Συντάκτης: grammateia

Αν και τα ράφια των φαρμακείων θα μπορούσαν να υποδηλώνουν το αντίθετο, τα προσιτά συμπληρώματα διατροφής που παρέχουν κρίσιμα θρεπτικά συστατικά σε κατάλληλες δόσεις για τις έγκυες γυναίκες είναι σχεδόν ανύπαρκτα, διαπίστωσαν ερευνητές.

Σε μια νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε αυτό το μήνα στο American Journal of Clinical Nutrition, οι ερευνητές παρατήρησαν αυτό που πολλοί γιατροί υποπτεύονταν εδώ και καιρό, ότι οι περισσότερες προγεννητικές βιταμίνες και άλλα συμπληρώματα δεν καλύπτουν επαρκώς τη διαφορά από όσα αφήνει να λείψουν η πρόσληψη θρεπτικών συστατικών με βάση τα τρόφιμα.

Παρά το γεγονός ότι οι ασθενείς πιστεύουν ότι παίρνουν όλα όσα χρειάζονται με την αγορά του προϊόντος τους, υπολείπονται των απαιτήσεων που συνιστώνται από τις κατευθυντήριες οδηγίες.

“Δεν υπάρχει μαγικό χάπι”, δήλωσε η Katherine A. Sauder, PhD, αναπληρώτρια καθηγήτρια παιδιατρικής στο University of Colorado Anschutz Medical Campus στην Aurora και επικεφαλής – συγγραφέας της μελέτης. “Δεν υπάρχει εύκολη απάντηση εδώ”.

Οι ερευνητές ανέλυσαν δεδομένα 24ωρης διαιτητικής πρόσληψης από 2.450 συμμετέχοντες στη μελέτη σε πέντε αμερικανικές Πολιτείες από το 2007 – 2019. Η Sauder και οι συνεργάτες της επικεντρώθηκαν σε έξι από τα περισσότερα από 20 βασικά θρεπτικά συστατικά που συνιστώνται για τις εγκύους και καθόρισαν τη δόση-στόχο για τη βιταμίνη Α, τη βιταμίνη D, το φυλλικό οξύ, το ασβέστιο, το σίδηρο και τα ωμέγα-3 λιπαρά οξέα.

Οι ερευνητές εξέτασαν περισσότερα από 20.500 συμπληρώματα διατροφής, εκ των οποίων τα 421 ήταν προγεννητικά προϊόντα.

Μόνο 69 προϊόντα – τρία προγεννητικά – περιείχαν και τα έξι θρεπτικά συστατικά. Μόλις επτά προϊόντα – δύο προγεννητικά – περιείχαν δόσεις-στόχους για πέντε θρεπτικά συστατικά.

Μόνο ένα προϊόν, το οποίο δεν κυκλοφορούσε στην αγορά ως προγεννητικό, περιείχε δόσεις- στόχους και για τα έξι θρεπτικά συστατικά, αλλά απαιτούσε επτά δισκία ανά μερίδα και κόστιζε στους ασθενείς περίπου 200 δολάρια το μήνα.

Για πολλά χρόνια, η Sauder και οι συνάδελφοί της αγωνίζονταν να προσδιορίσουν το χρυσό πρότυπο βιταμινών για τις έγκυες ασθενείς.

Περισσότερες από τις μισές έγκυες στις Ηνωμένες Πολιτείες κινδυνεύουν από ανεπαρκή πρόσληψη βιταμίνης D, φυλλικού οξέος και σιδήρου μόνο από τη διατροφή τους και το ένα τρίτο κινδυνεύει από ανεπαρκή πρόσληψη βιταμίνης Α και ασβεστίου.

Παρόλο που πάνω από το 70% των εγκύων γυναικών λαμβάνουν συμπληρώματα διατροφής, τα προϊόντα αυτά δεν εξαλείφουν τους κινδύνους για ανεπάρκεια.

Οι επιπτώσεις της ανεπαρκούς διατροφής κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μπορεί να περιλαμβάνουν ελαττώματα του νευρικού σωλήνα, μεταβολές στην καρδιαγγειακή δομή και μειωμένη νευρογνωστική ανάπτυξη.

Οι ερευνητές εξέτασαν επίσης τις προκλήσεις εντός της βιομηχανίας συμπληρωμάτων διατροφής.

Ο Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ ρυθμίζει τα συμπληρώματα διατροφής ως τρόφιμα και όχι ως φάρμακα και, ως εκ τούτου, δεν απαιτεί επαλήθευση από τρίτους που θα εξασφάλιζε ότι τα συστατικά των προϊόντων αντιστοιχούν στις ετικέτες.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

ΤΡΟΠΟΛΟΓΙΑ -ΔΙΑΣΥΝΔΕΣΗ

Πηγη: https://www.dikaiologitika.gr/

Άγγλος γιατρός, γεωλόγος, παλαιοντολόγος και πολιτικός ακτιβιστής. Εμείς τον γνωρίζουμε περισσότερο από τη νευρολογική ασθένεια που φέρει το όνομά του («Νόσος του Πάρκινσον»), καθώς ήταν ο πρώτος επιστήμονας που περιέγραψε τα συμπτώματά της.

Ο Τζέιμς Πάρκινσον (James Parkinson) γεννήθηκε στις 11 Απριλίου 1755 στη συνοικία Σόρεντιτς του Λονδίνου και ήταν γιος του φαρμακοποιού και πρακτικού χειρουργού Τζον Πάρκινσον με μεγάλη πελατεία στην περιοχή. Ακολούθησε το ιατρικό επάγγελμα και το 1783 ανέλαβε το ιατρείο του πατέρα του. Τον ίδιο χρόνο παντρεύτηκε τη Μέρι Ντέιλ, με την οποία απέκτησε έξι παιδιά.

Ο Πάρκινσον από νωρίς ασχολήθηκε με την πολιτική και ήταν θερμός οπαδός της Γαλλικής Επανάστασης. Στα περίπου 20 φυλλάδια που εξέδωσε, καταφερόταν εναντίον των προνομιούχων συμπατριωτών του και ζητούσε την είσοδο του λαού στη Βουλή των Κοινοτήτων με την καθιέρωση της καθολικής ψηφοφορίας. Το όνομά του αναμίχθηκε και σε μια συνωμοσία για τη δολοφονία του Βασιλιά Γεώργιου Γ’, αλλά απαλλάχτηκε ελλείψει ενοχοποιητικών στοιχείων. Σύμφυτη με την πολιτική του δράση ήταν η ενασχόλησή του με θέματα δημόσιας υγείας, ζητώντας ουσιαστικές παρεμβάσεις από το «κράτος – νυχτοφύλακα» εκείνης της περιόδου.

Από το 1799 αφοσιώθηκε περισσότερο στην ερευνητική ιατρική και εξέδωσε σειρά μελετών για την περιτονίτιδα, αλλά και τη λαιμαργία. Έγραψε ιστορία στην ιατρική το 1817 με τη μελέτη του «Δοκίμιο για την τρομώδη παράλυση» («An Essay on the Shaking Palsy»), όπου περιέγραφε την ασθένεια του κεντρικού νευρικού συστήματος, που εξήντα χρόνια αργότερα ο διακεκριμένος γάλλος νευρολόγος Ζαν Μαρτέν Σαρκό ονόμασε «Νόσο του Πάρκινσον». Για να καταλήξει στις διαπιστώσεις του, ο Πάρκινσον παρατήρησε για μεγάλο χρονικό διάστημα το καθημερινό βάδισμα έξι ασθενών, που εμφάνιζαν τα συμπτώματα της νόσου.

Με την πάροδο του χρόνου, το ενδιαφέρον του για την ιατρική μειώθηκε και αναβίωσε ένα νεανικό του χόμπι για τη γεωλογία και την παλαιοντολογία. Έγραψε πολλές πραγματείες και υπήρξε ένα από τα ιδρυτικά μέλη της Γεωλογικής Εταιρείας του Λονδίνου.

Ο Τζέιμς Πάρκινσον έφυγε από τη ζωή στις 21 Δεκεμβρίου 1824, σε ηλικία 69 ετών.

Πηγη: https://ygeianet.gr/

Τετραήμερες απεργιακές κινητοποιήσεις πραγματοποιούν από σήμερα, Τρίτη, οι ειδικευόμενοι γιατροί της Βρετανίας. Πρόκειται για μία ακόμα κινητοποίηση των εργαζομένων στο σύστημα υγείας στη Βρετανία που διεκδικούν αυξήσεις στους μισθούς και αξιοπρεπή διαβίωση.

Βέβαια, από την πλευρά του ο Βρετανός υπουργός Υγείας Στιβ Μπάρκλεϊ υποστήριξε πως η ασφάλεια των ασθενών τίθεται σε κίνδυνο, από την τετραήμερη απεργία των ειδικευόμενων.

Συγκεκριμένα, δεκάδες χιλιάδες ειδικευόμενοι γιατροί αναμένεται να συμμετάσχουν στην απεργιακή κινητοποίηση ζητώντας μισθολογικές αυξήσεις αντίστοιχες με τον πληθωρισμό. Αυτό σημαίνει πως ιατρικά ραντεβού στα δημόσια νοσοκομεία που ανήκουν στο Εθνικό Σύστημα Υγείας (NHS) δεν θα πραγματοποιηθούν.

Ο Βρετανικός Ιατρικός Σύλλογος (BMA), το συνδικάτο που εκπροσωπεί τους γιατρούς, ζητεί αύξηση 35%, εξηγώντας ότι τα μέλη του έχουν υποστεί πραγματική μείωση μισθού κατά 26% τα τελευταία 15 χρόνια. Τον Μάρτιο οι ειδικευόμενοι γιατροί είχαν πραγματοποιήσει τριήμερες κινητοποιήσεις.

«Οι απεργίες όχι μόνο θα θέσουν σε κίνδυνο την ασφάλεια των ασθενών, αλλά προγραμματίστηκαν με τέτοιο τρόπο ώστε να προκαλέσουν τη μεγαλύτερη δυνατή αναταραχή στη διάρκεια των εορτών του Πάσχα», ισχυρίζεται ο Μπάρκλεϊ.

Οι ειδικευόμενοι γιατροί – περίπου 75.000—αποτελούν μεγάλο μέρος του ιατρικού προσωπικού της Βρετανίας. Τονίζουν ότι οι απεργίες θα αποτρέπονταν, αν ο υπουργός Υγείας τους έκανε μια λογική πρόταση.

Από την πλευρά του ο Μπάρκλεϊ δηλώνει ότι τα αιτήματα των ειδικευόμενων είναι παράλογα και σημαίνουν αύξηση μεγαλύτερη των 20.000 λιρών (περίπου 22.000 ευρώ) για κάποιους.

Αυτή η απεργία είναι η πιο πρόσφατη κινητοποίηση στην οποία συμμετέχουν εργαζόμενοι στο NHS, μετά τις απεργίες των νοσηλευτών, των εργαζομένων στα ασθενοφόρα και άλλων, με αίτημα μισθολογικές αυξήσεις που να αντιστοιχούν στον πληθωρισμό, ο οποίος στη Βρετανία έχει ξεπεράσει το 10%.

Πηγη: https://ygeianet.gr/

Η Εθνική Αρχή Ιατρικώς Υποβοηθούμενης Αναπαραγωγής, επισημαίνει την υποχρέωση να καταχωρούνται στο «Ηλεκτρονικό Μητρώο Δοτών και Δοτριών Γεννητικού Υλικού της ΕΑΙΥΑ» οι δότες και δότριες γεννητικού υλικού κατά την αρχική (πρώτη) επίσκεψή τους στην ΜΙΥΑ ή την ΤΚ. Αυτό σημαίνει ότι ο/η υποψήφιος δότης/δότρια γεννητικού υλικού καταχωρείται κατά την αρχική επίσκεψη στο «Ηλεκτρονικό Μητρώο Δοτών και Δοτριών Γεννητικού Υλικού της ΕΑΙΥΑ», ακόμη και αν τελικά δεν προχωρήσει στη δωρεά γεννητικού υλικού για οποιοδήποτε λόγο.

Επίσης, πρέπει να καταχωρούνται στο «Ηλεκτρονικό Μητρώο Δοτών και Δοτριών Γεννητικού Υλικού της ΕΑΙΥΑ» τις τρέχουσες επισκέψεις δοτών/δοτριών γεννητικού υλικού καθώς και τις τρέχουσες χρήσεις αυτού εντός επτά (7) ημερών από την πραγματοποίησή τους.

Επίσης, πρέπει να καταχωρείτε το αποτέλεσμα κάθε εμβρυομεταφοράς εντός είκοσι ημερών (20) από την διενέργειά της και το αποτέλεσμα κάθε εγκυμοσύνης εντός σαράντα (40) εβδομάδων από την διαπίστωσή της.

Οι ενδιαφερόμενοι μπορεί να ενημερώνωνται για τις εκκρεμείς καταχωρήσεις αποτελεσμάτων εμβρυομεταφοράς και εγκυμοσύνης από τις αντίστοιχες αναφορές της καρτέλας «Στατιστικές Αναφορές».

Τέλος, ο δότης/δότρια θα ελέγχονται στο «Ηλεκτρονικό Μητρώο Δοτών και Δοτριών Γεννητικού Υλικού της ΕΑΙΥΑ»:

α) πριν την έναρξη φαρμακευτικής αγωγής στη δότρια,

β) πριν την διενέργεια λήψης του γεννητικού υλικού από τον συγκεκριμένο δότη/δότρια, και

γ) πριν την οποιαδήποτε χρήση αυτού (π.χ. γονιμοποίηση ωαρίου, εμβρυομεταφορά, σπερματέγχυση).

Το στιγμιότυπο οθόνης, αποθηκεύεται στον ιατρικό φάκελο του υποβοηθούμενου προσώπου.

Κάθε φορά που εμφανίζεται το μήνυμα «Για να προχωρήσετε με τον συγκεκριμένο δότη/δότρια πρέπει να επικοινωνήσετε με την ΕΑΙΥΑ» οφείλετε πριν προχωρήσετε σε οποιαδήποτε πράξη να επικοινωνείτε με την Εθνική Αρχή για την υποβολή αιτήματος λήψης ή χρήσης γεννητικού υλικού.

Για παράδειγμα, όταν υποβάλετε αίτημα χρήσης (εμβρυομεταφοράς) γονιμοποιημένου γεννητικού υλικού, οφείλετε να αποστέλλετε στην Εθνική Αρχή:

α) πλήρως συμπληρωμένη αίτηση, υπόδειγμα της οποίας επισυνάπτεται, και

β) στιγμιότυπο οθόνης από το «Ηλεκτρονικό Μητρώο Δοτών και Δοτριών Γεννητικού Υλικού της ΕΑΙΥΑ» από την ημέρα γονιμοποίησης του γεννητικού υλικού.

Οι διευκρινιστικές οδηγίες ΕΔΩ  

Πηγη: https://www.news4health.gr

Πρόκειται για το Tremelimumab που σε συνδυασμό με το Durvalumab και την χημειοθεραπεία με βάση την πλατίνα, χρησιμεύει ως θεραπεία πρώτης γραμμής.

Από τις αρχές Απριλίου, το μονοκλωνικό αντίσωμα Tremelimumab κυκλοφορεί στη γερμανική αγορά όχι μόνο για ενήλικες με προχωρημένο καρκίνο του ήπατος, αλλά και για τον μεταστατικό μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα.

Σε συνδυασμό με το Durvalumab και την χημειοθεραπεία με βάση την πλατίνα, χρησιμεύει εδώ ως θεραπεία πρώτης γραμμής.

Ο καρκίνος του πνεύμονα είναι η συχνότερη αιτία θανάτου που σχετίζεται με τον καρκίνο στη Γερμανία. Για τους ασθενείς με μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα, υπάρχει μια νέα θεραπευτική επιλογή με το Τremelimumab.

Το Tremelimumab είναι ένα ανθρώπινο μονοκλωνικό αντίσωμα ανοσοσφαιρίνης G2a και στρέφεται κατά της πρωτεΐνης CTLA-4 (κυτταροτοξικό Τ-λεμφοκυτταρικό αντιγόνο-4) του σημείου ελέγχου του ανοσοποιητικού συστήματος, η οποία εκφράζεται στην επιφάνεια των Τ-λεμφοκυττάρων.

Η αλληλεπίδραση της CTLA-4 με τους συνδέτες CD80 και CD86 μπλοκάρει την ενεργοποίηση των Τ-κυττάρων-ενεργοποιητών.

Το Tremelimumab  αναστέλλει επιλεκτικά το CTLA-4, εμποδίζοντας τη σύνδεση των συνδέσμων με τον υποδοχέα τους. Ως αποτέλεσμα, παρατηρείται αυξημένη ενεργοποίηση, πολλαπλασιασμός και διαφοροποίηση των Τ – λεμφοκυττάρων: αυτό προάγει την αντικαρκινική δράση.

Το Durvalumab είναι επίσης ένας αναστολέας σημείου ελέγχου, αλλά στρέφεται κατά του PD-L1 (Programmed Cell Death Ligand-1).

Ο συνδυασμός προορίζεται να δράσει συνεργιστικά, προωθώντας περαιτέρω την αντικαρκινική δράση και ενισχύοντας την ανταπόκριση των καρκινικών κυττάρων. Και τα δύο ανοσο-ογκολογικά φάρμακα κυκλοφορούν στην αγορά από την Astra-Zeneca.

Το Tremelimumab κυκλοφορεί στην αγορά από τις αρχές Απριλίου ως συμπύκνωμα για την παρασκευή διαλύματος έγχυσης με 20 mg/ml.

Το φάρμακο “Tremelimumab Astra-Zeneca” χρησιμοποιείται σε συνδυασμό με Durvalumab (Imfinzi®) και χημειοθεραπεία με βάση την πλατίνα για τη θεραπεία πρώτης γραμμής του μεταστατικού μη μικροκυτταρικού καρκίνου του πνεύμονα (NSCLC) που δεν έχει ευαισθητοποιητικές μεταλλάξεις EGFR- ή ALK-θετικές.

Για την ένδειξη ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα, το τελικό φάρμακο ονομάζεται Imjudo®. Σύμφωνα με την εταιρεία, ο αναστολέας CTLA-4 θα φέρει αυτή την ονομασία και στις δύο ενδείξεις από το δεύτερο εξάμηνο του έτους.

Η διπλή ανοσοθεραπεία παρατείνει την επιβίωση

“Περίπου το 60% των ασθενών έχουν ήδη μεταστατικό καρκίνο του πνεύμονα, δηλαδή στάδιο IV, όταν διαγιγνώσκονται για πρώτη φορά”, ανέφερε ο καθηγητής Dr. Niels Reinmuth, της εξιδικευμένης κλινικής Asklepios – München/ Gauting, κατά τη συνέντευξη Τύπου για την παρουσίαση. “Τα ποσοστά πενταετούς επιβίωσης είναι 20% έως 25% χάρη στις ανοσοθεραπείες”.

Η προσθήκη του Τremelimumab στη Durvalumab και στη χημειοθεραπεία με βάση την πλατίνα (CT) μπορεί να παρατείνει σημαντικά τη συνολική επιβίωση των ασθενών, δήλωσε ο ογκολόγος. Αυτό φάνηκε στη βασική μελέτη φάσης ΙΙΙ τριών βραχιόνων POSEIDON με περισσότερους από 1000 ασθενείς.

Η θεραπεία με Τremelimumab (75 mg) μαζί με Durvalumab (1500 mg) και το CT – το λεγόμενο σχήμα Poseidon – μείωσε σημαντικά τον κίνδυνο θανάτου κατά 23% σε σύγκριση με την μοναδική θεραπεία  με CT. Οι ασθενείς επιβίωσαν κατά μέσο όρο 14,0 μήνες με την τριπλή θεραπεία έναντι 11,7 μηνών με θεραπεία μόνο με CT.

Η διάμεση επιβίωση χωρίς εξέλιξη της νόσου ήταν 6,2 έναντι 4,8 μηνών.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Ερευνητές του Sardar Vallabhbhai National Institute of Technology στην Ινδία, ανέλυσαν το φωνητικό μοτίβο 630 Γερμανών- 111 από τους οποίους είχαν κρυολόγημα, σε μια προσπάθεια να εντοπίσουν αυτούς που ήταν άρρωστοι.

Η έρευνα χρησιμοποίησε φωνητικούς ρυθμούς που εντοπίστηκαν στον ανθρώπινο λόγο, που μπορούν να χαρακτηριστούν ως αρμονία η οποία μειώνεται σε εύρος καθώς αυξάνεται η συχνότητά τους.

Οι ερευνητές υπέθεσαν ότι ένα κρυολόγημα θα μπορούσε να διαταράσσει αυτό το σταθερό μοτίβο.

Στη συνέχεια έβαλαν τα στοιχεία σε αλγόριθμο μηχανικής μάθησης και εντόπισαν τις διαφορές στο εύρος για τον εντοπισμό αυτών που είχαν κρυολόγημα.

Σύμφωνα με το Economist, οι συμμετέχοντες έπρεπε να μετρούν από το 1 στο 40 πριν περιγράψουν τι έκαναν το Σαββατοκύριακο.

Στη συνέχεια έπρεπε να διηγηθούν ένα κείμενο του Αισώπου, που προηγουμένως είχε φανεί δημοφιλές στους ερευνητές.

Η έρευνα μπόρεσε να εντοπίσει σωστά το κρυολόγημα στο 70% του χρόνου.

Πηγη:https://www.iatronet.gr

Τα στοιχεία δείχνουν πως έχουν υψηλή θνησιμότητα, ενώ εμφανίζονται ανθεκτικοί σε φάρμακα που θεωρούνται θεραπείες “πρώτης γραμμής”.

Μία νέα απειλή από σπάνιους μύκητες αναδύεται στα ελληνικά νοσοκομεία. Πέραν των στελεχών Candida Auris, που εντοπίστηκαν σε νοσηλευτικά ιδρύματα της Αττικής και της Θεσσαλονίκης, μύκητες μη Candida έχουν εντοπιστεί και σε νοσηλευόμενους στο Πανεπιστημιακό της Πάτρας.

Αυτό προκύπτει από πρόσφατη δημοσίευση ομάδας ειδικών στο επιστημονικό περιοδικό Journal of Medical Mycology. Η μελέτη υπογράφεται από τους: Αν. Σπηλιοπούλου, Αλ. Λέκκου, Γ. Βρυώνη, Λ. Λεωνίδου, M. Cogliati, Μ. Χριστοφίδου, Μ. Μαραγκό, Φ. Κολονίτσιου και Φ. Παλιογάννη.

Σύμφωνα με τη συνταντική ομάδα, οι μύκητες μη Candida είναι σπάνιοι, αλλά παρατηρούνται όλο και συχνότερα τα τελευταία χρόνια. Την περίοδο 2018 – 2021, καταγράφηκαν στο Πανεπιστημιακό νοσοκομείο της Πάτρας 16 περιστατικά σε ένα σύνολο 400 λοιμώξεων στο αίμα (επίπτωση 4%).

Παρά τη σχετικά χαμηλή ενδογενή μολυσματικότητα, το ποσοστό θνησιμότητας σε ανοσοκατεσταλμένους ασθενείς κυμαίνεται από 34% έως 76%.

Τα στελέχη που απομονώθηκαν περιελάμβαναν τα Cryptococcus spp (4 απομονώσεις ή 25%), Rhodotorula mucilaginosa (2 απομονώσεις ή 12,5%), Trichosporon asahii (7 απομονώσεις ή 43,75%) και Saccharomyces cerevisiae (3 απομονώσεις ή 18,75%).

Αφορούσαν κυρίως ασθενείς με αιματολογικές κακοήθειες, με μακροχρόνια νοσηλεία ή άτομα που είχαν υποβληθεί σε χειρουργικές επεμβάσεις. Το ανησυχητικό είναι πως είναι ανθεκτικά σε αντιμυκητιασικά φάρμακα, τα οποία θεωρούνται ως θεραπεία “πρώτης γραμμής” για τις συγκεκριμένες λοιμώξεις.

Όπως αναφέρουν, η έγκαιρη αναγνώρισή τους και η άμεση έναρξη της κατάλληλης θεραπείας, με βάση τις τρέχουσες κατευθυντήριες γραμμές και την τεχνογνωσία, παραμένουν ζωτικής σημασίας για την αποτελεσματική διαχείριση των ασθενών.

Διαφορές

Οι μύκητες της ομάδας Candida αποτελούν την κύρια αιτία λοιμώξεων στο αίμα σε νοσηλευόμενους ασθενείς και συμβάλλουν σημαντικά στη νοσηρότητα και θνησιμότητα, η οποία σχετίζεται με λοιμώξεις.

Οι μύκητες που δεν ανήκουν στην ομάδα Candida αντιπροσωπεύουν περιορισμένο αριθμό περιπτώσεων, αλλά αντιμετωπίζονται όλο και περισσότερο και αναγνωρίζονται ως αυξανόμενη απειλή. Ζουν σε κοινά περιβαλλοντικά ενδιαιτήματα και είναι συχνοί αποικιστές του ανθρώπινου δέρματος και των βλεννογόνων.

Ο αυξανόμενος αριθμός σοβαρά ανοσοκατεσταλμένων ασθενών, καθώς και η εκτεταμένη χρήση αντιμυκητιασικών έχουν συμβάλει στην αύξηση των λοιμώξεων από μη Candida.

Οι περισσότεροι από αυτούς τους μύκητες είναι εγγενώς ανθεκτικοί σε συγκεκριμένες κατηγορίες αντιμυκητιασικών, όπως οι εχινοκανδίνες, που χρησιμοποιούνται συνήθως σε αιματολογικούς ασθενείς ως αντιμυκητιασική προφύλαξη.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Ο κίνδυνος επηρεασμού καρδιάς και εγκεφάλου και η μελέτη για νέα φάρμακα που θα τον μειώσουν. Ο Έλληνας ερευνητής μιλάει στο iatronet.gr.

Ο αναπληρωτής καθηγητής Παθολογίας και Λοιμώξεων στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Λος Άντζελες (UCLA), Θεόδωρος Κελεσίδης , που διατηρεί δικό του ερευνητικό Εργαστήριο στο φημισμένο αμερικανικό πανεπιστήμιο, ερευνά εδώ και χρόνια την παθογένεια των χρόνιων λοιμώξεων, την πιθανότητα μελλοντικών επιπλοκών σε διάφορα συστήματα και την δυνατότητα ανάπτυξης φαρμάκων που θα περιορίσουν αυτόν τον κίνδυνο. Η εισβολή του ιού SARS-CoV-2 πριν από 3,5 χρόνια προσέθεσε ένα νέο πεδίο έρευνας, έπειτα από συστηματική μελέτη που έχει κάνει στον ιό HIV.

Μιλώντας στο iatronet.gr, ο Έλληνας επιστήμονας παραθέτει τις ομοιότητες HIV και COVID-19 ως προς τον κίνδυνο μελλοντικού επηρεασμού καρδιάς και εγκεφάλου και αναφέρεται στο στάδιο της δικής του έρευνας για την αναζήτηση φαρμακευτικών παρεμβάσεων. Διευκρινίζει πως είναι πολλά όσα δεν ξέρουμε ακόμα για τον κορωνοϊό και κάνει αναφορά σε μεγάλες μελέτες που ανοίγουν τώρα, για τον πιθανό σωρευτικό κίνδυνο των επαναλαμβανόμενων λοιμώξεων. Όπως λέει χαρακτηριστικά, στην παρούσα φάση ο κάθε άνθρωπος μπορεί να κολλάει κορωνοϊό τουλάχιστον μία ή και δύο φορές κάθε χρόνο. Δεν ξέρουμε αν κάτι τέτοιο μπορεί να λειτουργεί αθροιστικά, αυξάνοντας τον κίνδυνο επιπτώσεων σε καρδιά και εγκέφαλο.

Ομοιότητες HIV και κορωνοϊού

Οι δύο ιοί παρουσιάζουν αξιοσημείωτες ομοιότητες σε ορισμένα σημεία, λέει ο κ.Κελεσίδης. “Σε ένα σημαντικό ποσοστό ανθρώπων, ακόμα και ασυμπτωματικών στην αρχική λοίμωξη, έχουν βρεθεί προϊόντα του ιού – ιικές πρωτεϊνες – να παραμένουν στα ανθρώπινα κύτταρα μέχρι και πάνω από ένα χρόνο. Το ίδιο συμβαίνει και στον HIV, αυτή είναι η κύρια ομοιότητα κι αυτό με παρακίνησε να επεκτείνω την έρευνά μου και στην COVID-19”, σημειώνει και προσθέτει: “Και τα δύο είναι χρόνια, και στα δύο επιμένει ο ιός με διάφορα προϊόντα μέσα στα ανθρώπινα κύτταρα για πολύ μεγάλα χρονικά διαστήματα, και έμμεσα με κάποιους ανοσολογικούς μηχανισμούς μπορεί να προκαλέσει φλεγμονή και ζημιά στα ανθρώπινα κύτταρα και στα όργανα, όπως το καρδιαγγειακό και ο εγκέφαλος”.

Στο Εργαστήριο που δημιούργησε ο ίδιος και φέρει το όνομά του, ο Έλληνας ερευνητής μελετάει πώς μπορούμε να μειώσουμε τη φλεγμονή και την αυξημένη οξείδωση, το οξειδωτικό στρες που υπάρχει σε αυτές τις καταστάσεις. “Υπάρχουν αντιικές θεραπείες, αλλά αυτό που λείπει τόσο στον HIV όσο και στον κορωνοϊό, είναι μια αντιφλεγμωνώδης θεραπεία”, λέει και εξηγεί: “Επειδή αυτό που μπορεί να προκαλέσει τη μεγαλύτερη ζημιά δεν είναι τόσο ο ιός που παραμένει, αλλά τα προϊόντα του, τα οποία δεν είναι ζωντανός ιός, αλλά πρωτεΐνες που παραμένουν και προκαλούν φλεγμονή, χρειάζεται κάτι που να μειώνει τη φλεγμονή, η οποία είναι έμμεσο προϊόν του ιού, όχι άμεσο”.

Στην παρούσα φάση δοκιμάζονται σε πειραματόζωα φαρμακευτικές ουσίες και έτοιμα σκευάσματα που θα μπορούσαν να μειώσουν αυτές τις επιπτώσεις. Πρόσφατα δημοσιευμένη μελέτη του αναπληρωτή καθηγητή κατέδειξε πως σε πειραματικά μοντέλα λειτούργησε βοηθητικά ένα μιτοχονδιακό αντιοξειδωτικό μόριο που κυκλοφορεί σε έτοιμο σκεύασμα συμπληρώματος διατροφής. Παράλληλα μελετάται η επίδραση άλλων δύο φαρμάκων, που ως έτοιμα σκευάσματα, θα μπορούσαν πιο γρήγορα να περάσουν σε φάση κλινικών δοκιμών, όπως λέει.

Αθροιστικός κίνδυνος

Νέα μεγάλα ερευνητικά προγράμματα ανοίγουν σε παγκόσμιο επίπεδο, προκειμένου να ερευνήσουν τις άγνωστες μέχρι σήμερα μακροχρόνιες επιπτώσεις των επαναλαμβανόμενων λοιμώξεων από COVID-19.

“Στην κατάσταση που βρισκόμαστε σήμερα, χωρίς μέτρα, μάσκες και προσοχή, ο μέσος άνθρωπος είναι αρκετά πιθανό να κολλήσει κορωνοϊό τουλάχιστον μία ή και δύο φορές κάθε χρόνο. Αν λοιπόν με την πρώτη λοίμωξη τα προϊόντα του ιού έχει δειχθεί ότι παραμένουν ως και πάνω από ένα χρόνο, τι θα γίνει αν κολλήσει κάποιος και δεύτερη και τρίτη φορά;”, επισημαίνει ο κ. Κελεσίδης και συμπληρώνει: “Μπορεί αυτό να λειτουργεί αθροιστικά και να προκαλεί μακροχρόνια κάποιου είδους ζημιά στον εγκέφαλο και στην καρδιά. Είναι άγνωστο προς το παρόν, δεν το ξέρουμε αυτό”.

Στην εξίσωση μπαίνουν και οι ψυχολογικές επιπτώσεις, το άγχος, το στρες. “Οι επιστήμονες δεν δίνουν το μήνυμα του πανικού, αλλά λένε ότι το μελετάμε. Ο ιός έχει μπει σε μια χρόνια φάση της καθημερινότητάς μας, αλλά δεν είναι ακόμα ξεκάθαρο”, σημειώνει και προσθέτει: “Είναι ένα από τα ζητήματα της ιατρικής και της ανθρωπότητας σήμερα, που πολύ απλά δεν ξέρουμε τι θα φέρει στο μέλλον. Αν θα μεταλλαχθεί σε κάτι άλλο, αν θα εξελιχθεί, τι θα φέρει μακροπρόθεσμα, όλα αυτά δεν τα ξέρουμε”.

Τι μάς δίδαξε η COVID

Ο αναπληρωτής καθηγητής του UCLA παρατηρεί πως η πανδημία ανέδειξε στην επιστήμη και στην ανθρωπότητα τις αδυναμίες του συστήματος να αντιμετωπίσει μια αναπάντεχη υγειονομική πρόκληση τέτοιου μεγέθους. “Μπορεί θεωρητικά να μιλούσαμε για το τι θα κάναμε σε περίπτωση πανδημίας, πρακτικά όμως φάνηκαν οι αδυναμίες ακόμα και των πιο προηγμένων συστημάτων να την αντιμετωπίσουν”, αναφέρει και καταλήγει: “Το καλό είναι έγινε μεγάλη πρόοδος, γρήγορα εμβόλια και θεραπείες, κτίστηκε υποδομή και θα είμαστε πιο έτοιμοι για την επόμενη πανδημία που είναι θέμα χρόνου να έρθει”.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/