Διαταραχή Υποδραστικής Σεξουαλικής Επιθυμίας: Η ένεση της ορμόνης κισπεπτίνης θα μπορούσε να θεραπεύσει τη χαμηλή ορμή σε γυναίκες και άνδρες

Ο Δρ Κομνηνός και ο καθηγητής Dhillo σχεδιάζουν τώρα να προχωρήσουν σε μελέτες μεγαλύτερης κλίμακας, μελέτες σε διαφορετικούς πληθυσμούς και συνεργασίες για να αναπτύξουν την kisspeptin ως μια ρεαλιστική θεραπεία τόσο για τις γυναίκες όσο και για τους άνδρες με οδυνηρές ψυχοσεξουαλικές διαταραχές.

Διαταραχή Υποδραστικής Σεξουαλικής Επιθυμίας: Η ορμόνη κισπεπτίνη θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία γυναικών και ανδρών που στεναχωριούνται από τη χαμηλή σεξουαλική τους επιθυμία, σύμφωνα με δύο νέες μελέτες. Οι μελέτες, με επικεφαλής κλινικούς γιατρούς και επιστήμονες του Imperial College London και του Imperial College Healthcare NHS Trust και οι οποίες δημοσιεύθηκαν και οι δύο στο JAMA Network Open, διαπίστωσαν ότι η χορήγηση της κισπεπτίνης μπορεί να ενισχύσει τις σεξουαλικές αντιδράσεις σε γυναίκες και άνδρες που πάσχουν από διαταραχή υποδραστικής σεξουαλικής επιθυμίας (HSDD) -μια κατάσταση που χαρακτηρίζεται από χαμηλή σεξουαλική επιθυμία που στεναχωρεί το άτομο.

Η διαταραχή υποδραστικής σεξουαλικής επιθυμίας HSDD επηρεάζει έως και το 10% των γυναικών και το 8% των ανδρών παγκοσμίως και μπορεί να έχει καταστροφικές ψυχολογικές και κοινωνικές επιπτώσεις. Η κισπεπτίνη είναι μια φυσική ορμόνη που διεγείρει την απελευθέρωση άλλων αναπαραγωγικών ορμονών μέσα στο σώμα. Η ομάδα έδειξε προηγουμένως σε άνδρες με άθικτη σεξουαλική επιθυμία ότι η κισπεπτίνη μπορεί να ενισχύσει τις αντιδράσεις σε σεξουαλικά ερεθίσματα και να ενισχύσει τις εγκεφαλικές οδούς έλξης, ανεξάρτητα από άλλες αναπαραγωγικές ορμόνες όπως η τεστοστερόνη. Τώρα, διερεύνησαν για πρώτη φορά τα αποτελέσματα σε γυναίκες και άνδρες με χαμηλή σεξουαλική επιθυμία. Σε αυτές τις δύο κλινικές δοκιμές συμμετείχαν 32 προεμμηνοπαυσιακές γυναίκες και 32 άνδρες με διαταραχή υποδραστικής σεξουαλικής επιθυμίας HSDD. Και στις δύο μελέτες, οι ασθενείς υποβλήθηκαν σε σάρωση του εγκεφάλου με μαγνητική τομογραφία, καθώς και σε εξετάσεις αίματος και συμπεριφοράς. Η χορήγηση κισπεπτίνης βελτίωσε τη σεξουαλική επεξεργασία του εγκεφάλου τόσο στις γυναίκες όσο και στους άνδρες, με αποτέλεσμα θετικές επιδράσεις στη σεξουαλική συμπεριφορά σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο. Πρόκειται για τις πρώτες κλινικές μελέτες που διερευνούν την ικανότητα της κισπεπτίνης να ενισχύει τις σεξουαλικές οδούς σε γυναίκες και άνδρες που στενοχωρούνται από τη χαμηλή σεξουαλική τους επιθυμία. Οι ερευνητές πιστεύουν ότι τα αποτελέσματα θέτουν τα θεμέλια για θεραπείες με βάση την κισπεπτίνη για γυναίκες και άνδρες με διαταραχή υποδραστικής σεξουαλικής επιθυμίας HSDD.

Ο Δρ Αλέξανδρος Κομνηνός, από το Τμήμα Μεταβολισμού, Πέψης και Αναπαραγωγής στο Imperial College του Λονδίνου, σύμβουλος ενδοκρινολόγος στο Imperial College Healthcare NHS Trust και συν-συγγραφέας της μελέτης, δήλωσε: “Η χαμηλή σεξουαλική επιθυμία μπορεί να είναι οδυνηρή και έτσι να οδηγήσει σε διαταραχή υποδραστικής σεξουαλικής επιθυμίας HSDD. Αυτό μπορεί να έχει σημαντικές επιζήμιες επιπτώσεις στις σχέσεις, την ψυχική υγεία και τη γονιμότητα. Παρόλο που είναι σχετικά συχνή, οι θεραπευτικές επιλογές στις γυναίκες είναι περιορισμένες, φέρουν σημαντικές παρενέργειες και σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να είναι επιβλαβές ακόμη και να προσπαθήσει κανείς. Και δυστυχώς, οι θεραπείες αυτές έχουν περιορισμένη αποτελεσματικότητα. Στους άνδρες δεν υπάρχουν επί του παρόντος εγκεκριμένες θεραπείες και καμία στον ορίζοντα. Ως εκ τούτου, υπάρχει πραγματική ανεκπλήρωτη ανάγκη για την εξεύρεση νέων, ασφαλέστερων και αποτελεσματικότερων θεραπειών για αυτή την οδυνηρή κατάσταση τόσο για τις γυναίκες όσο και για τους άνδρες που αναζητούν θεραπεία. “Οι δύο μελέτες μας παρέχουν απόδειξη της έννοιας για την ανάπτυξη θεραπειών με κισπεπτίνη, καθώς παρέχουμε τα πρώτα στοιχεία ότι η κισπεπτίνη είναι μια δυνητικά ασφαλής και αποτελεσματική θεραπεία τόσο για τις γυναίκες όσο και για τους άνδρες με οδυνηρά χαμηλή σεξουαλική επιθυμία. Επιπλέον, στους άνδρες, αποδεικνύουμε ότι η κισπεπτίνη μπορεί να έχει θετικές επιδράσεις όχι μόνο στον εγκέφαλο αλλά και στο πέος αυξάνοντας την ακαμψία.

Επιπλέον, η φιλίσπεπτίνη ήταν καλά ανεκτή τόσο από τις γυναίκες όσο και από τους άνδρες χωρίς να αναφερθούν παρενέργειες, γεγονός που είναι ζωτικής σημασίας από την άποψη της ανάπτυξης φαρμάκων. Τώρα σκοπεύουμε να προχωρήσουμε τα πράγματα για να πραγματοποιήσουμε, ελπίζουμε, τις δυνατότητες των θεραπευτικών ουσιών kisspeptin στις ψυχοσεξουαλικές διαταραχές-σεξουαλικά προβλήματα που έχουν ψυχολογική προέλευση, όπως η ανεξήγητη χαμηλή λίμπιντο”. Ο καθηγητής Waljit Dhillo, ανώτερος ερευνητής του NIHR, επίσης από το Τμήμα Μεταβολισμού, Πέψης και Αναπαραγωγής του Imperial College του Λονδίνου, σύμβουλος ενδοκρινολόγος στο Imperial College Healthcare NHS Trust και συν-συγγραφέας της μελέτης, πρόσθεσε: “Οι μελέτες μας βασίζονται σε προηγούμενες εργασίες μας για την αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας της κισπεπτίνης και των ενισχυτικών επιδράσεών της όσον αφορά τη διέγερση και την έλξη. Είναι ιδιαίτερα ενθαρρυντικό να βλέπουμε την ίδια ενισχυτική επίδραση τόσο στις γυναίκες όσο και στους άνδρες, αν και οι ακριβείς εγκεφαλικές οδοί ήταν ελαφρώς διαφορετικές, όπως ήταν αναμενόμενο. “Συλλογικά, τα αποτελέσματα υποδηλώνουν ότι η κισπεπτίνη μπορεί να προσφέρει μια ασφαλή και αναγκαία θεραπεία για τη διαταραχή υποδραστικής σεξουαλικής επιθυμίας HSDD που επηρεάζει εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο και προσβλέπουμε στην προώθηση αυτού του θέματος σε μελλοντικές μεγαλύτερες μελέτες και σε άλλες ομάδες ασθενών”.

Η μελέτη στις γυναίκες περιελάμβανε μια τυχαιοποιημένη, διπλά τυφλή, αμφίδρομη διασταυρούμενη, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο δοκιμή στο νοσοκομείο Invicro και Hammersmith (τμήμα του Imperial College Healthcare NHS Trust), μεταξύ Οκτωβρίου 2020 και Απριλίου 2021. Η ανάλυση των δεδομένων πραγματοποιήθηκε από ερευνητές του Imperial College του Λονδίνου. Τριάντα δύο προεμμηνοπαυσιακές ετεροφυλόφιλες γυναίκες με διαταραχή υποδραστικής σεξουαλικής επιθυμίας HSDD (ηλικίας 19-48 ετών) συμπλήρωσαν δύο επισκέψεις στη μελέτη, μία για τη χορήγηση της κισπεπτίνης και μία άλλη επίσκεψη για το εικονικό φάρμακο. Οι συμμετέχουσες συμπλήρωσαν ψυχομετρικά ερωτηματολόγια πριν και προς το τέλος της χορήγησης της φιλίπεπτίνης ή του εικονικού φαρμάκου για να αξιολογήσουν τη διάθεση και τη συμπεριφορά τους. Κατά τη διάρκεια της χορήγησης kisspeptin ή εικονικού φαρμάκου, οι συμμετέχοντες υποβλήθηκαν σε λειτουργική μαγνητική τομογραφία ενώ παρακολουθούσαν ερωτικά βίντεο και έβλεπαν ανδρικά πρόσωπα για να δουν πώς επηρεάζεται η εγκεφαλική δραστηριότητα. Ως μέσο ελέγχου χρησιμοποιήθηκαν μη ερωτικά βίντεο άσκησης.

Η ομάδα διαπίστωσε ότι η κισπεπτίνη βελτίωσε τη σεξουαλική και ελκυστική εγκεφαλική δραστηριότητα σε βασικές περιοχές του εγκεφάλου των γυναικών. Διαπίστωσαν επίσης ότι οι γυναίκες που ήταν περισσότερο στεναχωρημένες από τη σεξουαλική τους λειτουργία παρουσίασαν μεγαλύτερη ενισχυμένη από τη φιλιπεπτίνη εγκεφαλική δραστηριότητα στον ιππόκαμπο (μια βασική δομή που εμπλέκεται στη γυναικεία σεξουαλική επιθυμία). Το κρίσιμο είναι ότι οι ψυχομετρικές αναλύσεις αποκάλυψαν ότι οι γυναίκες ανέφεραν ότι αισθάνονταν “πιο σέξι” κατά τη διάρκεια της kisspeptin, σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο. Στη δεύτερη μελέτη, η οποία ήταν επίσης τυχαιοποιημένη, διπλά τυφλή, αμφίδρομη διασταυρούμενη δοκιμή, 32 ετεροφυλόφιλοι άνδρες με διαταραχή υποδραστικής σεξουαλικής επιθυμίας HSDD (ηλικίας 21-52 ετών) υποβλήθηκαν σε παρόμοια μελέτη με την προσθήκη της μέτρησης της ακαμψίας του πέους, μεταξύ Ιανουαρίου και Σεπτεμβρίου 2021. Η μελέτη έδειξε ότι η κισπεπτίνη ενίσχυσε σημαντικά την εγκεφαλική δραστηριότητα σε βασικές δομές του σεξουαλικού εγκεφαλικού δικτύου, ενώ παράλληλα αύξησε την ακαμψία του πέους έως και 56% σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο, κατά την προβολή ενός ερωτικού βίντεο. Ομοίως με τη μελέτη στις γυναίκες, η κισπεπτίνη είχε επίσης μεγαλύτερα αποτελέσματα σε βασικές περιοχές του εγκεφάλου σε άνδρες που ήταν πιο στεναχωρημένοι με τη χαμηλή σεξουαλική τους επιθυμία. Επιπλέον, οι ψυχομετρικές αναλύσεις αποκάλυψαν ότι η kisspeptin βελτίωσε την “ευτυχία για το σεξ” που ανέφεραν οι άνδρες. Ο Δρ Κομνηνός και ο καθηγητής Dhillo σχεδιάζουν τώρα να προχωρήσουν σε μελέτες μεγαλύτερης κλίμακας, μελέτες σε διαφορετικούς πληθυσμούς και συνεργασίες για να αναπτύξουν την kisspeptin ως μια ρεαλιστική θεραπεία τόσο για τις γυναίκες όσο και για τους άνδρες με οδυνηρές ψυχοσεξουαλικές διαταραχές.

 

 

 

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Αθανασάκης: Η ανάδειξη της έννοιας «Δημόσια Υγεία» – Οι απειλές

«Το μέλλον για ένα βιώσιμο σύστημα δεν μπορεί παρά να περνά από την επανασύσταση και ανάδειξη της έννοιας της δημόσιας υγείας και τον έλεγχο των παραγόντων κινδύνου για την υγεία» όπως υπογραμμίζει ο κ. Κώστας Αθανασάκης, τονίζοντας παράλληλα πως «Μπορεί η διαχρονική μείζων απειλή, το κάπνισμα, να εμφανίζει σημάδια κάμψης πια αλλά η νέα απειλή, η παιδική παχυσαρκία αποτελεί τον αχίλλειο τένοντά μας για το μέλλον».

Κύριε Αθανασάκη, μολονότι υπάρχουν ανοδικές τάσεις η Ελλάδα εξακολουθεί να καταγράφει χαμηλά ποσοστά ενίσχυσης στη δημόσια δαπάνη υγείας. Γιατί παραμένει χαμηλή η χρηματοδότηση του συστήματος υγείας από την πλευρά του κράτους;

Το χαμηλό ποσοστό της δημόσιας δαπάνης για την υγεία στην Ελλάδα, ως τμήμα της συνολικής δαπάνης, αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα ζητήματα του συστήματος υγείας της χώρας. Η δημόσια δαπάνη υγείας κινείται εδώ και δύο δεκαετίες, τουλάχιστον, στο 60% της συνολικής, με το υπόλοιπο 40% να αφορά ιδιωτικές δαπάνες, που στο σύνολό τους σχεδόν, αποτελούνται από απευθείας πληρωμές των χρηστών του συστήματος (και όχι ασφαλισμένη, έστω και ιδιωτικά, δαπάνη).

Το φαινόμενο αυτό δεν είναι πρόσφατο ούτε προέκυψε από τις μείζονες, τεκτονικές θα έλεγε κανείς, αλλαγές κατά την περίοδο των μνημονίων. Η υστέρηση του κράτους ως πυλώνας χρηματοδότησης του συστήματος υγείας στην Ελλάδα, σε σύγκριση με άλλες χώρες της ΕΕ, είναι ένα διαχρονικό φαινόμενο, το οποίο παρά τις κοινωνικές και οικονομικές αλλαγές που έχουν συντελεστεί τα προηγούμενα χρόνια, παραμένει αμετάβλητο.

Για να αλλάξει η εγκατεστημένη αυτή πρακτική χρειάζεται, πρωτίστως, η ανάγκη για αλλαγή να γίνει αντιληπτή. Φοβάμαι ότι η πρακτική της πρόσβασης στις υπηρεσίες υγείας μέσω της ιδιωτικής δαπάνης, και μάλιστα μέσω της απευθείας ιδιωτικής δαπάνης, αποτελεί πια κάτι που εκλαμβάνεται ως φυσιολογικό. Επίπονο μεν οικονομικά, αλλά φυσιολογικό.

Βεβαίως, αυτό βρίσκεται σε μεγάλη απόσταση από τις βασικές αρχές και τις αιτίες για τις οποίες έχουμε φτιάξει τα συστήματα υγείας στην Ευρώπη, οι οποίες εστιάζουν, μεταξύ άλλων, στο αξίωμα της καθολικής πρόσβασης αλλά και της καθολικής κάλυψης του πληθυσμού.

Η μη αντίληψη και μη εκτενής συζήτηση αυτής της στρέβλωσης, δεν παρέχει και μια αιτία κινητοποίησης του κράτους προς αυτή την κατεύθυνση. Το ζήτημα της ιδιωτικής δαπάνης είναι συγγενές με το ζήτημα των ανισοτήτων στην πρόσβαση στις υπηρεσίες υγείας – ένα φαινόμενο το οποίο παραμένει έντονο στην Ελλάδα.

Ποιοι οι κίνδυνοι για την μελλοντική βιωσιμότητα και ανθεκτικότητα του συστήματος υγείας στη χώρα;

Η βιωσιμότητα, δηλαδή η ικανότητα του συστήματος να συνεχίζει να επιτελεί απρόσκοπτα τη βασική του αποστολή, η οποία είναι η βελτίωση της υγείας του πληθυσμού μέσω μιας δέσμης δράσεων, και η ανθεκτικότητα, δηλαδή η ικανότητα του συστήματος να προετοιμάζεται και να «απορροφά» τις κρίσεις, υγειονομικές κοινωνικές και οικονομικές, ελαχιστοποιώντας τις επιπτώσεις τους στην υγεία του πληθυσμού, είναι δύο εξαιρετικά σύγχρονες θεωρήσεις των συστημάτων υγείας. Η Ελλάδα συμμετέχει ενεργά στην πρωτοβουλία Partnership for Health System Sustainability and Resilience (PHSSR), η οποία επιχειρεί, μεταξύ άλλων, να αξιολογήσει την τρέχουσα κατάσταση των συστημάτων υγείας, αναφορικά με την βιωσιμότητα και την ανθεκτικότητά τους σε επτά τομείς (διακυβέρνηση, χρηματοδότηση, ανθρώπινο δυναμικό, τεχνολογία υγείας, παροχή υπηρεσιών, πληθυσμιακή υγεία και περιβαλλοντική βιωσιμότητα) και να προτείνει συγκεκριμένες δράσεις για τη μελλοντική τους πορεία.

Πρόσφατα ολοκληρώσαμε την Ελληνική μελέτη της PHSSR η οποία θα είναι πολύ σύντομα δημόσια διαθέσιμη. Η μελέτη διακρίνει μια σειρά κινδύνων για τη μελλοντική βιωσιμότητα του συστήματος υγείας στη χώρα. Μεταξύ άλλων, η κεντρομόλος διοίκηση στο σύστημα, η μη ολοκλήρωση μιας σειράς εμβληματικών μεταρρυθμίσεων (όπως είναι ο ΕΟΠΥΥ ως μονοψώνιο ή η ενίσχυση της περιφερειακής οργάνωσης του συστήματος), τα προβλήματα της δαπάνης υγείας (όπως αυτά που αναφέραμε προηγουμένως), ο νοσοκομειοκεντρικός χαρακτήρας του συστήματος, και η αδυναμία του να ελέγξει, επαρκώς επί του παρόντος, την έκθεση του πληθυσμού σε παράγοντες κινδύνου για την υγεία, αποτελούν κάποιους από τους κυριότερους κινδύνους που εντοπίζει και καταγράφει η μελέτη.

Παρόλα αυτά, αξίζει να σημειωθεί ότι η μελέτη εντοπίζει και αναδεικνύει, επίσης, μια σειρά από ευκαιρίες οι οποίες μπορούν να βελτιώσουν σημαντικά την μελλοντική βιωσιμότητα του συστήματος, όπως η ανάδειξη της έννοιας της Δημόσιας Υγείας ως προτεραιότητα πολιτικής στην μετα-Πανδημική περίοδο, η μεταρρυθμιστική προσπάθεια στην ΠΦΥ και, βεβαίως, ο ψηφιακός μετασχηματισμός του συστήματος υγείας.

Η πρόσβαση στα καινοτόμα φάρμακα είναι απαραίτητη για τη διασφάλιση της υγείας των συνανθρώπων μας. Επί σειρά ετών, και ειδικά το τελευταίο διάστημα αυξάνονται οι «φωνές» που υποστηρίζουν πως στην Ελλάδα η πρόσβαση αυτή απειλείται. Γιατί συμβαίνει αυτό;

Η πρόσβαση στην καινοτομία εκτιμάται ότι ευθύνεται για το 75% περίπου των θετικών μεταβολών στο προσδόκιμο επιβίωσης των πληθυσμών στην Ευρώπη, μετά το 2000. Στη χώρα μας, παρά τις κατά καιρούς καθυστερήσεις εισαγωγής νέων φαρμάκων στο σύστημα υγείας, νομίζω πως συμφωνούμε όλοι ότι, σε γενικές γραμμές, η πρόσβαση των ασθενών σε θεραπείες για μείζονα ή απειλητικά για τη ζωή προβλήματα υγείας παραμένει ικανοποιητική.

Η ενδεχόμενη απειλή προς την ευχέρεια πρόσβασης για το σύνολο του πληθυσμού πιθανότατα ανακύπτει ως αποτέλεσμα της διαφαινόμενης ανησυχίας για τη οικονομική βιωσιμότητα του συστήματος, κυρίως σε ό,τι αφορά τη δαπάνη για το φάρμακο. Η αλήθεια είναι ότι τέτοιου τύπου ανησυχίες ή κινδυνολογίες (με εισαγωγικά ή χωρίς) για το φάρμακο έχουν ακουστεί εκτενώς στο παρελθόν – τώρα, όμως, η πιθανότητα να συμβεί μια τέτοιου τύπου εξέλιξη ίσως δεν είναι μικρή πια.

Η τροχιά μεταβολής (αύξησης) της φαρμακευτικής δαπάνης κινείται σε υψηλά επίπεδα, όπως αποδεικνύεται από τη διόγκωση των υποχρεωτικών επιστροφών και εκπτώσεων. Η αύξηση της δημόσιας δαπάνης φαρμάκου (κάτι το οποίο, ομολογουμένως, έχει ήδη συμβεί, έστω και όχι άμεσα) με στόχο τον μετριασμό της πίεσης στη φαρμακευτική αγορά είναι ένα μέτρο που μπορεί να έχει αποτελέσματα – τα οποία όμως θα είναι βραχύβια, αν η αύξηση αυτή δεν συνοδευτεί απαραιτήτως από μια σειρά από συμπληρωματικά μέτρα πολιτικής, τα οποία θα στοχεύουν σε άλλες παραμέτρους της φαρμακευτικής αγοράς, όπως το μίγμα της κατανάλωσης ή ο βαθμός του ανταγωνισμού στη μη προστατευμένη αγορά.

Το σύστημα υγείας στην Ελλάδα παράγει υποβέλτιστα αποτελέσματα σε όρους επιπέδου υγείας; Πρακτικά, πώς μεταφράζεται αυτό όσον αφορά το προσδόκιμο επιβίωσης και τη διαχείριση μια σειρά από κρίσιμους παράγοντες υγείας, όπως η παχυσαρκία και το κάπνισμα;

Το σύστημα υγείας στην Ελλάδα δουλεύει επί τουλάχιστον τρεις δεκαετίες, παράγοντας υπηρεσίες υγείας μέσω των νοσοκομείων. Αυτό στην ουσία σημαίνει ότι είναι ένα σύστημα που «περιμένει» τα άτομα (αν και όταν αρρωστήσουν) αντί να «πηγαίνει το ίδιο το σύστημα σε αυτά» και να προσπαθεί να τα διατηρεί υγιή. Δίχως άλλο, η οπτική αυτή του συστήματος, η οποία προσομοιάζει με τον τρόπο λειτουργίας των συστημάτων υγείας στις δεκαετίες του 1960 και 1970, δεν αφήνει χώρο στην πρόληψη και την ολιστική φροντίδα, αλλά εστιάζει σχεδόν αποκλειστικά στη θεραπεία.

Συζητήσαμε πολύ έντονα τα προηγούμενα χρόνια, και ενδεχομένως με – δικαιολογημένη – ικανοποίηση, για τις επιδόσεις της χώρας στη βελτίωση του προσδόκιμου επιβίωσης. Δεν είδαμε όμως ή δεν εστιάσαμε στον επίσης σημαντικό (αν όχι σημαντικότερο, σε ένα μελλοντικό σχεδιασμό) δείκτη του υγιούς προσδόκιμου επιβίωσης, δηλαδή, με απλά λόγια, στη μακρά ζωή χωρίς προβλήματα υγείας – δείκτης στον οποίο υστερούμε, σε σχέση με την πλειονότητα των χωρών της ΕΕ.

Το μέλλον για ένα βιώσιμο σύστημα δεν μπορεί παρά να περνά από την επανασύσταση και ανάδειξη της έννοιας της δημόσιας υγείας και τον έλεγχο των παραγόντων κινδύνου για την υγεία. Μπορεί η διαχρονική μείζων απειλή, το κάπνισμα, να εμφανίζει σημάδια κάμψης πια αλλά η νέα απειλή, η παιδική παχυσαρκία αποτελεί τον αχίλλειο τένοντά μας για το μέλλον.

Ποιες οι προτάσεις σας για το μέλλον του συστήματος υγείας και την πρόσβαση των ασθενών στα καινοτόμα φάρμακα στη χώρα;

Η μελέτη για τη βιωσιμότητα και την ανθεκτικότητα του συστήματος υγείας της Ελλάδας, για την οποία σας μίλησα προηγουμένως και η οποία θα δημοσιευθεί σε πλήρη έκταση μέσα στις επόμενες εβδομάδες, περιλαμβάνει 23 συγκεκριμένες προτάσεις για τη διασφάλιση του μέλλοντος του συστήματος. Οι προτάσεις αυτές έχουν καταρτιστεί μέσα από μια μεθοδολογικά στέρεη διαδικασία ομοφωνίας (Delphi Panel) στην οποία συμμετείχαν 20 ειδικοί εμπειρογνώμονες, επιστήμονες με μακρά διαδρομή και μεγάλη συμβολή στα θέματα υγείας στη χώρα.

Μεταξύ των προτάσεων διακρίνονται δράσεις για τη βελτίωση της χρηματοδοτικής βάσης του συστήματος υγείας μέσω της φορολόγησης επιβλαβών για την υγεία καταναλώσεων (γνωστοί και ως «φόροι αμαρτίας»), η δημιουργία ενός συστήματος προγραμματισμού των υπηρεσιών υγείας με βάση τις αναμενόμενες ανάγκες υγείας του πληθυσμού, η κοινοποίηση των συλλεγόμενων δεδομένων υγείας στην επιστημονική κοινότητα (υπό την προστασία, βεβαίως, της προσωπικής/ατομικής πληροφορίας), η μεταβολή του συστήματος οργάνωσης των νοσοκομείων, η αλλαγή στον τρόπο παροχής της μακροχρόνιας φροντίδας με ομάδες υγείας στον τόπο κατοικίας του ασθενούς κ.ά.

Κατά βάση, αυτό το οποίο ζητά η μελέτη, είναι η αλλαγή του σκεπτικού στο σύστημα υγείας, με τη μετατόπιση της εστίασης της πολιτικής υγείας από την πλευρά της προσφοράς όπου βρίσκεται σήμερα, στην πλευρά της ζήτησης, δηλαδή τη διαμόρφωση των πολιτικών υγείας με βάση τις ανάγκες υγείας των πολιτών και τις προτιμήσεις τους. Σήμερα, βλέπουμε ασθενείς να περιστρέφονται γύρω από το σύστημα υγείας αναζητώντας (πολλές φορές μάταια) τις κατάλληλες υπηρεσίες υγείας για το πρόβλημά υγείας τους – Για το αύριο, θέλουμε ένα σύστημα υγείας το οποίο το ίδιο θα περιστρέφεται γύρω από τους ασθενείς, οργανώνοντας τη φροντίδα με βάση τις ανάγκες και τις προτιμήσεις τους.

Who is Who

Ο Κώστας Αθανασάκης, Οικονομολόγος με ειδίκευση στην Υγεία, είναι Επίκουρος Καθηγητής Οικονομικών της Υγείας και Αξιολόγησης Τεχνολογιών Υγείας στο Τμήμα Πολιτικών Δημόσιας Υγείας, της Σχολής Δημόσιας Υγείας, του Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής.

Κύριο αντικείμενό του, διδακτικά και ερευνητικά, αποτελεί η Αξιολόγηση της Τεχνολογίας Υγείας, η Οικονομική Αξιολόγηση των παρεμβάσεων στην υγεία, η Φαρμακοοικονομία και η Πολιτική του Φαρμάκου. Πέραν των παραπάνω, τα ερευνητικά του ενδιαφέροντα επεκτείνονται, επίσης, στην χρηματοδότηση των συστημάτων υγείας, την οικονομική ανάλυση των αγορών υγείας και την δημόσια οικονομική. Είναι συγγραφέας άνω των 250 άρθρων και περιλήψεων σε διεθνή και εθνικά περιοδικά καθώς και 14 βιβλίων, στο ευρύτερο πεδίο της έρευνας, των οικονομικών και της πολιτικής υγείας.

Είναι μέλος, μεταξύ άλλων, της Εθνικής Επιτροπής Εμβολιασμών (ΕΕΕ) και της Ομάδας Εμπειρογνωμόνων για την πανδημία του κορωνοϊού (COVID-19) της Εθνικής Επιτροπής Βιοηθικής (ΕΕΒ). Έχει διατελέσει Πρόεδρος της Research Review Committee του 17ου και του 18ου Ετήσιου Ευρωπαϊκού Συνεδρίου της International Society for Pharmacoeconomics and Outcomes Research (ISPOR) και Σύμβουλος – Εξωτερικός Ερευνητής της Παγκόσμιας Τράπεζας σε ζητήματα υγείας.

Είναι, επίσης, Associate Editor του International Journal of Technology Assessment in Health Care (IJTAHC) (Cambridge University Press).

Πηγή: https://healthpharma.gr/

Ένωση Πνευμονολόγων: Συμβουλές για έκθεση πολιτών στο κρύο

Να παραμένουν σε εσωτερικούς θερμαινόμενους χώρους καλεί τους πολίτες η Ένωση Πνευμονολόγων Ελλάδας, ζητώντας τους να αποφεύγουν τις άσκοπες μετακινήσεις με έκθεση στις πολύ χαμηλές θερμοκρασίες.

Οι ασθενείς με χρόνια αναπνευστικά προβλήματα θα πρέπει να βρίσκονται σε συνεχή επαφή με τον γιατρό τους, καθώς η έκθεση στο ψυχος δύναται να προκαλέσει επιδείνωση των συμπτωμάτων ή παροξυσμό της νόσου.

Ο Δήμαρχος Αθηναίων για την κακοκαιρία

«Η μεγαλύτερή μας έγνοια είναι οι ευάλωτοι συμπολίτες μας, οι άστεγοι και οι μοναχικοί άνθρωποι, κυρίως οι ηλικιωμένοι», ανέφερε ο Δήμαρχος Αθηναίων, Κ. Μπακογιάννης, αναφερόμενος στην κακοκαιρία.

Ο κ. Μπακογιάννης μιλώντας στον ΣΚΑΪ σε απευθείας σύνδεση από το κέντρο της Αθήνας διαβεβαίωσε ότι η παροχή βοήθειας στους ευάλωτους συμπολίτες μας εντείνεται στη διάρκεια της κακοκαιρίας και υπενθύμισε ότι ο δήμος διαθέτει τον τετραψήφιο αριθμό 1595, στον οποίο μπορούν να καλούν οι πολίτες για όλες τις υπηρεσίες του Δήμου Αθηναίων.

Στον τετραψήφιο αριθμό 1595 του Δήμου Αθηναίων οι πολίτες μπορούν να καλούν για αιτήματα παροχής βοήθειας και αναφορά προβλημάτων

«Θερμή παράκληση, όσοι χρειαστείτε κάτι, διότι δεν ξέρουμε τι θα αντιμετωπίσουμε τις επόμενες 48 ώρες, καλέστε στο 1595 και ένας άνθρωπος του Δήμου Αθηναίων θα βρίσκεται εκεί», είπε χαρακτηριστικά ο Δήμαρχος Αθηναίων και συμπλήρωσε ότι «το θέμα είναι οι άνθρωποι, οι οποίοι μπορεί να βρεθούν σε κίνδυνο. Και εκεί είναι που όλη η ομάδα μας, δίνει το μεγαλύτερο βάρος. Να είμαστε δίπλα σε αυτούς τους ανθρώπους».

Οχι στις άσκοπες μετακινήσεις

Επιπλέον, ο κ. Μπακογιάννης ζήτησε από τους πολίτες να αποφύγουν τις άσκοπες μετακινήσεις, ενώ σε περιπτώσεις που είναι απαραίτητο να μετακινηθούν να κάνουν οπωσδήποτε χρήση αντιολισθητικών αλυσίδων για την ασφάλειά τους.

«Θα γελάσουν όσοι μας βλέπουν τώρα, οι παλιοί μου φίλοι από την Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας, αλλά και η Αθήνα έχει τα ορεινά της. Έχουμε το Πολύγωνο, την Άνω Κυψέλη. Για εμάς σημασία δεν έχει μόνο το κέντρο, έχουν και οι γειτονιές. Να έχουμε ανοιχτούς τους δρόμους, να είναι η καθαριότητα παντού, να είναι το πράσινο παντού, να είναι ο ηλεκτροφωτισμός παντού», τόνισε ο Δήμαρχος Αθηναίων.

Από την πλευρά του, ο Αντιδήμαρχος Κλιματικής Αλλαγής και Πρασίνου, Χρήστος Τεντόμας, αναφέρθηκε στην ετοιμότητα όλων των υπηρεσιών του δήμου -κοινωνικών, τεχνικών, πρασίνου και καθαριότητας- για την αντιμετώπιση της κακοκαιρίας, τονίζοντας ότι θα υπάρχουν διαθέσιμοι θερμαινόμενοι χώροι, στους οποίους θα φιλοξενηθούν όσοι χρειάζεται να ζεσταθούν τις δύσκολες ημέρες που έρχονται.

Σημειώνεται ότι στις 3/2 σε ευρεία σύσκεψη στο Δημαρχείο, υπό τον Κώστα Μπακογιάννη, οριστικοποιήθηκε ο τελικός σχεδιασμός στο κέντρο και τις γειτονιές της πόλης, ώστε ο Δήμος να είναι σε θέση να παρέμβει άμεσα και αποτελεσματικά όπου απαιτηθεί.

Ο Δήμος Αθηναίων, εκτός από τον δικό του σχεδιασμό βρίσκεται σε στενή συνεργασία και σε “ανοιχτή γραμμή” με όλες τις εμπλεκόμενες υπηρεσίες πολιτικής προστασίας: Υπουργείο Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας, Περιφέρεια Αττικής, Ελληνική Αστυνομία, Τροχαία και Πυροσβεστική.

 

 

Πηγη: https://healthpharma.gr/

Σιάσος: Πώς επηρεάζει την καρδιά το κρύο -Τι πρέπει να προσέξετε

Με αφορμή την επικείμενη μεγάλη πτώση της θερμοκρασίας, ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να επιδείξουν οι ευπαθείς ομάδες, όπως οι ηλικιωμένοι, τα άτομα με χρόνια νοσήματα, με νοσήματα του αναπνευστικού και του καρδιαγγειακού συστήματος.

Σύμφωνα με τον πρόεδρο της Ιατρικής Σχολής ΕΚΠΑ, Καθηγητή Καρδιολογίας, επικεφαλής στη Γ΄ Πανεπιστημιακή Καρδιολογική Κλινική του ΓΝΝΘΑ «Η ΣΩΤΗΡΙΑ», Γεράσιμο Σιάσο, ο ανθρώπινος οργανισμός παρουσιάζει μεγάλη προσαρμοστικότητα.

Όταν όμως οι περιβαλλοντικές συνθήκες ξεφεύγουν από αυτό που είναι συνηθισμένο για κάθε πληθυσμό, μπορεί να παρατηρηθούν δυσμενείς επιπτώσεις στην υγεία.

Μελέτες έχουν δείξει ότι η πτώση της θερμοκρασίας αυξάνει τη θνησιμότητα από οποιαδήποτε αιτία όπως και από καρδιαγγειακά συμβάντα. Η αύξηση των εμπραγμάτων μπορεί να φτάνει το 7% για κάθε 10 οC πτώση της θερμοκρασίας.

Επιδράσεις του ψύχους στο καρδιαγγειακό

Η έκθεση στο ψύχος, ιδιαίτερα όταν συνδυάζεται με σωματική καταπόνηση, αυξάνουν το καρδιακό έργο και μπορεί να προκαλέσει συμπτώματα καρδιακής ισχαιμίας όπως θωρακικό πόνο, αλλά ακόμα και έμφραγμα του μυοκαρδίου.

Επίσης, ο οργανισμός για να προστατευτεί από το κρύο και να μειώσει τις απώλειες θερμότητας προκαλεί αγγειόσπασμο με αποτέλεσμα να αυξάνονται οι αγγειακές αντιστάσεις, αλλά και η αρτηριακή πίεση.

Ο αγγειόσπασμος αυτός, πέραν της αύξησης της αρτηριακής πίεσης με τις δυσμενείς επιδράσεις στην ίδια την καρδιά, μπορεί να «επεκταθεί» και στα αγγεία που δίνουν αίμα στην καρδιά επιδεινώνοντας προϋπάρχουσες στενώσεις των αγγείων σε ασθενείς με καρδιολογικά προβλήματα.

«Υπάρχουν επίσης δεδομένα που δείχνουν αύξηση της πηκτικότητας σε συνθήκες ισχυρού ψύχους με αναμενόμενη αύξηση και των θρομβωτικών επεισοδίων που μπορούν να εμφανιστούν, είτε ως αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια, είτε ως έμφραγμα του μυοκαρδίου», αναφέρει ο κ. Σιάσος.

Τι να κάνουμε για να προφυλαχτούμε από το κρύο

Σύμφωνα με τον πρόεδρο της Ιατρικής Σχολής ΕΚΠΑ, το πρωταρχικό μέσο προφύλαξης είναι η μείωση της έκθεσης στο ψύχος. Πρέπει να ελαχιστοποιήσουμε τις μετακινήσεις μας, να φοράμε κατάλληλα ρούχα και όταν χρειάζεται να μετακινηθούμε, αυτό να γίνεται με όσο το δυνατόν καλύτερες συνθήκες, με μείωση του χρόνου μετακίνησης και με την ελάχιστη σωματική καταπόνηση.

Οι ασθενείς με γνωστό καρδιολογικό ιστορικό δεν πρέπει να αμελούν την αγωγή τους. Ιδιαίτερα πρέπει να υπάρξει προσοχή για τα φάρμακα που λαμβάνονται για την υπέρταση καθώς μπορεί να χρειαστεί τροποποίηση της αγωγής.

Είναι σημαντικό επίσης να έχουμε λάβει τα προφυλακτικά μέτρα για προστασία από λοιμώξεις του αναπνευστικού (όταν αυτό συνίσταται από τους ιατρούς μας), δηλαδή να έχουμε εμβολιαστεί για τον ιό της γρίπης, τον πνευμονιόκοκκο και έναντι της νόσου COVID-19.

Επιπλέον, η κατανάλωση αλκοόλ δεν προστατεύει από την απώλεια θερμότητας, αλλά μπορεί να την αυξήσει επιτείνοντας τις αιμοδυναμικές επιπτώσεις του ψύχους στο καρδιαγγειακό.

Σε κάθε περίπτωση που εμφανιστούν συμπτώματα όπως πόνος στο στήθος, δύσπνοια ή δυσφορία για οποιοδήποτε λόγο θα πρέπει να επικοινωνήσουν άμεσα με τον ιατρό.

Καθώς λοιπόν οι επιδράσεις των περιβαλλοντικών αλλαγών στο καρδιαγγειακό είναι σημαντικές, η σωστή προετοιμασία, η ενημέρωση και η εφαρμογή των προστατευτικών συμπεριφορών είναι απαραίτητη τόσο για τους υγιείς όσο και για όσους πάσχουν από καρδιαγγειακή νόσο, καταλήγει ο κ. Σιάσος.

 

 

Πηγη: https://healthpharma.gr/

Παγκόσμια Ημέρα κατά του Καρκίνου – ΠΙΣ: Επένδυση στην πρόληψη και θεραπεία

Tην ανάγκη πρόληψης, πρώιμης διάγνωσης, θεραπείας και ανακουφιστικής φροντίδας των ανθρώπων που πάσχουν από καρκίνο υπογραμμίζει ο Πανελλήνιος Ιατρικός Σύλλογος (ΠΙΣ), με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα κατά του Καρκίνου, 4 Φεβρουαρίου.

Τονίζει την ανάγκη συνεχούς βελτίωσης στις παροχές της πολιτείας προς τους πολίτες σε όλα τα επίπεδα, από την πρώιμη διάγνωση που προωθείται με τα προγράμματα «Απόστολος Δοξιάδης και «Φώφη Γεννηματά», ως και την απρόσκοπτη πρόσβαση βαριά πασχόντων σε καινοτόμα φάρμακα και θεραπείες αιχμής.

Επισημαίνει ότι «καθήκον της πολιτείας είναι να παρέχει αποτελεσματικές και αξιοπρεπείς συνθήκες νοσηλείας και αποκατάστασης στους ασθενείς που πάσχουν από καρκίνο, στελεχώνοντας τα δημόσια νοσοκομεία που τείνουν να αποψιλωθούν από ογκολόγους και προχωρώντας με γοργά βήματα στην ανέγερση νέων ογκολογικών νοσοκομείων, όπως αυτό που έχει ανάγκη η Θεσσαλονίκη, αλλά καρκινοβατεί εδώ και δεκαετίες».

Σύμφωνα με τον Ευρωπαϊκό Κώδικα κατά του Καρκίνου, πολλοί θάνατοι θα μπορούσαν να αποφευχθούν με την υιοθέτηση ενός πιο υγιεινού τρόπου ζωής και με εμβόλια στις περιπτώσεις που αυτά υπάρχουν:

Το κάπνισμα, η χρήση αλκοόλ, η ανθυγιεινή διατροφή, καθώς και οι χρόνιες λοιμώξεις από ηπατίτιδα Β (HBV), ηπατίτιδα C (HCV) και ορισμένα είδη του ιού των ανθρωπίνων θηλωμάτων (HPV) είναι κύριοι παράγοντες για την αύξηση του κινδύνου εμφάνισης καρκίνου σε χώρες μεσαίου εισοδήματος.

Τα είδη καρκίνου με την πιο υψηλή θνησιμότητα είναι κατά σειρά:

– καρκίνος του πνεύμονα

– καρκίνος του μαστού

– καρκίνος του προστάτη

– καρκίνος του παχέος εντέρου

– καρκίνος ουροδόχου κύστεως.

Στην Ελλάδα με βάση επιδημιολογικά στοιχεία του 2020 από τη Globocan, 8.960 ασθενείς νοσούν κάθε χρόνο από τον καρκίνο του πνεύμονα, ενώ το 2020 σημειώθηκαν 7.662 θάνατοι. Ομοίως τα νέα περιστατικά καρκίνου μαστού ανέρχονται σε 7.770 ετησίως και οι θάνατοι από αυτό το είδος καρκίνου ανέρχονται σε 2.330.

Ως εκ τούτου, η διακοπή του καπνίσματος, η μαστογραφία και το TEST PAP στις γυναίκες και το PSA στους άνδρες, όπως και η κολονοσκόπηση μετά τα 50 έτη και για τα δύο φύλα, είναι η ελάχιστη πρόληψη που μπορούμε και πρέπει όλοι να έχουμε στο πρόγραμμά μας, με τη σύμφωνη γνώμη και παραπομπή ειδικού ιατρού.

 

Πηγη: https://www.dikaiologitika.gr/

ΚΕΦΙ: Να εκριζωθούν οι ανισότητες στη φροντίδα των ογκολογικών ασθενών

Το αίτημα εξάλειψης ανισοτήτων στη φροντίδα των ογκολογικών ασθενών αναδεικνύει  Σύλλογος Καρκινοπαθών, Εθελοντών, Φίλων, Ιατρών «Κ.Ε.Φ.Ι.» Αθηνών, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα κατά του Καρκίνου.  Ο σύλλογος συντάσσεται με τη σύσταση της European Health Union για τον οργανωμένο προσυμπτωματικό έλεγχο του καρκίνου του πνεύμονα, του προστάτη και, υπό ορισμένες συνθήκες, του στομάχου.

Ο Σύλλογος Καρκινοπαθών, Εθελοντών, Φίλων, Ιατρών «Κ.Ε.Φ.Ι.» Αθηνών ενστερνίζεται το σύνθημα του 2023 για την Παγκόσμια Ημέρα κατά του Καρκίνου #ClosetheCareGap. Ο σύλλογος βρίσκεται δίπλα στους ογκολογικούς ασθενείς και διαπιστώνουν την προσπάθειά τους να καταπολεμήσουν τις δυσκολίες  λόγω της ανισότητας. Η Ένωση για το Διεθνή Έλεγχο του Καρκίνου με τον όρο ανισότητα ορίζει «τις άδικες, αναπόφευκτες διαφορές στο εκάστοτε σύστημα περίθαλψης κάθε χώρας».

Με το βλέμμα στην ίση μεταχείριση στις δομές υγείας, ο σύλλογος υπογραμμίζει ότι  το Ευρωπαϊκό Σχέδιο για την καταπολέμηση του καρκίνου στηρίζει το έργο των κρατών μελών για την πρόληψη του καρκίνου και τη διασφάλιση υψηλής ποιότητας ζωής για τους ασθενείς με καρκίνο, τους επιζώντες ασθενείς, τις οικογένειες και τους φροντιστές τους και διαρθρώνεται γύρω από ορισμένους βασικούς τομείς, στους οποίους η ΕΕ μπορεί να προσδώσει μέγιστη αξία:

  • πρόληψη
  • έγκαιρη ανίχνευση
  • διάγνωση και θεραπεία
  • ποιότητα ζωής των ογκολογικών ασθενών και των επιζώντων

Υπενθυμίζεται ότι εξαιτίας του καρκίνου στις χώρες της ΕΕ κάθε χρόνο χάνουν την ζωή τους 1,2 εκατομμύρια άτομα. Στην Ευρώπη  περίπου 2,6 εκατομμύρια άτομα διαγιγνώσκονται με τη νόσο. Σύμφωνα με τις εκθέσεις για την κατάσταση της υγείας στην ΕΕ, ο καρκίνος αποτελεί έναν από τους κυριότερους παράγοντες πρόωρων θανάτων στην ΕΕ, ενώ οι πιο απαισιόδοξοι τον τοποθετούν στις πρώτες θέσεις τα επόμενα χρόνια.  Εάν το 40% των καρκίνων μπορεί να προληφθεί, με τον έγκαιρο έλεγχο.

Η Ε.Ε. δίνει προτεραιότητα στον τομέα της υγείας και την πρόληψη για τον καρκίνο καθώς κατά τη πανδημ COVID-19  σημειώθηκαν πλήγματα στην πρόληψη, στην ανίχνευση και στη διάγνωση του καρκίνου.  Η έγκαιρη διάγνωση καρκίνος του καρκίνου μπορεί να ενισχύσει τις θεραπευτικές επιλογές και να σώσει ζωές.  Έως το 2025 θα προσφέρεται προσυμπτωματικός έλεγχος στο 90% του πληθυσμού της ΕΕ που πληροί τις προϋποθέσεις για προσυμπτωματικό έλεγχο του καρκίνου του μαστού, του τραχήλου της μήτρας και του παχέος εντέρου.

 

 

Πηγη: https://virus.com.gr/

Η καρδιακή ανεπάρκεια εξελίσσεται σε πανδημία

Σήμα κινδύνου εκπέμπεται για τις διαστάσεις πανδημίας που λαμβάνει η νόσος της καρδιακής ανεπάρκειας διεθνώς και στην χώρα μας. Στην Ελλάδα οι πάσχοντες από καρδιακή ανεπάρκεια υπολογίζονται σε σχεδόν 200.000-250.000 και εκτιμάται ότι περισσότερα από 600-700 νοσοκομειακά κρεβάτια είναι μονίμως κατειλημμένα από ασθενείς που πάσχουν από καρδιακή ανεπάρκεια.

Η πρόκληση της καρδιακής ανεπάρκειας, ο αυξανόμενος επιπολασμός, η αδυναμία κάλυψης των αναγκών μεταμόσχευσης αλλά και οι μηχανές υποστήριξης θα συζητηθούν στο τριήμερο, 24ο Πανελλήνιο Συνέδριο Καρδιακής Ανεπάρκειας. Σε  ασθενείς άνω των 65 ετών η επίπτωση της καρδιακής ανεπάρκειας αυξάνεται προοδευτικά, φθάνοντας μέχρι και το 10% του πληθυσμού, ενώ αποτελεί για αυτές τις ηλικίες την κύρια αιτία εισαγωγής στο νοσοκομείο. Λόγω της γήρανση τους πληθυσμού, ο αριθμός των ασθενών με καρδιακή ανεπάρκεια αναμένεται να αυξάνεται συνεχώς στο προσεχές μέλλον. Συνεπώς, ο αριθμός των ασθενών  θα χρειάζεται στο μέλλον πιο εξειδικευμένες, αλλά και πιο δαπανηρές θεραπείες. Ενδεικτικό είναι ότι ετησίως διεξάγονται περισσότερες από 5.000 μεταμοσχεύσεις καρδιάς παγκοσμίως,  ενώ περισσότερα  από 50.000 άτομα είναι υποψήφιοι για μεταμόσχευση.

Στη χώρα μας ο αριθμός των ασθενών με προχωρημένη καρδιακή ανεπάρκεια, στους οποίους η συμβατική αγωγή έχει καταστεί αναποτελεσματική είναι μεγάλος και η ανάγκη αυτή είναι αδύνατον να καλυφθεί μόνο με τις μεταμοσχεύσεις καρδιάς που γίνονται σήμερα. Πλέον είναι επιτακτική η ανάγκη για  χρόνια υποστήριξη με τις συσκευές υποστήριξης της καρδιάς. Ευτυχώς τα τελευταία χρόνια οι συσκευές αυτές με την πρόοδο που έχει συντελεστεί τείνουν να αποκτήσουν τα χαρακτηριστικά μιας ιδανικής «τεχνητής καρδιάς».

Τα προαναφερόμενα θα αναλυθούν, σύμφωνα με τον πρόεδρο της Εταιρείας Μελέτης και Έρευνας της Καρδιακής Ανεπάρκειας (ΕΜΕΚΑ) Καθηγητή Καρδιολογίας κύριο Φιλιππάτο και θα αφορούν:

  • Τον κλινικό καρδιολόγο, ο οποίος χρειάζεται να γνωρίζει σε βάθος ό,τι αφορά όχι μόνο στη διάγνωση και τη θεραπεία του συνδρόμου, αλλά και στις αρρυθμίες, την ανοσολογία, την εντατική θεραπεία, την απεικόνιση και τις συσκευές.
  • Κάθε επαγγελματία υγείας που αντιμετωπίζει ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια, συμπεριλαμβανομένων των καθιερωμένων θεραπευτικών προσεγγίσεων και των νεότερων κλινικών και ερευνητικών δεδομένων.
  • Τη σπουδαιότητα της λειτουργίας των ιατρείων Καρδιακής Ανεπάρκειας και Καρδιo–ογκολογίας για τη διαχείριση και παρακολούθηση ασθενών με καρδιακή ανεπάρκεια και καρκίνο, αντίστοιχα.
  • Τον ευεργετικό ρόλο των προγραμμάτων σωματικής άσκησης με την εξαιρετική συνεργασία της Ελληνικής Εταιρείας Εργοσπιρομετρίας Άσκησης και Αποκατάστασης(ΕΛΕΡΓΑ).
  • Την πολυδιάστατη βοήθεια που προσφέρουν οι νοσηλευτές στο ευρύ φάσμα θεραπειών που εφαρμόζονται στους ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια.

Φέτος, ειδικά, οργανώνεται για πρώτη φορά στο πλαίσιο του Συνεδρίου Μετεκπαιδευτικό Σεμινάριο Προχωρημένης Καρδιακής Ανεπάρκειας και Μυοκαρδιοπαθειών τόσο για ειδικευόμενους όσο και για ειδικούς καρδιολόγους για το οποίο θα δοθεί ξεχωριστό Πιστοποιητικό Παρακολούθησης.

 

 

Πηγη: https://virus.com.gr/

Υψηλότερη η αποτελεσματικότητα του δισθενούς εμβολίου έναντι σοβαρής λοίμωξης από Covid-19

Τα δισθενή εμβόλια παρείχαν πρόσθετη προστασία έναντι σοβαρής λοίμωξης από το στέλεχος Όμικρον σε άτομα που είχαν προηγουμένως εμβολιαστεί ή/και λάβει αναμνηστική δόση, σύμφωνα με μελέτη. Η αποτελεσματικότητα των δισθενών αναμνηστικών εμβολίων ήταν υψηλότερη από εκείνη των μονοσθενών αναμνηστικών εμβολίων.

Τα δεδομένα της μελέτης του Dan–Yu Lin και συνεργατών  δημοσιεύθηκαν στην επιστημονική επιθεώρηση The New England Journal of Medicine. Πρόκειται για μεγάλη μελέτη κοόρτης σχετικά με την αποτελεσματικότητα αυτών των δύο δισθενών εμβολίων έναντι σοβαρής νόσησης με τις υπομεταλλάξεις BA.4.6, BA.5, BQ.1 και BQ.1.1. Τα στοιχεία παρουσιάζουν οι ατροί της Θεραπευτικής Κλινικής της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Θεοδώρα Ψαλτοπούλου, Ροδάνθη Ελένη Συρίγου, Γιάννης Ντάνασης, Πάνος Μαλανδράκης, και Θάνος Δημόπουλος (Πρύτανης ΕΚΠΑ).

Τα νέα δεδομένα συλλέχθηκαν για 99 ημέρες κατά τις οποίες χορηγήθηκαν δισθενή εμβόλια, από 1η Σεπτεμβρίου έως και 8 Δεκεμβρίου 2022, καθώς και τις προηγούμενες 99 ημέρες κατά τις οποίες χορηγήθηκαν μονοσθενή εμβόλια, από 25 Μαΐου έως και 31 Αυγούστου 2022. Για τον πληθυσμό της μελέτης παρατηρήθηκαν τα εξής:

  • συνολικά 292.659 άτομα μεταξύ των 6.242.259 που ήταν υποψήφιοι έλαβαν μονοσθενές αναμνηστικό εμβόλιο.
  • 61 από τις 1896 νοσηλείες καταγράφηκαν λόγω Covid-19 ενώ
  • 23 από τους 690 θανάτους λόγω Covid-19 καταγράφηκαν μετά τη λήψη της αναμνηστικής δόσης.
  • 070.136 άτομα μεταξύ των 6.283.483 που ήταν υποψήφιοι έλαβαν δισθενή αναμνηστικά εμβόλια κατά την περίοδο από 1 Σεπτεμβρίου έως και 3 Νοεμβρίου.
  • 57 από τις 1093 νοσηλείες λόγω Covid-19 και 17 από τους 514 θανάτους λόγω Covid-19 καταγράφηκαν μετά τη λήψη της αναμνηστικής δόσης με δισθενές εμβόλιο.

Η αποτελεσματικότητα της ενισχυτικής δόσης κορυφώθηκε σε περίπου 4 εβδομάδες και μειώθηκε στη συνέχεια. Για όλους τους συμμετέχοντες ηλικίας 12 ετών και άνω, η αποτελεσματικότητα του εμβολίου κατά της σοβαρής λοίμωξης που είχε ως αποτέλεσμα τη νοσηλεία τις ημέρες 15 έως 99 μετά τη λήψη μιας μονοσθενούς αναμνηστικής δόσης ήταν 25,2%, ενώ η αντίστοιχη αποτελεσματικότητα του εμβολίου για μία δισθενή αναμνηστική δόση ήταν 58,7%. Η αποτελεσματικότητα του αναμνηστικού εμβολίου έναντι σοβαρής λοίμωξης που οδηγεί σε νοσηλεία ή θάνατο ήταν 24,9% για μία μονοσθενή αναμνηστική δόση και 61,8% για μία δισθενή αναμνηστική δόση.

Αντίστοιχα αποτελέσματα έδειξαν και οι υπο-αναλύσεις για τους  συμμετέχοντες ηλικίας 18 ετών και άνω ή 65 ετών και άνω, καθώς και για τους συμμετέχοντες που έλαβαν εμβόλιο mRNA ως κύριο εμβόλιο ή τους συμμετέχοντες που δεν είχαν μολυνθεί στο παρελθόν. Επιπλέον, οι εκτιμήσεις της αποτελεσματικότητας του εμβολίου ήταν παρόμοιες για τις ενισχυμένες δόσεις Moderna και Pfizer-BioNTech, μάλιστα ήταν παρόμοιες μεταξύ της πρώτης, της δεύτερης και της τρίτης αναμνηστικής δόσης.

 

 

Πηγη: https://virus.com.gr/

Μεγαλύτερη εξουδετέρωση των υπομεταλλάξεων από το δισθενές εμβόλιο έναντι του SARS-CoV-2

Το δισθενές εμβόλιο είναι πιο ανοσογονικό από το αρχικό εμβόλιο, με μεγαλύτερο εύρος αποκρίσεων έναντι των κυκλοφορούντων υπομεταλλάξεων, σύμφωνα με νέα μελέτη. Τα δεδομένα της μελέτης του Dan-Yu Lin και συνεργατών του δημοσιεύθηκαν στην έγκριτη επιστημονική επιθεώρηση «The New England Journal of Medicine».

Τα στοιχεία παρουσιάζουν περιληπτικα οι ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Θεοδώρα Ψαλτοπούλου, Ροδάνθη Ελένη Συρίγου, Γιάννης Ντάνασης, Πάνος Μαλανδράκης, και Θάνος Δημόπουλος (Πρύτανης ΕΚΠΑ).Για την αντιμετώπιση της μετάλλαξη Όμικρον B.1.1.529 εγκρίθηκε από FDA και ΕΜΑ η επείγουσα χρήση του δισθενούς εμβολίου BNT162b2 (Pfizer–BioNTech) που στοχεύει την ακίδα τόσο των υποστελεχών Όμικρον BA.4–BA.5 και την ακίδα άγριου τύπου (D614G) του SARS-CoV-2.  Επιδίωξη των ερευνητών ήταν να αξιολογηθεί η διαφυγή νέων

υπομεταλλάξεων της Όμικρον από το εμβόλιο.  Ειδικότερα, συγκρίθηκε η εξουδετερωτική ικανότητα σε άτομα που είχαν λάβει τρεις δόσεις εμβολίου BNT162b2 και στη συνέχεια έλαβαν μια τέταρτη δόση είτε του αρχικού εμβολίου BNT162b2 είτε του δισθενούς αναμνηστικού εμβολίου έναντι BA.4/BA.5.

Ο πληθυσμός της μελέτης ήταν άνω των 55 ετών και είχαν λάβει τρεις δόσεις του εμβολίου BNT162b2 των 30 μg και είτε μια τέταρτη μονοσθενή αναμνηστική δόση του εμβολίου BNT162b2 (30 μg) περίπου 6,6 μήνες μετά την τρίτη δόση (στην κλινική δοκιμή C45910315) ή το δισθενές εμβόλιο (15 μg αγγελιοφόρου RNA [mRNA] που στρέφεται κατά του προγονικού στελέχους του SARS-CoV-2 και 15 μg mRNA που στρέφεται κατά του BA.4–BA.5) περίπου 11 μήνες μετά την τρίτη δόση. Δείγματα ορού ελήφθησαν την ημέρα της τέταρτης δόσης και 1 μήνα μετά τη χορήγηση της τέταρτης δόσης.

Πορίσματα:

  • Το δισθενές εμβόλιο BA.4–BA.5 επέφερε σταθερά υψηλότερες αποκρίσεις εξουδετέρωσης έναντι υπομεταλλάξεων που προέρχονται από BA.5 (BA.4.6, BQ.1.1 και XBB.1) και της υπομετάλλαξης που προέρχεται από BA.2 (BA.2.75.2) συγκριτικά με το αρχικό εμβόλιο BNT162b2 όταν χορηγείται ως τέταρτη αναμνηστική δόση, ανεξάρτητα από το ιστορικό μόλυνσης από SARS-CoV-2 των συμμετεχόντων.
  • Μετά την τέταρτη δόση, αναπτύχθηκαν υψηλότεροι τίτλοι εξουδετέρωσης σε συμμετέχοντες με ιστορικό λοίμωξης από SARS-CoV-2 σε σχέση με αυτούς που δεν είχαν ιστορικό μόλυνσης.
  • Για κάθε ελεγχόμενη υπομετάλλαξη της Όμικρον, η διαφορά μεταξύ της αρχικής και της δισθενούς αύξησης του μέσου γεωμετρικού παράγοντα εξουδετέρωσης ήταν μεγαλύτερη στα δείγματα ορού που ελήφθησαν από συμμετέχοντες χωρίς προηγούμενη μόλυνση από ό,τι σε αυτά που ελήφθησαν από συμμετέχοντες με προηγούμενη μόλυνση.

Μεταξύ όλων των υπομεταλλάξεων της Όμικρον, οι BA.2.75.2, BQ.1.1 και XBB.1 εμφάνισαν τη χαμηλότερη εξουδετέρωση που προκλήθηκε από το εμβόλιο. Ωστόσο, οι τίτλοι εξουδετέρωσης μετά από ένα δισθενές αναμνηστικό εμβόλιο ήταν αρκετές φορές υψηλότεροι από εκείνους μετά το αρχικό εμβόλιο BNT162b2.

 

Πηγη: https://virus.com.gr/