Τα ακουστικά βαρηκοΐας μπορεί να μειώσουν τα γνωστικά προβλήματα στους ηλικιωμένους που διατρέχουν υψηλότερο κίνδυνο άνοιας

Τα ακουστικά βαρηκοΐας μπορεί να μειώσουν τα γνωστικά προβλήματα σε ηλικιωμένους που διατρέχουν υψηλότερο κίνδυνο άνοιας, σύμφωνα με έρευνα, τα αποτελέσματα της οποίας δημοσιεύονται στο περιοδικό «The Lancet» και παρουσιάστηκαν στο Διεθνές Συνέδριο της Ένωσης Αλτσχάιμερ.

Στην έρευνα συμπεριλήφθηκαν δύο διαφορετικοί πληθυσμοί μελέτης στις ΗΠΑ, μία ομάδα με υψηλότερο κίνδυνο γνωστικής εξασθένησης και μία ομάδα υγιών εθελοντών, όλοι ηλικίας 70-84 ετών. Συνολικά συμμετείχαν σχεδόν 1.000 άτομα.

Όταν συνδυάστηκαν οι δύο ομάδες ως ένας πληθυσμός δεν εντοπίστηκε καμία διαφορά στη γνωστική εξασθένηση σε διάστημα τριών ετών μεταξύ της ομάδας που χρησιμοποιούσε ακουστικά βαρηκοΐας και εκείνης που δεν χρησιμοποιούσε. Όμως, όταν εξετάστηκε ειδικά η ομάδα που διέτρεχε μεγαλύτερο κίνδυνο έκπτωσης των γνωστικών λειτουργιών παρατηρήθηκε 48% λιγότερη γνωστική μεταβολή σε διάστημα τριών ετών στην ομάδα που χρησιμοποίησε ακουστικά βαρηκοΐας σε σύγκριση με εκείνη που δεν χρησιμοποίησε.

Τα ευρήματα έρχονται να προστεθούν στα αυξανόμενα στοιχεία που δείχνουν ότι η αντιμετώπιση της εξασθένησης της ακοής μπορεί να αποτελέσει έναν εξαιρετικά σημαντικό παγκόσμιο στόχο δημόσιας υγείας για τις προσπάθειες πρόληψης της άνοιας. Ωστόσο, όπως σημειώνει ο καθηγητής Φρανκ Λιν από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Τζονς Χόπκινς και τη Σχολή Δημόσιας Υγείας Μπλούμπεργκ, «τα όποια γνωστικά οφέλη από τη θεραπεία της απώλειας ακοής λόγω ηλικίας είναι πιθανό να ποικίλλουν ανάλογα με τον κίνδυνο έκπτωσης των γνωστικών λειτουργιών του ατόμου».

Η απώλεια ακοής λόγω ηλικίας είναι εξαιρετικά συχνή επηρεάζοντας τα δύο τρίτα των ενηλίκων άνω των 60 ετών παγκοσμίως, αλλά λιγότερα από ένα στα δέκα άτομα με απώλεια ακοής σε χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος και λιγότερα από τρία στα δέκα σε χώρες υψηλού εισοδήματος χρησιμοποιούν σήμερα ακουστικά βαρηκοΐας. Η απώλεια ακοής που δεν λαμβάνει θεραπεία υπολογίζεται ότι συντελεί στο 8% των περιπτώσεων άνοιας σε όλον τον κόσμο, ποσοστό που αντιστοιχεί σε περίπου 800.000 από τις σχεδόν δέκα εκατομμύρια νέες διαγνώσεις άνοιας κάθε χρόνο.

 

 

Πηγη: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Βραβείο σε διδακτικό εργαλείο του ΑΠΘ που συνδυάζει εικονική πραγματικότητα και τρισδιάστατη εκτύπωση στην ιατρική εκπαίδευση

Ενα διδακτικό εργαλείο που αξιοποιεί τις δυνατότητες της εικονικής πραγματικότητας και της τρισδιάστατης εκτύπωσης στην ιατρική εκπαίδευση και την ανατομία δημιουργήθηκε στο πλαίσιο ερευνητικής εργασίας του Εργαστηρίου Ιατρικής Φυσικής και Ψηφιακής Καινοτομίας του Τμήματος Ιατρικής ΑΠΘ. Η εργασία αυτή αξιολογήθηκε μεταξύ άλλων 150 από όλο τον κόσμο και απέσπασε το βραβείο «Εξαιρετικής Συνεισφοράς στην Έρευνα (Outstanding Contribution to Research Award)» του Διεθνούς Συνεδρίου «Immersive Learning Research Network (iLRN)», το οποίο πραγματοποιήθηκε από τις 25 ως τις 29 Ιουνίου 2023, στο San Luis Obispo στην Καλιφόρνια των ΗΠΑ.

Η εργασία πραγματοποιήθηκε με σκοπό να βελτιωθεί το μάθημα της εκπαίδευσης της Ιατρικής σε διάφορα θέματα όπως η ανατομία, η χειρουργική κλπ., με την μετατροπή μέρους των μαθημάτων σε υλικό που “ βγαίνει” μέσα από εικονική πραγματικότητα, ανέφερε μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο διευθυντής του Εργαστηρίου Ιατρικής Φυσικής και Ψηφιακής Καινοτομίας του Τμήματος Ιατρικής του ΑΠΘ, καθηγητής Παναγιώτης Μπαμίδης.

«Οι φοιτητές φορούν γυαλιά τρισδιάστατης εμβυθιστικής τεχνολογίας που έχουν μια θήκη μέσα στην οποία μπαίνει το κινητό. Φορώντας τα γυαλιά, μέσω του κινητού μπορούν να αλληλεπιδρούν καλύτερα με ανατομικά στοιχεία που βγαίνουν μπροστά τους, να βλέπουν πράγματα που δεν τα βλέπουν για παράδειγμα σε ένα πτώμα ή σε κάποια χειρουργική επέμβαση στην οποία δεν μπορούν να είναι από πάνω. Αυτό συμβαίνει σε συνδυασμό και με τρισδιάστατα εκτυπωμένα όργανα και υλικά, π.χ. εγκέφαλο, ήπαρ, χολή, πάγκρεας κλπ. Στο συνέδριο δείξαμε αυτή τη δουλειά. Ο συνδυασμός αυτών των προπλασμάτων τρισδιάστατης εκτύπωσης μαζί με εικονική πραγματικότητα αξιοποιήθηκε με επίκεντρο βέβαια και την εμπλοκή των φοιτητών. Δηλαδή στη διάρκεια της χρονιάς το πρόγραμμα αυτό “ έτρεξε” σε πολλούς φοιτητές οι οποίοι μάς είπαν πως θα το θέλανε. Προσπαθούμε να δούμε και τα αποτελέσματά του, αν δηλαδή βοηθάει περισσότερο ή όχι» εξήγησε ο κ. Μπαμίδης.

Η εργασία είναι ενταγμένη στο πρόγραμμα ENTICE το οποίο χρηματοδοτήθηκε από το πρόγραμμα Εrasmus + της ΕΕ και, όπως ανέφερε ο κ. Μπαμίδης, πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο αναβάθμισης του προγράμματος εκπαίδευσης της Ιατρικής. Η εργασία διακρίθηκε στο Συνέδριο και βραβεύτηκε ως εξαιρετική μεταφορά τεχνογνωσίας εικονικής/μεικτής πραγματικότητας στη βιωματική εκπαίδευση ανατομίας, γιατί χρησιμοποίησε πόρους και απτά προπλάσματα τρισδιάστατης εκτύπωσης και γιατί έφερε στο επίκεντρο την εμπλοκή των φοιτητών στον σχεδιασμό του εκπαιδευτικού υλικού. Στο πλαίσιο της εργασίας δημιουργήθηκε ένα ψηφιακά επαυξημένο υλικό τρισδιάστατων εκτυπώσεων όπου, με τη βοήθεια του κινητού του τηλεφώνου, ο φοιτητής μπορεί να πάρει, ζωντανά, πληροφορίες ανατομίας για μία σειρά κρίσιμα συστήματα και όργανα, όπως π.χ. το ήπαρ και το κεντρικό νευρικό σύστημα. Το ίδιο περιεχόμενο αναπτύχθηκε και σε περιβάλλον εικονικής πραγματικότητας για να υποστηρίξει απομακρυσμένες εκπαιδεύσεις συνεργατικής μάθησης πέρα από τη ζωντανή βιωματική εκπαίδευση με επαυξημένες τρισδιάστατες εκτυπώσεις.

 

 

Πηγη: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Εγκεφαλικό: Μελέτη εξετάζει κατά πόσον ο κίνδυνος υποτροπής μπορεί να μειωθεί με τη φροντίδα παρακολούθησης

Στο πλαίσιο του SANO μπόρεσε να επιτευχθεί βελτιωμένος έλεγχος συγκεκριμένων παραγόντων αγγειακού κινδύνου, ωστόσο, η παρακολούθηση ενός έτους δεν έδειξε ακόμη μείωση του κινδύνου υποτροπής εγκεφαλικού επεισοδίου. Επομένως, ήδη προετοιμάζεται η εξέταση των μακροπρόθεσμων επιπτώσεων της μελέτης SANO στον κίνδυνο υποτροπής εγκεφαλικού επεισοδίου.

Εγκεφαλικό: Σε μια μεγάλης κλίμακας μελέτη, ερευνητικές ομάδες από το Πανεπιστήμιο του Würzburg και το Δημοτικό Νοσοκομείο Ludwigshafen διερεύνησαν κατά πόσον ο κίνδυνος υποτροπής εγκεφαλικού επεισοδίου μπορεί να μειωθεί με ένα δομημένο πρόγραμμα παρακολούθησης στα εξωτερικά ιατρεία. Ο κίνδυνος υποτροπής του εγκεφαλικού επεισοδίου είναι σημαντικός: περίπου 70.000 άνθρωποι υποφέρουν από υποτροπιάζον εγκεφαλικό επεισόδιο στη Γερμανία κάθε χρόνο, συχνά με σοβαρές συνέπειες για τους πάσχοντες. Υπάρχει ένας αριθμός αποδεδειγμένων παραγόντων κινδύνου που αυξάνουν τον κίνδυνο υποτροπής του εγκεφαλικού επεισοδίου, με την υψηλή αρτηριακή πίεση, το κάπνισμα και την υπερχοληστερολαιμία -δηλαδή τα αυξημένα επίπεδα λίπους στο αίμα- να είναι οι σημαντικότεροι από αυτούς. Εκτιμάται ότι ο βελτιωμένος έλεγχος αυτών των παραγόντων κινδύνου θα μπορούσε να αποτρέψει περίπου τα μισά από τα επαναλαμβανόμενα εγκεφαλικά επεισόδια. Για να επιτευχθεί η βέλτιστη πρόληψη των εγκεφαλικών επεισοδίων, ωστόσο, στη Γερμανία δεν υπάρχουν συστηματικές θεραπευτικές αντιλήψεις για τη μακροπρόθεσμη φροντίδα των εγκεφαλικών επεισοδίων στα εξωτερικά ιατρεία.

Δομημένη εξωνοσοκομειακή μετεγχειρητική φροντίδα

Σε συνεργασία με το Ινστιτούτο Κλινικής Επιδημιολογίας και Βιομετρίας του Πανεπιστημίου Julius-Maximilians-Universität Würzburg (JMU), το νοσοκομείο Ludwigshafen διεξήγαγε, ως εκ τούτου, τη μελέτη “Το δομημένο πρόγραμμα περιπατητικής φροντίδας μετά το εγκεφαλικό επεισόδιο για την εξωνοσοκομειακή μεταχείριση ασθενών με ισχαιμικό εγκεφαλικό επεισόδιο στη Γερμανία” (SANO). Στόχος του προγράμματος ήταν η βελτίωση της μακροχρόνιας φροντίδας των ασθενών μετά από εγκεφαλικό επεισόδιο και, ως εκ τούτου, η μείωση του κινδύνου υποτροπής του εγκεφαλικού επεισοδίου καθώς και η επίτευξη καλύτερης ποιότητας της εξωνοσοκομειακής φροντίδας. Για τον σκοπό αυτό, στις περιοχές παρέμβασης καθιερώθηκε ένα δομημένο πρόγραμμα μετεγχειρητικής φροντίδας, το οποίο περιελάμβανε τακτικές επισκέψεις στα εξωτερικά ιατρεία για μετεγχειρητική φροντίδα με εξειδικευμένη θεραπευτική ομάδα που κάλυπτε διάφορες πτυχές της μετεγχειρητικής φροντίδας μετά το εγκεφαλικό επεισόδιο. Επιπλέον, δημιουργήθηκε ολοκληρωμένο τοπικό δίκτυο θεραπείας αποτελούμενο από θεραπευτές και ειδικούς διαφόρων ειδικοτήτων και άλλους παρόχους υγειονομικής περίθαλψης. Η ερευνητική ομάδα δημοσίευσε τώρα τα αποτελέσματα στο περιοδικό The Lancet Neurology. Στο πρόγραμμα συμμετείχαν συνολικά 2.791 ασθενείς σε 30 συνεργαζόμενα νοσοκομεία με υπερτοπικές μονάδες εγκεφαλικών επεισοδίων στη νότια και δυτική Γερμανία.

Βελτιωμένος έλεγχος των παραγόντων κινδύνου

Ο δρ Κρίστοφερ Σβάρτσμπαχ, συντονιστής του προγράμματος SANO και ανώτερος ιατρός της Νευρολογικής Κλινικής του Δημοτικού Νοσοκομείου Ludwigshafen, και ο καθηγητής Άρμιν Γκράου, πρώην διευθυντής της Νευρολογικής Κλινικής του Δημοτικού Νοσοκομείου Ludwigshafen, ο οποίος ξεκίνησε τη μελέτη, δηλώνουν: “Στο πλαίσιο του SANO μπόρεσε να επιτευχθεί βελτιωμένος έλεγχος συγκεκριμένων παραγόντων αγγειακού κινδύνου, ωστόσο, η παρακολούθηση ενός έτους δεν έδειξε ακόμη μείωση του κινδύνου υποτροπής εγκεφαλικού επεισοδίου. Επομένως, ήδη προετοιμάζεται η εξέταση των μακροπρόθεσμων επιπτώσεων της μελέτης SANO στον κίνδυνο υποτροπής εγκεφαλικού επεισοδίου. Άλλες επιπτώσεις του προγράμματος SANO στον κίνδυνο πτώσεων, στην κατάθλιψη και σε άλλα επακόλουθα του εγκεφαλικού επεισοδίου, καθώς και στην ποιότητα ζωής των πασχόντων, πρέπει επίσης ακόμη να αξιολογηθούν.” Ο καθηγητής Peter Heuschmann, πρόεδρος του Ινστιτούτου Κλινικής Επιδημιολογίας και Βιομετρίας, προσθέτει: “Χάρη στη μεγάλη δέσμευση όλων των εμπλεκομένων -σε επίπεδο κέντρου καθώς και σε επίπεδο συντονισμού και αξιολόγησης- καταφέραμε να εκτελέσουμε με επιτυχία τη μελέτη SANO παρά τους περιορισμούς της πανδημίας Corona. Τα αποτελέσματα της SANO δείχνουν ότι σύνθετες μελέτες παρέμβασης μπορούν να διεξαχθούν και να αξιολογηθούν με επιτυχία με τη συμμετοχή πολλών διαφορετικών ιδρυμάτων στη συνήθη περίθαλψη στη Γερμανία”.

 

 

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Κατάθλιψη: Κατανόηση της θεραπείας με κεταμίνη

Η κεταμίνη μπορεί να έχει παρενέργειες, όπως, διαχωρισμό ή προσωρινή αύξηση της αρτηριακής πίεσης κατά τη διάρκεια ή λίγο μετά την έγχυση, ναυτία και έμετο και ζάλη

Κατάθλιψη: Η κατάθλιψη βρίσκεται σε έξαρση τα τελευταία χρόνια. Σύμφωνα με μελέτη στο Αμερικανικό περιοδικό προληπτικής ιατρικής American Journal of Preventive Medicine, σχεδόν ένας στους 10 ενήλικες και ένας στους πέντε εφήβους ανέφεραν ότι είχαν κατάθλιψη το 2020, από 6,6% των Αμερικανών το 2005. Καθώς η κατάθλιψη γίνεται πιο συχνή, η εξεύρεση αποτελεσματικών θεραπευτικών επιλογών έχει γίνει πιο σημαντική. Όταν η φλουοξετίνη (Prozac) εισήχθη στη δεκαετία του 1980, ήταν το πρώτο αντικαταθλιπτικό φάρμακο με εκλεκτικό αναστολέα επαναπρόσληψης σεροτονίνης (SSRI) που εγκρίθηκε για χρήση από τον Οργανισμό Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA). Εκείνη την εποχή, θεωρήθηκε μια πρωτοποριακή θεραπεία για την κατάθλιψη. Ένα από τα μειονεκτήματα: Μπορεί να χρειαστούν αρκετές εβδομάδες έως μήνες για να δράσει αποτελεσματικά. Σε αυτό το σημείο έρχεται η θεραπεία με κεταμίνη.

Η κεταμίνη προσφέρει μια εναλλακτική λύση

Η κεταμίνη, που εγκρίθηκε για πρώτη φορά από τον FDA το 1970 για αναισθησία κατά τη διάρκεια χειρουργικών επεμβάσεων, διαπιστώθηκε αργότερα ότι έχει ταχείας δράσης αντικαταθλιπτική και αγχολυτική δράση. Οι γιατροί άρχισαν τότε να την εξετάζουν ως θεραπεία για την κατάθλιψη. Η κεταμίνη στοχεύει σε διαφορετικά υποσύνολα νευροδιαβιβαστών στον εγκέφαλο από ό,τι τα συμβατικά SSRI, οπότε οι ασθενείς που δεν έχουν βρει θεραπευτικά αποτελέσματα με τα παραδοσιακά αντικαταθλιπτικά μπορεί να έχουν μεγαλύτερη τύχη με τη θεραπεία με κεταμίνη.

Πώς προσεγγίζουν οι ψυχίατροι του Κολούμπια τη θεραπεία με κεταμίνη

Οι πάροχοι χρησιμοποιούν την κεταμίνη για τη θεραπεία ασθενών με μεγάλη ποικιλία ψυχιατρικών παθήσεων. Στο Ιατρικό Κέντρο Irving του Πανεπιστημίου Columbia, οι γιατροί συνεργάζονται με τους ασθενείς για να εξατομικεύσουν την κλινική τους προσέγγιση. “Ειδικευόμαστε στην ανθεκτική στη θεραπεία κατάθλιψη, δηλαδή, στην κατάθλιψη που δεν έχει ανταποκριθεί στις παραδοσιακές μορφές φαρμακευτικής αγωγής ή ψυχοθεραπείας”, λέει ο Jacques Ambrose, MD, MPH, ανώτερος ιατρικός διευθυντής στο ColumbiaDoctors Psychiatry. Το Columbia λειτουργεί, επίσης, ως ένα από τα σημαντικότερα ακαδημαϊκά ιατρικά ιδρύματα που μελετούν την ανθεκτική στη θεραπεία κατάθλιψη και έχει ένα από τα μακροβιότερα ιστορικά στοιχεία κλινικής φροντίδας για την ανθεκτική στη θεραπεία κατάθλιψη.

Οι ασθενείς με κατάθλιψη μπορεί να επωφεληθούν από μία από τις ανθεκτικές στη θεραπεία κλινικές επιλογές, όπως η κεταμίνη, εάν:

  • Δεν έχουν ανταποκριθεί καλά στο παρελθόν στα συμβατικά αντικαταθλιπτικά φάρμακα ή στην ψυχοθεραπεία.
  • Δεν έχουν άλλες ιατρικές παθήσεις, όπως επιληπτικές κρίσεις, κατάχρηση ουσιών ή προβλήματα με το ήπαρ ή τα νεφρά.
  • Δεν λαμβάνουν επί του παρόντος φάρμακα που θα μπορούσαν να αλληλεπιδράσουν με την κεταμίνη.

Η θεραπεία με κεταμίνη παρέχεται συνήθως με έναν από τους δύο τρόπους. Στην ενδοφλέβια (IV) έγχυση, η κεταμίνη χορηγείται απευθείας στην κυκλοφορία του αίματος μέσω μιας μικρής βελόνας που τοποθετείται σε μια φλέβα στο χέρι σας. Η έγχυση διαρκεί συνήθως περίπου 40 λεπτά έως μία ώρα και θα παρακολουθείται καθ’ όλη τη διάρκεια της διαδικασίας. Εναλλακτικά, η κεταμίνη μπορεί να χορηγηθεί μέσω ενδορινικού ψεκασμού. Η ενδορινική εσκεταμίνη, το μοναδικό επί του παρόντος εγκεκριμένο από τον FDA σκεύασμα, χορηγείται με ρινικό σπρέι σε ένα ελεγχόμενο και δομημένο κλινικό περιβάλλον. Το φάρμακο εσκεταμίνη απορροφάται μέσω του βλεννογόνου της μύτης. Αυτή η μέθοδος μπορεί να προτιμάται για άτομα που φοβούνται τις βελόνες ή έχουν φλέβες στις οποίες είναι δύσκολη η πρόσβαση για ενδοφλέβια έγχυση. Η κεταμίνη μπορεί να έχει παρενέργειες, όπως, διαχωρισμό ή προσωρινή αύξηση της αρτηριακής πίεσης κατά τη διάρκεια ή λίγο μετά την έγχυση, ναυτία και έμετο και ζάλη. Η κεταμίνη για την κατάθλιψη περιλαμβάνει συνήθως μια σειρά προσεκτικά παρακολουθούμενων θεραπευτικών συνεδριών σε διάστημα μερικών εβδομάδων σε ένα εξωτερικό ιατρείο του ColumbiaDoctors.

 

 

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Πανεπιστήμιο Αθήνας: 10 συμβουλές για πρόληψη του πνιγμού στα παιδιά

Τι επισημαίνει η καθηγήτρια Επιδημιολογίας του ΕΚΠΑ Θεοδώρα Ψαλτοπούλου.

Ο πνιγμός σε θάλασσα ή πισίνα είναι ένα σημαντικό ζήτημα δημόσιας υγείας που μπορεί να προληφθεί. Στις ΗΠΑ είναι πρώτη αιτία θανάτου σε παιδιά ηλικίας 1-4 χρονών, συμβαίνει σε δευτερόλεπτα και συχνά είναι σιωπηλός. Ο πνιγμός μπορεί να συμβεί σε οποιονδήποτε, οποιαδήποτε στιγμή υπάρχει πρόσβαση στο νερό.

Η παθολόγος καθηγήτρια Επιδημιολογίας και Προληπτικής Ιατρικής της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Θεοδώρα Ψαλτοπούλου συνοψίζει τις συστάσεις του Κέντρου Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων των ΗΠΑ (CDC) προκειμένου να ελαχιστοποιηθεί η πιθανότητα πνιγμού.

  • Μάθετε βασικές δεξιότητες κολύμβησης και ασφάλειας στο νερό. Τα παιδιά που έχουν κάνει μαθήματα κολύμβησης εξακολουθούν να χρειάζονται στενή και συνεχή επίβλεψη όταν βρίσκονται μέσα ή γύρω από το νερό.
  • Επιβλέπετε στενά, όταν τα παιδιά βρίσκονται μέσα ή κοντά στο νερό (συμπεριλαμβανομένης της μπανιέρας). Οι ενήλικες που παρακολουθούν παιδιά πρέπει να αποφεύγουν δραστηριότητες που αποσπούν την προσοχή, όπως το διάβασμα, η χρήση του τηλεφώνου και η κατανάλωση αλκοόλ. Οι ενήλικες θα πρέπει να επιβλέπουν στενά τα παιδιά ακόμα και όταν υπάρχουν ναυαγοσώστες.
  • Φορέστε σωσίβιο. Τα σωσίβια μειώνουν τον κίνδυνο πνιγμού κατά τη διάρκεια παραμονής σε πλεούμενο, για άτομα όλων των ηλικιών και κολυμβητικών ικανοτήτων. Τα σωσίβια πρέπει να χρησιμοποιούνται από τα παιδιά για όλες τις δραστηριότητες ενώ βρίσκονται μέσα και γύρω από το φυσικό νερό (θάλασσα, λίμνες, ποτάμια). Τα σωσίβια μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν από πιο αδύναμους κολυμβητές όλων των ηλικιών στη θάλασσα και τις πισίνες.
  • Κολυμπάτε πάντα με έναν φίλο. Επιλέξτε τοποθεσίες κολύμβησης που έχουν ναυαγοσώστες όταν είναι δυνατόν. Αυτό είναι ιδιαίτερα ωφέλιμο για άτομα με επιληπτικές κρίσεις ή άλλες νοσηρότητες που αυξάνουν τον κίνδυνο πνιγμού.
  • Λάβετε πρόσθετες προφυλάξεις για ιατρικές καταστάσεις, όπως καρδιολογικές ή νευρολογικές παθήσεις.
  • Εξετάστε τις επιδράσεις των φαρμάκων. Αποφύγετε το κολύμπι εάν παίρνετε φάρμακα που βλάπτουν την ισορροπία, τον συντονισμό ή την κρίση σας. Αυτές οι παρενέργειες αυξάνουν τον κίνδυνο πνιγμού. Διάφορα φάρμακα μπορούν να προκαλέσουν αυτές τις παρενέργειες, όπως αυτά που χρησιμοποιούνται για το άγχος ή άλλα ψυχολογικά νοσήματα.
  • Αποφύγετε να πίνετε αλκοόλ πριν ή κατά τη διάρκεια της κολύμβησης ή άλλων θαλάσσιων δραστηριοτήτων. Το αλκοόλ βλάπτει την κρίση, την ισορροπία και τον συντονισμό των κινήσεων.
  • Αναγνωρίστε τους ειδικούς κινδύνους κάθε περιοχής. Μπορεί να υπάρχουν επικίνδυνα ρεύματα ή κύματα, βράχοι ή περιορισμένη ορατότητα. Ελέγξτε την πρόγνωση καιρού πριν από δραστηριότητα μέσα, πάνω ή κοντά στο νερό. Κατασκευάστε φράχτες που περικλείουν πλήρως τις πισίνες.
  • Μην προσπαθήσετε να κρατήσετε την αναπνοή σας κάτω από το νερό για μεγάλα χρονικά διαστήματα. Αυτό μπορεί να σας κάνει να λιποθυμήσετε και να πνιγείτε από υποξία.
  • Μάθετε καρδιοαναπνευστική αναζωογόνηση (CPR). Οι δεξιότητές σας στην καρδιοαναπνευστική αναζωογόνηση θα μπορούσαν να σώσουν τη ζωή κάποιου στο χρόνο που χρειάζεται για να φτάσει ένα ασθενοφόρο.

Πηγές:
ΕΚΠΑ

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

ECDC: Κρούσματα ανθεκτικής σιγκέλλωσης σε ομοφυλόφιλους, αμφιφυλόφιλους – Συμπτώματα

Τι επισημαίνεται σε σημερινή έκθεση του Ευρωπαϊκού Κέντρου Ελέγχου Νοσημάτων και τι αναφέρουν για τη λοίμωξη οι ειδικοί του ΕΟΔΥ.

Ανησυχία προκαλεί στους λοιμωξιολόγους η αύξηση κρουσμάτων σιγκέλλωσης σε ομοφυλόφιλους και αμφιφυλόφιλους άνδρες.

Από τον Απρίλιο, έχουν καταγραφεί περισσότερα από 300 κρούσματα, πολλά εκ των οποίων σχετίζονται με πολυανθεκτικές λοιμώξεις από το στέλεχος Shigella sonnei, σύμφωνα με τους ειδικούς του Ευρωπαϊκού Κέντρου Ελέγχου Νοσημάτων (ECDC).

Σε σημερινή έκθεση του ECDC, τονίζεται πως τα κρούσματα αφορούν, σε μεγάλο βαθμό, αλλά όχι αποκλειστικά, ομοφυλόφιλους, αμφιφυλόφιλους και άλλων ανδρών που κάνουν σεξ με άνδρες (gbMSM).

Έχουν αναφερθεί κρούσματα στο Βέλγιο (26), στη Δανία (13), στη Γερμανία (33), στην Ιρλανδία (50), στην Ολλανδία (21), στην Ισπανία (60) και στις ΗΠΑ (106).

Μια αύξηση στις εκτενώς ανθεκτικές στα φάρμακα λοιμώξεις Shigella sonnei μεταξύ των gbMSM σημειώθηκε την περίοδο 2020 – 2022.

Όλα τα στελέχη παρουσιάζουν αντοχή σε αντιβιοτικά πρώτης και δεύτερης γραμμής, όπως οι κεφαλοσπορίνες τρίτης γενιάς, οι φθοριοκινολόνες, η σουλφαμεθοξαζόλη και η τριμεθοπρίμη. Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί η αντοχή στην αζιθρομυκίνη σε ορισμένα από τα στελέχη που σχετίζονται με αυτές τις ομάδες, καθώς αυτό περιορίζει τις επιλογές για αποτελεσματική θεραπεία.

Μετάδοση

Η σιγκέλλωση είναι μια γαστρεντερική λοίμωξη που προκαλείται από βακτήρια Shigella. Μεταδίδεται με την κατάποση υλικού που έχει μολυνθεί από ανθρώπινα κόπρανα, μέσω άμεσης στοματικής – πρωκτικής (ή από άτομο σε άτομο) επαφής ή χεριών/αντικειμένων που έχουν έρθει σε επαφή με κόπρανα.

Η μολυσματική δόση είναι εξαιρετικά μικρήκαθιστώντας τη σιγκέλλωση εύκολα μεταδοτική. Η μόλυνση μπορεί επίσης να προκληθεί από μολυσμένα τρόφιμα ή νερό. Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν οξεία διάρροια, που συχνά συνοδεύεται από πυρετό, κοιλιακό άλγος και παρουσία αίματος στα κόπρανα.

Οι περισσότερες λοιμώξεις είναι αυτοπεριοριζόμενες, διαρκούν περίπου 5 – 7 ημέρες και δεν απαιτούν αντιμικροβιακή αγωγή. Η θεραπεία μειώνει τη διάρκεια των συμπτωμάτων κατά 1 – 2 ημέρες και μπορεί να μειώσει την πιθανότητα περαιτέρω μετάδοσης. Μπορεί επίσης να εμφανιστεί σοβαρή λοίμωξη, ειδικά σε ανοσοκατεσταλμένους ασθενείς.

Ο κίνδυνος περαιτέρω μετάδοσης της σιγκέλωσης και άλλων σεξουαλικά μεταδιδόμενων λοιμώξεων μεταξύ των gbMSM αυξάνεται με τον αριθμό των σεξουαλικών επαφών. Η εξάπλωση της σιγκέλλωσης μεταξύ του gbMSM αυξάνει επίσης τον κίνδυνο μόλυνσης για τις στενές επαφές τους εκτός της κοινότητας του gbMSM.

Πρόληψη

Για να ελαχιστοποιηθεί ο κίνδυνος μόλυνσης από Shigella κατά τη σεξουαλική δραστηριότητα, συνιστάται η προφύλαξη στο σεξ και η διασφάλιση της καλής προοσωπικής υγιεινής.

Εάν ένα άτομο εμφανίσει γαστρεντερικά συμπτώματα, συνιστάται να απέχει από τη σεξουαλική δραστηριότητα, να δώσει ιδιαίτερη προσοχή στην προσωπική υγιεινή και να αναζητήσει ιατρική περίθαλψη για να υποβληθεί σε εξετάσεις για γαστρεντερικά παθογόνα και άλλα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα.

Είναι σημαντικό να ενημερώσετε τον γιατρό ότι η μόλυνση μπορεί να έχει αποκτηθεί μέσω της σεξουαλικής δραστηριότητας. Τα άτομα με γαστρεντερικά συμπτώματα δεν πρέπει να χειρίζονται ή να προετοιμάζουν φαγητό σε χώρους εστίασης και θα πρέπει να αποφεύγουν την κολύμβηση σε δημόσιες πισίνες, σπα και υδρομασάζ όσο διαρκούν τα γαστρεντερικά συμπτώματα.

Επιπλέον, θα πρέπει να αποφεύγουν τη σεξουαλική δραστηριότητα για τουλάχιστον επτά ημέρες μετά την πλήρη εξαφάνιση των συμπτωμάτων και τη στοματική – πρωκτική επαφή κατά τη διάρκεια του σεξ για τέσσερις έως έξι εβδομάδες, δεδομένου ότι το Shigella μπορεί να αποβληθεί στα κόπρανα για έως και έξι εβδομάδες.

Επιπλέον, οι σεξουαλικοί σύντροφοι ασθενών που έχουν διαγνωστεί με σιγκέλλωση θα πρέπει να ειδοποιούνται και να ενθαρρύνονται να επικοινωνούν με γιατρό, ιδίως εάν εργάζονται σε περιβάλλοντα που απαιτούν στενή αλληλεπίδραση με το ευρύ κοινό (υγειονομική περίθαλψη, παιδική μέριμνα, εγκαταστάσεις εστίασης τροφίμων) ή εάν αναπτύξουν συμπτώματα μόλυνσης.

Συμπτώματα

Σύμφωνα με τους ειδικούς του Εθνικού Οργανισμού Δημόσιας Υγείας (ΕΟΔΥ), η σιγκέλλα (Shigella) είναι ένα gram-αρνητικό βακτήριο της οικογένειας των Εντεροβακτηριοειδών.

Το βακτηριακό αυτό γένος περιλαμβάνει τέσσερα είδη ή οροομάδες: την S. dysenteriae (Ομάδα Α), την S. flexneri (Ομάδα Β), την S. boydii (Ομάδα C) και την S. sonnei (Ομάδα D).

Η συμπτωματολογία της σιγκέλλωσης, που παλιότερα ονομαζόταν βακτηριακή δυσεντερία, χαρακτηρίζεται από διάρροια που συνοδεύεται από πυρετό, ναυτία και κάποιες φορές τοξιναιμία, εμέτους, συσπάσεις του κοιλιακού τοιχώματος και τεινεσμό του εντέρου.

Σε τυπικές περιπτώσεις τα διαρροϊκά κόπρανα περιέχουν αίμα και βλέννα. Αρκετά περιστατικά παρουσιάζουν διάρροιες υδαρούς χαρακτήρα. Οι σπασμοί μπορεί να αποτελούν μια σοβαρή επιπλοκή σε μικρά παιδιά. Η βακτηριαιμία είναι ασυνήθης.

Η σοβαρότητα και η θνητότητα της νόσου ποικίλουν ανάλογα με τα χαρακτηριστικά του ατόμου (ηλικία, προϋπάρχουσα διατροφική κατάσταση) και τον ορότυπο. Η S. Dysenteriae 1 συχνά συσχετίζεται με σοβαρή νόσηση και επιπλοκές, όπως το τοξικό μεγάκολο και το αιμολυτικό – ουραιμικό σύνδρομο (Haemolytic Uraemic Syndrome-HUS).

Η θνητότητα σε νοσηλευόμενους ασθενείς είναι υψηλή (20%). Ορισμένα στελέχη S. flexneri μπορούν να προκαλέσουν αντιδραστική αρθροπάθεια (σύνδρομο Reiter), ειδικότερα σε άτομα με γενετική προδιάθεση, που έχουν το αντιγόνο ιστοσυμβατότητας HLA-B27. Πολλές λοιμώξεις από S. sonnei εμφανίζουν σύντομη κλινική διαδρομή και έχουν σχεδόν αμελητέα θνητότητα, με εξαίρεση στους ανοσοκατασταλμένους ασθενείς.

 

Πηγές:
ECDC, ΕΟΔΥ

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Τα βακτήρια του εντέρου συνδέονται με την απόφραξη των αρτηριών

Τι επισημαίνεται σε μελέτη Σουηδών επιστημόνων, η οποία δημοσιεύτηκε στο ιατρικό περιοδικό Circulation.

Τα βακτήρια του εντέρου συνδέονται με τη συσσώρευση λιπωδών ιζημάτων στις αρτηρίες της καρδιάς και τον κίνδυνο μελλοντικού εμφράγματος μυοκαρδίου, αναφέρει νέα έρευνα.

Επιστήμονες από τη Σουηδία ανέλυσαν το μικροβίωμα του εντέρου σχεδόν 9.000 εθελοντών, ηλικίας 50 έως 65 ετών, χωρίς γνωστή καρδιοπάθεια. Εξέτασαν επίσης εικόνες της καρδιάς τους.

Όπως διαπίστωσαν, όταν βακτήρια (κυρίως από το γένος του στρεπτόκοκκου) της στοματικής κοιλότητας των εθελοντών τους εντοπίζονταν και στο μικροβίωμα του εντέρου τους, ήταν αυξημένη η πιθανότητα να έχουν συσσωρευμένα λιπίδια και αθηρωματικές πλάκες στις μικρές αρτηρίες της καρδιάς.

“Τα βακτήρια του γένους του στρεπτόκοκκου αποτελούν συνηθισμένη αιτία πνευμονίας και λοιμώξεων του λαιμού, του δέρματος και των βαλβίδων της καρδιάς», δήλωσε η ερευνήτρια Tove Fall, καθηγήτρια Μοριακής Επιδημιολογίας στο Uppsala University. «Πρέπει τώρα να βρούμε πως τα βακτήρια αυτά συμβάλλουν και στην ανάπτυξη αθηροσκλήρωσης”.

Όπως εξήγησε, η έρευνα έγινε εφικτή χάρη στην προηγμένη τεχνολογία που επιτρέπει την αλληλούχιση και σύγκριση του DNA από βιολογικά δείγματα. Επιπρόσθετα, οι βελτιωμένες απεικονιστικές τεχνικές βοήθησαν τους ερευνητές να εντοπίσουν και να μετρήσουν πολύ πρώιμες αλλοιώσεις στα μικρά αιμοφόρα αγγεία της καρδιάς.

Από τα βακτήρια του γένους του στρεπτόκοκκου, εκείνα που συνδέθηκαν πιο ισχυρά με την αθηροσκλήρωση ήταν ο στρεπτόκοκκος anginosus και ο στρεπτόκοκκος oralis subsp. oralis. Τα συγκεκριμένα βακτήρια συνδέονται με δείκτες φλεγμονής στο αίμα.

Η έρευνα έδειξε επίσης πως μερικά βακτήρια που συνδέονταν με τα λιπώδη ιζήματα των αρτηριών, σχετίζονταν επίσης με τα επίπεδά τους στο στόμα των εθελοντών.

“Τα ευρήματα αυτά σημαίνουν πως όσοι φέρουν στρεπτόκοκκους στο έντερό τους έχουν χειρότερη καρδιαγγειακή υγεία», ανέφερε ο κύριος ερευνητής Marju Orho-Melander, καθηγητής Γενετικής Επιδημιολογίας στο Lund University. «Τώρα πρέπει να εξακριβώσουμε εάν τα βακτήρια αυτά παίζουν σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη της αθηροσκλήρωσης”.

Η νέα έρευνα δημοσιεύθηκε στο ιατρικό περιοδικό Circulation.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Πώς συνδέεται το στρες με το πάχος

Τι αναφέρει ο νευροβιολόγος καθηγητής δρ Χέρμπερτ Χέρτζογκ, από το Ινστιτούτο Ιατρικών Ερευνών Garvan στο Σίδνεϊ.

Σε αγχωτικές καταστάσεις, πολλοί άνθρωποι αρέσκονται να τρώνε και να καταναλώνουν σοκολάτα, ξηρούς καρπούς, πατατάκια και άλλα τρόφιμα με υψηλή περιεκτικότητα σε θερμίδες. Αυτό μπορεί να γίνει πρόβλημα, ιδίως κατά τη διάρκεια παρατεταμένου στρες.

“Το στρες απενεργοποιεί την περιοχή του εγκεφάλου που μας σηματοδοτεί ότι έχουμε φάει αρκετά”, εξηγεί ο νευροβιολόγος καθηγητής δρ Χέρμπερτ Χέρτζογκ από το Ινστιτούτο Ιατρικών Ερευνών Garvan στο Σίδνεϊ. Ο Herzog και οι συνεργάτες του χρησιμοποίησαν ποντίκια για να μελετήσουν πώς το χρόνιο στρες επηρεάζει τη διατροφική συμπεριφορά και το βάρος.

“Αποδείξαμε ότι το χρόνιο στρες σε συνδυασμό με μια δίαιτα υψηλής θερμιδικής αξίας μπορεί να οδηγήσει σε αύξηση της πρόσληψης τροφής και σε προτίμηση των γλυκών, αλμυρών τροφών, γεγονός που με τη σειρά του προάγει την αύξηση του βάρους και την παχυσαρκία”, δήλωσε ο Herzog.

“Τα στρεσαρισμένα ποντίκια που ακολουθούσαν δίαιτα με υψηλή περιεκτικότητα σε λιπαρά πήραν διπλάσιο βάρος από τα ποντίκια που ακολουθούσαν την ίδια δίαιτα και δεν ήταν στρεσαρισμένα”, εξηγεί ο συνάδελφος ερευνητής δρ Kenny Chi Kin Ip.

Άλλα επιστημονικά δεδομένα έδειξαν επίσης ότι το στρες μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένη κατανάλωση υψηλής θερμιδικής αξίας και ανθυγιεινών τροφών, λέει ο καθηγητής Dr. André Kleinridders από το Πανεπιστήμιο του Πότσνταμ.

Ωστόσο, δεν έχει ακόμη κατανοηθεί επαρκώς γιατί ορισμένοι άνθρωποι είναι ευαίσθητοι στο στρες και άλλοι όχι. Ούτε υπάρχει επαρκής έρευνα για το γιατί κάποιοι άνθρωποι τρώνε περισσότερο όταν είναι στρεσαρισμένοι – και άλλοι λιγότερο.

Το φαγητό ηρεμεί

Ψυχολογικά, η συνήθεια του φαγητού μπορεί να εξηγηθεί από την καθυσηχαστική της επίδραση, λέει ο ψυχολογικός ψυχοθεραπευτής και συγγραφέας καθηγητής Dr. Michael Macht (“Hunger, Frustration and Chocolate”).

Η ηρεμιστική επίδραση εξασφαλίζει ότι οι άνθρωποι τρώνε. Σε περίπτωση συναισθηματικού στρες, η επίδραση αυτή χρησιμοποιείται για άλλους σκοπούς, δηλαδή για την καλύτερη αντιμετώπιση του στρες. “Πρόκειται για ένα μοτίβο που βασίζεται σε μαθησιακές διαδικασίες”, λέει ο Macht.

Πολλοί άνθρωποι γνωρίζουν ότι το να πηγαίνουν στο ψυγείο ή να ανοίγουν χέρι τους στο συρτάρι με τα γλυκά είναι ανθυγιεινό. Και όμως το κάνουν ξανά και ξανά.

Ο Kleinridders το εξηγεί ως εξής: “Γνωρίζουμε ότι οι διανοητικές μας ικανότητες μειώνονται σε στρεσογόνες καταστάσεις και ότι είναι πιο πιθανό να πάρουμε λανθασμένες αποφάσεις. Η παρορμητικότητα αυξάνεται”, λέει ο καθηγητής μοριακής και πειραματικής διατροφικής ιατρικής.

“Η καλή γεύση, το φαγητό υψηλής ενέργειας έχει από μόνο του ένα μεγάλο ερέθισμα και μια ισχυρή συναισθηματική επίδραση. Επιπλέον, η διαθεσιμότητα είναι πολύ μεγάλη”, προσθέτει ο Michael Macht. Για πολλούς ανθρώπους, λέει, το φαγητό είναι επομένως ένας ιδιαίτερα εύκολος τρόπος αντιμετώπισης του στρες.

Σύμφωνα με τον Kleinridders, η ζάχαρη και άλλες τροφές με υψηλή περιεκτικότητα σε θερμίδες εξασφαλίζουν την απελευθέρωση της ορμόνης της ευτυχίας ντοπαμίνης ακόμη και σε κατάσταση κορεσμού. “Αυτό δεν λειτουργεί με το μπρόκολο”. Οι ορμόνες της ευτυχίας παρείχαν βραχυπρόθεσμη βελτίωση, είπε. “Αλλά αν συνεχίζετε να έχετε αρνητικό στρες και να φτάνετε στα γλυκά και τα λιπαρά τρόφιμα, μπαίνετε σε έναν φαύλο κύκλο που οδηγεί σε παχυσαρκία και αντίσταση στην ινσουλίνη”, δήλωσε ο Kleinridders.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Προκήρυξη θέσης εργασίας ειδικού επιστήμονα στο Ελληνικό Δίκτυο Μοριακής Ογκολογίας

Το Ίδρυμα Τεχνολογίας και Έρευνάς, Ινστιτούτο Μοριακής Βιολογίας και Βιοτεχνολογίας προκηρύσσει μια θέση έκτακτου προσωπικού ειδικού τεχνικού επιστήμονα ή μεταδιδακτορικού/ής ερευνητή/τριας. Ο ειδικός επιστήμονας θα συνάψει σύμβαση εργασίας ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου πλήρους απασχόλησης στο Ελληνικό Δίκτυο Μοριακής Ογκολογίας.

Ο εργαζόμενος θα ασχοληθεί με το έργο «SUB3: Εφαρμοσμένη έρευνα στην Ιατρική Ακριβείας μέσω ενός οργανισμού ΝΠΙΔ-(Ι.Τ.Ε.) – “Ελληνικό Δίκτυο Μοριακής Ογκολογίας – ΕΔΙΜΟ”», Ακρωνύμιο: ΕΔΙΜΟ. Απαιτείται πτυχίο Α.Ε.Ι ή Τ.Ε.Ι. ή αντίστοιχος αναγνωρισμένος
τίτλος της αλλοδαπής σε Επιστήμες Πληροφορικής ή Φυσικές Επιστήμες με ειδίκευση στην πληροφορική ή σε ανάλογο γνωστικό αντικείμενο, εμπειρία κ. ά. Περισσότερα διαβάστε εδώ:Προκήρυξη θέεσης ειδικού επιστήμονα

 

 

 

Πηγη: https://virus.com.gr/

Ενεργοποίηση Πλατφόρμας υποβολής αιτήσεων υποψηφίων για το ΕΚΑΒ

To Υπουργείο Υγείας ανακοίνωσε ότι ενεργοποιείται η πλατφόρμα υποβολής αιτήσεων για την εγγραφή των υποψηφίων στους ηλεκτρονικούς καταλόγους του λοιπού, πλην ιατρών, επικουρικού προσωπικού για την ειδικότητα ΔΕ πληρωμάτων ασθενοφόρων ΕΚΑΒ, για τον Τομέα Αθηνών.

Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να υποβάλλουν αιτήσεις από σήμερα Τρίτη 18 Ιουλίου 2023 και ώρα 12:00 το μεσημέρι μέχρι και την Παρασκευή 28 Ιουλίου 2023 και ώρα 12:00 το μεσημέρι.

Οι υποψήφιοι μπορούν να ανατρέχουν στο αναρτημένο αρχείο excel “ΣΥΝΟΛΟ ΔΟΜΩΝ και ΕΝΤΟΠΙΟΤΗΤΑΣ» προκειμένου να λάβουν γνώση των διαθέσιμων φορέων και ειδικοτήτων.

Σημειώνεται ότι δεν έχουν δικαίωμα υποβολής αίτησης συμμετοχής στην παρούσα διαδικασία υποψήφιοι οι οποίοι έχουν αποποιηθεί πρόσληψη από 1η Ιανουαρίου 2022 ή έχουν παραιτηθεί από 1η Ιανουαρίου 2021.

Οι υποψήφιοι θα εισέρχονται στο διαδικτυακό τόπο loipoepikouriko.moh.gov.gr για την κατάθεση των αιτήσεων τους και για περισσότερες πληροφορίες.

 

 

Πηγη: https://virus.com.gr/