Συντάκτης: grammateia

Η Ευαγγελία Παπαδαυίδ, Καθηγήτρια Δερματολογίας-Αφροδισιολογίας της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ, εξηγεί στο ygeiamou.gr τι προκαλεί τις υφέσεις και εξάρσεις της ψωρίασης καθώς και τις νεότερες θεραπευτικές επιλογές που συμβάλλουν στην απόλυτη κάθαρση του δέρματος

Το δέρμα είναι το μεγαλύτερο όργανο του ανθρώπινου σώματος, διαδραματίζοντας πολλαπλούς ρόλους, όπως η προστασία μας από παθογόνους «εισβολείς», η θερμορρύθμιση, η αντίληψη των αισθήσεων αλλά και η ανοσία.  Αποτελείται από τρία κύρια στρώματα (επιδερμίδα, χόριο και υπόδερμα) και η παθολογία του μπορεί να περιορίζεται στα όρια του δέρματός ή και να υποδηλώνει/ επεκτείνεται και πέραν αυτού.

Η ψωρίαση αποτελεί μία χρόνια φλεγμονώδη πάθηση που αφορά στο 2-4% του παγκόσμιου πληθυσμού με έντονα αρνητικό αντίκτυπο στην ποιότητα ζωής των ασθενών η οποία χαρακτηρίζεται από υπέρμετρο πολλαπλασιασμό των κυττάρων του δέρματος και συστηματική φλεγμονή. Η Ευαγγελία Παπαδαυίδ, Καθηγήτρια Δερματολογίας-Αφροδισιολογίας της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών (EKΠΑ), στη Β’ Κλινική Αφροδισίων και Δερματικών Νόσων του Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου «Αττικόν», εξηγεί συνομιλώντας στο ygeiamou.gr τι προκαλεί τη νόσο και ποιες είναι οι σύγχρονες θεραπευτικές επιλογές που οδηγούν στην απόλυτη κάθαρση του δέρματος.

ygeiamou.gr: Κυρία Παπαδαυίδ, η ψωρίαση αφορά στην Ελλάδα περίπου 200.000 άτομα. Από τι προκαλείται και ποια τα κυρίαρχα συμπτώματά της;

Ευαγγελία Παπαδαυίδ: Η ψωρίαση είναι ένα συχνό νόσημα με άγνωστη αιτιολογία. Η κληρονομικότητα παίζει κάποιο ρόλο καθώς ένας στους τρεις ασθενείς αναφέρει οικογενειακό ιστορικό, η πλειοψηφία των ασθενών όμως δεν έχει κανέναν συγγενή με τη νόσο. Αποτελεί μία ασθένεια με χαρακτηριστική κλινική εικόνα. Οι τυπικές ερυθρές πλάκες της ψωρίασης καλύπτονται από λευκό λέπι και εντοπίζονται συνήθως σε συμμετρικές θέσεις, όπως είναι οι αγκώνες και τα γόνατα, το τριχωτό της κεφαλής και ο κορμός. Πολύ συχνά οι ασθενείς με ψωρίαση φέρουν επίσης βλάβες σε ειδικές θέσεις όπως είναι τα γεννητικά όργανα, οι παλάμες και τα πέλματα.

ygeiamou.gr: Η νόσος παρουσιάζει υφέσεις και εξάρσεις. Τι προκαλεί αυτές τις διακυμάνσεις;

Ευαγγελία Παπαδαυίδ: Η ψωρίαση αποτελεί ένα συνδυασμό ενδογενούς προδιάθεσης και εξωγενών παραγόντων που προκαλούν τις γνωστές – σε ασθενείς και δερματολόγους – εξάρσεις και υφέσεις. Το στρες, οι λοιμώξεις, οι ορμονικές μεταβολές, φάρμακα αλλά και η αύξηση του σωματικού βάρους, το αλκοόλ και το κάπνισμα και οι τραυματισμοί αποτελούν παράγοντες που μπορεί να κινητοποιήσουν τη φλεγμονώδη διαδικασία και να οδηγήσουν είτε σε εμφάνιση της νόσου είτε σε μία έξαρση αυτής.

Ευαγγελία Παπαδαυίδ: Η επιλογή της θεραπείας βασίζεται στην εξατομικευμένη προσέγγιση. Η ηλικία του, το φύλο, η οικογενειακή κατάσταση, οι συνθήκες ζωής, οι συννοσηρότητες αλλά και επιμέρους παράγοντες όπως η ύπαρξη νόσου σε ειδικές θέσεις όπως τα νύχια και το τριχωτό αλλά και το σωματικό του βάρος και το ιστορικό του είναι κάποια από τα στοιχεία που πρέπει να ληφθούν υπόψιν κατά τη θεραπευτική προσέγγιση. Ο ίδιος ο ασθενής δεν είναι φυσικά αμέτοχος στη διαδικασία αυτή αλλά παίζει ενεργό ρόλο μέσω της διαδικασίας της συνναπόφασης.

ygeiamou.gr: Υπάρχουν θεραπείες που βοηθούν στην καλύτερη συμμόρφωση του ασθενή στη θεραπεία;

Ευαγγελία Παπαδαυίδ: Καταρχάς να πούμε ότι ο καλά συμμορφωμένος ασθενής είναι αυτός που είναι καλά ενημερωμένος και έχει παίξει ενεργητικό ρόλο στη διαδικασία της θεραπευτικής επιλογής. Άρα γνωρίζει τι περιμένει πότε και γιατί. Από εκεί και πέρα τα δύο πιο σημαντικά σημεία για την καλή συμμόρφωση είναι το ευέλικτο δασολογικό σχήμα και η απουσία ανεπιθύμητων ενεργειών.

ygeiamou.gr: Η μπιμεκιζουμάμπη σε τι πλεονεκτεί ως θεραπευτική επιλογή για την ψωρίαση;

Ευαγγελία Παπαδαυίδ: Η μπιμεκιζουμάμπη αποτελεί τον πιο σύγχρονο βιολογικό παράγοντα που ήρθε να προστεθεί στη θεραπευτική μας φαρέτρα στην ομάδα των στοχευμένων και πολύ αποτελεσματικών αυτών φαρμάκων. Έχει την ιδιότητα να είναι ο μοναδικός παράγοντας με ικανότητα δέσμευσης δύο φλεγμονωδών πρωτεϊνών των ιντελευκινών 17A και F, οι οποίες παίζουν κυρίαρχο ρόλο στην ψωριασική φλεγμονή. Επιτυγχάνει υψηλά ποσοστά απόλυτης δερματικής κάθαρσης σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα και με διάρκεια, όπως φαίνεται από τα μέχρι σήμερα δεδομένα. Το δοσολογικό του σχήμα είναι επίσης πολύ ευνοϊκό καθώς χορηγείται ανά οκτώ εβδομάδες και αποτελεί μία ασφαλή και αποτελεσματική θεραπεία για τους ασθενείς με μέτρια έως σοβαρή ψωρίαση κατά πλάκας.

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr/

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Που μπορεί να οδηγήσει η διαταραχή της συμπεριφοράς στον ύπνο (REM).

Τα τακτικά χτυπήματα, κλωτσιές ή κραυγές κατά τη διάρκεια του ύπνου μπορεί να υποδηλώνουν διαταραχή συμπεριφοράς στον ύπνο (REM), η οποία μπορεί να είναι προάγγελος νευρολογικών ασθενειών όπως η νόσος του Πάρκινσον ή η Άνοια. Το Γερμανικό Ίδρυμα Εγκεφάλου συστήνει την έγκαιρη επίσκεψη σε γιατρό εάν παρατηρούνται τέτοια σημάδια.

Στη Γερμανία, εκτιμάται ότι το 5% των ατόμων ηλικίας 60 ετών και άνω πάσχουν από διαταραχή συμπεριφοράς στον ύπνο (REM), η οποία συνδέεται με υπερδραστήρια ονειροπόληση.

Στη φάση του ύπνου REM, καταγράφονται ταχείες οφθαλμικές κινήσεις με κλειστά βλέφαρα, οι λεγόμενες ομώνυμες ταχείες οφθαλμικές κινήσεις (Rapid Eye Movements -REM). Τα όνειρα κατά τη διάρκεια αυτής της φάσης του ύπνου είναι συνήθως ιδιαίτερα ζωντανά, αλλά οι μύες είναι χαλαροί, οπότε ο κοιμώμενος συνήθως δεν κινείται πολύ.

Ωστόσο σε ανθρώπους με διαταραχή συμπεριφοράς στον ύπνο REM, η κατάσταση είναι διαφορετική: κραυγάζουν, κλωτσούν ή ξεσπούν ενώ ονειρεύονται.

Στη Γερμανία, υπολογίζεται ότι έως και 830.000 άτομα πάσχουν από διαταραχή συμπεριφοράς στον ύπνο REM, κυρίως άνδρες από 60 ετών και άνω.

Αυτό αναφέρει το Γερμανικό Ίδρυμα Εγκεφάλου σε σχετική του ανακοίνωση. “Τα γεμάτα δράση, μερικές φορές επιθετικά όνειρα που συμβαίνουν επανειλημμένα είναι χαρακτηριστικά αυτής της διαταραχής του ύπνου”, εξηγεί η καθηγήτρια Dr. Kathrin Reetz, αντιπρόεδρος του Γερμανικού Ιδρύματος Εγκεφάλου.

Σύμφωνα με αυτό, οι ονειροπόλοι συχνά αναφέρουν ότι φεύγουν ή δέχονται επίθεση στα όνειρά τους, εναντίον της οποίας προσπαθούν να αμυνθούν με κλωτσιές. Οι άνθρωποι που παρατηρούν τέτοια συμπεριφορά σε κάποιο άλλο άτομο που κοιμάται θα πρέπει οπωσδήποτε να του το πουν.

Και αυτό διότι η διαταραχή συμπεριφοράς στον ύπνο REM μπορεί να είναι προάγγελος της νόσου του Πάρκινσον, σύμφωνα με όσα ισχυρίζεται το Ίδρυμα εγκεφάλου. Σε περίπτωση επαναλαμβανόμενων επεισοδίων κατά τη διάρκεια του ύπνου, συνιστάται ιατρική εξέταση. Αυτή μπορεί να περιλαμβάνει επίσκεψη στο εργαστήριο ύπνου, νευρολογικές και νευροψυχολογικές εξετάσεις καθώς και απεικόνιση του εγκεφάλου.

Τα αίτια που κρύβονται πίσω από τη διαταραχή δεν είναι ακόμη πλήρως κατανοητά, ενημερώνει το Γερμανικό Ίδρυμα Εγκεφάλου στην ιστοσελίδα του.

Μέχρι και το 50% των ασθενών με νόσο του Πάρκινσον, περίπου το 80% των ασθενών με άνοια του σώματος Lewy και το 100% των ασθενών με πολυσυστηματική ατροφία, πάσχουν από αυτή τη διαταραχή. Τα συμπτώματα της διαταραχής της συμπεριφοράς του ύπνου REM προηγούνται συχνά των συμπτωμάτων των νευρολογικών ασθενειών.

Η διαταραχή μπορεί επίσης να προκληθεί από φαρμακευτική αγωγή, όπως τα αντικαταθλιπτικά. Η διαταραχή της συμπεριφοράς του ύπνου REM μπορεί να αντιμετωπιστεί συμπτωματικά, για παράδειγμα με κλοναζεπάμη και μελατονίνη. Ωστόσο, δεν υπάρχει επί του παρόντος διαθέσιμη αιτιώδης θεραπεία.

Είναι σημαντικό για τους πάσχοντες να μην βλάπτουν τον εαυτό τους ή τους άλλους κατά τη διάρκεια των “γεμάτων δράση” ονείρων.

Η δρ. Reetz συστήνει την απομάκρυνση αντικειμένων που ενέχουν κίνδυνο τραυματισμού κοντά στο κρεβάτι.

Ένα μαλακό χαλί ή χαλάκι μπροστά από το κρεβάτι θα μπορούσε να μετριάσει μια ενδεχόμενη πτώση.

“Τα άτομα με σοβαρή διαταραχή συμπεριφοράς στον ύπνο REM μπορεί να θέλουν να κοιμηθούν μόνα τους ή τουλάχιστον να βάλουν ένα μεγαλύτερο μαξιλάρι ανάμεσα στον εαυτό τους και την άλλη πλευρά του κρεβατιού”, καταλήγει στην ανακοίνωσή του το Ινστιτούτο.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Ο καθηγητής Εξελικτικής Βιολογίας του ΑΠΘ, Θ. Αμπατζόπουλος, μιλά για το παρόν και το μέλλον μιας ραγδαία εξελισσόμενης επιστήμης, με αφορμή τα 50 χρόνια του Τμήματος.

Η εξατομικευμένη προσέγγιση του καρκίνου και άλλων ασθενειών είναι ένα από τα μεγάλα στοιχήματα της επιστήμης στα επόμενα χρόνια και η βιολογία βρίσκεται σε πρώτο πλάνο, μέσω της βιοπληροφορικής ανάλυσης ολόκληρου του γονιδιώματος. “Θα ήθελα πριν πεθάνω να δω την εξατομικευμένη προσέγγιση ασθενειών, σε ένα πλαίσιο προβλεψιμότητας ότι μπορεί κάποιος να αναπτύξει μια ασθένεια”, λέει στο iatronet.gr ο καθηγητής Εξελικτικής Βιολογίας, Θεόδωρος Αμπατζόπουλος , ο οποίος έχει συνδέσει την επιστημονική του διαδρομή με τα 50 χρόνια ιστορίας του βιολογικού του ΑΠΘ ως αυτόνομου Τμήματος, που γιορτάζονται φέτος.

Με αφορμή την επετειακή εκδήλωση της Τετάρτης, 5 Απριλίου, περιγράφει τους βασικούς σταθμούς αυτής της διαδρομής σε μια πραγματική “έκρηξη” που συντελέστηκε στην επιστήμη του. Μιλάει για τη συμβολή της Βιολογίας στην αντιμετώπιση της πανδημίας και την ανάπτυξη εμβολίων, για τους αρνητές της επιστήμης και για το πολύ λαμπρό μέλλον που διαγράφεται τα επόμενα χρόνια. Παράλληλα, διατυπώνει το παράπονό του για το ότι οι βιολόγοι δεν έχουν σήμερα κατοχυρωμένα επαγγελματικά δικαιώματα στην Ελλάδα, σε αντίθεση με τις υπόλοιπες χώρες του δυτικού κόσμου.

Σταθμοί στη διαδρομή μισού αιώνα

Το Τμήμα Βιολογίας του ΑΠΘ προέκυψε το 1973 από τη διχοτόμηση του Τμήματος Φυσιογνωσίας σε Βιολογικό και Γεωλογικό. Ο κ. Αμπατζόπουλος εισήλθε σε αυτό ως φοιτητής το 1975, στην τρίτη χρονιά λειτουργίας του ως αυτόνομου Τμήματος και παραμένει μέχρι σήμερα, διδάσκοντας τα τελευταία 42 χρόνια. Ως βασικό σταθμό αυτής της διαδρομής θεωρεί τον ερχομό από την Αμερική του αείμνηστου καθηγητή Κωνσταντίνου Καστρίτση, που εισήγαγε την εξελικτική βιολογία, η οποία αποτέλεσε τον συνδετικό κρίκο μεταξύ διαφορετικών μαθημάτων.

Έκτοτε το Τμήμα παρακολούθησε και μετέδωσε σε πάνω από 6.500 φοιτητές την εκρηκτική παραγωγή γνώσης σε παγκόσμιο επίπεδο, με “όχημα” κυρίως την αποκωδικοποίηση του γονιδιώματος του DNΑ και των συνεχών εξελίξεων σε αυτό το πεδίο.

Μπλε και πράσινοι κόκκοι

Ο καθηγητής θυμάται ότι ως φοιτητής δυσκολευόταν να εξηγήσει στους άλλους τι ακριβώς σπούδαζε. “Έλεγα Βιολογία και οι περισσότεροι άκουγαν Θεολογία. Δεν ήξεραν ούτε τη λέξη ως ήχο. Κάποιοι άλλοι που είχαν ακούσει, ρωτούσαν αν είμαστε αυτοί που ασχολούνται με το…βιολογικό πλύσιμο, τους μπλε και πράσινους κόκκους. Αυτό ήξερε η κοινωνία τότε”, αναφέρει χαρακτηριστικά, προσθέτοντας πως σήμερα η εικόνα είναι εντελώς διαφορετική με την ασύλληπτη εξέλιξη της μοριακής βιολογίας.

“Σήμερα, δεν νοείται ιατροδικαστική χωρίς να έχουμε μοριακούς δείκτες, μοριακές αναλύσεις DNA. Όπως δεν νοείται αντιμετώπιση πάρα πολλών ασθενειών που έχουν γενετικό, κληρονομικό χαρακτήρα. Η βιολογία έχει μπει παντού”, τονίζει, για να συμπληρώσει, ωστόσο, ότι “στην Ελλάδα είναι ακόμη αρκετά υποτονισμένη σε σχέση με όλες τις ευρωπαϊκές χώρες και την Αμερική, όπου η Ιατρική εντάσσεται στις βιολογικές επιστήμες”.

Η συμβολή στην πανδημία και οι “παρεξηγήσεις”

Η πανδημία κορωνοϊού ανέδειξε περαιτέρω τον καθοριστικό ρόλο της βιολογίας, τόσο στην αναγνώριση και ταυτοποίηση του ιού και των παραλλαγών του, όσο και στην ανάπτυξη εμβολίων και φαρμάκων.

“Η αλήθεια είναι ότι δεν υπάρχει εμβόλιο που να μην εντάσσεται γενικά στην πειραματική βιολογία. Και δεν υπάρχει ταυτοποίηση οργανισμών, είτε είναι ιοί, είτε μικρόβια ή οτιδήποτε άλλο, χωρίς τη βιολογία. Η πανδημία τόνισε την αναγκαιότητα της βιολογικής προσέγγισης”, σημειώνει ο καθηγητής, παρατηρώντας, πάντως, και ότι κάποιοι παρεξήγησαν αυτόν τον ρόλο.

“Έχουμε ακούσει πολλά. Κάποιοι μας θεωρούσαν αγνωστικιστές ή άθεους ή …διαβολοφιλόσοφους. Κάποιοι άλλοι, αρνητές της επιστήμης, μας κατηγόρησαν ότι βάζουμε μικρογονίδια στα εμβόλια, που θα μπορούσαν να αλλάξουν τη συμπεριφορά μας και άλλα ζητήματα», αναφέρει και προσθέτει: «Ορισμένοι άνθρωποι δεν είναι έτοιμοι να πιστέψουν τίποτα και επικαλούνται θέματα που παραπέμπουν σε άλλα πεδία, όπως αυτό της ευγονικής και της βελτίωσης των οργανισμών μέσω της γενετικής μηχανικής. Αυτά πολύ συχνά παρεξηγούνται. Όχι βέβαια ότι δεν έχουν γίνει και λάθη σε τομείς όπως τα γενετικά τροποποιημένα τρόφιμα”.

Εξατομικευμένη ιατρική και πρόβλεψη ασθενειών

Η επιστημονική έρευνα κινείται το ίδιο δυναμικά και στα επόμενα χρόνια αναμένεται να δώσει απαντήσεις σε μεγάλες προκλήσεις, όπως αυτή της εξατομικευμένης ιατρικής. “Θα ήθελα πολύ πριν πεθάνω να δω να φτάσουμε με τη μελέτη ολόκληρου του γονιδιώματος του ανθρώπου στο να κάνουμε εξατομικευμένη προσέγγιση για τον καρκίνο και για πάρα πολλές άλλες ασθένειες”, επισημαίνει ο κ.Αμπατζόπουλος και προσθέτει: “Κατά κάποιον τρόπο, να μπορέσουμε να προβλέψουμε ότι κάποιος, επειδή για παράδειγμα φιλοξενεί κάποια πρωτο-ογκογονίδια, έχει πολύ μεγαλύτερες πιθανότητες να εμφανίσει κάποια μορφή νεοπλασίας στο μέλλον και η διαχείριση να γίνεται εξατομικευμένα. Όχι όπως σήμερα που βγάζουμε ένα φάρμακο και το δίνουμε σε όλους”.

Αφού παρατηρεί πως δεν είμαστε πολύ μακριά από μια τέτοια εξέλιξη, σημειώνει πως αυτή θα προκύψει από την έρευνα της Βιοπληροφορικής, η οποία “παντρεύει” τη Βιολογία με την Πληροφορική. “Αυτή η επιστήμη έχει πάρα πολλά πράγματα να κάνει στο μέλλον. Μέσα από τη μελέτη του γενετικού κώδικα έχει την δυνατότητα να μελετά ειδικές ρυθμιστικές και εναρκτήριες περιοχές γονιδίων. Θα μπορούσαμε να διατυπώσουμε κάποια προβλεψιμότητα. Έχει άπειρο μέλλον μπροστά της”, τονίζει.

Το παράπονο των βιολόγων

Διατυπώνοντας το βασικό παράπονο του επιστημονικού του κλάδου, ο καθηγητής αναφέρει πως παρά τις τεράστιες εφαρμογές σε ένα πλήθος επιστημών, η Βιολογία δεν έχει μέχρι σήμερα νομικά κατοχυρωμένα επαγγελματικά δικαιώματα στην Ελλάδα.

“Με λυπεί ιδιαίτερα εμένα που διδάσκω 42 χρόνια στο Τμήμα και έχουμε βγάλει 6.500 επιστήμονες που στελεχώνουν τα καλύτερα πανεπιστήμια σε Ελλάδα και εξωτερικό”, αναφέρει και εξηγεί: “Ο βιολόγος είναι αναγκασμένος να κάνει όλες τις αναλύσεις, αλλά να μην έχει τη δυνατότητα ούτε καν να τις υπογράψει γιατί αυτό πρέπει να το κάνει ένας γιατρός. Αυτό δεν συμβαίνει σε καμία άλλη ευρωπαϊκή χώρα”.

Επετειακή εκδήλωση

Στο πλαίσιο του εορτασμού των 50 χρόνων, το Τμήμα Βιολογίας του ΑΠΘ διοργανώνει ημερίδα το απόγευμα της Τετάρτης με θέμα “Μισός Αιώνας Εξελικτικής Βιολογίας”.

Θα παρουσιαστούν θεωρητικές προσεγγίσεις και ερωτήματα από διαφορετικούς επιστημονικούς χώρους (Τμήματα Πληροφορικής, Νομικής και Δασολογίας και Φυσικού Περιβάλλοντος), στα οποία η επίδραση της εξελικτικής σκέψης έχει κεντρικό ρόλο.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Η νέα μέθοδος της διαδερμικής εμφύτευσης τριγλώχινας βαλβίδας πραγματοποιείται χωρίς χειρουργείο και τομές, αλλά με καθετήρα από τη φλέβα του μηρού.

Με απόλυτη επιτυχία στέφθηκε, στο ΥΓΕΙΑ, η πρώτη στην Ελλάδα διαδερμική εμφύτευση τριγλώχινας βαλβίδας σε ασθενή με βαριά συμπτωματική ανεπάρκεια της γηγενούς βαλβίδας που ήταν ακατάλληλη για οποιαδήποτε άλλη χειρουργική ή επεμβατική θεραπεία. Η επέμβαση διενεργήθηκε από τους ιατρούς του Τμήματος Διαδερμικών Βαλβίδων του ΥΓΕΙΑ, που τελεί υπό τη Διεύθυνση του κ. Κωνσταντίνου Σπάργια.

Η νέα μέθοδος της διαδερμικής εμφύτευσης τριγλώχινας βαλβίδας πραγματοποιείται χωρίς χειρουργείο και τομές, αλλά με καθετήρα από τη φλέβα του μηρού, προσφέροντας μία εναλλακτική θεραπεία ελαχίστου κινδύνου σε επιλεγμένους ασθενείς, με όφελος τόσο στην κλινική τους κατάσταση, όσο και στην ποιότητα ζωής τους. Αξίζει να σημειωθεί πως η ανεπάρκεια της τριγλώχινας βαλβίδας είναι η δεύτερη συχνότερη βαλβιδοπάθεια στον αναπτυγμένο κόσμο, και οι ασθενείς αυτοί σπάνια υποβάλλονται σε χειρουργική επέμβαση επιδιόρθωσης ή αντικατάστασης, διότι το ρίσκο της επέμβασης είναι μεγάλο και τα αποτελέσματα επισφαλή.

Ο κ. Κωνσταντίνος Σπάργιας, Επεμβατικός Καρδιολόγος, Διευθυντής του Τμήματος Διαδερμικών Βαλβίδων ΥΓΕΙΑ, τονίζει: «Η μέθοδος της ετεροτοπικής εμφύτευσης τριγλώχινας βαλβίδας (TricValve, Orbus Neich P&F) έλαβε την έγκριση της Ευρωπαϊκής Ένωσης το 2021 και έκτοτε έχει εφαρμοστεί σε περίπου 1.000 ασθενείς παγκοσμίως. Οι μελέτες της έχουν καταδείξει σημαντική υποχώρηση των συμπτωμάτων και βελτίωση της ποιότητας ζωής των ασθενών που συνοδεύτηκαν από βελτιώσεις σε πολλές παραμέτρους καρδιακής λειτουργίας και απόδοσης. Η μέθοδος αυτή έρχεται να προσφέρει μία σχετικά απλή και ακίνδυνη θεραπευτική λύση σε ασθενείς που η χειρουργική επέμβαση κρίνεται υψηλού κινδύνου και η διαδερμική μέθοδος επιδιόρθωσης με κλιπς ως αναποτελεσματική».

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Συμβιώνουμε με 100 τρισεκατομμύρια μικροοργανισμούς και νοσούμε όταν αυτή η συμβίωση διαταράσσεται. Οι δυνατότητες παρέμβασης με προβιοτικά και τα μελλοντικά φάρμακα.

Δεν είναι καθόλου υπερβολή να πούμε ότι ο άνθρωπος είναι φιλοξενούμενος στο σύμπαν των μικροβίων”. Με αυτή τη φράση η καθηγήτρια Μικροβιολογίας στο ΑΠΘ, Γεωργία Γκιούλα, έδωσε το στίγμα του μεγέθους του ανθρώπινου μικροβιώματος, που αποτελείται από 100 τρισεκατομμύρια μικροοργανισμούς. Η συμβίωσή μας με αυτό περιγράφεται διεθνώς με την ελληνική λέξη ευβίωση (eubiosis). Όταν αυτή η σχέση διαταράσσεται, περνάμε στη δυσβίωση (dusbiosis), που πολλές φορές οδηγεί σε διάφορα νοσήματα, μεταξύ αυτών και ο καρκίνος.

Μιλώντας στο 2ο Πανελλήνιο Συνέδριο Θεραπευτικής του Καρκίνου, που διεξάγεται στη Θεσσαλονίκη, η κ. Γκιούλα περιέγραψε το “σύμπαν” του μικροβιώματος και την σχέση του με την ογκολογία. Αναφέρθηκε στις δυνατότητες παρέμβασης στο μικροβίωμα μέσω της χορήγησης προβιοτικών, ενώ διατύπωσε την εκτίμηση ότι σύντομα θα υπάρξουν και φαρμακευτικές παρεμβάσεις.

Ανθρώπινο μικροβίωμα

Το ανθρώπινο μικροβίωμα είναι το σύνολο των μικροοργανισμών – βακτήρια, ιοί, μύκητες, αρχαία – μαζί με τη γενετική πληροφορία που αυτά φέρουν, καθώς και το περιβάλλον με το οποίο αλληλεπιδρούν. Το 90% των κυττάρων στο σώμα μας είναι βακτηριακά και η συντριπτική πλειοψηφία τους ανευρίσκεται στο παχύ έντερο.

Στη διεθνή βιβλιογραφία το μικροβίωμα αναφέρεται ως ένα επιπλέον όργανο που φέρουμε, το οποίο ζυγίζει από 400 ως 1.200 γραμμάρια και το γενετικό του υλικό είναι εκατονταπλάσιο του συνόλου των ανθρώπινων γονιδίων. «Μιλάμε δηλαδή για μια πολυμικροβιακή κοινότητα με την οποία συμβιώνουμε καθημερινά, ελάχιστα κατανοημένη μέχρι σήμερα», σημείωσε η καθηγήτρια, προσθέτοντας πως ένα ποσοστό που μπορεί να φτάνει και το 60% αυτών των βακτηρίων δεν μπορεί να καλλιεργηθεί, άρα δεν είναι ορατό και μέχρι τώρα δεν γνωρίζαμε την παρουσία του. Η αναγνώριση έγινε δεκτή με την εξέλιξη των τεχνικών μοριακής βιολογίας και κυρίως τις τεχνικές αλληλούχισης νέας γενιάς, που το Εργαστήριο Μικροβιολογίας του ΑΠΘ διαθέτει εδώ και πάνω από 10 χρόνια.

“Mom matters”

Η μητέρα είναι ο κύριος παράγοντας που θα καθορίσει με ποια βακτήρια θα συμβιώσει το παιδί στη διάρκεια της ζωής του. Ο αποικισμός ξεκινάει από την ενδομήτρια ζωή – το λεγόμενο μητρικό αποτύπωμα – ενώ ένα περιβάλλον του ενδομητρίου που θεωρήσαμε μέχρι πολύ πρόσφατα στείρο μικροβίων, αποδείχτηκε ότι έχει χλωρίδα και βακτήρια, που ξεκινούν τον αποικισμό και τη διαμόρφωση του βασικού πυρήνα του μικροβιώματος.

“Μέχρι το τρίτο έτος της ζωής μας έχει διαμορφωθεί ο βασικός πυρήνας του μικροβιώματος”, επεσήμανε η κ. Γκιούλα, συμπληρώνοντας πως αυτός διαμορφώνεται μεταξύ άλλων από τον τρόπο τοκετού, τον θηλασμό, τη διατροφή, το περιβάλλον στο οποίο ζει το παιδί και κυρίως τις λοιμώξεις και τη λήψη αντιβιοτικών στα πρώτα τρία χρόνια της ζωής του. Όπως διευκρίνισε, πάντως, και τα μετέπειτα χρόνια μπορούν να υπάρξουν αλλαγές για διάφορους λόγους (αντιβιοτικά, λοιμώξεις, νοσήματα) που θα μπορούσαν μέχρι ένα ποσοστό να αλλάξουν τη σύνθεση του μικροβιώματος.

Μικροβίωμα και ογκολογία

Ο “διάλογος” ανάμεσα στα βακτήρια του μικροβιώματος και στο ανοσιακό μας σύστημα καθορίζει τον τρόπο με τον οποίο το ανοσιακό σύστημα θα “εκπαιδευτεί” από τα βακτήρια για να μπορεί να αναγνωρίσει τα παθογόνα, προκειμένου να τα αντιμετωπίσει. Αυτό έχει μεγάλη σημασία και στην ογκολογία, όπως παρατήρησε η μικροβιολόγος.

Πρωταγωνιστής του μικροβιώματος είναι το παχύ έντερο. Η αναλογία συγκεκριμένων ειδών βακτηρίων παίζει καθοριστικό ρόλο στην εμφάνιση διάφορων νοσημάτων, σε λοιμώξεις, στον εμβολιασμό και στην παχυσαρκία. Ένας άλλος δείκτης καθοριστικός για την ευβίωση της περιοχής είναι η ποικιλομορφία του εντερικού μικροβιώματος.

Η σχέση του μικροβιώματος με την ογκολογία, όπως εξήγησε η κ.Γκιούλα, ξεκινάει κυρίως από τη σύνδεσή του με το ανοσοποιητικό σύστημα. Εργασία του 2022 ανέδειξε το πώς το μικροβίωμα μπορεί να συνεισφέρει στην καρκινογένεση, να επηρεάσει την ανοσοεπιτήρηση του όγκου και την ανοσοθεραπεία “Η κατανόηση των σχέσεων και των αλληλεπιδράσεων ανάμεσα στα βακτήρια του μικροβιώματος και τον ξενιστή επηρεάζει την υγεία και τη νόσο και φαίνεται ότι τα επόμενα χρόνια θα επιφέρει ίσως και την ανάπτυξη νέων θεραπευτικών στρατηγικών που θα έχουν στόχο όπως λέει το paper το μικροβίωμα”, ανέφερε.

Άλλη μελέτη, πολύ πρόσφατη, συνδέει την ανάπτυξη και εξέλιξη του καρκίνου του παχέος εντέρου με ένα συγκεκριμένο βακτήριο, το fusobacterium nucleatum. Αυτό κανονικά δεν θα έπρεπε να βρίσκεται εκεί (είναι gramm- αναερόβιο βακτήριο της στοματικής κοιλότητας), και η παρουσία του είναι δυστυχώς πολύ σημαντική στην καρκινογένεση μέσω συγκεκριμένου μηχανισμού. Πολλές ακόμη μελέτες στη βιβλιογραφία αναφέρουν πληθώρα βακτηρίων που φαίνεται ότι συμμετέχουν στην εξέλιξη διάφορων τύπων καρκίνου, ενώ άλλες αναδεικνύουν τη σχέση του μικροβιώματος με αιματολογικές κακοήθειες.

Έχει ήδη ολοκληρωθεί η μελέτη του Εργαστηρίου Μικροβιολογίας του ΑΠΘ, σε συνεργασία με τη Μονάδα Μεταμόσχευσης Μυελού των Οστών στο νοσοκομείο “Γ. Παπανικολάου”, η οποία ανέδειξε ότι η μεγάλη ποικιλλομορφία βακτηρίων στην περίοδο πριν τη μεταμόσχευση αλλογενών αιμοποιητικών κυττάρων συσχετίζεται με χαμηλότερα ποσοστά θανάτων στους ασθενείς αυτούς.

Τρόποι παρέμβασης

Το ερώτημα είναι αν και σε ποιο βαθμό μπορούμε να παρέμβουμε, τροποποιώντας το μικροβίωμα, που όπως ειπώθηκε έχει διαμορφωθεί ως προς το βασικό του πυρήνα μέχρι το τρίτο έτος της ηλικίας μας.

Διευκρινίζοντας πως πρέπει να σταθούμε πολύ κριτικά στο θέμα, η κ. Γκούλα σημείωσε πως θεωρητικά μπορεί να γίνει τροποποίηση δίαιτας και επηρεασμός του μικροβιώματος με την χορήγηση προβιοτικών σε συνδυασμό με πρεβιοτικά.

“Για κάποια είδη όπως ο καρκίνος του παχέος εντέρου και το μελάνωμα υπάρχουν συστάσεις για χορήγηση συγκεκριμένων προβιοτικών. Το ερώτημα όμως είναι ποια συγκεκριμένα βακτήρια θα πρέπει να χορηγήσουμε, σε ποιον ασθενή, για πόσο και σε τι ποσό. Γιατί μιλάμε για ζωντανούς μικροοργανισμούς και υπάρχει περίπτωση να έχουμε αντίθετο αποτέλεσμα από αυτό το οποίο επιθυμούμε”, τόνισε για να προσθέσει: “Τελικά, ο στόχος είναι να βρούμε βακτήρια – βιοδείκτες που θα μας πουν ότι ο ασθενής μάλλον θα εξελιχθεί δυσμενώς ή όχι και από την άλλη να πούμε ακριβώς τι πρέπει να κάνουμε, γιατί πλέον μιλάμε για την υψηλότατη βαθμίδα της εξατομικευμένης ιατρικής και της ιατρικής ακριβείας”.

Καταλήγοντας, η καθηγήτρια εκτίμησε πως η εξελίξεις στον συγκεκριμένο τομέα τρέχουν τόσο γρήγορα που σύντομα θα υπάρχουν εξελίξεις που δεν θα αφορούν τα προβιοτικά, αλλά φάρμακα που θα περάσουν από κλινικές μελέτες και έγκριση.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Οι ερευνητές του νοσοκομείου Σαριτέ στο Βερολίνο, με επικεφαλής την καθηγήτρια Κάρμεν Σαϊντενμπόγκεν, ήθελαν να ξεκινήσουν την πρώτη τους μελέτη για τα μακράς διαρκείας συμπτώματα του κορωνοϊού, ήδη από το καλοκαίρι του 2022.

Ο στόχος ήταν να βρεθούν το συντομότερο δυνατόν αποτελεσματικά φάρμακα και θεραπείες κατά των μακροχρόνιων επιπτώσεων και της ME/CFS (μυαλγική εγκεφαλομυελίτιδα/σύνδρομο χρόνιας κόπωσης), μίας από τις πιο σοβαρές μορφές long-Covid. Αλλά οι υψηλές κανονιστικές απαιτήσεις για κλινικές δοκιμές, σχετικά με συμβάσεις, προστασία δεδομένων και άλλα, επιβράδυναν το έργο.

Ενώ η ανάπτυξη των εμβολίων και των φαρμάκων κατά του κορωνοϊού βρέθηκαν γρήγορα, η επανάσταση στα φάρμακα κατά του long-Covid εκκρεμεί. Οι ερευνητές διαμαρτύρονται για τα εμπόδια που τίθενται στον δρόμο. Σύμφωνα με το πανεπιστημιακό νοσοκομείο του Βερολίνου, από την ιδέα για μια κλινική δοκιμή μέχρι την έναρξη της χρειάζεται περισσότερο από ένα έτος. Κατά τη διαδικασία αυτή, οι ερευνητές γίνονται μάρτυρες της απόγνωσης των νοσούντων, ορισμένοι από τους οποίους δεν έχουν αναρρώσει εδώ και τρία χρόνια.

Η long-covid είναι επίμονη και πολύπλοκη

Long-Covid είναι τα συμπτώματα που επιμένουν πέρα από την οξεία φάση της νόσου, η οποία διαρκεί τέσσερις εβδομάδες, ή που επανεμφανίζονται στη συνέχεια. Ως Post-Covid περιγράφεται η εικόνα του ασθενούς δώδεκα εβδομάδες μετά τη έναρξη της λοίμωξης. Συνήθη συμπτώματα είναι η δύσπνοια, ο βήχας, η κόπωση, οι διαταραχές ύπνου, η εξάντληση, αλλά και οι ανησυχίες και η θλίψη.

Αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Η long-Covid είναι πολύπλοκη. Τα συμπτώματα πιθανώς προκαλούνται από διαφορετικές διεργασίες στο σώμα. Οι υπερβολικές αντιδράσεις του ανοσοποιητικού συστήματος μπορεί να παίζουν ρόλο, όπως και οι αγγειακές μεταβολές, αλλά και οι ιοί που εξακολουθούν να κρύβονται στο σώμα μετά τη νόσηση με κορωνοϊό ή υπάρχουν από προηγούμενες λοιμώξεις και επανενεργοποιούνται.

Η ME/CFS συγκεκριμένα δεν αποτελεί καινούριο φαινόμενο. Σύμφωνα με εκτιμήσεις, 250.000 άνθρωποι είχαν ήδη προσβληθεί στη Γερμανία πριν από την πανδημία, μετά από μόλυνση από τον ιό Epstein-Barr ή τη γρίπη. Τώρα, ελπίζουν πως θα βοηθηθούν από την έρευνα για τον long-Covid. Οι ειδικοί θεωρούν ωστόσο ότι η ανάπτυξη ενός φαρμάκου που θα βοηθήσει όλους τους νοσούντες με long-Covid άμεσα και θα λύσει οριστικά το πρόβλημα, είναι αρκετά απατηλή.

Η Κάρμεν Σαϊντενμπόγκεν, επικεφαλής του εξωτερικού ιατρείου ανοσοανεπάρκειας στο πανεπιστημιακό νοσοκομείο Σαριτέ, είναι επίσης επικεφαλής της Εθνικής Ομάδας Κλινικών Μελετών (NKSG) για τον post-Covid και τη ME/CFS, η οποία χρηματοδοτείται από το Ομοσπονδιακό Υπουργείο Έρευνας, με σχεδόν δέκα εκατομμύρια ευρώ το 2022 και το 2023 και διεξάγει διάφορες κλινικές δοκιμές. Η Σαϊντενμπόγκεν υποθέτει ότι στη νόσο παίζουν ρόλο τα λεγόμενα αυτοαντισώματα: μια ανοσολογική αντίδραση που στρέφεται κατά του ίδιου του οργανισμού του ασθενούς.

Με τη χρηματοδότηση από την πανδημία, η ερευνήτρια διεξάγει τώρα μια μελέτη παρακολούθησης σε ασθενείς που ανέπτυξαν ME/CFS μετά τη νόσηση με κορωνοϊό. Μία μεγαλύτερη μελέτη θα ακολουθήσει τους επόμενους μήνες. Το επόμενο βήμα θα είναι η δοκιμή φαρμάκων κατά των αυτοαντισωμάτων.

Μια εργασία ανασκόπησης στο περιοδικό “Clinical Microbiology and Infection” τον Ιανουάριο εντόπισε περίπου 60 φάρμακα που δοκιμάζονται επί του παρόντος για τον long-Covid – όπως αντιφλεγμονώδη φάρμακα και ανοσοκατασταλτικά που έχουν ήδη εγκριθεί για άλλες ασθένειες.

Στη NKSG, μελέτες για φάρμακα που στοχεύουν στην κυκλοφορία του αίματος και τις φλεγμονές πρόκειται επίσης να ξεκινήσουν το αργότερο το καλοκαίρι. «Θα έχουμε αποτελέσματα για την ανοσοαπορρόφηση και τη ροή του αίματος φέτος», λέει η Σαϊντενμπόγκεν.

Περιορισμένη χρηματοδότηση

Όλα τα υπόλοιπα θα εξαρτώνται από την περαιτέρω χρηματοδότηση από τη γερμανική κυβέρνηση ή τη φαρμακοβιομηχανία. Μέχρι στιγμής, δυστυχώς, λίγες εταιρείες ενδιαφέρονται, διότι θα επιθυμούσαν να συμμετάσχουν μόνο όταν θα είχε αποδειχθεί η υπόθεση των αυτοαντισωμάτων και θα ήταν γνωστό ποια ακριβώς ομάδα ασθενών είναι η κατάλληλη. Η Γερμανική Ένωση Φαρμακευτικών Εταιρειών αναμένει έναν αυξανόμενο αριθμό ερευνητικών έργων «όταν η τρέχουσα βασική ιατρική έρευνα έχει ανακαλύψει περισσότερα για τις διεργασίες της νόσου». Προκειμένου να αναπτυχθούν νέα φάρμακα ειδικά κατά του long-Covid, πρέπει να διευκρινιστεί τουλάχιστον ένα μέρος των μηχανισμών από τη βασική έρευνα με μοριακή ακρίβεια.

Η πρωτοβουλία Long Covid Germany κρίνει ότι οι μελέτες που ξεκινούν τώρα στη Γερμανία μπορούν να αποτελέσουν μόνο την αρχή. Αυτό που χρειάζεται είναι μια βιώσιμη και επαρκής χρηματοδότηση για τα επόμενα χρόνια, καθώς μόνο με αυτόν τον τρόπο μπορεί να συνεχιστεί με επιτυχία η ολοκληρωμένη έρευνα. «Ακόμα και σε περιόδους της υποτιθέμενης ήπιας παραλλαγής Omikron, βλέπουμε ανθρώπους με μακροχρόνια συμπτώματα, παρ’ όλο που έχουν εμβολιαστεί ή νοσήσει στο παρελθόν», λέει εκπρόσωπος της Long Covid Germany, ο οποίος είναι πεπεισμένος ότι το πρόβλημα για την κοινωνία θα μεγαλώσει μακροπρόθεσμα λόγω του τεράστιου αριθμού λοιμώξεων. «Είναι ένα παιχνίδι με τον χρόνο μέχρι να αντιληφθούμε πραγματικά όλες τις συνέπειες του κορωνοϊού για την υγεία».

Ένα πρόβλημα παραμένει ότι δεν είναι ακόμη δυνατό να μετρηθεί ακριβώς πόσοι άνθρωποι στη Γερμανία επηρεάζονται από τον long-Covid. Σύμφωνα με τη μελέτη της Σαϊντεμπόγκεν, περίπου το 10% όσων νόσησαν με κορωνοϊό θα έχουν μακροχρόνιες ενοχλήσεις και περίπου το 5% όσων νόσησαν όντας εμβολιασμένοι. Με προηγούμενες θεραπείες, τα συμπτώματα μπορούν συχνά να ανακουφιστούν. «Όμως, 1-2% είναι πιθανό να παραμείνει μόνιμα άρρωστο, και πρόκειται κυρίως για νέους ανθρώπους». Παρ’ όλα αυτά, η καθηγήτρια αισιοδοξεί: «Εκτιμώ ότι αυτές οι ασθένειες μπορούν να θεραπευθούν σχετικά καλά». Εφόσον βεβαίως βρεθεί η σωστή αγωγή.

πΗΓΗ: https://www.iatronet.gr/

Ένα στοιχείο που δυσκόλεψε και δυσκολεύει τη μάχη εναντίον του ιού SARS−CoV-2 ήταν και είναι η εμφάνιση μεταλλαγών του. Βήτα, Δέλτα, Όμικρον… όλες οι παραλλαγές αφορούν διαφορές του γενετικού υλικού ενός και μόνο ιού, ενός αβιοτικού κυτταρικού «παρασίτου», τόσο απλού στη δομή του.

Φανταστείτε, λοιπόν, τι ισχύει όταν μιλάμε για ένα σύνθετο οργανισμό όπως ο άνθρωπος, ένα έμβιο ον, με γενετικό υλικό που αριθμεί περισσότερα από 25.000 γονίδια που κωδικοποιούν πρωτεΐνες και είναι μοναδικό για τον καθένα μας. Για πόσες «παραλλαγές» μπορούμε να μιλήσουμε; Χάρη στο μοναδικό του γενετικό υλικό, κάθε άνθρωπος στον πλανήτη μας είναι μοναδικός.

«Σήμερα, το ίδιο μοναδική μπορεί πλέον να είναι και η φροντίδα της υγείας του κάθε ανθρώπου, χάρη στην Εξατομικευμένη Γονιδιακή Προσέγγιση. Πρόκειται για μια ανάλυση που έγινε δυνατή, μετά την πλήρη χαρτογράφηση του ανθρώπινου γονιδιώματος το 2003, και συνίσταται στην καταγραφή της γενετικής αλληλουχίας του εξεταζόμενου, με στόχο την πρόληψη, τη διάγνωση και τη θεραπευτική αντιμετώπιση των διαφόρων νόσων που απειλούν την υγεία του με βάση τις γενετικές πληροφορίες που μας δίνει αυτή» επισημαίνει ο κ. Νικόλαος Σπανάκης, Γενικός Διευθυντής του A-lab, του Κέντρου Μοριακής Βιολογίας και Γονιδιωματικής του Ομίλου HHG & Αναπληρωτής Καθηγητής Μικροβιολογίας στο ΕΚΠΑ».

«Εν ολίγοις», προσθέτει,  «αυτό σημαίνει ότι σήμερα ένας ιατρός μπορεί να σου πει τι να κάνεις έχοντας υπόψιν το ποιος είσαι. Όχι, απλά ένας άνθρωπος, αλλά ένας άνθρωπος με συγκεκριμένη γενετική ταυτότητα».

Εξατομικευμένη Πρόληψη

«Εξετάζοντας το γονιδίωμα ενός ατόμου, μπορούμε να δούμε με ακρίβεια τι έχει κληρονομήσει από τους γονείς του. Αυτό του επιτρέπει να γνωρίζει εκ των προτέρων την προδιάθεσή του για ένα νόσημα πριν αυτό κάνει την εμφάνιση του και να προγραμματίσει τον προληπτικό έλεγχο του ή να δεχτεί θεραπευτική φροντίδα πριν την εμφάνιση συμπτωμάτων. Αν για παράδειγμα κάποιος έχει την γονιδιακή προδιάθεση να αναπτύξει σακχαρώδη διαβήτη μπορεί μέσω της κατάλληλης προληπτικής και θεραπευτικής αντιμετώπισης από τον θεράποντα ιατρό του, να διαχειριστεί αποτελεσματικά την εκδήλωση της νόσου» εξηγεί ο κ. Σπανάκης.

Εξατομικευμένη διάγνωση

«Σήμερα» σημειώνει «είναι γνωστό ότι κάποιες βλάβες σε συγκεκριμένα γονίδια αυξάνουν τις πιθανότητες εμφάνισης κάποιας μορφής καρκίνου. Επιπλέον, λαμβάνοντας υπόψιν και το πόσο σημαντική είναι η έγκαιρη διάγνωση στην αντιμετώπιση του καρκίνου, μία εξατομικευμένη γονιδιακή ανάλυση δίνει τη δυνατότητα η γνώση να γίνει «όπλο» και όχι φόβος στη μάχη με τη νόσο. Με την κατάλληλη Γενετική Συμβουλευτική, από εξειδικευμένη ομάδα ιατρών και γενετιστών μπορεί τόσο ο εξεταζόμενος, όσο και η οικογένεια του να λάβουν τις απαραίτητες προληπτικές οδηγίες που θα οδηγήσουν σε μία έγκαιρη διάγνωση πιθανής νόσου, και στην καλύτερη αντιμετώπιση της».

Εξατομικευμένη θεραπεία

«Πλέον, οι ογκολογικοί αλλά και άλλοι ασθενείς μπορούν πλέον να υποβάλλονται σε θεραπείες που είναι προσαρμοσμένες στο γονιδίωμα τους. Ο καρκίνος αλλά και άλλες νόσοι δεν αντιμετωπίζονται με βάση τα γενικά τους χαρακτηριστικά αλλά με βάση τη γονιδιακή «ταυτότητα» του ασθενούς και των κυττάρων που επηρεάζει η νόσος» αναφέρει μεταξύ άλλων ο ειδικός.

Εξατομικευμένο διατροφογενετικό πλάνο

Ο  διατροφογενετικός έλεγχος σε έναν εξεταζόμενο, αναλύει τον τρόπο που εκφράζονται γονίδια που καθορίζουν την απόκριση και τον μεταβολισμό ουσιών (ιχνοστοιχείων, βιταμινών κα.) που συμπεριλαμβάνονται στη διατροφή του, και παρέχει την απαραίτητη γονιδιακή πληροφορία ώστε να ακολουθήσει ένα εξατομικευμένο πλάνο διατροφής, προσαρμοσμένο στις δικές του μοναδικές ανάγκες.

Με τον τρόπο αυτό επιτυγχάνεται η πρόληψη και διαχείριση νοσημάτων (π.χ. καρδιαγγειακά νοσήματα, διαβήτης), η επίτευξη ενός προσωπικού στόχου όπως π.χ. απώλεια βάρους, αλλά και η γενικότερη βέλτιστη υγεία με βάση τις εξατομικευμένες ανάγκες του κάθε ατόμου.

Πού γίνεται η γονιδιακή ανάλυση 

«Η Εξατομικευμένη Γονιδιακή Ανάλυση (ή και ανάλυση ολόκληρου του γονιδιώματος) απαιτούν πολύ προηγμένη τεχνολογία και γνώση γενετικής. Γι’  αυτό και εκείνο που πρέπει να ελέγξουν οι υποψήφιοι για εξέταση πρέπει να είναι το κατά πόσον το κέντρο στο οποίο θα απευθυνθούν διαθέτει υψηλό ιατροτεχνολογικό εξοπλισμό και εξειδικευμένο ανθρώπινο δυναμικό» καταλήγει ο κ. Σπανάκης.

Πηγη: https://healthmag.gr/