Συντάκτης: grammateia

ΑΠΟΦΑΣΗ

Την πρώτη παγκοσμίως κλινική δοκιμή μιας πρωτοποριακής θεραπευτικής τεχνικής, που στοχεύει στην παράταση της ζωής ασθενών με όγκο στον εγκέφαλο ξεκίνησε το Εθνικό Σύστημα Υγείας της Βρετανίας (NHS).

Μια ομάδα ακτινολόγων, νευροχειρουργών, ογκολόγων, νοσηλευτών, φυσικοθεραπευτών και παθολόγων χρησιμοποιεί λεπτομερείς μαγνητικές τομογραφίες και άκρως στοχευμένη ακτινοθεραπεία πριν από τη χειρουργική επέμβαση, με στόχο τη μείωση της πιθανότητας άμεσης ανάπτυξης όγκων, βοηθώντας έτσι τους ασθενείς να ζήσουν περισσότερο.

Προς το παρόν, οι ασθενείς με όγκο στον εγκέφαλο υποβάλλονται πρώτα σε χειρουργική επέμβαση, μετά σε ακτινοθεραπεία και μετά σε χημειοθεραπεία. Ακόμη και με μια τόσο εντατική θεραπευτική πορεία, λιγότερο από το 10% αυτών ζουν περισσότερο από πέντε χρόνια, σύμφωνα με τους ειδικούς.

Οι όγκοι του εγκεφάλου είναι ιδιαίτερα δύσκολο να αντιμετωπιστούν, ενώ και οι θεραπευτικές επιλογές δεν έχουν βελτιωθεί σημαντικά εδώ και δεκαετίες. Παρά την εκτεταμένη έρευνα και τις εκατοντάδες δοκιμές, δεν αμφισβητήθηκε ποτέ η τυπική θεραπεία, σύμφωνα με την οποία η χειρουργική επέμβαση προηγείται και έπονται η ακτινοθεραπεία και η χημειοθεραπεία.

Πρωτοποριακή πρακτική αμφισβητεί τη σειρά της θεραπείας

Τώρα, λοιπόν, η ομάδα πίσω από τη δοκιμή, στο ίδρυμα Christie NHS του Μάντσεστερ, σχεδιάζει να ανατρέψει την τυπική ιατρική πρακτική, με την ελπίδα να βελτιώσει τα αποτελέσματα για ασθενείς με όγκο στον εγκέφαλο.

«Αυτή η μελέτη είναι ένα σημαντικό ορόσημο στην έρευνα για τον καρκίνο του εγκεφάλου και το αποκορύφωμα μιας 10ετούς εργασίας για μένα», δήλωσε ο Δρ Gerben Borst, ογκολόγος στο Christie και ανώτερος λέκτορας στο Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ, ο οποίος ηγείται της ομάδας των ειδικών που διεξάγει τη δοκιμή.

«Η σειρά της ακτινοθεραπείας και της χειρουργικής επέμβασης πρέπει να αμφισβητηθεί, και αυτή θα μπορούσε να είναι η σημαντική ανακάλυψη, για την οποία εργαζόμαστε εδώ και δεκαετίες».

Ιδιαίτερα ενθαρρυντικά τα πρώτα αποτελέσματα της κλινικής δοκιμής σε ασθενείς με όγκο στον εγκέφαλο

Η δοκιμή -με την κωδική ονομασία POBIG (Προεγχειρητική ακτινοβolολία Brian στο γλοιοβλάστωμα)- βρίσκεται σε πρώιμο στάδιο. Ωστόσο, ο Borst είπε ότι τα αποτελέσματα μέχρι στιγμής είναι πολύ ενθαρρυντικά.

Ενώ η χειρουργική επέμβαση θα είναι πάντα ουσιώδης για ασθενείς με όγκο στον εγκέφαλο, εξηγεί ο ειδικός, μερικά μικροσκοπικά καρκινικά κύτταρα μένουν πάντα πίσω μετά από μια επέμβαση. Αυτό οφείλεται στην ευαίσθητη φύση της λειτουργίας σε μια τόσο ευαίσθητη περιοχή του σώματος.

«Τα απομεινάρια καρκινικών κυττάρων εξακολουθούν να αναπτύσσονται, δυνητικά ακόμη πιο επιθετικά μετά την επέμβαση στην περίοδο ανάρρωσης, προτού δοθεί στον ασθενή η τυπική ακτινοθεραπεία. Ως εκ τούτου, χρειάζονται άμεσα καλύτερες στρατηγικές για τη στόχευση όλων των καρκινικών κυττάρων σε πρώιμο στάδιο», είπε ο Borst.

Ο Joel Rush είναι ένας από τους πρώτους ασθενείς που συμμετείχαν στη δοκιμή. «Οι γιατροί εξήγησαν τους λόγους για τη χρήση ακτινοθεραπείας πριν από τη χειρουργική επέμβαση, οπότε ήμουν πολύ χαρούμενος που συμμετείχα στη δοκιμή», ανέφερε στον Guardian ο ασθενής.

Πηγη: https://healthpharma.gr/

Ο καθηγητής Β. Ταρλατζής αναλύει τα θετικά και τα τρωτά σημεία του νέου νόμου. Ιατρικοί, νομικοί, βιοηθικοί και πρακτικοί προβληματισμοί.

Τον Ιούλιο του 1978, η γέννηση της Λουίζ Μπράουν στη Βρετανία άνοιξε ένα νέο τεράστιο κεφάλαιο στην επιστήμη και στην κοινωνία. Το πρώτο παιδί που γεννιόταν με υποβοηθούμενη αναπαραγωγή σήμανε μια πραγματική επανάσταση που θα επέτρεπε τα επόμενα χρόνια σε εκατομμύρια άτεκνα ζευγάρια να γίνουν γονείς, αλλά και πυροδότησε προβληματισμούς για μια σειρά από νομικά, ηθικά και δεοντολογικά ζητήματα που έπρεπε να επιλυθούν. Οι φόβοι πως η ανθρωπότητα θα οδηγούνταν σε «ολισθηρό κατήφορο» δεν επιβεβαιώθηκαν, όμως αρκετά ζητήματα παραμένουν ανοιχτά, 45 χρόνια μετά, ενώ η εξέλιξη των τεχνικών δημιουργεί συνεχώς νέα διλήμματα και ανησυχίες.

Μιλώντας στο iatronet.gr, ο ομότιμος καθηγητής Μαιευτικής – Γυναικολογίας και Ανθρώπινης Αναπαραγωγής του ΑΠΘ και πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κολεγίου Μαιευτικής – Γυναικολογίας, Βασίλειος Ταρλατζής , παραθέτει τα κυριότερα από τα ανοιχτά θέματα, όπως τα ανέπτυξε ο ίδιος, μιλώντας στο 9ο Πανελλήνιο Συνέδριο Γυναικολογικής Ενδοκρινολογίας με θέμα “Από τον Αδάμ και την Εύα στη Louise Brown: Ιατρικές, νομικές και βιοηθικές προκλήσεις”.

Ο κ. Ταρλατζής αναφέρεται στις θετικές ρυθμίσεις του πρόσφατου νέου νόμου 4958/2022 για την υποβοηθούμενη αναπαραγωγή, αλλά και στα τρωτά του σημεία που δημιουργούν προβληματισμό και χρειάζονται διόρθωση. Ενδεικτικά, όπως αναφέρει, η κατάργηση του χρονικού ορίου 5 + 5 ετών για την συντήρηση γονιμοποιημένων ωαρίων στην κατάψυξη, επιδεινώνει ένα ήδη μεγάλο πρόβλημα των μονάδων, αυτό των “ξεχασμένων” ωαρίων που λιμνάζουν επί πολλά χρόνια στην κατάψυξη χωρίς λόγο.

Κρυοσυντήρηση, συναίνεση συζύγου, όριο ηλικίας

Ο κ. Ταρλατζής επικροτεί ως πολύ κρίσιμη ρύθμιση του νέου νόμου την δυνατότητα πρόσβασης στις γυναίκες, όχι μόνο για ιατρικούς αλλά και για κοινωνικούς λόγους. “Αυτό ενισχύει την αυτονομία των γυναικών, που έχουν την δυνατότητα να φυλάσσουν ωάρια από την περίοδο που έχουν καλή γονιμότητα, ώστε να τα χρησιμοποιήσουν αργότερα, ενώ καλύπτει και κάποιες γκρίζες ζώνες, όπως αυτή των ζευγαριών με ανεξήγητη υπογονιμότητα ή των γυναικών χωρίς σύζυγο που θέλουν να αποκτήσουν παιδί”, παρατηρεί.

Ως θετική αλλαγή αξιολογείται και η άρση της υποχρεωτικής συναίνεσης του ή της συζύγου, προκειμένου ο άλλος να χρησιμοποιήσει τα γενετικά του κύτταρα (το σπέρμα από τον άντρα ή τα ωάρια από την γυναίκα) σε περίπτωση διαζυγίου.

Η αύξηση του ορίου ηλικίας στα 54 χρόνια – με την έγκριση της Εθνικής Αρχής Ιατρικώς Υποβοηθούμενης Αναπαραγωγής, έπειτα από εξετάσεις – απαντά σε ένα αίτημα πολλών γυναικών άνω των 50 που κατέφευγαν σε χώρες του εξωτερικού προκειμένου να τεκνοποιήσουν. Δημιουργεί, ωστόσο, σκεπτικισμό, ως προς την αύξηση των κινδύνων για προβλήματα κατά την εγκυμοσύνη. “Μπορεί να πει η γυναίκα πως παίρνει η ίδια το ρίσκο στο πλαίσιο της αυτονομίας της, όμως πρέπει να λαμβάνεται υπόψη και η υγεία του παιδιού, που αν γεννηθεί πολύ πρόωρα μπορεί να έχει προβλήματα, να νοσηλευτεί σε ΜΕΘ γεογνών”, σημειώνει, προσθέτοντας και το ζήτημα της καλής υγείας των γονέων στην περίοδο ανατροφής του παιδιού.

Τα “ξεχασμένα” ωάρια

Ο καθηγητής δεν κρύβει τον προβληματισμό του για την κατάργηση του χρονικού ορίου της κρυοσυντήρησης ωαρίων, που με τον προηγούμενο νόμο ήταν 5 + 5 χρόνια. Η επ’ αόριστον παράταση επιδεινώνει, όπως λέει, το πρόβλημα της παραμονής μεγάλου αριθμού αχρησιμοποίητων γονιμοποιημένων ωαρίων στην κατάψυξη των μονάδων. “Είτε τα ζευγάρια απέκτησαν τα παιδιά που ήθελαν και δεν ενδιαφέρονται να κάνουν άλλο, είτε δεν πέτυχε η προσπάθεια και πήγαν σε άλλο κέντρο, είτε μετακινήθηκαν σε άλλη περιοχή και τα ξέχασαν”, εξηγεί, και χαρακτηρίζει ως ανεξήγητη τη διατήρηση ωαρίων ακόμα και μετά την ηλικία των 54 που προβλέπει ο νόμος.

Ο ίδιος θεωρεί ως ουτοπική την συζήτηση για την προτεινόμενη δημιουργία δημόσιων τραπεζών, ώστε τα ωάρια να δίνονται σε άτεκνα ζευγάρια, καθώς κάτι τέτοιο απαιτεί την συγκατάθεση των δοτών κατά τη συμπλήρωση του σχετικού εντύπου. “Από την εμπειρία που έχουμε, τα περισσότερα ζευγάρια επιλέγουν σε περίπτωση μη αξιοποίησης να δοθούν είτε για επιστημονική έρευνα είτε για καταστροφή. Κάποιοι το βλέπουν αλτρουιστικά και ζητούν να δοθούν σε άτεκνα ζευγάρια, αλλά οι περισσότεροι σκέφτονται ότι δεν θα ήθελαν να κυκλοφορεί έξω ένα παιδί που θα είναι αδελφάκι του δικού τους και δεν θα το ξέρουν”, επισημαίνει.

Μπορεί το παιδί να μάθει;

Σε αντίθεση με το προηγούμενο πλαίσιο, που όριζε την απόλυτη ανωνυμία δοτών και δοτριών, ο νέος νόμος επιτρέπει αφενός τη δωρεά μεταξύ συγγενών σε πλάγια γραμμή (από αδέλφια και όχι από γονείς προς τα κάτω). Αφετέρου δίνει τη δυνατότητα στα παιδιά όταν μεγαλώσουν να μάθουν την ταυτότητα των ανθρώπων που συνέβαλλαν στη γέννησή τους, υπό την προϋπόθεση ότι αυτός θα έχει συναινέσει, και χωρίς αυτό να συνεπάγεται κάποια δική του υποχρέωση. “Πρέπει να δούμε πώς θα εφαρμοστεί αυτό στην πράξη, και κυρίως πώς θα γίνεται η διαχείριση της ενημέρωσης του παιδιού”, σημειώνει.

Αποζημίωση δοτών

Ο ίδιος διατυπώνει προβληματισμούς ως προς την αύξηση των ποσών αποζημίωσης των δοτών και δοτριών (400 – 700 ευρώ για το σπέρμα, 2.200 – 3.000 ευρώ για τα ωάρια). “Αυτό, αφενός ανεβάζει σημαντικά το κόστος της διαδικασίας, αλλά το πιο σημαντικό για εμένα ανοίγει μια συζήτηση για το πόσο αντιτίθεται στο νομικό πλαίσιο και στη Σύμβαση του Οβιέδο, που ορίζει ότι δεν πρέπει να υπάρχει πληρωμή, αλλά μόνο αποζημίωση”.

Τέλος, υποστηρίζει ότι ο νέος νόμος έπρεπε να αλλάξει τις προϋποθέσεις των προηγούμενων αναφορικά με τον προεμφυτευτικό έλεγχο. “Από το 2016, έχει οριστεί ότι ο έλεγχος των χρωμοσωμάτων των εμβρύων επιτρέπεται σε ζευγάρια με 3 ή περισσότερες αποβολές 1ου τριμήνου, σε γυναίκες από 40 ετών και άνω και σε ζευγάρια με 3 ή περισσότερους αποτυχημένους κύκλους εξωσωματικής”, εξηγεί ο καθηγητής και προσθέτει: “Γνωρίζουμε ότι μετά τα 35 αυξάνεται ο κίνδυνος τα ωάρια της γυναίκας να έχουν χρωματοσωμικές ανωμαλίες. Για το λόγο αυτό ο γυναικολόγος συνιστά προγεννητικό έλεγχο μετά τα 35 (αυχενική διαφάνεια, βιοχημικά τεστ και αν χρειαστεί μετά αμνιοκέντηση). Γιατί, λοιπόν, ενώ ο κίνδυνος αυξάνει από τα 35 έβαλαν ως όριο τα 40; Και γιατί μια γυναίκα από τα 35 μέχρι να 40 να υποβληθεί στην σωματική και ψυχική ταλαιπωρία τριών ή περισσότερων αποβολών για να μπορέσει να κάνει αυτόν τον έλεγχο”;

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Η κόπωση από την πανδημία επηρεάζει την πρόθεση εμβολιασμού για την γρίπη, ειδικά στις ευπαθείς ομάδες, δείχνει ελληνική μελέτη.

Το Τμήμα Νοσηλευτικής του ΕΚΠΑ πραγματοποίησε μια μελέτη για να διερευνήσει τους παράγοντες που επηρεάζουν την πρόθεση των ευπαθών ομάδων να εμβολιαστούν κατά της εποχικής γρίπης. Η εποχική γρίπη προκαλεί αρκετά προβλήματα στα άτομα μεγαλύτερης ηλικίας και στους πάσχοντες από χρόνια νοσήματα, όπως π.χ. νοσήματα του καρδιαγγειακού και αναπνευστικού συστήματος, μεταβολικά νοσήματα, αιματολογικά νοσήματα κ.ά.

Ενδεικτικά αναφέρεται ότι οι επιπλοκές της γρίπης στις ευπαθείς ομάδες είναι τρεις φορές συχνότερες σε σχέση με τους υγιείς.

Πρόκειται για την πρώτη ερευνητική προσπάθεια διεθνώς στο συγκεκριμένο ερευνητικό ερώτημα και η μελέτη έχει δημοσιευτεί στο έγκριτο επιστημονικό περιοδικό “Vaccines”.

Η μελέτη πραγματοποιήθηκε από τον Επίκουρο Καθηγητή Πέτρο Γαλάνη, την υποψήφια Διδάκτορα Αγλαΐα Κατσιρούμπα (νοσηλεύτρια ΠΕ, MSc), τις Καθηγήτριες Δάφνη Καϊτελίδου και Παναγιώτα Σουρτζή, την Επίκουρη Καθηγήτρια Όλγα Σίσκου και τη Διδάκτορα Ολυμπία Κωνσταντακοπούλου.

Το δείγμα της μελέτης περιλάμβανε 254 άτομα ηλικίας άνω των 65 ετών ή/και πάσχοντες από κάποιο χρόνιο νόσημα. Τα χρόνια νοσήματα που συμπεριλήφθηκαν στην μελέτη ήταν τα εξής: άσθμα, διαβήτης, καρδιαγγειακό νόσημα, εγκεφαλικό επεισόδιο, χρόνια νεφρική ανεπάρκεια, χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια, νοσήματα του ήπατος, νευρολογικά νοσήματα, ασθενείς με HIV και ασθενείς με αυτοάνοσα νοσήματα. Όλοι οι συμμετέχοντες είχαν εμβολιαστεί πλήρως με το αρχικό σχήμα εμβολιασμού κατά της COVID-19. Τα δεδομένα της μελέτης συλλέχθηκαν τον Σεπτέμβριο του 2022, ενώ στις 3 Οκτωβρίου είχε ανακοινωθεί η δυνατότητα δωρεάν λήψης του εμβολίου κατά της γρίπης.

Η μέση ηλικία των συμμετεχόντων ήταν 44,9 έτη και το 78,7% ήταν γυναίκες. Το 64,6% των συμμετεχόντων είχαν προσβληθεί από τον κορωνοϊό κατά τη διάρκεια της πανδημίας. Το 89,8% των συμμετεχόντων είχαν ήδη λάβει και μια αναμνηστική δόση κατά της COVID-19.

Η μελέτη ανέδειξε την χαμηλή πρόθεση των ατόμων που ανήκουν στις ευπαθείς ομάδες να εμβολιαστούν κατά της εποχικής γρίπης τον χειμώνα του 2022. Αναλυτικότερα, το 39,4% δήλωσαν πρόθυμοι να εμβολιαστούν, ενώ το 26,8% δήλωσαν αβέβαιοι και το 33,9% δήλωσαν απρόθυμοι.

Η κόπωση από την πανδημία επηρεάζει την πρόθεση εμβολιασμού για την γρίπη

Η κόπωση των συμμετεχόντων εξαιτίας της πανδημίας κυμαίνονταν σε μέτρια επίπεδα στην πρόθεση εμβολιασμού για την γρίπη, όπως επίσης και το άγχος και η κατάθλιψη που βιώνουν. Επιπλέον, η κοινωνική υποστήριξη των συμμετεχόντων βρίσκονταν σε υψηλά επίπεδα, ενώ η ψυχική τους ανθεκτικότητα κυμαίνονταν σε μέτρια επίπεδα.

Στην μελέτη αυτή, βρήκαμε ότι τα άτομα μεγαλύτερης ηλικίας και όσοι είχαν μεγαλύτερη οικογενειακή υποστήριξη ήταν και περισσότερο πρόθυμα να εμβολιαστούν κατά της γρίπης τον χειμώνα του 2022. Επιπλέον, μεγαλύτερη πρόθεση εμβολιασμού εκδηλώθηκε και από τους συμμετέχοντες που είχαν λάβει μια αναμνηστική εμβολιαστική δόση κατά της COVID-19. Στον αντίποδα, η πρόθεση εμβολιασμού κατά της γρίπης ήταν μειωμένη σε όσους είχαν εμφανίσει περισσότερες ανεπιθύμητες ενέργειες έπειτα από τον εμβολιασμό κατά της COVID-19 και σε όσους είχαν υποστεί μεγαλύτερη κόπωση εξαιτίας της εφαρμογής των μέτρων προστασίας κατά του κορωνοϊού.

Η πρόθεση των ευπαθών ομάδων να εμβολιαστούν κατά της γρίπης είναι χαμηλή. Στην μελέτη, το 39,4% των συμμετεχόντων δήλωσαν πρόθυμοι να εμβολιαστούν, ενώ ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας στοχεύει στον εμβολιασμό τουλάχιστον του 75% των ηλικιωμένων.

Η εύρεση των παραγόντων που επηρεάζουν την απόφαση των ευπαθών ομάδων να εμβολιαστούν κατά της γρίπης είναι καθοριστικής σημασίας, καθώς θα δώσει τη δυνατότητα να διαμορφωθούν οι κατάλληλες προσεγγίσεις για θετικότερη στάση απέναντι στον εμβολιασμό.

Μάλιστα, έπειτα από δυο χειμωνιάτικες περιόδους με περιορισμένη μεταδοτικότητα του ιού της γρίπης εξαιτίας των περιοριστικών μέτρων κατά της πανδημίας, ο φετινός χειμώνας αναμένεται δυσκολότερος ως προς τη γρίπη. Το γεγονός αυτό καθιστά ακόμη πιο επιτακτική την ανάγκη για εμβολιασμό των ευπαθών ομάδων στον μεγαλύτερο δυνατό βαθμό, έτσι ώστε να αποφευχθούν οι αρνητικές συνέπειες της γρίπης. Απαιτείται η διαμόρφωση και η υιοθέτηση κατάλληλων εκπαιδευτικών προγραμμάτων με στόχο την καλύτερη ενημέρωση για τα εμβόλια, την αύξηση της εμπιστοσύνης στις δημόσιες αρχές και τους επιστήμονες υγείας και την αποτελεσματική διαχείριση των ψευδών ειδήσεων και των θεωριών συνομωσίας.

Πηγη: https://healthstories.gr/

Τα πρώτα προφίλ χωρών για τον καρκίνο που περιλαμβάνονται στο ευρωπαϊκό μητρώο ανισοτήτων όσον αφορά τον καρκίνο και αφορούν κάθε κράτος μέλος της ΕΕ, τη Νορβηγία και την Ισλανδία, παρουσίασαν σήμερα η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και ο Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ), ενόψει της Παγκόσμιας Ημέρας κατά του Καρκίνου στις 4 Φεβρουαρίου. Τα στοιχεία αναδεικνύουν για ακόμη μια φορά τις αποκλίσεις μεταξύ των κρατών-μελών, αλλά και τις ανισότητες εντός της Ελλάδας.

Ανισότητες στην Ευρώπη

Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, ο καρκίνος του πνεύμονα παραμένει μακράν η συνηθέστερη αιτία θανάτου από καρκίνο.

Σε ό,τι αφορά την προσέγγιση στην πρόληψη και αντιμετώπιση του καρκίνου, οι χώρες της ΕΕ εμφανίζονται, σύμφωνα με τα στοιχεία που περιλαμβάνουν τα προφίλ, να  δαπάνησαν ένα αξιόλογο ποσό, ύψους σχεδόν 170 δισ. ευρώ, για την αντικαρκινική περίθαλψη το 2018.

Καταγράφονται επίσης μεγάλες ανισότητες στα ποσοστά θνησιμότητας από καρκίνο τόσο μεταξύ των κρατών-μελών όσο και εντός των ίδιων των χωρών της Ε.Ε..  Όπως τονίζεται σε ανακοίνωση της Επιτροπής, «αυτό μπορεί να εξηγηθεί εν μέρει από τον διαφορετικό βαθμό έκθεσης σε παράγοντες κινδύνου για εμφάνιση καρκίνου, αλλά και από τη διαφορετική ικανότητα των συστημάτων υγείας να παρέχουν σε εύθετο χρόνο και δωρεάν πρόσβαση σε έγκαιρη διάγνωση και σε υψηλής ποιότητας αντικαρκινική περίθαλψη και θεραπεία».

Τα προφίλ αναδεικνύουν και άλλα σημαντικά στοιχεία:

• Ο καρκίνος, που ευθύνεται για το 26% των συνολικών θανάτων, είναι η δεύτερη αιτία θνησιμότητας στην ΕΕ μετά τα καρδιαγγειακά νοσήματα.
• Η διαφορά στα ποσοστά θνησιμότητας από καρκίνο μεταξύ των χωρών είναι σχεδόν διπλάσια, ενώ οι σχετικές αποκλίσεις μεταξύ των φύλων είναι μεγάλες.
• Στη θνησιμότητα από καρκίνο οι κοινωνικοοικονομικές ανισότητες είναι εκτεταμένες. Το φαινόμενο αυτό εξηγείται εν μέρει από τη διαφορετική έκθεση σε παράγοντες κινδύνου όπως το κάπνισμα, η παχυσαρκία, η επιβλαβής κατανάλωση αλκοόλ ή η ατμοσφαιρική ρύπανση. Οι γενικοί παράγοντες κινδύνου τείνουν να είναι πιο διαδεδομένοι στους άνδρες και στις ομάδες χαμηλού εισοδήματος και χαμηλού μορφωτικού επιπέδου.
• Όσον αφορά την παροχή υψηλής ποιότητας αντικαρκινικής περίθαλψης, οι προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι χώρες της ΕΕ διαφέρουν. Ορισμένες χώρες έχουν επαρκή εξοπλισμό, αλλά αντιμετωπίζουν ελλείψεις σε ειδικευμένο υγειονομικό προσωπικό, ενώ άλλες χώρες έχουν μεγάλο αριθμό ειδικευμένων ιατρών, αλλά δεν διαθέτουν, π.χ., εξοπλισμό ακτινοθεραπείας.
• Οι δαπάνες για την πρόληψη αυξήθηκαν τα τελευταία χρόνια. Ωστόσο, εξακολουθούν να αντιπροσωπεύουν μόνο το 3,4% των συνολικών δαπανών για την υγεία.

«Τα προφίλ αποδεικνύουν ότι ο εντοπισμός των προκλήσεων και η ανταλλαγή βέλτιστων πρακτικών μεταξύ των κρατών μελών μπορούν να βοηθήσουν τις χώρες να αντιμετωπίσουν τις ανισότητες όσον αφορά τον καρκίνο», σημειώνεται.

Ανισότητες στην Ελλάδα

Πολλαπλά καμπανάκια κρούει το προφίλ της Ελλάδας γύρω από την προσέγγιση της χώρας μας στην μάχη κατά του καρκίνου. Αξίζει, βέβαια, να σημειώσουμε πως τα στοιχεία αφορούν ως επί το πλείστον τα έτη 2019-2021 και εν τω μεταξύ μια σειρά πρωτοβουλιών έχουν ενεργοποιηθεί, κυρίως στο πεδίο του προσυμπωματικού ελέγχου, αλλά όπως κατέδειξε και η μελέτη της IQVIA για λογαριασμό της All.Can, σημαντικά κενά και αδυναμίες συνεχίζουν να καταγράφονται.

Όπως αναδεικνύει και το Προφίλ για τον Καρκίνο της Ελλάδας, λοιπόν, σημαντικό έλλειμμα αποτελεί η απουσία ενός συνολικού εθνικού σχεδίου δράσης και ελέγχου του καρκίνου, που θα καλύπτει όλα τα στάδια της ογκολογικής φροντίδας, από την πρόληψη, τον έλεγχο και τη διάγνωση, τη θεραπεία και τη φροντίδα, την αποκατάσταση, την παρηγορητική φροντίδα και τη φροντίδα «τέλους της ζωής».

«Προσπάθειες ανάπτυξης εθνικού σχεδίου δράση κατά του καρκίνου τα προηγούμενα έτη απέτυχαν, γιατί δεν υποστηρίχθηκαν στο πεδίο της εφαρμογής, με ανθρώπινους και χρηματοδοτικούς πόρους, αλλά και συστήματα παρακολούθησης», αναφέρεται στην έκθεση.

Επιπλέον, ενώ άλλα κράτη μέλη αναπτύσσουν και βελτιώνουν μητρώα νεοπλασιών για δεκαετίες, η Ελλάδα δεν έχει καταφέρει να δημιουργήσουν σχετικό μητρώο, θέτοντας εμπόδια στην έρευνα, την παρακολούθηση, την πρόληψη, την έγκαιρη διάγνωση, τη θεραπεία και τον σχεδιασμό ελέγχου του καρκίνου, όπως τονίζεται.

Άναρχη και άνιση κατανομή του υγειονομικού προσωπικού δημιουργεί ελλείψεις και μεγάλες αναμονές σε υπηρεσίες υψηλής ζήτησης, μεταξύ αυτών ογκολογικές διαγνώσεις, θεραπείες και υπηρεσίες. Αυτό έχει επιπτώσεις στην ποιότητα της φροντίδας που παρέχεται, ενώ ωθεί τους πολίτες στον ιδιωτικό τομέα, αυξάνοντας έτσι τις κοινωνικές ανισότητες στην υγεία.

Το σύστημα υγείας της Ελλάδας είναι ιστορικά νοσοκομειοκεντρικό, εστιάζοντας στην νόσο, με αποτέλεσμα να λειτουργεί μόνο σε αντίδραση στη νόσο, παρά στην πρόληψη της. Η πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας παραμένει υποανάπτυκτη, επηρεάζοντας τα ποσοστά προσυμπτωματικού ελέγχου, πρώιμης διάγνωσης και προλήψεις, οδηγώντας σε σημαντικές ανισότητες.

Αν και ο επιπολασμός του καπνίσματος έχει μειωθεί τις τελευταίες δύο δεκαετίες, το 2019 σχεδόν 1 στους 4 ενήλικες κάπνιζε καθημερινά, που συνιστά το δεύτερο υψηλότερο ποσοστό στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Οικονομική κρίση και δημοσιονομικά μέτρα εξηγούν ενήμερη την αύξηση των παραγόντων κινδύνου για την εμφάνιση καρκίνου, κυρίως μεταξύ των πιο ευάλωτων κοινωνικών ομάδων.

Σημαντικές ανισότητες εντοπίστηκαν και στην εφαρμογή προγραμμάτων προσυμπτωματικού ελέγχου κατά του καρκίνου μεταξύ διαφορετικών κοινωνικών ομάδων. Το ποσοστό των γυναικών υψηλότερων εισοδημάτων που αναφέρουν ότι έχουν προχωρήσει σε εξέταση μαστού είναι σχεδόν το διπλάσιο (86%) από το ποσοστό των γυναικών χαμηλό (39%).τερων εισοδημάτων (46%). Το ποσοστό των γυναικών υψηλότερου εκπαιδευτικού επιπέδου που αναφέρουν ότι έχουν υποβληθεί σε τεστ Παπ ήταν πάνω από διπλάσιο (85%) από το ποσοστό των γυναικών χαμηλότερου εκπαιδευτικού επιπέδου (39%).

Η Ελλάδα καταγράφει σημαντικές ανισότητες στο επίπεδο κατανομής υγειονομικών υπηρεσιών μεταξύ αστικών και αγροτικών περιοχών, μεταξύ δημόσιου και ιδιωτικού τομέα και μεταξύ επαγγελματικών υγείας και ιατρικών ειδικοτήτων. Πληθυσμοί απομακρυσμένων, νησιωτικών και αγροτικών περιοχών, αντιμετωπίζουν σημαντικά εμπόδια, γεωγραφικά και οικονομικά, στην πρόσβαση στην ογκολογική φροντίδα, που μπορεί να οδηγήσουν σε καταστροφικές δαπάνες υγείας.Οι κοινωνικοοικονομικοί καθοριστικοί παράγοντες της υγείας, οδηγούν σε μεγάλο βαθμό το φορτίο του καρκίνου στην Ελλάδα.

«Η οικονομική κρίση και τα σχετικά μέτρα λιτότητας είχαν σημαντική επίπτωση στην δημόσια υγεία, αφενός αυξάνοντας κοινωνικοοικονομικούς και περιβαλλοντικούς παράγοντες κινδύνου και αφετέρου αποδυναμώνοντας ένα σύστημα υγείας που ήδη αντιμετώπιζε σοβαρές δομικές προκλήσεις. Προσπάθειες ίδρυσης δημόσιων οργανισμών και φορέων για την υποστήριξη της ογκολογικής φροντίδας και έρευνας αποδείχτηκαν ανεπιτυχείς και η προσφορά φροντίδας κατά του καρκίνου παραμένει σε μεγάλο βαθμό κατακερματισμένη», σημειώνεται.

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Με τον καθορισμό των επιπέδων θερμικής καταπόνησης όπου οι διαταραχές της ικανότητας του σώματος να χάνει θερμότητα που σχετίζονται με τον διαβήτη προκαλούν επικίνδυνες αυξήσεις της θερμοκρασίας του πυρήνα, μπορούμε να παρέχουμε καλύτερες συμβουλές για την προστασία από τη ζέστη, ώστε να διαφυλάξουμε την υγεία και την ευημερία αυτών των ευάλωτων στη ζέστη ατόμων.

Διαβήτης 2: Ο κακός έλεγχος του σακχάρου στο αίμα θα μπορούσε να σχετίζεται με υψηλότερη θερμοκρασία πυρήνα του σώματος και αυξημένο καρδιακό ρυθμό για τους σωματικά δραστήριους άνδρες με διαβήτη τύπου 2. Η έρευνα που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό ‘Πειραματική Φυσιολογία’ (Experimental Physiology) διαπίστωσε ότι ενώ ένας κοινός δείκτης μακροχρόνιου ελέγχου του σακχάρου στο αίμα, η αιμοσφαιρίνη A1c (που ονομάζεται επίσης γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη), δεν σχετιζόταν με διαφορές στην ποσότητα θερμότητας που χάνεται από το σώμα, ο καρδιακός ρυθμός αυξήθηκε κατά έξι χτύπους ανά λεπτό και η θερμοκρασία του πυρήνα του σώματος αυξήθηκε κατά 0,2°C με κάθε ποσοστιαία μονάδα αύξησης της αιμοσφαιρίνης A1c (από 5,1% έως 9,1%) σε άνδρες με διαβήτη τύπου 2 κατά τη διάρκεια ποδηλασίας σε θερμαινόμενο θάλαμο.

Τα άτομα με διαβήτη τύπου 2 μπορεί να έχουν μειωμένη ικανότητα απώλειας θερμότητας, γεγονός που μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο εμφάνισης τραυματισμού που σχετίζεται με τη θερμότητα κατά τη διάρκεια θερμικής καταπόνησης. Ωστόσο, η αιτία της μειωμένης ικανότητας απώλειας θερμότητας δεν είναι καλά κατανοητή. Αυτό το ζήτημα υγείας αποκτά μεγαλύτερη σημασία καθώς οι χώρες σε όλον τον κόσμο βιώνουν συχνότερα και πιο διαρκή ακραία φαινόμενα θερμοκρασίας καθώς και θερμότερες μέσες καλοκαιρινές θερμοκρασίες, όπως οι παγκόσμιοι καύσωνες του 2022. Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Οτάβα του Καναδά προσπάθησαν να προσδιορίσουν κατά πόσο ο έλεγχος του σακχάρου στο αίμα επηρεάζει την ικανότητα του οργανισμού να χάνει θερμότητα κατά τη διάρκεια της άσκησης σε συνθήκες καύσωνα. Αν και ο χειρότερος έλεγχος του σακχάρου στο αίμα δεν φάνηκε να επηρεάζει την απώλεια θερμότητας σε ολόκληρο το σώμα, η συσχέτιση μεταξύ του χρόνια αυξημένου σακχάρου στο αίμα (που αναγράφεται μέσω της αιμοσφαιρίνης A1c) με υψηλότερες θερμοκρασίες πυρήνα του σώματος και καρδιακού ρυθμού θα μπορούσε να εμπλέξει τον ρόλο του στη θερμορύθμιση.

Είναι σημαντικό ότι η επίδραση αυτή δεν φάνηκε να σχετίζεται με τη φυσική κατάσταση των συμμετεχόντων. Τα ευρήματα υποδηλώνουν ότι μεταξύ των ατόμων με διαβήτη τύπου 2, ο κακός έλεγχος του σακχάρου στο αίμα θα μπορούσε να οδηγήσει σε μεγαλύτερο κίνδυνο επίτευξης επικίνδυνα υψηλών θερμοκρασιών πυρήνα του σώματος και μεγαλύτερης καταπόνησης της καρδιάς κατά τη διάρκεια σωματικής δραστηριότητας στη ζέστη. Ωστόσο, χρειάζονται περισσότερες έρευνες για να επιβεβαιωθεί αυτή η σχέση και να κατανοηθεί γιατί παρατηρούνται αυτές οι βλάβες ακόμη και όταν δεν διακυβεύεται η απώλεια θερμότητας.

Ο επικεφαλής της ομάδας Dr. Glen Kenny, του Πανεπιστημίου της Οτάβα στον Καναδά, δήλωσε: “Προηγούμενες έρευνες έδειξαν ότι η γήρανση συνδέεται με την παρακμή της ικανότητας του σώματος να αποβάλλει τη θερμότητα, η οποία είναι πιο έντονη σε άτομα με διαβήτη τύπου 2. Ωστόσο, παρέμενε ασαφές σε ποιο βαθμό ο μακροχρόνιος έλεγχος του σακχάρου στο αίμα μπορεί να μεσολαβεί σε αυτή την αντίδραση. Με την εξέταση της ανταλλαγής θερμότητας ολόκληρου του σώματος χρησιμοποιώντας το μοναδικό στο είδος του αεροθερμιδόμετρο ολόκληρου του σώματος (μια συσκευή που παρέχει ακριβή μέτρηση της θερμότητας που διαχέεται από το ανθρώπινο σώμα), μπορέσαμε να κατανοήσουμε καλύτερα τη συσχέτιση μεταξύ της μακροχρόνιας ρύθμισης του σακχάρου στο αίμα και της φυσιολογικής ικανότητας του σώματος να διαχέει θερμότητα σε άτομα με διαβήτη τύπου 2”. Η τακτική άσκηση συνιστάται γενικά για τη διαχείριση και τη βελτίωση του ελέγχου του σακχάρου στο αίμα. Ωστόσο, η άνοδος της παγκόσμιας θερμοκρασίας και οι διαρκείς καύσωνες καθιστούν δύσκολη τη διαχείριση της νόσου για τα άτομα που ζουν με διαβήτη τύπου 2, επειδή οι τρέχουσες οδηγίες υγείας συμβουλεύουν να αποφεύγεται η άσκηση σε ζεστό καιρό. Τα άτομα με διαβήτη τύπου 2 διατρέχουν επίσης μεγαλύτερο κίνδυνο να υποστούν θερμικό στρες, ο κίνδυνος του οποίου αυξάνεται με την ηλικία.

Οι ερευνητές παρακολούθησαν τον έλεγχο του σακχάρου στο αίμα μετρώντας το ποσοστό της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης στο αίμα. Πρόκειται για την αιμοσφαιρίνη (ένα πρωτεϊνικό μόριο στα ερυθρά αιμοσφαίρια που μεταφέρουν οξυγόνο) με μόρια σακχάρου συνδεδεμένα σε αυτήν και αντικατοπτρίζει τους τελευταίους περίπου 3 μήνες ελέγχου του σακχάρου στο αίμα. Ένα φυσιολογικό υγιές επίπεδο γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης είναι 4-6%, ενώ ένα καλό επίπεδο για ένα άτομο με διαβήτη είναι ≤7%. Μια ομάδα 26 σωματικά δραστήριων ανδρών ηλικίας 43-73 ετών, οι οποίοι είχαν διαγνωστεί με διαβήτη τύπου 2 για 5 χρόνια ή περισσότερο, πραγματοποίησαν μια δοκιμασία θερμικής καταπόνησης, η οποία περιελάμβανε ποδηλασία σε θερμιδόμετρο ρυθμισμένο στους 40°C. Μετά από 30 λεπτά καθιστής ανάπαυσης, ολοκλήρωσαν τρεις 30λεπτες ποδηλατικές περιόδους, με 15λεπτη περίοδο ανάπαυσης μεταξύ κάθε περιόδου, σε ελαφριά, μέτρια και έντονη ένταση άσκησης. Οι εντάσεις ορίστηκαν με βάση έναν σταθερό ρυθμό παραγωγής μεταβολικής θερμότητας σε σχέση με το μέγεθος του σώματος, έτσι ώστε να δίνεται σε κάθε συμμετέχοντα το ίδιο θερμικό φορτίο (και επομένως ποσότητα θερμότητας) προς απώλεια.

Οι ερευνητές προειδοποιούν ότι τα ευρήματα βασίζονται σε μια μόνο ανδρική ομάδα σωματικά ενεργών ατόμων (τουλάχιστον 150 λεπτά άσκησης την εβδομάδα). Αυτό μπορεί να μην αντιπροσωπεύει τους πιο ευάλωτους στη θερμότητα μεταξύ των ατόμων που ζουν με διαβήτη τύπου 2. Χρειάζονται περαιτέρω έρευνες για να κατανοηθούν οι αλλαγές στη φυσιολογική ικανότητα του σώματος να αποβάλλει τη θερμότητα όταν τα καθιστικά και πιο ευάλωτα άτομα ασκούνται στη ζέστη. Ο Δρ Kenny δήλωσε: “Ο διαβήτης τύπου 2 σχετίζεται με υψηλότερα ποσοστά θερμικής ασθένειας και θανάτου κατά τη διάρκεια θερμικής καταπόνησης σε σύγκριση με τον γενικό πληθυσμό. Με τον καθορισμό των επιπέδων θερμικής καταπόνησης όπου οι διαταραχές της ικανότητας του σώματος να χάνει θερμότητα που σχετίζονται με τον διαβήτη προκαλούν επικίνδυνες αυξήσεις της θερμοκρασίας του πυρήνα, μπορούμε να παρέχουμε καλύτερες συμβουλές για την προστασία από τη ζέστη, ώστε να διαφυλάξουμε την υγεία και την ευημερία αυτών των ευάλωτων στη ζέστη ατόμων. Αυτό περιλαμβάνει οδηγίες που μπορούν να βοηθήσουν τους παρόχους υγειονομικής περίθαλψης να διαχειριστούν το θερμικό στρες στους ασθενείς τους που μπορεί να ασχολούνται με δραστηριότητες αναψυχής, αθλητικές δραστηριότητες ή δραστηριότητες που σχετίζονται με την εργασία τους στη ζέστη”.

Πηγη: https://www.healthweb.gr

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Ειδική ημερίδα με τίτλο «Πρόληψη του Καρκίνου του Πνεύμονα, Διακοπή καπνίσματος – Προσυμπτωματικός έλεγχος» διοργανώνει στα Χανιά στο πλαίσιο της Παγκόσμιας Ημέρας κατά του Καρκίνου (4 Φεβρουαρίου), η Ελληνική Πνευμονολογική Εταιρεία (ΕΠΕ), σε συνεργασία με τον Δήμο Χανίων, την Πνευμονολογική Κλινική του Πανεπιστημίου Κρήτης και τον Σύλλογο Πνευμονολόγων Περιφερειακής Ενότητας Χανίων.

Χαιρετίζοντας τη σημαντική αυτή εκδήλωση, ο Δήμαρχος Χανίων Παναγιώτης Σημανδηράκης, αναφέρει: «Σε μία ημέρα απολύτως συμβολική, την Παγκόσμια Ημέρα κατά του Καρκίνου, επιστήμονες απ’ όλη την Ελλάδα συνομιλούν και ενημερώνουν τους πολίτες για τη σημασία του προσυμπτωματικού ελέγχου, αλλά και τις νέες προσεγγίσεις για την αποτροπή της νόσησης από τον καρκίνο του πνεύμονα. Χαιρετίζουμε τη διεξαγωγή της ημερίδας στα Χανιά, καθώς ο καρκίνος του πνεύμονα εξακολουθεί να παραμένει με διαφορά ο πρώτος μεταξύ των καρκίνων σε θνησιμότητα, μια στατιστική που μπορεί να μειωθεί και με την έγκυρη και έγκαιρη διάγνωση των επιστημόνων αλλά και τη συστηματική ενημέρωση των πολιτών».

Μια δομημένη εθνική στρατηγική για την πρόληψη είναι σημαντική προτεραιότητα στη μάχη κατά του καρκίνου του πνεύμονα επισημαίνει η Ελληνική Πνευμονολογική Εταιρεία, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα κατά του Καρκίνου. Στο πλαίσιο του επιστημονικού της έργου, η ΕΠΕ τονίζει την κρίσιμη σημασία που αποκτά η υιοθέτηση του προσυμπτωματικού ελέγχου μέσω της αξονικής τομογραφίας θώρακος χαμηλής δόσης, σε συνδυασμό με προγράμματα διακοπής του καπνίσματος στις πληθυσμιακές ομάδες υψηλού κινδύνου.

Η μείωση των καπνιστών στην Ελλάδα και η καθιέρωση της προληπτικής εξέτασης είναι στοιχεία-κλειδιά μιας τέτοιας εθνικής στρατηγικής, υπογραμμίζει ο Πρόεδρος της ΕΠΕ Στέλιος Λουκίδης, Καθηγητής Πνευμονολογίας ΕΚΠΑ, κάνοντας λόγο για την ανάγκη σχεδιασμού της επόμενης ημέρας στην πρόληψη του καρκίνου του πνεύμονα. Όπως επισημαίνει ο κ. Λουκίδης: «Ο καρκίνος του πνεύμονα αποτελεί μια σύγχρονη μάστιγα, συνδεδεμένος κατά 90% με την καπνιστική συνήθεια. Ο προσυμπτωματικός έλεγχος με τη χαμηλής δόσης αξονική τομογραφία θώρακος (LDCT) και η ταυτόχρονη διακοπή του καπνίσματος, αποτελούν δύο εργαλεία που θα πρέπει να σχεδιαστούν με τον σωστό τρόπο και να εφαρμοστούν στη συγκεκριμένη πληθυσμιακή ομάδα με σκοπό να δώσουν ελπίδα και ζωή. Η Ελληνική Πνευμονολογική Εταιρεία σύντομα θα έχει έτοιμο το σχέδιο δράσης που αφορά και τις δύο προαναφερθείσες συνιστώσες».

Ειδικότερα επί αυτού, «Η επιστημονική έρευνα έδειξε ότι η χρήση της αξονικής τομογραφίας θώρακα χαμηλής δόσης (LDCT) στο πλαίσιο ενός προγράμματος προσυμπτωματικού ελέγχου σώζει πραγματικά ζωές» όπως τονίζει και ο Γ.Γ. της ΕΠΕ, Ελευθέριος Ζέρβας, Διευθυντής ΕΣΥ, 7η Πνευμονολογική Κλινική και Κέντρο Άσθματος, Νοσοκομείο ΓΝΝΘΑ «Η ΣΩΤΗΡΙΑ». Ο κ. Ζέρβας σημειώνει ότι εάν ο καρκίνος του πνεύμονα διαγνωστεί σε πρώιμο στάδιο, και πριν ακόμη εξαπλωθεί, είναι πιο πιθανό να αντιμετωπιστεί επιτυχώς, και προσθέτει: «Η ΕΠΕ βρίσκεται στο τελικό στάδιο έκδοσης κατευθυντήριων οδηγιών έγκαιρης διάγνωσης του καρκίνου του πνεύμονα –σε συνεργασία με την Ακτινολογική και Θωρακοχειρουργική Εταιρεία– για την υιοθέτηση μιας εθνικής στρατηγικής για το screening του καρκίνου του πνεύμονα με επιστημονικά τεκμηριωμένο και δομημένο τρόπο, και πάντα σε συνδυασμό με προγράμματα διακοπής του καπνίσματος».

Η ανάγκη να αναπνέουμε αέρα χωρίς προσμείξεις με χημικές καρκινογόνες ουσίες, αλλά και καθαρό από εισπνεόμενους ιούς ή άλλους μικροοργανισμούς, θα αποτελέσει ίσως το σημαντικότερο μέλημα της ανθρωπότητας τις επόμενες δεκαετίες, επισημαίνει ο Αντιπρόεδρος της ΕΠΕ Νικόλαος Τζανάκης, Καθηγητής Πνευμονολογίας Ιατρικής Σχολής, Πανεπιστήμιο Κρήτης. «Η ανάγκη αυτή δεν θα αφορά μόνο τους καπνιστές ή τους κατοίκους μεγαλουπόλεων με ατμοσφαιρική ρύπανση, αλλά όλους μας, είτε εργαζόμαστε σε επιβαρυμένα επαγγελματικά περιβάλλοντα είτε έχουμε αυξημένη ενδο-οικιακή ρύπανση. Οι επιπτώσεις στην υγεία –ακριβώς λόγω της έκθεσης αυτής– ακόμη και σε μη καπνιστές θα είναι αξιοσημείωτη. Χρειάζεται λοιπόν όλοι, και ιδίως οι επαγγελματίες που εργάζονται σε εσωτερικούς χώρους ή όσοι εργάζονται σε επιβαρυμένους με πτητικά καρκινογόνα χημικά επαγγελματικούς χώρους, να υποβάλλονται σε συγκεκριμένα προγράμματα πρόληψης και έγκαιρης διάγνωσης κακοηθειών των πνευμόνων».

Ο Πνευμονολόγος που εργάζεται στις δομές Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας είναι εκείνος ο επαγγελματίας Υγείας που έρχεται πρώτος σε επαφή με τον καπνιστή –ή τον πρώην καπνιστή–, με ή χωρίς συμπτώματα από το Αναπνευστικό του, εξηγεί ο Μιλτιάδης Μαρκάτος, Πρόεδρος του Συλλόγου Πνευμονολόγων Χανίων. «Ο Πνευμονολόγος έχει την εκπαίδευση και την ικανότητα να ενημερώσει τον καπνιστή για τα οφέλη της διακοπής καπνίσματος και πώς αυτή μπορεί να βελτιώσει σημαντικά το προσδόκιμο ζωής του και να τον εντάξει σε ιατρείο διακοπής καπνίσματος. Επίσης, ο Πνευμονολόγος μπορεί να διαχειριστεί τα βήματα της έγκαιρης διάγνωσης και να κατευθύνει τον ασθενή του ανάλογα».

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

ΕΠΕ: Ημερίδα για την πρόληψη του καρκίνου του πνεύμονα

Hμερίδα για την πρόληψη του καρκίνου του πνεύμονα, μέσω του συχνού προληπτικού ελέγχου και της διακοπής του καπνίσματος διοργανώνει η Ελληνική Πνευμονολογική Εταιρεία (ΕΠΕ).

Η ημερίδα θα διεξαχθεί στο πλαίσιο της Παγκόσμιας Ημέρας κατά του Καρκίνου, στις 4 Φεβρουαρίου 2023. Χώρος διεξαγωγής είναι η Αίθουσα Μίκης Θεοδωράκης στα Χανιά και ώρα έναρξης η 17:00 μ.μ.

Η ημερίδα έχει τίτλο, «Πρόληψη του καρκίνου του πνεύμονα: Διακοπή καπνίσματος – Προσυμπτωματικός έλεγχος». Διοργανώνεται σε συνεργασία με:

Τον Δήμο Χανίων
Την Πνευμονολογική Κλινική του Πανεπιστημίου Κρήτης
Τον Σύλλογο Πνευμονολόγων Περιφερειακής Ενότητας Χανίων.
Η μείωση των καπνιστών στην Ελλάδα και η καθιέρωση της προληπτικής εξέτασης είναι στοιχεία-κλειδιά της εθνικής στρατηγικής για την πρόληψη, δήλωσε ο πρόεδρος της ΕΠΕ Στέλιος Λουκίδης, καθηγητής Πνευμονολογίας ΕΚΠΑ.

«Ο προσυμπτωματικός έλεγχος με τη χαμηλής δόσης αξονική τομογραφία θώρακος (LDCT) και η ταυτόχρονη διακοπή του καπνίσματος, αποτελούν δύο εργαλεία που πρέπει να σχεδιαστούν με τον σωστό τρόπο», τόνισε.

Από την πλευρά του, ο γενικός γραμματέας της ΕΠΕ, Ελευθέριος Ζέρβας, διευθυντής στην 7η Πνευμονολογική Κλινική του Νοσοκομείου Σωτηρία, επισήμανε ότι η LDCT πραγματικά σώζει ζωές. Και αυτό διότι συμβάλλει στην πρώιμη διάγνωση του καρκίνου του πνεύμονα, όταν ακόμα μπορεί να αντιμετωπιστεί επιτυχώς.

Έκδοση κατευθυντήριων οδηγιών

Μάλιστα η ΕΠΕ, μαζί με την Ακτινολογική και Θωρακοχειρουργική Εταιρεία προετοιμάζουν την έκδοση κατευθυντήριων οδηγιών για έγκαιρη διάγνωση του καρκίνου του πνεύμονα.

Εξίσου σημαντικό, όμως, και να αναπνέουμε αέρα καθαρό από εισπνεόμενους ιούς ή άλλους μικροοργανισμούς, επισήμανε ο αντιπρόεδρος της ΕΠΕ, Νικόλαος Τζανάκης, καθηγητής Πνευμονολογίας στο Πανεπιστήμιο Κρήτης.

«Η ανάγκη αυτή δεν θα αφορά μόνο τους καπνιστές ή τους κατοίκους μεγαλουπόλεων με ατμοσφαιρική ρύπανση, αλλά όλους μας, είτε εργαζόμαστε σε επιβαρυμένα επαγγελματικά περιβάλλοντα είτε έχουμε αυξημένη ενδοοικιακή ρύπανση», υπογράμμισε. «Οι επιπτώσεις στην υγεία, ακριβώς λόγω της έκθεσης αυτής, θα είναι αξιοσημείωτη ακόμη και σε μη καπνιστές».

Ο πρόεδρος του Συλλόγου Πνευμονολόγων Χανίων, Μιλτιάδης Μαρκάτος τόνισε πως ο πνευμονολόγος που εργάζεται στις δομές Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας είναι εκείνος που πρώτος έρχεται σε επαφή με τους ασθενείς και μπορεί να τους ενημερώσει και να τους κατευθύνει σωστά.

Πηγη:https://healthstories.gr/