραμμίζει την ανάγκη για μεγαλύτερη εστίαση στην ψυχική υγεία γυναικών με καρδιοπάθεια.

Όπως σημειώνει, εντόπισε υποομάδα ασθενών υψηλού κινδύνου που αποτυγχάνει να βελτιώσει το στρες της ή αυτό επιδεινώνεται μετά το συμβάν.

Στην έρευνα, 486 γυναίκες ασθενείς συμπλήρωσαν ερωτηματολόγια που μετρούσαν το στρες όπως το αντιλαμβάνονταν οι ίδιες και τα συμπτώματα κατάθλιψης το διάστημα που υπέστησαν καρδιακή προσβολή και 2 μήνες μετά από αυτήν.

Οι ερευνητές συνέκριναν τα αποτελέσματα και εξέτασαν τις διαφορές μεταξύ των δυο ειδών καρδιακής προσβολής.

Ενώ και οι δυο ομάδες είχαν σημάδια στρες και κατάθλιψης, γυναίκες με καρδιακή προσβολή χωρίς απόφραξη αρτηριών ήταν λιγότερο πιθανό να αναφέρουν υψηλά επίπεδα στρες όταν υπέστησαν καρδιακή προσβολή  και μετά από αυτήν.

Η Hausvater δήλωσε ότι επειδή λίγα είναι γνωστά για την αιτία που προκαλεί καρδιακή προσβολή με φυσιολογικές αρτηρίες, αυτές οι ασθενείς συχνά δεν έχουν πολλές απαντήσεις γιατί τους συνέβη.

Οι ερευνητές παρατήρησαν κλινικά ότι αυτό μπορεί να προκαλέσει ανησυχία στις ασθενείς. Προηγούμενες έρευνες έδειξαν ότι το στρες θα μπορούσε να συμβάλλει περισσότερο στη νόσο τους, αλλά στη νέα έρευνα διαπίστωσαν ότι αυτό θα μπορούσε να μην είναι αληθές.

Μια πιθανή εξήγηση είναι ότι νεότερες ασθενείς θα μπορούσαν να έχουν διαφορετικές πηγές στρες, πρόσθεσε.

Ηλικιωμένες που είναι πιο πιθανό να έχουν μπλοκαρισμένες αρτηρίες, ενδεχομένως αντιμετωπίζουν περισσότερο οικονομικό στρες καθώς και την ασθένεια ή απώλεια του συντρόφου τους.

Πηγές:
Journal of the American College of Cardiology.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Ερευνητές στην Κίνα εξέτασαν τη σχέση μεταξύ κατανάλωσης αυγών και στεφανιαίας νόσου με διάφορες γενετικές ευαλωτότητες και ανακάλυψαν ότι η γενετική προδιάθεση, συνεργιστικά αλληλεπιδρά με τον αυξημένο κίνδυνο στεφανιαίας νόσου που συνδέεται με την κατανάλωση αυγών.

Η νέα, προοπτική μελέτη, θέλησε να εξετάσει την πιθανή επίδραση γενετικής ευαλωτότητας στη σχέση κατανάλωσης αυγών και κινδύνου εμφάνισης στεφανιαίας νόσου. Θέλησε να εντοπίσει τον πληθυσμό ατόμων που ωφελείται περισσότερο από μειωμένη κατανάλωση αυγών.

Η έρευνα περιέλαβε 34.111 ανθρώπους με κατάλληλα στοιχεία γενότυπου και χωρίς στεφανιαία νόσο στην έναρξη.

Η μέση ηλικία των συμμετεχόντων ήταν τα 52,3 έτη και το 41,8% ήταν άντρες.

Ερωτηματολόγια για τη συχνότητα κατανάλωσης χρησιμοποιήθηκαν για την αξιολόγηση κατανάλωσης αυγών στην έναρξη και σε επόμενες επισκέψεις.

Στην έναρξη, οι συμμετέχοντες κατανάλωναν αυγά με τις εξής συχνότητες: <1 αυγό/εβδομάδα (15,61%), 1–<3 αυγά/εβδομάδα (23,68%), 3–<6 αυγά/εβδομάδα (24,5%), 6–<10 αυγά/εβδομάδα (17,81%), και ≥10 αυγά/εβδομάδα (18,39%).

Η εμφάνιση υπέρτασης και διαβήτη καθώς και του κινδύνου στεφανιαίας νόσου φάνηκε να αυξάνεται με την αυξημένη κατανάλωση αυγών.

Σε μέσο διάστημα παρακολούθησης 11,7 ετών, αναφέρθηκαν 1.128 περιστατικά στεφανιαίας νόσου.

Η αθροιστική εμφάνιση φάνηκε να είναι υψηλότερη στους συμμετέχοντες που κατανάλωναν περισσότερα ή ίσα με 10 αυγά την εβδομάδα (HR = 1.42).

Ανθρωποι με τον υψηλότερο γενετικό κίνδυνο είχαν σημαντικά υψηλότερη εμφάνισης στεφανιαίας νόσου έναντι αυτών με τον χαμηλότερο γενετικό κίνδυνο.

Επιπλέον, φάνηκε ότι ο κίνδυνος στεφανιαίας νόσου αύξανε με αυξημένη κατανάλωση αυγών σε ανθρώπους χαμηλού γενετικού κινδύνου (HR = 1.05) καθώς και υψηλού (HR = 1.10). Όμως, η επίδραση της κατανάλωσης αυγών στον κίνδυνο στεφανιαίας νόσου ήταν πιο ουσιαστική σε όσους είχαν υψηλό γενετικό κίνδυνο.

Γενικά, οι ερευνητές παρατήρησαν αυξημένη τάση εμφάνισης στεφανιαίας νόσου, όπως υπολογίστηκε με τη χρήση HR και αθροιστικών ποσοστών δεκαετίας σε  ανθρώπους με μεγαλύτερη κατανάλωση αυγών και γενετική ευαλωτότητα.

Για πρώτη φορά, η συγκεκριμένη έρευνα εντόπισε σημαντική συνεργιστική αλληλεπίδραση μεταξύ κατανάλωσης αυγών και γενετικών παραγόντων, υποδεικνύοντας ότι η σχέση μεταξύ κατανάλωσης αυγών και κινδύνου για στεφανιαία νόσο ενδεχομένως δεν είναι ομοιόμορφη μεταξύ ανθρώπων διαφορετικού γενετικού υπόβαθρου.

Η μακρά παρακολούθηση των συμμετεχόντων, το μεγάλο δείγμα και ο αυστηρός έλεγχος ποιότητας είναι ισχυρά στοιχεία της έρευνας. Όμως η έρευνα δεν λαμβάνει υπόψη την ολική χοληστερόλη και την πρόσληψη ενέργειας.

Συμπερασματικά, η μεγάλη έρευνα δίνει ενδείξεις ότι ο κίνδυνος εμφάνισης στεφανιαίας νόσου αυξάνεται σε ανθρώπους με μεγαλύτερη κατανάλωση αυγών και γενετική προδιάθεση.

Η έρευνα δημοσιεύτηκε στο The American Journal of Clinical Nutrition.

Πηγές:
The American Journal of Clinical Nutrition.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Η επιβίωση των ασθενών γυναικών με μεταστατικό καρκίνο του μαστού στην κανονική περίθαλψη βελτιώνεται συνεχώς τα τελευταία 27 χρόνια. Αυτό προκύπτει από μια αναδρομική ανάλυση, τα αποτελέσματα της οποίας παρουσιάστηκαν στην ετήσια συνάντηση των Γερμανικών, Αυστριακών και Ελβετικών Εταιρειών Αιματολογίας και Ιατρικής Ογκολογίας στο Αμβούργο.

Η επιβίωση στον μεταστατικό καρκίνο του μαστού έχει βελτιωθεί στις τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες μελέτες, έχει όμως μεταφερθεί αυτή η βελτίωση και στην κανονική περίθαλψη στα εξωτερικά ιατρεία; Για να απαντήσουν σε αυτό το ερώτημα, οι ερευνητές με επικεφαλής τον Rudolf Weide, αιματολόγο και ογκολόγο από το Koblenz, ανέλυσαν τα δεδομένα όλων των ασθενών γυναικών με μεταστατικό καρκίνο του μαστού που είχαν υποβληθεί σε θεραπεία σε 6 εξωτερικά ιατρεία στη Ρηνανία από το 1995 έως το 2022.

Οι ερευνητές κατάφεραν να αξιολογήσουν συνολικά 1.635 ασθενείς. Η ηλικία τους ήταν μεταξύ 23 και 100 ετών και το 27,2 % από αυτές είχαν πρωτοπαθή μεταστατική νόσο.

Στο 51,3 % οι μεταστάσεις ήταν στην κοιλιά, στο 35,7 % στα οστά και στο 6,4 % στο κεντρικό νευρικό σύστημα. 83,1 % των γυναικών είχαν θετικό όγκο στους ορμονικούς υποδοχείς, ενώ στο 23,8 % ήταν θετικός στον HER2.

Σημαντική αύξηση της επιβίωσης με την πάροδο του χρόνου

Η συνολική επιβίωση στην ομάδα ήταν κατά μέσο όρο 38,8 μήνες.

Ο μέσος χρόνος επιβίωσης βελτιώθηκε σημαντικά με την πάροδο του χρόνου: εάν η διάγνωση έγινε το 1987-2002, η επιβίωση ήταν 32 μήνες. Εάν η διάγνωση έγινε το 2003-2012, ήταν ήδη 37,4 μήνες. Όταν η διάγνωση έγινε το 2013-2017, είχε αυξηθεί στους 41 μήνες και σήμερα (2018-2022) έχει φτάσει τους 48,3 μήνες

Οι ερευνητές προσθέτουν ότι η επιβίωση εξαρτιόταν σημαντικά από την ηλικία, την κατάσταση, τις συννοσηρότητες, την επιβίωση χωρίς μεταστάσεις, τη θέση των μεταστάσεων, τον αριθμό των οργάνων που επηρεάζονται από τις μεταστάσεις και την κατάσταση των ορμονικών υποδοχέων και του HER2.

Πηγη:https://www.iatronet.gr/

Ερευνητές του University of Eastern Finland, University of Edinburgh και ETH Zürich, εξέτασαν την άμεση επίδραση 3 ειδών αεροβικών ασκήσεων στην αντίληψη και σε σχετικές βιολογικές αποκρίσεις σε υγιείς ηλικιωμένους.

Ενας γύρος γκολφ, νορβηγικό περπάτημα 6 χιλιομέτρων ή κανονικό περπάτημα 6 χιλιομέτρων μπορεί ενδεχομένως να βελτιώσουν σημαντικά την άμεση νοητική λειτουργία σε ηλικιωμένους.

Τα παραπάνω έδειξε πρόσφατη έρευνα, που δημοσιεύτηκε στο BMJ Open Sport & Exercise Medicine.

Ερευνητές του University of Eastern Finland, University of Edinburgh και ETH Zürich, εξέτασαν την άμεση επίδραση των 3 παραπάνω αεροβικών ασκήσεων στην αντίληψη και σε σχετικές βιολογικές αποκρίσεις σε υγιείς ηλικιωμένους.

Η έρευνα έγινε σε 25 ανθρώπους 65 ετών και άνω, που έπαιζαν γκολφ και συμμετείχαν σε 3 έντονα αερόβια είδη άσκησης. Γύρος γκολφ με 18 τρύπες, 6 χιλιόμετρα νορβηγικού περπατήματος ή 6 χιλιόμετρα κανονικού περπατήματος.

Η κάθε άσκηση έγινε σε πραγματικό περιβάλλον, διατηρώντας τον συνήθη ρυθμό, αντίστοιχο σε έντονο περπάτημα.

Αξιολογήθηκε η νοητική λειτουργία και δόθηκαν δείγματα αίματος. Μετρήθηκαν οι ουσίες BDNF και CTSB που έχει υποδειχτεί ότι αντικατοπτρίζουν τα οφέλη της άσκησης στον εγκέφαλο.

Οι συμμετέχοντες φορούσαν επίσης συσκευές παρακολούθησης φόρμας, που κατέγραφαν την απόσταση, τη διάρκεια, το ρυθμό, την ενέργεια που ξόδευαν οι αθλούμενοι και τα βήματα. Παρακολουθήθηκε επίσης ο καρδιακός παλμός τους.

Η έρευνα έδειξε ότι μια φορά άσκησης με ένα από τα παραπάνω είδη βελτίωσε τις νοητικές λειτουργίες στους ηλικιωμένους, όπως μετρήθηκαν από το τεστ TMT- αν και δεν καταγράφηκαν σημαντικές επιδράσεις στα επίπεδα των BDNF και CTSB.

Επίσης, το νορβηγικό περπάτημα και το κανονικό συνδέονταν με ενισχυμένες εκτελεστικές λειτουργίες.

Οι ερευνητές σημειώνουν ότι τα ευρήματα υπογραμμίζουν την αξία αερόβιας, κατάλληλης για την ηλικία, όπως τα παραπάνω 3 είδη άσκησης όσον αφορά τη διατήρηση και την ενίσχυση της νοητικής λειτουργίας στους ηλικιωμένους.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Οι νέες συνθήκες διαβίωσης και ο σύγχρονος τρόπος ζωής φέρνουν πολλά ζευγάρια αντιμέτωπα με την υπογονιμότητα. Πλέον, με την ψήφιση και την εφαρμογή του νέου νομοσχεδίου για την αύξηση του ορίου ηλικίας από τα 50 στα 54 έτη για γυναίκες που επιθυμούν να τεκνοποιήσουν με εξωσωματική γονιμοποίηση, το όνειρο απόκτησης ενός παιδιού μπορεί να γίνει πραγματικότητα για όλα τα ζευγάρια… ακόμα και μετά την ηλικία των 50 ετών!

Η μέση ηλικία απόκτηση παιδιού στην Ελλάδα έχει αυξηθεί τα τελευταία 20 χρόνια, σύμφωνα με επίσημα στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (ΕΛΣΤΑΤ). Η αλλαγή του τρόπου ζωής, οι σπουδές και η ανάγκη για συνεχή κατάρτιση, η προσπάθεια για επαγγελματική καταξίωση και φυσικά, οι οικονομικές δυσκολίες και τα έξοδα για τη δημιουργία οικογένειας και την ανατροφή ενός παιδιού στα χρόνια της οικονομικής κρίσης, αναγκάζουν πολλές γυναίκες, αλλά και άνδρες, να αναβάλλουν την τεκνοποίηση. Έτσι, αυξάνεται συνεχώς ο αριθμός των γυναικών που επιθυμούν να αποκτήσουν παιδί μετά την ηλικία των 40, ακόμη και των 50 ετών.

Ο πιο σημαντικός παράγοντας υπογονιμότητας είναι η μεγάλη ηλικία της γυναίκας. Κάθε γυναίκα γεννιέται με συγκεκριμένο αριθμό ωαρίων στις ωοθήκες της. Σταδιακά, λοιπόν, και οδεύοντας προς την εμμηνόπαυση, ο αριθμός των ωαρίων μειώνεται και η ποιότητα τους επηρεάζεται σημαντικά. Με την πάροδο του χρόνου μειώνεται η πιθανότητα σύλληψης και αυξάνεται η πιθανότητα αποβολών και χρωμοσωμικών ανωμαλιών, όπως είναι το σύνδρομο Down.  Η εμμηνόπαυση συμβαίνει κατά μέσοn όρο στην ηλικία των 51 ετών και φαίνεται ότι καθορίζεται γενετικά. Επομένως, η γονιμότητα των γυναικών κοντά στην ηλικία των 50 ετών αμφισβητείται, καθώς φθίνουν δραματικά τα αποθέματα των ωοθηκών και η ποιότητα των ωαρίων.

Γυναίκες στην εμμηνόπαυση ή περι-εμμηνόπαυση μπορούν να υποβληθούν σε διαδικασία εξωσωματικής γονιμοποίησης, είτε με χρήση των δικών τους ωαρίων – με την προϋπόθεση ότι έχουν προνοήσει και έχουν πραγματοποιήσει διατήρηση γονιμότητας με κρυοσυντήρηση των ωαρίων τους σε μικρότερη ηλικία, είτε με τη χρήση ωαρίων νεότερης δότριας. Και στις δύο περιπτώσεις, η βιολογική ηλικία των ωαρίων είναι μικρή, η ποιότητά τους καλύτερη και έτσι αυξάνεται η πιθανότητα επιτυχίας της μεθόδου.

Μετά από εισήγηση της Εθνικής Αρχής Ιατρικώς Υποβοηθούμενης Αναπαραγωγής (ΕΑΙΥΑ), με την ψήφιση και εφαρμογή του νόμου 4958/22, το ηλικιακό όριο για γυναίκες που επιθυμούν να υποβληθούν σε κάποια μέθοδο Υποβοηθούμενης Αναπαραγωγής αυξήθηκε στα 54 έτη. Προϋπόθεση για την εξωσωματική γονιμοποίηση σε αυτή την ηλικιακή ομάδα γυναικών είναι η χορήγηση ειδικής άδειας από την ΕΑΙΥΑ, αφού προσκομιστούν τα απαραίτητα δικαιολογητικά. Εφόσον η συγκεκριμένη άδεια χορηγηθεί, έχει ισχύ για 1 έτος.

Κάθε Γυναικολόγος Αναπαραγωγής υποχρεούται να διασφαλίσει την καλή υγεία της υποψήφιας μητέρας άνω των 50 ετών, προκειμένου να αποφευχθούν επιπλοκές κατά τη διάρκεια της κύησης που θα μπορούσαν να επηρεάσουν την ίδια ή το έμβρυο. Στα απαραίτητα δικαιολογητικά συμπεριλαμβάνονται γνωμάτευση Γυναικολόγου, Καρδιολόγου ή Παθολόγου και Μαστολόγου που βεβαιώνουν ότι η υποψήφια μητέρα μπορεί με ασφάλεια να υποβληθεί σε διαδικασία Υποβοηθούμενης Αναπαραγωγής και να κυοφορήσει.  Σε περίπτωση ιστορικού κάποιας νόσου, απαιτείται αντίστοιχη γνωμάτευση από τον ιατρό της αντίστοιχης ειδικότητας.

Κάθε κύηση σε γυναίκα άνω των 50 ετών θεωρείται κύηση υψηλού κινδύνου. Σύμφωνα με τη διεθνή βιβλιογραφία, οι έγκυες άνω των 50 ετών διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο για εμφάνιση υπερτασικών διαταραχών της κύησης και προεκλαμψίας, σακχαρώδους διαβήτη, πρόωρου τοκετού και μεγάλη πιθανότητα για τοκετό με καισαρική τομή. Για το λόγο αυτό, απαιτείται πολύ στενή παρακολούθηση και ιδιαίτερη φροντίδα από τον Γυναικολόγο σε όλη της διάρκεια της κύησης προκειμένου να ελαχιστοποιηθούν οι επιπλοκές και να διασφαλιστεί η υγεία της μητέρας και του εμβρύου.

H στενή παρακολούθηση αυτών των κυήσεων και η εξατομικευμένη διαχείριση των περιστατικών διασφαλίζει στις περισσότερες περιπτώσεις τη βέλτιστη έκβαση.

Είναι πολύ ενθαρρυντικό το γεγονός ότι η ελληνική νομοθεσία συντονίζεται πια με τη σύγχρονη κοινωνία και τους ρυθμούς της. Κάθε γυναίκα που μπορεί να έχει αναβάλει την τεκνοποίηση για τους δικούς της λόγους, έχει δικαίωμα στη μητρότητα ακόμα και μετά τα 50 έτη, εφόσον η υγεία της το επιτρέπει. Η δημιουργία μιας σχέσης εμπιστοσύνης με τοn Γυναικολόγο Αναπαραγωγής είναι προϋπόθεση, ώστε κάθε γυναίκα να αισθανθεί ασφάλεια και σιγουριά σε όλη τη διάρκεια της διαδικασίας.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Χαρακτηριστικά ναρκισσιστικής προσωπικότητας συνδέονται με φτωχότερη ανταπόκριση στην ψυχοθεραπευτική αγωγή. Αυτό είναι το αποτέλεσμα νέας έρευνας σε 2.000 ανθρώπους που υποβλήθηκαν σε ψυχοθεραπεία.

Τα ευρήματα έρευνας του Jena University Hospital και του University of Münster που δημοσιεύτηκαν στο The Lancet Psychiatry, μπορούν να συμβάλλουν σε περαιτέρω εξατομίκευση της ψυχοθεραπείας.

Οι ερευνητές εξέτασαν πώς ναρκισσιστικές διαστάσεις σε ανθρώπους που υποβλήθηκαν σε ψυχοθεραπεία (νοσηλευόμενους και μη) επηρεάζουν την αγωγή για προβλήματα ψυχικής ηγεσίας.

Οι ερευνητές κατέγραψαν το επίπεδο των χαρακτηριστικών ναρκισσιστικής προσωπικότητας και συμπτωμάτων κατάθλιψης πριν και μετά την αγωγή με δυο ψυχοθεραπευτικές μεθόδους.

Η ισχυρή ναρκισσιστική αντιπαλότητα συνδεόταν με πιο έντονα συμπτώματα κατάθλιψης πριν την έναρξη της αγωγής στις 2 ομάδες, ανακάλυψε η ερευνητική ομάδα.

Αντίθετα, η ανάγκη να τους θαμάζουν συνδεόταν με μικρότερη ένταση κατάθλιψης. Ο Maike Richter, σημείωσε ότι στην έρευνα, στην ομάδα των ασθενών που αντιμετωπίστηκε με γνωσιακή συμπεριφορική θεραπεία, ο ναρκισσισμός συνδεόταν με φτωχότερη απόκριση στην αγωγή, ακόμα και όταν μια ναρκισσιστική διαταραχή προσωπικότητας δεν είχε πλήρως αναπτυχθεί. Συγκεκριμένα, η διάσταση αντιπαλότητας είχε αρνητική επίδραση.

Όμως, σε αγωγή με ψυχαναλυτική- αλληλεπιδραστική θεραπεία που αναπτύχθηκε ειδικά για ανθρώπους με δυσκολίες στις διαπροσωπικές σχέσεις, η αρνητική επίδραση του ναρκισσισμού στην απόκριση στην αγωγή δεν παρατηρήθηκε.

Οι ερευνητές εικάζουν ότι αυτή η διαφορά μεταξύ μεθόδων θεραπευτικής αγωγής οφειλόταν σε μοτίβα διαπροσωπικής συμπεριφοράς μεταξύ ασθενούς και θεραπευτή.

Σύμφωνα με τον καθηγητή  Nils Opel, περαιτέρω ανάλυση στηρίζει την υπόθεση. Ανακαλύφθηκαν ενδείξεις ότι η αρνητική επίδραση του ναρκισσισμού βασίζεται σε πιο ασθενή θεραπευτική σχέση.

Οι ερευνητές θεωρούν τα ευρήματα σημαντική συμβολή στην κατανόηση χαρακτηριστικών ναρκισσιστικής προσωπικότητας.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Η αυστριακή πνευμονολογική εταιρεία εστιάζει στις πτυχές του φύλου στη διάγνωση και τη θεραπεία. Το ετήσιο συνέδριο που αρχίζει στις 23 Οκτωβρίου στο Graz συζητά επίσης τον έλεγχο του καρκίνου του πνεύμονα.

Οι ασθένειες των πνευμόνων εμφανίζουν συχνά διαφορετικά συμπτώματα και πορεία στις γυναίκες από ό,τι στους άνδρες.

Υπάρχουν ενδείξεις γι’ αυτό στο άσθμα και τη ΧΑΠ καθώς και στην πνευμονική υπέρταση. Οι διαφορές που αφορούν το φύλο πρέπει επομένως να τύχουν μεγαλύτερης προσοχής από την ιατρική και την έρευνα, τόνισαν οι αυστριακοί πνευμονολόγοι  ενόψει του ετήσιου συνεδρίου τους της ÖGP, το οποίο θα πραγματοποιηθεί από τις 23 Οκτωβρίου στο Messecongress του Γκρατς.

Η Αυστριακή Πνευμονολογική Εταιρεία (ÖGP) είναι μια επιστημονική εταιρεία αφιερωμένη στην επιστήμη, την εκπαίδευση και την κατάρτιση, την πρόληψη και τη φροντίδα των ασθενών στον τομέα των αναπνευστικών και πνευμονικών παθήσεων και στην προώθηση της υγείας των πνευμόνων. Υποστηριζόμενη από διεθνή δίκτυα, προσφέρει στα μέλη της μεταφορά γνώσεων στο υψηλότερο επίπεδο, εκπροσωπεί τα συμφέροντα όλων των επαγγελματικών ομάδων πνευμονολόγων και τάσσεται υπέρ των βιώσιμων εξελίξεων στο αυστριακό σύστημα υγείας.

Σε σημερινή διαδικτυακή συνέντευξη τύπου, η πνευμονολόγος από το Τιρόλο και γενική γραμματέας της ÖGP, Judith Löffler-Ragg, επεσήμανε τη σημασία της έρευνας της “μικρής διαφοράς που συχνά έχει μεγάλο αποτέλεσμα”: Εξακολουθεί να δίνεται πολύ λίγη προσοχή στο γεγονός ότι το βιολογικό φύλο, συμπεριλαμβανομένης της ανατομίας και της φυσιολογίας, καθώς και ο ψυχολογικός και κοινωνικός προσανατολισμός έχουν αντίκτυπο στην υγεία και την ασθένεια.

“Το άσθμα εμφανίζεται συχνά στις γυναίκες και επηρεάζεται από τις ορμονικές φάσεις της ζωής – εφηβεία, εγκυμοσύνη και εμμηνόπαυση”, λέει. Οι ειδικές συνθήκες εργασίας των γυναικών μπορούν επίσης να επηρεάσουν τους πνεύμονες, είπε.

Και τα δύο μπορεί να έχουν συνέπειες για την υγεία των πνευμόνων, είπε. “Είναι πράγματι γεγονός ότι αποκτούμε μια ευρύτερη άποψη για τις ασθένειες όταν λαμβάνουμε υπόψη αυτές τις πτυχές”, τόνισε η πνευμονολόγος.

H επικεφαλής ανώτερη ιατρός του εξωτερικού ιατρείου πνευμονολογίας στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο του Ίνσμπρουκ υπενθύμισε ότι τις προηγούμενες δεκαετίες το φύλο δεν λαμβάνονταν πάντα υπόψη στις μελέτες: Οι γυναίκες συχνά υποεκπροσωπούνταν στις μελέτες και τα αποτελέσματα που είχαν συλλεχθεί από άνδρες προεκτείνονταν σε γυναίκες ασθενείς.

“Το πώς δρουν τα φάρμακα σε ποιες δόσεις στις γυναίκες δεν λαμβανόταν σε μεγάλο βαθμό υπόψη”, λέει η Löffler-Ragg.

Όχι μόνο στη θεραπεία, αλλά και στη διάγνωση, υπάρχει ακόμη ανάγκη να καλύψουμε τη διαφορά σε γνώσεις σχετικά με τις πτυχές που αφορούν το φύλο. Για παράδειγμα, στην περίπτωση της ΧΑΠ: η χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια συνδέεται συνήθως με ηλικιωμένους, καπνιστές άνδρες.

Ωστόσο, και τα δύο φύλα προσβάλλονται από αυτή τη σοβαρή πνευμονοπάθεια. “Ενώ οι άνδρες βήχουν, οι γυναίκες παρουσιάζουν κόπωση και εξάντληση”, δήλωσε η Löffler-Ragg. Λόγω του τυπικού βήχα, ωστόσο, οι άνδρες διαγιγνώσκονται πιο γρήγορα.

Η γιατρός ανέφερε και άλλες διαφορές που είναι ήδη γνωστές σε σχέση με τους πνεύμονες.

Εάν γυναίκες και άνδρες είναι εξίσου ενεργητικοί ή παθητικοί καπνιστές, η λειτουργία των πνευμόνων είναι πιο σαφώς πιο επιδεινωμένη στις γυναίκες.

Και η πνευμονική υπέρταση εντοπίζεται συχνότερα στις γυναίκες αλλά είναι χειρότερη στους άνδρες. Τέλος, υπάρχουν πνευμονικές παθήσεις που εμφανίζονται σχεδόν αποκλειστικά στις γυναίκες, όπως η λεμφαγγειομυομάτωση.

Η ÖGP επιθυμεί να προωθήσει την έρευνα και την ευαισθητοποίηση με βάση το φύλο. Στο επερχόμενο συνέδριο (23-25 Οκτωβρίου στο Γκρατς), θα υπάρξει για πρώτη φορά ξεχωριστή συνεδρία για το θέμα αυτό – και θα απονεμηθούν δύο βραβεία ειδικά για γυναίκες ή για το φύλο, όπως ανακοινώθηκε.

Το ετήσιο συνέδριο με το σύνθημα “Lungs at the Limit” (Πνεύμονες στο όριο) θα διοργανωθεί από κοινού με την Αυστριακή Εταιρεία Θωρακοχειρουργικής.

Μεταξύ άλλων, θα παρουσιαστούν και θα συζητηθούν μελέτες σχετικά με την αποτελεσματικότητα των νέων φαρμάκων κατά της πνευμονικής υπέρτασης, ανέφερε ο πρόεδρος του συνεδρίου Gabor Kovacs από το Τμήμα Εσωτερικής Ιατρικής της ιατρικής σχολής του Πανεπιστημίου του Graz.

πΗΓΗ: https://www.iatronet.gr/