Συντάκτης: grammateia

Σε συνέντευξη Τύπου παρουσιάστηκαν τα αποτελέσματα του 1^ου Τακτικού Βαρόμετρου Δικαιωμάτων του Παρατηρητηρίου Θεμάτων Αναπηρίας της Ε.Σ.Α.μεΑ., που έλαβε χώρα πανελλαδικά από τις 7/10/2025 έως τις 3/11/2025 και σε δείγμα 2.716 άτομα με αναπηρία, χρόνιες ή/και σπάνιες παθήσεις, τη Δευτέρα 1 Δεκεμβρίου 2025. Τη συνέντευξη Τύπου, που μεταδόθηκε διαδικτυακά και μπορείτε να την βρείτε εδώ συντόνισε η δημοσιογράφος της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ Σοφία Χρήστου. Μίλησε ο πρόεδρος της Ε.Σ.Α.μεΑ. Ιωάννης Βαρδακαστάνης, σχολίασαν οι δημοσιογράφοι Γιώργος Σακκάς (ΒΗΜΑ) και Βασιλική Αγγουρίδη (News4Health, Euraktiv) ενώ την παρουσίαση της έρευνας έκανε η κ. Φανή Προβή, επιστημονική υπεύθυνη του Παρατηρητηρίου Θεμάτων Αναπηρίας και Στέλεχος της Ε.Σ.Α.μεΑ..

Σε μια σύντομη εισαγωγή ο κ. Βαρδακαστάνης τόνισε τη σημασία της έρευνας του Βαρόμετρου, καθώς για πρώτη φορά τα ίδια τα άτομα με αναπηρία μιλούν για το πώς βιώνουν την καθημερινότητά τους, την πραγματικότητά τους, πως βιώνουν την αντιμετώπιση της Πολιτείας και της κοινωνίας προς τους ίδιους: «Εμπλουτίζεται η συζήτησή μας με πραγματικά στοιχεία για το πώς τα άτομα με αναπηρία αδιαμεσολάβητα και αυθεντικά ζητούν να εξελίσσονται τα θέματα που τους απασχολούν για να μπορούν να απολαύσουν τα δικαιώματά τους επί ίσοις όροις με τους άλλους πολίτες. Και αυτό είναι πολύ σημαντικό και για εμάς που έχουμε την εντολή μέσα από τις δημοκρατικές διαδικασίες των φορέων μας, να παρακολουθούμε, να οδηγούμε, να παρεμβαίνουμε, να διεκδικούμε για αυτά τα θέματα. Ταυτόχρονα είναι και πολύ σημαντικό και για αυτούς που σχεδιάζουν πολιτικές να ακούν και τη φωνή μας μέσα από έρευνες των ίδιων των ατόμων με αναπηρία. Με αυτό τον τρόπο θα συνεχίσουμε, δίνοντας φωνή στους πλέον αποκλεισμένους, τις γυναίκες και τα κορίτσια με αναπηρία, όσους διαβιούν στα ιδρύματα, στις ξεχωριστές κατηγορίες που αντιμετωπίζουν ειδικά ζητήματα διακρίσεων και αποκλεισμού».

Η σύνοψη των αποτελεσμάτων και τα βασικά συμπεράσματα του Τακτικού Βαρόμετρου παρουσιάστηκαν από την επιστημονική υπεύθυνη του Παρατηρητηρίου Θεμάτων Αναπηρίας και Στελέχους της Ε.Σ.Α.μεΑ. Φανή Προβή και επισυνάπτεται. Επίσης η κ. Προβή διάβασε και σχόλια όσων πήραν μέρος στην έρευνα καταθέτοντας προσωπικές μαρτυρίες, βιώματα και αγωνίες.

Πολύ συνοπτικά, η κ. Προβή ανέφερε:

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ, ΕΥΑΙΣΘΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ

• 4 στα 10 άτομα με αναπηρία, χρόνια ή/και σπάνια πάθηση είναι λίγο ή καθόλου ενημερωμένα σχετικά με τα δικαιώματά τους λόγω της αναπηρίας/πάθησης.

• Οι αναφορές σε δημόσιες υπηρεσίες ως πηγές ενημέρωσης για τα δικαιώματα, συγκεντρώνουν μονοψήφια ποσοστά.

• Πρώτη ως πηγή ενημέρωσης για τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία αναφέρεται η Ε.Σ.Α.μεΑ., ακολουθούν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και οι σύλλογοι/οργανώσεις ατόμων με αναπηρία/χρόνιων παθήσεων

• Αναφορικά με την προβολή των ζητημάτων της αναπηρίας στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης (ΜΜΕ), το μεγαλύτερο ποσοστό, δηλαδή το 33,4% του δείγματος, απάντησε ότι δεν έτυχε πρόσφατα να παρακολουθήσουν ή να ακούσουν κάποια εκπομπή ή να διαβάσουν κάποιο δημοσίευμα για τα άτομα με αναπηρία.

• Στο ερώτημα «Σε γενικές γραμμές, πως πιστεύετε ότι αντιμετωπίζονται τα άτομα με αναπηρία από την ελληνική κοινωνία;», μόνο το 8% των ατόμων με αναπηρία/χρόνιες παθήσεις θεωρούν ότι η αναπηρία αντιμετωπίζεται ισότιμα στην ελληνική κοινωνία. Η επικρατέστερη απάντηση είναι πως η αναπηρία αντιμετωπίζεται με «στερεότυπα και προκατάληψη» (56,1%), ακολουθεί η απάντηση «με οίκτο λύπηση» (34%) και έπεται η «αμηχανία» (33,2%).

• 1 στους 2 έχει αισθανθεί «πολλές» και «αρκετές φορές» άδικη μεταχείριση/διάκριση σε κάποιο τομέα της ζωής του, κατά τη διάρκεια των τελευταίων 6 μηνών.

Προσβασιμότητα και κινητικότητα

• 6 στους 10 αντιμετωπίζουν «Πάντα/συχνά» ή «Μερικές φορές», εμπόδια προσβασιμότητας στις δημόσιες υπηρεσίες, στις δομές υγείας, καθώς και στους δημόσιους, κοινόχρηστους χώρους.

• Στην εργασία, το 56%

• Στην εκπαίδευση το 66%

• Το 72% των ατόμων με αναπηρία που χρειάζεται υποστηρικτική τεχνολογία για να μπορεί να πλοηγηθεί στο διαδίκτυο, δεν την διαθέτει.

Εργασία

• Το 82% των νέων 15-24 ετών και το 49,2% των ατόμων ηλικίας «25-34 ετών» δεν έχουν εργαστεί ποτέ.

• Στις ηλικίες 35 έως 54 ετών, μόνο το 44,3% του συνόλου των συμμετεχόντων με αναπηρία ή/και χρόνιες παθήσεις (ανεξαρτήτως σοβαρότητας της αναπηρίας) εργάζεται κατά το διάστημα αναφοράς.

• Μόνο το 33% όσων αναφέρουν σοβαρή αναπηρία είναι ενταγμένο στην εργασία.

Βιοτικό επίπεδο και κοινωνικη προστασια

• Το ¼ των ατόμων με αναπηρία/χρόνιες παθήσεις διαβιούν σε νοικοκυριά με συνολικό μηνιαίο οικογενειακό εισόδημα -εκτός των προνοιακών ενισχύσεων και επιδομάτων- το οποίο κυμαίνεται σε επίπεδα έως 600 ευρώ.

• Το 75% των ατόμων με αναπηρία (με μέτριους ή σοβαρούς περιορισμούς δραστηριότητας) εκτιμάται ότι διαθέτει μηνιαίο διαθέσιμο ατομικό εισόδημα από 0 έως 675 ευρώ το μήνα, ενώ τα ¾ των ατόμων με σοβαρούς περιορισμούς/σοβαρή αναπηρία εκτιμήθηκε ότι τοποθετούνται σε ατομικά εισοδήματα από 0 έως 600 ευρώ μηνιαίως.

• Το 50% των ατόμων με αναπηρία (με μέτριους ή σοβαρούς περιορισμούς δραστηριότητας) διαθέτει μηνιαίο ατομικό εισόδημα έως 385 ευρώ.

• Το ένα (1) στα δύο (2) άτομα με αναπηρία ή/και χρόνια πάθηση (48,6%), αντιμετωπίζει μεγάλη ή/και ακραία (πλήρης αδυναμία) δυσκολία κάλυψης των βασικών εξόδων στέγασης. Μόνο το 13,4% του δείγματος δεν αντιμετώπισε καμία δυσκολία στην κάλυψη των δαπανών στέγασης.

• Η συντριπτική πλειονότητα των ατόμων με αναπηρία δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να ανταπεξέλθει σε εξειδικευμένες ανάγκες που σχετίζονται με την αναπηρία, χρόνια ή/και σπάνια πάθηση, όπως εξειδικευμένες υπηρεσίες φροντίδας, αποκατάστασης ή εκπαίδευσης, αγορά φαρμάκων και αγορά τεχνικών βοηθημάτων.

• 4 στους 10 επωμίζονται πρόσθετο κόστος διαβίωσης ανώτερο των 300 ευρώ ανά μήνα, προκειμένου να καλύψουν τις εξειδικευμένες ανάγκες της υγείας τους, ενώ το 1/5 των ατόμων με αναπηρία/χρόνιες παθήσεις αντιμετωπίζουν δαπάνες που υπερβαίνουν τα 500 ευρώ τον μήνα.

Ανεξάρτητη Διαβίωση

• 4 στα 10 άτομα με αναπηρία (40,4%) αντιμετωπίζουν «μεγάλη δυσκολία» ή «δεν μπορούν καθόλου» να ολοκληρώσουν καθημερινές ή συνήθεις δραστηριότητες χωρίς να λάβουν υποστήριξη ή βοήθεια από άλλο άτομο.

• 8 στους 10 βασίζονται στην βοήθεια του οικογενειακού ή του φιλικού/κοινωνικού περιβάλλοντος, προκειμένου να καλύψουν τις καθημερινές τους ανάγκες

• Μόνο το 3,3% του δείγματος, δηλαδή 90 άτομα, βρέθηκε ότι κάνουν χρήση της υπηρεσίας του «Προσωπικού Βοηθού για άτομα με αναπηρία».

ΤΟΜΕΑΣ Ασφάλεια και Δικαιοσύνη

• 7 στους 10 θεωρούν ότι δεν απολαμβάνουν την αποτελεσματική προστασία των νόμων και της δικαιοσύνης, σε περιπτώσεις που έρχονται αντιμέτωπα με παραβιάσεις των δικαιωμάτων τους.

• 4 στους 10 αναφέρουν ότι κατά τα τελευταία τρία (3) χρόνια έχουν βιώσει κάποιας μορφής βία ή παρενόχληση (σωματική, ψυχολογική, σεξουαλική ή άλλης μορφής).

• Ποσοστό 4% του δείγματος κάνει αναφορά σε βιώματα σωματικής ή σεξουαλικής βίας, ενώ ποσοστό της τάξεως του 25% αναφέρει ότι έχει αντιμετωπίσει ψυχολογική/συναισθηματική βία.

• Το ¼ των ατόμων με αναπηρία που έχουν δεχθεί σωματική, σεξουαλική, ψυχολογική ή άλλη μορφής βία/παρενόχληση, δεν το έχουν αναφέρει σε κανέναν, ούτε έχουν καταγγείλει το περιστατικό στους αρμόδιους φορείς.

• Το 11,4% του δείγματος απάντησε ότι κατά τα τελευταία 2 χρόνια αντιμετώπισαν κάποια κατάσταση έκτακτης ανάγκης όπως πλημμύρα, σεισμό, ή πυρκαγιά. Τα 3/4 αυτών των ατόμων, δεν έλαβαν έγκαιρα βοήθεια και υποστήριξη .

Στο σχόλιό του ο κ. Σακκάς ανέφερε τη σημασία της συγκεκριμένης έρευνας στην παραγωγή πολιτικών από πλευράς Πολιτείας. «Από τα ευρήματα διαπιστώνουμε ότι κάποιες παθογένειες που βλέπουμε σε όλη την κοινωνία όπως η βία εδώ βλέπουμε ότι είναι πολύ υψηλότερα από τον γενικό πληθυσμό. Την ίδια στιγμή μου κάνει πολύ μεγάλη εντύπωση που ο υπουργός υγείας ανακοίνωσε σφυγμομέτρηση που “συμφέρει” την κυβέρνηση για την αντίληψη που έχουν οι πολίτες όταν νοσηλεύονται στο ΕΣΥ και η οποία επιδιώκεται να προβάλλεται από τα ΜΜΕ, την ώρα που κανονικά η ίδια η κυβέρνηση θα έπρεπε να ξεκινάει από τα ευρήματα του Βαρόμετρου για να προχωρήσει σε πολιτικές που βελτιώνουν την καθημερινότητα του πολίτη. Θα έπρεπε να ήσασταν ο επίσημος συνομιλητής της Κυβέρνησης για αυτά τα θέματα. Παράλληλα να αναφερθώ σε κάποιες πολύ ωραίες λέξεις όπως “συναίσθηση”, “ενσυναίσθηση” και “συμπερίληψη” που πολλές φορές ο κόσμος δεν συνειδητοποιεί τι ακριβώς σημαίνουν απλά το λέμε για να το λέμε, είμαι συμπεριληπτικός, μπαίνω στα παπούτσια του άλλου. Τελικά αποδεικνύεται από τα στοιχεία του Βαρόμετρου ότι αυτό δεν συμβαίνει. Να αναφέρω επίσης ότι είναι και θέμα παιδείας και ο στιγματισμός και τι σημαίνουν οι λέξεις που χρησιμοποιεί ο καθένας και πως τοποθετείται και ποιόν έχει απέναντί του. Ίσως το θέμα της εκπαίδευσης να είναι μία νέα επόμενη έρευνα, που να φαίνεται εάν μπορεί το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα να είναι ισότιμο για όλους».

Από την πλευρά της η κ. Αγγουρίδη επεσήμανε: «Θα ήθελα να αποφύγω τα δημοσιογραφικά κλισέ, όπως “γροθιά στο στομάχι” όμως αυτή είναι η πραγματικότητα όπως περιγράφεται από τα αποτελέσματα της έρευνας. Εδώ βλέπουμε μία άλλη Ελλάδα που περιγράφεται από όσους συμμετείχαν στην έρευνα . Τα ευρήματα της έρευνας είναι και σαφή και ανησυχητικά, κρούουν τόσους πολλούς κώδωνες κινδύνου που θα έπρεπε ήδη η Πολιτεία να τα έχει πάρει και να τα έχει κάνει σημαία, οδηγό, για να βελτιώσει τα πράγματα. Παρά τις νομοθετικές προβλέψεις παρά τη Σύμβαση του ΟΗΕ για τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρίες, παρά τη ρητορική περί Κοινωνικής Συνοχής, η πραγματικότητα για τα άτομα με αναπηρία εξακολουθεί να χαρακτηρίζεται από εργασιακό αποκλεισμό, από μεγάλη εξάρτηση από το οικογενειακό περιβάλλον και από ένα τεράστιο πρόσθετο κόστος διαβίωσης που συχνά καθορίζει όχι μόνο την ποιότητα ζωής αλλά και τη δυνατότητα συμμετοχής στην κοινωνία. Σκληρά νούμερα χωρίς συναισθήματα περιγράφουν ακριβώς το τι συμβαίνει. Μιλάμε για ανεξάρτητη διαβίωση και δεν έχουμε σχεδόν διασφαλίσει την επιβίωση. Η οικογένεια δεν είναι επιλογή, είναι ξεκάθαρα έλλειψη επιλογών. Τι να πούμε για τον εργασιακό αποκλεισμό, η πλέον παραγωγική ηλικία δεν έχει εργαστεί ποτέ! Κ. Προβή τα ευρήματα της έρευνας που πραγματοποιήσατε δείχνουν ακριβώς τι χρειάζεται να γίνει: στήριξη στο εισόδημα, προσωπική βοήθεια, προσβάσιμες μετακινήσεις, υποστηρικτικές τεχνολογίες, πραγματικές ευκαιρίες στην αγορά εργασίας και οι πολιτικές για την ανεξάρτητη διαβίωση και την επιβίωση δεν μπορούν να αντιμετωπίζονται ως συμπληρωματικές. είναι θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα και ταυτόχρονα όροι αξιοπρέπειας».

Ο πρόεδρος της Ε.Σ.Α.μεΑ., Ιωάννης Βαρδακαστάνης, στο κλείσιμο, έδωσε το στίγμα της επόμενης μέρας:

«Θέλω να πω κάτι που δεν συζητάμε πολύ στην Ελλάδα . Βρισκόμαστε σε ένα νέο ιστορικό κύκλο που δεν έχει σωστά ψηλά στην ατζέντα του την ποικιλομορφία (diversity), την ισότητα, τη συμπερίληψη. Πλέον μετά και την εκλογή Τραμπ κυριαρχεί μια δυσανεξία για τα θέματα ισότητας, όχι μόνο για τα άτομα με αναπηρία, αλλά συνολικά. Προάγεται ο διχασμός που οδηγεί σε αποκλεισμό και σε πιο ισχυρή άνιση μεταχείριση και αυτό αποτυπώνεται με πολύ σαφή τρόπο στις πολίτικες και στους προϋπολογισμούς και της ΕΕ και των κρατών μελών της . Η πρότασης της νέας Κομισιόν για το επόμενο πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο στήριξης εξαφανίζει πόρους που μέχρι σήμερα οδήγησαν σε έργα προσβάσιμα και συμπεριληπτικά ενώ αν κανείς διάβαζε το πρόγραμμα για την ανάπτυξη που παρουσιάστηκε στο υπουργικό συμβούλιο την περασμένη εβδομάδα θα διαπίστωνε ότι ούτε η κυβέρνηση έχει ευοίωνες προοπτικές.

Τα αποτελέσματα του Βαρόμετρου αποπνέουν ένα αίτημα, μία ανάγκη αυτοδιάθεσης, χειραφέτησης, να ξεφύγουμε από αποκλεισμούς και διακρίσεις, βγαίνει ένα μήνυμα εγρήγορσης και πιο μεγάλης ριζοσπαστικοποίηση, όχι μόνο του αναπηρικού κινήματος αλλά συνολικά της ελληνικής κοινωνίας που σκληρά προσπαθούν να την πάνε όλο και πιο συντηρητικά και φοβικά

Αυτά ας τα δουν όσοι ετοιμάζουν γιορτές για την 3^η Δεκέμβρη. Για εμάς η 3^η Δεκέμβρη δεν είναι ημερά ούτε για γιορτές ούτε για κλάματα. Η αναπηρία είναι μέρος της ανθρώπινης ποικιλομορφίας όπως ορίζεται επίσης ρητά στο άρθρο 1 της Διεθνούς Σύμβασης των ΗΕ για τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία. Συνεπώς μιλάμε για αγώνες, για διεκδικήσεις, και όπως λέω συχνά, εάν δεν είσαι στο τραπέζι που λαμβάνονται οι αποφάσεις, είσαι στο μενού του τραπεζιού. Για αυτό και “Τίποτα για εμάς χωρίς εμάς” και “Τίποτα χωρίς εμάς”, και στην έρευνα».

Πηγη: https://healthmag.gr/

Ο μυοδιηθητικός καρκίνος της ουροδόχου κύστης αποτελεί μια επιθετική μορφή ουροθηλιακού καρκίνου, κατά την οποία ο όγκος διηθεί τον μυϊκό χιτώνα της κύστης. Σε αυτό το στάδιο, η νόσος έχει μεγαλύτερη πιθανότητα υποτροπής και μετάστασης, γι’ αυτό και η θεραπευτική στρατηγική περιλαμβάνει συνήθως ριζική κυστεκτομή με λεμφαδενικό καθαρισμό σε συνδυασμό με συστηματική θεραπεία.

Η χημειοθεραπεία με βάση την σισπλατίνη θεωρείται το πρότυπο της εισαγωγικής (προεγχειρητικής ή νεοεπικουρικής) θεραπευτικής αγωγής. Ωστόσο, ένα σημαντικό ποσοστό ασθενών δεν είναι ικανό να λάβει σισπλατίνη λόγω νεφρικής δυσλειτουργίας ή άλλων συνοσηροτήτων. Για αυτούς τους ασθενείς, μέχρι πρόσφατα, υπήρχε περιορισμένο θεραπευτικό οπλοστάσιο.

Στις 21 Νοεμβρίου, ο Αμερικανικός Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) ενέκρινε έναν νέο συνδυασμό ανοσοθεραπείας και στοχευμένης θεραπείας για το συγκεκριμένο πληθυσμό: το pembrolizumab (Keytruda) – στην κλασική ή την υποδόρια μορφή με σε συνδυασμό με το enfortumab vedotin-ejfv (Padcev). Το θεραπευτικό αυτό σχήμα χορηγείται τόσο πριν όσο και μετά τη ριζική κυστεκτομή, προσφέροντας μια ολοκληρωμένη νεοεπικουρική και επικουρική προσέγγιση σε ενήλικες ασθενείς με μυοδιηθητικό καρκίνο της ουροδόχου κύστης που δεν μπορούν να λάβουν σισπλατίνη.

Οι ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής (Νοσοκομείο Αλεξάνδρα) της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ δρ Μαρία Καπαρέλου (παθολόγος – ογκολόγος) και Θάνος Δημόπουλος (τ. πρύτανης ΕΚΠΑ, καθηγητής Θεραπευτικής – Ογκολογίας – Αιματολογίας, διευθυντής Θεραπευτικής Κλινικής) αναφέρουν ότι η έγκριση βασίστηκε στα εντυπωσιακά αποτελέσματα της μελέτης φάσης ΙΙΙ KEYNOTE-905/EV-303, η οποία συμπεριέλαβε 344 ασθενείς με νεοδιαγνωσθέν μυοδιηθητικό καρκίνο που ήταν κατάλληλοι για ριζική κυστεκτομή αλλά ακατάλληλοι για θεραπεία με σισπλατίνη.

Οι συμμετέχοντες τυχαιοποιήθηκαν να λάβουν τον συνδυασμό pembrolizumab και enfortumab vedotin πριν από τη χειρουργική επέμβαση και στη συνέχεια εκ νέου μετά από αυτήν, ή να υποβληθούν άμεσα σε κυστεκτομή χωρίς προεγχειρητική και μετεγχειρητική συστηματική θεραπεία.

Το πρωτεύον καταληκτικό σημείο της μελέτης ήταν η επιβίωση χωρίς συμβάματα (event-free survival, EFS), δηλαδή ο χρόνος μέχρι υποτροπή, πρόοδο της νόσου ή θάνατο. Το θεραπευτικό σχήμα πέτυχε στατιστικά σημαντική βελτίωση, με τo διάμεσo EFS να μην έχει ακόμη επιτευχθεί για τον συνδυασμό, σε αντίθεση με τους 15,7 μήνες στην ομάδα της άμεσης χειρουργικής αντιμετώπισης.

Εξίσου σημαντική ήταν και η βελτίωση στη συνολική επιβίωση: η διάμεση επιβίωση στην ομάδα του συνδυασμού δεν είχε επιτευχθεί κατά την ανάλυση, ενώ στην ομάδα του χειρουργείου μόνο ήταν 41,7 μήνες. Τα αποτελέσματα αυτά καταδεικνύουν σημαντικό όφελος τόσο στη μείωση του κινδύνου υποτροπής όσο και στην επιβίωση.

Όσον αφορά την ασφάλεια, το προφίλ ανεπιθύμητων ενεργειών ήταν παρόμοιο με προηγούμενες μελέτες του συνδυασμού σε προχωρημένο ουροθηλιακό καρκίνο. Το pembrolizumab ενδέχεται να προκαλέσει ανοσολογικά μεσολαβούμενες αντιδράσεις, ενώ το enfortumab vedotin μπορεί να σχετίζεται με δερματικές αντιδράσεις, υπεργλυκαιμία, πνευμονίτιδα και περιφερική νευροπάθεια. Ωστόσο, τα περισσότερα συμβάματα ήταν διαχειρίσιμα με έγκαιρη παρακολούθηση και κατάλληλη αντιμετώπιση.

Η νέα αυτή έγκριση αποτελεί ένα σημαντικό βήμα προόδου για τους ασθενείς με μυοδιηθητικό καρκίνο της ουροδόχου κύστης που δεν μπορούν να λάβουν χημειοθεραπεία με σισπλατίνη, προσφέροντας για πρώτη φορά μια τεκμηριωμένα αποτελεσματική θεραπεία πριν και μετά τη ριζική κυστεκτομή.

Πρόκειται για μια εξέλιξη που ανοίγει τον δρόμο προς πιο εξατομικευμένες και αποτελεσματικές θεραπείες σε ένα πεδίο που μέχρι πρότινος  είχαμε περιορισμένες επιλογές.

Πηγές:
ΕΚΠΑ

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Τα χρήματα τους από τις πρόσθετες εφημερίες θα λάβουν οι γιατροί στο ΕΣΥ και των Κέντρων Υγείας.

Με απόφαση των υφυπουργών Υγείας και Οικονομικών, Μάριου Θεμιστοκλέους και Α. Πετραλιά, αυξάνονται από 9% σε 15% οι πρόσθετες εφημερίες των ιατρών του ΕΣΥ και των Κέντρων Υγείας.

Η αύξηση θα ισχύσει από την 1η Οκτωβρίου έως τις 31 Δεκεμβρίου, ενώ στη συνέχεια το ποσοστό θα επανέλθει στο 9%.
Πρόσθετες εφημερίες: Τι αναφέρει η απόφαση

Αναλυτικότερα, η απόφαση καθορίζει το ύψος του ποσοστού των πρόσθετων εφημεριών από 9% σε 15% για το διάστημα από 01.10.2025 έως 31.12.2025, με στόχο τη διασφάλιση της εύρυθμης 24ωρης λειτουργίας των νοσηλευτικών ιδρυμάτων και των μονάδων Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας του ΕΣΥ, καθώς και την κάλυψη των έκτακτων αναγκών που έχουν προκύψει λόγω της πανδημίας του κορονοϊού COVID-19.

Από την 1η Ιανουαρίου 2026 το ποσοστό των πρόσθετων εφημεριών επανέρχεται στο 9%.

Αξίζει, ωστόσο, να σημειωθεί ότι οι πρόσθετες εφημερίες δεν οφείλονται μόνο στις έκτακτες ανάγκες της πανδημίας, αλλά και στο γεγονός ότι τα νοσοκομεία λειτουργούν «στο κόκκινο».

Σύμφωνα με τους εκπροσώπους των νοσοκομειακών γιατρών, σε όλα τα δημόσια νοσοκομεία υπάρχουν τόσο μεγάλες ελλείψεις σε ιατρικό προσωπικό, που οι γιατροί αναγκάζονται να κάνουν πολύ περισσότερες εφημερίες από το επιτρεπόμενο όριο του 9%. Ως αποτέλεσμα, μεγάλο μέρος αυτών των επιπλέον εφημεριών περικόπτεται και τελικά δεν αποζημιώνεται

Πηγη: https://www.healthreport.gr/

Συμπτώματα και Θεραπευτικές Εξελίξεις
Η εμμηνόπαυση δεν είναι απλά το τέλος της αναπαραγωγικής περιόδου, όπως αναφέρει σε άρθρο της η Αθανασία Παππά, Πρόεδρος ΕΛ.ΕΤ.ΕΜ, Επισκέπτρια Υγείας. Είναι μια ριζική ορμονική αναδιάρθρωση που επηρεάζει κάθε κύτταρο του σώματός μας. Συμβαίνει συνήθως μεταξύ 45 και 55 ετών, αν και κάθε γυναίκα είναι διαφορετική. Τα οιστρογόνα δεν είναι μόνο ορμόνες αναπαραγωγής. Είναι κυριολεκτικά φύλακες της υγείας μας. Λειτουργούν ως φυσικοί προστάτες του ανοσοποιητικού συστήματος, ρυθμιστές της φλεγμονής, και προστάτες των αρθρώσεων, των οστών, και των χόνδρων μας. Όταν τα οιστρογόνα μειώνονται, συμβαίνουν τα εξής: Η φλεγμονή στο σώμα αυξάνεται. Τα αυτοάνοσα νοσήματα που ίσως ήταν σε ύφεση ξυπνούν. Οι αρθρώσεις χάνουν την προστασία τους και γίνονται πιο ευάλωτες. Η πυκνότητα των οστών μειώνεται, αυξάνοντας τον κίνδυνο οστεοπόρωσης. Για γυναίκες που ήδη πάσχουν από ρευματοειδή αρθρίτιδα, λύκο, σύνδρομο Sjögren, ή άλλα αυτοάνοσα νοσήματα, αυτή η αλλαγή μπορεί να είναι πολύ δύσκολη. Άλλες γυναίκες που δεν είχαν ποτέ πρόβλημα, εμφανίζουν για πρώτη φορά αρθρικούς πόνους, δυσκαμψία, και φλεγμονή. Οι συνέπειες είναι σημαντικές και δυσχεραίνουν την καθημερινή ζωή, την εργασία, τις κοινωνικές σχέσεις, την ενεργητικότητα και την προσφορά μέσα στην οικογένεια, τη λίμπιντο, ακόμα και τις απλές καθημερινές δραστηριότητες, ενώ σημαντική είναι και η συναισθηματική και ψυχολογική διάσταση. Όπως αναφέρει η Αθ. Παππά, παρά τις προκλήσεις, υπάρχουν λύσεις:
1. Ορμονική Υποκατάσταση: Για κατάλληλες γυναίκες, η ορμονική θεραπεία μπορεί να μειώσει δραματικά τα συμπτώματα της εμμηνόπαυσης και να προστατεύσει τις αρθρώσεις και τα οστά.
2. Φάρμακα για τα Ρευματικά: Τα σύγχρονα αντιρευματικά φάρμακα, τα βιολογικά, και οι νέες θεραπείες μπορούν να ελέγξουν τη φλεγμονή και να σταματήσουν την πρόοδο της νόσου.
3. Φυσιοθεραπεία και Εργοθεραπεία: Εξειδικευμένοι θεραπευτές μπορούν να σου μάθουν ασκήσεις που διατηρούν την κινητικότητα, να σου προτείνουν βοηθήματα που διευκολύνουν την καθημερινότητα.
4. Διατροφή: Αντιφλεγμονώδης διατροφή πλούσια σε Ωμέγα-3, λαχανικά, φρούτα, και φτωχή σε επεξεργασμένες τροφές μπορεί να βοηθήσει.
5. Ήπια Άσκηση: Κολύμβηση, yoga, περπάτημα – προσαρμοσμένα στις δυνατότητές
σου – διατηρούν τη δύναμη και την ευλυγισία.
6. Ψυχολογική Υποστήριξη: Θεραπεία, ομάδες υποστήριξης, τεχνικές διαχείρισης χρόνιου πόνου και στρες.

Πηγη:HealthDaily

28589-25 ΔΙΕΥΚΡΙΝΙΣΤΙΚΗ ΟΔΗΓΙΑ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΑΚΟΥΣΙΑ ΝΟΣΗΛΕΙΑ

..

Αν ζείτε με Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια (ΧΑΠ) μπορεί να αισθάνεστε ότι τα συμπτώματά σας περιορίζουν την καθημερινή σας ζωή. Ίσως υπάρχουν στιγμές που απλές οικιακές εργασίες, το ανέβασμα μιας σκάλας ή ακόμη και το γρήγορο περπάτημα, μπορούν να γίνουν μια πρόκληση.

Ίσως μάλιστα έχει χρειαστεί να ακυρώσετε βραχυπρόθεσμα ή μακροπρόθεσμα σχέδιά σας. Όμως, αυτό μπορεί να αλλάξει. Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα ΧΑΠ (19 Νοεμβρίου 2025) η καινοτόμος βιοφαρμακευτική εταιρεία Sanofi Ελλάδας μεταφέρει στους ασθενείς το μήνυμα ότι υπάρχουν τρόποι να διαχειρίζονται αποτελεσματικά τη νόσο τους μέσα από την ενημέρωση και τη συνεργασία με τον γιατρό τους.

Κατανοώντας τη Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια

Η Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια είναι μία προοδευτική, χρόνια αναπνευστική νόσος που προκαλεί περιορισμό της ροής του αέρα στους πνεύμονες. Εκδηλώνεται συνήθως μετά την μέση ηλικία με βασικά συμπτώματα τη δύσπνοια, τον χρόνιο παραγωγικό βήχα και την κόπωση. Επηρεάζει περισσότερους από 1 στους 20 ανθρώπους στην Ελλάδα, καθώς ο αριθμός των ασθενών στη χώρα μας υπολογίζεται ότι ξεπερνά τις 600.000, και περίπου 300 έως 400 εκατομμύρια ανθρώπους σε ολόκληρο τον κόσμο.  Το κάπνισμα είναι ευρέως γνωστό ως κύρια αιτία εμφάνισης της νόσου, ωστόσο, υπάρχουν και πολλοί επιπλέον παράγοντες κινδύνου, όπως η έκθεση σε ατμοσφαιρικούς ρύπους ή επαγγελματικούς ερεθιστικούς παράγοντες, το άσθμα στην παιδική ηλικία, γενετικοί παράγοντες και άλλα. Πολλοί δεν το γνωρίζουν, αλλά η ΧΑΠ αποτελεί μία από τις κυριότερες αιτίες θανάτου παγκοσμίως, με περισσότερους από 3,5 εκατομμύρια θανάτους να καταγράφονται κάθε χρόνο.

Η νόσος χαρακτηρίζεται συχνά από περιόδους οξείας επιδείνωσης των συμπτωμάτων – τις εξάρσεις – οι οποίες μπορεί να προκαλέσουν περαιτέρω φλεγμονή και βλάβη στους πνεύμονες. Κάθε έξαρση επιτάσσει άμεση αντιμετώπιση, καθώς σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο νοσηλείας και επιτάχυνση της απώλειας πνευμονικής λειτουργίας, η οποία με τη σειρά της, μπορεί να οδηγήσει σε νέες εξάρσεις. Εάν επομένως η νόσος δεν αντιμετωπιστεί έγκαιρα και αποτελεσματικά, με την πάροδο του χρόνου μπορεί να προκαλέσει εκτεταμένη βλάβη στους πνεύμονες, επιβαρύνοντας σημαντικά την ποιότητα ζωής των ασθενών.

Ευτυχώς, υπάρχουν τρόποι η ΧΑΠ να αντιμετωπίζεται αποτελεσματικά, μέσω διαρκούς επικοινωνίας του ασθενή με τον γιατρό του για την κατάλληλη θεραπεία, συνεχούς παρακολούθησης των συμπτωμάτων και ενός συνδυασμού παρεμβάσεων που στοχεύουν στη μείωση των συμπτωμάτων, την πρόληψη των εξάρσεων και την επιβράδυνση της εξέλιξης της νόσου.

«Ζω με ΧΑΠ»: εκστρατεία ενημέρωσης για την Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια

 Αναγνωρίζοντας την ανάγκη για αύξηση της ενημέρωσης των ασθενών σχετικά με τις επιπτώσεις της νόσου, η καινοτόμος βιοφαρμακευτική εταιρεία Sanofi Ελλάδας υλοποιεί την εκστρατεία ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης του κοινού «Ζω με ΧΑΠ», με σκοπό να αναδείξει την ανάγκη βελτιστοποίησης της διαχείρισης της νόσου υπό την καθοδήγηση του θεράποντα ιατρού και να τους υποστηρίξει στη διαδρομή προς την επίτευξή της. Ειδικότερα, εστιάζοντας στην περαιτέρω βλάβη που προκαλεί στους πνεύμονες κάθε νέα έξαρση, η καμπάνια – που έχει δημιουργηθεί σε συνεργασία με την εταιρεία Regeneron – υπογραμμίζει τη σημασία της σωστής και έγκαιρης αντιμετώπισης των εξάρσεων, αναδεικνύοντας τη συνεπή παρακολούθηση των συμπτωμάτων ως θεμελιώδους σημασίας για τον έλεγχο της νόσου. Στο πλαίσιο αυτό οι ασθενείς καλούνται να επισκεφτούν τον ιστότοπο της καμπάνιας «Ζω με ΧΑΠ» όπου μπορούν να βρουν αναλυτική ενημέρωση για τη ΧΑΠ και να επικοινωνούν με τον γιατρό τους για την αποτελεσματική διαχείριση της νόσου.

MAT-GR-2500478-V1.0-11.2025

Πηγη: https://healthpharma.gr

επισυναπτόμενη προκήρυξη θέσεων Ιατρικών Λειτουργών για τον ΟΚΥπΥ

ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ 2 ΚΕΝΩΝ ΘΕΣΕΩΝ ΙΑΤΡΙΚΩΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΩΝ….

Με εκτίμηση,

Άντρη Σταυρίδου

Λειτουργός Ανθρώπινου Δυναμικού

Οργανισμός Κρατικών Υπηρεσιών Υγείας (ΟΚΥπΥ)

Τηλ: 22212800

Γραφ.: 22212854

Φαξ: 22665100

Ηλ. Ταχυδρομείο: [email protected]

Διεύθυνση: Αγίου Αντωνίου 2, Τ.Κ. 2100, Αγλαντζιά, Λευκωσία

www.shso.org.cy

Το Vaccines Europe δημοσίευσε την ετήσια Ανασκόπηση Pipeline για το 2025, παρουσιάζοντας 91 υποψήφια εμβόλια και μονοκλωνικά αντισώματα που βρίσκονται σε κλινική ανάπτυξη. Η έκθεση αναδεικνύει τον δυναμισμό της ευρωπαϊκής έρευνας και τις δυνατότητες της γηραιά ηπείρου να ηγηθεί στην καινοτομία της ανοσοποίησης.

Σύμφωνα με την έκθεση, 41% των υποψηφίων προϊόντων στοχεύουν παθογόνα για τα οποία δεν υπάρχουν εγκεκριμένα εμβόλια ή προφυλακτικά mAbs, όπως είναι η ακμή, η νόσος Lyme, η λοίμωξη από τον ιό Epstein‑Barr και ο HIV. Συνολικά 91 υποψήφια προϊόντα βρίσκονται σε ανάπτυξη, εκ των οποίων 86 είναι προφυλακτικά εμβόλια, 2 θεραπευτικά και 3 προφυλακτικά μονοκλωνικά αντισώματα. Οι εταιρείες αξιοποιούν 12 διαφορετικές τεχνολογίες ανοσοποίησης, από mRNA και πρωτεϊνικά εμβόλια έως γλυκοσυζευγμένες πλατφόρμες.

Εμβόλια για τακτικό εμβολιασμό και αναπνευστικές λοιμώξεις

Στην κατηγορία του τακτικού εμβολιασμού περιλαμβάνονται 46 υποψήφια εμβόλια για HPV, ιλαρά, παρωτίτιδα, ερυθρά, ανεμευλογιά και μηνιγγιτιδοκοκκικές λοιμώξεις. Παράλληλα, 68 υποψήφια προϊόντα στοχεύουν λοιμώξεις που μεταδίδονται αναπνευστικά, όπως κορωνοϊούς, γρίπη, RSV και πνευμονιοκοκκική νόσο, επιβεβαιώνοντας την αυξημένη ανάγκη για ενίσχυση της ετοιμότητας απέναντι σε μελλοντικές επιδημίες.

Στόχευση βακτηρίων με αντοχή στα αντιβιοτικά

Ιδιαίτερη σημασία έχει η ανάπτυξη 17 υποψηφίων εμβολίων κατά 8 βακτηρίων που συνδέονται με υψηλή μικροβιακή αντοχή, μεταξύ των οποίων E. coli, P. aeruginosa, Salmonella, Shigella, S. aureus, Streptococcus Group B και S. pneumoniae. Τα επτά από αυτά περιλαμβάνονται στη λίστα προτεραιότητας του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, γεγονός που υπογραμμίζει τον κρίσιμο ρόλο των εμβολίων στην αντιμετώπιση της AMR.

Εμβόλια για ζωονόσους και παγκόσμια υγειονομική ασφάλεια

Συνολικά 31 υποψήφια προϊόντα στοχεύουν λοιμώξεις που προέρχονται από ζώα, όπως ο δάγκειος πυρετός, η νόσος Lyme, ο ιός Nipah και ο κίτρινος πυρετός. Η ανάπτυξή τους ενισχύει την παγκόσμια ετοιμότητα απέναντι σε αναδυόμενες απειλές και επιβεβαιώνει τη σημασία της προσέγγισης One Health.

Η Ευρώπη ως ηγέτης στην καινοτομία

Η εκτελεστική διευθύντρια του Vaccines Europe, Sibilia Quilici, τόνισε ότι η Ευρώπη έχει μια μοναδική ευκαιρία να ηγηθεί στην έρευνα και ανάπτυξη εμβολίων, επενδύοντας τολμηρά και υιοθετώντας την ανοσοποίηση σε όλη τη διάρκεια της ζωής. Όπως σημείωσε, η ρυθμιστική αριστεία και η ταχεία πρόσβαση σε καινοτόμες τεχνολογίες μπορούν να ενισχύσουν την προστασία των πολιτών και να αναβαθμίσουν τον ρόλο της Ευρώπης στη διεθνή επιστημονική σκηνή.

Πηγη: https://virus.com.gr/

Οι εμβολιαστικές εκστρατείες παγκοσμίως οδήγησαν στη μείωση κατά 88% των θανάτων από ιλαρά, από το 2000 έως το 2024, σύμφωνα με νέα έκθεση του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ), που ωστόσο διαπιστώνει αλματώδη αύξηση των κρουσμάτων, με το σύνολο τους να ξεπερνά τον πληθυσμό της Ελλάδας.

Ο Οργανισμός εκτιμά ότι από την αρχή του 21ου αιώνα έχουν σωθεί 59 εκατ. ζωές χάρη στον εμβολιασμό έναντι της ιλαράς, ωστόσο μέσα στο 2024 καταγράφηκαν 95.000 θάνατοι από τη νόσο, που αφορούν κυρίως νήπια ηλικίας κάτω των 5 ετών. Κάθε θάνατος που οφείλεται σε προλήψιμη νόσο αποτελεί μη αποδεκτό γεγονός από τον ΠΟΥ, τονίζουν οι επιστήμονες του Οργανισμού, ειδικά όταν η νόσος μπορεί να προληφθεί με ένα παλαιάς κοπής εμβόλιο, που είναι φθηνό και συνεπώς προσβάσιμο σε πολύ περισσότερους ανθρώπους.

Ωστόσο, ορισμένα στοιχεία της νέας έκθεσης του ΠΟΥ για την ιλαρά γεννούν μεγάλο προβληματισμό, όπως το γεγονός ότι τα κρούσματα ιλαράς παγκοσμίως πέρσι αυξήθηκαν αλματωδώς φτάνοντας τα 11 εκατομμύρια-δηλαδή κατά 800.000 περισσότερα κρούσματα σε σχέση με το προπανδημικό έτος 2019. «Σε όλο τον κόσμο, η ιλαρά είναι ο πιο μολυσματικός ιός, που λόγω της υψηλής του μεταδοτικότητας εκμεταλλεύεται αμέσως οποιαδήποτε «ρωγμή» δημιουργείται στην ανοσία της κοινότητας για να εξαπλωθεί δίνοντας νέα κρούσματα. Όταν όμως κάθε παιδί, σε κάθε κοινότητα εμβολιάζεται έναντι της ιλαράς, οι επιδημικές εξάρσεις της νόσου μπορούν να αποφευχθούν και η νόσος να εξαλειφθεί» επισημαίνει ο Dr Tedros Adhanom Ghebreyesus Γενικός Διευθυντής του ΠΟΥ.

Η πορεία της ιλαράς ανά περιφέρεια του ΠΟΥ

Το 2024, τα κρούσματα ιλαράς αυξήθηκαν κατά 86% στην Ανατολική Μεσόγειο (την περιφέρεια που περιλαμβάνει και την Ελλάδα), κατά 47% στην υπόλοιπη Ευρώπη και κατά 42% στην Νοτιονανατολική Ασία, σε σύγκριση με τα δεδομένα του 2019. Η μόνη περιφέρεια που κατέγραψε μείωση (κατά 40% στα κρούσματα ιλαράς και κατά 50% στους θανάτους) ήταν η Αφρική, κυρίως επειδή αυξήθηκε η εμβολιαστική κάλυψη του πληθυσμού, μετά την κατακόρυφη «βουτιά» των παιδιατρικών εμβολιασμών κατά την πανδημία του κορονοϊού.

Σε μια χρονιά, εμβολιάστηκαν 2 εκατ. περισσότερα παιδιά

Το 2024, το 84% του παιδικού πληθυσμού διεθνώς έλαβε την 1η δόση του εμβολίου της ιλαράς, αλλά μόνο το 76% έλαβε την 2η δόση σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του ΠΟΥ και της Unicef. Τα ποσοστά αυτά αντικατοπτρίζουν μια μικρή βελτίωση σε σύγκριση με το 2023, με 2 εκατομμύρια περισσότερα παιδιά να λαμβάνουν εμβόλιο έναντι της ιλαράς. Σύμφωνα με τις οδηγίες του ΠΟΥ, και επειδή η ιλαρά είναι τόσο μολυσματική, απαιτείται τουλάχιστον 95% εμβολιαστική κάλυψη με 2 δόσεις εμβολίου για να σταματήσει η διασπορά στην κοινότητα.

Αναφορικά με αυτή την οδηγία, βρισκόμαστε μακριά από τον στόχο (της εξάλειψης της νόσου έως το 2030), με περισσότερα από 30 εκατ. παιδιά να παραμένουν απροστάτευτα έναντι της ιλαράς το 2024. Να σημειώσουμε ότι το 75% των παιδιών αυτών ζουν στην Αφρική και την Ανατολική Μεσόγειο σε περιοχές του πλανήτη που υπάρχουν σε εξέλιξη κρίσεις όπως εμπόλεμες συρράξεις, ανθρωπιστικές κρίσεις λόγω φτώχειας ή πλήγματος από ακραία καιρικά φαινόμενα.

Η Ατζέντα Ανοσοποίησης 2030 του ΠΟΥ, υπογραμμίζει ότι η ιλαρά είναι η πρώτη λοιμώδης νόσος που καταγράφει αναζωπύρωση όταν μειώνεται η εμβολιαστική κάλυψη και για αυτό οι επιδημικές εξάρσεις της ιλαράς αποτελούν δείκτη μείωσης της εμβολιαστικής κάλυψης του πληθυσμού.

Το 2024, 59 χώρες κατέγραψαν επιδημικές εξάρσεις ιλαράς-αριθμός 3πλάσιος από τον αντίστοιχο του 2021. Όλες οι περιφέρειες του ΠΟΥ πλην των ΗΠΑ και της Λατινικής Αμερικής είχαν τουλάχιστον μια χώρα που βίωσε μια μεγάλη επιδημική έξαρση της νόσου μέσα στο περασμένο έτος. Η εικόνα αυτή βέβαια άλλαξε το 2025 που η Αμερική βρέθηκε προ των πυλών μιας σαρωτικής επιδημικής έξαρσης ιλαράς, η οποία προκάλεσε σωρεία κρουσμάτων και θανάτους.

Ωστόσο, οι περικοπές στην χρηματοδότηση των προγραμμάτων υγείας επηρεάζουν τη λειτουργία του δικτύου GMRLN ενώ παράλληλα διευρύνουν τις ανισότητες μεταξύ των κοινωνιών και τροφοδοτούν τις επιδημικές εξάρσεις της λοιμώδους νόσου.

Με τα σημερινά δεδομένα, ο στόχος της εξάλειψης της ιλαράς παραμένει μακρινός. Έως το τέλος του 2024, 81 χώρες (ποσοστό 42%) κατάφερε να εξαλείψει την ιλαρά αυξάνοντας τις απαλλαγμένες από την ιλαρά χώρες κατά μόνο 3 σε σύγκριση με τα προπανδημικά χρόνια. Πρόοδος καταγράφηκε το 2025 στα νησιά του Ειρηνικού, ενώ το ίδιο συνέβη στις Σεϋχέλλες και τον Μαυρίκιο στον Ινδικό ωκεανό, καθώς και στο Πράσινο Ακρωτήρι (Cabo Verde), ένα νησιωτικό κράτος της Δυτικής Αφρικής στον Ατλαντικό Ωκεανό, με συνέπεια ο αριθμός των χωρών που έχουν απαλλαχθεί από την ιλαρά να ανεβαίνει στις 96.

Αγαπηδάκη για την Παγκόσμια Ημέρα κατά του AIDS: «Οφείλουμε να σταθούμε απέναντι σε κάθε μορφή διακρίσεων και κοινωνικού στιγματισμού».

Η1η Δεκεμβρίου έχει καθιερωθεί από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ) ως Παγκόσμια Ημέρα κατά του AIDS, δίνοντας έτσι κάθε χρόνο την ευκαιρία για ευαισθητοποίηση και ενημέρωση του κοινού σχετικά με τον HIV, τους τρόπους μετάδοσης, πρόληψης, διάγνωσης και θεραπείας.

Ο HIV, παρότι σήμερα αντιμετωπίζεται ως χρόνια νόσος με αποτελεσματική θεραπεία, τα επιδημιολογικά δεδομένα στην Ελλάδα επιβεβαιώνουν ότι η πρόληψη και η έγκαιρη διάγνωση παραμένουν κρίσιμοι παράγοντες. Σύμφωνα με τα στοιχεία του Εθνικού Οργανισμού Δημόσιας Υγείας (ΕΟΔΥ), οι νέες διαγνώσεις HIV παραμένουν σε παρόμοια επίπεδα με την προηγούμενη χρονιά, ωστόσο περισσότεροι από τους μισούς ανθρώπους που διαγνώσθηκαν το 2025 φτάνουν στο σύστημα υγείας καθυστερημένα – γεγονός που υπογραμμίζει την ανάγκη για συνεχή ενημέρωση, έγκαιρο έλεγχο και απρόσκοπτη πρόσβαση στη θεραπεία.

Ειδικότερα, στην Ελλάδα, έως και τις 31 Οκτωβρίου 2025, έχουν διαγνωστεί και καταγραφεί 21.815 περιστατικά HIV λοίμωξης, εκ των οποίων τα 4.795 έχουν εκδηλώσει AIDS και τα 3.721 έχουν αποβιώσει. Εντός του 2025, έλαβαν αντιρετροϊκή αγωγή 11.549 άτομα με HIV λοίμωξη, ενώ οι νέες διαγνώσεις HIV κυμαίνονται σε παρόμοια επίπεδα με την προηγούμενη χρονιά (526 που αντιστοιχούν σε 5,1 ανά 100.000 πληθυσμού).

Πρωτοβουλίες και δράσεις

Το υπουργείο Υγείας, σε συνεργασία με όλους τους συναρμόδιους φορείς και τις επιστημονικές αρχές, έχει προχωρήσει σε μια σειρά πρωτοβουλιών και δράσεων, που έχουν υλοποιηθεί μέσα στο 2025, επιβεβαιώνοντας τη δέσμευση για ενίσχυση της πρόληψης, της έγκαιρης διάγνωσης και της απρόσκοπτης πρόσβασης στη θεραπεία για τον HIV, σε όλη τη χώρα.

Πιο συγκεκριμένα:

• Ολοκληρώθηκε το «Εθνικό Σχέδιο Δράσης για τον HIV» (2025), σε συνέχεια της προγραμματικής συμφωνίας που είχε υπογραφεί τον Μάρτιο του 2024, μεταξύ του υπουργείου Υγείας, του Εθνικού Κέντρου Αναφοράς Ρετροϊών (ΕΚΑΡ) του Εργαστηρίου Υγιεινής, Επιδημιολογίας και Ιατρικής Στατιστικής και της Ιατρικής Σχολής, του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΕΚΠΑ).
• Από τον Μάιο του 2025 έχει ξεκινήσει η εφαρμογή της PrEP (προφύλαξη πριν την έκθεση) στην Ελλάδα, με πρωτοβουλία του υπουργείου Υγείας. Η χορήγηση γίνεται με ιατρική συνταγή, είναι προορισμένη για άτομα αρνητικά στον HIV που ανήκουν σε ομάδες υψηλού κινδύνου και διανέμεται μέσω συγκεκριμένων νοσοκομειακών φαρμακείων.
• Θεσμοθετήθηκαν τα Κέντρα Αναφοράς AIDS και προχώρησε η δημιουργία Δικτύου Κέντρων Αναφοράς, με σταθερή χρηματοδότηση, εξασφαλίζοντας τη σταθερή παρακολούθηση των ασθενών και της επιδημίας.

Παράλληλα, ο Εθνικός Οργανισμός Δημόσιας Υγείας (ΕΟΔΥ) υλοποιεί συνεχώς μια σειρά δράσεων ενημέρωσης και προληπτικών παρεμβάσεων στην κοινότητα, ενώ προχωρά και στη διανομή ενημερωτικού υλικού.

Αγαπηδάκη: «Δίπλα στους συνανθρώπους μας»

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα κατά του AIDS, η αναπληρώτρια υπουργός Υγείας, Ειρήνη Αγαπηδάκη, δήλωσε: «Η Παγκόσμια Ημέρα κατά του AIDS αποτελεί μια υπενθύμιση και ταυτόχρονα αφύπνιση, με στόχο να στηριχθεί ο διαρκής αγώνας για την πρόληψη, την έγκαιρη διάγνωση και τη θεραπεία του HIV. Ως Πολιτεία, αλλά και γενικότερα ως κοινωνία, οφείλουμε να βρισκόμαστε δίπλα στους συνανθρώπους μας που ζουν με HIV και, παράλληλα, να σταθούμε απέναντι σε κάθε μορφή διακρίσεων και κοινωνικού στιγματισμού.

Με σταθερά και υλοποιήσιμα βήματα, συνεργασία, ενημέρωση και αλληλεγγύη, έχουμε χαράξει μια εθνική στρατηγική μαζί με την επιστημονική κοινότητα, αποσκοπώντας να διαμορφώσουμε μια κοινωνία όπου ο HIV δεν θα αποτελεί τροχοπέδη στην υγεία, την αξιοπρέπεια και τη ζωή κανενός».

Μαγιορκίνης: «Σημαντικές μεταρρυθμίσεις το 2025»

Από την πλευρά του, ο Γκίκας Μαγιορκίνης, αναπληρωτής καθηγητής Υγιεινής και Επιδημιολογίας στην Ιατρική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΕΚΠΑ) και επιστημονικός υπεύθυνος του Εθνικού Κέντρου Αναφοράς Ρετροϊών, ανέφερε: «Το έτος 2025 είδαμε στην Ελλάδα τις σημαντικότερες μεταρρυθμίσεις που έχουν συμβεί την τελευταία 15ετία στην αντιμετώπιση της πανδημίας του AIDS. Καταρχήν θεσμοθετήθηκε η πρόσβαση στην προφύλαξη πριν την έκθεση, γνωστή ως PrEP, που προστατεύει ομάδες υψηλού κινδύνου από τη μετάδοση του ιού. Κατά δεύτερον, αναβαθμίστηκε η εργαστηριακή παρακολούθηση του ιού με τη θεσμοθέτηση Κέντρων Αναφοράς AIDS με υψηλές προδιαγραφές και διασφαλίστηκε ένα σταθερό πλαίσιο χρηματοδότησής τους, ώστε να μπορέσουν να επιτευχθούν οι στόχοι που έχει θέσει ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας για τον έλεγχο της επιδημίας μέχρι το 2030».

Πηγη: https://www.news4health.gr/