Συντάκτης: grammateia

Με αφορμή την  Παγκόσμια Ημέρας Αμφιβληστροειδού, 30 Σεπτεμβρίου (Retina Day),  στέλνεται μήνυμα για την εφαρμογή της γενετικής διάγνωσης. Στο εορτασμό συμμετέχουν η Retina International, οι φορείς μέλη της, όπως η Πανελλήνια Ένωση Αμφιβληστροειδοπαθών (Π.Ε.Α.).

Συγκεκριμένα το μήνυμα που στέλνεται είναι η «Εφαρμογή της Γενετικής Διάγνωσης/Ταυτοποίησης ως πρότυπο φροντίδας για άτομα που ζουν με Κληρονομικές – Εκφυλιστικές Παθήσεις του Αμφιβληστροειδούς Χιτώνα και της Ωχράς Κηλίδας». Υπενθυμίζεται πως οι Εκφυλιστικές Παθήσεις του Αμφιβληστροειδούς Χιτώνα και της Ωχράς Κηλίδας είναι εν ενεργεία καταστάσεις. Με δεδομένο ότι εντοπίζονται νέες εξελίξεις για σύγχρονες θεραπείες αλλά μεσολαβεί  ένα διάστημα έως την έγκριση, με το γενετικό τεστ οι πάσχοντες θα έχουν την ευκαιρία να  πάρχουν ορθές αποφάσεις για την διαχείριση της πάθησής τους. Αξίζει να αναφερθεί ότι περισσότερα από 300 διαφορετικά γονίδια  ευθύνονται για τις παθήσεις IRDs, που προκαλούν διαφορετικούς τύπους παθήσεων, μεταξύ αυτών και σπάνιων.

Ο ρόλος της γενετικής διάγνωσης:

Ο γενετικός έλεγχος και η παροχή γενετικής συμβουλευτικής, μπορούν να οδηγήσουν σε μεγαλύτερη κατανόηση των μοντέλων κληρονομικότητας της κάθε πάθησης από τους ασθενείς που διαβιούν με τις νόσους αυτές και τις  οικογένειές τους. Επιπλέον, η  γενετική διάγνωση είναι απαραίτητη προϋπόθεση για τα άτομα που ζουν με IRD, ώστε να ληφθούν υπόψη για ένταξη σε ερευνητικά προγράμματα και κλινικές μελέτες. Η Retina International που αντιπροσωπεύουν 16 χώρες  έχει προτείνει δείκτες που μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως εργαλείο αξιολόγησης, για να βοηθήσουν και να υποστηρίξουν τις τοπικές προσπάθειες. Από την μεριά του ο πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της RI, Franz Badura,  επεσήμανε ότι «Οι δείκτες αυτοί έχουν δημιουργηθεί από ασθενείς, είναι απαραίτητοι για την ενδυνάμωση της κοινότητας των αμφιβληστροειδοπαθών γενικά, επιτρέποντας σε όλους τους ενδιαφερόμενους να ενεργούν σε παγκόσμιο και εθνικό επίπεδο για να διασφαλίσουν ότι οι ειδικές ανάγκες των ατόμων που πάσχουν από IRDs λαμβάνονται υπόψη από όλους τους υπεύθυνους χάραξης πολιτικών υγείας και λήψης αποφάσεων».«Αυτοί οι δείκτες που διαμόρφωσε η Retina International, παρέχουν ένα ουσιαστικό εργαλείο για την αποτελεσματική δικτύωση της κοινότητας των ασθενών που πάσχουν από IRDs, με ειδικούς επιστήμονες πέρα από τον χώρο των παθήσεων αυτών, όπως είναι τα Κέντρα Εμπειρογνωμοσύνης και οργανώσεις ασθενών με παρόμοιες ανάγκες», αναφέρει η Διευθύντρια Πολιτικής RI, Δρ. Petia Stratieva.«Για εκατομμύρια ανθρώπους, η απώλεια όρασης που επέρχεται από κληρονομικά–εκφυλιστικά νοσήματα του αμφιβληστροειδή επηρεάζει την ανεξαρτησία και την ποιότητα ζωής, οδηγώντας συχνά σε δυσκολίες σχετικά με συνήθης εργασίες γύρω από το σπίτι, προκαλεί άγχος για την τρέχουσα και μελλοντική απασχόληση, δημιουργεί αβεβαιότητα στις προσωπικές σχέσεις, δυσκολίες στην κινητικότητα και απομόνωση» αναφέρει ο κος Ευστράτιος Χατζηχαραλάμπους, Πρόεδρος της Πανελλήνιας Ένωσης Αμφιβληστροειδούς.

 

 

Πηγη: https://virus.com.gr/

ΕΠΟΧΙΚΗ ΓΡΙΠΗ 2023-2024

Οι σπάνιες παθήσεις (ΣΠ) χαρακτηρίζονται από χαμηλή συχνότητα εμφάνισης (5 στα 10.000 άτομα στην κοινότητα) και υψηλή ετερογένεια. Παγκοσμίως έχουν καταγραφεί 6.000-8.000 σπάνια νοσήματα. Υπολογίζεται ότι περίπου 80% των σπάνιων παθήσεων είναι κληρονομικές και ότι περίπου 75% προσβάλλουν παιδιά, συχνά με καταστροφικά αποτελέσματα στο προσδόκιμο και την ποιότητα ζωής τους. Περίπου 30% των παιδιών που έχουν διαγνωστεί με σπάνια πάθηση δε ζουν μέχρι τα πέμπτα τους γενέθλια.

Οι ΣΠ αποτελούν μεγάλη πρόκληση για το Σύστημα Υγείας λόγω της έλλειψης επιδημιολογικών δεδομένων και αδυναμίας εκτίμησης του φορτίου των ασθενών και των οικογενειών τους αλλά και της ακάλυπτης ιατρικής ανάγκης στη διάγνωση και τη θεραπεία, όπως επεσήμανε ο Γενικός Διευθυντής της IQVIA, Νίκος Κωστάρας, στο συνέδριο “The Future of Healthcare in Greece”,  υπογραμμίζοντας πως παρά τη σπανιότητά τους, ο αριθμός των ασθενών που νοσούν είναι συνολικά υψηλός εξαιτίας της ύπαρξης πολλών διαφορετικών τύπων σπάνιων παθήσεων. Η καταγραφή των σπανίων παθήσεων αποτελεί αναγκαιότητα ωστόσο οι προσπάθειες που έχουν γίνει έως τώρα χαρακτηρίζονται ως αποσπασματικές.

Αποτελέσματα μελέτης

Ο σύλλογος «“95”, Ελληνική Συμμαχία για τους Σπάνιους Ασθενείς» σε συνεργασία με την IQVIA Hellas διεξήγαγαν μελέτη καταγραφής επιδημιολογικών δεδομένων και εκτίμησης του οικονομικού και ανθρωπιστικού φορτίου των Σπάνιων Παθήσεων στην Ελλάδα. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της μελέτης, από μία λίστα 468 ΣΠ και σύμφωνα με επιπολασμό βάσει Orphanet και EURORDIS, περίπου 237 χιλιάδες άτομα υπολογίζεται ότι πάσχουν από κάποια ΣΠ στην Ελλάδα.

Λόγω της δυσκολίας του εγχειρήματος η επιλογή των νοσημάτων και ο τρόπος καταγραφής τους αποτέλεσε αντικείμενο της μελέτης και αποφασίσθηκε η πιλοτική καταγραφή τεσσάρων σπανίων νοσημάτων: της Νωτιαίας Μυικής Ατροφίας, της Μυϊκής Δυστροφίας Duchenne, της Νευροινωμάτωσης και της Νόσου Gaucher. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, στην Ελλάδα υπολογίζεται ότι οι ασθενείς που πάσχουν από τις παραπάνω τέσσερις ΣΠ κυμαίνονται μεταξύ 3,4-3,8 χιλ. ατόμων και το μέσο συνολικό ετήσιο κόστος ανέρχεται σε €24-91εκ. (έως 1,5% των συνολικών δαπανών υγείας) με μέσο ετήσιο κόστος ανά ασθενή ίσο με €25-260 χιλ., εκ των οποίων το 81-90% αφορά στο κόστος των φαρμάκων.

Γίνεται σαφές λοιπόν ότι ο αριθμός των ασθενών που νοσούν από ΣΠ είναι υψηλός, γεγονός το οποίο σχετίζεται με υψηλή επιβάρυνση των ασθενών, των οικογενειών τους και του συστήματος υγείας. Παράλληλα, την τελευταία δεκαετία η καινοτομία στον τομέα των ΣΠ έχει κάνει «άλματα». Πάνω από είκοσι φάρμακα έχουν λάβει έγκριση από τον ΕΜΑ μόνο το 2022 γεγονός το οποίο καθιστά αναγκαία την εφαρμογή ενός Εθνικού Σχεδίου Δράσης για τις ΣΠ ως εργαλείο για ένα βιώσιμο σύστημα υγειονομικής φροντίδας.

Ανάγκες των ασθενών

Αυτή η έρευνα είναι η πρώτη του είδους της που γίνεται στην Ελλάδα και ρίχνει φως στις ανάγκες που έχουν οι ασθενείς με ΣΠ καθώς και στους πόρους που χρειάζεται να διαθέσει το κράτος για τη διαχείριση του ασθενούς. Συμπερασματικά, ένας από τους κύριους στόχους της παρούσας έρευνας είναι η ανάδειξη της σημασίας που έχει η δημιουργία ενός εθνικού σχεδίου δράσης για την ολιστική διαχείριση των ασθενών με Σπάνιες Παθήσεις. Απαιτείται η δημιουργία βάσης δεδομένων για τη συλλογή και ανάλυση πραγματικών δεδομένων μέσω της ανάπτυξης ενός εθνικού αρχείου σπανίων παθήσεων ως βασική προτεραιότητα για τη χώρα μας ενώ απώτερος σκοπός θα είναι η δημιουργία ενός οδικού χάρτη που θα περιλαμβάνει κατευθυντήριες οδηγίες από την πρόληψη και τη διάγνωση έως την έρευνα και την πρόσβαση στη θεραπεία.

 

 

Πηγη: https://healthpharma.gr

Άδεια κυκλοφορίας δόθηκε στις ΗΠΑ στο πρώτο τεστ, το οποίο αναλύοντας το DNA μπορεί να εντοπίσει επικίνδυνες μεταλλάξεις που σχετίζονται με τον καρκίνο.

Εγκρίθηκε το πρώτο τεστ DNA, το οποίο μπορεί να εντοπίσει επικίνδυνες μεταλλάξεις που σχετίζονται με διάφορες μορφές καρκίνου.

Ο αρμόδιος οργανισμός φαρμάκων των ΗΠΑ άναψε το «πράσινο φως» για το πρώτο διαγνωστικό τεστ που μπορεί να ανιχνεύσει εκατοντάδες γενετικές μεταλλάξεις, οι οποίες σχετίζονται με αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης πολλών μορφών καρκίνου.

Το τεστ μπορεί να ανιχνεύσει και δυνητικά καρκινογόνες κληρονομούμενες μεταλλάξεις σε ανθρώπους που ήδη έχουν διαγνωστεί με κάποια μορφή καρκίνου.

Όπως ανακοίνωσε η Αμερικανική Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA), αυτό το τεστ είναι το πρώτο του είδους του στο οποίο δίνει άδεια κυκλοφορίας. Το τεστ αναλύει το γενετικό υλικό (DNA) που εξάγεται από δείγμα αίματος για να εντοπίσει 47 γονίδια τα οποία σχετίζονται με αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου.

Για ποιες μορφές καρκίνου δείχνει προδιάθεση

Η ερμηνεία των αποτελεσμάτων γίνεται βάσει επιστημονικών δεδομένων. Ενδεικτικά, μερικά από τα πιο χαρακτηριστικά γονίδια που ανιχνεύει το τεστ και οι καρκίνοι στους οποίους προδιαθέτουν είναι:

• Τα γονίδια BRCA1 και BRCA2, που σχετίζονται με τους κληρονομικούς καρκίνους του μαστού και των ωοθηκών
• Tα γονίδια MLH1, MSH2, MSH6, PMS2 και EPCAM που σχετίζονται με το σύνδρομο Lynch.
• Το γονίδιο CDH1 που σχετίζεται κυρίως με τον διάχυτο, κληρονομικό γαστρικό καρκίνο και τον λοβιακό καρκίνο του μαστού (είναι μία μορφή της νόσου)
• Το γονίδιο STK11 που σχετίζεται με το σύνδρομο Peutz-Jeghers.
• Τα γονίδια που σχετίζονται με τα συγκεκριμένα σύνδρομα μπορεί να φέρουν ποικίλες καρκινογόνες μεταλλάξεις, τις οποίες ανιχνεύει το συγκεκριμένο τεστ.

Οι πάσχοντες από σύνδρομο Lynch διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο για καρκίνο:

• Του παχέος εντέρου
• Του στομάχου
• Του λεπτού εντέρου
• Του ήπατος
• Της ουροποιητικής οδού
• Του εγκεφάλου
• Του δέρματος
• Των χοληδόχων πόρων
• Οι γυναίκες κινδυνεύουν να εκδηλώσουν πρόσθετες μορφές (καρκίνο των ωοθηκών και του ενδομητρίου).

Οι ασθενείς με σύνδρομο Peutz-Jeghers μπορεί να εκδηλώσουν καρκίνο:

• Του μαστού
• Του παχέος εντέρου
• Του παγκρέατος
• Του στομάχου
• Των όρχεων
• Των ωοθηκών
• Του πνεύμονος
• Του τραχήλου της μήτρας

Η έγκριση της FDA βασίσθηκε σε στοιχεία από περισσότερα από 9.000 δείγματα, στα οποία εντοπίστηκαν τα ογκογόνα γονίδια με ακρίβεια ίση ή άνω του 99%.

 

 

Πηγη: https://healthpharma.gr/

Τον κώδωνα του κινδύνου για το «κοκτέιλ» των ιώσεων του αναπνευστικού και κυρίως της γρίπης και του κορωνοϊού κρούουν οι επιστήμονες.

Ο Θεόδωρος Βασιλακόπουλος, καθηγητής πνευμονολογίας και εντατικής θεραπείας ΕΚΠΑ, ενόψει της αντιγριπικής περιόδου και το εμβόλιο κατά της γρίπης.

Όπως είπε ο καθηγητής μιλώντας στο Mega, το αντιγριπικό εμβόλιο μπορούμε να αρχίσουμε να το κάνουμε πρακτικά αλλά είναι νωρίς. «Τώρα έχουμε σποραδικά κρούσματα και δεν αναμένεται να έχουμε πολλά. Η ιδιαιτερότητα φέτος είναι πως υπάρχει και ένα καινούριο αντιγριπικό εμβόλιο, το οποίο είναι ιδιαίτερα ενισχυμένο και απευθύνεται σε μεγαλύτερες ηλικίες, άνω των 65 ετών.

Πρέπει να γίνει συνταγογράφηση γιατί εάν το αφήσουμε ελεύθερο δεν θα υπάρχει για τους ανθρώπους που το έχουν πραγματικά ανάγκη. Κάτω των 65 υπάρχει το κανονικό αντιγριπικό εμβόλιο χωρίς συνταγογράφηση. Για την γρίπη η καλύτερη περίοδος για να εμβολιαστεί κάποιος είναι μέσα στον Οκτώβριο».

Όπως αναφέρει ο οδηγός του Πολίτη, σύμφωνα με το Εθνικό Πρόγραμμα Εμβολιασμών της χώρας μας οι συστάσεις αντιγριπικού εμβολιασμού για την προσεχή περίοδο 2023/2024 περιλαμβάνουν κατά προτεραιότητα τις παρακάτω ομάδες πληθυσμού ή καταστάσεις αυξημένου κινδύνου:

• Άτομα ηλικίας 60 ετών και άνω

• Παιδιά (6 μηνών και άνω) και ενήλικες με έναν ή περισσότερους από τους παρακάτω επιβαρυντικούς παράγοντες ή χρόνια νοσήματα:

– Χρόνια νοσήματα αναπνευστικού, όπως άσθμα, χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια.

– Καρδιακή νόσο με σοβαρή αιμοδυναμική διαταραχή

– Ανοσοκαταστολή (κληρονομική ή επίκτητη)

– Μεταμόσχευση οργάνων και μεταμόσχευση μυελού των οστών

– Δρεπανοκυτταρική αναιμία (και άλλες αιμοσφαιρινοπάθειες)

– Σακχαρώδη διαβήτη ή άλλο χρόνιο μεταβολικό νόσημα

– Χρόνια νεφροπάθεια

– Χρόνιες παθήσεις ήπατος

– Νευρολογικά-νευρομυϊκά νοσήματα

– Σύνδρομο Down

• Έγκυες ανεξαρτήτως ηλικίας κύησης, λεχωΐδες και θηλάζουσες.

• Άτομα με νοσογόνο παχυσαρκία (Δείκτη Μάζας Σώματος >40Kg/m2) και παιδιά με ΔΜΣ >95ηΕΘ.
• Παιδιά που παίρνουν ασπιρίνη μακροχρόνια (π.χ. για νόσο Kawasaki, ρευματοειδή αρθρίτιδα και άλλα).
• Άτομα που βρίσκονται σε στενή επαφή με παιδιά μικρότερα των 6 μηνών ή φροντίζουν ή διαβιούν με άτομα με υποκείμενο νόσημα, που αυξάνει τον κίνδυνο επιπλοκών της γρίπης.
• Κλειστοί πληθυσμοί, όπως προσωπικό και εσωτερικοί σπουδαστές (σχολείων, στρατιωτικών και αστυνομικών σχολών, ειδικών σχολείων κλπ.), νεοσύλλεκτοι, ιδρύματα χρονίως πασχόντων και μονάδες φιλοξενίας ηλικιωμένων, καταστήματα κράτησης .
• Εργαζόμενοι σε χώρους παροχής υπηρεσιών υγείας (ιατρονοσηλευτικό προσωπικό, λοιποί εργαζόμενοι, φοιτητές επαγγελμάτων υγείας σε κλινική άσκηση) και σε κέντρα διαμονής προσφύγων-μεταναστών.
• Άστεγοι.
• Κτηνίατροι, πτηνοτρόφοι, χοιροτρόφοι, εκτροφείς, σφαγείς και γενικά άτομα που έρχονται σε συστηματική επαφή με πτηνά ή χοίρους.

 

Πηγη: https://healthpharma.gr/

Τα δεδομένα από την μελέτη Φάσης 3 “CANOVA” που αξιολογεί την ασφάλεια και αποτελεσματικότητα της δραστικής venetoclax (βενετοκλάξη – Venclexta / Venclyxto) συνδυαστικά με δεξομεθαζόνη (VenDex) για ασθενείς με t(11;14)-θετικό υποτροπιάζον ή ανθεκτικό (R/R) πολλαπλό μυέλωμα, που έχουν λάβει δύο ή περισσότερες προηγούμενες θεραπείες ανακοίνωσε η φαρμακευτική επιχείρηση AbbVie.

Τα δεδομένα δεν έδειξαν ότι ο συνδυασμός της θεραπείας βελτίωσε σημαντικά την επιβίωση δίχως εξέλιξη (PFS), που ήταν και το κύριο καταληκτικό σημείο της δοκιμής. Οι ασθενείς που έλαβαν τη θεραπεία VenDex εμφάνισαν βελτίωση στο διάμεσο δείκτη PFS κατά 9,9 μήνες σε σύγκριση με 5,8 μήνες με το συνδυασμό συγκριτικής μελέτης πομαλιδομίδης και δεξαμεθαζόνης (PomDex).

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της δοκιμής CANOVA, το συνολικό ποσοστό απόκρισης (ORR) ανέρχεται στο 62% για το VenDex, έναντι 35% στο PomDex (ονομαστική τιμή p <0,001).

Το προφίλ ασφάλειας του συνδυασμού βενετοκλάξη και δεξαμεθαζόνης στη δοκιμή ήταν γενικά σύμφωνο με τα γνωστά προφίλ ασφάλειας, όταν χρησιμοποιήθηκαν ως μεμονωμένοι παράγοντες και δεν προέκυψαν νέα σήματα ασφάλειας.

Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες (ΑΕ) που παρουσίασαν ασθενείς (>20%) που έλαβαν θεραπεία VenDex (βενετοκλάξη – δεξομεθαζόνη) περιλάμβαναν λοιμώξεις (61%), διάρροια (41%), λεμφοπενία (24%) και ναυτία (22%). Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες που εμφάνισαν άτομα που έλαβαν θεραπεία με PomDex περιλάμβαναν ουδετεροπενία (63%), λοιμώξεις (57%), θρομβοπενία (39%) και αναιμία (35%).

Έκβαση ασθενών

Το πολλαπλό μυέλωμα είναι ο δεύτερος πιο συχνός καρκίνος του αίματος στον κόσμο. Πολλοί ασθενείς παρουσιάζουν κακή έκβαση καθώς οι περισσότεροι τελικά υποτροπιάζουν παρά τις πρόσφατες προόδους της θεραπείας. Ένα υποσύνολο ασθενών έχουν τον βιοδείκτη t(11;14), την πιο κοινή χρωμοσωμική μετατόπιση στο πολλαπλό μυέλωμα, που μπορεί να σηματοδοτήσει υπερέκφραση της πρωτεΐνης BCL-2.

Το Venetoclax είναι επί του παρόντος εγκεκριμένο για ασθενείς με χρόνια λεμφοκυτταρική λευχαιμία (ΧΛΛ) που δεν είχαν υποβληθεί προηγουμένως σε θεραπεία και έχουν υποβληθεί σε θεραπεία και οξεία μυελογενή λευχαιμία (AML), που έχει διαγνωσθεί πρόσφατα. Το Venetoclax δεν έχει λάβει έγκριση για τη θεραπεία του πολλαπλού μυελώματος. Διατίθεται από κοινού στο εμπόριο από την AbbVie και την Genentech, μέλος του Ομίλου Roche, στις ΗΠΑ και από την AbbVie εκτός των ΗΠΑ.

Η μελέτη “CANOVA”

Η CANOVA είναι μια πολυκεντρική, τυχαιοποιημένη, ανοιχτής επισήμανσης μελέτη Φάσης 3 είτε με βενετοκλάξη, είτε με πομαλιδομίδη, σε συνδυασμό με δεξαμεθαζόνη σε ασθενείς με πολλαπλό μυέλωμα t(11;14) θετικό R/R.

Η μελέτη ξεκίνησε το 2018 και συμμετείχαν 263 ασθενείς 18 ετών και άνω με διάγνωση πολλαπλού μυελώματος, με t(11;14) θετική νόσο με βάση τα τυπικά κριτήρια της Διεθνούς Ομάδας Εργασίας για το Μυέλωμα (IMWG), οι οποίοι είχαν λάβει τουλάχιστον δύο προηγούμενες θεραπείας.

Σχετικά με το πολλαπλό μυέλωμα

Το πολλαπλό μυέλωμα είναι ένας τύπος καρκίνου του αίματος που επηρεάζει τα κύτταρα πλάσματος, τα οποία αναπτύσσονται ανεξέλεγκτα και συσσωρεύονται στο μυελό των οστών του σώματος.

Το πολλαπλό μυέλωμα είναι ο δεύτερος πιο συχνός καρκίνος του αίματος στον κόσμο. Υπολογίζεται ότι 176.000 άνθρωποι παγκοσμίως διαγνώστηκαν με πολλαπλό μυέλωμα το 2020 και 117.000 άνθρωποι πέθαναν από τη νόσο. Στο 16% έως 24% περίπου των ατόμων με πολλαπλό μυέλωμα, το t(11;14) είναι η πιο συχνά παρατηρούμενη χρωμοσωμική μετατόπιση.

Σχεδόν όλοι οι ασθενείς με πολλαπλό μυέλωμα τελικά υποτροπιάζουν, γεγονός που σχετίζεται με κακή έκβαση και κάθε ύφεση είναι τυπικά μικρότερη από την προηγούμενη.

 

 

Πηγη: https://healthpharma.gr/

«Η πολιτεία οφείλει να επισπεύσει την ψηφιοποίηση των νοσοκομείων και να αξιοποιήσει εργαλεία όπως η ηλεκτρονική συνταγογράφηση, η διασύνδεση μεταξύ των μονάδων αλλά και με το φάκελο του ασθενούς, η θέσπιση αυστηρών θεραπευτικών πρωτοκόλλων και ασφαλώς η εφαρμογή της μεταρρύθμισης της ΕΚΑΠΥ χωρίς άλλη αναβολή» όπως τονίζει η κ. Ζέφη Βλαχοπιώτη, Διευθύντρια Market Access, Bristol Myers Squibb, υπογραμμίζοντας πως «Τα μέτρα αυτά απαιτούν ελάχιστη οικονομική επένδυση από το κράτος, έχουν σύντομο χρονοδιάγραμμα υλοποίησης και θα αποδώσουν καρπούς άμεσα και για όλους, για το σύστημα υγείας, για τους προμηθευτές των νοσοκομείων όπως οι φαρμακευτικές εταιρείες, αλλά κυρίως για τους ίδιους τους ασθενείς».

Κυρία Βλαχοπιώτη, η BMS είναι μία βιοφαρμακευτική εταιρεία με χαρτοφυλάκιο κυρίως στο νοσοκομειακό περιβάλλον, έναν τομέα του συστήματος υγείας όπου η κυβέρνηση έχει δεσμευθεί να φέρει ριζικές αλλαγές το επόμενο διάστημα. Θα επηρεαστεί θετικά κατά τη γνώμη σας και το φάρμακο;

Πράγματι, η εταιρεία μας με πάνω από 60 χρόνια συνεχή παρουσία στην Ελλάδα, έχει επικεντρωθεί την τελευταία δεκαετία στην ανακάλυψη και διάθεση καινοτόμων θεραπειών για σοβαρές χρόνιες παθήσεις σε θεραπευτικές κατηγορίες όπως ο καρκίνος, η αιματολογία, η καρδιολογία και η ανοσολογία με σκευάσματα για την πολλαπλή σκλήρυνση, τα φλεγμονώδη νοσήματα του εντέρου, τα ρευματικά νοσήματα και την ψωρίαση. Στην πλειοψηφία τους τα σκευάσματα αυτά διατίθενται στα νοσοκομεία.

Αναφορικά με το ερώτημα σας, έχω συγκρατήσει τη φράση του νέου Υπουργού Υγείας Μιχάλη Χρυσοχοΐδη «Αυτή θα είναι η τετραετία της υγείας», με την οποία ξεκίνησε την ομιλία του κατά την πρόσφατη συνεδρίαση των προγραμματικών δηλώσεων στη Βουλή και περιέγραψε τρέχουσες και επικείμενες παρεμβάσεις στο υγειονομικό σύστημα και ειδικότερα στο νοσοκομειακό περιβάλλον. Έργα όπως η κτιριακή αναβάθμιση, ο νέος νοσοκομειακός χάρτης, η ψηφιακή διασύνδεση ογκολογικών κλινικών προχωρούν με τη χρηματοδότηση άνω των 1,5 δισ. ευρώ από το Ταμείο Ανάκαμψης. Αυτή είναι μία εξέχουσα ευκαιρία ανασυγκρότησης της δευτεροβάθμιας φροντίδας, με άμεσο αντίκτυπο σε κάθε χρόνιο ασθενή και σε κάθε πολίτη.

 

Όμως, οφείλω να ομολογήσω ότι η πρόσβαση στα νοσοκομειακά φάρμακα για σοβαρές χρόνιες παθήσεις έχει συσσωρεύσει προκλήσεις πολλών ετών. Σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη του Καθηγητή Αθανασάκη και των συνεργατών του, οι δημόσιες δαπάνες για φάρμακα στα νοσοκομεία κρατών μελών της Ε.Ε. αυξήθηκε κατά 50% στην περίοδο 2013-2019. Αντίθετα στην Ελλάδα καταγράφεται μία μείωση 21%, η οποία όμως δεν οφείλεται σε εξοικονομήσεις από τον εξορθολογισμό της ζήτησης, αλλά κυρίως σε οριζόντιες δημοσιονομικές περικοπές που αγνοούν τις πραγματικές ανάγκες υγείας του πληθυσμού και μετατοπίζουν το ολοένα μεγαλύτερο οικονομικό βάρος στις φαρμακευτικές εταιρείες.

Πώς όμως μπορούν να τεκμηριωθούν αυτές οι ανάγκες υγείας, δεδομένου ότι τα νοσοκομεία δεν διαθέτουν ακόμη την υποδομή συλλογής και αξιοποίησης τέτοιων δεδομένων σε κεντρικό επίπεδο;

Ακριβώς αυτή θα πρέπει να είναι η προτεραιότητα της πολιτείας για τον εκσυγχρονισμό του υγειονομικού μας συστήματος και ειδικότερα της δευτεροβάθμιας φροντίδας. Πρόκειται για τη συλλογή και αξιοποίηση δεδομένων υγείας, η οποία μπορεί να μην είναι απτή όπως ένα νέο νοσοκομείο ή ένα νέο διαγνωστικό μηχάνημα, είναι όμως εξίσου σημαντική ως προς την οργάνωση και την αποτελεσματικότητα των μονάδων υγείας.

Με τον τρόπο που είναι δομημένο σήμερα το νοσοκομειακό περιβάλλον δεν μπορούμε να έχουμε τεκμηριωμένες απαντήσεις για τα πιο κρίσιμα ερωτήματα σχετικά με το φάρμακο. Ποια είναι η ετήσια κατανάλωση, πώς κατανέμεται ανάμεσα στις θεραπευτικές κατηγορίες και τις δραστικές ουσίες, ποιες είναι οι εκβάσεις των θεραπειών και συνεπώς η προστιθέμενη αξία τους στην υγεία του πληθυσμού και στο σύστημα, τι εξοικονομήσεις επιτυγχάνουν, και κυρίως ποια είναι τα χαρακτηριστικά των πραγματικών αναγκών υγείας του πληθυσμού.

Ακριβώς για αυτό το λόγο, η πολιτεία οφείλει να επισπεύσει την ψηφιοποίηση των νοσοκομείων και να αξιοποιήσει εργαλεία όπως η ηλεκτρονική συνταγογράφηση, η διασύνδεση μεταξύ των μονάδων αλλά και με το φάκελο του ασθενούς, η θέσπιση αυστηρών θεραπευτικών πρωτοκόλλων και ασφαλώς η εφαρμογή της μεταρρύθμισης της ΕΚΑΠΥ χωρίς άλλη αναβολή. Τα μέτρα αυτά απαιτούν ελάχιστη οικονομική επένδυση από το κράτος, έχουν σύντομο χρονοδιάγραμμα υλοποίησης και θα αποδώσουν καρπούς άμεσα και για όλους, για το σύστημα υγείας, για τους προμηθευτές των νοσοκομείων όπως οι φαρμακευτικές εταιρείες, αλλά κυρίως για τους ίδιους τους ασθενείς. Έτσι διασφαλίζεται στην πράξη ο έλεγχος της συνταγογράφησης, αξιολογούνται αντικειμενικά οι διοικήσεις των νοσοκομείων για τις επιδόσεις τους, αλλά και μετράται με τεκμηριωμένο τρόπο η πραγματική αξία της φαρμακευτικής καινοτομίας βάσει εκβάσεων.

Η χρήση των πρωτογενών και δευτερογενών δεδομένων υγείας μπορεί να μειώσει τον χρόνο και το κόστος μιας νοσηλείας, την απουσία από την εργασία, να προλάβει την εκδήλωση άλλων ασθενειών και να συντελέσει σε περισσότερα και καλύτερα χρόνια ζωής. Όσο οραματικά και αν ακούγονται αυτά τα οφέλη, είναι απόλυτα πρακτικά αρκεί να υπάρξει η αναγκαία πολιτική βούληση, με τη συνεργασία ασφαλώς όλων των εμπλεκόμενων εταίρων.

Αρκούν όμως τα μέτρα αυτά για να διασφαλίσουν τη βιωσιμότητα του προϋπολογισμού φαρμάκου των νοσοκομείων;

Μία σαφή απάντηση στο ερώτημα σας δίνει το ίδιο το ύψος της υπέρβασης του νοσοκομειακού προϋπολογισμού φαρμάκου, η αυξανόμενη τάση της, αλλά και το γεγονός ότι το όριο δαπάνης που θεσπίστηκε το 2015 ήταν ήδη κάτω από τις τότε πραγματικές ανάγκες για φάρμακα των νοσοκομείων. Συνεπώς, νομίζω πως είναι πλέον κοινή παραδοχή πως το νοσοκομειακό φάρμακο χρειάζεται νέους πόρους και η συζήτηση αυτή πρέπει να ανοίξει άμεσα από το Υπουργείο Υγείας, στο οποίο έχουμε ασφαλώς υποβάλει τις προτάσεις μας. Όμως τα ψηφιακά εργαλεία θα απαντήσουν τεκμηριωμένα στο ερώτημα πόσοι επιπλέον πόροι απαιτούνται και τι αξία παρέχουν στον ασθενή και στο σύστημα. Για το λόγο αυτό υποστηρίζουμε ότι η δημοσιονομική ενίσχυση και τα διαθρωτικά μέτρα οφείλουν να προχωρήσουν «χέρι-χέρι» για να επιτύχουμε μία βιώσιμη χρηματοδότηση του νοσοκομειακού φαρμάκου. Κανένας από τους δύο αυτούς πυλώνες δεν είναι από μόνος του αρκετός.

Ποιες είναι οι προτάσεις που έχει υποβάλει η Bristol Myers Squibb ως προς το νοσοκομειακό φάρμακο;

Σε βραχυπρόθεσμο επίπεδο, έχουμε προτείνει τουλάχιστον την αναθεώρηση της κατανομής των πόρων που προβλέπονται στο Ταμείο Ανάκαμψης με στόχο να ισοσκελιστεί η υπέρβαση στα τρίτα κανάλια διάθεσης. Το μέτρο αυτό θα δώσει μία πρώτη δημοσιονομική ανάσα μέχρι οι διαρθρωτικές παρεμβάσεις όπως της ΕΚΑΠΥ να αρχίσουν να παράγουν αποτελέσματα και να σχεδιαστούν οι πολιτικές που θα εφαρμοστούν με την αναμενόμενη κατάργηση του μέτρου των αυτόματων επιστροφών (clawback) το 2025 και την ολοκλήρωση του Ταμείου Ανάκαμψης το 2026.

Σε αυτή την κατεύθυνση, η Bristol Myers Squibb έχει ήδη εισάγει στο δημόσιο διάλογο μέσω μίας μελέτης του Ινστιτούτου Οικονομικών της Υγείας, την πρόταση για την αξιοποίηση των λεγόμενων «φόρων αμαρτίας» για τη χρηματοδότηση του συστήματος αλλά και του φαρμάκου ειδικότερα μέσα από τη θέσπιση ενός Εθνικού Ταμείου Καρκίνου που θα διαχειρίζεται περίπου 440 εκατ. ευρώ από τη διαφορική φορολογία σε προϊόντα με τεκμηριωμένη επιβάρυνση στην επίπτωση της νόσου. Πρόκειται για μία βέλτιστη πρακτική του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας με καταγεγραμμένες θετικές εκβάσεις σε σειρά ευρωπαϊκών κρατών που αναζητούν νέους τρόπους χρηματοδότησης των αυξανόμενων και πιο πολύπλοκων αναγκών υγείας.

Παράλληλα, έχουμε αναλάβει πρωτοβουλία και στο πεδίο της πρόσβασης των ασθενών σε εξετάσεις βιοδεικτών που αποτελούν προϋπόθεση για εξατομικευμένη προσέγγιση στη θεραπεία του ασθενούς και την πρόσβαση σε καινοτόμες θεραπείες, όπως για παράδειγμα η ανοσο-ογκολογία. Στο πλαίσιο μελέτης, το Ινστιτούτο Οικονομικών της Υγείας ανέπτυξε μία προτεινόμενη διαδικασία αξιολόγησης και αποζημίωσης βιοδεικτών, προκειμένου οι ασθενείς να κάνουν πλέον τις εξετάσεις αυτές χωρίς οικονομική επιβάρυνση. Η πρόταση έχει συνυπογραφεί από το σύνολο των εμπλεκόμενων εταίρων όπως ο ΕΟΠΥΥ, η Επιτροπή HTA, εκπρόσωποι της επιστημονικής κοινότητας και των ασθενών και βρίσκεται πλέον στη διάθεσή του νέου Υπουργού Υγείας με την ελπίδα να νομοθετηθεί και κλείσει οριστικά αυτό το κενό στην ογκολογική φροντίδα.

 

 

Πηγη: https://healthpharma.gr/

«Προσωπικά έχω δύο ξεκάθαρους στόχους. Ο ένας είναι η μείωση των κοινωνικών ανισοτήτων στην Υγεία. Ο βασικός μου στόχος είναι να φτάσει η Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας σε κάθε πολίτη και όχι να περιμένουμε τον πολίτη να έρθει στο Κέντρο Υγείας. Το δεύτερο που με νοιάζει είναι να αφήσω ένα “λιθαράκι”, το οποίο θα συνεχιστεί στην πορεία της Δημόσιας Υγείας. Όλοι είμαστε προσωρινοί σ αυτές τις θέσεις» όπως τονίζει η κ. Ειρήνη Αγαπηδάκη, μιλώντας στο The Doctor.

Κυρία Αγαπηδάκη, οι πρόσφατες πλημμύρες της Θεσσαλίας αλλάζουν την «ατζέντα» του υπουργείου, με τα θέματα Δημόσιας Υγείας για τους πολίτες της περιοχής να αποτελούν «κρίσιμη προτεραιότητα». Έχουμε μπροστά μας έναν χειμώνα με συνθήκες που ενδεχομένως θα επιδεινώσει περισσότερο τα πράγματα. Ποια τα σχέδια του υπουργείου Υγείας;

Όπως ξέρετε, το πρώτο μας μέλημα ήταν να σωθούν ανθρώπινες ζωές. Όταν έχουμε μια κρίση τέτοιου μεγέθους, προτεραιότητα όλων μας είναι να μην υπάρξουν ανθρώπινες απώλειες. Δυστυχώς, κάποιοι συμπολίτες μας έχασαν τη ζωή τους. Συγκριτικά με τις καταστροφές σε άλλα μέρη, θα έλεγα απολογιστικά πως η χώρα μας ανταποκρίθηκε καλύτερα και αυτό είναι πολύ σημαντικό. Καταλαβαίνεται ότι τα θέματα Δημόσιας Υγείας, ανακύπτουν αμέσως μετά τις διασώσεις. Προτεραιότητα όλων μας υπήρξε λοιπόν ο παράγοντας «ανθρώπινη ζωή» και αμέσως μετά τα θέματα Υγείας.

Είναι πάρα πολύ «βαρύ» να χάνεται έστω και μια ανθρώπινη ζωή. Ακόμη και τα έμψυχα όντα. Δεν χωράει ο ανθρώπινος νους τη διάσταση των απωλειών σε όλα αυτά τα ζώα που έχουν χαθεί από την καταστροφική μανία της καταιγίδας Daniel. Για να καταλάβει κανείς την τρομακτική διάσταση της καταστροφής που έχει συμβεί, πρέπει να βρεθεί στην περιοχή της Θεσσαλίας. Οι πληγές είναι μεγάλες και σίγουρα θα πάρει καιρό για να ορθοποδήσουν ξανά οι κάτοικοι και να βρουν πλήρως τον ρυθμό τους.

Υλοποιούμε ήδη ένα πλήρες σχέδιο που αφορά την προστασία της Δημόσιας Υγείας στην περιοχή. Γίνονται δειγματοληψίες για την ποιότητα των νερών προκειμένου να επιτύχουμε την αποκατάσταση. Το κράτος είναι σε ετοιμότητα και μπορεί να ανταπεξέλθει. Από κει και πέρα όμως, σε σχέση με τα ειδικότερα θέματα Δημόσιας Υγείας, το Υπουργείο κινείται σε 3 επίπεδα:

Το πρώτο αφορά την επιδημιολογική επιτήρηση των λοιμωδών νοσημάτων, από την πρώτη κιόλας στιγμή.

Αυτό που μας ενδιαφέρει όταν έχουμε πλημμύρα και πολλά νεκρά ζώα είναι το θέμα της λεπτοσπείρωσης. Είναι ο νούμερο ένα κίνδυνος. Αξιοσημείωτο είναι πως ακόμα και πριν από τις πλημμύρες, η Θεσσαλία ήταν η δεύτερη περιοχή ανά την Ελλάδα, με τα υψηλότερα κρούσματα λεπτοσπείρωσης. Συνεπώς, τώρα έχουμε ακόμα έναν λόγο παραπάνω για να ενημερώσουμε τους γιατρούς πολύ γρήγορα. Έχουμε δώσει και το σύστημα ταχείας ανίχνευσης για τα παθογόνα, που σχετίζονται με τη γαστρεντερίτιδα στις δομές υγείας, ενώ γίνεται και διπλός εργαστηριακός έλεγχος για κάθε κρούσμα και από το Περιφερειακό Εργαστήριο Δημόσιας Υγείας του ΕΟΔΥ στην Θεσσαλία που συντονίζει όλη αυτή την επιχείρηση, όπως και από το κάθε νοσοκομείο όπου προσέρχονται οι ασθενείς.

Το δεύτερο επίπεδο είναι η εντομολογική επιτήρηση και στα ενήλικα κουνούπια με επιπλέον 70 παγίδες που έχουν τοποθετηθεί αλλά και στις προνύμφες που εντοπίζονται στα στάσιμα νερά. Επιπλέον ψεκασμούς κάνουμε όλο το χρόνο στην περιοχή μετά την εντομολογική επιτήρηση του Υπουργείου Υγείας για τον ιό του Δυτικού Νείλου. Ήδη είχαμε δώσει και πέρυσι και φέτος οδηγία σε κάποιες περιφέρειες -μετά από αίτημα- να κάνουν ψεκασμούς στην περιοχή της Μακεδονίας, ή στην Πελοπόννησο για παράδειγμα. Οπότε δεν είναι κάτι καινούργιο.

Στο τρίτο επίπεδο, συμμετέχουμε στο κομμάτι της δειγματοληψίας του νερού, ελέγχοντας την ποιότητα του. Οι δημοτικές αρχές ελέγχουν την καταλληλότητα και εμείς την ποιότητα για να είμαστε βέβαιοι ότι το νερό είναι ασφαλές. Υπάρχουν ειδικά κλιμάκια της ΕΥΔΑΠ στην περιοχή, που έχουν έρθει να συνδράμουν το έργο σε όλη την περιοχή και δίνουμε κατά τόπους οδηγίες.

Tο ΕΣΥ χρειάζεται πλήρη αναδιοργάνωση, σύμφωνα και με πρόσφατη παραδοχή σας, με τη νέα κυβέρνηση να έχει προτάξει προεκλογικά την αναμόρφωση του, εντός τετραετίας. Ποια η στρατηγική, με ποιο τρόπο θα λυθούν χρόνια ζητήματα όπως η υποστελέχωση, η αύξηση των δαπανών αλλά και η συνολική αναβάθμιση των υπηρεσιών Δημόσιας Υγείας;

Οι δαπάνες στην Υγεία έχουν ήδη αυξηθεί κατά τη διάρκεια της προηγούμενης τετραετίας, κατά 1,5 δισ. ευρώ, ενώ αφιερώνουμε επίσης το 8,8% των κονδυλίων του Ταμείου Ανάκαμψης για την Υγεία. Το Ταμείο Ανάκαμψης έχει δύο σκέλη: Το ένα περιλαμβάνει τις Κρατικές Ενισχύσεις και το άλλο τα Δάνεια. Στο κομμάτι λοιπόν των Κρατικών Ενισχύσεων, περίπου το 9% κατευθύνεται στην Υγεία.

Πρακτικά, αυτό σημαίνει πως υπάρχει σχέδιο και έχουν ήδη ξεκινήσει να υλοποιούνται ουσιαστικές αλλαγές από την προηγούμενη τετραετία, και συνεχίζουμε. Σε ότι αφορά τη Δημόσια Υγεία αλλά και την Πρωτοβάθμια, οι δράσεις έχουν ξεκινήσει ήδη από πέρυσι με τα προγράμματα προληπτικών εξετάσεων, προαγωγής υγείας για την παιδική παχυσαρκία, την παχυσαρκία ενηλίκων, κ.α. Όλα αυτά βρίσκονται σε τροχιά υλοποίησης, όπως και η αναβάθμιση του ΕΟΔΥ σε τρία επίπεδα και η αναδιοργάνωση της Δημόσιας Υγείας, την οποία θα ενοποιήσουμε με την Πρωτοβάθμια.

Υπάρχει μια παρανόηση ότι η Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας αποτελεί ένα τεχνικό χαρακτηριστικό του ΕΣΥ.

Είναι σαν να έχεις έναν τομογράφο και να επιμερίζονται προς διαφορετικές κατευθύνσεις τα εξάρτημα λειτουργίας του. Έτσι αντιμετωπίζουμε την Πρωτοβάθμια. Οι μεταρρυθμίσεις που έχουμε προσπαθήσει να κάνουμε μέχρι τώρα ως χώρα, είναι αυτού του τύπου, μηχανικές. Η Πρωτοβάθμια Φροντίδα είναι μια άλλη φιλοσοφία, δεν είναι απλά μια τεχνική αλλαγή. Μιλάμε λοιπόν για μια μεταρρύθμιση η οποία θα φέρει μαζί, στην ουσία, την αλλαγή στον κόσμο εκεί έξω, βάζοντας μαζί το πλαίσιο της Πρωτοβάθμιας και της Δημόσιας Υγείας.

Πρωτοβάθμια και Δημόσια Υγεία σημαίνει πως «πάω εγώ» στον πολίτη, κάνω προγράμματα στην Κοινότητα, σε διαφορετικούς πληθυσμούς, με διαφορετικές ανάγκες και σε διαφορετικά επίπεδα για να φτιάξουμε υγιείς πόλεις, να μπορούν οι άνθρωποι να αθλούνται κοντά στο μέρος που ζουν και εργάζονται δωρεάν, να μπορέσουμε να καλύψουμε τις ανάγκες στους τοπικούς πληθυσμούς.

Αν δεν έχει στημένο αυτό το δίκτυο Πρωτοβάθμιας δικτυωμένες δομές σε τοπικό επίπεδο, με αυτόνομη λειτουργία και υποδιοικητή σε επίπεδο ΥΠΕ, αρμόδιο για την Πρωτοβάθμια, δεν θα μπορέσει να λειτουργήσει. Θα είναι μια ζωή το «δεκανίκι» του νοσοκομείου.

Πρέπει λοιπόν να αλλάξουμε την φιλοσοφία και να καταλάβουμε όλοι ότι το νοσοκομείο δεν μας δίνει Υγεία. Όταν επισκεπτόμαστε το νοσοκομείο, πάμε γιατί είμαστε άρρωστοι και χρειαζόμαστε θεραπεία. Το κεφάλαιο «Υγεία» βρίσκεται σε άλλες δομές και είναι οι δομές της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας και τα προγράμματα της Δημόσιας Υγείας.

Θα μπορούσε κανείς να πει ότι είναι λίγο ουτοπικό το σχέδιο της πρόληψης, τη στιγμή που δεν έχουν υπάρξει ουσιαστικές λύσεις σε βασικές ανάγκες Δημόσιας Υγείας;

Ας υποθέσουμε ότι με έναν μαγικό τρόπο αύριο το πρωί μπορούσαμε να καλύψουμε όλα τα κενά στα δημόσια νοσοκομεία. Πιστεύετε ότι θα βελτιώνονταν οι δείκτες Υγείας του ελληνικού πληθυσμού; Η απάντηση είναι πως όχι! Γιατί;

Οι Έλληνες έχουμε έκθεση σε παράγοντες κινδύνου νωρίτερα από τις άλλες χώρες και αναπτύσσουμε χρόνια νοσήματα νωρίτερα από τις άλλες χώρες. Γιατί;

Επειδή απουσιάζει παντελώς όλο αυτό που σας αναφέρω: Η Πρωτοβάθμια, η πρόληψη, η προαγωγή της Υγείας Άρα, ακόμα και εάν βρίσκαμε τρόπο να εξοπλίσουμε όλα τα νοσοκομεία με προσωπικό οι δείκτες Υγείας του πληθυσμού θα παρέμεναν κακοί. Επομένως, δεν τίθεται ζήτημα ή τα νοσοκομεία ή όλα τα υπόλοιπα. Προχωράνε όλοι οι άξονες αλλαγών μαζί, ταυτόχρονα. Γι’ αυτό τον λόγο υπάρχει και ένας ολιστικός ανασχεδιασμός για το ΕΣΥ.

Γνωρίζετε ότι αυτή τη στιγμή έχουν ήδη δρομολογηθεί 10.000 προσλήψεις στην Υγεία.

Κινείται με πολύ γρήγορους ρυθμούς το Υπουργείο Υγείας σε συνεργασία με το Υπουργείο Εσωτερικών, για να προχωρήσει το θέμα. Ωστόσο, υπάρχει ένα ζήτημα στο εάν θα βρεθούν οι άνθρωποι που θα καλύψουν αυτές τις θέσεις. Εάν θα υπάρξει ενδιαφέρον. Αυτό είναι κάτι που βρίσκεται πέρα από τον δικό μας έλεγχο. Ξέρω ότι ο Υπουργός Υγείας, κ. Μιχάλης Χρυσοχοΐδης και ο αρμόδιος υφυπουργός κ. Μάριος Θεμιστοκλέους μελετούν τη δυνατότητα να δοθούν επιπλέον κίνητρα στο κομμάτι των νοσοκομείων.

Ξέρετε, σε όλη την Ευρώπη ο κόσμος φεύγει από το αντίστοιχο ΕΣΥ. Έχουμε μια πολύ μεγάλη μετατόπιση στον ιδιωτικό τομέα, σε πάρα πολλές χώρες. Το ίδιο συμβαίνει και εδώ. Τα συστήματα Υγείας αντιμετωπίζουν τρομερά προβλήματα μετά τον Covid. Άρα τι προσπαθούμε να κάνουμε;

Να θα φτιάξουμε τα νοσοκομεία και τα Κέντρα Υγείας καθώς όλα αποτελούν προτεραιότητα και αντλούν ανθρώπινο δυναμικό από διαφορετικές «δεξαμενές», με την έννοια ότι η Πρωτοβάθμια έχει μεγαλύτερη ανάγκη ενισχυμένου ρόλου των διεπιστημονικών ομάδων. Χρειαζόμαστε λοιπόν το ίδιο και τον γιατρό, τον νοσηλευτή, τον κοινωνικό λειτουργό και τον ψυχολόγο, αλλιώς δεν μπορεί να λειτουργήσει. Το νοσοκομείο χρειάζεται άλλες ειδικότητες.
Έχουν διασφαλιστεί οι πόροι για όλα αυτά. Δρομολογούνται οι αλλαγές σε βάθος τριετίας στην πλήρη τους ανάπτυξη. Όμως, επειδή οι δράσεις από το Ταμείο Ανάκαμψης και η προετοιμασία που έχει γίνει από την κυβέρνηση είναι εμπροσθοβαρής, όλα αυτά θα ξεκινήσουν πολύ γρήγορα και θα αρχίσουν να υλοποιούνται άμεσα.

Σε επίπεδο προσωπικού, θα υπάρξουν αλλαγές για τις ειδικότητες που βρίσκονται σε έλλειψη;

Λείπει προσωπικό στο ΕΣΥ, το οποίο δεν το παράγουμε καν στη χώρα μας. Για να σας δώσω ένα παράδειγμα από τον δικό μου τομέα: Επιδημιολόγους πεδίου δεν έχουμε στην Ελλάδα, πρέπει να τους παράγουμε. Διαθέτουμε επαγγελματίες στην Δημόσια Υγεία επειδή έχουμε την Εθνική Σχολή Δημόσιας Υγείας. Όμως θέλουμε ακόμα πιο εξειδικευμένο δυναμικό. Πρέπει να αρχίσουμε να δημιουργούμε εκπαιδευτικά προγράμματα, πιστοποιήσεις για να παράγουμε το ανθρώπινο δυναμικό που μας λείπει.

Έχουμε κλιματική κρίση. Θα έχουμε στο μέλλον κι άλλες τέτοιες απειλές. Έχουμε χίλια διαφορετικά δεδομένα και πρέπει να παράγουμε τον κόσμο που χρειαζόμαστε. Αυτό δεν μπορούμε να το κάνουμε μόνοι μας στο υπουργείο Υγείας. Χρειάζεται συνεργασία με το Υπουργείο Παιδείας. Πρόσφατο παράδειγμα αποτελεί η περίπτωση των πλημμυρών στην Θεσσαλία, όπου δίνουμε οδηγίες στους γιατρούς.

Είναι σημαντικό όλοι οι γιατροί στο προπτυχιακό να έχουν κάνει μάθημα Δημόσιας Υγείας, για την αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης. Να ξέρουν βασικά πράγματα για να μπορούν να αντιμετωπίσουν έγκαιρα τον κίνδυνο. Είναι μικρές αλλαγές που έχουν πολύ μεγάλο αντίκτυπο. Επιπλέον, σε σχέση με τον στρατηγικό σχεδιασμό για την Πρωτοβάθμια, ο στόχος είναι να πάμε σε ένα μοντέλο στο οποίο η Πρωτοβάθμια Φροντίδα είναι αυτόνομος πυλώνας του ΕΣΥ. Δεν θα μετακινείται προσωπικό από την Πρωτοβάθμια για να καλύπτει κενά στα νοσοκομεία. Αυτό θα γίνει σε βάθος χρόνου, μέχρι τέλος της επόμενης χρονιάς θα το δείτε να συμβαίνει. Θα έχει το δικό της αυτόνομο υγειονομικό χάρτη, το προσωπικό και τις δομές σε τοπικό επίπεδο.

Σχετικά με την ενίσχυση του θεσμού του προσωπικού γιατρού, πρόκειται να δοθούν περαιτέρω κίνητρα προκειμένου να ολοκληρωθεί ο στόχος αριθμητικής κάλυψης;

Ο προσωπικός γιατρός είναι μια μεταρρύθμιση πολύ σημαντική και πολύ βαριά. Αυτές οι μεταρρυθμίσεις δεν καρποφορούν πλήρως ούτε σε 6 μήνες, αλλά ούτε και σε ένα χρόνο. Έχει γίνει μια σπουδαία προσπάθεια, η οποία έχει αποδώσει καρπούς. Είναι πρώτη φορά που έχουμε εγγραφή στο 55% του πληθυσμού στον προσωπικό γιατρό.

Στο αμέσως επόμενο διάστημα αναμένεται παρουσίαση στο υπουργικό συμβούλιο για τον τρόπο που θα ενισχύσουμε τον θεσμό του προσωπικού γιατρού. Αυτό είναι ακριβώς το πρόβλημα ομάδα. Αυτό που μπορώ να σας πω είναι ότι επεκτείνουμε το δίκτυο των προσωπικών γιατρών, προκειμένου να καλύψουμε τις ανάγκες σε επίπεδο Δήμου, κι έτσι με αυτά που θα κάνουμε θα εξασφαλίσουμε επάρκεια σε προσωπικούς γιατρούς, σε τέτοιο βαθμό που θα μπορούν να εγγραφούν οι πολίτες.

Θεωρώ σημαντικό ωστόσο να αποσαφηνίσω κάτι: Ο προσωπικός γιατρός είναι ρόλος, δεν είναι ειδικότητα. Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι είναι ο πλοηγός μας μέσα στο Σύστημα Υγείας. Έχει σημασία ως πολίτες να έχουμε τον προσωπικό μας γιατρό. Όχι για να αντικαταστήσει το γιατρό που πηγαίνουμε, δεν έχει αυτή την επιδίωξη. Το επισημαίνω διότι υπάρχουν πολλές παρανοήσεις σχετικά με τον θεσμό.

Ο προσωπικός γιατρός θα μας βλέπει κάποιες φορές το χρόνο ανάλογα με την ηλικιακή ομάδα. Θέλουμε οι πολίτες κάτω των 30 ετών να επισκέπτονται τον προσωπικό γιατρό μία φορά τον χρόνο. Θέλουμε οι άνθρωποι 30 έως 50 ετών να επισκέπτονται τον γιατρό δυο φορές το χρόνο. Οι 50 και άνω τρεις φορές. Να ενημερώσει τους πολίτες για τα προγράμματα προληπτικού ελέγχου που «τρέχουν». Μάλιστα θα προσθέσουμε οικονομικά κίνητρα στους γιατρούς, ενώ οι εγγεγραμμένοι πολίτες θα παίρνουν κάποιας μορφής μπόνους. Συνολικά, θα υπάρξει ένα μοντέλο αλλαγής και περαιτέρω αναβάθμισης του θεσμού, που θα εξασφαλίσει επάρκεια σε προσωπικούς γιατρούς.

Ποιος ο απολογισμός έως τώρα από τα προγράμματα πρόληψης και ελέγχου της υγείας των πολιτών; Θα διευρυνθεί ο κατάλογος με τις υπηρεσίες στο πεδίο της πρόληψης και τι θα αφορά;

Οι πολίτες στα μεγάλα αστικά κέντρα έχουν ανταποκριθεί. Το πρόβλημα είναι στις ημιαστικές και αγροτικές περιοχές. Όχι γιατί δεν έχουμε δυνατότητα να παρέχουμε την εξέταση, αλλά γιατί υπάρχει μια διαφορετικού τύπου αντίληψη σε θέματα πρόληψης, η οποία είναι ακόμα πιο έντονη. Σε αυτές τις περιοχές υπάρχουν κοινωνικές ανισότητες σε σχέση με την υγεία και το πώς φροντίζουμε τον εαυτό μας.

Στην Ελλάδα, επισκεπτόμαστε τον γιατρό όταν έχουμε αρρωστήσει. Πρέπει να αλλάξει η φιλοσοφία αυτή μέσα από τα προγράμματα πρόληψης. Κι εδώ αναδεικνύεται ο ρόλος του προσωπικού γιατρού.

Η τελευταία έρευνα του Ευρωβαρόμετρου καταδεικνύει ότι οι Έλληνες πολίτες παραμένουν σε χαμηλά επίπεδα όσον αφορά τις επισκέψεις σε δομές Υγείας, σε σύγκριση με τους υπόλοιπους πληθυσμούς της Ευρώπης.

Περιμένουμε λοιπόν το σύμπτωμα, είτε είναι καρκίνος του μαστού, είτε αφορά τα καρδιαγγειακά για να επισκεφθούμε τον γιατρό. Αυτό σημαίνει ότι ήδη έχουν ξεκινήσει οι παθογενετικοί μηχανισμοί. Ήδη έχουμε υποστεί κάποιες βλάβες. Άρα έχουμε ήδη κάποιους περιορισμούς. Για να το πω απλά, έχουμε πάθει ήδη κάποιας έκτασης ζημιά.

Αυτό που θέλουμε λοιπόν είναι να μπορέσουμε μέσα από τον προσωπικό γιατρό, μέσα από όλες αυτές τις δράσεις που έχουμε εντάξει, να αλλάξουμε αυτή την αντίληψη. Να δώσουμε τα απαραίτητα «εργαλεία» στον κόσμο και να του μάθουμε πώς μπορεί να φροντίσει τον εαυτό του και να αλλάξουμε μια ισχυρή συνήθεια που έχουμε στη χώρα μας: Πρόληψη = Στέρηση. Έτσι μεγαλώσαμε όλοι. Δεν πηγαίναμε στον γιατρό γιατί κάποια μη αρεστή διάγνωση θα συνόδευε την επίσκεψη μας.

Όσον αφορά το χαρτοφυλάκιο της πρόληψης, πρόκειται να δούμε καινούργιες δράσεις. Για να σας δώσω ένα παράδειγμα, το 30% του πληθυσμού κάνει κάποιου τύπου θεραπεία χρόνια και θα μπορούσε να την κάνει στην Κοινότητα. Υπάρχουν άνθρωποι που κάνουν κάποια ενέσιμη θεραπεία μία φορά την εβδομάδα και αναγκάζονται να επισκεφθούν το νοσοκομείο. Με τη σύμφωνη γνώμη του γιατρού θα μπορούν να την κάνουν και στο Κέντρο Υγείας ή ακόμα και σπίτι τους με Κινητές Μονάδες της Πρωτοβάθμιας.

Η ψηφιοποίηση του συστήματος Υγείας είναι ένα πολύ μεγάλο κεφάλαιο για την Υγεία. Κατά πόσο η Ελλάδα βρίσκεται κοντά στο να αξιοποιήσει τις νέες αυτές τεχνολογίες;

Τα έργα προχωρούν, έχουν δημοπρατηθεί τα περισσότερα, έχουμε μια σειρά από δράσεις που εξελίσσονται ήδη και ένα μεγάλο κομμάτι αφορά τα δεδομένα υγείας.

Είναι η πρώτη φορά που στην Δημόσια Υγεία και στην Πρωτοβάθμια Φροντίδα δεν μας λείπουν οι πόροι. Δεν μας λείπει ο στρατηγικός σχεδιασμός. Δεν μας λείπει η πολιτική βούληση. Νομίζω πως εάν δεν τα υλοποιήσουμε τώρα, δεν θα γίνουν ποτέ.

Το πρόγραμμα «Φώφη Γεννηματά» ενσωματώνει σημαντικά ψηφιακά εργαλεία. Γενικώς, η παρακαταθήκη που έχουμε από τον Covid, μας έδωσε τη δυνατότητα να προχωρήσουμε πάρα πολύ γρήγορα και να ενσωματώσουμε τις νέες τεχνολογίες σε όλα αυτά που συζητάμε.

Με την ψηφιακή τεχνολογία, έχουμε τη δυνατότητα αξιολόγησης των δεδομένων των ασθενών που συμμετέχουν σε μια σειρά από προγράμματα.

Μπορούμε να ελέγχουμε την πορεία των πολιτών, οι οποίοι έχουν τη δυνατότητα να κάνουν δωρεάν προληπτικές εξετάσεις. Να δούμε εάν βρίσκουν όντως τις υπηρεσίες που χρειάζονται. Που πρέπει το πρόγραμμα να αλλάξει ή να συμπληρωθεί. Μπορούμε ακόμα να δούμε και σε ποιες περιοχές χρειάζεται να στείλουμε Κινητές Μονάδες για να γίνουν οι μαστογραφίες.

Πέρα από αυτό, ενεργοποιήσαμε το σύστημα τηλεϊατρικής μέσα στην πανδημία. Υπάρχει δυνατότητα για τηλεψυχιατρική, από την προηγούμενη πολιτική ηγεσία. Συνεχίζεται τώρα και ακόμα με πιο εντατικό ρυθμό ο ψηφιακός φάκελος υγείας και μια σειρά από αλλαγές, προκειμένου να υπάρχει διαλειτουργικότητα. Έτσι οποιοσδήποτε γιατρός μας δει ανά πάσα στιγμή, θα ξέρει το ιστορικό μας. Δεν θα χάνεται πολύτιμος χρόνος και πληροφορία. Θα έχουμε καλύτερη ρύθμιση των ασθενών, καλύτερη αποτελεσματικότητα και βέβαια τρομερή εξοικονόμηση πόρων.

Όσον φορά τον κορωνοϊό, τι δείχνουν τα επιδημιολογικά στοιχεία; Έχουμε τελειώσει με το κεφάλαιο αυτό ή υπάρχουν ακόμα ορατές απειλές στο εγγύς μέλλον;

Η οξεία φάση της πανδημίας έληξε τον Μάιο, αλλά ο Covid δεν έχει εξαφανιστεί. Είναι εδώ, για αυτό δεν παραλείπουμε να το υπενθυμίσουμε σε κάθε ευκαιρία. Ειδικά οι πιο ευάλωτοι συμπολίτες μας πρέπει να προσέχουν καθώς το πρόβλημα με τον Covid είναι ότι δεν έχει την εποχικότητα της γρίπης. Υπάρχει όλο το χρόνο στην Κοινότητα.

Με βάση τις οδηγίες που έχουμε από την Εθνική Επιτροπή Εμβολιασμού, το πρόγραμμα εμβολιασμών με το νέο εμβόλιο, θα ξεκινήσει άμεσα και θα έχουμε δύο δυνατότητες: Η μία έχει να κάνει με το καινούργιο εμβόλιο καθώς θα υπάρχουν διαφορετικές συστάσεις. Καταλαβαίνετε ότι κάποιοι άνθρωποι οι οποίοι ξεκίνησαν τώρα τον εμβολιασμό τους, θα έχουν διαφορετικές οδηγίες σε σχέση με το πώς μπορούν να συμπληρώσουν τον εμβολιαστικό κύκλο για να κάνουν αργότερα το επικαιροποιημένο. Ενδεχομένως δηλαδή, ενός ανθρώπου που έκανε σήμερα πρώτη δόση και δεν είχε εμβολιαστεί μέχρι τώρα θα έχει διαφορετικές οδηγίες από αυτόν, ο οποίος είχε κάνει τρεις δόσεις και τώρα θα κάνει το επικαιροποιημένο. Όταν έρθει η ώρα, θα μας αναλύσει διεξοδικά τις λεπτομέρειες η κυρία Θεοδωρίδου.

Σε σχέση με τη γρίπη, φέτος έχουμε 2 τύπους εμβολίων. Έχουμε το εμβόλιο με το ενισχυμένο αντιγόνο και το κλασικό εμβόλιο της γρίπης που κάνουμε όλοι. Το ενισχυμένο εμβόλιο θα το λάβουν οι πολίτες που το έχουν περισσότερο ανάγκη, οι ευάλωτες ομάδες πληθυσμού με βάση την προτεραιοποίηση της Εθνικής Επιτροπής Εμβολιασμού.

Κυρία Αγαπηδάκη, από την εμπειρία σας έως τώρα και τη γνώση που έχετε αποκομίσει, ποιες οι φιλοδοξίες σας και οι προσωπικοί σας στόχοι για ένα νέο ΕΣΥ έως το τέλος της τετραετίας;

Προσωπικά έχω δύο ξεκάθαρους στόχους. Ο ένας είναι η μείωση των κοινωνικών ανισοτήτων στην Υγεία. Ο βασικός μου στόχος είναι να φτάσει η Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας σε κάθε πολίτη και όχι να περιμένουμε τον πολίτη να έρθει στο Κέντρο Υγείας. Αυτό με ενδιαφέρει πρωτίστως. Υπάρχει πάρα πολύς κόσμος που είναι αφρόντιστος στη χώρα, πολλά χρόνια. Οι φτωχοί άνθρωποι δεν πάνε σε υπηρεσίες Υγείας. Πολλές φορές δεν έχουν καν τα χρήματα για να πάρουν το λεωφορείο, το οποίο μπορεί να έχει δρομολόγιο μία φορά την ημέρα από το χωριό που μένουν. Τα ξέρω γιατί τα έχω ζήσει αυτά τα πράγματα. Αυτό με κινητοποιεί είναι να φροντίσει αυτός πληθυσμός.

Το δεύτερο που με νοιάζει είναι να αφήσω ένα «λιθαράκι», το οποίο θα συνεχιστεί στην πορεία της Δημόσιας Υγείας.

Όλοι είμαστε προσωρινοί σ αυτές τις θέσεις. Με ενδιαφέρει λοιπόν να έχουμε μια υπηρεσία η οποία να μπορεί να συνεχίσει ένα έργο που να βασίζεται σε βέλτιστες πρακτικές. Γι΄ αυτό διαλέξαμε να έχουμε και υπηρεσιακό στέλεχος ως Γενική Γραμματέα. Η κυρία Καλύβα είναι μια εξαιρετική γιατρός, που είναι στέλεχος της υπηρεσίας Δημόσιας Υγείας πολλά χρόνια. Με ενδιαφέρει λοιπόν να υπάρχει συνέχεια.

Να φύγουμε λοιπόν από το κομματικό πλαίσιο και να δούμε τα πράγματα με διαφορετική ματιά. Να αρχίσουμε να χτίζουμε γιατί η ζωή είναι μια σκυτάλη και πρέπει κανείς να καταλαβαίνει την ευθύνη όταν την κρατάει και την ευθύνη που έχει να την παραδώσει. Αυτό που με νοιάζει λοιπόν είναι να συνεχίσω ότι καλό υπάρχει, να το ενισχύσω και να μπορέσω να έχω δύο βασικά πράγματα. Να φτάνει η Υγεία στον πολίτη και όχι να περιμένουμε τον πολίτη να έρθει στο ΕΣΥ.

Το δεύτερο είναι να πολεμήσουμε τις κοινωνικές ανισότητες στην Υγεία. Να έχουν πραγματικά όλοι οι άνθρωποι τις ίδιες ευκαιρίες σε αυτή τη χώρα.

 

 

Πηγη: https://healthpharma.gr/

Σε άνοδο οι παιδικές ιώσεις στην χώρα μας. Με αφορμή τα πολλαπλά κρούσματα κορονοϊού που παρατηρούνται στην κοινότητα, καθώς και άλλες λοιμώξεις του αναπνευστικού που θα «συνοδεύσουν» το φθινόπωρο, η Ένωση Ελευθεροεπαγγελματιών Παιδιάτρων Θεσσαλονίκης δίνει αναλυτικές οδηγίες.

Οι παιδίατροι αποσαφηνίζουν ότι σε περίπτωση εμφάνισης θετικού COVID-19 κρούσματος σε νήπιο, παιδί, έφηβο ή εργαζόμενο/η σε εκπαιδευτικές δομές δεν απαιτείται πενθήμερη απομόνωση. Ωστόσο, όταν ένα παιδί νοσεί, παραμένει στο σπίτι (κάτι που άλλωστε ισχύει και για άλλες λοιμώξεις ιογενείς και μη).

Εκεί πρέπει να λαμβάνει συμπτωματική αγωγή και κυρίως αντιπυρετικά και πολλά υγρά. Όλα αυτά κατόπιν επικοινωνίας με τον θεράποντα παιδίατρο.

Τα παιδιά επιστρέφουν στον παιδικό σταθμό – σχολείο εφόσον είναι απύρετα για ένα τουλάχιστον 24ωρο και αισθάνονται καλά. Εντούτοις, για αποφυγή του κινδύνου διασποράς προτείνεται – εφόσον είναι εφικτό – η παραμονή του βρέφους και νηπίου στο σπίτι για 5 μέρες από την έναρξη των συμπτωμάτων , ενώ στην περίπτωση παιδιών σχολικής ηλικίας και εκπαιδευτικών, η χρήση μάσκας στο σχολικό περιβάλλον.

Παιδικές ιώσεις: Οδηγίες

Επίσης, σύμφωνα με την Ένωση Ελευθεροεπαγγελματιών Παιδιάτρων Θεσσαλονίκης:

• Τα rapid test για COVID-19, γρίπη, RSV, στρεπτόκοκκο ομάδας Α είναι συμπληρωματικά διαγνωστικά εργαλεία και η απόφαση για τη διενέργεια τους βαρύνει αποκλειστικά τον παιδίατρο ανάλογα με το ιστορικό που λαμβάνει από τους γονείς και τα ευρήματα της κλινικής εξέτασης.

Η σωστή αντιμετώπιση των ιογενών (π.χ. γρίπη, COVID-19, RSV) ή/και μικροβιακών λοιμώξεων (π.χ. στρεπτόκοκκος ομάδας Α) καθώς και η σωστή λήψη κατάλληλης θεραπείας προϋποθέτει πλήρη σχέση αμοιβαίας εμπιστοσύνης και επικοινωνίας γονέων – παιδιάτρων.

• Ευάλωτες ηλικιακές ομάδες και άτομα υψηλού κινδύνου (ανοσοκατασταλμένα, με χρόνια νοσήματα, εγκυμονούσες) που τυχόν ανήκουν στο οικογενειακό ή σχολικό περιβάλλον του ασθενούς πρέπει να ενημερώνονται και να λαμβάνουν τις κατάλληλες προφυλάξεις.

Η αναγκαιότητα για εμβολιασμό κατά COVID-19, γρίπης και (προσεχώς) RSV κρίνεται από τον θεράποντα ιατρό τους.

• Τονίζεται η απόλυτη τήρηση των κανόνων υγιεινής και το καλό και σχολαστικό πλύσιμο των χεριών. Αποτελεί το σημαντικότερο εργαλείο πρόληψης όλων των λοιμώξεων.

Επίσης, σημαντική είναι η ύπαρξη συστημάτων καθαρισμού αέρα σε σχολικούς χώρους.

 

 

Πηγη: https://www.healthreport.gr/