Συντάκτης: grammateia

“Επιπλέον, πετύχαμε αυτό το αποτέλεσμα επιβράδυνσης της μετάλλαξης σε χαμηλές συγκεντρώσεις DEQ, κάτι που είναι ελπιδοφόρο για τους ασθενείς. Απαιτούνται μελλοντικές κλινικές δοκιμές για να αξιολογηθεί η ικανότητα του DEQ να επιβραδύνει την αντοχή των βακτηρίων στα αντιβιοτικά σε ασθενείς”.

Έρευνα Φάρμακο: Μια ομάδα ερευνητών του Ιατρικού Κολλεγίου Baylor κερδίζει έδαφος στην αναζήτηση λύσεων για το παγκόσμιο πρόβλημα της βακτηριακής αντοχής στα αντιβιοτικά, το οποίο ευθύνεται για σχεδόν 1,3 εκατομμύρια θανάτους το 2019. Η ομάδα αναφέρει στο περιοδικό επιστημονικών εξελίξεων Science Advances ένα φάρμακο που, σε εργαστηριακές καλλιέργειες και ζωικά μοντέλα, μειώνει σημαντικά την ικανότητα των βακτηρίων να αναπτύσσουν αντίσταση στα αντιβιοτικά, γεγονός που θα μπορούσε να παρατείνει την αποτελεσματικότητα των αντιβιοτικών.

Το φάρμακο, που ονομάζεται χλωριούχο δεκουαλίνιο (DEQ), αποτελεί μια απόδειξη της έννοιας για φάρμακα που επιβραδύνουν την εξέλιξη. “Οι περισσότεροι άνθρωποι με βακτηριακές λοιμώξεις βελτιώνονται μετά την ολοκλήρωση της αντιβιοτικής θεραπείας, αλλά υπάρχουν επίσης πολλές περιπτώσεις στις οποίες οι άνθρωποι φθίνουν επειδή τα βακτήρια αναπτύσσουν αντίσταση στο αντιβιοτικό, το οποίο στη συνέχεια δεν μπορεί πλέον να σκοτώσει τα βακτήρια”, δήλωσε η αντίστοιχη συγγραφέας Dr. Susan M. Rosenberg, Ben F. Έδρα Αγάπης στην έρευνα για τον καρκίνο Love Chair in Cancer Research και καθηγήτρια μοριακής και ανθρώπινης γενετικής, βιοχημείας και μοριακής βιολογίας και μοριακής ιολογίας και μικροβιολογίας στο Baylor. Είναι επίσης επικεφαλής προγράμματος στο Κέντρο Ολοκληρωμένου Καρκίνου Dan L Duncan του Baylor (DLDCCC). Σε αυτή τη μελέτη, η Rosenberg και οι συνεργάτες της αναζήτησαν φάρμακα που θα μπορούσαν να αποτρέψουν ή να επιβραδύνουν την ανάπτυξη αντοχής των βακτηρίων E. coli σε δύο αντιβιοτικά όταν εκτίθενται σε ένα τρίτο αντιβιοτικό, την σιπροφλοξασίνη (cipro), το δεύτερο πιο συχνά συνταγογραφούμενο αντιβιοτικό στις ΗΠΑ και το οποίο συνδέεται με υψηλά ποσοστά βακτηριακής αντοχής. Η ανθεκτικότητα προκαλείται από νέες γονιδιακές μεταλλάξεις που συμβαίνουν στα βακτήρια κατά τη διάρκεια της λοίμωξης. Το φάρμακο DEQ μειώνει την ταχύτητα με την οποία σχηματίζονται νέες μεταλλάξεις στα βακτήρια, διαπιστώνει η ομάδα. Προηγούμενη εργασία από το εργαστήριο Rosenberg είχε δείξει ότι οι καλλιέργειες βακτηρίων στο εργαστήριο που εκτίθενται σε σιπρέλα ανεβάζουν τον ρυθμό μετάλλαξης. Βρήκαν ένα μεταλλακτικό “πρόγραμμα” που ενεργοποιείται από τις βακτηριακές αντιδράσεις στρες. Οι αποκρίσεις στρες είναι γενετικά προγράμματα που καθοδηγούν τα κύτταρα να αυξήσουν την παραγωγή προστατευτικών μορίων κατά τη διάρκεια του στρες, συμπεριλαμβανομένου του στρες από χαμηλές συγκεντρώσεις cipro. Οι χαμηλές συγκεντρώσεις εμφανίζονται στην αρχή και στο τέλος των αντιβιοτικών θεραπειών και εάν παραλείπονται οι δόσεις.

Οι ίδιες αντιδράσεις στρες αυξάνουν επίσης την ικανότητα παραγωγής γενετικών μεταλλάξεων, όπως έδειξε η ομάδα Rosenberg και στη συνέχεια πολλά άλλα εργαστήρια. Ορισμένες από τις μεταλλάξεις μπορούν να προσδώσουν αντοχή στο cipro, ενώ άλλες μεταλλάξεις μπορούν να επιτρέψουν αντοχή σε αντιβιοτικά που δεν έχουν ακόμη συναντηθεί. Οι διαδικασίες δημιουργίας μεταλλάξεων που ενεργοποιούνται από τις αντιδράσεις στρες ονομάζονται μηχανισμοί μεταλλάξεων που προκαλούνται από το στρες. Τα βακτήρια με μεταλλάξεις ανθεκτικότητας στα αντιβιοτικά μπορούν στη συνέχεια να διατηρήσουν μια μόλυνση παρουσία cipro. Αυτή η μελέτη είναι η πρώτη που δείχνει ότι σε λοιμώξεις ζώων που υποβάλλονται σε θεραπεία με cipro, τα βακτήρια ενεργοποιούν μια γνωστή διαδικασία γενετικής μετάλλαξης που προκαλείται από το στρες. Η ανθεκτικότητα στο Cipro εμφανίζεται κυρίως με την ανάπτυξη νέων μεταλλάξεων από τα βακτήρια, τόσο κλινικά όσο και εργαστηριακά, παρά με την απόκτηση γονιδίων που προσδίδουν ανθεκτικότητα στα αντιβιοτικά από άλλα βακτήρια. Αναζητώντας την πρόληψη της ανάπτυξης ανθεκτικότητας στα αντιβιοτικά, οι ερευνητές εξέτασαν 1.120 φάρμακα που έχουν εγκριθεί για ανθρώπινη χρήση ως προς την ικανότητά τους να κατεβάζουν την κύρια βακτηριακή αντίδραση στο στρες, η οποία, όπως έδειξαν, αντισταθμίζει την εμφάνιση μεταλλάξεων ανθεκτικότητας. Επιπλέον, και αντιφατικά, ήθελαν “αόρατα” φάρμακα που δεν θα επιβράδυναν τον πολλαπλασιασμό των βακτηρίων, γεγονός που θα προσέδιδε πλεονέκτημα ανάπτυξης σε τυχόν βακτηριακές μεταλλάξεις που αντιστέκονται στο ίδιο το φάρμακο που επιβραδύνει τη μετάλλαξη. Δηλαδή, φάρμακα που δεν είναι τα ίδια αντιβιοτικά. “Διαπιστώσαμε ότι η DEQ πληρούσε και τις δύο απαιτήσεις. Χορηγούμενο μαζί με cipro, το DEQ μείωσε την ανάπτυξη μεταλλάξεων που προσδίδουν αντοχή στα αντιβιοτικά, τόσο σε εργαστηριακές καλλιέργειες όσο και σε ζωικά μοντέλα μόλυνσης, και τα βακτήρια δεν ανέπτυξαν αντοχή στο DEQ”, δήλωσε ο πρώτος συγγραφέας Yin Zhai, μεταδιδακτορικός συνεργάτης στο εργαστήριο Rosenberg. “Επιπλέον, πετύχαμε αυτό το αποτέλεσμα επιβράδυνσης της μετάλλαξης σε χαμηλές συγκεντρώσεις DEQ, κάτι που είναι ελπιδοφόρο για τους ασθενείς. Απαιτούνται μελλοντικές κλινικές δοκιμές για να αξιολογηθεί η ικανότητα του DEQ να επιβραδύνει την αντοχή των βακτηρίων στα αντιβιοτικά σε ασθενείς”.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

H μεταβολική υγεία των λιποβαρών παιδιών θα μπορούσε να τεθεί σε κίνδυνο, σύμφωνα με νεότερη μελέτη

Δύο διαφορετικές μελέτες συμπεραίνουν έναν κίνδυνο που ενδεχομένως διατρέχουν τα παιδιά που γεννιούνται λιποβαρή. Ειδικότερα, όσα νεογέννητα γεννιούνται με χαμηλότερο βάρος από το φυσιολογικό διατρέχουν τον κίνδυνο εκδήλωσης σακχαρώδους διαβήτη τύπου 2.

Πιο συγκεκριμένα, κάθε επιπλέον κιλό κατά τη γέννηση συσχετίστηκε με μείωση κατά 40% του κινδύνου εμφάνισης της διαταραχής, μια τάση που διατηρήθηκε μέχρι τα υψηλότερα βάρη γέννησης. Αντίθετα όμως, κάθε κιλό μείωσης του βάρους γέννησης συσχετίστηκε με την εμφάνιση διαβήτη 3,3 χρόνια νωρίτερα από τον μέσο όρο.

Τα συγκεκριμένα παιδιά διέτρεχαν εξίσου τον κίνδυνο να χρειαστούν φαρμακευτική αγωγή για τον σακχαρώδη διαβήτη και ήταν πιο επιρρεπή σε συννοσηρότητες, όπως η υψηλή αρτηριακή πίεση. Μάλιστα, όσα από τα νεογνά ζύγιζαν κάτω από 3 κιλά, παρουσίαζαν και μεγαλύτερο κίνδυνο συννοσηρότητας, με 36% μεγαλύτερη πιθανότητα να έχουν τρεις ή περισσότερες πρόσθετες ασθένειες και 26% μεγαλύτερη πιθανότητα σοβαρής υπότασης της συστολικής αρτηριακής πίεσης.

Όπως εξηγούν, «ο αντίκτυπος του χαμηλού βάρους γέννησης φαίνεται να είναι ανεξάρτητος από αυτόν της γενετικής και της παχυσαρκίας, γι’ αυτό και τα άτομα με χαμηλό βάρος γέννησης διατρέχουν σχετικά αυξημένο κίνδυνο για εκδήλωση του διαβήτη τύπου 2 μετά από οποιαδήποτε δεδομένη αύξηση του ΔΜΣ. Αυτό, με τη σειρά του, εξηγεί τη συσχέτιση μεταξύ του χαμηλού βάρους γέννησης κατά τη στιγμή της εμφάνισης του διαβήτη τύπου 2. Επομένως, το χαμηλό βάρος γέννησης θα πρέπει να θεωρείται κριτήριο για τον έλεγχο για διαβήτη τύπου 2 με την ίδια σημασία που έχει και το θετικό οικογενειακό ιστορικό διαβήτη».

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr/

Παρουσίαση αποτελεσμάτων μελέτης στην ετήσια συνάντηση της Αμερικανικής Διαβητολογικής Εταιρείας
Όταν λαμβάνεται ως καθημερινό χάπι, το μπεμπεδοϊκό οξύ μειώνει την LDL χοληστερόλη καθώς και τους θανάτους από καρδιακές παθήσεις κατά 39%, ανέφεραν ερευνητές το Σάββατο στην ετήσια συνάντηση της Αμερικανικής Διαβητολογικής Εταιρείας. Τα ευρήματα δημοσιεύτηκαν ταυτόχρονα στο JAMA. «Αυτό που είδαμε πραγματικά μας εξέπληξε», δήλωσε ο επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης, Δρ Στίβεν Νίσεν, επικεφαλής ακαδημαϊκός διευθυντής του Ινστιτούτου Καρδιάς, Αγγείων & Θώρακος στην Κλινική του Κλίβελαντ. Αυτό πρέπει να αλλάξει, όχι μόνο στην πρόληψη των επιπλοκών αλλά και στην πρόληψη θανάτων, είπε. Το μπεμπεδοϊκό οξύ, το οποίο εγκρίθηκε το 2020 από τον Οργανισμό Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA), δεν είναι τόσο αποτελεσματικό όσο οι στατίνες, οι οποίες θεωρούνται το χρυσό πρότυπο για τη θεραπεία της υψηλής χοληστερόλης. Ωστόσο, πολλοί άνθρωποι σταματούν ή αρνούνται να λάβουν στατίνες λόγω πιθανών παρενεργειών όπως μυϊκός πόνος, πονοκέφαλος, προβλήματα ύπνου και πεπτικά προβλήματα. Οι 4.206 ασθενείς που εγγράφηκαν στη νέα μελέτη αποτελούν μέρος μιας μεγαλύτερης ομάδας που περιγράφεται σε άρθρο του New England Journal of Medicine τον Μάρτιο. Η μελέτη NEJM περιελάμβανε τόσο ασθενείς που είχαν παρουσιάσει
ένα καρδιαγγειακό επεισόδιο, όπως εγκεφαλικό ή καρδιακή προσβολή, όσο και εκείνους που είχαν μόνο παράγοντες κινδύνου. Στη νέα έρευνα, ο Nissen και οι συνεργάτες του εστίασαν μόνο σε συμμετέχοντες που δεν είχαν ποτέ διαγνωστεί με καρδιακή νόσο, αλλά διέτρεχαν υψηλό κίνδυνο λόγω παραγόντων όπως η υψηλή LDL, ο διαβήτης και η υπέρταση. Η μέση ηλικία των συμμετεχόντων στη νέα μελέτη ήταν 68 και το 59% ήταν γυναίκες. Τα δύο τρίτα είχαν διαβήτη. Στην αρχή, το μέσο επίπεδο LDL στους συμμετέχοντες ήταν 142,5 mg/dL. Έξι μήνες μετά τη μελέτη, σε σύγκριση με ασθενείς που έλαβαν εικονικό φάρμακο, οι συμμετέχοντες που έλαβαν μια ημερήσια δόση μπεμπεδοϊκού οξέος παρουσίασαν μείωση 23,2% της LDL χοληστερόλης και 22,7% μείωση της φλεγμονής που προκαλείται από μια πρωτεΐνη στο αίμα που σχετίζεται με κίνδυνο καρδιάς και εγκεφαλικού.

Πηγη: HealthDaily

Καθώς και στην προγεννητική διάγνωση και θεραπεία του εμβρύου
Η 6η Επιστημονική Ημερίδα Υπερηχογραφίας στη Μαιευτική & Γυναικολογία, με θέμα «Υπερηχογραφία στην Κύηση και στον Τοκετό – Up to Date» θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή 30 Ιουνίου 2023, ώρα 09:00, στην Αίθουσα Εκδηλώσεων του ΙΑΣΩ. Η Ημερίδα διοργανώνεται από το Τμήμα Εμβρυομητρικής και Περιγεννητικής Ιατρικής του ΙΑΣΩ σε συνεργασία με την Ελληνική Εταιρεία Προγεννητικής Διάγνωσης και Θεραπείας του Εμβρύου και την Mediterranean Association for Ultrasound in Obstetrics and Gynecology (MED – UOG) και τελεί υπό την αιγίδα της Ελληνικής Εταιρείας Μελέτης και Εφαρμογής των Υπερήχων στην Ιατρική και την Βιολογία, της Α’ Μαιευτικής και Γυναικολογικής Κλινικής Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών (ΕΚΠΑ), του International Academy of Perinatal Medicine (IAPM) και του Ian Donald Inter – University School, Greek Branch. Σκοπός της Ημερίδας είναι να καλύψει τις εξελίξεις στον τομέα της Μαιευτικής και Γυναικολογικής Υπερηχογραφίας, εστιάζοντας στην προγεννητική διάγνωση και θεραπεία του εμβρύου, αλλά και να παρουσιάσει τα νεότερα επιστημονικά δεδομένα που αφορούν στα επίκαιρα και σημαντικά θέματα της υπερηχογραφίας στην κύηση και στον τοκετό.Στην Ημερίδα θα συμμετέχουν
διακεκριμένοι Έλληνες ομιλητές, εξειδικευμένοι στο χώρο της Μαιευτικής – Γυναικολογίας και της Εμβρυομητρικής Ιατρικής. Η συμμετοχή και η παρακολούθηση της Ημερίδας είναι δωρεάν και οι συμμετέχοντες θα έχουν τη δυνατότητα να την παρακολουθήσουν με φυσική παρουσία, αλλά και μέσω Live Streaming στο ακόλουθο link:

Πηγη: HealthDaily

Ιδιαίτερη βάση στην Άμεση Πρόσβαση και στις δράσεις streetwork
Η 26η Ιουνίου, η Παγκόσμια Ημέρα Κατά των Ναρκωτικών, αποτελεί για τον ΟΚΑΝΑ μία ημέρα ορόσημο που αναδεικνύει τη συμβολή του στον αγώνα κατά των εξαρτήσεων, των εξαρτητικών συμπεριφορών και του εθισμού στη χώρα μας. Η μέρα αυτή αποτελεί το επιστέγασμα μίας συνεχούς προσπάθειας για την αντιμετώπιση της εξάρτησης, στη βάση μίας ανθρωποκεντρικής προσέγγισης, με σεβασμό στην ανθρώπινη ζωή και πάντα δίπλα στον ουσιοεξαρτημένο συνάνθρωπό μας. Ο ΟΚΑΝΑ καθημερινά καλύπτει ολόκληρο το φάσμα των αναγκών των ανθρώπων που αντιμετωπίζουν πρόβλημα εξάρτησης, από την πρόληψη, τη μείωση της βλάβης, τη θεραπεία και την κοινωνική επανένταξη, εξατομικευμένα, με γνώμονα τον άνθρωπο με το δίκτυο δομών και υπηρεσιών του σε όλη την επικράτεια.Το 2023, η Παγκόσμια Ημέρα κατά των Ναρκωτικών βρίσκει τον ΟΚΑΝΑ πιο ισχυρό από ποτέ, με τη μεγαλύτερη και πιο δυνατή παρουσία στο πεδίο των εξαρτήσεων. Με την άοκνη προσπάθεια όλων των εργαζομένων, ο Οργανισμός έχει επιτύχει σήμερα να καλύπτει τις ανάγκες περισσότερων από 25.000 συνανθρώπων μας με ένα δίκτυο 130 πλέον δομών και υπηρεσιών. Νέες δομές και υπηρεσίες προστέθηκαν σε πολλές πόλεις της χώρας, από τη Θεσσαλονίκη, ως την Πάτρα, από την Πρέβεζα και το Αγρίνιο ως την Τρίπολη, από την Λάρισα και το Βόλο, συμβάλλοντας πλέον στην πρωτοβάθμια φροντίδα των εξαρτημένων ατόμων. Ο ΟΚΑΝΑ αντιμετωπίζει την εξάρτηση ολιστικά, με όλα τα συνοδά προβλήματα που μπορεί να σχετίζονται με αυτή, όπως η αστεγία και η ανάγκη για πρόσβαση σε πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας και άλλες υπηρεσίες. Τα Πολυδύναμα Κέντρα, οι Κινητές Μονάδες, τα Κέντρα Ημέρας, το Ανοιχτό Κέντρο Ημέρας και Υπνωτήριο, ο νέος πρώτος Χώρος Εποπτευόμενης Χρήσης, η διεύρυνση του πλαισίου χορήγησης της Ναλοξόνης από όλους, οι Κοινωνικές Επανεντάξεις και Νομικές Συμπαραστάσεις, η Γονεϊκή Στήριξη εξαρτημένων ατόμων, η Άμεση Κοινωνική Παρέμβαση και πολλές νέες δομές ακόμη αποτελούν τα σημαντικότερα επιτεύγματα των τελευταίων ετών που συμβάλουν στην ολιστική προσέγγιση του φαινομένου της εξάρτησης και της αντιμετώπισής του.Παράλληλα, οι δομές και υπηρεσίες που υπήρχαν στον Οργανισμό έχουν ισχυροποιηθεί. Τα Κέντρα Πρόληψης εξυπηρετούν περισσότερους από 150.000 ωφελούμενους, οι Μονάδες Ολοκληρωμένης Θεραπείας της Εξάρτησης (ΜΟΘΕ) και τα στεγνά προγράμματα του Οργανισμού περισσότερους από 9.000 ωφελούμενους, ενώ ιδιαίτερη βάση έχει δοθεί στην Άμεση Πρόσβαση με περισσότερους από 25.000 ωφελούμενους και στις δράσεις streetwork που υπάγονται στη φιλοσοφία της μείωσης της βλάβης με την διανομή 616.000 συριγγών μέσα στο 2022. Έναν αριθμό που δεν είχε επιτευχθεί ποτέ στη χώρα μας. Μία αύξηση 250% σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια που πλέον έχει θέσει την χώρα σε πορεία πρωτιάς σύμφωνα με τις προδιαγραφές του ΠΟΥ για τον αριθμό των διανεμόμενων συριγγών ανά άτομο κατ’ έτος και με πολλαπλά οφέλη που αναμένεται να φανούν τα επόμενα χρόνια στην προάσπιση της Δημόσιας Υγείας καθώς αναμένεται να πέσει ο ρυθμός επιπολασμού των μεταδιδόμενων νοσημάτων

Πηγη:HealthDaily

Προτεραιότητα της πολιτείας θα πρέπει να αποτελεί η παροχή ποιοτικών υπηρεσιών σε όλους τους ασθενείς με καρκίνο
Σημαντικά συμπεράσματα όσον αφορά τις τάσεις που διαμορφώνονται παγκοσμίως στον τομέα της ογκολογικής περίθαλψης, εξήχθησαν από την επιστημονική ημερίδα της All.Can Greece με τίτλο «Εστιάζοντας στην Ποιότητα – Τάσεις και Προκλήσεις», η οποία πραγματοποιήθηκε διαδικτυακά την Τρίτη 20 Ιουνίου, με τη συμμετοχή έγκριτων ομιλητών από τον τομέα της ογκολογίας και των οικονομικών της υγείας.Τα σημαντικότερα από αυτά ήταν τα εξής: – Η παροχή ποιοτικών υπηρεσιών υγείας σε όλους τους ασθενείς με καρκίνο, με τις απαραίτητες επενδύσεις στον τομέα της υγείας, θα πρέπει να αποτελεί βασική προτεραιότητα της πολιτείας.– Επιβεβλημένη η αναθεώρηση του πλαισίου για την έγκριση, αποζημίωση και συνταγογράφηση των βιοδεικτών με βάση κανόνες που θα καθορίζουν τις προυποθέσεις, τη συχνότητα και τον τρόπο διεξαγωγής των διαδικασιών.– Κομβικός είναι ο ρόλος του ΕΟΠΥΥ στην αξιολόγηση της ποιότητας και της αποτελεσματικότητας των υπηρεσιών υγείας, με στόχο τη βελτίωσή τους και τη βέλτιστη αξιοποίηση των διαθέσιμων πόρων. – Καθοριστικής σημασίας για τη διασφάλιση της ποιότητας των υπηρεσιών υγείας προς τους ογκολογικούς ασθενείς, οι συνέργειες και η ενεργή συμμετοχή των εκπροσώπων τους στην αξιολόγηση και τη λήψη των αποφάσεων.– Σημαντικά αυξητική είναι η τάση των επενδύσεων σε ογκολογικά προϊόντα τα τελευταία χρόνια παγκοσμίως, καθώς υπολογίζεται ότι η συνολική φαρμακευτική δαπάνη στον καρκίνο το 2027 θα αγγίξει τα 375 δις δολάρια παγκοσμίως από 196 δις το 2022.– Ο υψηλός αριθμός κλινικών μελετών για τον καρκίνο αναμένεται να φέρει νέες, καινοτόμες θεραπευτικές επιλογές στην ογκολογία τα επόμενα χρόνια.– Οι ψυχοκοινωνικές συνέπειες των θεραπειών στην ποιότητα ζωής των ασθενών με καρκίνο στην Ελλάδα αναδεικνύουν την ανάγκη για μία ολιστική προσέγγισή τους, με τις κατάλληλες παρεμβάσεις.– Success story η ακτινοθεραπεία για την παροχή ποιοτικών υπηρεσιών προς τους ογκολογικούς ασθενείς στη χώρα μαςΗ ημερίδα ξεκίνησε με τον Γιώργο Πισσάκα, Συντονιστή Διευθυντή του Τμήματος Ακτινοθεραπευτικής Ογκολογίας στο ΓΝΑ «Αλεξάνδρα», που εστίασε στην καταλυτική συνδρομή του ΙΣΝ, η οποία σε συνδυασμό με τη συμβολή της επιστημονικής κοινότητας και του ΕΟΠΥΥ, κατάφερε να αλλάξει τελείως το τοπίο στην ακτινοθεραπεία στη χώρα μας, καθιστώντας την ένα μοναδικό παράδειγμα προς μίμηση για την ογκολογική περίθαλψη στην Ελλάδα. Ο Ιωάννης Υφαντόπουλος, Καθηγητής Οικονομικών της Υγείας, παρουσίασε τα αποτελέσματα της μελέτης της All.Can Greece σχετικά με την ποιότητα ζωής των ασθενών με καρκίνο στην Ελλάδα. Σύμφωνα με τη μελέτη, βασική επίδραση στην ποιότητα ζωής των ασθενών, εκτός των σωματικών επιπτώσεων των θεραπειών, έχουν οι ψυχολογικοί παράγοντες, με το άγχος και την κατάθλιψη να αγγίζουν τα μεγαλύτερα ποσοστά. Η μελέτη αναδεικνύει τη σημασία μιας ολιστικής προσέγγισης των ασθενών, που θα περιλαμβάνει και παρεμβάσεις εκπαίδευσης.

Πηγη:HealthDaily

Πολύ χαμηλότερο κίνδυνο θανάτου διατρέχουν οι γυναίκες που διαγνώστηκαν από το 2010 και μετά
Η πρόγνωση για τις γυναίκες με πρώιμο διηθητικό καρκίνο του μαστού έχει βελτιωθεί σημαντικά από τη δεκαετία του 1990, σύμφωνα με πληθυσμιακή μελέτη παρατήρησης κοόρτης βασισμένη σε δεδομένα που συλλέχθηκαν από την Εθνική Υπηρεσία Καταγραφής και Ανάλυσης Καρκίνου. Οι Καθηγητές της Θεραπευτικής Κλινικής της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ, Φλώρα Ζαγουρή και Θάνος Δημόπουλος, αναφέρουν ότι στην παρούσα μελέτη συμμετείχαν συνολικά 512.447 ασθενείς με πρώιμο διηθητικό καρκίνο του μαστού (που αφορούσε αποκλειστικά το μαστό και πιθανώς τους μασχαλιαίους λεμφαδένες) στην Αγγλία από τον Ιανουάριο του 1993 έως και τον Δεκέμβριο του 2015, με παρακολούθηση έως τον Δεκέμβριο του 2020. Σκοπός ήταν να υπολογιστούν τα ετήσια ποσοστά θνησιμότητας και οι αθροιστικοί κίνδυνοι από την ημερομηνία διάγνωσης, το χρονικό διάστημα από την ημερομηνία διάγνωσης καθώς και εννέα χαρακτηριστικά των ασθενών και των όγκων αυτών.Για τις γυναίκες με διάγνωση διηθητικού καρκίνου του μαστού σε καθεμία από τις ημερολογιακές περιόδους 1993-1999, 2000-2004, 2005-2009, και 2010-2015, το ετήσιο ποσοστό θνησιμότητας ήταν υψηλότερο κατά τη διάρκεια των πέντε ετών μετά τη διάγνωση και στη συνέχεια μειωνόταν. Για κάθε δεδομένο χρονικό διάστημα μετά τη διάγνωση, το ετήσιο ποσοστό θνησιμότητας και οι κίνδυνοι από τον καρκίνο του μαστού μειώνονταν με την αύξηση της ημερολογιακής περιόδου. Ο πενταετής κίνδυνος θνησιμότητας από καρκίνο του μαστού υπολογίστηκε στο 14,4% (95% διάστημα εμπιστοσύνης: 14,2% – 14,6%) για τις γυναίκες που διαγνώστηκαν στο χρονικό διάστημα 1993-1999 και στο 4,9% (95% διάστημα εμπιστοσύνης: 4,8% – 5%) για το χρονικό διάστημα 2010-2015. Εστιάζοντας στην ομάδα γυναικών που διαγνώστηκε με καρκίνο του μαστού κατά την περίοδο 2010-2015, ο πενταετής αθροιστικός κίνδυνος θνησιμότητας διέφερε σημαντικά μεταξύ γυναικών με διαφορετικά χαρακτηριστικά: <3% για το 62,8% των γυναικών αλλά >20% για το 4,6% των γυναικών. Συμπερασματικά, η πρόγνωση για τις γυναίκες με πρώιμο διηθητικό καρκίνο του μαστού έχει βελτιωθεί σημαντικά από τη δεκαετία του 1990. Οι περισσότερες ασθενείς μπορούν να επιβιώσουν μακροπρόθεσμα από τον καρκίνο του μαστού, αλλά για ορισμένες ο κίνδυνος παραμένει αξιοσημείωτος.

Πηγη:HealthDaily

Σε παιδιά ηλικίας 4 και 5 ετών
Ο FDA ενέκρινε την πρώτη γονιδιακή θεραπεία για τη μυϊκή δυστροφία Duchenne, αλλά περιόρισε την έγκριση σε παιδιά ηλικίας 4 και 5 ετών με βάση τα διαθέσιμα στοιχεία. Το φάρμακο, από την εταιρεία βιοτεχνολογίας Sarepta Therapeutics, θα πρέπει να αποδείξει σε μια συνεχιζόμενη κλινική δοκιμή ότι βελτιώνει τη σωματική λειτουργία και την κινητικότητα σε ασθενείς με μυϊκή δυστροφία Duchenne προκειμένου να παραμείνει στην αγορά, δήλωσε ο FDA την Πέμπτη. Η θεραπεία έλαβε επιταχυνόμενη έγκριση, η οποία δίδεται για φάρμακα που αφορούν ασθένειες που χρειάζονται επειγόντως θεραπεία, με βάση δεδομένα που δείχνουν ότι είναι πιθανό να προσδώσουν κλινικά οφέλη. Ήταν η πρώτη φορά που μια θεραπεία τέτοιου είδους – εφάπαξ θεραπεία που παρέχει ένα λειτουργικό αντίγραφο ενός γονιδίου που θα αντικαταστήσει αυτό που οδηγεί στην ασθένεια – εγκρίθηκε με τη διαδικασία της ταχείας έγκρισης πράγμα που συνέβη μετά από συναισθηματικά φορτισμένες μαρτυρίες οικογενειών σε μια συνεδρίαση της συμβουλευτικής επιτροπής του FDA τον περασμένο μήνα. Η μυϊκή δυστροφία Duchenne προκαλεί προοδευτική μυϊκή αδυναμία που μπορεί να στερήσει τα παιδιά από την ικανότητά τους να περπατούν μέχρι να γίνουν έφηβοι ενώ αρκετά δεν φθάνουν ούτε μέχρι την ηλικία των 30 ετών. Η θεραπεία, που ονομάζεται Elevidys, κοστίζει 3,2 εκατ.δολάρια ανά ασθενή.

Πηγη:HealthDaily

Έγκριση από την Αμερικανική Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) έλαβε η ταλαζοπαρίμπη (Talzenna της Pfizer) συνδυαστικά με ενζαλουταμίδη ως θεραπεία ενηλίκων ασθενών με θετικό μεταστατικό καρκίνο του προστάτη ανθεκτικό στον ευνουχισμό (mCRPC).

Η αποτελεσματικότητα αξιολογήθηκε στην τυχαιοποιημένη, διπλά-τυφλή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο δοκιμή TALAPRO-2 (NCT03395197), στην οποία συμμετείχαν 399 ασθενείς με μεταλλαγμένο γονίδιο HRR mCRPC. Οι ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν (1:1) για να λάβουν enzalutamide 160 mg ημερησίως συν είτε talazoparib 0,5 mg, είτε εικονικό φάρμακο ημερησίως.

Ασθενείς με προηγούμενη συστηματική θεραπεία για mCRPC αποκλείστηκαν. Ωστόσο, επιτρεπόταν προηγούμενοι αναστολείς του CYP17 ή ντοσεταξέλη για τον μεταστατικό ευαίσθητο στον ευνουχισμό καρκίνο του προστάτη (mCSPC). Η τυχαιοποίηση στρωματοποιήθηκε με προηγούμενη θεραπεία, με αναστολέα CYP17 ή ντοσεταξέλη.

Το κύριο μέτρο έκβασης αποτελεσματικότητας ήταν η επιβίωση χωρίς ακτινογραφική εξέλιξη της νόσου (rPFS) ανά RECIST έκδοση 1.1 για τα κριτήρια της ομάδας εργασίας μαλακών ιστών και του καρκίνου του προστάτη 3 για τα οστά, που αξιολογήθηκαν με τυφλή ανεξάρτητη κεντρική ανασκόπηση.

Στατιστική βελτίωση

Μια στατιστικά σημαντική βελτίωση στο rPFS για την ταλαζοπαρίμπη με ενζαλουταμίδη σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο με ενζαλουταμίδη παρατηρήθηκε στον πληθυσμό με μεταλλαγμένο γονίδιο HRR, με διάμεσο που δεν επιτεύχθηκε έναντι 13,8 μηνών (HR 0,45; 95% CI: 0,33, 0,60; p<0). Σε μια διερευνητική ανάλυση με βάση την κατάσταση μετάλλαξης BRCA, ο λόγος κινδύνου για rPFS σε ασθενείς με mCRPC μεταλλαγμένο από BRCA (n=155) ήταν 0,20 (95% CI: 0,11, 0,36) και σε ασθενείς με μη-BRCAm HRR μεταλλαγμένο mCRPC γονιδίου, ήταν 0,72 (0,49, 1,07).

Η συνιστώμενη δόση ταλαζοπαρίμπης (Talzenna) είναι 0,5 mg από το στόμα μία φορά την ημέρα, σε συνδυασμό με ενζαλουταμίδη μέχρι την εξέλιξη της νόσου ή την μη αποδεκτή τοξικότητα. Η συνιστώμενη δόση ενζαλουταμίδης είναι 160 mg, από το στόμα, μία φορά την ημέρα. Οι ασθενείς που λαμβάνουν ταλαζοπαρίμπη και ενζαλουταμίδη θα πρέπει επίσης να λαμβάνουν ανάλογο GnRH ταυτόχρονα ή θα πρέπει να έχουν υποβληθεί σε αμφοτερόπλευρη ορχεκτομή.

Τι είναι το Talzenna και σε ποιες περιπτώσεις χρησιμοποιείται;

Το Talzenna είναι αντικαρκινικό φάρμακο το οποίο χρησιμοποιείται για τη θεραπεία ενός τύπου καρκίνου του μαστού (αρνητικός στον HER2 με μεταλλάξεις BRCA) ο οποίος έχει εξαπλωθεί πέρα από την αρχική εστία, σε ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε θεραπεία με συγκεκριμένα φάρμακα τα οποία είτε δεν είναι πλέον αποτελεσματικά είτε δεν είναι κατάλληλα.

Το Talzenna περιέχει τη δραστική ουσία ταλαζοπαρίμπη.

Πώς χρησιμοποιείται το Talzenna;

Το Talzenna χορηγείται μόνο με ιατρική συνταγή, η δε έναρξη και επίβλεψη της θεραπείας πρέπει να πραγματοποιούνται από γιατρό με πείρα στη χρήση αντικαρκινικών φαρμάκων.

Το Talzenna διατίθεται σε μορφή καψακίων (1 mg και 0,25 mg) και η συνιστώμενη δόση είναι 1 mg μία φορά την ημέρα. Η θεραπεία θα πρέπει να συνεχίζεται για όσο χρονικό διάστημα εξακολουθεί να αντλεί όφελος ο ασθενής και οι ανεπιθύμητες ενέργειες είναι ανεκτές. Η δόση μπορεί να μειωθεί ή η θεραπεία να διακοπεί στην περίπτωση που εμφανιστούν ορισμένες ανεπιθύμητες ενέργειες.

Πώς δρα το Talzenna;

Η δραστική ουσία του Talzenna, η ταλαζοπαρίμπη, αναστέλλει τη δράση των ενζύμων που ονομάζονται ανθρώπινα ένζυμα της πολυμεράσης της πολυ-άδενο διφωσφορικής ριβόζης (PARP), τα οποία είναι πρωτεΐνες που συμβάλλουν στην επιδιόρθωση του DNA που έχει υποστεί βλάβη στα κύτταρα (τόσο σε φυσιολογικά κύτταρα όσο και σε καρκινικά κύτταρα) κατά τη διάρκεια της κυτταρικής διαίρεσης. Ως εκ τούτου, όταν αναστέλλεται η δράση των πρωτεϊνών PARP, το DNA που έχει υποστεί βλάβη στα καρκινικά κύτταρα δεν μπορεί να επιδιορθωθεί και, συνεπώς, τα καρκινικά κύτταρα νεκρώνονται.

Πηγη: https://healthpharma.gr/

Νέες εκτιμήσεις προβλέπουν ότι ο αριθμός των ασθενών με διαβήτη θα αυξηθεί από 529 εκατομμύρια το 2021 σε περισσότερα από 1,3 δισεκατομμύρια το 2050. Καμία χώρα δεν αναμένεται να καταγράψει μείωση του αριθμού των διαβητικών τα επόμενα 30 χρόνια.

Ο αριθμός των ασθενών με διαβήτη σε όλο τον κόσμο θα υπερδιπλασιαστεί έως το 2050, σύμφωνα με νέα μελέτη που επιρρίπτει ευθύνες στην ταχεία αύξηση των επιπέδων παχυσαρκίας και στη διεύρυνση των υγειονομικών ανισοτήτων.

Οι ειδικοί χαρακτήρισαν τα στοιχεία ανησυχητικά, λέγοντας ότι ο διαβήτης προσβάλλει όλο και περισσοτέρους ανθρώπους παγκοσμίως, αποτελώντας σημαντική απειλή για τους ανθρώπους και τα συστήματα υγειονομικής περίθαλψης.

Θα αυθηθεί επιθετικά τα επόμενα χρόνια

«Ο διαβήτης παραμένει μια από τις μεγαλύτερες απειλές της εποχής μας για τη δημόσια υγεία και πρόκειται να αυξηθεί επιθετικά τις επόμενες τρεις δεκαετίες σε κάθε χώρα, ηλικιακή ομάδα και φύλο, αποτελώντας σοβαρή πρόκληση για τα συστήματα υγειονομικής περίθαλψης παγκοσμίως», δήλωσε η δρ Σιβάνι Αγκαργουάλ, της Ιατρικής Σχολής Άλμπερτ Αϊνστάιν της Νέας Υόρκης.

Ο ΟΗΕ έχει προβλέψει ότι μέχρι το 2050 ο παγκόσμιος πληθυσμός θα είναι περίπου 9,8 δισεκατομμύρια. Αυτό υποδηλώνει ότι μέχρι τότε, ένας στους οκτώ ανθρώπους θα ζει με διαβήτη.

«Ο διαβήτης τύπου 2, ο οποίος αποτελεί το μεγαλύτερο μέρος των περιπτώσεων διαβήτη, μπορεί να προληφθεί σε μεγάλο βαθμό και σε ορισμένες περιπτώσεις να αντιστραφεί εάν εντοπιστεί και αντιμετωπιστεί νωρίς στην πορεία της νόσου. Ωστόσο, όλα τα στοιχεία δείχνουν ότι ο επιπολασμός του διαβήτη αυξάνεται παγκοσμίως, κυρίως λόγω της αύξησης της παχυσαρκίας που προκαλείται από πολλαπλούς παράγοντες», έγραψαν οι συγγραφείς της μελέτης.

Οι μειονοτικές εθνοτικές ομάδες και η γεωγραφική ανισότητα παίζουν ρόλο

Ο θεσμικός ρατσισμός που βιώνουν οι μειονοτικές εθνοτικές ομάδες και η γεωγραφική ανισότητα αυξάνουν τα ποσοστά διαβήτη, ασθενειών, νοσημάτων και θανάτων σε όλο τον κόσμο, ανέφεραν οι συγγραφείς. Οι άνθρωποι που ανήκουν σε περιθωριοποιημένες κοινότητες έχουν λιγότερες πιθανότητες να έχουν πρόσβαση σε βασικά φάρμακα όπως η ινσουλίνη, Επιπλέον, δεν ελέγχουν συστηματικά το σάκχαρό τους, έχουν χαμηλότερη ποιότητα ζωής και μειωμένο προσδόκιμο ζωής.

Η πανδημία του κορονοϊού ενίσχυσε τις ανισότητες μεταξύ των διαβητικών σε παγκόσμιο επίπεδο. Τα άτομα με διαβήτη είχαν διπλάσιες πιθανότητες να αναπτύξουν σοβαρή λοίμωξη Covid-19 και να πεθάνουν σε σχέση με τα μη διαβητικά άτομα, ιδίως μεταξύ των μειονοτικών εθνοτικών ομάδων, ανέφεραν οι συγγραφείς.

«Οι ρατσιστικές πολιτικές, όπως ο οικιστικός διαχωρισμός, επηρεάζουν το πού ζουν οι άνθρωποι, την πρόσβασή τους σε επαρκή και υγιεινά τρόφιμα και υπηρεσίες υγειονομικής περίθαλψης», δήλωσε ο συν-συγγραφέας Λέοναρντ Εγκέντ της Ιατρικής Σχολής του Ουισκόνσιν.

«Αυτή η διευρυνόμενη ανισότητα στον διαβήτη οδηγεί σε σημαντικά χάσματα στη φροντίδα και τα κλινικά αποτελέσματα για άτομα από ιστορικά αδικημένες φυλετικές και εθνοτικές ομάδες», τονίζουν οι ερευνητές.

Σύμφωνα με την έρευνα, οι συνθήκες εργασίας και διαμονής έχουν μακροπρόθεσμες επιπτώσεις στην εξέλιξη του διαβήτη σε όλο τον κόσμο.

«Είναι ζωτικής σημασίας ο αντίκτυπος των κοινωνικών και οικονομικών παραγόντων στον διαβήτη να αναγνωριστεί, να κατανοηθεί και να ενσωματωθεί στις προσπάθειες για την ανάσχεση της παγκόσμιας κρίσης του διαβήτη», τόνισε η δρ Αλίσα Γουέιντ, συν-συγγραφέας και αναπληρώτρια καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Witwatersrand της Νότιας Αφρικής.

Η πάθηση γίνεται όλο και πιο κοινή σε άτομα κάτω των 40 ετών, με τις υποβαθμισμένες γεωγραφικές ζώνες να πλήττονται περισσότερο.

«Αυτή η σημαντική μελέτη υπογραμμίζει την τεράστια κλίμακα της κρίσης του διαβήτη που αντιμετωπίζουμε, τόσο στο Ηνωμένο Βασίλειο όσο και σε όλο τον κόσμο», δήλωσε ο Κρις Ασκιού, διευθύνων σύμβουλος του Diabetes UK.

«Η εθνικότητα, ο τόπος διαμονής και το εισόδημα επηρεάζουν τις πιθανότητες εμφάνισης διαβήτη τύπου 2, τη φροντίδα που λαμβάνουν οι διαβητικοί και τη μακροπρόθεσμη υγεία τους, και όλα αυτά είναι αλληλένδετα. Η ανάγκη για συντονισμένη διακρατική δράση για την αντιμετώπιση των ανισοτήτων στον επιπολασμό και τα αποτελέσματα του διαβήτη, καθώς και των υποκείμενων συνθηκών της κακής υγείας, όπως η φτώχεια και η διαβίωση με παχυσαρκία, δεν ήταν ποτέ μεγαλύτερη ή πιο επείγουσα», κατέληξε ο Ασκιού.

Τα ευρήματα της μελέτης δημοσιεύθηκαν στο «The Lancet Diabetes & Endocrinology».

ΠΗΓΗ: Guardian

Πηγη: https://healthstories.gr/