Ατμοσφαιρική ρύπανση: «Κόβει» 2,3 χρόνια ζωής των ανθρώπων

Η ατμοσφαιρική ρύπανση είναι σαφώς πιο επικίνδυνη για την παγκόσμια υγεία από ό,τι το κάπνισμα ή η κατανάλωση αλκοόλ με την απειλή να επικεντρώνεται πλέον σε συγκεκριμένες περιοχές του πλανήτη, όπως η Νότια Ασία και η Αφρική, όπως προκύπτει από έρευνα.

Παρ’ όλα αυτά, σύμφωνα με την έρευνα του Ινστιτούτου Ενεργειακής Πολιτικής του Πανεπιστημίου του Σικάγο (EPIC), το ύψος των κονδυλίων που αφιερώνεται στην αντιμετώπιση του προβλήματος είναι πολύ μικρότερο από εκείνο που προορίζεται για την αντιμετώπιση των μολυσματικών ασθενειών.

Η ετήσια έκθεσή του με τίτλο Δείκτης Ζωής για την Ποιότητα του Αέρα (AQLI) δείχνει ότι η ρύπανση από λεπτά αιωρούμενα σωματίδια -που προκαλείται από τις βιομηχανικές εκπομπές, από τις εκπομπές των οχημάτων, από τις δασικές πυρκαγιές και από άλλους παράγοντες- παραμένει η «σοβαρότερη εξωγενής απειλή για την δημόσια υγεία».

Αν η παγκόσμια κοινότητα μείωνε δια παντός αυτούς τους ρύπους ώστε να επιτύχει το όριο που θέτουν οι οδηγίες του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ), τότε ο μέσος άνθρωπος θα πρόσθετε 2,3 χρόνια στο προσδόκιμο ζωής του, σύμφωνα με τα στοιχεία που συγκέντρωσε το EPIC το 2021.

Τα αιωρούμενα σωματίδια συνδέονται με νόσους των πνευμόνων, καρδιακές νόσους, εγκεφαλικά και καρκίνο.

Συγκριτικά, η χρήση προϊόντων καπνού μειώνει το παγκόσμιο προσδόκιμο ζωής κατά 2,2 χρόνια ενώ ο παιδικός και ο μητρικός υποσιτισμός ευθύνονται για μια μείωση 1,6 ετών.

Η Ασία και η Αφρική είναι εκείνες που αντιμετωπίζουν το μεγαλύτερο πρόβλημα έχοντας μάλιστα τις χειρότερες υποδομές για να παρέχουν στους πολίτες εγκαίρως και με ακρίβεια ενημερωτικά στοιχεία. Επιπλέον, λαμβάνουν πολύ μικρό -από το ήδη περιορισμένο- μερίδιο από την παγκόσμια «φιλανθρωπική πίτα».

Για παράδειγμα, ολόκληρη η αφρικανική ήπειρος λαμβάνει λιγότερο από 300.000 δολάρια για την αντιμετώπιση της ρύπανσης του αέρα.

«Υπάρχει μια μεγάλη διαφορά ανάμεσα στο πού παρατηρείται η χειρότερη ατμοσφαιρική ρύπανση και πού, συλλογικά και παγκοσμίως, χρησιμοποιούμε πόρους για να διορθώσουμε το πρόβλημα», δήλωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο η Κρίστα Χάζενκοπφ, διευθύντρια προγραμμάτων ποιότητας του αέρα στο EPIC.

Ενώ υπάρχει μια διεθνής χρηματοδοτική σύμπραξη που ονομάζεται Παγκόσμιο Ταμείο και η οποία εκταμιεύει 4 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως για το HIV/AIDS, την ελονοσία και την φυματίωση, δεν υπάρχει κάτι ανάλογο για την ατμοσφαιρική ρύπανση.

«Ωστόσο, η ατμοσφαιρική ρύπανση στερεί περισσότερα χρόνια από τη ζωή του μέσου ανθρώπου στη ΛΔΚονγκό και στο Καμερούν από το HIV/AIDS, την ελονοσία και άλλες απειλές για την υγεία», αναφέρει η έκθεση.

Στην κορυφή το Μπανγκλαντές

Παγκοσμίως, η Νότια Ασία είναι η περιοχή που πλήττεται περισσότερο. Το Μπανγκλαντές, η Ινδία, το Νεπάλ και το Πακιστάν είναι κατά σειρά οι πρώτες τέσσερις πιο μολυσμένες χώρες. Σύμφωνα με την μοντελοποίηση δεδομένων που έκανε το EPIC, οι κάτοικοι του Μπανγκλαντές – όπου το μέσο επίπεδο έκθεσης σε λεπτά αιωρούμενα σωματίδια υπολογίζεται σε 74 μg/m3 – θα μπορούσαν να δουν να αυξάνεται κατά 6,8 χρόνια το προσδόκιμο ζωής τους εάν το όριο ρύπανσης μειωνόταν στα 5 μg/m3, το επίπεδο που συνιστάται από τον ΠΟΥ.

Η πρωτεύουσα της Ινδίας, το Νέο Δελχί, θεωρείται «η πιο μολυσμένη μεγαλούπολη στον κόσμο», με μέσο ετήσιο ρυθμό 126,5 μg/m3.

Αντίθετα, η Κίνα «έχει καταγράψει αξιοσημείωτη πρόοδο στην καταπολέμηση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης» που ξεκίνησε το 2014, υπογραμμίζει στο AFP η Χάζενκοπφ.

Έτσι, η μέση ατμοσφαιρική ρύπανση στη χώρα μειώθηκε κατά 42,3% μεταξύ 2013 και 2021, αλλά παραμένει έξι φορές υψηλότερη από το όριο που προτείνει ο ΠΟΥ. Εάν αυτή η πρόοδος συνεχιστεί με την πάροδο του χρόνου, ο κινεζικός πληθυσμός θα αποκτήσει κατά μέσο όρο 2,2 χρόνια προσδόκιμο ζωής, εκτιμά το EPIC.

Μέγα-φωτιές στον Καναδά

Στις Ηνωμένες Πολιτείες, το ομοσπονδιακό πρόγραμμα Clean Air Act συνέβαλε στην μείωση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης κατά 64,9% από το 1970, επιτρέποντας στο μέσο προσδόκιμο ζωής των Αμερικανών να αυξηθεί κατά 1,4 χρόνια.

Αλλά η αυξανόμενη απειλή που συνιστούν οι δασικές πυρκαγιές -οι οποίες συνδέονται με υψηλότερες θερμοκρασίες και με εντονότερη ξηρασία εξαιτίας της κλιματικής αλλαγής- προκαλούν αύξηση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης από τις δυτικές ΗΠΑ ως την Λατινική Αμερική και την Νοτιοανατολική Ασία.

Για παράδειγμα, το 2021, η ιστορικά πρωτοφανής περίοδος των πυρκαγιών στην Καλιφόρνια οδήγησε σε ατμοσφαιρική ρύπανση στην κομητεία Πλούμας της Καλιφόρνια της τάξης του πενταπλάσιου του ορίου που προτείνει ο ΠΟΥ.

Οι μεγάλες πυρκαγιές που κατέστρεψαν τον Καναδά το καλοκαίρι του 2023 προκάλεσαν κορύφωση της ρύπανσης στο Κεμπέκ και το Οντάριο, καθώς και σε αρκετές περιοχές των ανατολικών Ηνωμένων Πολιτειών.

Στην Ευρώπη, η βελτίωση της ποιότητας του αέρα τις τελευταίες δεκαετίες ακολούθησε την δυναμική που παρατηρήθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά εξακολουθούν να υπάρχουν βαθιές ανισότητες μεταξύ του ανατολικού και του δυτικού τμήματος της ηπείρου.

 

 

Πηγη: https://healthpharma.gr/

Λύτρωση από το αλκοόλ: Με γονιδιακή θεραπεία πέτυχαν 90% μείωση του εθισμού σε πιθήκους

Η νέα θεραπεία χορηγείται ενέσιμα απευθείας στον εγκέφαλο.

Μια νέα γονιδιακή θεραπεία για την καταπολέμηση του εθισμού στο αλκοόλ έδειξε σημαντική επιτυχία σε μια μελέτη που αφορούσε πιθήκους.

Εάν αυτά τα ευρήματα μπορούν να μεταφραστούν σε δοκιμές σε ανθρώπους, μια επαναστατική μέθοδος αντιμετώπισης της σοβαρής εξάρτησης από το αλκοόλ μπορεί να είναι στον ορίζοντα.

Η διαταραχή της χρήσης αλκοόλ (AUD) θέτει σημαντικές προκλήσεις στη θεραπεία λόγω της σημαντικής επίδρασής της τόσο στη σωματική όσο και στην ψυχική ευεξία των ασθενών και των οικογενειών τους. Οι υποτροπές είναι συχνές μεταξύ των ατόμων που γλιτώνουν προσωρινά από τον εφιάλτη, ωθώντας τους ερευνητές να εξερευνήσουν θεραπείες που μπορούν να σπάσουν αυτόν τον κύκλο.

Αν και πρόσφατες δοκιμές έχουν αναδείξει μερικές πολλά υποσχόμενες φαρμακευτικές παρεμβάσεις, όπως η χρήση ψιλοκυβίνης (psilocybin), μια νέα μελέτη διερευνά μια προσέγγιση γονιδιακής θεραπείας που θα μπορούσε ενδεχομένως να αποφέρει ακόμη πιο ουσιαστικά και διαρκή αποτελέσματα.

Αυτή η καινοτόμος γονιδιακή θεραπεία στοχεύει το κύκλωμα ανταμοιβής του εγκεφάλου, το οποίο περιστρέφεται γύρω από τον νευροδιαβιβαστή ντοπαμίνη.

Ο νευροτροφικός παράγοντας που προέρχεται από την γλοία (GDNF), μια κρίσιμη πρωτεΐνη για τη διατήρηση της λειτουργίας των νευρώνων σε αυτό το κύκλωμα, έχει βρεθεί ότι μειώνεται σε άτομα με εθισμό στο αλκοόλ κατά τη διάρκεια περιόδων αποχής από αυτό, ιδιαίτερα στην κοιλιακή περιοχή του εγκεφάλου (VTA).

Οι ερευνητές υπέθεσαν ότι η χρήση γονιδιακής θεραπείας για την ενίσχυση των επιπέδων της πρωτεΐνης GDNF στην VTA του εγκεφάλου θα μπορούσε να ενισχύσει τη ντοπαμινεργική σηματοδότηση και να αποτρέψει τις υποτροπές.

Στην μελέτη, οκτώ πίθηκοι μακάκοι εκτέθηκαν σε αυξανόμενες συγκεντρώσεις αλκοόλ κατά τη διάρκεια μιας περιόδου επαγωγής (τεχνητός εθισμός στο αλκοόλ). Στη συνέχεια, οι πίθηκοι είχαν πρόσβαση σε αλκοόλ και νερό για 21 ώρες την ημέρα σε διάστημα έξι μηνών, οδηγώντας σε συμπεριφορές βαριάς κατανάλωσης αλκοόλ. Ακολούθησε μια φάση αποχής τριών μηνών.

Οι μισοί από τους πιθήκους έλαβαν τη γονιδιακή θεραπεία μέσω ενός ιικού φορέα που φέρει το ανθρώπινο γονίδιο GDNF. Η θεραπεία απελευθερώνεται με ένεση απευθείας στην περιοχή VTA του εγκεφάλου. Τα αποτελέσματα ήταν αξιοσημείωτα.

“Η κατανάλωση αλκοόλ έπεσε σχεδόν στο μηδέν”, δήλωσε η συν-επικεφαλής συγγραφέας δρ. Kathleen Grant του Πανεπιστημίου Υγείας & Επιστήμης του Όρεγκον. “Επί μήνες αυτά τα ζώα επέλεγαν να πίνουν νερό και απλώς απέφευγαν να πίνουν αλκοόλ εντελώς. Μείωσαν την κατανάλωση αλκοόλ σε σημείο τόσο χαμηλό που δεν καταγράψαμε καν παρουσία αλκοόλ στο αίμα”!

Η μελέτη ρίχνει φως στον ρόλο της απελευθέρωσης ντοπαμίνης στην οξεία κατανάλωση αλκοόλ, η οποία δημιουργεί μια ευχάριστη αίσθηση. Με τη χρόνια χρήση αλκοόλ, ο εγκέφαλος προσαρμόζεται απελευθερώνοντας λιγότερη ντοπαμίνη, οδηγώντας σε αυξημένη κατανάλωση για να διατηρείται σε κατάσταση μέθης.

Η γονιδιακή θεραπεία προσφέρει μια πιθανή μακροπρόθεσμη λύση, φέρνοντας ελπίδα σε όσους έχουν σοβαρό πρόβλημα εθισμού στο αλκοόλ.

Η θεραπεία με ιικούς φορείς GDNF χρησιμοποιείται επί του παρόντος για ορισμένους ασθενείς με νόσο του Πάρκινσον. Η ασφάλεια αυτής της θεραπείας επισημάνθηκε από τον νευροεπιστήμονα της Ιατρικής Σχολής Chan του πανεπιστημίου, δρ. Miguel Sena-Esteves, σε μια ενημέρωση που δημοσιεύτηκε παράλληλα με την μελέτη: “Αξιοσημείωτη είναι η προφανής ασφάλεια της συνεχούς έκφρασης της GDNF στο VTA, καθώς δεν υπήρξαν σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες σε κανένα από τα υποκείμενα της δοκιμής”.

Αν και μπορεί να χρειαστεί χρόνος για να καθοριστεί η σκοπιμότητα αυτής της προσέγγισης με δοκιμές σε ανθρώπους, αυτή η έρευνα σηματοδοτεί ένα πολλά υποσχόμενο αρχικό βήμα για την αντιμετώπιση μιας κατάστασης που περιγράφεται ως μια “ανεκπλήρωτη κλινική ανάγκη παγκοσμίως”.

Η έρευνα δημοσιεύτηκε στο Nature Medicine.

 

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Θεσσαλονίκη: Αδειάζουν τα ψυγεία των Αιμοδοσιών

Αναβάλλονται μεταγγίσεις, πάσχοντες από Μεσογειακή Αναιμία παίρνουν μισή ποσότητα αίματος. Έκκληση από ασθενείς και από τα Κέντρα Αιμοδοσίας.

Σε καθεστώς ανασφάλειας βρίσκονται το τελευταίο διάστημα οι πάσχοντες από Μεσογειακή Αναιμία και άλλες αιμοσφαιρινοπάθειες, καθώς τα αποθέματα αίματος δεν επαρκούν για την κάλυψη των αναγκών τους. Στη Θεσσαλονίκη, πολλοί από τους 350 ασθενείς που υποβάλλονται δυο φορές το μήνα σε μετάγγιση στα νοσοκομεία Ιπποκράτειο, ΑΧΕΠΑ και Άγιος Παύλος, ειδοποιούνται ότι αυτή αναβάλλεται, ή λαμβάνουν τη μισή ποσότητα αίματος απ΄ αυτή που χρειάζονται (μια μονάδα αντί για δύο). Αποτέλεσμα της υπομετάγγισης είναι η υποβάθμιση της υγείας και της ποιότητας ζωής τους, καθώς και η αδυναμία προγραμματισμού των υποχρεώσεων και των αναγκών τους.

Το πρόβλημα συνδέεται με τη δραματική μείωση των αιμοδοσιών την περίοδο του Αυγούστου, λόγω διακοπών για μεγάλο μέρος των πολιτών και παύσης της δραστηριότητας των κινητών μονάδων. Μιλώντας στο iatronet.gr o πρόεδρος του Ελληνικού Συλλόγου Θαλασσαιμίας απευθύνει έκκληση προς τους πολίτες να βοηθήσουν με άμεση αιμοδοσία, ενώ η διευθύντρια του Κέντρου Αιμοδοσίας του Ιπποκράτειου νοσοκομείου Θεσσαλονίκης επισημαίνει την ανάγκη εκπαίδευσης των αιμοδοτών και σωστού προγραμματισμού αιμοδοσιών, προκειμένου να καλύπτονται οι ανάγκες καθ΄ όλη τη διάρκεια του έτους.

“Άδειασαν τα ψυγεία”

Ο Ελληνικός Σύλλογος Θαλασσαιμίας, που εκπροσωπεί 350 πάσχοντες στη Θεσσαλονίκη και άλλους 80 σε Ανατολική Μακεδονία – Θράκη, αναφέρει σε ανακοίνωσή του πως τα ψυγεία των αιμοδοσιών έχουν αδειάσει και απευθύνει έκκληση για εθελοντική αιμοδοσία, καθώς οι ανάγκες των πολυμεταγγιζόμενων ασθενών παραμένουν οι ίδιες όλο το χρόνο.

“Όταν κάνουμε μετάγγιση κλείνουμε ραντεβού και για την επόμενη φορά, μετά από 15 μέρες. Την παραμονή αυτής της ημερομηνίας η αιμοδοσία μας επιβεβαιώνει ότι υπάρχει διαθέσιμο αίμα και ότι μπορούμε να πάμε. Δυστυχώς αυτή την εποχή το τηλεφώνημα λέει αναβάλλεται”, επισημαίνει στο iatronet.gr ο πρόεδρος του Συλλόγου, Βασίλης Δήμος (φωτογραφία πάνω). Σύμφωνα με τον ίδιο, μόνο για τη Μεσογειακή Αναιμία, απαιτούνται στη Θεσσαλονίκη καθημερινά 70 μονάδες αίματος. “Δηλαδή, 70 αιμοδότες κάθε μέρα πρέπει να αιμοδοτήσουν μόνο για εμάς. Αυτή την περίοδο δεν φτάνουμε ούτε τις μισές φιάλες και έτσι έχουμε τις μεγάλες αναβολές. Την περασμένη Παρασκευή υπήρξαν περίπου 50 αναβολές στο Ιπποκράτειο και σε άλλα νοσοκομεία”.

Επιπτώσεις υπομετάγγισης

Ο πάσχων από θαλασσαιμία πρέπει να λαμβάνει κάθε 15 μέρες δύο μονάδες, δηλαδή 600 mg αίματος. Όταν του παρέχεται μια φιάλη, δηλαδή τα μισά mg, η αιμοσφαιρίνη δεν ανεβαίνει όσο πρέπει, με αποτέλεσμα σημαντική υποβάθμιση της ποιότητας ζωής. “Δεν λέμε ότι μπαίνει θέμα ζωής και θανάτου, αλλά ποιότητας ζωής. Ο αιματοκρίτης αντί να είναι 40 ή 45 που έχει κάποιος μη πάσχων, θα είναι 28 ή και 26. Επειδή υπάρχει πρωτόκολλο μεταγγίσεων, ο γιατρός λέει ότι δεν πρέπει να κατεβαίνει ο αιματοκρίτης κάτω από 30 και κάτω από 10 η αιμοσφαιρίνη, γιατί μετά αρχίζει και η δυσλειτουργία των οργάνων αλλά και η κόπωση του ίδιου του ασθενούς”, εξηγεί ο κ. Δήμος, προσθέτοντας και τους περιορισμούς στην κοινωνική ζωή του πάσχοντα: “Δεν ξέρει πότε να πάρει άδεια από τη δουλειά του, δεν μπορεί να κανονίσει διακοπές, να ρυθμίσει άλλα ζητήματα. Είναι με το τηλέφωνο στο χέρι, περιμένοντας το τηλεφώνημα ότι υπάρχει αίμα και μπορεί να πάει να μεταγγιστεί. Υπάρχει μια ομηρία”.

Χρειάζεται εκπαίδευση των αιμοδοτών

Ο Αύγουστος είναι η μεγαλύτερη από τις τρεις περιόδους στη διάρκεια του χρόνου στις οποίες παρουσιάζονται σοβαρές ελλείψεις στην επάρκεια αίματος. Μικρότερης διάρκειας δυσκολίες εμφανίζονται μετά από τις γιορτές των Χριστουγέννων και του Πάσχα. Όπως λέει στο iatronet.gr η διευθύντρια του Κέντρου Αιμοδοσίας του Ιπποκράτειου νοσοκομείου Θεσσαλονίκης, Παναγιώτα Χαλκιά, απαιτείται εκπαίδευση των αιμοδοτών ώστε να προγραμματίζουν τις αιμοδοσίες τους και σε αυτές τις περιόδους.

“Είναι λανθασμένη η άποψη ότι δεν γίνονται χειρουργεία τον Αύγουστο, άρα δεν υπάρχουν ανάγκες για αίμα. Γίνονται έκτακτα χειρουργεία, έχουμε τροχαία, χθες έγινε στο νοσοκομείο μας μεταμόσχευση ήπατος, που απαιτεί πολύ αίμα, ενώ τα άτομα με Μεσογειακή Αναιμία και άλλες αιμοσφαιρινοπάθειες μεταγγίζονται όλο το χρόνο, ό,τι και να γίνει”, επισημαίνει η κ. Χαλκιά, προσθέτοντας πως μόνο ο σωστός προγραμματισμός των αιμοδοσιών μπορεί να καλύπτει τις ανάγκες στις περιόδους δυσκολίες.

Μια επιπλέον παράμετρος είναι ο περιορισμένος χρόνος ζωής του αίματος: «Δυστυχώς δεν είναι ένα προϊόν που το βάζουμε στο ψυγείο και το χρησιμοποιούμε όποτε θέλουμε. Πρέπει να καταλάβει ο κόσμος ότι είναι ζωντανό υλικό», υπογραμμίζει και εξηγεί: “Τα συμπυκνωμένα ερυθρά αιμοσφαίρια, δηλαδή το παράγωγο που δίνουμε για την αναιμία, διατηρούνται στα δικά μας ψυγεία από 35 ως 42 μέρες. Μέσα σε αυτό το διάστημα πρέπει να χρησιμοποιηθούν, αλλιώς θα καταστραφούν. Τα αιμοπετάλια μόνο 5 μέρες”.

Οι υπεύθυνοι του Κέντρου Αιμοδοσίας προσπαθούν να καλύψουν όλες τις ανάγκες, έχοντας συχνά να σταθμίσουν διαφορετικά περιστατικά και ευελπιστούν πως η κατάσταση θα εξομαλυνθεί τις επόμενες εβδομάδες. «Έχουμε μια ευαισθησία στα άτομα με Μεσογειακή Αναιμία, δεν θέλουμε να πέσει πολύ ο αιματοκρίτης γιατί διεγείρονται εξωμυελικές εστίες αιμοποίησης, δεν θέλουμε να αλλάξουμε το πρόγραμμα της καθημερινότητάς τους. Σε καμία περίπτωση δεν αφήνουμε διαστήματα ως και ένα μήνα όπως ακούω να έχει συμβεί αλλού», σημειώνει η κ.Χαλκιά.

Μια επιπλέον δυσκολία ήρθε να προστεθεί με τον ιό του Δυτικού Νείλου, η οποία, ωστόσο, σύμφωνα με την διευθύντρια του Κέντρου Αιμοδοσίας δεν επηρεάζει τον αιμοδότη και τον λήπτη. “Πλέον, με την ένταξη όλων των περιοχών της Θεσσαλονίκης στις επηρεαζόμενες, ελέγχεται το αίμα όλων. Το αποτέλεσμα βγαίνει την ίδια μέρα από τον μοριακό έλεγχο και δεν αλλάζει κάτι”, καταλήγει.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Καινοτομία κατά του δάγκειου πυρετού – Βακτήρια εναντίον ιών

Κουνούπια μολυσμένα με Wolbachia – πρόγραμμα των “Γιατρών Χωρίς Σύνορα” και τοπικών εταίρων στην Ονδούρα

 

Ο δάγκειος πυρετός είναι μία από τις πιο συνηθισμένες τροπικές ασθένειες παγκοσμίως και έχει οδηγήσει σε υγειονομική κρίση στην αμερικανική ήπειρο. Παγκοσμίως, δεκάδες εκατομμύρια άνθρωποι μολύνονται από την τροπική ασθένεια που μεταδίδεται από ημερόβια κουνούπια, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρές εξέλιξη της νόσου, ακόμη και στο θάνατο, ιδίως μετά από επανειλημμένες μολύνσεις. Στην Ονδούρα, οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα (MSF) συνεργάζονται με τοπικούς εταίρους για την εξεύρεση εναλλακτικών θεραπειών.

Η Ονδούρα βιώνει ολοένα και πιο σοβαρά κρούσματα της νόσου, με πάνω από 10.000 κρούσματα να αναφέρονται ετησίως. “Τα επίπεδα προειδοποίησης φτάνουν σε ανησυχητικά επίπεδα. Επιπλέον, οι τρέχουσες μέθοδοι πρόληψης δεν παρέχουν επαρκή προστασία από τον δάγκειο πυρετό”, εξήγησε ο Edgard Boquin, συντονιστής του προγράμματος των ΓΧΣ στην Ονδούρα.

Λόγω της ταχείας εξάπλωσής του, ο ιός αποτελεί σοβαρή απειλή για τη δημόσια υγεία παγκοσμίως, ανέφεραν οι ΓΧΣ: η ασθένεια είναι 30 φορές πιο συχνή σήμερα απ’ ό,τι ήταν πριν από 50 χρόνια. Τις επόμενες δεκαετίες, ο αριθμός των ανθρώπων που θα μπορούσαν να προσβληθούν από τον ιό αναμένεται να αυξηθεί κατά ένα ακόμη δισεκατομμύριο λόγω της κλιματικής αλλαγής.

“Οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα, το Υπουργείο Υγείας της Ονδούρας, η ΜΚΟ World Mosquito Program και το Universidad Nacional Autónoma de Honduras εφαρμόζουν νέες στρατηγικές υγείας μαζί με τον πληθυσμό. Ένα από τα προβλήματα είναι η θεραπεία. Μεταξύ άλλων, τα κουνούπια έχουν γίνει ανθεκτικά στις κοινές μεθόδους πρόληψης και στα εντομοαπωθητικά, λόγω της χρήσης ξεπερασμένων τεχνικών για τον έλεγχο των φορέων της νόσου.

Το νέο εργαλείο είναι τώρα η απελευθέρωση ακόμη περισσότερων κουνουπιών Aedes aegypti, τα οποία όμως είναι μολυσμένα με το βακτήριο Wolbachia που υπάρχει στη φύση. Το βακτήριο αυτό αναστέλλει την ικανότητα των κουνουπιών να μεταδίδουν τους αρμποϊούς.

“Όταν τα κουνούπια μολύνονται με Wolbachia, το βακτήριο ανταγωνίζεται ιούς όπως ο δάγκειος πυρετός, καθιστώντας δυσκολότερο για αυτούς να πολλαπλασιαστούν στον ξενιστή. Αυτό καθιστά λιγότερο πιθανό ότι τα κουνούπια αυτά θα μεταδώσουν ιούς από άτομο σε άτομο. Σε περιοχές όπου υπάρχει Wolbachia στον τοπικό πληθυσμό κουνουπιών, ο δάγκειος πυρετός απωθείται”, εξήγησε η Claire Dorion, εμπειρογνώμονας των Γιατρών Χωρίς Σύνορα.

Σύμφωνα με τους Γιατρούς Χωρίς Σύνορα, η μέθοδος της ΜΚΟ World Mosquito Program είναι ασφαλής για τον άνθρωπο και το περιβάλλον και έχει ήδη χρησιμοποιηθεί σε περισσότερες από δώδεκα χώρες με συνολικό πληθυσμό δέκα εκατομμυρίων ανθρώπων. Έχει αποδειχθεί ότι η μετάδοση του ιού είναι σημαντικά χαμηλότερη σε περιοχές με έντονη παρουσία Wolbachia.

Το πρόγραμμα καλύπτει 50 γειτονιές στην περιοχή El Manchén της Tegucigalpa, όπου οι ασθένειες που μεταδίδονται από τα κουνούπια είναι από τις πιο διαδεδομένες. Πριν από το παρουσίαση του έργου, ερωτήθηκαν περισσότεροι από 10.000 άνθρωποι.

Σύμφωνα με τους Γιατρούς Χωρίς Σύνορα, το 97% των ερωτηθέντων τάχθηκε υπέρ των σχεδίων του έργου. Σύμφωνα με την έρευνα, πολλοί από αυτούς συμμετέχουν ενεργά στην απελευθέρωση των κουνουπιών. Τα κουνούπια που έχουν μολυνθεί με Wolbachia θα απελευθερώνονται σε εβδομαδιαία βάση για μια περίοδο έξι μηνών. Για τρία χρόνια, ο πληθυσμός των κουνουπιών θα υποβάλλεται σε τακτικούς ελέγχους για να προσδιοριστεί το ποσοστό των κουνουπιών που έχουν μολυνθεί με Wolbachia.

Το 2024, θα πραγματοποιηθούν πρόσθετες δραστηριότητες ελέγχου των φορέων της νόσου σε δύο άλλες περιοχές της πρωτεύουσας για τον περιορισμό της μετάδοσης μέσα στα σπίτια. “Ο απώτερος στόχος είναι να μειωθούν τα ποσοστά θανάτων και ασθενειών που σχετίζονται με τον δάγκειο πυρετό και άλλους αρμποϊούς. Μακροπρόθεσμα, ελπίζουμε ότι οι μέθοδοι θα παρέχουν βιώσιμες λύσεις για να σταματήσουν αυτές οι ασθένειες”, δήλωσε ο Boquin.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Καρδιακές επιπλοκές στην θωρακική χειρουργική επέμβαση: δεν βοηθά η κολχικίνη [μελέτη]

Ποια είναι τα συμπεράσματα διενεργούμενης μελέτης.

Η κολχικίνη δεν φαίνεται να μειώνει τον κίνδυνο περιεγχειρητικής κολπικής μαρμαρυγής ή μυοκαρδιακής βλάβης σε ασθενείς που υποβάλλονται σε μείζονα μη καρδιακή θωρακική χειρουργική επέμβαση.

Αυτό προκύπτει από τα αποτελέσματα της μελέτης COP-AF που παρουσιάστηκαν στο συνέδριο της Ευρωπαϊκής Καρδιολογικής Εταιρείας (ESC Congress 2023) στο Άμστερνταμ.

Η περιεγχειρητική κολπική μαρμαρυγή εμφανίζεται σε περίπου 10% των ασθενών που υποβάλλονται σε μείζονα θωρακοχειρουργική επέμβαση, ενώ η μυοκαρδιακή βλάβη μετά από μη καρδιοχειρουργική επέμβαση (MINS) έχει επίπτωση περίπου 20% σε αυτόν τον πληθυσμό. Και οι δύο επιπλοκές σχετίζονται με κακή πρόγνωση.

Έχει αποδειχθεί ότι τα υψηλά επίπεδα φλεγμονωδών δεικτών σχετίζονται με αυξημένο κίνδυνο περιεγχειρητικής κολπικής μαρμαρυγής και MINS. Αυτό οδήγησε στην υπόθεση ότι η αντιφλεγμονώδης θεραπεία θα μπορούσε να μειώσει τη συχνότητα εμφάνισης αυτών των δύο προγνωστικά σημαντικών επιπλοκών.

Μικρές τυχαιοποιημένες μελέτες παρείχαν ενδείξεις ότι η χαμηλή δόση κολχικίνης, μια φθηνή ουσία με αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες, μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο περιεγχειρητικής κολπικής μαρμαρυγής

Η δοκιμή COP-AF εξέτασε κατά πόσον η κολχικίνη μπορεί να προστατεύσει τους ασθενείς από κολπικής μαρμαρυγής και MINS μετά από μείζονα μη καρδιακή θωρακοχειρουργική επέμβαση. Στη μελέτη συμμετείχαν 3.209 ασθενείς από 11 χώρες. Τυχαιοποιήθηκαν για να λάβουν είτε 0,5 mg κολχικίνης p.o. δύο φορές την ημέρα είτε εικονικό φάρμακο, ξεκινώντας 4 ώρες πριν από τη χειρουργική επέμβαση για συνολικά 10 ημέρες.

Οι ασθενείς, ηλικίας 68 ετών κατά μέσο όρο, παρακολουθήθηκαν για 14 ημέρες μετά τη χειρουργική επέμβαση. Τα πρωτεύοντα καταληκτικά σημεία ήταν η κλινικά σημαντική περιεγχειρητική κολπική μαρμαρυγή (κολπική μαρμαρυγή που απαιτούσε ιατρική θεραπεία ή κολπική μαρμαρυγή που οδήγησε σε καρδιακή ανεπάρκεια, υπόταση ή στηθάγχη) και MINS. Ως MINS ορίστηκε το έμφραγμα του μυοκαρδίου ή οποιαδήποτε μετεγχειρητική αύξηση της τροπονίνης που θεωρήθηκε ότι ήταν ισχαιμικής αιτιολογίας.

Η μελέτη έδειξε ότι δεν υπήρχαν στατιστικά σημαντικές διαφορές μεταξύ των ομάδων.

Στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου, το 7,5% εμφάνισε κλινικά σημαντική κολπική μαρμαρυγή. Στην ομάδα της κολχικίνης, το ποσοστό δεν ήταν σημαντικά χαμηλότερο και κυμάνθηκε στο 6,4%

Το τελικό σημείο MINS επιτεύχθηκε από το 20,3% στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου και από το 18,3% στην ομάδα της κολχικίνης.

Όπως και με το πρωτεύον, δεν υπήρχαν σημαντικές διαφορές μεταξύ των δύο ομάδων για τα κύρια δευτερεύοντα καταληκτικά σημεία, είτε για το σύνθετο της θνησιμότητας από όλα τα αίτια, το MINS και το εγκεφαλικό επεισόδιο, είτε για το σύνθετο της θνησιμότητας από όλα τα αίτια, το έμφραγμα του μυοκαρδίου και το εγκεφαλικό επεισόδιο.

Δεν υπήρχαν επίσης διαφορές όταν τα εμφράγματα του μυοκαρδίου εξετάστηκαν μόνα τους.

Όσον αφορά το προφίλ ασφάλειας, η κολχικίνη τα πήγε χειρότερα από το εικονικό φάρμακο: το 6,4% των ασθενών στην ομάδα της κολχικίνης εμφάνισε σήψη ή λοίμωξη, σε σύγκριση με το 5,2% στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου . Η κολχικίνη συσχετίστηκε επίσης με αυξημένη επίπτωση διάρροιας που δεν σχετίζεται με λοίμωξη.

Ο επικεφαλής της μελέτης, David Conen από το Population Health Research Institute στο Χάμιλτον του Καναδά, κατέληξε στο συμπέρασμα από τα αποτελέσματα ότι Η κολχικίνη δεν μπόρεσε να μειώσει τη συχνότητα εμφάνισης περιεγχειρητικής ΑΥ ή MINS. Αντίθετα, αύξησε τον κίνδυνο διάρροιας που δεν σχετίζεται με λοίμωξη – παρόλο που τα επεισόδια αυτά ήταν ως επί το πλείστον παροδικά και καλοήθη.

Παρ’ όλα αυτά, ο Conen βλέπει ακόμη ελπίδες για την κολχικίνη: “Παρά τα ευρήματα αυτά, από ορισμένα αποτελέσματα των μελετών μπορούν να αντληθούν ενθαρρυντικά μηνύματα ότι η κολχικίνη μπορεί τελικά να είναι χρήσιμη για τη μείωση των δυσμενών καρδιαγγειακών αποτελεσμάτων σε ασθενείς που υποβάλλονται σε θωρακοχειρουργική επέμβαση.

“Μελλοντικές μελέτες θα πρέπει να διερευνήσουν περαιτέρω τον ρόλο της κολχικίνης στην πρόληψη αυτών των συμβάντων”, είπε.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Nέες θεραπείες για τον καρκίνο του αίματος – Παρατείνουν τη ζωή

Ο μέσος όρος επιβίωσης είναι σχεδόν δέκα έτη. Στις δεκαετίες του ΄80 και ΄90 ήταν μόλις δύο έτη.

Για τους ασθενείς με καρκίνο του αίματος, οι πιθανότητες μακροχρόνιας επιβίωσης με καλή ποιότητα ζωής έχουν αυξηθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια χάρη στις καινοτόμες θεραπείες.

Σε πολλές περιπτώσεις, ασθένειες που πριν από δύο δεκαετίες ήταν ακόμη θανατηφόρες θα μπορούσαν να μετατραπούν σε χρόνιες ασθένειες. Με την ευκαιρία του Διεθνούς Μήνα Ενημέρωσης για τον Καρκίνο του Αίματος τον Σεπτέμβριο, ειδικοί ενημέρωσαν για τις νέες θεραπείες σήμερα στη Βιέννη

Σημαντικές βελτιώσεις έχουν πραγματοποιηθεί ιδίως για τη χρόνια μυελογενή λευχαιμία (ΧΜΛ), αλλά και για άλλα μυελοϋπερπλαστικά νεοπλάσματα (MPN). Το πολλαπλό μυέλωμα (ΠΜ) έχει χάσει μεγάλο μέρος της ζημιάς που προκαλεί. “Το φάσμα των νέων θεραπευτικών προσεγγίσεων περιλαμβάνει αποτελεσματικές επιλογές για σχεδόν κάθε στάδιο της νόσου”, δήλωσε η Gabriela Kornek, ιατρική διευθύντρια του Γενικού Νοσοκομείου της Βιέννης και πρόεδρος της ένωσης “Η ζωή με τον καρκίνο”.

Οι πολύπλοκοι μηχανισμοί δράσης φέρνουν επανάσταση στη θεραπεία, αλλά απαιτούν επίσης περισσότερο χρόνο για την εκπαίδευση των ασθενών, τη διαχείριση της θεραπείας και την τεκμηρίωση.

Το πολλαπλό μυέλωμα (πλασματοκύττωμα) είναι μια ετερογενής χρόνια νόσος κατά την οποία τα πλασματοκύτταρα εξαπλώνονται στο μυελό των οστών. Κατά τη διαδικασία αυτή, παράγονται σε μεγάλες ποσότητες άχρηστα αντισώματα και εκτοπίζονται υγιή κύτταρα του αιμοποιητικού συστήματος.

Σε πιο καλοήθεις μορφές είναι εφικτές μακροχρόνιες υφέσεις. Οι υποτροπές είναι εύκολα αντιμετωπίσιμες. “Στο άλλο άκρο του φάσματος, υπάρχουν μορφές με πιο επιθετική πορεία που είναι πιο δύσκολο να αντιμετωπιστούν”, εξηγεί ο Niklas Zojer, ανώτερος ιατρός στο αιματολογικό-ογκολογικό εξωτερικό ιατρείο του νοσοκομείου Ottakring.

Ο στόχος είναι να επιτευχθεί όσο το δυνατόν πληρέστερη, μακροχρόνια ύφεση σε ασθενείς που βρίσκονται ήδη στην πρώτη γραμμή θεραπείας. Η τάση είναι να χρησιμοποιούνται πρώτα οι καλύτερες θεραπείες ή συνδυασμοί θεραπειών προκειμένου να επιτευχθεί η πληρέστερη εξάλειψη των κλωνικών κυττάρων του μυελώματος.

Το ποσοστό των λειτουργικά πλήρως θεραπευμένων ασθενών που δεν παρουσιάζουν υποτροπή για δέκα ή περισσότερα χρόνια έχει αυξηθεί με τους νέους θεραπευτικούς συνδυασμούς. Ο μέσος όρος επιβίωσης είναι σχεδόν δέκα έτη – στις δεκαετίες του 1980 και 1990 ήταν μόνο δύο έτη.

Εκτός από τις χημειοθεραπείες και τις θεραπείες αντισωμάτων, οι οποίες συνήθως χορηγούνται ενδοφλεβίως, διατίθενται πλέον φάρμακα σε μορφή δισκίων για τη χρόνια λεμφοκυτταρική λευχαιμία (ΧΛΛ). “Αυτή η σύγχρονη στοχευμένη θεραπεία μπλοκάρει ορισμένες πρωτεΐνες που είναι υπεύθυνες για την ανάπτυξη και την επιβίωση των καρκινικών κυττάρων”, δήλωσε ο Daniel Heintel, από το Κέντρο Ογκολογίας και Αιματολογίας της Κλινικής Ottakring.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

“Παυσίπονο” η μουσική του Μότσαρτ για τα νεογέννητα [μελέτη]

Τι αναφέρεται σε μελέτη, η οποία δημοσιεύθηκε στο περιοδικό “Pediatric Research”.

Μια νέα μελέτη δείχνει ότι το νανούρισμα του Μότσαρτ μπορεί να ανακουφίσει τον πόνο στα νεογέννητα που υποβάλλονται σε εξετάσεις αίματος. Οι ερευνητές στο Τμήμα Παιδιατρικής του Lincoln Medical & Mental Health Center, στη Νέα Υόρκη, αξιολόγησαν τα επίπεδα πόνου 100 νεογέννητων κατά τη διάρκεια μιας συνηθισμένης εξέτασης αίματος με τρύπημα στη φτέρνα, που συνήθως γίνεται για τον έλεγχο καταστάσεων όπως ο ίκτερος.

Στη μελέτη, τα 54 από τα 100 βρέφη άκουσαν ένα νανούρισμα του Μότσαρτ για 20 λεπτά πριν, κατά τη διάρκεια του τσιμπήματος και για επιπλέον πέντε λεπτά. Όλα γεννήθηκαν τελειόμηνα και ήταν περίπου 2 ημερών κατά τη διάρκεια της δοκιμής. Λίγο περισσότερα από τα μισά μωρά ήταν αγόρια. Όλα τα βρέφη έλαβαν ένα τυπικό πρωτόκολλο φροντίδας, το οποίο περιλάμβανε τη χορήγηση 0,5 χιλιοστόλιτρου διαλύματος ζάχαρης δύο λεπτά πριν από την εξέταση αίματος.

Ένας ερευνητής που φορούσε ακουστικά ακύρωσης θορύβου αξιολόγησε τα επίπεδα πόνου των βρεφών πριν, κατά τη διάρκεια και μετά τη διαδικασία. Τα κριτήρια αξιολόγησης περιλάμβαναν τις εκφράσεις του προσώπου, την ένταση του κλάματος, τα μοτίβα αναπνοής, τις κινήσεις των άκρων και τα επίπεδα εγρήγορσης. Για να ληφθούν υπόψη πιθανές μεταβλητές, οι δοκιμές πραγματοποιήθηκαν σταθερά σε ένα ήσυχο, αμυδρά φωτισμένο δωμάτιο με ελεγχόμενη θερμοκρασία περιβάλλοντος.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν πως τα βρέφη που άκουσαν το νανούρισμα του Μότσαρτ είχαν «σημαντικά χαμηλότερες» βαθμολογίες πόνου κατά τη διάρκεια και αμέσως μετά τη διαδικασία, σε σύγκριση με τα νεογέννητα που δεν άκουσαν το τραγούδι.

Ωστόσο, οι ερευνητές δεν παρατήρησαν σημαντικές διαφορές στις βαθμολογίες πόνου μεταξύ των δύο ομάδων τρία λεπτά μετά τη διαδικασία. Τα ευρήματα υποδηλώνουν ότι η μουσική μπορεί να είναι μια αποτελεσματική μέθοδος ανακούφισης από τον πόνο για τα νεογέννητα βρέφη που υποβάλλονται σε μικροεπεμβάσεις.

Η επιστημονική ομάδα ανέφερε επίσης ότι μελλοντικές έρευνες θα μπορούσαν να διερευνήσουν αν η ηχογράφηση της φωνής των γονέων θα μπορούσε επίσης να μειώσει τον πόνο που νιώθουν τα νεογέννητα κατά τη διάρκεια μικροεπεμβάσεων.

Η μελέτη δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Pediatric Research».

Πηγές:
ΕΡΤ

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

ΠΟΥ: 3 νέες συμφωνίες για τεχνολογίες κατά της CoViD

Τι ανακοινώθηκε σήμερα από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας.

Ο φορέας Covid-19 Technology Access Pool (C-TAP), μια πολυμερής συνεργασία για τη διευκόλυνση του διαμοιρασμού της πνευματικής ιδιοκτησίας (IP), της γνώσης και των καινοτομιών, ανακοίνωσε τρεις νέες συμφωνίες αδειοδότησης που αποκτήθηκαν μέσω του Medicines Patent Pool (MPP).

Όπως ανακοινώθηκε σήμερα από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ), οι συμφωνίες περιλαμβάνουν τις ακόλουθες άδειες για τη μεταφορά τεχνογνωσίας, υλικών και κλινικών δεδομένων που απαιτούνται σε διάφορες χώρες:

  • Η Medigen Vaccine Biologics Corp, ο πρώτος ιδιώτης κατασκευαστής, προσφέρει το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας και την τεχνογνωσία του για ένα εμβόλιο COVID-19 στο οποίο έχουν χορηγηθεί περισσότερες από τρία εκατομμύρια δόσεις σε επτά χώρες. Είναι η πρώτη φορά που ένας κατασκευαστής εμβολίου χρησιμοποιεί το μοντέλο C-TAP του ΠΟΥ – μια ευκαιρία που κερδίζει κερδισμένος για τον κατασκευαστή, τους αποδέκτες της τεχνολογίας και, κυρίως, τους ασθενείς που έχουν ανάγκη σε όλο τον κόσμο. Η συμφωνία θα επιτρέψει την αδειοδότηση της ΔΙ διευκολύνοντας τη μεταφορά τεχνολογίας και την εκπαίδευση του προσωπικού.
  • Το Εθνικό Ερευνητικό Συμβούλιο της Ισπανίας (CSIC) μοιράζεται μια δεύτερη άδεια για ένα πρωτότυπο εμβολίου COVID-19. Η συμφωνία περιλαμβάνει επισκέψεις και εκπαίδευση στο εργοστάσιο, άμεση βοήθεια και συνεχή διαβούλευση με τους παραλήπτες κατασκευαστές, συμπεριλαμβανομένων των ποιοτικών και κανονιστικών θεμάτων.
  • Το Πανεπιστήμιο της Χιλής μοιράζεται την τεχνολογία του για μια ανάλυση COVID-19 για τον ποσοτικό προσδιορισμό των εξουδετερωτικών αντισωμάτων.

Το C-TAP ξεκίνησε τον Μάιο του 2020 από τον ΠΟΥ και την κυβέρνηση της Κόστα Ρίκα με την υποστήριξη 44 κρατών μελών, του Αναπτυξιακού Προγράμματος του ΟΗΕ, της Unitaid, του UNAIDS και των εταίρων υλοποίησης.

Λειτουργεί σύμφωνα με τις αρχές της Αλληλεγγύης και σχεδιάστηκε ως πλατφόρμα για τους προγραμματιστές θεραπευτικών, διαγνωστικών, εμβολίων και άλλων προϊόντων Υγείας για την COVID-19, ώστε να διανέμονται εθελοντικά η πνευματική ιδιοκτησία, οι γνώσεις και τα δεδομένα για επιτάχυνση της τεχνολογικής καινοτομίας και επέκταση της παγκόσμιας παραγωγικής ικανότητας.

Πηγές:
WHO

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Νοσοκομεία: Πώς θα γίνεται η αξιολόγηση σε κλινικές και προσωπικό – Έρχονται μικτά κλιμάκια εμπειρογνωμόνων

Με μικτά κλιμάκια εμπειρογνωμόνων αναμένεται να γίνεται η αξιολόγηση σε προσωπικό και κλινικές στα νοσοκομεία

Αξιολόγηση όχι μόνο στα νοσοκομεία για τις παρεχόμενες υπηρεσίες, αλλά ουσιαστικά και στο προσωπικό σχεδιάζει να κάνει το υπουργείο Υγείας. Ήδη άλλωστε υπάρχει ο σχετικός νόμος ενώ η διαδικασία θα ακολουθηθεί από τον Οργανισμό για τη Διασφάλιση της Ποιότητας στην Υγεία (ΟΔΙΠΥ).

Με βάση τα σχέδια που έχουν γίνει και αναμένεται να μπουν σε εφαρμογή από το νέο έτος, όπως αναφέρουν έγκυρες πηγές του HealthReport.gr, στον ΟΔΙΠΥ θα δημιουργηθούν μικτά κλιμάκια εμπειρογνωμόνων τα οποία θα επισκέπτονται τα νοσοκομεία για μεγάλο διάστημα προκειμένου να αξιολογήσουν τις κλινικές αλλά και το προσωπικό για τις ιατρικές υπηρεσίες αλλά και για την ποιότητα τους.

Τα μικτά κλιμάκια για τα νοσοκομεία
Σύμφωνα με πληροφορίες του HealthReport.gr, τα μικτά κλιμάκια θα αποτελούνται από γιατρούς και νοσηλευτές οι οποίοι θα προσληφθούν από τον ΟΔΙΠΥ με ειδική διαδικασία η οποία θα προσδιοριστεί με νέο νομοσχέδιο προς το τέλος Σεπτεμβρίου.

Επικεφαλής των κλιμακίων θα είναι στέλεχος του ΟΔΙΠΥ ενώ τα ονόματα όλων των υγειονομικών που θα προσληφθούν θα ενταχθούν σε ένα ειδικό μητρώο εμπειρογνωμόνων.

Στόχος θα είναι να επιλέγονται κάθε φορά διαφορετικά στελέχη από το ειδικό μητρώο εμπειρογνωμόνων ώστε να πραγματοποιούν τους ελέγχους στα νοσοκομεία με αντικειμενικότητα και διαφάνεια, περιγράφουν πηγές του HealthReport.gr.

 

Το μητρώο με τα πρόσωπα που θα συμμετέχουν στα κλιμάκια θα ανανεώνεται συχνά αφού υπάρχει πλάνο για συνεχή ανανέωση του προσωπικού.
Τα κλιμάκια μέσα από δείκτες μέτρησης που θα δημιουργηθούν, θα αξιολογούν τις υπηρεσίες και τις κλινικές αλλά ουσιαστικά και το προσωπικό που θα παρέχει τις υπηρεσίες.

Οι ομάδες των αξιολογητών θα ελέγχουν εκτός από νοσοκομεία, Κέντρα Υγείας, Μονάδες Φροντίδας Ηλικιωμένων, Μονάδες Ψυχικής Υγείας κ.α.

Έρχεται νομοσχέδιο
Στο μεταξύ μέχρι το τέλος Σεπτεμβρίου η κυβέρνηση αναμένεται να προωθήσει νομοσχέδιο μέσω του οποίου θα προσδιορίζεται επ’ ακριβώς ο τρόπος λειτουργίας των ΑΕ Οργανισμών του Δημοσίου και στο πλαίσιο αυτό θα γίνουν αλλαγές και στον ΟΔΙΠΥ που έχει αναλάβει τους ελέγχους στο ΕΣΥ.

Στο νομοσχέδιο όπως επισημαίνουν πηγές του HealthReport.gr, θα ορίζεται και ο τρόπος με τον οποίο θα γίνουν οι προσλήψεις των γιατρών και των νοσηλευτών για να συσταθούν τα κλιμάκια.

Στις ρυθμίσεις του νομοσχεδίου θα προβλέπονται και γενικότερες αλλαγές στον ΟΔΙΠΥ ώστε να υπάρχει μία «ευθυγράμμιση» της λειτουργίας του με τα νοσοκομεία αλλά και το υπουργείο Υγείας.

 

 

Πηγη: https://www.healthreport.gr/

Σωματικές διαταραχές από σύνδρομο long-covid έως και 20 μήνες μετά

Πολλοί ασθενείς με σύνδρομο long-COVID που υποφέρουν από κόπωση έξι μήνες μετά τη μόλυνση από κορονοϊό εξακολουθούν να έχουν σοβαρές σωματικές διαταραχές έως και 20 μήνες μετά.

Μια νέα μελέτη που διεξήχθη από το Charité-Universitätsmedizin του Βερολίνου και το Κέντρο Max Delbrück διαπίστωσε ότι η συντριπτική πλειονότητα των ασθενών που αναπτύσσουν μυαλγική εγκεφαλομυελίτιδα/σύνδρομο χρόνιας κόπωσης (ME/CFS)  και παραμένουν βαριά άρρωστοι, χωρίς καμία αλλαγή, σύμφωνα με  medicalexpress.com. Αντίθετα, οι ασθενείς με παρόμοια συμπτώματα που δεν πληρούν τα διαγνωστικά κριτήρια για ME/CFS παρουσιάζουν σταδιακή βελτίωση των συμπτωμάτων τους. Η μελέτη δημοσιεύθηκε στο περιοδικό eClinicalMedicine.

Οι ασθενείς που εξακολουθούν να έχουν προβλήματα υγείας τρεις μήνες μετά από μια λοίμωξη SARS-CoV-2, με συμπτώματα που συνεχίζονται για τουλάχιστον δύο μήνες και χωρίς άλλη εξήγηση για τα προβλήματα αυτά, λέγεται ότι έχουν σύνδρομο μετά-COVID (PCS), επίσης γνωστό ως «μακρύ COVID». Τα συμπτώματα ποικίλλουν ευρέως.

Πολλοί άνθρωποι έχουν προβλήματα με την αναπνοή, δυσκολία στη συγκέντρωση ή μικρή έως καθόλου αντοχή. Ένα μεγάλο μέρος των ατόμων με PCS παραπονιέται για κόπωση που μόλις και μετά βίας βελτιώνεται με την κανονική ανάπαυση και αποκατάσταση. Σε πολλές περιπτώσεις, τα άτομα αυτά δυσκολεύονται να ανταπεξέλθουν στην καθημερινή ζωή και ακόμη και η μικρή προσπάθεια επιδεινώνει την κατάστασή τους, ένα φαινόμενο γνωστό ως δυσανεξία στην προσπάθεια. Η κατάσταση αυτή είναι σημαντικά συχνότερη στις γυναίκες από ό,τι στους άνδρες.

Η μελέτη επικεντρώνεται σε άτομα που εξακολουθούν να υποφέρουν από σοβαρή κόπωση και δυσανεξία στην άσκηση έξι μήνες μετά την προσβολή από τον ιό SARS-CoV-2 και περιελάμβανε μια ολοκληρωμένη ιατρική εξέταση των 106 συμμετεχόντων -οι περισσότεροι από τους οποίους ήταν γυναίκες- σε τρεις χρονικές στιγμές με μεσοδιαστήματα αρκετών μηνών.

Ευρήματα

Δυσοίωνα είναι τα στοιχεία   αφού τα άτομα με σύνδρομο post-COVID που παρουσιάζουν σοβαρή κόπωση εξακολουθούν να είναι άρρωστα περισσότερο από ενάμιση χρόνο μετά την αρχική μόλυνση, όπως  εξηγεί  η Dr. Judith Bellmann-Strobl,  μια από τους συγγραφείς της μελέτης και ανώτερη ιατρός του εξωτερικού ιατρείου νευροανοσολογίας στο Κέντρο Πειραματικών και Κλινικών Ερευνών (ECRC), ένα κοινό ίδρυμα του Charité και του Max Delbrück Center. Μόνο το 50% που δεν παρουσιάζει το πλήρες φάσμα των συμπτωμάτων του ME/CFS-  εμφανίζει σταδιακή βελτίωση τουλάχιστον ορισμένων συμπτωμάτων.

Οι ερευνητές είχαν παρατηρήσει πέρυσι ότι οι μακροχρόνια πάσχοντες από ΠΧΣ με σοβαρή κόπωση και δυσανεξία στην άσκηση εντάσσονται σε δύο ομάδες. Ορισμένοι από τους ασθενείς πληρούν τα διαγνωστικά κριτήρια για ME/CFS, μια σύνθετη νευροανοσολογική νόσο με βασικά συμπτώματα τη σοβαρή κόπωση, τη δυσανεξία στην άσκηση και τη μετα-εκθετική επιδείνωση των συμπτωμάτων που μπορεί να οδηγήσει σε σωματική αναπηρία. Οι ασθενείς της δεύτερης ομάδας εμφανίζουν παρόμοια συμπτώματα, αλλά τα συμπτώματα μετά την άσκηση είναι γενικά ηπιότερα και δεν διαρκούν τόσο πολύ.

Η νέα μελέτη δείχνει ότι η τελευταία ομάδα παρουσιάζει κάποια βελτίωση με την πάροδο του χρόνου, όχι μόνο όσον αφορά την κόπωση, αλλά και όσον αφορά τη γενική κακουχία, τον πόνο και τα προβλήματα συγκέντρωσης. Η λειτουργική ικανότητα των ατόμων αυτών συχνά βελτιώνεται και ορισμένοι από τους μελετηθέντες μπόρεσαν ακόμη και να επιστρέψουν στην εργασία τους. Αντίθετα, οι ασθενείς με ME/CFS μετά το COVID δεν είδαν σχεδόν καμία αλλαγή στα συμπτώματά τους. Υπήρχαν πολύ λίγες εξαιρέσεις. «Επτά από τους 55 ασθενείς με ME/CFS παρουσίασαν βελτίωση στις σωματικές τους βλάβες», διευκρινίζει η Bellmann-Strobl. «Αλλά δεν έχουμε ακόμη εξήγηση γι’ αυτό και δεν μπορέσαμε να εντοπίσουμε ιατρικές ομοιότητες».

 

 

Πηγη: https://virus.com.gr/