Συγκρότηση και ορισμός μελών στην Επιτροπή Αντιμετώπισης Εκτάκτων Συμβάντων Δημόσιας Υγείας από Λοιμογόνους Παράγοντες

ΩΧΡΙ465ΦΥΟ-ΓΜΣ ΑΠΟΦΑΣΗ

Ιωάννης Γουδέβενος: «Δημόσιο πρόβλημα υγείας που απαιτεί λύση οι εξωνοσοκομειακές ανακοπές. Δεν υπάρχουν πληροφορίες για τον αριθμό διασωστών και δημόσιων απινιδωτών στη χώρα μας»

Tις τελευταίες εβδομάδες σχεδόν καθημερινά ήταν τα περιστατικά συμπολιτών μας διαφόρων ηλικιών, οι οποίοι υπέστησαν καρδιακή ανακοπή και έχασαν τη ζωή τους, πολλές φορές αναμένοντας μάταια το ασθενοφόρο, που άργησε να φθάσει. Πέρα από τις όποιες ελλείψεις του ΕΚΑΒ και του ΕΣΥ σε προσωπικό, ασθενοφόρα και υποδομές, οι οποίες είναι δεδομένες και τις οποίες καλείται να αντιμετωπίσει η νέα πολιτική ηγεσία του υπουργείου Υγείας, προκύπτουν και μερικά ερωτήματα που αφορούν τη φύση των εξωνοσοκομειακών καρδιακών ανακοπών, τον χρόνο παρέμβασης προκειμένου να σωθεί η ζωή του πάσχοντος, το είδος της παρέμβασης που μπορεί να αποβεί σωτήρια και την δυνατότητα να αντιμετωπιστούν αυτά τα περιστατικά από μη εξειδικευμένα άτομα, όπως π.χ. πολίτες που σπεύδουν να παράσχουν πρώτες βοήθειες κατά την κρίση τους. Για όλα αυτά τα σημαντικά ερωτήματα απευθυνθήκαμε σε έναν έμπειρο καρδιολόγο τον Ιωάννη Γουδέβενο, Καθηγητή, Καρδιολογική Κλινική, Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο Ιωαννίνων και πρώην Πρόεδρο της Ελληνικής Καρδιολογικής Εταιρείας.

HD: Κύριε καθηγητά, τι ορίζεται ως εξωνοσοκομειακή καρδιακή ανακοπή;
Είναι η κατάσταση εκείνη που η καρδιά σταματάει να
δουλεύει- συνήθως λόγω εμφράγματος του μυοκαρδίου- και κλινικά ο ασθενής παρουσιάζεται με απώλεια αισθήσεων και σφυγμών. Οι εξωνοσοκομειακές ανακοπές ή οι αιφνίδιοι καρδιακοί θάνατοι αποτελούν κύρια αιτία θανάτου και συνιστούν δημόσιο πρόβλημα υγείας που απαιτεί λύση. Οι ιδανικές συνθήκες αντιμετώπισής τους είναι: έναρξη καρδιοαναπνευστικής αναζωογόνησης (ΚΑΡΠΑ) και απινίδωση με εξωτερικό απινιδωτή.
HD:
Πόσο συχνό είναι το φαινόμενο
των εξωνοσοκομειακών καρδιακών ανακοπών;

Η συχνότητα καρδιακών ανακοπών έξω από το νοσοκομείο
υπολογίζεται στις 60/100.000 πρόσωπα/χρόνο. Το ποσοστό όπου γίνεται χρήση δημόσιου απινιδωτή, στις προηγμένες χώρες είναι 10% και η επιβίωση αυτών, στους οποίους έγινε απινίδωση στις 30 μέρες, αγγίζει μόλις το 10%. Οι λόγοι γι’ αυτά τα χαμηλά ποσοστά είναι πολλοί. Οι κυριότεροι είναι ότι οι περισσότερες (60%) εξωνοσοκομειακές ανακοπές συμβαίνουν στο σπίτι, χωρίς να παρευρίσκεται εκείνη τη στιγμή διασώστης. Επίσης, η πρόσβαση από το κοινό εκεί όπου έχουν τοποθετηθεί οι απινιδωτές για δημόσια χρήση δεν είναι εύκολη. Ακόμη, λίγοι πολίτες είναι ενημερωμένοι για τη θέση τους.
HD:
Ποιο είναι το κύριο χαρακτηριστικό
των εξωνοσοκομειακών καρδιακών ανακοπών

Το κύριο χαρακτηριστικό είναι ο χρόνος στον οποίο θα
γίνει η ανάνηψη. Όσο πιο γρήγορα, τόσο καλύτερα τα αποτελέσματα. Η απρόβλεπτη και χρονοευαίσθητη φύση της εξωνοσοκομειακής ανακοπής την καθιστά μοναδική ως επείγουσα κατάσταση.
HD:
Αντιλαμβανόμαστε ότι η παρουσία διασώστη
και αυτόματου απινιδωτή είναι απαραίτητα μέχρι

να φτάσει το ΕΚΑΒ. Ποιος όμως είναι ο αριθμός

των εξουσιοδοτημένων διασωστών και των δημόσιων
απινιδωτών;
Η Δανία με 5,5 εκατομμύρια κατοίκους, το 2011, είχε
300.000 πιστοποιημένα πρόσωπα και μέχρι το 2013 είχαν τοποθετηθεί 15.000 δημόσιοι απινιδωτές. Στην Ιαπωνία, με 130 εκατομμύρια κατοίκους, ο αριθμός τους αυξήθηκε από 10.961, το 2005, σε 428.821 το 2013. Στη χώρα μας, εκτός από την Ελληνική Καρδιολογική Εταιρεία, άλλες 10 εταιρείες ενεργοποιούνται στην εκπαίδευση διασωστών. Πληροφορίες για τον αριθμό διασωστών και δημόσιων απινιδωτών στη χώρα μας απουσιάζουν. Το 2017 η Ελληνική Καρδιολογική Εταιρεία εκπαίδευσε 1.500 διασώστες και συνεχίζει σε ίδιο ρυθμό, τόσο στα γραφεία της όσο και σε εκδηλώσεις της στην περιφέρεια. Αρκετές πόλεις (Ιωάννινα, Δράμα, Τρίκαλα, Κατερίνη έχουν πάρει πρωτοβουλίες για δημόσιους απινιδωτές, αλλά δεν έχουμε δεδομένα για την προσφορά τους. Η απλή τοποθέτηση απινιδωτών είναι ένα πρώτο σημαντικό βήμα. Η παρακολούθησή τους από εξωτερικές φθορές και η αντικατάσταση της γεννήτριας κάθε 2 χρόνια είναι μερικές απο τις υποχρεώσεις.
HD:
Πώς σχολιάζετε τις ειδήσεις των τελευταίων εβδομάδων για καθυστέρηση των ασθενοφόρων
του ΕΚΑΒ και μεταφορές ασθενών με αγροτικά;

Ιδανικό για κάθε οξύ περιστατικό είναι να φτάνει έγκαιρα
εξοπλισμένο ασθενοφόρο με έμπειρο διασώστη ή γιατρό. Αυτό, αν πρόκειται για καρδιακή ανακοπή, πρέπει να γίνει στα πρώτα 3 λεπτά διαφορετικά ο ασθενής, ακόμα και στη περίπτωση που η καρδιά επανέλθει, θα καταλήξει «φυτό». Αντιλαμβάνεστε πόσο άμεση είναι η ανάγκη παρέμβασης. Όσο για τις καθυστερήσεις των ασθενοφόρων του ΕΚΑΒ, κατά τη γνώμη μου δεν πρόκειται για καινούργιο φαινόμενο. Συνέβαιναν πάντα, συμβαίνουν και σήμερα, και θα συνεχίσουν να συμβαίνουν, σε μικρότερη όμως κλίμακα. Τώρα λόγω των ΜΚΔ παίρνουν μεγάλη δημοσιότητα και αγγίζουν τα όρια του λαϊκισμού. Οι ίδιοι οι καρδιολόγοι συνιστούμε σε κάθε υποψήφιο θύμα να πάει στη πλησιέστερη ιατρική μονάδα με όποιο μέσο είναι διαθέσιμο το συντομότερο δυνατόν. Αν πρόκειται για καρδιακό επεισόδιο, επειδή οι αρρυθμίες συμβαίνουν στην αρχή του επεισοδίου, πρέπει το άτομο να είναι πλησίον απινιδωτή. Ακόμη το όφελος από τη θεραπεία, αν πρόκειται για έμφραγμα μυοκαρδίου όπου η επαναιμάτωση είναι απαραίτητη, συνδέεται με την όσο το δυνατόν πιο άμεση παρέμβαση.
HD:
Γιατί είναι τόσο σύνθετο το πρόβλημα
της αντιμετώπισης αυτών των περιστατικών;

Ιδανική λύση δεν πρόκειται να βρεθεί, αφού πολλές
από τις ανακοπές συμβαίνουν στο σπίτι. Ήδη στην πιο προηγμένη χώρα στο κόσμο σε αυτού του είδους τα ζητήματα, την Ιαπωνία, η χρήση απινιδωτών το 2013 ήταν 16%. Τα προβλήματα δεν σταματούν όμως εκεί. Για να έχει αποτέλεσμα η απινίδωση πρέπει ο ρυθμός της καρδιάς να την επιδέχεται, να είναι δηλαδή απινιδώσιμος (κοιλιακή μαρμαρυγή, κοιλιακή ταχυκαρδία). Αλλά ακόμη και σε αυτές τις περιπτώσεις, ένα μεγάλο ποσοστό 60% είναι ανθεκτικό («δεν ακούει», όπως εμείς οι καρδιολόγοι αναφέρουμε, στις απινιδώσεις). Για τις καρδιακές ανακοπές η διάρκεια της προσπάθειας πρέπει να είναι 30-45 λεπτά ή να πιστοποιηθεί νεκρός. μόνο το 10 των εξωνοσοκμειακών ανακοπώςν εξέρχεται σε καλη κατασταση στις 30 ημερες από το επεισόδιο
HD:
Ποια είναι η σημερινή κατάσταση
των πληρωμάτων του ΕΚΑΒ;

Ύστερα από 40 χρόνια συνεργασίας, νομίζω ότι το επίπεδο
τους, λόγω συνεχούς εκπαίδευσης, είναι πολύ υψηλό και την πλειοψηφία διακρίνει μεγάλο αίσθημα ευθύνης προσφοράς μέχρι αυταπάρνησης.
HD:
Πώς βλέπετε το μέλλον;
Όπως αντιλαμβάνεστε, ιδανικές συνθήκες, δηλαδή διαθέσιμος
διασώστης και απινιδωτής σε 3-5 λεπτά της ώρας, είναι δύσκολο να βρεθούν. Αλλά και στις περιπτώσεις που πληρούν τις συνθήκες, οι μισοί δεν θα αποκριθούν και από αυτούς που θα αποκριθούν, μόνο ένας στους 10 θα επιβιώσει στον πρώτο χρόνο. Επί του παρόντος, οι λύσεις είναι: όσο το δυνατόν περισσότερα άτομα εξουσιοδοτημένα σε ΚΑΡΠΑ και ικανός αριθμός απινιδωτών σε πολυσύχναστους χώρους. Οι προηγμένες χώρες προσπαθούν να δώσουν λύση στο πρόβλημα για επιτόπου μεταφορά απινιδωτών με τη συνδρομή δορυφόρων (drones). Κεντρικά συστήματα, που θα ειδοποιούν τον διασώστη μαζί με το ΕΚΑΒ (τηλ. 166) για την ανακοπή και άλλες πρωτοπορίες που θα αναπτυχθούν στις τοπικές κοινωνίες, θα βοηθήσουν στην αντιμετώπιση του πολύπλοκου αυτού προβλήματος. Η τεχνολογία των smart–phones θα βοηθήσει σ’ αυτή την κατεύθυνση, με κύριο στόχο οι διασώστες να εντοπίζουν τον ασθενή και τον πλησιέστερο δημόσιο απινιδωτή το συντομότερο δυνατόν. Τέλος, η δημιουργία μητρώου εθνικής καταγραφής των δημοσίων αυτόματων απινιδωτών, που θα είναι προσβάσιμα στο κοινό, είναι πρωταρχικής σημασίας για κάθε επιτυχία.

 

 

Πηγη: HealthDaily

 

Οπισθοπεριτοναϊκή επέμβαση επινεφριδίου: Παρουσίαση τεχνικής από Έλληνα επιστήμονα

Το φετινό Πανευρωπαϊκό Συνέδριο Ενδοσκοπικής Χειρουργικής (EAES 2023) πραγματοποιήθηκε στη Ρώμη 20-24 Ιουνίου 2023. Το συνέδριο αποτελεί κορυφαίο επιστημονικό γεγονός, όπου παρουσιάζονται νέες τεχνικές και τεχνολογίες σχετικά με την ελάχιστα επεμβατική χειρουργική, δηλαδή τη χειρουργική που πραγματοποιείται εξ’ ολοκλήρου με μικρές οπές αποφεύγοντας τη μεγάλη ανοικτή τομή.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον είχε η συμμετοχή στο συνέδριο του κ. Αριστοτέλη Κεχαγιά Γενικού Χειρουργού, Χειρουργού Ενδοκρινών Αδένων, με εξειδίκευση στην Προηγμένη Λαπαροσκοπική Χειρουργική, Διευθυντή Χειρουργικής Κλινικής του Metropolitan General, όπου με δύο ομιλίες ανέλυσε την Οπισθοπεριτοναϊκή Χειρουργική Επινεφριδίου.

Tι είναι το επινεφρίδιο και σε ποια περίπτωση χρειάζεται επέμβαση;

Τα επινεφρίδια είναι δύο ενδοκρινείς αδένες που παράγουν ορμόνες όπως η κορτιζόλη, η αδρεναλίνη, η αλδοστερόνη και ρυθμίζουν την αρτηριακή πίεση, τον μεταβολισμό και άλλες λειτουργίες. Το επινεφρίδιο πρέπει να χειρουργείται όταν έχει κάποιο αδένωμα (ογκίδιο) που παράγει ορμόνες π.χ. για την θεραπεία της δευτεροπαθούς υπέρτασης ή άλλων παθήσεων όπως το σύνδρομο Cushing. Επίσης, πρέπει να αφαιρείται και στην περίπτωση που δεν παράγει ορμόνες, ειδικά όταν είναι πάνω από 3-4 εκατοστά ή όταν παρουσιάζει αύξηση διαστάσεων, για πρόληψη ή θεραπεία καρκίνου.

Τι είναι η Οπισθοπεριτοναϊκή Τεχνική Αφαίρεσης Επινεφριδίου;

Τα επινεφρίδια είναι όργανα του οπισθοπεριτοναίου, δηλαδή βρίσκονται στο πιο πίσω μέρος της κοιλιάς, στην ουσία στην περιοχή της μέσης. Η Οπισθοπεριτοναϊκή Επινεφριδεκτομή, αλλιώς PRA, είναι η μόνη επέμβαση η οποία, διαμέσου τριών μικρών οπών στην περιοχή της μέσης, φθάνει απευθείας στον οπισθοπεριτοναϊκό χώρο, όπου βρίσκεται το επινεφρίδιο, το οποίο αφαιρεί εύκολα χωρίς να παρεμβληθεί κανένα άλλο όργανο. Γι’ αυτό το λόγο η μέθοδος έχει λάβει την ονομασία «Οπισθοπεριτοναϊκή». Αντίθετα, οι λαπαροσκοπικές τεχνικές είναι διαπεριτοναϊκές, δηλαδή πραγματοποιούνται από το μπροστινό ή πλάγιο μέρος της κοιλιάς με πέντε οπές και πρέπει να διασχίσουν όλη την κοιλιά μετακινώντας τα σπλάγχνα από τη θέση τους, ώστε να φτάσουν έως το επινεφρίδιο.

Ποια είναι τα πλεονεκτήματα της PRA σε σχέση με την λαπαροσκοπική επέμβαση;

Η PRA έχει ελάχιστο εξωτερικό και εσωτερικό τραύμα, είναι ασφαλής γιατί δεν έχει αιμορραγίες ή κίνδυνο τραυματισμού κοιλιακών οργάνων, ο μετεγχειρητικός πόνος είναι ελάχιστος έως καθόλου, η νοσηλεία μικρότερη των 24 ωρών και η επαναφορά στην καθημερινότητα άμεση.

Τι νεότερο παρουσιάστηκε στο Πανευρωπαϊκό Συνέδριο;

Η αρχή της παρουσίασης του κ. Κεχαγιά, αφορούσε την κλασική PRA τριών οπών, που προέρχεται από το Έσσεν της Γερμανίας. Εν συνεχεία, παρουσίασε τις τροποποιήσεις της τεχνικής αυτής για περιπτώσεις που μέχρι πρόσφατα αποτελούσαν αντένδειξη για το χειρουργείο, όπως η αφαίρεση γιγαντιαίων όγκων και η διενέργεια της τεχνικής σε υπερπαχύσαρκους ασθενείς. Ακόμα, παρουσίασε σπάνιους όγκους και τη νέα τεχνική PRA 2 μικρών οπών, που εισήχθη στο Metropolitan General τον Ιανουάριο του 2023, η οποία αποτελεί την μοναδική τεχνική στον κόσμο για την αφαίρεση εσωτερικών όγκων με δύο μόνο μικρές οπές.

Αφού η PRA υπερτερεί σημαντικά γιατί υπάρχει ακόμη η κοινή λαπαροσκοπική επέμβαση;

Το προεδρείο του Πανευρωπαϊκού Συνεδρίου αναγνωρίζοντας την καθολική ανωτερότητα της PRA άσκησε κριτική όσον αφορά την εφαρμογή της λαπαροσκοπικής επέμβασης, παροτρύνοντας τα αντίστοιχα νοσοκομεία να επιζητήσουν εκπαίδευση στην PRA, ώστε να σταματήσουν τη λαπαροσκοπική ή να παραπέμπουν τα περιστατικά σε χειρουργό PRA. Σημειώνεται ότι η PRA είναι πολύ ειδική επέμβαση που απαιτεί υψηλή κατάρτιση και διενεργείται σε ελάχιστα κέντρα παγκοσμίως. Ο χειρουργός PRA εννοείται, ότι δύναται να πραγματοποιήσει τη λαπαροσκοπική μέθοδο, αλλά για το όφελος του ασθενούς δεν το κάνει, προτιμώντας την ασφαλέστερη PRA τεχνική.

 

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Χρόνιες παθογένειες η υποχρηματοδότηση και η υποστελέχωση

Γράφει o

Μιχάλης Γιαννάκος

Πρόεδρος ΠΟΕΔΗΝ

Στην περίοδο της πανδημίας ανεδείχθη ο ανεκτίμητος και αναντικατάστατος ρόλος του δημόσιου τομέα υγείας. Ο ιδιωτικός τομέας δεν έβαλε πλάτη, προστατεύθηκε από την κυβέρνηση και εκμεταλλεύθηκε την μονοθεματική λειτουργία των νοσοκομείων. Τα αποτελέσματα της πανδημίας θα ήταν πολύ πιο τραγικά εάν δεν ήταν η αυτοθυσία των λιγοστών υγειονομικών που νυχθημερόν έδιναν τη μάχη από την πρώτη γραμμή, παρά την εργασιακή εξουθένωση.

Παρά ταύτα, εξελίσσεται σχέδιο ιδιωτικοποίησης του ΕΣΥ. Νοσοκομεία και υπηρεσίες νοσοκομείων μετατρέπονται σε Νομικά Πρόσωπα Ιδιωτικού Δικαίου (ΝΠΙΔ), καταργήθηκε η πλήρης και αποκλειστική απασχόληση των γιατρών, θεσμοθετήθηκαν τα απογευματινά χειρουργεία επί πληρωμή, εκχωρούνται οι υπηρεσίες στήριξης στους εργολάβους, με σταδιακή απόλυση 6.000 συμβασιούχων.

Η πανδημία ήταν μια μεγάλη ευκαιρία να ενισχυθεί το Εθνικό Σύστημα Υγείας, η οποία, όμως, χάνεται καθότι δεν αντιμετωπίζονται οι χρόνιες παθογένειες της υποχρηματοδότησης και η υποστελέχωση.

Οι κενές οργανικές θέσεις των νοσοκομείων είναι 40.000, με τις ανάγκες σε προσωπικό μεγαλύτερες λόγω των αναχρονιστικών οργανισμών, που δεν περιλαμβάνουν πολλές νέες λειτουργίες που ανέπτυξαν τα νοσοκομεία. Υπηρετούν 20.000 συμβασιούχοι, που βρίσκονται σε διαρκή ομηρία με ολιγόμηνες παρατάσεις των συμβάσεων, παρά τις δεσμεύσεις της κυβέρνησης ότι θα μονιμοποιηθούν, καθότι καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες και πολέμησαν από την πρώτη γραμμή του υγειονομικού πολέμου. Τα νοσοκομεία οφείλουν σε ληξιπρόθεσμες οφειλές 1,2 δισ. ευρώ, με αποτέλεσμα να μην μπορούν να καλύψουν τις λειτουργικές τους ανάγκες.

Οι δημόσιες δαπάνες υγείας παραμένουν στο χαμηλότατο ύψος του 5% του ΑΕΠ. Με τέτοιες δημόσιες δαπάνες υποβαθμίζεται συνεχώς η ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών, η πρόσβαση είναι άνιση και δύσκολη και ο πολίτης καλείται να βάζει συνεχώς το χέρι στην τσέπη. Γι’ αυτό και είμαστε από τις πρώτες χώρες της Ευρώπης σε ιδιωτικές δαπάνες υγείας, οι οποίες φτάνουν το 40%των συνολικών δαπανών. Ο μέσος όρος των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε δημόσιες δαπάνες υγείας είναι 7,5%. Εάν δεν αυξηθούν οι δαπάνες, δημόσιο σύστημα υγείας δεν πρόκειται να φτιάξουμε.

Το φαινόμενο των ράντζων δεν λύνεται με διοικητικά, επικοινωνιακά μέτρα. Μπορείς να το κρύψεις για μικρό χρονικό διάστημα, όμως σύντομα θα ξαναεμφανιστούν. Στη χώρα μας λειτουργούν 3,5 νοσοκομειακές κλίνες ανά 100.000 κατοίκους. Ο μέσος όρος στις ευρωπαϊκές χώρες είναι 5,3 κλίνες ανά 100.000 κατοίκους. Έκλεισαν νοσοκομεία και κλίνες την περασμένη δεκαετία. Τα βρίσκουμε μπροστά μας.

Τα περιφερειακά νοσοκομεία απαξιώνονται, με στόχο την κατάργηση και συγχώνευσή τους, λειτουργώντας ως κέντρα διακομιδών. Το 40% των χειρουργικών αιθουσών είναι κλειστές λόγω έλλειψης νοσηλευτικού προσωπικού και αναισθησιολόγων. Έτσι, τακτικά χειρουργεία έχουν 3 και 4 χρόνια αναμονή και έκτακτα χειρουργεία νοσηλευόμενων ασθενών καθυστερούν πάνω από μήνα.

Η πρωτοβάθμια περίθαλψη καρκινοβατεί με ελάχιστο προσωπικό. Οι ελάχιστοι γιατροί των Κέντρων Υγείας, εκτός των εξαντλητικών εφημεριών τους, είναι επιφορτισμένοι και με τον θεσμό του προσωπικού γιατρού, που για άλλη μια φορά απέτυχε.

Τα περιφερειακά νοσοκομεία, ειδικά της νησιωτικής χώρας, υποφέρουν από ελλείψεις γιατρών και νοσηλευτών. Προκηρύξεις γιατρών γίνονται και βγαίνουν άγονες. Στους επικουρικούς πίνακες δεν υπάρχει ενδιαφέρον από νοσηλευτικό προσωπικό. Οι μισθοί μας δεν καλύπτουν το κόστος διαβίωσης, οι συνθήκες εργασίας δυσμενέστατες, τα υπηρεσιακά κίνητρα ανεπαρκή και η Τοπική Αυτοδιοίκηση απούσα.

Δεν τίθενται όρια στη λειτουργία του ιδιωτικού τομέα, που κερδοσκοπεί και έχει κάθε λόγο να επιδιώκει την απαξίωση του δημόσιου τομέα. Η κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι με την ιδιωτικοποίηση θα προσελκύσει γιατρούς στο σύστημα. Η δυνατότητα να προσλάβουν τα νοσοκομεία ιδιώτες γιατρούς υπάρχει και με υψηλή αμοιβή. Γιατί δεν εκδηλώνουν ενδιαφέρον;

Το Νοσοκομείο Σαντορίνης λειτουργεί ως Ανώνυμη Εταιρεία. Γιατί εδώ και πολύ καιρό είναι χωρίς παθολόγο, χωρίς πνευμονολόγο, με έναν γενικό γιατρό, χωρίς αναισθησιολόγο (καλύπτεται με μετακινήσεις), χωρίς μικροβιολόγο; Δεν είναι δυνατόν οι ήρωες του υγειονομικού πολέμου με 35 συναδέλφους νεκρούς από κορωνοϊό, ενώ 50 νοσηλεύθηκαν στις ΜΕΘ και σώθηκαν, να λαμβάνουμε μισθούς ίσους ή κατώτερους από τον κατώτατο μισθό του ανειδίκευτου εργάτη, να μην είμαστε ενταγμένοι στα βαρέα και ανθυγιεινά επαγγέλματα.

Η υγεία που θέλουμε είναι ένα ισχυρό δημόσιο σύστημα, με αύξηση της χρηματοδότησης, προσλήψεις μόνιμου προσωπικού, μονιμοποίηση συμβασιούχων, περισσότερα νοσοκομειακά κρεβάτια, περισσότερες ΜΕΘ, λειτουργία όλων των χειρουργικών αιθουσών, εργαζόμενους που θα ανακτήσουν την αξιοπρέπειά τους με καλές συνθήκες εργασίας και αμοιβές αναλόγως της προσφοράς τους, ενταγμένοι στα βαρέα και ανθυγιεινά επαγγέλματα.

 

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Σάκχαρο αίμα: Νευρώνες που παρακολουθούν και ρυθμίζουν τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα;

Ένα υποσύνολο νευρώνων που βρίσκεται στον υποθάλαμο μπορεί να ανιχνεύσει και να ανταποκριθεί στο σάκχαρο στην ίδια την κυκλοφορία του αίματος.

Νέα έρευνα ανακάλυψε νευρώνες στον εγκέφαλο που ανιχνεύουν και ανταποκρίνονται σε αλλαγές στο επίπεδο του σακχάρου στην κυκλοφορία του αίματος. Η κατανόηση του πώς λειτουργεί αυτό το σύστημα ανίχνευσης σακχάρου στο αίμα και πώς λειτουργούν αυτά τα νευροκυκλώματα θα δώσει στους ερευνητές και τους γιατρούς περισσότερες πληροφορίες για το πώς ο εγκέφαλός μας ρυθμίζει το σάκχαρό μας και ίσως πώς να τους στοχεύσουμε θεραπευτικά για τη θεραπεία μεταβολικών ασθενειών όπως ο διαβήτης και η παχυσαρκία, σύμφωνα με τη μελέτη. Η μελέτη δημοσιεύτηκε στις 22 Ιουνίου διαδικτυακά στο Diabetes.

«Γνωρίζουμε εδώ και πολύ καιρό ότι πολλοί νευρώνες μπορούν να ανιχνεύσουν το σάκχαρο τοπικά στον εγκέφαλο», είπε ο Δρ. Michael Schwartz, ενδοκρινολόγος στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου της Ουάσιγκτον και συνδιευθυντής του Ινστιτούτου Διαβήτη UW Medicine. «Αυτό που είναι νέο, ωστόσο, είναι η απόδειξη ότι ένα υποσύνολο νευρώνων που βρίσκεται στον υποθάλαμο μπορεί να ανιχνεύσει και να ανταποκριθεί στο σάκχαρο στην ίδια την κυκλοφορία του αίματος, ανάλογο με τα κύτταρα στο πάγκρεας που εκκρίνουν ινσουλίνη».

Σε αυτή τη μελέτη, οι ερευνητές μπόρεσαν να παρακολουθήσουν τόσο τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα όσο και τη δραστηριότητα των νευρώνων στον υποθάλαμο ποντικών που είχαν τις αισθήσεις τους σε πραγματικό χρόνο. Διαπίστωσαν ότι όταν τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα αυξάνονται, η δραστηριότητα αυτής της υποομάδας νευρώνων μειώνεται γρήγορα. Οι ερευνητές εικάζουν ότι αυτοί οι νευρώνες ανιχνεύουν και ανταποκρίνονται στη διακύμανση του σακχάρου στο αίμα που μεταδίδεται από τους αισθητήριους νευρώνες που τροφοδοτούν τα αγγεία, σημείωσε ο Schwartz.

Αυτές οι αισθητηριακές πληροφορίες μεταδίδονται στη συνέχεια σε ένα ή περισσότερα νευροκυκλώματα που ελέγχουν τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα σε συνδυασμό με το πάγκρεας, το οποίο παράγει ινσουλίνη για το σώμα. Κλινικά, αυτό είναι σημαντικό γιατί όταν θεραπεύουν ασθενείς με διαβήτη, οι κλινικοί γιατροί συχνά διαπιστώνουν ότι το σύστημα των ασθενών διατηρεί ενεργά ένα αυξημένο επίπεδο σακχάρου στο αίμα, πιθανώς «επειδή ο εγκέφαλος πιστεύει ότι εκεί υποτίθεται ότι είναι το επίπεδο σακχάρου στο αίμα», είπε ο Schwartz.

«Για παράδειγμα, εάν ένα φυσιολογικό σάκχαρο στο αίμα είναι 100, ένας ασθενής με διαβήτη μπορεί κάλλιστα να έχει σάκχαρο πάνω από 300», είπε. «Αν είναι σε αυτό το αυξημένο επίπεδο για μέρες ή εβδομάδες και αν το χαμηλώσετε ξαφνικά στο 100, ο εγκέφαλος θα σκεφτεί ότι είναι πολύ χαμηλό και θα προσπαθήσει να αυξήσει ξανά τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα». Αυτή η απόδειξη ότι ο διαβήτης σχετίζεται με μια μειωμένη ικανότητα του εγκεφάλου να αισθάνεται το επίπεδο σακχάρου στο αίμα υποδηλώνει ότι στο μέλλον, η αντιστροφή αυτού του τύπου αισθητηριακού ελαττώματος μπορεί να επιτρέψει στον εγκέφαλο να ελέγχει το σάκχαρο στο αίμα με πιο κατάλληλο τρόπο, κατέληξε ο Schwartz.

 

 

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Έγκριση θεραπείας για την αποφρακτική υπερτροφική μυοκαρδιοπάθεια

Έγκριση έδωσε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή για την χορήγηση του mavacamten προκειμένου να θεραπευτούν ασθενείς με συμπτωματική (κατηγορίας II-III κατά την Καρδιολογική Εταιρεία Νέας Υόρκης, NYHA) αποφρακτική υπερτροφική μυοκαρδιοπάθεια σε ενήλικους ασθενείς. Η έγκριση βασίστηκε σε θετικά δεδομένα αποτελεσματικότητας και ασφάλειας από δύο κλινικές μελέτες Φάσης 3, τη μελέτη EXPLORER-HCM και τη μελέτη VALOR-HCM.

Πρόκειται για τον πρώτο και μοναδικό αλλοστερικό και αναστρέψιμο εκλεκτικό αναστολέα της καρδιακής μυοσίνης που εγκρίνεται σε όλα τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σύμφωνα με την Bristol Myers Squibb. Επίσης αποτελεί το πρώτο αναστολέα καρδιακής μυοσίνης που στοχεύει την υποκείμενη παθοφυσιολογία της υπερτροφικής μυοκαρδιοπάθειας, όπως ανακοίνωσε η φαρμακευτική εταιρεία. Η χορήγησή του θα γίνεται σε κάψουλες 2,5 mg, 5 mg, 10 mg, 15 mg αντίστοιχα. «Η έγκριση του mavacamten σηματοδοτεί ένα σημαντικό ορόσημο για τους ασθενείς στην Ευρώπη, οι οποίοι θα έχουν πλέον ως θεραπευτική επιλογή έναν πρώτο στην κατηγορία του αναστολέα καρδιακής μυοσίνης που αντιμετωπίζει την υποκείμενη παθοφυσιολογία της συμπτωματικής αποφρακτικής υπερτροφικής μυοκαρδιοπάθειας»,επεσήμανε ο Samit Hirawat, M.D., επικεφαλής ιατρός της Bristol Myers Squibb. «Είμαστε υπερήφανοι που προσφέρουμε τη συγκεκριμένη καινοτόμο θεραπεία σε περισσότερους ασθενείς σε ολόκληρο τον κόσμο, ενισχύοντας ταυτόχρονα τη δέσμευσή μας να αξιοποιούμε την επιστήμη για να αλλάζουμε τις ζωές των ασθενών σε παγκόσμια κλίμακα».

Όσο για την ασθένεια, η συμπωματική αποφρακτική υπερτροφική μυοκαρδιοπάθεια είναι μία καρδιακή πάθηση που συχνά έχει κληρονομικό χαρακτήρα. Ενδεχομένως να εξελιχθεί σε χρόνια, εξαντλητική και εξελισσόμενη νόσο, με συμπτώματα που περιλαμβάνουν τη δυσκολία στην αναπνοή, τη ζάλη και την κόπωση, αλλά και σοβαρές επιπλοκές, όπως είναι η καρδιακή ανεπάρκεια, οι αρρυθμίες, το εγκεφαλικό επεισόδιο και, σε σπάνιες περιπτώσεις (~1%), ο αιφνίδιος καρδιακός θάνατος.

«Η αποφρακτική υπερτροφική μυοκαρδιοπάθεια είναι μία πάθηση που αλλάζει τη ζωή για πολλούς ασθενείς, καθώς τα συμπτώματα μπορούν να επηρεάσουν σημαντικά την ποιότητα ζωής τους. Τα θετικά αποτελέσματα από τις δύο κλινικές μελέτες Φάσης 3 τεκμηριώνουν ότι το mavacamten κατέδειξε αποτελεσματικότητα σε όλα τα πρωτεύοντα και δευτερεύοντα καταληκτικά σημεία, συμπεριλαμβανομένης της βελτίωσης στην ικανότητα άσκησης και του φορτίου των συμπτωμάτων για τους συγκεκριμένους ασθενείς», εξηγεί ο Iacopo Olivotto, M.D., καθηγητής Καρδιολογίας στο Πανεπιστήμιο της Φλωρεντίας και Επικεφαλής του τμήματος Καρδιολογίας στο Παιδιατρικό Νοσοκομείο Meyer στη Φλωρεντία. «Ως κύριος ερευνητής της κλινικής μελέτης EXPLORER-HCM, είμαι ευγνώμων στους ασθενείς που διαδραμάτισαν καίριο ρόλο σε αυτήν την έγκριση και ανυπομονώ να καταστεί το mavacamten διαθέσιμο στους ασθενείς στην Ε.Ε. οι οποίοι περίμεναν πολύ καιρό μια νέα θεραπευτική επιλογή» σημειώνει ο καθηγητής.

Η κεντρική Άδεια Κυκλοφορίας δεν περιλαμβάνει έγκριση στη Μεγάλη Βρετανία (Αγγλία, Σκωτία και Ουαλία).

 

 

Πηγη: https://virus.com.gr/

ΕΥΔΑΠ Έναρξη εφαρμογής συστήματος ηλεκτρονικής συνταγογράφησης παραπεμπτικών Ιατρικών πράξεων & διαγνωστικών εξετάσεων

ΕΥΔΑΠ ΑΠ 1904 ΕΝΑΡΞΗ ΕΝΑΡΞΗ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗΣ ΣΥΝΤΑΓΟΓΡΑΦΗΣΗΣ ΠΑΡΑΠΕΜΠΤΙΚΩΝ ΙΑΤΡΙΚΩΝ ΠΡΑΞΕΩΝ

 

 

 

 

Αυτή είναι η δίαιτα του μέλλοντος που σχεδίασαν το Lancet και ο διεθνής οργανισμός EAT

Η Eat – Lancet Diet, είναι η δίαιτα του μέλλοντος και έχει σχεδιαστεί για να επιτύχει μια ισορροπία μεταξύ της ατομικής βέλτιστης διατροφής και της μακροπρόθεσμης βιωσιμότητας του πλανήτη και των οικοσυστημάτων του.

Ο EAT, ο επιστημονικός μη κερδοσκοπικός οργανισμός που είναι αφιερωμένος στον μετασχηματισμό του παγκόσμιου συστήματος τροφίμων, σε συνεργασία με το Stockholm Resilience Center, το Potsdam Institute for Climate Impact Research (PIK), το Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ, τον γεωργικό οργανισμό OneCGIAR και το μεγάλου κύρους επιστημονικό περιοδικό The Lancet, συγκρότησαν την επιτροπή EAT- Lancet για υγιεινές δίαιτες από βιώσιμα συστήματα τροφίμων.

Η επιτροπή EAT – Lancet και η δίαιτα του μέλλοντος

Η έννοια μιας «πλανητικής διατροφής υγείας» έχει ως στόχο την αντιμετώπιση των αλληλένδετων προκλήσεων της ανθρώπινης υγείας και περιβαλλοντική βιωσιμότητα. Οι συστάσεις της επιτροπής προκάλεσαν σημαντικό ενδιαφέρον και συζήτηση παγκοσμίως, καθώς προτάθηκε μια ριζική αλλαγή στα διατροφικά πρότυπα για να διασφαλιστεί τόσο η ευημερία των ατόμων όσο και του πλανήτη.

Η Επιτροπή EAT-Lancet σχεδίασε τη δίαιτα ώστε να είναι διατροφικά επαρκής με βάση τις συνιστώμενες προσλήψεις θρεπτικών συστατικών που καθορίζονται από διάφορους οργανισμούς, όπως ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) και οι Εθνικές Ακαδημίες Επιστημών των ΗΠΑ.

Οι αρχές της δίαιτας περιλαμβάνουν:

Φυτική βάση. Η δίαιτα δίνει έμφαση στην κατανάλωση φυτικών τροφίμων, όπως φρούτα, λαχανικά, δημητριακά ολικής αλέσεως, όσπρια, ξηρούς καρπούς και σπόρους. Αυτές οι τροφές αποτελούν τη βάση της δίαιτας και θα πρέπει να αποτελούν σημαντικό μέρος της ημερήσιας πρόσληψης τροφής. Οι τροφές φυτικής προέλευσης είναι πλούσιες πηγές βιταμινών, μετάλλων, διαιτητικών ινών και φυτοχημικών, οι οποίες είναι ευεργετικές για τη γενική υγεία και την πρόληψη ασθενειών.
Μειωμένη κατανάλωση κόκκινου κρέατος και ζάχαρης. Η δίαιτα EAT-Lancet συνιστά τη μείωση της κατανάλωσης κόκκινου κρέατος (όπως βοδινό και χοιρινό) και πρόσθετης ζάχαρης. Αυτό οφείλεται στις περιβαλλοντικές επιπτώσεις της παραγωγής κρέατος και στους κινδύνους για την υγεία που συνδέονται με την υπερβολική κατανάλωση κρέατος και ζάχαρης.
Μέτριες ποσότητες τροφών ζωικής προέλευσης. Η δίαιτα περιλαμβάνει μέτριες ποσότητες τροφών ζωικής προέλευσης, όπως γαλακτοκομικά, θαλασσινά και πουλερικά. Αυτά τα τρόφιμα μπορούν να παρέχουν σημαντικά θρεπτικά συστατικά όπως ασβέστιο, βιταμίνη D, ωμέγα-3 λιπαρά οξέα και πρωτεΐνες υψηλής ποιότητας.
Διατροφική επάρκεια. Η δίαιτα EAT-Lancet στοχεύει να παρέχει όλα τα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά που απαιτούνται για τη βέλτιστη υγεία. Η συνιστώμενη πρόσληψη μακροθρεπτικών συστατικών (υδατάνθρακες, πρωτεΐνες και λίπη) και μικροθρεπτικών συστατικών (βιταμίνες και μέταλλα) λαμβάνεται υπόψη για τη διασφάλιση της διατροφικής επάρκειας.
Περιβαλλοντική βιωσιμότητα. Η EAT-Lancet προσπαθεί να μειώσει τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις της παραγωγής τροφίμων προωθώντας βιώσιμες γεωργικές πρακτικές. Η δίαιτα εστιάζει επίσης στην ελαχιστοποίηση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου, στην κατανάλωση νερού, στην απώλεια βιοποικιλότητας και στην υποβάθμιση της γης.

Ένα τυπικό πιάτο EAT – Lancet

Μπορείτε να δείτε την ευδιάκριτη διαφορά μεταξύ αυτού του πιάτου και της τροφικής πυραμίδας που έχετε συνηθίσει να βλέπετε. Υπάρχει μεγαλύτερη έμφαση στα φρούτα, τα λαχανικά και τις φυτικές πρωτεΐνες και πολύ λιγότερη έμφαση στα ζωικά προϊόντα όπως το κρέας και τα γαλακτοκομικά. Βασισμένη σε εκτεταμένη παγκόσμια έρευνα, τόσο στην ανθρώπινη διατροφή όσο και στην περιβαλλοντική βιωσιμότητα, αυτή είναι η δίαιτα που πιστεύεται ότι εξισορροπεί την υγεία, την ασφάλεια και τη μακροζωία τόσο των ανθρώπων όσο και του πλανήτη μας.

Στόχοι της δίαιτας EAT – Lancet

Η πλανητική δίαιτα επιδιώκει να βελτιώσει τα αποτελέσματα της δημόσιας υγείας μειώνοντας τον κίνδυνο χρόνιων ασθενειών που σχετίζονται με κακές διατροφικές συνήθειες, όπως:

  • Ευσαρκία
  • Διαβήτης
  • Καρδιαγγειακές παθήσεις
  • Φλεγμονώδεις ασθένειες

Η έκθεση υποστηρίζει ότι η υιοθέτηση τέτοιων διατροφικών αλλαγών θα μπορούσε να βοηθήσει να τροφοδοτηθεί ο προβλεπόμενος παγκόσμιος πληθυσμός σχεδόν 10 δισεκατομμυρίων έως το 2050, σεβόμενοι παράλληλα τις πλανητικές ανάγκες για τη διατήρηση ενός τόσο μεγάλου πληθυσμού.

 

 

 

Πηγη: https://healthstories.gr/

Πως η παχυσαρκία επηρεάζει αρνητικά τη θεραπεία της λευχαιμίας

Καθώς υπάρχει μια αυξανόμενη επιδημία παχυσαρκίας, οι επιστήμονες εξετάζουν πιο προσεκτικά τον τρόπο με τον οποίο το σωματικό βάρος μπορεί να επηρεάσει την υγεία.

Τα παχύσαρκα και υπέρβαρα άτομα που έλαβαν θεραπεία για οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία έχουν χαμηλότερα ποσοστά επιβίωσης, σύμφωνα με έρευνα που δημοσιεύεται στο περιοδικό της Αμερικανικής Εταιρείας Αιματολογίας «Blood Advances».

Καθώς υπάρχει μια αυξανόμενη επιδημία παχυσαρκίας, οι επιστήμονες εξετάζουν πιο προσεκτικά τον τρόπο με τον οποίο το σωματικό βάρος μπορεί να επηρεάσει την υγεία. Η νέα έρευνα αναδεικνύει την πιθανή συσχέτιση του αυξημένου δείκτη μάζας σώματος με χειρότερα αποτελέσματα στη θεραπεία για την οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία σε έφηβους και νεαρούς ενήλικες.

«Γνωρίζουμε εδώ και περίπου 15 χρόνια ότι η παχυσαρκία επηρεάζει την επιβίωση των παιδιατρικών ασθενών που υποβάλλονται σε θεραπεία για οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία και πιο πρόσφατα αναγνωρίζουμε μια παρόμοια σχέση σε πληθυσμούς ενηλίκων», επισημαίνει ο γιατρός Σάι Σιμόνι, επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης και υπότροφος στο Ινστιτούτο Καρκίνου Ντάνα-Φάρμπερ στη Βοστόνη. Όπως προσθέτει, «θέλαμε πιο λεπτομερή δεδομένα σχετικά με αυτό για να κατανοήσουμε γιατί υπάρχει αυτή η συσχέτιση και πόσο επηρεάζεται από την ηλικία».

Οι ερευνητές συνέλεξαν δεδομένα από 388 άτομα ηλικίας 15-50 ετών, με μέση ηλικία τα 24 έτη, οι οποίοι έλαβαν θεραπεία για οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία την περίοδο 2008-2021. Συνολικά το 53,3% των συμμετεχόντων που συμπεριλήφθηκαν στη μελέτη είχαν φυσιολογικό δείκτη μάζας σώματος, ενώ οι υπόλοιποι ταξινομήθηκαν ως υπέρβαροι ή παχύσαρκοι.

Οι υπέρβαροι και παχύσαρκοι ασθενείς εμφάνισαν σε σχέση με τους ασθενείς με φυσιολογικό δείκτη μάζας σώματος υψηλότερο ποσοστό θνησιμότητας χωρίς να έχει προηγηθεί υποτροπή (11,7% έναντι 2,8%), χαμηλότερο ποσοστό επιβίωσης χωρίς άλλα συμβάντα (63% έναντι 77% σε τέσσερα έτη) και χειρότερη συνολική επιβίωση (64% έναντι 83%).

Επιπλέον, οι ερευνητές διαπίστωσαν ισοδύναμη συνολική επιβίωση μεταξύ των νεότερων (15-29 ετών) και των μεγαλύτερων (30-50 ετών) ασθενών με φυσιολογικό δείκτη μάζας σώματος, κάτι που αποτελεί εξαιρετικά σημαντικό εύρημα, καθώς η ηλικία θεωρείται συχνά δυσμενές προγνωστικό χαρακτηριστικό στην οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία.

Οι ερευνητές εντόπισαν εξάλλου ότι τα αυξημένα τριγλυκερίδια συσχετίστηκαν με καλύτερη επιβίωση. Τέλος, είναι ενδιαφέρον ότι οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι ο κύριος παράγοντας που οδηγούσε σε χειρότερες εκβάσεις σε όλους τους ασθενείς που μελετήθηκαν δεν ήταν η υποτροπή της νόσου, αλλά η θνησιμότητα εκτός υποτροπής.

Ο κ. Σιμόνι καταλήγει ότι «προχωρώντας προς τα μπροστά, ελπίζουμε ότι οι μετρήσεις της παχυσαρκίας θα θεωρούνται ζωτικής σημασίας μεταβλητή για τον καθορισμό των καταλληλότερων θεραπευτικών σχημάτων για κάθε μεμονωμένο ασθενή».

 

Πηγη: https://www.dikaiologitika.gr/