Σύμφωνα με τους συγγραφείς, η επέκταση της κάλυψης της αιμοκάθαρσης μπορεί να οφείλεται στην αυξανόμενη ευαισθητοποίηση σχετικά με τα κακά αποτελέσματα της επείγουσας αιμοκάθαρσης και στις αυξημένες προσπάθειες συνηγορίας. Ένα συνοδευτικό κύριο άρθρο των συγγραφέων από την Ιατρική Σχολή του Χάρβαρντ υπογραμμίζει το σημαντικό βάρος της έλλειψης πρόσβασης στη θεραπεία υποκατάστασης νεφρού που αντιμετωπίζουν οι κάτοικοι χωρίς χαρτιά που αντιμετωπίζουν νεφρική ανεπάρκεια.

Αιμοκάθαρση: Σύντομη ερευνητική έκθεση διαπίστωσε ότι, λόγω της αυξημένης συνηγορίας και της ευαισθητοποίησης για τα αποτελέσματα, ένας αυξανόμενος αριθμός πολιτειών έχει εφαρμόσει πολιτικές που παρέχουν σε εθνικό επίπεδο κάλυψη σε άτομα χωρίς χαρτιά με νεφρική ανεπάρκεια για τη λήψη αιμοκάθαρσης στα εξωτερικά ιατρεία. Η έκθεση δημοσιεύεται στην επιθεώρηση Ανακοινώσεις Εσωτερικής Ιατρικής. Επί του παρόντος, οι μετανάστες χωρίς χαρτιά δεν μπορούν να λάβουν ομοσπονδιακή ασφάλιση υγείας και τα περισσότερα κρατικά προγράμματα Medicaid. Σε πολλές πολιτείες, οι μετανάστες χωρίς χαρτιά με νεφρική ανεπάρκεια βασίζονται στην επείγουσα αιμοκάθαρση (αιμοκάθαρση μόνο μετά την προσαγωγή τους σε κρίσιμη κατάσταση σε τμήμα επειγόντων περιστατικών), όπως επιτάσσει ο νόμος του 1986 για την επείγουσα ιατρική περίθαλψη και την ενεργό εργασία (EMTALA), ο οποίος απαιτεί από τα νοσοκομεία να παρέχουν επείγουσα περίθαλψη ανεξάρτητα από τη δυνατότητα πληρωμής.

Η επείγουσα αιμοκάθαρση σχετίζεται με 14 φορές υψηλότερο ποσοστό θνησιμότητας στα 5 έτη και αυξημένη ψυχοκοινωνική επιβάρυνση για τους ασθενείς, τους φροντιστές και τους κλινικούς ιατρούς. Το 2019, μόνο 12 πολιτείες και η Περιφέρεια της Κολούμπια παρείχαν κρατική κάλυψη της εξωνοσοκομειακής αιμοκάθαρσης, συμπεριλαμβάνοντας τη νεφρική ανεπάρκεια ως επιλέξιμη κατάσταση στο πλαίσιο του έκτακτου Medicaid. Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Κολοράντο και το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Σαν Φρανσίσκο αξιολόγησαν την πολιτική μεταξύ Μαρτίου και Οκτωβρίου 2022 με 1) ανασκόπηση των εγχειριδίων πολιτικής των πολιτειών Medicaid και Emergency Medicaid για τους καλυπτόμενους κωδικούς διάγνωσης “νεφρική ανεπάρκεια”, “αιμοκάθαρση” και “μεταμόσχευση” και τη συμπερίληψη των μεταναστών χωρίς χαρτιά και 2) σύντομες συνεντεύξεις με κλινικούς ιατρούς με εμπειρία εργασίας με μετανάστες χωρίς χαρτιά σε κάθε πολιτεία. Οι συγγραφείς διαπίστωσαν ότι από το 2022, είκοσι πολιτείες και η Ουάσινγκτον παρέχουν κρατική κάλυψη για την τυπική αιμοκάθαρση στα εξωτερικά ιατρεία για μετανάστες χωρίς χαρτιά. Δεκαεπτά από αυτές τις πολιτείες παρέχουν εξωνοσοκομειακή αιμοκάθαρση μέσω της Επείγουσας ιατρικής περίθαλψης Medicaid, ενώ οι υπόλοιπες μέσω του Medicaid ή των κρατικών ασφαλιστικών δεξαμενών. Πέντε πολιτείες παρέχουν, επίσης, κάλυψη για μεταμόσχευση νεφρού.

Σύμφωνα με τους συγγραφείς, η επέκταση της κάλυψης της αιμοκάθαρσης μπορεί να οφείλεται στην αυξανόμενη ευαισθητοποίηση σχετικά με τα κακά αποτελέσματα της επείγουσας αιμοκάθαρσης και στις αυξημένες προσπάθειες συνηγορίας. Ένα συνοδευτικό κύριο άρθρο των συγγραφέων από την Ιατρική Σχολή του Χάρβαρντ υπογραμμίζει το σημαντικό βάρος της έλλειψης πρόσβασης στη θεραπεία υποκατάστασης νεφρού που αντιμετωπίζουν οι κάτοικοι χωρίς χαρτιά που αντιμετωπίζουν νεφρική ανεπάρκεια. Οι συγγραφείς ζητούν μια ανθρώπινη εθνική λύση για την εγκατάλειψη της επείγουσας αιμοκάθαρσης ως μοναδικής επιλογής για τους μετανάστες χωρίς χαρτιά και, αντίθετα, την επιδίωξη μιας κίνησης προς την κάλυψη της αιμοκάθαρσης στα εξωτερικά ιατρεία και στις 50 πολιτείες. Καλούν, επίσης, τους νομοθέτες και τους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής να υποστηρίξουν μια οδό για τους μη Αμερικανούς πολίτες που ζουν στις Ηνωμένες Πολιτείες, συμπεριλαμβανομένων των μεταναστών χωρίς χαρτιά, ώστε να μπορούν να αγοράζουν οικονομικά προσιτή ασφάλιση.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Οι όγκοι του εγκεφάλου είναι ο πιο συχνός όγκος στα παιδιά και η λευχαιμία ο πιο συχνός καρκίνος, σύμφωνα με την Αμερικανική Αντικαρκινική Εταιρεία

Υποτροπιάζοντες Όγκοι του Εγκεφάλου: Η πρώτη μελέτη σε άνθρωπο μιας νέας ανοσοθεραπείας που μπλοκάρει ένα φυσικό ένζυμο το οποίο επιτάσσουν οι όγκοι για την προστασία τους, ήταν καλά ανεκτή από τα παιδιά με υποτροπιάζοντες όγκους στον εγκέφαλο και επέτρεψε σε πολλά να έχουν απροσδόκητους μήνες μιας πιο φυσιολογικής ζωής, λένε οι ερευνητές. “Τα παιδιά μας βγήκαν σε γενικές γραμμές από το νοσοκομείο και ασχολήθηκαν με τις καθημερινές τους δραστηριότητες. Ήταν στο σχολείο, είχαμε νεαρούς ενήλικες που ήταν στο κολέγιο και ζούσαν σε κοιτώνα μόνοι τους, έπαιρναν τα φάρμακά τους μόνοι τους και ερχόντουσαν να μας δουν μια φορά τον μήνα”, λέει ο Theodore S. Johnson, MD/Ph.D., παιδιατρικός αιματολόγος/ογκολόγος και συνδιευθυντής του Παιδιατρικού Προγράμματος Ανοσοθεραπείας στο Νοσοκομείο Παίδων της Γεωργίας και στο Κέντρο Καρκίνου της Γεωργίας. Η δοκιμή φάσης 1 της ινδοξιμόδης συν χημειοθεραπεία ή/και ακτινοθεραπεία, ξεκίνησε το 2015 στο CHOG και στο Νοσοκομείο Παίδων της Ατλάντα.

Οι ερευνητές συμπεριέλαβαν 81 παιδιά ηλικίας 3 έως 21 ετών από όλη τη χώρα με όλους τους τύπους όγκων του εγκεφάλου που είχαν υποτροπιάσει ή δεν είχαν ποτέ υποχωρήσει, κάτι που ονομάζεται εξέλιξη. Περίπου στα μέσα της δοκιμής, οι ερευνητές πρόσθεσαν παιδιά που είχαν πρόσφατα διαγνωστεί με ένα σπάνιο, επιθετικό διάχυτο ενδογενές γλοίωμα του πόντου ή DIPG, το οποίο δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί χειρουργικά και για το οποίο δεν υπάρχει επί του παρόντος καμία θεραπεία που να θεωρείται θεραπευτική. Ο Johnson παρουσίασε μια ανάλυση της ασφάλειας, της ανεκτικότητας και των πενταετών αποτελεσμάτων της δοκιμής φάσης 1 κατά τη διάρκεια του ετήσιου συνεδρίου της Αμερικανικής Ακαδημίας Νευρολογίας στις 22-27 Απριλίου στη Βοστώνη. Η ινδοξιμόδη αναστέλλει την IDO ή ινδολεαμίνη 2,3 διοξυγενάση, ένα ένζυμο που χρησιμοποιούν τόσο τα έμβρυα όσο και οι όγκοι του εγκεφάλου για να κρύβονται από το ανοσοποιητικό σύστημα. Ο αναστολέας της IDO βοηθά στην αποτροπή του όγκου από το να χρησιμοποιεί την IDO για να καταστείλει τη φυσική αντίδραση του ανοσοποιητικού συστήματος σε έναν εισβολέα όπως ο όγκος. Ο Johnson σημειώνει ότι οι αναστολείς της IDO δεν δρουν μόνοι τους, αλλά, όπως και στη δοκιμή, σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία, ακτινοβολία ή στοχευμένη θεραπεία, οι οποίες στοχεύουν σε μοριακούς μηχανισμούς που χρησιμοποιούν οι όγκοι για να αναπτυχθούν. Η αξιολόγηση της ασφάλειας και της βέλτιστης δόσης της ινδοξιμόδης ήταν το πρωταρχικό καταληκτικό σημείο αυτής και άλλων δοκιμών φάσης 1, σημειώνει ο Johnson. Μια επακόλουθη δοκιμή φάσης 2 με έμφαση στην αποτελεσματικότητα και με χρηματοδότηση εν μέρει από το Εθνικό Ινστιτούτο Καρκίνου βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη και πάλι στο CHOG και στο CHOA, καθώς και στο Νοσοκομείο Παίδων του Σινσινάτι και στο Ινστιτούτο Καρκίνου Dana Farber στη Βοστώνη.

Ενώ η πλειονότητα των παιδιών στη δοκιμή φάσης 1 παρουσίασε κάποιες παρενέργειες, όπως εμετό και αναιμία, η πλειονότητα των παρενεργειών ήταν ήπιες- οι πιο σοβαρές παρενέργειες, συμπεριλαμβανομένης της καρδιακής ανακοπής και του εγκεφαλικού επεισοδίου, οφείλονταν άμεσα στην εξέλιξη του όγκου του εγκεφάλου, αναφέρουν ο Johnson και οι συνεργάτες του. Προσεγγίστηκαν στη μελέτη με κύριο γνώμονα την ποιότητα ζωής των παιδιών. “Διαμορφώσαμε τη θεραπεία έτσι ώστε η χημειοθεραπεία να μην είναι ιδιαίτερα εντατική, και πρόκειται για χημειοθεραπεία από το στόμα”, λέει ο Johnson. “Δεν είναι η ίδια ένταση με αυτά τα υψηλής δόσης ενδοφλέβια σχήματα που οδηγούν σε πολλές σοβαρές παρενέργειες και πολύ χαμηλές τιμές αίματος που σε κάνουν να χρειάζεσαι μεταγγίσεις, σε κάνουν ευάλωτο σε λοιμώξεις και σε βάζουν στο νοσοκομείο για λοιμώξεις και άλλα πράγματα”. Αρκετοί από τους νεαρούς ασθενείς στη δοκιμή της πρώτης φάσης έπαιρναν ήδη τεμοζολομίδη, ένα χημειοθεραπευτικό φάρμακο που συνταγογραφείται συνήθως για όγκους του εγκεφάλου, και οι όγκοι τους εξελίσσονταν. Αλλά η προσθήκη του αναστολέα IDO στη θεραπευτική τους αγωγή δημιούργησε μια εντελώς νέα θεραπεία, λέει ο Johnson. “Βοηθάει να μπει στο παιχνίδι το ανοσοποιητικό σύστημα. Ένας συνδυασμός φαίνεται να είναι καλύτερος επειδή χτυπάτε τον όγκο με φάρμακα με διαφορετικούς μηχανισμούς δράσης”, λέει ο Johnson, μια κοινή προσέγγιση στη σημερινή θεραπεία του καρκίνου. “Και, φυσικά, η ιδέα της θεραπείας με τον αναστολέα IDO είναι ότι ελπίζουμε να απελευθερώσουμε μια πιο ισχυρή ανοσολογική απόκριση”.

Οι ερευνητές εξακολουθούν να αναλύουν και σχεδιάζουν να δημοσιεύσουν εργαστηριακά ευρήματα σχετικά με τη συνολική ανοσολογική απόκριση από το θεραπευτικό σχήμα. Λεπτομερείς, υψηλής απόδοσης ανοσολογικές δοκιμές στους ασθενείς με σπάνιο, επιθετικό διάχυτο ενδογενές γλοίωμα του πόντου ή DIPG έδειξαν μια σημαντική αύξηση της δραστηριότητας των ανοσοποιητικών κυττάρων που ονομάζονται Τ κύτταρα, βασικοί οδηγοί της ανοσολογικής απόκρισης, μετά την έναρξη της θεραπείας που περιελάμβανε τη θεραπεία με βάση τον αναστολέα IDO. Ο διάμεσος χρόνος επιβίωσης στη δοκιμή ήταν 13,6 μήνες, ενώ η διάμεση επιβίωση για παιδιά σε υποτροπή με τους τύπους όγκων εγκεφάλου που συμπεριλήφθηκαν στη μελέτη είναι περίπου έξι μήνες, σύμφωνα με την τελευταία βιβλιογραφία. Μια χούφτα ασθενών της μελέτης εξακολουθούν να ζουν πέντε χρόνια μετά τη μελέτη, λέει ο Johnson, και ένας εξακολουθεί να λαμβάνει τη θεραπεία. Τα παιδιά με σπάνιο, επιθετικό διάχυτο ενδογενές γλοίωμα του πόντου ή DIPG είχαν διάμεση επιβίωση 14,4 μήνες, λέει ο Johnson. Τα περισσότερα παιδιά με σπάνιο, επιθετικό διάχυτο ενδογενές γλοίωμα του πόντου ή DIPG διαγιγνώσκονται πριν από την ηλικία των 7 ετών και ζουν περίπου 9 έως 11 μήνες μετά τη διάγνωση. Λόγω του μικρού αριθμού παιδιών με σπάνιο, επιθετικό διάχυτο ενδογενές γλοίωμα του πόντου ή DIPG που συμμετείχαν, τα αποτελέσματα δεν μπορούσαν να θεωρηθούν στατιστικά σημαντικά, πράγμα που σημαίνει ότι δεν μπορούσε να γίνει σαφής συσχέτιση μεταξύ της θεραπείας και του χρόνου επιβίωσης για τους ασθενείς με σπάνιο, επιθετικό διάχυτο ενδογενές γλοίωμα του πόντου ή DIPG. “Τα μοτίβα ανταπόκρισης των συμμετεχόντων στη μελέτη κυμαίνονταν από αμείλικτα αυξανόμενους όγκους με κάποια παιδιά που δεν έλαβαν καν τον δεύτερο κύκλο θεραπείας έως παιδιά που είχαν αμέσως συρρικνωμένο όγκο που έμεινε μακριά για κάποιο χρονικό διάστημα”, λέει ο Johnson. Σημειώνει ότι και μόνο η σταθεροποίηση ενός από αυτούς τους όγκους είναι σημαντική, επειδή ένας αναπτυσσόμενος όγκος στον εγκέφαλο θέλει να συνεχίσει να αναπτύσσεται, γεγονός που μπορεί να προκαλέσει καταστροφή στο νευρολογικό σας σύστημα, στερώντας θεμελιώδεις λειτουργίες όπως η ικανότητα να περπατάτε, να μιλάτε και να καταπίνετε. Ορισμένοι ασθενείς στη μελέτη ανέκτησαν αυτές τις βασικές ικανότητες με την πάροδο του χρόνου.

Για τη δοκιμή αυτή, οι ερευνητές δεν έθεσαν αυστηρά όρια σχετικά με το πότε θα πρέπει να σταματήσει η θεραπεία. Τα παιδιά παρέμειναν στη θεραπεία τους για όσο διάστημα ήταν ωφέλιμη και όσο επέτρεπαν τα συμπτώματά τους. Ορισμένα παιδιά, για παράδειγμα, έχασαν τελικά την ικανότητα κατάποσης, η οποία ήταν απαραίτητη για τη λήψη χαπιών. Αυτά τα συμπτώματα τύπου προχωρημένου σταδίου υποδεικνύουν ότι ο όγκος ασκεί πίεση σε σημαντικά μέρη του εγκεφάλου καθιστώντας οποιαδήποτε θεραπεία προβληματική, λέει. Αλλά συνολικά η διάμεση επιβίωση ήταν καλύτερη από ό,τι θα αναμενόταν για όγκους σε προχωρημένο στάδιο, που υποτροπιάζουν, επαναλαμβάνει. Η μελέτη είχε επίσης την ευελιξία να αλλάζει τα χημειοθεραπευτικά φάρμακα όταν χρειαζόταν εάν ο όγκος είχε γίνει ανθεκτικός, που ονομάζεται προσαρμοστική διαχείριση, και αυτό επέτρεψε στους ασθενείς να συνεχίσουν την ανοσοθεραπεία. Έβαλαν 18 ασθενείς να αλλάξουν σε ένα εναλλακτικό σχήμα χημειοθεραπείας συν ινδοξιμόδη και η διάμεση συνολική επιβίωση για την ομάδα αυτή ήταν 34,7 μήνες. “Η εναλλαγή της χημειοθεραπείας είχε σαφώς αντίκτυπο σε αυτή την ομάδα, αλλά πρέπει να μελετηθεί λεπτομερέστερα”, λέει ο Johnson, με περισσότερους ασθενείς με τον ίδιο τύπο όγκου – στόχος της μελέτης φάσης 2 που βρίσκεται σε εξέλιξη – για να διασφαλιστεί ότι δεν έτυχε απλώς να πάρουν ασθενείς που ήταν ιδιαίτερα ευαίσθητοι στο δεύτερο χημειοθεραπευτικό σχήμα.

Ο καρκίνος μπορεί επίσης να γίνει ανθεκτικός στην ανοσοθεραπεία, γι’ αυτό και οι ερευνητές άρχισαν να αναζητούν μια άλλη ανοσοθεραπεία με διαφορετική πορεία δράσης από την ινδοξιμόδη. Αυτό οδήγησε σε μια νέα δοκιμή φάσης 1, η οποία συνδυάζει την ινδοξιμόδη με ένα δεύτερο ανοσοθεραπευτικό φάρμακο ibrutinib συν χημειοθεραπεία. “Πιστεύουμε ότι θα μεγεθύνει τις ανοσολογικές επιδράσεις με συνεργιστικό τρόπο”, λέει ο Johnson. Επιτράπηκε επίσης η παρηγορητική ακτινοβολία, η χειρουργική επέμβαση ή το κορτικοστεροειδές δεξαμεθαζόνη, το οποίο μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία της συσσώρευσης υγρού στον εγκέφαλο, ανάλογα με τις ανάγκες των ασθενών. Συνολικά η δοκιμή φάσης 1 ήταν “απολύτως” επιτυχής, λέει ο Johnson, σημειώνοντας ότι ενώ οι παιδιατρικές δοκιμές φάσης 1 είναι συνήθως δύσκολο να προσληφθούν, κατάφεραν να εγγράψουν τον στόχο τους, 81 παιδιά, σε τρία χρόνια. Επίσης, η συντριπτική πλειονότητα των δοκιμών φάσης 1 δεν έχει επαρκή ευρήματα για να υποστηρίξει τη μετάβαση στη φάση 2. “Η δοκιμή φάσης 1 πέτυχε τους στόχους της, δηλαδή την ασφαλή χορήγηση της θεραπείας, την απόδειξη ότι η θεραπεία σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία και ακτινοβολία είναι εφικτή και στον προσδιορισμό της καλύτερης, ασφαλούς δόσης της ινδοξιμόδης και για τους δύο αυτούς συνδυασμούς”, λέει ο Johnson.

Ο David Munn, MD, συνάδελφος του Johnson, ο οποίος είναι συνδιευθυντής του Παιδιατρικού Προγράμματος Ανοσοθεραπείας, ήταν μέλος της ομάδας που ανέφερε το 1998 στο περιοδικό Science ότι ο πλακούντας εκφράζει IDO για να βοηθήσει στην προστασία του εμβρύου, το οποίο έχει DNA και από τους δύο γονείς, από την ανοσολογική αντίδραση της μητέρας. Οι ερευνητές του MCG θα διαπίστωναν αργότερα ότι και οι όγκοι προκαλούν IDO, πιθανότατα από το ίδιο το ανοσοποιητικό σύστημα, το οποίο παράγει το ένζυμο ως μέρος ενός φυσικού ελέγχου και ισορροπίας. Οι όγκοι του εγκεφάλου είναι ο πιο συχνός όγκος στα παιδιά και η λευχαιμία ο πιο συχνός καρκίνος, σύμφωνα με την Αμερικανική Αντικαρκινική Εταιρεία. Άλλοι τύποι όγκων στη δοκιμή φάσης 1 περιελάμβαναν το επινδύμωμα, έναν όγκο που ξεκινά από τα κύτταρα που επενδύουν τη δίοδο για το εγκεφαλονωτιαίο υγρό στον εγκέφαλο και τον νωτιαίο μυελό- το μυελοβλάστωμα, το οποίο τείνει να ξεκινά από τη βάση του εγκεφάλου και να εξαπλώνεται σε άλλες περιοχές του εγκεφάλου και του νωτιαίου μυελού- και το γλοιοβλάστωμα, έναν ταχέως αναπτυσσόμενο όγκο που αναπτύσσεται στα κύτταρα του εγκεφάλου που υποστηρίζουν τους νευρώνες.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Καινοτόμο ευρωπαϊκό ερευνητικό πρόγραμμα με συμμετοχή του ΑΠΘ. Ποια είναι τα εντυπωσιακά οφέλη της σωματικής άσκησης σε ασθενείς με Χρόνια Νεφρική Νόσο.

Ασθενείς με νεφρική νόσο τελικού σταδίου που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση περιηγούνται σε περιβάλλον εικονικής πραγματικότητας και αλληλεπιδρούν με αυτό, παίζοντας διαδραστικά παιχνίδια κατά τη διάρκεια της συνεδρίας. Με κινήσεις των ποδιών τους κατευθύνουν το καλάθι δεξιά ή αριστερά στην οθόνη ώστε να συλλέξουν τους καρπούς που πέφτουν από δύο μηλιές, παίρνουν τα κατάλληλα χρώματα από την εικονική παλέτα για να χρωματίσουν ένα μαξιλάρι ή επιλέγουν τη σωστή απάντηση σε ερωτήματα που αφορούν την υγεία τους και τη σωστή διατροφή. Με τον τρόπο αυτό, συμμετέχοντας σε διάφορα σενάρια, περνούν δημιουργικά τις ώρες της αιμοκάθαρσης, ψυχαγωγούνται, ασκούνται σωματικά και πνευματικά, ενώ εμπεδώνουν πληροφορίες που σχετίζονται με την διατροφή και τις συνήθειες που θα βελτιώσουν την σωματική και την ψυχική τους υγεία.

Τα παραπάνω αποτελούν μέρος του GoodRENal, ενός καινοτόμου ευρωπαϊκού προγράμματος με ελληνική συμμετοχή, που στοχεύει στην προώθηση υγιεινών συνηθειών τρόπου ζωής σε άτομα με χρόνια νεφρική νόσο. Στο έργο συμμετέχουν ερευνητές από την Σουηδία, την Ελλάδα, το Βέλγιο και την Ισπανία, με εταίρο από ελληνικής πλευράς το ΑΠΘ.

Στο πλαίσιο επιστημονικής ημερίδας με θέμα “Ποιότητα Ζωής στη Χρόνια Νεφρική Νόσο”, που διοργανώθηκε στο Κέντρο Διάδοσης Ερευνητικών Αποτελεσμάτων (ΚΕΔΕΑ) του ΑΠΘ, ερευνητές αναφέρθηκαν στο καινοτόμο ευρωπαϊκό πρόγραμμα, ενώ ανέλυσαν τα εντυπωσιακά οφέλη της σωματικής άσκησης σε άτομα με νεφρική νόσο.

Άσκηση στη Μονάδα Τεχνητού Νεφρού

Το Εργαστήριο Αθλητιατρικής του ΤΕΦΑΑ του ΑΠΘ σχεδιάζει και υλοποιεί εδώ και δεκαετίες προγράμματα άσκησης για νεφροπαθείς, τα οποία βρίσκουν εφαρμογή στη Μονάδα Τεχνητού Νεφρού του πανεπιστημιακού νοσοκομείου ΑΧΕΠΑ.

Όπως ανέφερε η επιστημονική συνεργάτρια του Εργαστηρίου, Βασιλική Μίχου, η εφαρμογή γίνεται κατά τις 2 πρώτες ώρες της συνεδρίας αιμοκάθαρσης, με μια συχνότητα περίπου τρεις φορές την εβδομάδα.

“Το πρόγραμμα περιλαμβάνει σε πρώτη φάση μια αερόβια άσκηση που πραγματοποιείται με ποδηλατοεργόμετρο, με διάρκεια από 10 ως και 60 λεπτά, που είναι εξατομικευμένη ανάλογα με τις ικανότητες του ασθενή. Ακολουθεί ενδυνάμωση των άνω και κάτω άκρων με λάστιχα, βάρη και μπάλες και στο τέλος η αποθεραπεία και η καταμέτρηση της αρτηριακής πίεσης, που γίνεται τόσο στην αρχή όσο και 15 λεπτά πριν το τέλος της άσκησης”, σημείωσε, προσθέτοντας πως η καρδιακή συχνότητα και η αρτηριακή πίεση αξιολογούνται κάθε 15 λεπτά από το προσωπικό προκειμένου να ανιχνευτούν έγκαιρα τυχόν προβλήματα. Η αύξηση του φορτίου γίνεται προοδευτικά.

Παράλληλα, σχεδιάζονται και προτείνονται στους ασθενείς ειδικά προγράμματα άσκησης για τις μέρες εκτός αιμοκάθαρσης, που εκτελούνται στο σπίτι, σε δημοτικά γυμναστήρια ή σε ειδικά κέντρα αποκατάστασης, καθώς και στο κολυμβητήριο. Η προπόνηση που γίνεται κατά τη διάρκεια της συνεδρίας αιμοκάθαρσης έχει υψηλότερα ποσοστά συμμετοχής και συμμόρφωσης των ασθενών, σύμφωνα με την ερευνήτρια, η οποία έκανε αναφοράς και στο ερευνητικό project GoodRENal.

Βελτίωση ποιότητας ζωής με την άσκηση

Σύμφωνα με την επίκουρη καθηγήτρια Αθλητιατρικής ΤΕΦΑΑ ΑΠΘ Δήμητρα Μαμελετζή, οι ασθενείς με χρόνια νεφρική νόσο εμφανίζουν 50% χαμηλότερη φυσική δραστηριότητα από τον υγιή πληθυσμό, ενώ πάνω από τους μισούς ασκούνται λιγότερο από μια φορά την εβδομάδα. Σημαντικό ρόλο σε αυτό παίζει η ίδια η αιμοκάθαρση, που ουσιαστικά τους στερεί 3 από τις 7 μέρες της εβδομάδας, λόγω κόπωσης πριν, ακινητοποίησης κατά τη διάρκεια και εξάντλησης μετά τη συνεδρία.

Ωστόσο, η υποκινητικότητα έχει πολύ σοβαρές αρνητικές επιπτώσεις στην εξέλιξη της νόσου και στην γενικότερη κατάσταση της υγείας των ασθενών, τόσο σε σωματικό όσο και σε ψυχολογικό επίπεδο, ενώ όσο εξελίσσεται η νόσος ως προς τα στάδιά της, τόσο επηρεάζεται αρνητικά η ποιότητα ζωής. Πιο συγκεκριμένα, επιδεινώνει την απώλεια μυικής μάζας, μειώνει τη δύναμη, την καρδιοαναπνευστική επάρκεια και την λειτουργική ικανότητα του ασθενή, ενώ μελέτες έχουν δείξει ότι συμβάλλει και στην ταχύτερη εξέλιξη της νόσου.

Αντίθετα, όπως επεσήμανε η κ.Μαμελετζή, η φυσική δραστηριότητα αντικρούει όλες τις αρνητικές επιπτώσεις της υποκινητικότητας, και επιπρόσθετα επιφέρει πολύ σημαντικά οφέλη. “Όπως κατέδειξε μελέτη του 2013 στο Lancet, ακόμα και μικρά ποσά φυσικής δραστηριότητας μπορεί να μειώσουν κατά 13% τη θνησιμότητα”, ανέφερε, ενώ επικαλέστηκε μεταξύ άλλων μελέτη της καρδιολόγου, καθηγήτριας και διευθύντριας του Εργαστηρίου Αθλητιατρικής, Ευαγγελίας Κουϊδή, σύμφωνα με την οποία οι ασθενείς που ασκούνται – είτε στη διάρκεια της αιμοκάθαρσης, είτε στο σπίτι ή στο γυμναστήριο – βελτιώνουν τόσο πολύ κάποιες παραμέτρους της ποιότητας ζωής τους που τελικά τείνουν να πλησιάσουν τις αντίστοιχες των υγιών ατόμων.

“Τα κύρια οφέλη της άσκησης είναι η βελτίωση φυσικής επάρκειας, η μείωση αισθήματος κόπωσης, η μείωση καρδιαγγειακού κινδύνου, η βελτίωση ψυχοκοινωνικής κατάστασης και όλα αυτά οδηγούν σε βελτίωση της ποιότητας ζωής, μείωση της νοσηρότητας και της θνητότητας”, τόνισε η κ.Μαμελετζή.

Μάλιστα, η άσκηση κατά τη διάρκεια της αιμοκάθαρσης φαίνεται ότι βελτιώνει και την ποιότητα της ίδιας της αιμοκάθαρσης. “Ουσιαστικά, βοηθάει στην πιο γρήγορη κάθαρση ουσιών όπως η ουρία, η κρεατινίνη, έχει παρατηρηθεί μικρότερη αύξηση του Καλίου, έχει παρατηρηθεί ότι με μία μόνο άσκηση κατά την αιμοκάθαρση έχουμε αυξημένη αποβολή του φωσφόρου, ουσιαστικά δηλαδή έχουμε βελτίωση της ποιότητας της αιμοκάθαρσης άμεσα”, κατέληξε.

Η ημερίδα διοργανώθηκε από τις Α’ και Β’ Νεφρολογικές Κλινικές του ΑΠΘ στα νοσοκομεία Ιπποκράτειο και ΑΧΕΠΑ, αντίστοιχα, το εργαστήριο Αθλητιατρικής του ΤΕΦΑΑ ΑΠΘ, την Επιτροπή Υγείας του Πανεπιστημίου, την European Assοciation of Rehabilitation in Kidney Disease και τον Σύλλογο Νεφροπαθών Θεσσαλονίκης.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Η αγορά των ογκολογικών φαρμάκων θα ξεπεράσει τα 628 δισ. δολάρια έως το 2032.

Σύμφωνα με την εταιρεία ερευνών Market.us, κινητήρια δύναμη για την ανάπτυξη της παγκόσμιας ογκολογικής αγοράς είναι ο αυξανόμενος επιπολασμός της ασθένειας, η οποία με τη σειρά της αυξάνει την ζήτηση για καινοτόμες και αποτελεσματικές θεραπείες. Ο καρκίνος, είναι η τρίτη πιο καταστροφική ασθένεια παγκοσμίως μετά τα καρδιαγγειακά, τα λοιμώδη νοσήματα και τα παρασιτικά. Εκτιμάται ότι το μέγεθος της παγκόσμιας ογκολογικής αγοράς από 208 δισ. δολ. που ήταν το 2022 θα φτάσει τα 628 δισ. δολ. μέχρι το τέλος του 2032, σημειώνοντας άνοδο 12%.

Σύμφωνα με το Diagnostics & Treatment, το τμήμα των διαγνωστικών δοκιμών In-Vitro θα αναπτυχθεί ταχύτερα κατά την περίοδο πρόβλεψης (2023-2032).
Παράλληλα, με βάση τη θεραπεία που ακολουθείται, οι στοχευμένες θεραπείες θα κυριαρχήσουν στην αγορά το 2022, ενώ αυτό το υψηλό μερίδιο εσόδων θα το διατηρήσουν και κατά την προβλεπόμενη περίοδο (2023 έως 2032).
Κατά Τελικό Χρήστη, το τμήμα των νοσοκομείων κατέχει την πλειοψηφία της παγκόσμιας ογκολογικής αγοράς και είναι το κυρίαρχο τμήμα και κατά την περίοδο πρόβλεψης.
Το 2022, η περιοχή της Βόρειας Αμερικής πρωταγωνίστησε στην αγορά της ογκολογίας λόγω του αυξανόμενου πληθυσμού της και του αυξημένου αριθμού ασθενών που πάσχουν με καρκίνο.
Οσον αφορά την Ευρώπη, κατείχε μερίδιο εσόδων 24,1% το 2022, ενώ η Ασία-Ειρηνικός θα αναπτυχθεί με τον ταχύτερο ρυθμό κατά την περίοδο 2023-2032.

Υπάρχουν διάφοροι παράγοντες που μπορούν να επηρεάσουν την ανάπτυξη της παγκόσμιας ογκολογικής αγοράς. Μερικοί από αυτούς είναι οι εξής:

1) Αυξάνεται ο επιπολασμός του καρκίνου.
2) Τεχνολογικές εξελίξεις: Η εισαγωγή νεότερων τεχνικών θεραπείας στην παγκόσμια ογκολογική αγορά, όπως οι ανιχνευτές τεχνητής νοημοσύνης, οι τεχνικές υγρής βιοψίας, αναμένεται να τροφοδοτήσουν την ανάπτυξη της παγκόσμιας ογκολογικής αγοράς.
3) Αύξηση Δραστηριοτήτων Έρευνας και Ανάπτυξης: Οι φαρμακευτικές και βιοτεχνολογικές εταιρείες επενδύουν σε μεγάλο βαθμό σε δραστηριότητες έρευνας και ανάπτυξης για να αναπτύξουν αποτελεσματικότερες και οικονομικά καλύτερες ανοσοθεραπείες για τον καρκίνο.
4) Αύξηση της κρατικής υποστήριξης,

Τεχνητή νοημοσύνη και καρκίνος

Η πρόσφατη τάση στην αγορά της ογκολογίας είναι το σύστημα ανίχνευσης καρκίνου που βασίζεται σε τεχνητή νοημοσύνη. Με τον εντοπισμό όγκων στα πρώτα τους στάδια, η τεχνητή νοημοσύνη βελτιώνει την ακρίβεια της αναγνώρισης σε διαγνωστικές διαδικασίες, όπως στον καρκίνο του μαστού και του πνεύμονα, μειώνοντας τα ψευδώς θετικά κατά τη διάρκεια του προσυμπτωματικού ελέγχου. Χρησιμοποιώντας αλγόριθμους ανίχνευσης καρκίνου, μια αξιόπιστη μέθοδος για αυτοαξιολόγηση βιοψιών λεμφαδένων αναπτύχθηκε από ερευνητές στο Ναυτικό Ιατρικό Κέντρο του Σαν Ντιέγκο και την Google AI, τον ερευνητικό βραχίονα τεχνητής νοημοσύνης της εταιρείας. Η χρήση της τεχνητής νοημοσύνης είχε ως αποτέλεσμα 99 τοις εκατό αύξηση στην ακρίβεια ανίχνευσης μεταστατικού καρκίνου του μαστού.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Αναπτύχθηκε από την Caring Cross. Εκφράζεται αισιοδοξία πως θα αλλάξει η ζωή των ασθενών προς το καλύτερο.

Σήμερα, υπάρχουν περίπου 38 εκατομμύρια άνθρωποι που ζουν με HIV σε όλο τον κόσμο και περισσότεροι από τους μισούς λαμβάνουν αντιρετροϊκή θεραπεία. Παρά την πρόοδο που σημειώθηκε στη θεραπεία της ασθένειας, το 2021 υπολογίζεται ότι υπήρξαν περίπου 1,5 εκατ. νέες περιπτώσεις, ενώ 650.000 άνθρωποι πέθαναν παγκοσμίως από ασθένειες που σχετίζονται με το AIDS, σύμφωνα με στοιχεία από το UNAIDS.

«Ο ιός HIV παραμένει η πιο θανατηφόρα πανδημία της εποχής μας και χρειάζεται περισσότερη προσπάθεια για την ανάπτυξη μιας πιθανής θεραπείας για αυτήν», δήλωσε ο Paolo Troia-Cancio, κλινικός καθηγητής ιατρικής στο τμήμα μολυσματικών ασθενειών και συν-ερευνητής στην κλινική μελέτη για την κυτταρική θεραπεία που είναι υπό διερεύνηση. «Εάν είμαστε σε θέση να προσδιορίσουμε τη βέλτιστη δόση της θεραπείας με Τ-λεμφοκύτταρα μπορεί να είμαστε ένα βήμα πιο κοντά στην εύρεση αυτής της θεραπείας», ανέφερε ο ίδιος.

Για τη μελέτη, οι ερευνητές επέλεξαν οροθετικούς ασθενείς στις περιοχές του Σακραμέντο και του Σαν Φρανσίσκο ηλικίας άνω των 18 ετών που είχαν μη ανιχνεύσιμο ιικό φορτίο HIV για 12 μήνες και λάμβαναν συνεχή αντιρετροϊκή θεραπεία για τουλάχιστον 12 μήνες.

Η μελέτη χρηματοδοτείται από επιχορήγηση του Ινστιτούτου Αναγεννητικής Ιατρικής της Καλιφόρνιας (CIRM) καθώς και από την Caring Cross που ανέπτυξε την κυτταρική θεραπεία, η οποία βρίσκεται σε κλινική δοκιμή Φάσης Ι/ΙΙ.

«Πιστεύουμε ότι αυτό το είδος θεραπείας έχει τη δυνατότητα να μεταμορφώσει τη ζωή των ανθρώπων που ζουν με HIV», δήλωσε ο Boro Dropulić, εκτελεστικός διευθυντής της Caring Cross.

Πηγές:
University of California – Davis Health

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Οι άνθρωποι επηρεάζονται κυρίως από την κατάποση τροφίμων και πόσιμου νερού, σύμφωνα με τον Οργανισμό Περιβάλλοντος της ΕΕ (ΕΟΠ).

Παρά την πρόοδο σε ορισμένες χώρες της ΕΕ, η χρήση χημικών φυτοφαρμάκων εξακολουθεί να αποτελεί σημαντικό κίνδυνο για την ανθρώπινη και περιβαλλοντική υγεία στην Ευρώπη.

Αυτό είναι το συμπέρασμα του Οργανισμού Περιβάλλοντος της ΕΕ (ΕΟΠ) σε ανάλυση που δημοσιεύθηκε σήμερα. Οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής και τα κράτη – μέλη πρέπει να κάνουν πολύ περισσότερα για να επιτύχουν τους στόχους της ΕΕ, όπως η μείωση της χρήσης και των κινδύνων από τα χημικά φυτοφάρμακα κατά 50% έως το 2030.

Η εξάρτηση από τέτοια προϊόντα θα μπορούσε να μειωθεί, για παράδειγμα, με τη μετάβαση σε εναλλακτικά μοντέλα γεωργίας με οικολογικό σχεδιασμό.

Η εκτεταμένη χρήση φυτοφαρμάκων αποτελεί σημαντική πηγή ρύπανσης των υδάτων, του εδάφους και του αέρα, καθώς επίσης οδηγεί στην απώλεια της βιοποικιλότητας και στην ανθεκτικότητα των παρασίτων, ανέφερε ο Οργανισμός που εδρεύει στην Κοπεγχάγη.

Η έκθεση του ανθρώπου σε αυτά συνδέεται με χρόνιες ασθένειες όπως ο καρκίνος και οι καρδιακές, αναπνευστικές και νευρολογικές παθήσεις. Ωστόσο, ο γεωργικός τομέας στην Ευρώπη εξακολουθεί να βασίζεται στη χρήση μεγάλων ποσοτήτων αυτών των ουσιών για τη διατήρηση των αποδόσεων των καλλιεργειών.

Η χρήση φυτοφαρμάκων παρέμεινε σχετικά σταθερή στις χώρες της ΕΕ τα τελευταία χρόνια, σύμφωνα με τον εμπειρογνώμονα του ΕΟΠ Dario Piselli.

Από το 2011 έως το 2020 πωλήθηκαν περίπου 350.000 τόνοι ετησίως, σύμφωνα με την έκθεση. Οι μεγαλύτερες ποσότητες των πιο δραστικών ουσιών πωλήθηκαν στη Γερμανία, τη Γαλλία, την Ισπανία και την Ιταλία – τους τέσσερις μεγαλύτερους παραγωγούς γεωργικών προϊόντων στην ΕΕ.

Σύμφωνα με τους εμπειρογνώμονες, η χρήση έχει συνέπειες τόσο για το περιβάλλον όσο και για τον άνθρωπο: Σύμφωνα με τους ίδιους, επίπεδα φυτοφαρμάκων πάνω από το όριο ανησυχίας βρέθηκαν σχεδόν στο 22% των σημείων παρακολούθησης σε ποτάμια και λίμνες στην Ευρώπη το 2020.

Σε μελέτη του 2019, το 83% όλων των γεωργικών εδαφών που εξετάστηκαν περιείχαν υπολείμματα φυτοφαρμάκων. Τα έντομα επηρεάζονται ιδιαίτερα, γεγονός που θέτει σε κίνδυνο τον σημαντικό ρόλο τους στην παραγωγή τροφίμων.

Σύμφωνα με τη μελέτη, οι άνθρωποι επηρεάζονται κυρίως μέσω της κατάποσης τροφίμων και πόσιμου νερού.

Σε μια ολοκληρωμένη μελέτη σε πέντε ευρωπαϊκές χώρες μεταξύ 2014 και 2021, τουλάχιστον δύο φυτοφάρμακα ανιχνεύθηκαν στο 84% των δειγμάτων ούρων που ελήφθησαν – το ποσοστό αυτό είναι ανησυχητικό, δήλωσε ο Piselli.

Τα παιδιά είχαν σταθερά υψηλότερες συγκεντρώσεις φυτοφαρμάκων από τους ενήλικες και ήταν ιδιαίτερα ευάλωτα σε δυσμενείς επιπτώσεις στην υγεία.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Δύο ενώσεις είχαν προστατευτική δράση έναντι του ιού SARS-CoV-2, παρεμποδίζοντας τη σύνδεση της ιϊκής πρωτεΐνης S στον ανθρώπινο υποδοχέα ACE2.

Η νόσος COVID-19 οφείλεται στον κορονοϊό SARS-CoV-2 που μπορεί να προκαλέσει βαρύ οξύ αναπνευστικό σύνδρομο. Ο ιός εισέρχεται στον οργανισμό μέσω της πρωτεΐνης ακίδας S, η οποία αλληλεπιδρά με τον υποδοχέα ACE2 στην επιφάνεια των ανθρώπινων κυττάρων. Επομένως, η φαρμακολογική στόχευση αυτής της αλληλεπίδρασης θα μπορούσε να αποτρέψει τη μόλυνση ή την εξάπλωση του ιού στο εσωτερικό του οργανισμού.

Η διεπιστημονική ομάδα που συγκροτήθηκε από τους Ερευνητές Σπύρο Πετράκη, Πέτρο Δάρα και Κώστα Σταματόπουλο (Εθνικό Κέντρο  Έρευνας και Τεχνολογικής Ανάπτυξης), Θεοδώρα Καλογεροπούλου, Μαρία Κουφάκη και Δημήτριο Παπαχατζή (Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών), Ιωάννη Καρακασιλιώτη (Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης), Βασίλειο Γοργούλη (Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών) και τους συνεργάτες τους (Ιωάννη Γκέκα, Απόστολο Αξενόπουλο, Στέλιο Μυλωνά, Σωτήρη Κατσαμάκα, Μάριο Δημητρίου, Θεανώ Φωτοπούλου, Γεώργιο Μαγουλά και Alia Cristina Tenchiu), ανέπτυξε δύο νέες χημικές ουσίες που προστατεύουν από τη μόλυνση με τον ιό SARS-CoV-2.

Πιο συγκεκριμένα, οι ερευνητές πραγματοποίησαν εικονική σάρωση μιας βιβλιοθήκης 500.000 χημικών ουσιών για την ανεύρεση πιθανών αναστολέων της αλληλεπίδρασης μεταξύ της πρωτεΐνης ακίδας S του κορονοϊού και του ανθρώπινου υποδοχέα ACE2. Τα μόρια που προέκυψαν ομαδοποιήθηκαν και ταξινομήθηκαν με βάση τη δομή τους και τη δυνατότητα πρόσδεσης στην ακίδα S, ενώ βελτιστοποιήθηκαν περαιτέρω με μεθόδους φαρμακευτικής χημείας. Στη συνέχεια, η ανασταλτική δράση των πιθανών αναστολέων μελετήθηκε σε κυτταρικές βιοδοκιμασίες που προσομοιάζουν την αλληλεπίδραση ακίδας S-ACE2 καθώς και σε πειράματα μόλυνσης με τον πραγματικό κορονοϊό. Πράγματι, δύο ενώσεις είχαν προστατευτική δράση έναντι του ιού SARS-CoV-2, παρεμποδίζοντας τη σύνδεση της ιϊκής πρωτεΐνης S στον ανθρώπινο υποδοχέα ACE2. Οι νέες χημικές ουσίες βρέθηκαν ειδικές για τον κορονοϊό και, το σημαντικότερο, η ανασταλτική δράση τους δεν φάνηκε να επηρεάζεται από μεταλλάξεις στην ακίδα S, οι οποίες εντοπίζονται σε παραλλαγές του ιού. Οι συγκεκριμένες ουσίες θα αξιοποιηθούν για την ανάπτυξη νέων φαρμάκων εναντίον του ιού SARS-CoV-2 ή άλλων παρόμοιων ιών που χρησιμοποιούν τον υποδοχέα ACE2 για να εισέλθουν στον ανθρώπινο οργανισμό.

Για την προστασία των ερευνητικών αποτελεσμάτων έχει κατατεθεί αίτηση διπλώματος ευρεσιτεχνίας.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Το δέρμα θεωρείται συχνά ένας βιώσιμος τρόπος χορήγησης φαρμάκου λόγω του υψηλότερου ρυθμού απορρόφησης και της στοχευμένης επιλογής χορήγησης. Ωστόσο, η διείσδυση φαρμάκων μέσω του δέρματος δεν είναι πάντα εύκολη. Μια ομάδα επιστημόνων έχει τώρα καταλήξει σε ένα ελαφρύ και φορητό έμπλαστρο δέρματος που θα κάνει την προσέγγιση πολύ πιο εύκολη τόσο για τους γιατρούς όσο και για τον ασθενή.

Η πρωτοποριακή καινοτομία παρέχει ανώδυνα υπερηχητικά κύματα στο δέρμα, δημιουργώντας μικροσκοπικά κανάλια για τη διέλευση του φαρμάκου, ανέφερε σε δελτίο τύπου το Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Μασαχουσέτης (MIT).

Οι ερευνητές διερευνούσαν ορισμένες εναλλακτικές λύσεις στις υπάρχουσες μεθόδους χορήγησης φαρμάκων.  “Το κύριο όφελος με το δέρμα είναι ότι παρακάμπτετε ολόκληρο το γαστρεντερικό σωλήνα. Με την από του στόματος χορήγηση, πρέπει να χορηγήσετε μια πολύ μεγαλύτερη δόση για να λάβετε υπόψη την απώλεια που θα είχατε στο γαστρικό σύστημα”, δήλωσε ο Aastha Shah, ένας από τους οι κύριοι συντάκτες της εργασίας. “Αυτή είναι μια πολύ πιο στοχευμένη, εστιασμένη μέθοδος χορήγησης φαρμάκων.”

Πώς λειτουργεί;

Η έκθεση στον υπέρηχο είναι το κλειδί για την ενίσχυση της διαπερατότητας του δέρματος στα φάρμακα. Η συσκευή είναι εξοπλισμένη με αρκετούς πιεζοηλεκτρικούς μετατροπείς σε σχήμα δίσκου που μετατρέπουν το ηλεκτρικό ρεύμα σε μηχανική ενέργεια.  Για τη μελέτη τους, η οποία δημοσιεύτηκε στο Advanced Materials, η ερευνητική ομάδα αραίωσε τα φάρμακα σε υγρό διάλυμα και τα γέμισε στις πολυμερικές κοιλότητες της συσκευής. Όταν τα πιεζοηλεκτρικά στοιχεία έρχονται σε επαφή με ηλεκτρικό ρεύμα, δημιουργούν κύματα πίεσης στο υγρό, δημιουργώντας φυσαλίδες που σκάνε στο δέρμα. Αυτό δημιουργεί μικροπίδακες που διαρρέουν την επιδερμίδα περνώντας αβίαστα το σκληρό εξωτερικό φράγμα του δέρματος, την κεράτινη στιβάδα.

Από τι είναι φτιαγμένο?

Το έμπλαστρο αποτελείται από PDMS, ένα πολυμερές με βάση τη σιλικόνη που μπορεί να προσκολληθεί στο δέρμα χωρίς ταινία. Οι ερευνητές δοκίμασαν τη συσκευή μεταφέροντας μια βιταμίνη Β που ονομάζεται νιασιναμίδη μέσω του δέρματος. Η νιασιναμίδη είναι ένα συστατικό που χρησιμοποιείται σε προϊόντα περιποίησης δέρματος.

Στις δοκιμές με χρήση δέρματος χοίρου, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η απορρόφηση του φαρμάκου ήταν 26 φορές υψηλότερη από την ποσότητα που θα μπορούσε να περάσει από το δέρμα χωρίς τη βοήθεια υπερήχων.

Οι ερευνητές ελπίζουν ότι η νέα συσκευή θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για τη μεταφορά ορμονών, μυοχαλαρωτικών και άλλων φαρμάκων μέσω του δέρματος.

«Αφού χαρακτηρίσουμε τα προφίλ διείσδυσης φαρμάκων για πολύ μεγαλύτερα φάρμακα, θα δούμε στη συνέχεια ποιοι υποψήφιοι, όπως οι ορμόνες ή η ινσουλίνη, μπορούν να χορηγηθούν χρησιμοποιώντας αυτήν την τεχνολογία, ώστε να παρέχουν μια ανώδυνη εναλλακτική λύση σε όσους είναι επί του παρόντος δεσμευμένοι να κάνουν αυτοχορηγούμενες ενέσεις σε καθημερινή», είπε ο Aastha Shah.

Πηγη: https://healthmag.gr/

Για πρώτη φορά στην Ελλάδα, πραγματοποιήθηκε με απόλυτη επιτυχία Εξωσωματική Λιθοτριψία σε Παιδί, όπως ανακοίνωσε το νοσοκομείο ΙΑΣΩ. 

Συγκεκριμένα, χάρη στο  πιο σύγχρονο σύστημα Εξωσωματικής Λιθοτριψίας πέτυχε η επέμβαση στο ανήλικο και την πολύχρονη εμπειρία και επιστημονική κατάρτιση, του Διευθυντή του τμήματος  Ιωάννη Χριστοφή και του έμπειρου προσωπικού.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση του νοσοκομείου είναι το μοναδικό σύστημα στην Ελλάδα, που απαλλάσσει τον ασθενή από τον πόνο, χωρίς νάρκωση και χωρίς νοσηλεία. Στον εν λόγω ασθενή αφαιρέθηκε ένας εκ των δύο λίθων του και τον απέβαλε τα μικρολιθισιακά συγκρίματα μια εβδομάδα μετά την εξωσωματική λιθοτριψία. Αξίζει να σημειωθεί ότι έως σήμερα  τώρα τα ανήλικα παιδιά επρεπε να απευθυνθούν σε μονάδα στο εξωτερικό για εξωσωματική λιθοτριψία με τεράστια οικονομική επιβάρυνση τόσο για τα ασφαλιστικά ταμεία όσο και για τους ίδιους τους γονείς.

Η εξωσωματική λιθοτριψία αποτελεί την πρώτη επιλογή στην αντιμετώπιση της λιθίασης σε ενήλικους και ανήλικους καθώς θεραπεύει το 90% των λίθων και μάλιστα σε μια συνεδρία χωρίς πόνο, χωρίς νάρκωση και χωρίς νοσηλεία. Πρόκειται για μια ασφαλή και εξαιρετικά αποτελεσματική μέθοδο και έτσι ο ασθενής αποφεύγει περιττά, πολύπλοκα και πολλές φορές επικίνδυνα χειρουργεία.

Το πρότυπο υβριδικό σύστημα και το μοναδικό στην Ελλάδα αντιμετώπισης της λιθίασης στη Γενική Κλινική του ΙΑΣΩ διαθέτει την εμπειρία και την τεχνολογία για να ανταποκριθεί σε όλες τις σύγχρονες προκλήσεις στην ολιστική αντιμετώπιση της λιθίασης.

Πηγη: https://virus.com.gr/