Συντάκτης: grammateia

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Τι δείχνουν οι προβλέψεις έως τις 9 Ιουλίου, σύμφωνα με τα στοιχεία του Ευρωπαϊκού Κέντρου Ελέγχου Νοσημάτων.

Δεν υπάρχουν αλλαγές στις μεταλλάξεις το κορωνοϊού, με την επιδημιολογική εικόνα να παραμένει σταθερά πτωτική.

Αυτό επισημαίνεται, μεταξύ άλλων, στην εβδομαδιαία έκθεση του Ευρωπαϊκού Κέντρου Ελέγχου Νοσημάτων (ECDC) για τα μεταδοτικά νοσήματα.

Σύμφωνα με τους ειδικούς του Κέντρου, έως το τέλος της εβδομάδας, που έληξε στις 25 Ιουνίου, παρατηρήθηκε φθίνουσα ή σταθεροποιητική τάση της πανδημίας στις ευρωπαϊκές χώρες, με την κατάσταση να παραμένει αμετάβλητη τις τελευταίες εβδομάδες.

Καμία χώρα δεν ανέφερε το συγκεκριμένο διάστημα αύξηση εισαγωγών στις ΜΕθ ή στους θανάτους, οι οποίοι ανήλθαν σε 105 σε 18 χώρες.

Με βάση τα μαθηματικά μοντέλα, σε καμία χώρα δεν αναμένεται αύξηση κρουσμάτων, εισαγωγών στα νοσοκομεία έως τις 9 Ιουλίου.

Οι μοριακές αναλύσεις στα στελέχη που ανιχνεύονται δείχνουν πως η παραλλαγή ΧΒΒ.1.5 – γνωστή και ως “Κράκεν” – έχει κυριαρχήσει στην Ευρώπη, αποτελώντας το 90,4% των κρουσμάτων.

Από την τελευταία ενημέρωση, που αφορά το διάστημα από 15 έως 29 Ιουνίου, δεν προκύπτουν αλλαγές στις παραλλαγές ανησυχίας του ιού.

Με βάση την ήπια επιδημιολογική εικόνα, το ECDC και ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Ασφάλειας της Αεροπορίας (EASA) απέσυραν το κοινό πρωτόκολλο για την ασφάλεια των πτήσεων(AHSP), το οποίο δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά τον Μάιο του 2020.

Η απόφαση εκδόθηκε με βάση τη φθίνουσα ή σταθεροποιητική τάση της πανδημίας που παρατηρούνται στην Ευρώπη από τον Μάρτιο.

Οι ειδικοί του ECDC προειδοποιούν, ωστόσο, πως ο κορωνοϊός συνεχίζει να κυκλοφορεί στην Ευρώπη με ποικίλη ένταση. Η επιδημιολογική εικόνα τους τελευταίους 12 μήνες έχει χαρακτηριστεί από περιοδικά κύματα, περίπου κάθε δύο έως τρεις μήνες, με συνολική πτωτική τάση.

Δημ.Κ.

Πηγές:
ECDC

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Tα ευρήματα θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε πιο στενευμένες θεραπείες για τη διαταραχή.

Ψυχολόγοι του University of Cambridge ανακάλυψαν ευρείες χημικές ανισορροπίες σε περιοχές του εγκεφάλου ασθενών με ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή οι οποίες είναι υπεύθυνες για τη λήψη αποφάσεων και αφορούν ιδιαίτερα τους νευροδιαβιβαστές GABA. και γλουταμικό στο φλοιό.

Tα ευρήματα θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε πιο στενευμένες θεραπείες για τη διαταραχή, πρόσθεσαν.
Η ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή δεν είναι ίδια σε κάθε άνθρωπο.

Οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι η ισορροπία μεταξύ γλουταμικού και GABA ”διαταράσσεται” σε ανθρώπους με τη διαταραχή σε 2 περιοχές του εγκεφάλου. Ο βαθμός των ανισορροπιών φάνηκε επίσης να σχετίζεται με την ένταση των συμπτωμάτων.

H έρευνα δημοσιεύτηκε στο Nature Communications.

Πηγές:
Nature Communications.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Περίπου 300.000 Ευρωπαίοι πολίτες με σπάνιες νόσους εξαρτώνται από φαρμακευτικά προϊόντα που προέρχονται από την κλασματοποίηση ανθρώπινου πλάσματος (plasma-derived therapies, PDTs) προκειμένου να επιβιώσουν, να βελτιώσουν την υγεία και την ποιότητα της ζωής τους. Για παράδειγμα, για το 60% των ασθενών με πρωτοπαθή ανοσοανεπάρκεια, που χρειάζονται θεραπεία με ανοσοσφαιρίνες, οι οποίες φτιάχνονται με ανθρώπινο πλάσμα, δεν υπάρχει εναλλακτική, ξεκαθαρίζει  ο Γιόχαν Πρεβό, εκτελεστικός διευθυντής της Διεθνούς Ένωσης Ασθενών με πρωτοπαθή ανοσοανεπάρκεια. Την ίδια ώρα για τη θεραπεία ενός ασθενούς με χρόνια ασθένεια μπορεί να χρειαστούν έως και 1.200 προσφορές πλάσματος ετησίως. Η δωρεά αίματος, η δωρεά πλάσματος είναι πολύ σημαντική για να διασφαλίσεις έναν υγιή πληθυσμό, είναι κάτι που αφορά όλες τις χώρες υπογραμμίζει  ο καθηγητής Ράινερ Μουγκ, πρόεδρος του ΔΣ της επίσημης ομάδας εργασίας πλασμαφαίρεσης, στη Γερμανία.

Οι δύο ειδικοί, όπως και δεκάδες άλλοι διάφορων ειδικοτήτων, συμμετείχαν στο Διεθνές Συνέδριο Πρωτεϊνών Πλάσματος που πραγματοποιήθηκε τον Ιούνιο στη Λισαβόνα με θέμα «από τον δότη στον ασθενή, η διερεύνηση τρόπων για να διασφαλιστούν υψηλά επίπεδα υγείας για τον δότη προκειμένου να παρέχονται υψηλού επιπέδου θεραπείες στους ασθενείς». Στο επίκεντρο τέθηκαν οι προκλήσεις αλλά και οι ευκαιρίες για τη βιομηχανία της πρωτεΐνης πλάσματος στην Ευρώπη, μια ήπειρο που δεν έχει επάρκεια πλάσματος τη στιγμή, μάλιστα, που υπολογίζεται ότι, με καλύτερη διάγνωση και πρόσβαση, περίπου ένα εκατομμύριο πολίτες της θα μπορούσαν να επωφεληθούν από τις θεραπείες με πλάσμα.

Από τα 8,4 εκατομμύρια λίτρα πλάσματος που συλλέγεται σήμερα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, το 54% συλλέγεται από τον δημόσιο τομέα και τις ΜΚΟ. Το υπόλοιπο 46% προέρχεται από τον ιδιωτικό τομέα και αυτό μόνο από τέσσερα κράτη μέλη της ΕΕ (Γερμανία, Τσεχία, Αυστρία, Ουγγαρία) που επιτρέπουν τη λειτουργία μοντέλων συνεργασίας δημόσιου και ιδιωτικού τομέα. Αλλά αυτά τα 8,4 εκατ. λίτρα πλάσματος δεν επαρκούν για τις ανάγκες των ασθενών της και έτσι η Ευρωπαϊκή Ένωση εισάγει επιπλέον 40% από τις ΗΠΑ.

Για τους ανθρώπους με σπάνιες ασθένειες η πρόσβαση σε θεραπείες με πλάσμα δεν είναι ζήτημα αριθμών, αλλά θέμα ζωτικής σημασίας και χωρίς αυτές, πολλοί δεν θα είχαν επιβιώσει, ενώ σε άλλους θα υποβαθμιζόταν η ποιότητα της ζωής τους.

Επιπλέον, χάρη στην αλματώδη ανάπτυξη της σύγχρονης ιατρικής επιστήμης, χρόνο με τον χρόνο, ιατρικά προϊόντα που προέρχονται από πλάσμα μπορούν να βοηθήσουν όλο και ευρύτερες ομάδες ανθρώπων, για παράδειγμα κάποιους ασθενείς με καρκίνο που υποβάλλονται σε χημειοθεραπείες.

Ο Γιόχαν Πρεβό τονίζει ότι είναι ευτύχημα που «η Ευρώπη μπορεί να παίρνει πλάσμα από τις ΗΠΑ γιατί αυτό που θέλει ένας ασθενής είναι να έχει πρόσβαση στη θεραπεία, δεν τον ενδιαφέρει από πού έρχεται. Αυτό που τον ενδιαφέρει είναι να είναι ασφαλές και αποτελεσματικό. Η εξάρτηση από μία περιοχή όμως, όταν υπάρχει έλλειψη, δημιουργεί ανισορροπία στην πρόσβαση».

«Μπορούμε να στηριζόμαστε στις ΗΠΑ, τα πηγαίνουν πολύ καλά, είναι μεγάλη χώρα. Αλλά χρειαζόμαστε και την ανάπτυξη του τομέα σε περιφερειακό επίπεδο. Τα είδη των ασθενειών, των μολύνσεων που έχουν οι άνθρωποι στις ΗΠΑ δεν είναι ίδια με των ανθρώπων στην Ευρώπη. Όταν συγκεντρώνεις πλάσμα στις ΗΠΑ έχεις αντιβιοτικά για τις ασθένειες στις ΗΠΑ αλλά όχι για την Ελλάδα ή την Ισπανία. Χρειάζεσαι μια περιφερειακή προσέγγιση» επισημαίνει ο Πίτερ Τζαγκουόρσκι, αναπληρωτής καθηγητής ηθικής στο πανεπιστήμιο του Τζορτζτάουν, στην Ουάσινγκτον, παρουσιάζοντας μια άλλη διάσταση του προβλήματος.

«Όλοι μας θα είμαστε καλύτερα αν κάθε περιοχή συγκεντρώνει περισσότερο πλάσμα και υπάρχει αλληλεξάρτηση και δεν εξαρτόμαστε μόνο από μία περιοχή, και από την άλλη χρειαζόμαστε παγκόσμια επάρκεια για την παραγωγή κατάλληλων φαρμάκων και την πρόσβαση σε αυτά» λέει και ο κ. Πρεβό.

Η συζήτηση λοιπόν, για την ανάγκη περισσότερου πλάσματος γίνεται επιτακτική.

    Δωρεά πλάσματος και αποζημίωση (compensation)

Η συζήτηση στην Ευρώπη για την καταβολή αποζημίωσης (όχι αμοιβής) ως κινήτρου προκειμένου περισσότεροι άνθρωποι να γίνονται συστηματικοί δότες πλάσματος, έχει αναζωπυρωθεί το τελευταίο διάστημα με αφορμή την πανδημία του κορονοϊού που απείλησε την επάρκεια πλάσματος, αλλά και την πρόταση από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για τη θέσπιση νέων κανόνων περαιτέρω αύξησης της ασφάλειας και της ποιότητας των ουσιών ανθρώπινης προέλευσης. Στόχος της πρότασης αυτής, οι πολίτες να είναι περισσότερο ασφαλείς όταν δωρίζουν ή λαμβάνουν ζωτικής σημασίας ουσίες ανθρώπινης προέλευσης (SoHO), από αίμα έως ιστούς και κύτταρα, αλλά και μητρικό γάλα ή μικροβίωμα.

Για πολλούς, η ιδέα της εμφάνισης στη σχέση δότη και λήπτη του παράγοντα «αποζημίωσης» προκαλεί ανησυχίες για την πιθανότητα εμπορευματοποίησης του ανθρώπινου σώματος. Ωστόσο, για άλλους, η καταβολή κάποιας αποζημίωσης στους δωρητές για τον χρόνο και τον κόπο τους θα πρέπει να αποτελεί μέρος της λύσης για το έλλειμμα πλάσματος της ΕΕ.

«Χρειαζόμαστε περισσότερο πλάσμα από δότες. Χρειαζόμαστε να συγκεντρώνουμε πιο συχνά και περισσότερο […] Το 90% του παγκόσμιου πλάσματος προέρχεται από την πλασμαφαίρεση, το 90% αυτού προέρχεται από τον ιδιωτικό τομέα και αυτοί οι δότες παίρνουν αποζημίωση για τον χρόνο που προσφέρουν για να δώσουν πλάσμα. Αυτό δεν σημαίνει ότι ο εθελοντισμός δεν διαδραματίζει κάποιο ρόλο, όμως, για την ώρα, αυτό που είναι σίγουρο είναι ότι πιο αποτελεσματική μέθοδος είναι η αποζημίωση των δοτών» λέει  ο Γιόχαν Πρεβό.

Οι χώρες που επιτρέπουν την αποζημίωση και τη συμμετοχή εταιρειών στη διαδικασία, συγκεντρώνουν αρκετό πλάσμα για να ανταποκριθούν στις ανάγκες των ασθενών τους λέει  ο Πίτερ Τζαγκουόρσκι, ο οποίος ασχολείται τα τελευταία οκτώ χρόνια με το συγκεκριμένο θέμα. Πέρα από το επαγγελματικό ενδιαφέρον έχει και ο ίδιος μια ιστορία ενός κοντινού του προσώπου να διηγηθεί. Στο δίλημμα εάν η αποζημίωση ανοίγει τον δρόμο για την εμπορευματοποίηση του ανθρώπινου σώματος και την εκμετάλλευση ο καθηγητής είναι απόλυτος: Στην Ευρώπη δεν υπάρχει ανταμοιβή αλλά αποζημίωση. Η αποζημίωση, όπως εξηγεί, αφορά την προσπάθεια, τον χρόνο και όχι το πλάσμα. «Δεν πουλάμε ανθρώπινα όργανα αλλά αγοράζουμε χρόνο, αυτό συμβαίνει στην Ευρώπη. Στις ΗΠΑ είναι διαφορετικά» αναφέρει. Υποστηρίζει ότι δεν υπάρχει εκμετάλλευση και τονίζει ότι η δωρεά πλάσματος είναι σημαντική πράξη και όφελος για τους ανθρώπους που χρειάζονται πλάσμα.

Σε όσους υποστηρίζουν ότι η δωρεά πλάσματος είναι και πρέπει να παραμείνει μια αλτρουιστική πράξη μακριά από την αγορά, ο καθηγητής απαντά πως η συλλογή πλάσματος δεν υπάρχει για να δίνει την ευκαιρία σε κάποιους να δείχνουν τον αλτρουισμό τους αλλά για να διασφαλίσει την πρόσβαση των ασθενών σε θεραπείες που χρειάζονται.

Πολύ περισσότερο, τονίζει ότι είναι παράδοξο οι χώρες που μιλούν για αλτρουισμό και δεν επιτρέπουν την αποζημίωση προκειμένου να υπάρχουν περισσότεροι συστηματικοί δότες πλάσματος, να εξαρτώνται από εισαγωγές πλάσματος δοτών που λαμβάνουν αμοιβή, ασκώντας κριτική για τη στάση των ευρωπαϊκών χωρών απέναντι στο θέμα. Αναλύοντας την οπτική του, επισημαίνει ότι «κάθε χώρα στην Ευρώπη πληρώνει για δότες που πληρώνουν οι ΗΠΑ και όχι Γάλλους, Ιταλούς, Πορτογάλους κλπ. Οι χώρες λοιπόν, πληρώνουν για το προϊόν και αυτά τα χρήματα πάνε στις εταιρείες και οι εταιρείες χρησιμοποιούν τα χρήματα για να πληρώσουν τους δότες να δώσουν πλάσμα στις ΗΠΑ. Και δεν θέλουν να το κάνουν στις χώρες τους. Αυτή τη στιγμή η Ευρώπη εμπορευματοποιεί τους δότες των ΗΠΑ και τους εκμεταλλεύεται, αυτό δεν είναι ηθικό».

Ένα πρόγραμμα αποζημίωσης βοηθάει, υποστηρίζει ο Γερμανός καθηγητής Ράινερ Μουνγκ, ο οποίος όμως συμπληρώνει ότι πρέπει να γίνει με τον σωστό τρόπο. «Δεν θα πρέπει να αντιμετωπιστεί ως ένας τρόπος για να κερδίσουν χρήματα οι δότες. Μην ξεχνάμε όμως, ότι όταν οι δότες πάνε να προσφέρουν πλάσμα χρειάζεται να ξοδέψουν χρόνο (μετακίνηση, διαδικασία πλασμαφαίρεσης). Γι αυτό θα πρέπει να υπάρχει μια επαρκής αποζημίωση» εξηγεί.

Από την πλευρά του ο κ. Πρεβό σημειώνει ότι ναι μεν ο κανονισμός SoHo δημιουργείται για να καθοδηγήσει τα κράτη – μέλη και όχι να τους επιβάλει κανόνες, πρέπει όμως να έχει τον ορισμό της αποζημίωσης του δότη. Είναι καλό να μην υπάρχουν παρεξηγήσεις.

      Συνεργασία δημόσιου και ιδιωτικού τομέα – Το παράδειγμα της Γερμανίας

Στη Γερμανία, ο Ράινερ Μουγκ, καθηγητής μέλος του ΔΣ της επίσημης ομάδας εργασίας πλασμαφαίρεσης, εξηγεί  ότι πρόκειται για μία ανεξάρτητη ομάδα, ενώ για τη συλλογή πλάσματος στη χώρα συνεργάζεται ο δημόσιος με τον ιδιωτικό τομέα και τον Γερμανικό Ερυθρό Σταυρό. «Έχουμε κοινό στόχο να βελτιώσουμε τη διαδικασία, την ποιότητα του προϊόντος, να διασφαλίσουμε την ασφάλεια του δότη, να δημιουργήσουμε νέα επιστημονικά δεδομένα στον τομέα της αφαίρεσης πλάσματος» λέει για να συμπληρώσει ότι την οργάνωση της δωρεάς πλάσματος την επωμίζονται μαζί με το γερμανικό υπουργείο Υγείας.

Στην Ευρώπη μιλάμε για πάνω από 20 χρόνια για δημόσια οικονομική ενίσχυση, χρηματοδότηση από τον δημόσιο τομέα της διαδικασίας της πλασμαφαίρεσης, κάτι που δεν έχει συμβεί. Όμως, για τους ασθενείς είναι πολύ σημαντικό να έχουμε αρκετό πλάσμα. Και συγκεκριμένα στην Ευρώπη το μοντέλο συνεργασίας του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα έχει αποδειχθεί πιο αποτελεσματικό υποστηρίζει ο κ. Πρεβό.

Απαντώντας σε ερώτηση για τον κίνδυνο που μπορεί να κρύβει η εμπλοκή του ιδιωτικού τομέα, μεγάλων εταιρειών, σε μία παρόμοια διαδικασία ο καθηγητής Πίτερ Τζαγκουόρσκι λέει ότι οι εταιρείες στον συγκεκριμένο τομέα είναι γνωστές εδώ και τριάντα χρόνια, όλοι γνωρίζουν πώς λειτουργούν και υπόκεινται σε καλό ρυθμιστικό πλαίσιο από τις αρμόδιες αρχές στις ΗΠΑ, την ΕΕ.

    Δότης πλάσματος εδώ και δέκα χρόνια

Ο Τίλμαν Χάουμπλερ είναι ένας νεαρός Γερμανός που εδώ και δέκα χρόνια κάθε Σάββατο πηγαίνει σε κέντρο δωρεάς πλάσματος στη Γερμανία και δίνει εθελοντικά πλάσμα έναντι κάποιας αποζημίωσης.

Η Γερμανία είναι μία από τις τέσσερις χώρες στην Ευρώπη -μαζί με την Αυστρία, την Τσεχία και την Ουγγαρία- όπου ισχύει η αποζημίωση των δοτών πλάσματος, ενώ εκτός από δημόσια κέντρα συλλογής υπάρχουν και ιδιωτικά.

Ο Τίλμαν διηγήθηκε την ιστορία του  στο περιθώριο του ετήσιου συνεδρίου της PPIT, στη Λισαβόνα. Πρώτη φορά που έδωσε πλάσμα λαμβάνοντας αποζημίωση ήταν το 2014, όταν ως φοιτητής αναζητούσε τρόπο για να ενισχύσει το εισόδημά του. Μία φίλη του τον ενημέρωσε ότι μπορούσε να κερδίσει 20 ευρώ σε μία ώρα, όταν το μέσο εισόδημα στη Γερμανία ήταν 850. Τα χρήματα όμως, όπως εξηγεί, δεν ήταν ο μόνος λόγος. Σκέφτηκε ότι θα μπορούσε επίσης να κάνει δωρεάν ιατρικές εξετάσεις, να διαβάσει όση ώρα διαρκούσε η πλασμαφαίρεση, ένα βιβλίο ή τα μαθήματά του για το Πανεπιστήμιο, θα πρόσεχε περισσότερο την υγεία του γιατί θα απείχε από το κάπνισμα ή το αλκοόλ- πολύ πιο σημαντικός λόγος: η γιαγιά του είχε αυτοάνοση θρομβοπενική πορφύρα/ σοβαρή ασθένεια που χρειάζεται θεραπεία με πλάσμα.

Στην αρχή, αντιμετώπισε την πρόταση της φίλης του με σκεπτικισμό γιατί φοβόταν τις βελόνες. Τελικά, όπως σημειώνει, ήταν μια καλή εμπειρία, και έγινε μια «συνήθεια με κοινωνικό αντίκτυπο».

Σήμερα εργάζεται στο τμήμα εκδηλώσεων σε πολιτικό κόμμα στο Βερολίνο. Δεν χρειάζεται πια τα χρήματα γιατί έχει δουλειά, από την οποία πληρώνεται. Δεν χρειάζεται, όπως υπογραμμίζει, τα 25 ευρώ. Τώρα είναι μέρος της ρουτίνας του. Προσφέρει πλάσμα μία φορά την εβδομάδα και έχει γίνει ένα είδος πρεσβευτή. Ανεβάζει στους λογαριασμούς του στα social media, φωτογραφίες από την ώρα που δίνει πλάσμα και καλεί τους ακολούθους του να προτείνουν έναν κοινωφελή οργανισμό για να δωρίσει την αποζημίωση που παίρνει. Άλλωστε στη Γερμανία, όπως παρατηρεί, όταν προσφέρεις πλάσμα υπάρχει ένα κουτάκι δίπλα σου όπου μπορείς να ρίξεις αν θέλεις την αποζημίωση προκειμένου να εξυπηρετηθεί ένας κοινωφελής σκοπός.

Το μήνυμά του προς τους νέους είναι να γίνουν δότες. «Είναι μια κοινωνική ευθύνη. Μπορείς να γίνεις αυτός που με τη δωρεά σου μπορείς να σώσεις και να σωθείς. Η αποζημίωση είναι ένας τρόπος να ξεκινήσεις, να γίνεις δωρητής αλλά δεν κόλλησα σε αυτό» […] «Αρχικά η αποζημίωση μπορεί να λειτουργεί ως κίνητρο. Μετά όμως γίνεται πιο συνειδητή πράξη» ξεκαθαρίζει  για τη δική του ιστορία προσφοράς.

Στην εν εξελίξει συζήτηση για την ανάγκη αύξησης της ποσότητας πλάσματος, η ενημέρωση του κοινού, η εκπαίδευσή του, κρίνεται αποφασιστικής σημασίας. «Πρέπει να ενημερώσουμε τον πληθυσμό για τις δυνατότητες δωρεάς πλάσματος, γιατί πρέπει να υπάρχει γνώση. Είναι σημαντικό επίσης οι ασθενείς να πουν στους δότες για ποιο λόγο χρειάζονται το πλάσμα τους και τα παράγωγά του. Πόσο σημαντικό είναι το πλάσμα για τη θεραπεία συγκεκριμένων ασθενειών. Αυτά τα μηνύματα πρέπει να περάσουν σε όλο τον πληθυσμό για να γίνουν δότες» σημειώνει ο καθηγητής Ράινερ Μουνγκ.

Πηγη: https://healthmag.gr

Τις τελευταίες τρεις δεκαετίες, σημειώθηκε σημαντική αύξηση του επιπολασμού των καρδιαγγειακών νοσημάτων, τα οποία παραμένουν κύρια αιτία θνησιμότητας και νοσηρότητας. Ταυτόχρονα, έχει καταγραφεί αύξηση του αριθμού των ατόμων με παράγοντες καρδιομεταβολικού κινδύνου (CMR), όπως υψηλή γλυκόζη πλάσματος νηστείας, υπέρταση, παχυσαρκία και χοληστερόλη υψηλής χαμηλής πυκνότητας λιποπρωτεϊνών (LDL).

Αν και αρκετές μελέτες έχουν αποδείξει τη σχέση μεταξύ της υψηλότερης κατανάλωσης υπερεπεξεργασμένων τροφίμων  και της αυξημένης συχνότητας καρδιαγγειακών παθήσεων, λίγες μελέτες έχουν τεκμηριώσει πώς η τροποποίηση της κατανάλωσης υπερεπεξεργασμένων τροφίμων επηρεάζει τους παράγοντες καρδιομεταβολικού κινδύνου

Η διατροφή παίζει σημαντικό ρόλο στην πρόληψη του κινδύνου εμφάνισης καρδιαγγειακών παθήσεων. Συνήθως, τα τρόφιμα με υψηλή πυκνότητα ενέργειας αλλά χαμηλή περιεκτικότητα σε θρεπτικά συστατικά αυξάνουν τους παράγοντες καρδιομεταβολικού κινδύνου. Με βάση την ταξινόμηση NOVA, τα τρόφιμα και τα ποτά που κατηγοριοποιούνται ως εξαιρετικά επεξεργασμένα τρόφιμα   υφίστανται υψηλό επίπεδο βιομηχανικής επεξεργασίας για να γίνουν πιο εύγευστα, έτοιμα προς κατανάλωση και προσβάσιμα.

Την τελευταία δεκαετία, ο ρυθμός κατανάλωσης υπερεπεξεργασμένων τροφίμων έχει αυξηθεί σημαντικά. Η πρόσληψή τους έχει συσχετιστεί με χαμηλότερη ποιότητα διατροφής λόγω των υψηλών επιπέδων ολικών και κορεσμένων λιπαρών, ελεύθερης ζάχαρης και χαμηλής συγκέντρωσης ινών, πρωτεϊνών, βιταμινών και μετάλλων σε αυτά τα προϊόντα.

Αρκετές διαχρονικές, συγχρονικές μελέτες έχουν αποδείξει τη σχέση μεταξύ της κατανάλωσης υπερεπεξεργασμένων τροφίμων και αρκετών παραγόντων καρδιομεταβολικού κινδύνου. Μια γαλλική μελέτη αποκάλυψε ότι η υψηλότερη κατανάλωση υπερεπεξεργασμένων τροφίμωναυξάνει τον κίνδυνο διαβήτη και καρδιαγγειακών παθήσεων. Μια άλλη προοπτική μελέτη που διεξήχθη από το Πανεπιστήμιο της Navarra (SUN) έδειξε ότι η υψηλότερη κατανάλωση υπερεπεξεργασμένων τροφίμωναυξάνει τον κίνδυνο υπέρτασης κατά 21%.

Σχετικά με τη μελέτη

Πρόσφατη  προοπτική μελέτη ανέλυσε πώς οι τροποποιήσεις στην κατανάλωση υπερεπεξεργασμένων τροφίμων (ΥΤ) επηρεάζουν παράγοντες καρδιομεταβολικού κινδύνου, όπως ο δείκτης μάζας σώματος (ΔΜΣ), το βάρος, η αρτηριακή πίεση, η περίμετρος μέσης, η γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη (HbA1c), τα τριγλυκερίδια, η γλυκόζη αίματος, η χοληστερόλη (ολική, HDL και LDL). και τριγλυκερίδια και δείκτης γλυκόζης (δείκτης TyG).

Συνολικά 5.373 συμμετέχοντες, εκ των οποίων το 52% ήταν άνδρες και το 48% γυναίκες, πληρούσαν όλα τα κριτήρια επιλεξιμότητας και συμπεριλήφθηκαν στην παρούσα μελέτη. Όλοι οι συμμετέχοντες ήταν περίπου 65 ετών. Οι συμμετέχοντες με υψηλότερη κατανάλωση υπερεπεξεργασμένων τροφίμωνήταν σημαντικά νεότεροι, λιγότερο σωματικά δραστήριοι και λιγότερο ικανοί να τηρήσουν μια μεσογειακή δίαιτα περιορισμένης ενέργειας.

Η υψηλότερη πρόσληψη ΥΤ συσχετίστηκε θετικά με την περίμετρο μέσης, το βάρος, τη διαστολική αρτηριακή πίεση, τον δείκτη TyG, την HbA1c, τα τριγλυκερίδια και τη γλυκόζη αίματος νηστείας. Σε αυτό το πλαίσιο, προσαρμόστηκαν αρκετά κοινωνικοδημογραφικά χαρακτηριστικά και χαρακτηριστικά του τρόπου ζωής.

Το ποσοστό κατανάλωσης ΥΤ μειώθηκε κατά τη διάρκεια των 12 μηνών παρακολούθησης, κάτι που θα μπορούσε να οφείλεται στο ότι οι συμμετέχοντες έλαβαν οδηγίες για το πώς να τηρούν τη μεσογειακή διατροφή.

Η μείωση στην κατανάλωση ΥΤ θα μπορούσε να οφείλεται στο ότι όλοι οι συμμετέχοντες ήταν παχύσαρκοι και είχαν μεταβολικό σύνδρομο κατά την έναρξη. Έτσι, οι αλλαγές στη διατροφική τους πρόσληψη θα μπορούσαν να αποτελούν μέρος του καθεστώτος υγειονομικής περίθαλψης.

Με βάση αναλύσεις προσαρμοσμένες σε πολλαπλές μεταβλητές, η υψηλότερη κατανάλωση υπερεπεξεργασμένων τροφίμων συσχετίστηκε με την παχυσαρκία και τη μεγαλύτερη περίμετρο μέσης. Ωστόσο, μια τέτοια συσχέτιση δεν βρέθηκε στην ομάδα χαμηλότερης κατανάλωσης ΥΤ, καθώς αυτές οι συσχετίσεις εμφάνισαν σημαντική σχέση δόσης-απόκρισης. Μετά από 9,1 χρόνια παρακολούθησης, τα άτομα με την υψηλότερη κατανάλωση ΥΤ εμφάνισαν αυξημένο κίνδυνο να αναπτύξουν υπέρταση σε σύγκριση με εκείνα με χαμηλότερη πρόσληψη ΥΤ.

Η υψηλότερη κατανάλωση ΥΤ έχει συνδεθεί ισχυρά με αύξηση της διαστολικής αρτηριακής πίεσης. Ωστόσο, όταν μελετήθηκε αυτή η επίδραση, δεν βρέθηκε στατιστικά σημαντική συσχέτιση με τη συστολική αρτηριακή πίεση όταν η κατανάλωση ΥΤ αυξήθηκε κατά 100 gm/ημέρα.

Η κατανάλωση ΥΤ συσχετίστηκε επίσης με δυσμενή επίπεδα τριγλυκεριδίων πλάσματος και δείκτη TyG αλλά όχι με την ολική HDL και LDL χοληστερόλη. Υπολογίστηκε μια θετική συσχέτιση μεταξύ της ολικής χοληστερόλης και μιας αύξησης 5% στην κατανάλωση UPF.

Πηγη: https://healthmag.gr/

Άμεσο «λίφτινγκ» στα νοσοκομεία και Κέντρα Υγείας με χρήματα από το Ταμείο Ανάκαμψης αναμένονται το επόμενο διάστημα.

Όπως εξάλλου προανήγγειλε ο νέος υπουργός Υγείας Μιχάλης Χρυσοχοΐδης κατά τη διάρκεια της τελετής παράδοσης, θα δώσουμε ιδιαίτερο βάρος στην αναβάθμιση 80 νοσοκομείων της χώρας και 156 Κέντρων Υγείας.

Στο πλαίσιο αυτό θα ξεκινήσει το επόμενους μήνες η διαδικασία για την ανανέωση των κτιρίων και των υποδομών στα νοσοκομεία με χρήματα από το Ταμείο Ανάκαμψης.

Έτσι το ΤΑΙΠΕΔ αναμένεται να δημοσιεύσει δεκάδες νέους διαγωνισμούς για την αναβάθμιση των εγκαταστάσεων σε πάνω από 40 νοσοκομεία και 50 κέντρα υγείας και Πολυδύναμα Περιφερειακά Ιατρεία, πολλά εκ των οποίων βρίσκονται σε νησιά και σε ακριτικές περιοχές.

Να σημειωθεί εδώ ότι ήδη ξεκίνησαν τα έργα στο Τζάνειο, στο Μεταξά, στο Αττικόν και στο Ψυχιατρικό Νοσοκομείο, τα οποία θα πρέπει να ολοκληρωθούν έως το τέλος του έτους.

Ποια έργα θα γίνουν

Ειδικότερα οι διαγωνισμοί που είναι σε εξέλιξη από το ΤΑΙΠΕΔ για την αναβάθμιση των εγκαταστάσεων νοσοκομείων έχουν προϋπολογισμό 63,8 εκατ. ευρώ, ενώ εκείνοι που αφορούν στον εκσυγχρονισμό των Κέντρων Υγείας και των πολυδύναμων ιατρείων 80,4 εκατ. ευρώ.

Τα έργα μεταξύ των άλλων περιλαμβάνουν:

–Ανέγερση κτιρίων για την προσθήκη νέων και την αναβάθμιση υφιστάμενων κλινικών και μονάδων,

–Εκσυγχρονισμό των τμημάτων επειγόντων περιστατικών στα νοσοκομεία

-και την ενεργειακή και λειτουργική αναβάθμιση των υποδομών των κέντρων υγείας και των Πολυδύναμων Περιφερειακών Ιατρείων.

Τα έργα είναι ενταγμένα στο Εθνικό Σχέδιο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας «Ελλάδα 2.0» και χρηματοδοτούνται από την ΕΕ – NextGenerationEU.

Να σημειωθεί ότι συνολικά το Ταμείο Ανάκαμψης θα διαθέσει 700 εκατ. ευρώ για την ανακαίνιση των Νοσοκομείων και των Κέντρων Υγείας σε όλη τη χώρα, ενώ το όλο έργο έχει αναλάβει να υλοποιήσει το ΤΑΙΠΕΔ αλλά με σχεδιασμό από το υπουργείο Υγείας.

Πηγη: https://www.healthreport.gr

Επιστήμονες στη Βρετανία ανέπτυξαν ένα τρισδιάστατα εκτυπωμένο εμφύτευμα για να βοηθήσουν ασθενείς που πάσχουν από οστεοαρθρίτιδα στα γόνατα. Η προσαρμοσμένη οστεοτομία για τη θεραπεία ευθυγράμμισης του γόνατος έχει σχεδιαστεί για να διατηρεί την υπάρχουσα άρθρωση του γόνατος του ατόμου.

Η τεχνική αναπτύχθηκε από επιστήμονες του Πανεπιστημίου του Μπαθ και έχει σχεδιαστεί για να κάνει τις επεμβάσεις ταχύτερες και ασφαλέστερες.

Ένας από τους πρώτους ασθενείς που υποβλήθηκε στη θεραπεία ήταν ο 55χρονος Ντέιβιντ Τάρμπετ.

«Αν και ήταν αρκετά επώδυνο για μερικούς μήνες, μπόρεσα να ανέβω σε ποδήλατο εσωτερικού χώρου αρκετά γρήγορα», δήλωσε στο BBC ο Τάρμπετ, συμπληρώνοντας ότι μέσα σε έξι μήνες κατάφερε να ολοκληρώσει έναν αγώνα.

Οι τρισδιάστατες πλάκες οστεοτομής υψηλής κνήμης (HTO) που χρησιμοποιήθηκαν για να ευθυγραμμίσουν το γόνατο του ασθενούς, το έκαναν πιο σταθερό, άνετο και ικανό να αντέξει περισσότερο βάρος από τις υπάρχουσες συμβατικές πλάκες.

Οι πλάκες HTO είχαν ήδη δοκιμαστεί εικονικά για την ασφάλειά τους, σε μια δοκιμή που βασίστηκε σε δεδομένα αξονικής τομογραφίας 28 ασθενών. Οι πλάκες αυτές έχουν ήδη λάβει έγκριση από τον Οργανισμό Ρύθμισης Φαρμάκων και Προϊόντων Υγείας της Βρετανίας.

Οι πρώτες δοκιμές είναι ενθαρρυντικές

Η δοκιμή, η πρώτη στον κόσμο που αποδεικνύει την ασφάλεια μιας ορθοπεδικής συσκευής, προσομοίωσε τις πιέσεις που θα ασκηθούν στις πλάκες και έδειξε ότι ήταν εξίσου ασφαλείς με τις συμβατικές.

Ο Άντριου Τομς, διευθυντής ορθοπεδικής στο Νοσοκομείο Royal Devon and Exeter, δήλωσε ότι η νέα τεχνική προσφέρει μια άλλη επιλογή στους ασθενείς ηλικίας 40 έως 60 ετών που πρέπει να υποβληθούν σε αντικατάσταση γόνατος.

«Το γόνατο έχει τρία “ελαστικά αυτοκινήτου” – ένα εσωτερικό, ένα εξωτερικό και μια επιγονατίδα. Μια τυπική ολική αντικατάσταση γόνατος αντικαθιστά όλα αυτά με τη μία, όπως κάνετε συνήθως με το αυτοκίνητό σας. Όταν αυτά φθαρούν, αυτό που κάνουμε για να εξισορροπήσουμε το γόνατο αυτών των νεότερων ασθενών, είναι να ευθυγραμμίσουμε ξανά το γόνατο αφαιρώντας την πίεση από τα φθαρμένα ελαστικά του αυτοκινήτου και ισιώνοντας το άκρο», εξήγησε ο Τομς.

«Η μεγάλη διαφορά είναι ότι δεν χρειάζεται να μαντέψεις τι συμβαίνει κατά τη διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης. Νομίζω ότι οι περισσότεροι χειρουργοί θα ενδιαφερθούν για αυτού του είδους τις επεμβάσεις όπου διατηρούμε τις αρθρώσεις. Μπορεί να γίνει πιο νωρίς στην εξέλιξη της νόσου, οπότε ελπίζουμε να την κάνουμε ευρέως διαθέσιμη», δήλωσε ο καθηγητής Ρίτσι Γκιλ, ο οποίος ανέπτυξε το εμφύτευμα στο Κέντρο Θεραπευτικής Καινοτομίας του Πανεπιστημίου του Μπαθ.

Μετά από μια αρχική δοκιμή ασφάλειας που πραγματοποίησαν σε πέντε ασθενείς, οι επιστήμονες έχουν ξεκινήσει μια δεύτερη δοκιμή σύγκρισης στην οποία συμμετέχουν 15 άτομα.

Με πληροφορίες από BBC μέσω ertnews.gr

Πηγη: https://healthstories.gr/

ΗΕλληνική Νευροχειρουργική Εταιρεία διοργανώνει το 36ο Ετήσιο Νευροχειρουργικό Συνέδριο, το οποίο θα διεξαχθεί από 29 Ιουνίου έως 2 Ιουλίου 2023, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών.

Όπως αναφέρει ο Καθηγητής Νευροχειρουργικής Κύριος Κωνσταντίνος Φουντάς, Πρόεδρος της Ελληνικής Νευροχειρουργικής Εταιρείας «το Ετήσιο Νευροχειρουργικό Συνέδριο αποτελεί μια μοναδική ευκαιρία για δια βίου μάθηση, με θεματικές και διαδραστικές συνεδρίες υψηλού επιστημονικού επιπέδου. Αποτελεί επίσης ένα ανοικτό forum ανταλλαγής επιστημονικών απόψεων και διαγνωστικών και θεραπευτικών προσεγγίσεων του νευροχειρουργικού ασθενούς, για τη διαχείριση σύνθετων χειρουργικών ευρημάτων. Εκτός αυτού, τα παραδοσιακά επαναληπτικά φροντιστήρια νευροανατομίας δίνουν ερεθίσματα στους νεότερους συναδέλφους μας, ενώ αποτελούν μία διεξοδική ανασκόπηση για τους πιο έμπειρους νευροχειρουργούς. Χαρακτηριστικό του φετινού συνεδρίου αποτελεί η συμμετοχή διακεκριμένων ομιλητών από την Γερμανική και την Ιταλική Νευροχειρουργική Εταιρεία».

Μέσω των συνεδριών στις οποίες συμμετέχουν νέοι αλλά και έμπειροι νευροχειρουργοί εξερευνάται το τοπίο της εκπαίδευσης, και δίνονται συμβουλές για τον σχεδιασμό μίας επιτυχημένης σταδιοδρομίας. Επιπλέον, οι συνεδρίες νέων νευροχειρουργών ασχολούνται με φλέγοντα νευροχειρουργικά ζητήματα.

Χωρίς αμφιβολία, το φετινό συνέδριο αποτελεί το ιδανικό περιβάλλον για κοινωνική και επαγγελματική δικτύωση μεταξύ συναδέλφων, καθώς και για προώθηση επιστημονικών και ερευνητικών συνεργασιών. Το κοινωνικό πρόγραμμα συμβάλει στο να αναθερμανθούν παλιές φιλίες, αλλά και στο να χτιστούν νέες με μακροπρόθεσμες προοπτικές.

Η Αθήνα αποτελεί το λίκνο του δυτικού πολιτισμού, με μία πληθώρα ιστορικών μνημείων από την κλασική έως την σύγχρονη εποχή. Ως σταυροδρόμι διαφορετικών πολιτισμών και παραδόσεων, αλλά και ως μία από τις πιο συναρπαστικές γαστρονομικές μητροπόλεις είναι μία πόλη που περιμένει να την εξερευνήσουν, αλλά και μία πόλη που ανταποκρίνεται στις προσδοκίες κάθε επισκέπτη.

Πηγη: https://www.news4health.gr/