Συντάκτης: grammateia

Σύμφωνα με τον ΠΟΥ, περισσότερα από 87.000 επιβεβαιωμένα κρούσματα mpox έχουν εντοπιστεί παγκοσμίως από τις αρχές του περασμένου έτους και περισσότεροι από 120 άνθρωποι έχουν χάσει τη ζωή τους.

Ο Sajid Shah, ένας αξιωματούχος του υπουργείου Υγείας, δήλωσε ότι ο ασθενής έχει τεθεί σε καραντίνα σε νοσοκομείο της πρωτεύουσας και έχει ξεκινήσει η ανίχνευση επαφών. «Μέχρι στιγμής δεν υπάρχουν ενδείξεις τοπικής μετάδοσης του mpox στο Πακιστάν και ο κίνδυνος διεθνούς εξάπλωσης της νόσου από το Πακιστάν παραμένει χαμηλός», δήλωσε ο Shah στο Al Jazeera. Πρόσθεσε ότι έχει εκδοθεί συναγερμός σε όλα τα αεροδρόμια της χώρας και στις επαρχιακές υπηρεσίες υγείας για να διασφαλιστεί «παρακολούθηση, εντοπισμός επαφών και ταχεία ταυτοποίηση ύποπτων κρουσμάτων».

Ο Μουσταφά Τζαμάλ Κάζι, ανώτερος αξιωματούχος του υπουργείου, είπε ότι ο ασθενής στάλθηκε σε απομόνωση στις 21 Απριλίου μετά την άφιξή του στο Πακιστάν. «Καθώς ο ασθενής ήταν αρκετά αδιάθετος, τον στείλαμε σε καραντίνα σε ένα νοσοκομείο εδώ και πραγματοποιήσαμε εξετάσεις για να προσδιορίσουμε τι ήταν λάθος με αυτόν», είπε ο Kazi στο Al Jazeera. Είπε ότι μετά τον εντοπισμό κρουσμάτων mpox σε άλλες χώρες, το Πακιστάν αύξησε την επαγρύπνησή του σε όλα τα διεθνή αεροδρόμιά του και ανέπτυξε ομάδες υγείας.

«Έχουμε εκπαιδευμένο προσωπικό που έχει αναπτυχθεί στα αεροδρόμια και τους έχει παρασχεθεί η απαιτούμενη υλικοτεχνική υποστήριξη, όπως γάντια, απολυμαντικά, μάσκες, μεταξύ άλλων», είπε ο Κάζι. «Έχουν αναπτυχθεί επίσης διαδικασίες και προληπτικά μέτρα του ΠΟΥ [Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας] και ασθενοφόρα». Σύμφωνα με τον ΠΟΥ, το mpox είναι μια μολυσματική ασθένεια που προκαλείται από τον ιό της ευλογιάς των πιθήκων. Η ασθένεια μπορεί να μεταδοθεί από μολυσμένα ζώα στον άνθρωπο ή από μολυσμένα άτομα σε άλλα άτομα μέσω στενής επαφής και σταγονιδίων.

Μπορεί να προκαλέσει επώδυνο εξάνθημα, πυρετό, πονόλαιμο και πρησμένους λεμφαδένες. Ένα παγκόσμιο ξέσπασμα της νόσου αναφέρθηκε τον Μάιο του περασμένου έτους σε όλη την Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική. Σύμφωνα με τον ΠΟΥ, περισσότερα από 87.000 επιβεβαιωμένα κρούσματα mpox έχουν εντοπιστεί παγκοσμίως από τις αρχές του περασμένου έτους και περισσότεροι από 120 άνθρωποι έχουν χάσει τη ζωή τους. Οι Ηνωμένες Πολιτείες προηγούνται στον απολογισμό με περισσότερα από 30.000 κρούσματα και 44 θανάτους.

Ο ΠΟΥ είπε ότι η παγκόσμια επιδημία επηρέασε κυρίως τους ομοφυλόφιλους, τους αμφιφυλόφιλους και άλλους άνδρες που κάνουν σεξ με άνδρες καθώς ο ιός εξαπλώθηκε από άτομο σε άτομο μέσω σεξουαλικών δικτύων. Ωστόσο, ενώ οι άνδρες που κάνουν σεξ με άνδρες είναι πιθανό να επηρεαστούν δυσανάλογα, οι υγειονομικοί αξιωματούχοι τόνισαν ότι οποιοσδήποτε μπορεί να προσβληθεί από mpox. Ο Σαχ είπε ότι από τον Μάιο, παραπέμφθηκαν 22 δείγματα από ύποπτα κρούσματα στο Πακιστάν από διαφορετικά μέρη της χώρας και τα τεστ δεν έδειξαν σημάδια του ιού.

«Το υπουργείο Υγείας παρακολουθεί με εγρήγορση την κατάσταση τόσο σε εθνικό όσο και σε παγκόσμιο επίπεδο, διατηρώντας παράλληλα όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη για να διασφαλίσει την ετοιμότητα, την έγκαιρη απόκριση και τον περιορισμό των κρουσμάτων mpox στο Πακιστάν», είπε. Ο ιός mpox ανακαλύφθηκε στη Δανία το 1958 και το πρώτο κρούσμα του ανθρώπου που αναφέρθηκε ήταν ένα αγόρι εννέα μηνών στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό το 1970, σύμφωνα με τον ΠΟΥ. Η εξάπλωση της νόσου επιβραδύνθηκε με μόνο σποραδικά κρούσματα που εντοπίστηκαν στην Κεντρική και Δυτική Αφρική πριν αναφερθεί ένα ξέσπασμα στις ΗΠΑ το 2003.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Η δοκιμή αυτή αποτελεί παράδειγμα επίτευξης του υψηλότερου επιπέδου τεκμηρίωσης με τη χρήση των υφιστάμενων πόρων. Το μητρώο από το Εθνικό Πρόγραμμα Βελτίωσης της Χειρουργικής Ποιότητας του Αμερικανικού Κολλεγίου Χειρουργών ACS NSQIP χρησιμοποιεί δεδομένα προσαρμοσμένα στον κίνδυνο που συλλέγονται από ιατρικούς φακέλους από κλινικά εκπαιδευμένο προσωπικό και περιλαμβάνει αξιολόγηση της κατάστασης του ασθενούς 30 ημέρες μετά από μια χειρουργική επέμβαση.

Λοιμώξεις: Η πρώτη τυχαιοποιημένη κλινική δοκιμή που συνδέεται με δεδομένα μητρώου από το Εθνικό Πρόγραμμα Βελτίωσης της Χειρουργικής Ποιότητας του Αμερικανικού Κολλεγίου Χειρουργών (ACS NSQIP) δείχνει ότι για τους ασθενείς που υποβάλλονται σε παγκρεατοδουοδεκαδακτυλεκτομή, γνωστή και ως επέμβαση Whipple, η αλλαγή των αντιβιοτικών πριν από την επέμβαση μειώνει το ποσοστό των λοιμώξεων του χειρουργικού πεδίου (SSI). Τα ευρήματα δημοσιεύθηκαν πρόσφατα στην Εφημερίδα του Αμερικανικού Ιατρικού Συλλόγου (Journal of the American Medical Association) (JAMA). Η κλινική δοκιμή είναι επίσης η πρώτη συνδεδεμένη με μητρώο χειρουργική κλινική δοκιμή που ολοκληρώθηκε στη Βόρεια Αμερική, σύμφωνα με τους ερευνητές.

“Το μητρώο από το Εθνικό Πρόγραμμα Βελτίωσης της Χειρουργικής Ποιότητας του Αμερικανικού Κολλεγίου Χειρουργών ACS NSQIP έχει μακρά ιστορία στη συλλογή δεδομένων υψηλής ποιότητας και στη βοήθεια των νοσοκομείων που χρησιμοποιούν τα δεδομένα αυτά για να βελτιώσουν τη φροντίδα που παρέχουν στους ασθενείς. Αυτή η μελέτη αποτελεί μια σημαντική εξέλιξη για την αξιοποίηση αυτών των δεδομένων για την υποστήριξη μιας τυχαιοποιημένης κλινικής δοκιμής και τη βελτίωση των αποτελεσμάτων των χειρουργικών ασθενών”, δήλωσε ο συν-συγγραφέας της μελέτης Clifford Y. Ko, MD, MS, MSHS, FACS, FASCRS, διευθυντής του Τμήματος Έρευνας και Βέλτιστης Φροντίδας Ασθενών της ACS. “Από την ίδρυσή του, το μητρώο από το Εθνικό Πρόγραμμα Βελτίωσης της Χειρουργικής Ποιότητας του Αμερικανικού Κολλεγίου Χειρουργών ACS NSQIP έχει συνδεθεί με τη βελτίωση της χειρουργικής ασφάλειας και έχει βοηθήσει τα νοσοκομεία και τους γιατρούς να παρέχουν καλύτερη φροντίδα στους ασθενείς. Τώρα, τα δεδομένα αυτά χρησιμοποιούνται και για την προώθηση της επιστήμης της ιατρικής”. Οι τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές παρέχουν το υψηλότερο επίπεδο επιστημονικών αποδείξεων, ωστόσο η διεξαγωγή τους μπορεί να είναι δαπανηρή λόγω του κόστους συλλογής δεδομένων.

Με τη συλλογή δεδομένων για τη δοκιμή από το μητρώο από το Εθνικό Πρόγραμμα Βελτίωσης της Χειρουργικής Ποιότητας του Αμερικανικού Κολλεγίου Χειρουργών ACS NSQIP, οι ερευνητές μπόρεσαν να πραγματοποιήσουν την κλινική δοκιμή με σημαντικά μειωμένο κόστος. Η δοκιμή αυτή αποτελεί παράδειγμα επίτευξης του υψηλότερου επιπέδου τεκμηρίωσης με τη χρήση των υφιστάμενων πόρων. Το μητρώο από το Εθνικό Πρόγραμμα Βελτίωσης της Χειρουργικής Ποιότητας του Αμερικανικού Κολλεγίου Χειρουργών ACS NSQIP χρησιμοποιεί δεδομένα προσαρμοσμένα στον κίνδυνο που συλλέγονται από ιατρικούς φακέλους από κλινικά εκπαιδευμένο προσωπικό και περιλαμβάνει αξιολόγηση της κατάστασης του ασθενούς 30 ημέρες μετά από μια χειρουργική επέμβαση. Τα νοσοκομεία που συμμετέχουν στο μητρώο από το Εθνικό Πρόγραμμα Βελτίωσης της Χειρουργικής Ποιότητας του Αμερικανικού Κολλεγίου Χειρουργών ACS NSQIP χρησιμοποιούν αυτή την εθνικά επικυρωμένη, βασισμένη στα αποτελέσματα προσέγγιση για τη μέτρηση και τη βελτίωση της ποιότητας της χειρουργικής περίθαλψης που παρέχουν. Η παγκρεατοδωδεκαδακτυλεκτομή είναι η κύρια χειρουργική θεραπεία για τον καρκίνο του παγκρέατος και περιλαμβάνει την αφαίρεση της κεφαλής του παγκρέατος. Η επέμβαση χρησιμοποιείται επίσης για τη θεραπεία καλοήθων καταστάσεων και άλλων καρκίνων. Παρά τη βελτίωση της επιβίωσης από τη χειρουργική επέμβαση με την πάροδο των ετών, η συχνότητα εμφάνισης μικροβίων SSI μετά τη διαδικασία παραμένει υψηλή.

Σχεδιασμός μελέτης και ευρήματα

Οι ερευνητές εξέτασαν κατά πόσον τα αντιβιοτικά ευρέος φάσματος, συγκεκριμένα η πιπερακιλλίνη-ταζομπακτάμη, βελτίωσαν τα ποσοστά μετεγχειρητικών μικροβίων SSI σε σύγκριση με την κεφοξιτίνη, ένα αντιβιοτικό τυπικής φροντίδας. Η τυχαιοποιημένη κλινική δοκιμή φάσης 3 κάλυψε 26 νοσοκομεία στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά. Στη δοκιμή, η οποία διήρκεσε από τον Νοέμβριο του 2017 έως τον Αύγουστο του 2021, συμμετείχαν 778 ασθενείς.

Το ποσοστό των λοιμώξεων SSIs στις 30 ημέρες μετά την επέμβαση ήταν το πρωταρχικό αποτέλεσμα που μετρήθηκε:

Το 19,8% των ασθενών στην ομάδα αντιβιοτικών ευρέος φάσματος εμφάνισε μικρόβια SSI

το 32,8% των ασθενών στην ομάδα των αντιβιοτικών τυπικής φροντίδας είχαν μικρόβια SSI

Η προεγχειρητική χρήση αντιβιοτικών ευρέος φάσματος σε αυτούς τους ασθενείς οδήγησε επίσης σε βελτιωμένα ποσοστά μετεγχειρητικής σήψης και μετεγχειρητικού παγκρεατικού συριγγίου. Τα ποσοστά θνησιμότητας ήταν επίσης χαμηλότερα για τους ασθενείς με αντιβιοτικά ευρέος φάσματος. Οι συγγραφείς καταλήγουν στο συμπέρασμα: “Τα ευρήματα υποστηρίζουν τη χρήση της πιπερακιλλίνης-ταζομπακτάμης ως συνήθη φροντίδα για την ανοικτή παγκρεατοδωδεκαδακτυλεκτομή”. Η βελτίωση της ασφάλειας της χειρουργικής επέμβασης κατά του καρκίνου βοηθά τόσο τους ασθενείς όσο και την κλινική ομάδα να αντιμετωπίσουν τον καρκίνο πιο κατάλληλα και πιο επιτυχώς. Τα ευρήματα αυτής της κλινικής δοκιμής παρέχουν έναν καλύτερο τρόπο για τη μείωση της μικροβιακής λοίμωξης SSI σε μια εξαιρετικά πολύπλοκη χειρουργική επέμβαση για τη φροντίδα του καρκίνου.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Οι χρόνιες παθήσεις αποτελούν ένα σημαντικό ζήτημα δημόσιας υγείας, με σημαντικό αντίκτυπο στα άτομα και την κοινωνία στο σύνολό της.

Οι χρόνιες ασθένειες είναι μακροχρόνιες καταστάσεις που συχνά αναπτύσσονται αργά με την πάροδο του χρόνου και συνήθως χαρακτηρίζονται από επίμονα και επαναλαμβανόμενα συμπτώματα. Αυτές οι παθήσεις μπορούν να προκληθούν από μια σειρά παραγόντων, συμπεριλαμβανομένης της γενετικής προδιάθεσης, της περιβαλλοντικής έκθεσης, των επιλογών του τρόπου ζωής και της ηλικίας. Ορισμένα κοινά παραδείγματα χρόνιων ασθενειών περιλαμβάνουν καρδιακές παθήσεις, διαβήτη, καρκίνο, αρθρίτιδα και αναπνευστικές παθήσεις.

Χρόνιες παθήσεις

Οι χρόνιες παθήσεις μπορεί να έχουν σημαντικό αντίκτυπο στην ποιότητα ζωής ενός ατόμου, οδηγώντας σε πόνο, αναπηρία και μειωμένη κινητικότητα. Μπορεί επίσης να είναι δαπανηρή η διαχείρισή τους, με δαπάνες που σχετίζονται με τη φαρμακευτική αγωγή, τη νοσηλεία και τη συνεχή ιατρική φροντίδα.

Ένας από τους κύριους παράγοντες κινδύνου για τις χρόνιες ασθένειες είναι οι επιλογές του τρόπου ζωής. Ανθυγιεινές συμπεριφορές όπως το κάπνισμα, η υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ, η διατροφή με υψηλή περιεκτικότητα σε κορεσμένα και τρανς λιπαρά και η έλλειψη σωματικής δραστηριότητας μπορούν να αυξήσουν τον κίνδυνο εμφάνισης χρόνιων ασθενειών. Επιπλέον, περιβαλλοντικοί παράγοντες όπως η ατμοσφαιρική ρύπανση και η έκθεση σε τοξίνες μπορούν επίσης να συμβάλουν στην ανάπτυξη χρόνιων ασθενειών.

Οι γενετικοί παράγοντες παίζουν επίσης ρόλο στην ανάπτυξη χρόνιων ασθενειών. Ορισμένα άτομα μπορεί να έχουν γενετική προδιάθεση για ορισμένες παθήσεις, όπως οι καρδιακές παθήσεις ή ο καρκίνος. Ενώ οι γενετικοί παράγοντες δεν μπορούν να αλλάξουν, τα άτομα μπορούν να λάβουν μέτρα για τη διαχείριση του κινδύνου τους, όπως το να υποβάλλονται σε τακτικές εξετάσεις ή να κάνουν αλλαγές στον τρόπο ζωής τους.

Ο αντίκτυπος των χρόνιων ασθενειών στην κοινωνία είναι σημαντικός, τόσο όσον αφορά τις δαπάνες υγειονομικής περίθαλψης όσο και την απώλεια παραγωγικότητας. Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, τα χρόνια νοσήματα αποτελούν την κύρια αιτία θανάτου και αναπηρίας παγκοσμίως, αντιπροσωπεύοντας το 70% όλων των θανάτων παγκοσμίως. Επιβαρύνουν επίσης σημαντικά τα συστήματα υγειονομικής περίθαλψης, με εκτιμήσεις που δείχνουν ότι οι χρόνιες ασθένειες ευθύνονται για το 80% των δαπανών υγειονομικής περίθαλψης σε ορισμένες χώρες.

Η πρόληψη και η διαχείριση των χρόνιων ασθενειών απαιτεί μια πολύπλευρη προσέγγιση. Οι προσπάθειες πρόληψης πρέπει να επικεντρωθούν στην προώθηση υγιεινών συμπεριφορών, όπως η τακτική σωματική δραστηριότητα και η ισορροπημένη διατροφή, και στη μείωση της έκθεσης σε περιβαλλοντικές τοξίνες. Η έγκαιρη ανίχνευση και διαχείριση των χρόνιων ασθενειών μπορεί επίσης να είναι αποτελεσματική στη μείωση των επιπτώσεών τους, μέσω τακτικών εξετάσεων και έγκαιρης παρέμβασης.

Η αποτελεσματική διαχείριση των χρόνιων ασθενειών περιλαμβάνει συνήθως ένα συνδυασμό φαρμακευτικής αγωγής, τροποποιήσεων του τρόπου ζωής και συνεχιζόμενης ιατρικής περίθαλψης. Τα άτομα με χρόνιες παθήσεις θα πρέπει να συνεργάζονται στενά με τους παρόχους υγειονομικής περίθαλψης για να αναπτύξουν ένα ολοκληρωμένο σχέδιο διαχείρισης που να ανταποκρίνεται στις ατομικές ανάγκες και ανησυχίες τους.

Εν κατακλείδι, οι χρόνιες παθήσεις αποτελούν ένα σημαντικό ζήτημα δημόσιας υγείας, με σημαντικό αντίκτυπο στα άτομα και την κοινωνία στο σύνολό της. Οι προσπάθειες πρόληψης που επικεντρώνονται στην προώθηση υγιεινών συμπεριφορών και στη μείωση της έκθεσης σε περιβαλλοντικές τοξίνες, καθώς και στην έγκαιρη ανίχνευση και διαχείριση των χρόνιων ασθενειών, μπορούν να είναι αποτελεσματικές στη μείωση των επιπτώσεών τους. Η συνεχιζόμενη έρευνα και η καινοτομία στην πρόληψη και τη διαχείριση των χρόνιων ασθενειών θα είναι καθοριστικής σημασίας για τη βελτίωση της ποιότητας ζωής όσων ζουν με αυτές τις παθήσεις.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

“Η εξεύρεση τρόπου επίλυσης ενός προβλήματος, όπως η πρώιμη παιδική παχυσαρκία, αφορά επίσης την αύξηση της ισότητας. Η υπέρβαση των απομονωμένων προσεγγίσεων στη συστημική σκέψη δίνει στους ανθρώπους έναν τρόπο λειτουργίας που χρησιμοποιεί μια παρόμοια γλώσσα για να μιλήσει για το πώς τα συστήματα ευνοούν ή φέρνουν σε μειονεκτική θέση ορισμένες ομάδες στην υγεία”.

Παιδική Παχυσαρκία: Μια νέα μελέτη από ερευνητές της Σχολής Επιστήμης και Πολιτικής Διατροφής Friedman του Πανεπιστημίου Tufts και άλλους δείχνει πώς η συγκέντρωση συνασπισμών ατόμων από την κυβέρνηση, τη δημόσια υγεία, την υγειονομική περίθαλψη, τη δημόσια εκπαίδευση και άλλους τομείς για την αντιμετώπιση ενός ζητήματος δημόσιας υγείας μπορεί να οδηγήσει σε καλύτερες πολιτικές, συστήματα και περιβάλλοντα αλλαγής. Η έρευνά τους, που δημοσιεύθηκε πρόσφατα στο περιοδικό BMC Public Health, επικεντρώνεται στην επιδημία της πρώιμης παιδικής παχυσαρκίας που πλήττει παιδιά ηλικίας 2-5 ετών. Δείχνει όχι μόνον ότι η στροφή από την εργασία σε απομονωμένους τομείς στη συνεργασία μεταξύ των τομέων λειτουργεί, αλλά και πώς λειτουργεί. “Το να φέρνουμε σε επαφή ανθρώπους από διάφορους τομείς τους βοηθά να αναπτύξουν μια κοινή κατανόηση του προβλήματος και να επινοήσουν λύσεις για το σύνολο της κοινότητας και το σύνολο των συστημάτων”, λέει η Χριστίνα Οικονόμου, προσωρινή κοσμήτορας της Σχολής Friedman και πρώτη συγγραφέας της μελέτης. “Αυτή η “συστημική σκέψη” αυξάνει τη γνώση και τη συνεργασία. Ίσως το πιο σημαντικό, διαχέει αυτή τη γνώση στα κοινωνικά και επαγγελματικά δίκτυα των μελών του συνασπισμού”.

Το αποτέλεσμα, όπως αποδεικνύει η νέα αυτή έρευνα, είναι η αυξημένη γνώση μεταξύ περισσότερων ανθρώπων σε πολλούς τομείς που οδηγεί σε καλύτερες πολιτικές, συστήματα και περιβάλλοντα για τη δημιουργία αλλαγών. Σχεδόν το 14% των μικρών παιδιών είναι παχύσαρκα. Σχεδόν το 14% των παιδιών ηλικίας 2-5 ετών έχουν παχυσαρκία, γεγονός που καθιστά πιο πιθανό να εμφανίσουν παχυσαρκία κατά την εφηβεία και την ενηλικίωση και αυξάνει τον κίνδυνο για διαβήτη, υπέρταση, καρδιαγγειακά νοσήματα, ακόμη και για ορισμένες μορφές καρκίνου στη μετέπειτα ζωή τους. Τα ποσοστά παχυσαρκίας στην πρώιμη παιδική ηλικία είναι σημαντικά υψηλότερα μεταξύ των ισπανόφωνων και των αφροαμερικανών παιδιών σε σύγκριση με τα λευκά παιδιά. Αυτά τα στατιστικά στοιχεία και οι ανισότητες στην υγεία που αναδεικνύουν δεν έχουν αλλάξει τα τελευταία χρόνια, λέει η Larissa Calancie, βοηθός καθηγήτρια έρευνας στη Σχολή Friedman και μία από τους συν-συγγραφείς της μελέτης. “Ανέκδοτα, και σε μικρής κλίμακας μελέτες, γνωρίζουμε ότι η ενθάρρυνση των γονέων να επαινούν τις υγιείς συμπεριφορές των παιδιών, η εκπαίδευση των γονέων για τη συνέχιση του θηλασμού ή τη μείωση του χρόνου που αφιερώνουν τα παιδιά στην οθόνη και η εμπλοκή των παρόχων υγειονομικής περίθαλψης να συζητούν για το υγιές βάρος με τους φροντιστές των μικρών ασθενών τους μπορεί να είναι αποτελεσματική”, λέει η ίδια.

Εμπόδια σε όλες τις κοινότητες

Δυστυχώς, οι γονείς, οι πάροχοι υγειονομικής περίθαλψης και οι επαγγελματίες της πρώιμης παιδικής φροντίδας συχνά αντιμετωπίζουν εμπόδια στην υιοθέτηση στρατηγικών πρόληψης της παχυσαρκίας που βασίζονται σε αποδείξεις όπως αυτές, εκτός εάν υπάρξουν περιβαλλοντικές και πολιτικές αλλαγές στα ευρύτερα συστήματα και την κοινότητα, λέει η Calancie. Για παράδειγμα, το πρόγραμμα “Γυναίκες και βρέφη-παιδιά” παρέχει κουπόνια σε άτομα με παιδιά κάτω των 5 ετών που έχουν χαμηλό εισόδημα για να αγοράζουν πιο θρεπτικά τρόφιμα. Αλλά οι γονείς πρέπει να γνωρίζουν για το πρόγραμμα και πώς να υποβάλουν αίτηση. Η ενθάρρυνση των φροντιστών να επαινούν υγιεινές διατροφικές επιλογές είναι μια επιλογή μόνο για όσους έχουν πρόσβαση σε αυτές τις πιο υγιεινές διατροφικές επιλογές. Ο θηλασμός για τις εργαζόμενες μητέρες μπορεί να αποτελέσει πρόκληση, εκτός εάν υπάρχουν διευκολύνσεις στον χώρο εργασίας για να αντλούν οι μητέρες μητρικό γάλα.

Το “πώς” είναι το μεγάλο ερώτημα

Ενώ οι ερευνητές έχουν διαπιστώσει ότι οι διατομεακές συνεργασίες μπορούν να δημιουργήσουν αλλαγές σε μικρά περιβάλλοντα και στο παρελθόν “δεν είχαμε αδιάσειστα στοιχεία που να αποδεικνύουν πώς αυτές οι διατομεακές συνεργασίες επηρεάζουν την αλλαγή και πώς να χρησιμοποιήσουμε αυτή τη γνώση για να επιφέρουμε διαρκή βελτίωση” λέει η Calancie. Για να απαντήσει σε αυτό το ερώτημα “πώς”, η ομάδα του Tufts σχεδίασε το πρόγραμμα “Shape Up Under 5” στο Somerville της Μασαχουσέτης. Το πρόγραμμα εξέτασε τα αποτελέσματα της συγκέντρωσης μιας επιτροπής 16 ατόμων που εργάζονται στον χώρο της πρώιμης παιδικής ηλικίας από διάφορους τομείς (εκπαίδευση και φροντίδα στην πρώιμη παιδική ηλικία, υγειονομική περίθαλψη, πάρκα και αναψυχή, τοπική δημόσια υγεία και δημόσια σχολεία). Η επιτροπή συναντήθηκε 16 φορές -κάθε τέσσερις έως έξι εβδομάδες- σε συνεδρίες που διευκόλυνε η ομάδα του Tufts χρησιμοποιώντας μεθόδους δημιουργίας ομαδικών μοντέλων. Με τη βοήθεια της ομάδας Tufts, η ομάδα απέκτησε μια κοινή ολοκληρωμένη άποψη για το τι επηρεάζει την παιδική παχυσαρκία, ποιοι τροποποιήσιμοι παράγοντες μπορούν να επηρεάσουν το ποσοστό παιδικής παχυσαρκίας, ποιοι πόροι είναι διαθέσιμοι και πώς να παρέμβει αποτελεσματικά κάποιος που ασχολείται σε ατομικό ή κοινοτικό επίπεδο με μικρά παιδιά. Οι παράγοντες που μπορούν να μειώσουν την πρώιμη παιδική παχυσαρκία περιλαμβάνουν το θηλασμό, την αποφυγή ή τη μείωση της κατανάλωσης ζαχαρούχων ποτών και την προώθηση μιας διατροφής με φρούτα, λαχανικά, δημητριακά ολικής αλέσεως και άπαχη πρωτεΐνη, καθώς και τη μείωση του χρόνου παρακολούθησης και την αύξηση της σωματικής δραστηριότητας. Η ομάδα έμαθε για αυτές τις επιρροές, μοντελοποίησε πιθανές παρεμβάσεις και τελικά καθόρισε προτεραιότητες ως προς το είδος του προγράμματος που πρέπει να αναπτυχθεί με βάση αυτή τη διαδικασία.

“Έγιναν σκεπτόμενοι σε συστήματα, αντί να σκέφτονται στα δικά τους σιλό”, λέει ο Economos. Μέσω αυτής της διαδικασίας, ο συνασπισμός αποφάσισε να οργανώσει μια επικοινωνιακή εκστρατεία σε επίπεδο κοινότητας σε τέσσερις γλώσσες, η οποία θα ήταν πολιτισμικά κατάλληλη και απλοποιημένη για ένα ευρύ κοινό. Τα υλικά διαδόθηκαν σε όλη την κοινότητα του Somerville όπου τα παιδιά και οι φροντιστές περνούν τον χρόνο τους. Χρησιμοποιώντας νέα εργαλεία που σχεδιάστηκαν για να μετρήσουν αν και πώς η διαδικασία του συνασπισμού ήταν αποτελεσματική, οι ερευνητές παρατήρησαν ότι κατά τη διάρκεια των δύο ετών του προγράμματος, η γνώση και η δέσμευση αυξήθηκαν τόσο μεταξύ των μελών του συνασπισμού όσο και μεταξύ σχεδόν 200 μελών των κοινωνικών τους δικτύων. Οι συμμετέχοντες ανέφεραν, επίσης, σημαντικές αλλαγές σε πολιτικές, συστήματα και περιβάλλοντα που υποστηρίζουν την πρόληψη της παιδικής παχυσαρκίας. Μεταξύ των αλλαγών που δήλωσαν ότι είδαν όσοι συμμετείχαν στη μελέτη ήταν η αυξημένη δέσμευση σε διάφορες πτυχές του δομημένου περιβάλλοντος, όπως οι διευκολύνσεις στον χώρο εργασίας για τον θηλασμό, η αυξημένη χρήση των δημόσιων πάρκων και των πισινών στο Somerville, η διαθεσιμότητα υλικού για την προαγωγή της υγείας στους χώρους εργασίας, καθώς και η κατάρτιση και η υποστήριξη για δραστηριότητες προαγωγής της υγείας σε διάφορους χώρους.

“Συχνά τα προγράμματα δημιουργούνται με βραχυπρόθεσμο τρόπο, για χρήση σε έναν μόνο τομέα, και θέτουν σε μειονεκτική θέση άτομα που βρίσκονται ήδη σε μειονεκτική θέση λόγω του δομικού ρατσισμού, της φτώχειας και άλλων δυνάμεων”, σημειώνει ο πρύτανης Οικονόμου. “Η εξεύρεση τρόπου επίλυσης ενός προβλήματος, όπως η πρώιμη παιδική παχυσαρκία, αφορά επίσης την αύξηση της ισότητας. Η υπέρβαση των απομονωμένων προσεγγίσεων στη συστημική σκέψη δίνει στους ανθρώπους έναν τρόπο λειτουργίας που χρησιμοποιεί μια παρόμοια γλώσσα για να μιλήσει για το πώς τα συστήματα ευνοούν ή φέρνουν σε μειονεκτική θέση ορισμένες ομάδες στην υγεία”.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Την ενέσιμη θεραπεία QALSODY (tofersen) 100 mg/15mL της φαρμακευτικής εταιρείας Biogen ενέκρινε η Αμερικανική Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) για τη θεραπεία της Αμυτροφικής Πλευρικής Σκλήρυνσης (ALS) σε ενήλικες που έχουν μετάλλαξη στο γονίδιο της υπεροξειδικής δισμουτάσης 1 (SOD1).

Αυτή η ένδειξη εγκρίνεται με ταχεία διαδικασία, βασιζόμενη στη μείωση της ελαφριάς αλυσίδας των νευρονηματίων (NfL) που παρατηρείται σε ασθενείς που λαμβάνουν θεραπεία με QALSODY. Η συνέχιση της έγκρισης για αυτή την ένδειξη μπορεί να εξαρτάται από την επαλήθευση του κλινικού οφέλους σε επιβεβαιωτική(ες) δοκιμή(ες). Η εν εξελίξει μελέτη ATLAS Φάσης 3 για το tofersen της Biogen (QALSODY) σε άτομα με προσυμπτωματικό SOD1 -ALS θα χρησιμεύσει ως επιβεβαιωτική δοκιμή.

Τα νευροϊνώματα είναι πρωτεΐνες που απελευθερώνονται από τους νευρώνες όταν υποστούν βλάβη, καθιστώντας τους δείκτη νευροεκφυλισμού.

«Για περισσότερο από μια δεκαετία, η Biogen είναι σταθερή στη δέσμευσή της για νέες θεραπείες την ALS και θέλω να ευχαριστήσω τους επιστήμονες, καθώς και ολόκληρη την κοινότητα της ALS, που εργάστηκαν αδιάκοπα για να προσφέρουν αυτή, την πρώτη στο είδος της, θεραπεία σε άτομα με SOD1 -ALS», όπως δηλώνει ο Christopher A. Viehbacher, Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος της Biogen.

«Σήμερα σηματοδοτεί επίσης μια κομβική στιγμή στην έρευνα για την ALS, καθώς επιτύχαμε, για πρώτη φορά, συμφωνία που αποδεικνύει ότι το νευρονήμα μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως υποκατάστατος δείκτης που θα προβλέψει το κλινικό όφελος στο SOD1 -ALS. Πιστεύουμε ότι αυτή η σημαντική επιστημονική πρόοδος θα επιταχύνει περαιτέρω την ανάπτυξη καινοτόμων φαρμάκων για την ALS».

Το QALSODY είναι η πρώτη εγκεκριμένη θεραπεία που στοχεύει μια γενετική αιτία της ALS. Η Biogen συνεργάστηκε με την Ionis Pharmaceuticals για την πρώιμη ανάπτυξη του tofersen.

«Από τότε που οι μεταλλάξεις SOD1 αναγνωρίστηκαν για πρώτη φορά ως αιτία της ALS πριν από 30 χρόνια, η κοινότητα της ALS αναζητά γενετικά στοχευμένες θεραπείες. Το QALSODY αποτελεί μια θεραπεία που στοχεύει στην υποκείμενη αιτία του SOD1 -ALS. Σήμερα σηματοδοτεί μια σημαντική στιγμή στην έρευνα για την ALS καθώς το QALSODY είναι η πρώτη θεραπεία ALS που εγκρίθηκε με βάση έναν βιοδείκτη», όπως δηλώνει από πλευράς του ο Jean Swidler, πρόεδρος του Genetic ALS & FTD: End the Legacy.

«Είμαστε ενθουσιασμένοι που βλέπουμε ποιες μελλοντικές θεραπείες αναπτύσσονται τώρα που γίνεται κατανοητό ότι η μείωση των επιπέδων των νευροινιδίων παρέχει σημαντικές ενδείξεις ότι μια θεραπεία επηρεάζει τη νευροεκφυλιστική διαδικασία».

Η αποτελεσματικότητα του QALSODY αξιολογήθηκε σε μια τυχαιοποιημένη, διπλά-τυφλή, ελεγχόμενη μελέτη με εικονικό φάρμακο διάρκειας 28 εβδομάδων, σε ασθενείς ηλικίας 23 έως 78 ετών, με αδυναμία που αποδίδεται στο ALS και μετάλλαξη SOD1 που επιβεβαιώθηκε από κεντρικό εργαστήριο.

Η μελέτη…

Εκατόν οκτώ (108) ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν 2:1 για να λάβουν θεραπεία είτε με QALSODY 100 mg (n=72), είτε εικονικό φάρμακο (n=36), για 24 εβδομάδες (3 δόσεις φόρτωσης ακολουθούμενες από 5 δόσεις συντήρησης). Η ταυτόχρονη χρήση ριλουζόλης και/ή εδαραβόνης επιτρεπόταν για ασθενείς και κατά την έναρξη το 62% των ασθενών λάμβαναν ριλουζόνη και το 8% των ασθενών έπαιρναν εδαραβόνη.

Πάνω από 28 εβδομάδες στο VALOR, οι συμμετέχοντες στον πληθυσμό της πρωτογενούς ανάλυσης (n=60) που έλαβαν θεραπεία με QALSODY παρουσίασαν μικρότερη μείωση από την έναρξη, όπως μετρήθηκε από την Αναθεωρημένη Κλίμακα Αξιολόγησης της Αμυοτροφικής Πλευρικής Σκλήρυνσης (ALSFRS-R) σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο, αν και τα αποτελέσματα δεν ήταν στατιστικά σημαντικά (προσαρμοσμένη με εικονικό φάρμακο QALSODY μέση διαφορά [95% CI]: 1,2 [-3,2, 5,5]).

Στο συνολικό πληθυσμό με πρόθεση για θεραπεία (n=108), οι συμμετέχοντες που έλαβαν QALSODY παρουσίασαν μείωση 55% του NfL πλάσματος, σε σύγκριση με αύξηση 12% στους συμμετέχοντες που έλαβαν εικονικό φάρμακο (διαφορά στη γεωμετρική μέση αναλογία για το QALSODY προς το εικονικό φάρμακο: 60 %· ονομαστική ρ<0,0001). Επιπλέον, τα επίπεδα της πρωτεΐνης SOD1 του CSF, ένα έμμεσο μέτρο της δέσμευσης στόχου.

Σε μια ενδιάμεση ανάλυση στις 52 εβδομάδες των συμμετεχόντων που είχαν ολοκληρώσει το VALOR και είχαν εγγραφεί σε μια μελέτη επέκτασης ανοιχτής ετικέτας (OLE), παρατηρήθηκαν μειώσεις της NfL σε συμμετέχοντες που έλαβαν προηγουμένως εικονικό φάρμακο και που ξεκίνησαν QALSODY στο OLE, παρόμοιες με τις μειώσεις που παρατηρήθηκαν στο συμμετέχοντες που έλαβαν θεραπεία με QALSODY στο VALOR.

Η έγκριση του QALSODY υποστηρίχθηκε από ολοκληρωμένα αποτελέσματα 12 μηνών από το VALOR και το OLE του, συγκρίνοντας την προηγούμενη έναρξη του tofersen (στην αρχή του VALOR) με την καθυστερημένη έναρξη του tofersen (έξι μήνες αργότερα, στο OLE), που δημοσιεύτηκαν στο The New England Journal of Medicine.

Τι είναι το QALSODY;

Το QALSODY TM (tofersen) είναι ένα συνταγογραφούμενο φάρμακο που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της Αμυοτροφικής Πλευρικής Σκλήρυνσης (ALS) σε ενήλικες που έχουν μετάλλαξη στο γονίδιο της υπεροξειδικής δισμουτάσης 1 ( SOD1). Αυτή η ένδειξη εγκρίνεται με ταχεία έγκριση με βάση τη μείωση της ελαφριάς αλυσίδας των νευρονηματίων πλάσματος (NfL) που παρατηρείται σε ασθενείς που λαμβάνουν θεραπεία με QALSODY. Η συνέχιση της έγκρισης για αυτήν την ένδειξη μπορεί να εξαρτάται από την επαλήθευση του κλινικού οφέλους σε επιβεβαιωτική(ες) δοκιμή(ες).

Πηγη: https://healthpharma.gr/

Σήμερα αναμένεται να συζητηθεί και να ψηφιστεί η δέσμη μέτρων που έχει προταθεί από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για την φαρμακοβιομηχανία, μετά τις αναβολές αρκετών φορών. Η απόφαση θα κρίνει εάν τελικά τη μάχη κέρδισαν οι φαρμαβιομήχανοι ή η Κομισιόν.

Όπως αναφέρει η Politico, η πολυαναμενόμενη δέμη μέτρων καθορίζει νέους κανόνες σε επίπεδο Ένωσης για τη φαρμακοβιομηχανία, με στόχο να καταστήσει την πρόσβαση στα φάρμακα πιο ασφαλή και οικονομικά προσιτή, να ενθαρρύνει την καινοτομία και να μειώσει τη γραφειοκρατία. Αν και η Κομισιόν έχει παραμείνει σιωπηλή για την μεταρρύθμιση, αντιπρόσωποι της βιομηχανίας των φαρμάκων έχουν ασκήσει έντονες πιέσεις κατά των βασικών διατάξεων και έχουν καταφέρει να συμμαχήσουν με την Γερμανία.

Νέοι κανονισμοί για το φάρμακο

Ο πυρήνας της συζήτησης για την μεταρρύθμιση στο χώρο του φαρμάκου περιστρέφεται γύρω από τις αλλαγές στο χρονικό διάστημα που τα νέα φάρμακα εισέρχονται στην αγορά, χωρίς να αμφισβητούνται από τους μη επώνυμους ανταγωνιστές – επί του παρόντος μια δεκαετία – κατά τη διάρκεια του οποίου οι φαρμακευτικές εταιρείες μπορούν να χρεώνουν υψηλές τιμές.

Στο σχέδιο που διέρρευσε, η Επιτροπή προτείνει να μειωθεί αυτή η περίοδος κατά δύο χρόνια, αλλά να επιτραπεί στις εταιρείες που λανσάρουν ένα νέο φάρμακο και στις 27 χώρες μέλη της ΕΕ να πάρουν πίσω μέρος του χρόνου αυτού. Αυτό συμβαίνει επειδή η κυκλοφορία των φαρμάκων είναι σήμερα άνιση, με τους ασθενείς στην Πολωνία να λαμβάνουν νέο φάρμακο, κατά μέσο όρο, δύο χρόνια μετά τους Γερμανούς. Για ασθένειες όπως ο καρκίνος, αυτός ο χρόνος μπορεί να είναι η διαφορά μεταξύ ζωής και θανάτου.

Κόντρα φαρμακευτικών με την Ευρώπη

Οι αλλαγές αυτές συναντούν ισχυρή αντίσταση από τη φαρμακοβιομηχανία, η οποία δεν θέλει να της αφαιρεθούν τα τρέχοντα προνόμια – και θα ήθελε να δει το κούρεμα να μειώνεται ή να καταργείται εντελώς. Το λόμπι της βιομηχανίας στις Βρυξέλλες, η Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Φαρμακευτικών Βιομηχανιών και Συνδέσμων, έχει ήδη κατακρίνει την πρόταση.

«Είτε πρόκειται για λάθος, τυφλή αισιοδοξία, είτε για μια πιο συνειδητή απόφαση της Ευρώπης που βασίζεται στην καινοτομία από τις ΗΠΑ και την Ασία, δεν θα πρέπει να υπάρχει καμία αμφιβολία ότι αυτό που είδαμε ως σχέδιο προτεινόμενης νομοθεσίας θα ήταν εξαιρετικά επιζήμιο για την ανταγωνιστικότητα της καινοτόμου φαρμακοβιομηχανίας της Ευρώπης», δήλωσε η γενική διευθύντρια Nathalie Moll στο POLITICO κατά τη στιγμή της διαρροής.

Αρκετά μεγαλοστελέχη της βιομηχανίας, συμπεριλαμβανομένων των επικεφαλής της Novo Nordisk και της Novartis, δήλωσαν ότι οι φαρμακευτικές εταιρείες είναι πιθανό να μεταβούν στο εξωτερικό. Και η Big Pharma έχει καταστήσει σαφές ότι έχει φίλους σε υψηλές θέσεις.

Έντονη κόντρα προκαλεί η νέα μεταρρύθμιση

Ο πρόεδρος της Επιτροπής Βιομηχανίας Cristian Bușoi, της κεντροδεξιάς ομάδας του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, μαζί με άλλους 34 ευρωβουλευτές, συνέταξε επιστολή προς την Επιτροπή εκ μέρους της βιομηχανίας, η οποία προκάλεσε την απάντηση μιας αντίπαλης ομάδας ευρωβουλευτών που αντιμετωπίζουν με σκεπτικισμό τη φαρμακοβιομηχανία.

Η ανατροπή ήρθε τον Μάρτιο, όταν ο Peter Liese, ο Daniel Caspary και ο Christian Ehler, από το ίδιο γερμανικό χριστιανοδημοκρατικό κόμμα με την πρόεδρο της Επιτροπής Ursula von der Leyen, έστειλαν επιστολή με την οποία επέκριναν την πρόταση πρόσβασης και ζήτησαν από την πρόεδρο της Επιτροπής να «κάνει βελτιώσεις» στο κείμενο. Βεβαίως, μετά την παραλαβή της επιστολής η Επιτροπή ανακοίνωσε ότι καθυστερεί την πρόταση μέχρι το τέλος Απριλίου.

Δεμένα τα χέρια της Κομισιόν – Ποιες χώρες είναι υπέρ και ποιες κατά της πρότασης

Οι γραμμές μάχης έχουν ήδη χαραχθεί μεταξύ των χωρών της ΕΕ, με τη Γερμανία να βρίσκεται στην πρώτη γραμμή της πίεσης κατά της πρότασης, μαζί με την Ιταλία και τη Δανία. Από την άλλη πλευρά της συζήτησης, η Αυστρία, η Εσθονία, η Ουγγαρία, οι Κάτω Χώρες, η Πολωνία και η Σλοβακία έχουν ταχθεί υπέρ της.

Αξίζει να σημειωθεί πως σε κάποιο βαθμό, τα χέρια της Επιτροπής είναι δεμένα από το σχέδιο που διέρρευσε. Αλλά η βιομηχανία έχει ασκήσει πίεση. Το αν τελικά, αυτό είναι το επιθυμητό αποτέλεσμα μένει να το δούμε.

Πηγη: https://healthpharma.gr/

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Πηγη: https://www.iatropedia.gr

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Ο διεθνολόγος, ειδικός σε θέματα βιοασφάλειας, εξηγεί στο iatronet.gr πώς μπορεί να γίνει διασπορά μολυσματικών ασθενειών, με κίνδυνο μεταφοράς και στην Ευρώπη.

Την περασμένη Τρίτη, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας σήμανε συναγερμό, προειδοποιώντας για τον κίνδυνο διασποράς μολυσματικών ασθενειών, λόγω της κατάληψης από ένοπλους μαχητές ενός δημόσιου Εργαστηρίου με δείγματα επικίνδυνων παθογόνων ιών και βακτηρίων.

Ο Αθανάσιος Μποζίνης , διεθνολόγος, αναπληρωτής καθηγητής παγκόσμιας πολιτικής οικονομίας, νέων τεχνολογιών και βιοασφάλειας στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, συμμερίζεται την αγωνία του ΠΟΥ. Μιλώντας στο iatronet.gr δηλώνει πως αξιολογεί ως υψηλό τον κίνδυνο στο πλαίσιο της παγκόσμιας βιοασφάλειας. Εξηγεί τους τρόπους με τους οποίους η ομάδα που έχει καταλάβει το Εργαστήριο θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει βιολογικούς παράγοντες εναντίον της αντίπαλης πλευράς, μολύνοντας το νερό, τρόφιμα ή τον αέρα, ακόμη και με χρήση drone. Μια τέτοια δυνητική εξέλιξη δύναται να προκαλέσει επιδημίες ιλαράς, χολέρας και άλλων μολυσματικών ασθενειών σε τοπικό επίπεδο, ενώ δεν αποκλείεται η μεταφορά τους και στην Ευρώπη, μέσω των μεταναστευτικών ρευμάτων.

Βιο-υβριδικός πόλεμος

“Η οπλοποίηση αυτών των ιών και παθογόνων δεν είναι τόσο απλή, γιατί χρειάζεται ειδική τεχνολογία και ειδική γνώση επιστήμης από εξειδικευμένα άτομα. Όμως αυτό που μπορεί να γίνει στην πραγματικότητα είναι η ηθελημένη διασπορά από μια ομάδα έναντι της αντίπαλης”, διευκρινίζει ο κ. Μποζίνης και προσθέτει: “Η ηθελημένη απελευθέρωση οργανισμών μπορεί να γίνει στο νερό, σε τρόφιμα και στον αέρα. Η συντήρηση, η μεταφορά και χρησιμοποίησή τους σε ευρύτερο πληθυσμό μέσω drones είναι κάτι πιο εξειδικευμένο, το οποίο όμως επίσης μπορεί να γίνει. Δεν ξέρουμε τι είδους τεχνολογία έχουν”.

Ουσιαστικά, παρατηρεί, σε μια τέτοια περίπτωση θα έχουμε υβριδικό πόλεμο. “Στα πλαίσια του υβριδικού πολέμου και του βιο-υβριδικού πολέμου που λέω εγώ, η χρήση drone για διασπορά βιολογικών παραγόντων είναι το μόνο εύκολο. Και ειδικά το βράδυ και ειδικά σε αντιμαχόμενες πλευρές οι οποίες δεν έχουν υψηλή τεχνολογία για εντοπισμό και αντιμετώπιση drone. Εκεί, όποιος έχει τεχνολογικό πλεονέκτημα κερδίζει”, αναφέρει και δεν αποκλείει η ομάδα που έχει καταλάβει το Εργαστήριο να αξιοποιήσει αυτό το πλεονέκτημα. “Τα βιολογικά όπλα είναι ένα ισχυρό τεχνολογικό όπλο. Αν έχω μια σφαίρα και πυροβολήσω κάποιον θα έχω μόνο έναν αντίπαλο νεκρό. Όμως, με τη μόλυνση του αντιπάλου με ιό, δημιουργώ μια βιολογική ‘βόμβα’ που μπορεί να διασπείρει το όπλο παντού”, επισημαίνει και συμπληρώνει: “Επίσης, να έχουμε υπόψη ότι τα βιολογικά όπλα είναι πολύ εύκολο να μεταφερθούν, πολύ δύσκολο να εντοπιστούν, είναι αθόρυβα, άχρωμα, άοσμα και το πιο σημαντικό απ΄ όλα είναι ότι χρειάζεται ειδική εργαστηριακή επεξεργασία προκειμένου να εντοπιστεί τι βιολογικός παράγοντας είναι και να παρθούν τα ανάλογα αντίμετρα”.

Ενδεχόμενο μεταφοράς και στην Ευρώπη

Ο κίνδυνος από μια τέτοια απειλή αφορά πρωτίστως τοπικά το χειμαζόμενο από εμφύλια σύγκρουση Σουδάν, αλλά κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει τη μεταφορά των μολυσματικών ασθενειών και στην Ευρώπη. “Ανάλογα με τον βιολογικό παράγοντα που θα υπάρξει μπορεί να γίνει διασπορά στην ατμόσφαιρα, δηλαδή στο ελεύθερο πεδίο, που θα μπορούσε να μεταφερθεί και αλλού λόγω των μετακινήσεων”, λέει και εξηγεί: “Σε μια μεταφορά με αεροπλάνο, ένας μολυσμένος μπορεί να γίνει βιολογική βόμβα, ενώ υπάρχει ενδεχόμενο μεταφοράς και στην Τουρκία και μέσω αυτής στην Ευρώπη, μέσω των μεταναστευτικών ρευμάτων που ακολουθούν αυτές τις διαδρομές. Δεν μπορούμε να αποκλείσουμε ένα τέτοιο ενδεχόμενο”.

Από τους μικροοργανισμούς που έχει γίνει γνωστό πως υπήρχαν στην κατειλημμένη δομή ο καθηγητής θεωρεί ως πιο επικίνδυνο το βακτήριο που προκαλεί τη χολέρα. “Μπορεί να γίνει διασπορά σε επίπεδο μόλυνσης νερών και να προκαλέσει επιδημία. Από κει και πέρα, και η ιλαρά είναι μια ασθένεια άκρως μεταδοτική, που έχει προκαλέσει ισχυρές πηγές και στην Ευρώπη λόγω εμβολιαστικών κενών”, σημειώνει.

Ανάγκη παγκόσμιας βιοεπιτήρησης

Πέρα από την ενδεχόμενη εσκεμμένη χρήση των βιολογικών παραγόντων, ο κ. Μποζίνης δεν αποκλείει και το ενδεχόμενο ενός ατυχήματος, που πάντα καραδοκεί, όπως κατά μια εκδοχή έχει συμβεί και με την COVID-19. Καλεί τον ΠΟΥ και τη διεθνή κοινότητα να κινητοποιηθεί και να λάβει συγκεκριμένες πρωτοβουλίες. “Θεωρώ ότι δεν έπρεπε απλώς να εντοπίσει το θέμα βιοασφάλειας, αλλά να έχει ήδη προσαρμόσει στρατηγική αντιμετώπισης και προστασίας αυτών των ιών”, τονίζει.

Παράλληλα, παρατηρεί πως το πρόβλημα δεν αφορά μόνο το Σουδάν, αλλά πολλές χώρες σε παγκόσμιο επίπεδο, που είτε διαθέτουν αποθήκες βιολογικών όπλων είτε κάνουν μελέτες για την ανάπτυξή τους. Μεταξύ των χωρών αυτών είναι η Ουκρανία, η Ρωσία και πολλές άλλες χώρες της πρώην ΕΣΣΔ. “Εκεί χρειάζεται ο παγκόσμιος συντονισμός βιοεπιτήρησης και βιοασφάλειας, ο οποίος να αφορά όχι μόνο την χρήση, επεξεργασία και μεταφορά αυτών των παραγόντων. Πρέπει να επεκταθεί και για νέες πανδημίες και νέες αναδυόμενες απειλές που πηγάζουν από την κλιματική αλλαγή και τις τεράστιες καταστροφές που έρχονται, ακόμα και από πιθανούς πυρηνικούς ή ραδιολογικούς πολέμους”.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/