Συντάκτης: grammateia

Μια κετογονική δίαιτα αποτελεί σύμμαχο ογκολογικών ασθενών στη φάση της χρημειοθεραπείας σύμφωνα με μελέτη που διεξήχθη σε ποντίκια και άνδρες. Μια δίαιτα πολύ χαμηλή σε υδατάνθρακες μπορεί να αντιρροπήσει τον μειωμένο αριθμό αιμοπεταλίων που συχνά προκύπτει μετά από χημειοθεραπεία.

Άξιο λόγου είναι ότι  οι χαμηλοί αριθμοί αιμοπεταλίων εμφανίζονται σε 1 στους 10 ασθενείς που υποβάλλονται σε χημειοθεραπεία για καρκίνο, θέτοντας τους σε αυξημένο κίνδυνο επιπλοκών ειδικά κατά τη διάρκεια χειρουργικής επέμβασης αλλά και αυξημένη πιθανότητα αιμορραγίας γενικότερα. Υπενθυμίζεται ότι στη κετογονική δίαιατα περιορίζεται στο ελάχιστο η λήψη υδατανθράκων, προτιμάται η λήψη πρωτεΐνης και οι υπόλοιπες ανάγκες καλύπτονται με υγιή λιπαρά. Στόχος είναι να παραμείνει σε χαμηλά επίπεδα η ινσουλίνη.

Τα στοιχεία και τα πορίσματα της έρευνας δημοσιεύθηκαν στο έγκριτο διεθνές επιστημονικό περιοδικό Science Translational Medicine. Τα  κύρια σημεία της μελέτης παρουσιάζουν συνοπτικά  οι Καθηγητές της Θεραπευτικής Κλινικής της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Σταυρούλα (Λίνα) Πάσχου (Επίκουρη Καθηγήτρια Ενδοκρινολογίας), Θεοδώρα Ψαλτοπούλου (Καθηγήτρια Θεραπευτικής-Επιδημιολογίας-Προληπτικής Ιατρικής) και Θάνος Δημόπουλος (Καθηγητής Θεραπευτικής-Αιματολογίας-Ογκολογίας και Πρύτανης ΕΚΠΑ) συνοψίζουν αυτής.

Οι επιστήμονες εντόπισαν πως ποντίκια με καρκίνο παγκρέατος ή ήπατος που τρέφονταν με κετογονικές δίαιτες ήταν πιο ανθεκτικά στη θρομβοπενία που προκλήθηκε από χημειοθεραπεία με χρήση γεμσιταβίνης από τα αντίστοιχα πειραματόζωα που ελάμβαναν άλλες δίαιτες ελέγχου. Ειδικότερα, διαπιστώθηκε ότι το β-υδροξυβουτυρικό, που παράγεται μετά από κετογονική διατροφή, ενεργοποίησε τα γονίδια που σχηματίζουν αιμοπετάλια ενθαρρύνοντας ακριβώς την ακετυλίωση ιστόνης στα κύτταρα του μυελού των οστών που ονομάζονται μεγακαρυοκύτταρα. Πρόκειται για τροποποίηση  των ιστόνων που παίζει σημαντικό ρόλο σε βασικές βιολογικές διεργασίες, ενώ η απορρύθμιση τους έχει παρατηρηθεί  ότι εμπλέκεται σε ασθένειες

Με βάση τα ευρήματα οι επιστήμονες διερεύνησαν τις επιδράσεις μιας κετογονικής δίαιτας στα αιμοπετάλια σε ανθρώπους, σε πέντε υγιείς άνδρες εθελοντές. Όπως περιγράφεται οι συμμετέχοντες τήρησαν μια αυστηρή κετογονική δίαιτα για 7 ημέρες και παρατηρήθηκε ότι  αύξησαν μέτρια τον αριθμό των λειτουργικών αιμοπεταλίων κατά περίπου 1,1 φορές σε σύγκριση με μια κανονική δίαιτα. Δεν επηρεάστηκαν το εύρος κατανομής αιμοπεταλίων, ο μέσος όγκος αιμοπεταλίων ή ο αριθμός των ερυθρών ή λευκών αιμοσφαιρίων.

Τέλος, οι ερευνητές μελέτησαν αναδρομικά 28 άνδρες με καρκίνο, οι οποίοι ελάμβαναν συμβατική χημειοθεραπεία είτε ως μονοθεραπεία είτε σε συνδυασμό με ανοσοθεραπεία. Εξ αυτών 11 ασθενείς ακολούθησαν ένα κετογονικό διατροφικό τρόπο ζωής που περιελάμβανε χαμηλά ποσοστά υδατανθράκων, μέτρια ποσοστά πρωτεΐνης και υψηλή περιεκτικότητα σε λιπαρά αναφέρθηκε από. Οι υπόλοιποι 17 ακολούθησαν  έναν συμβατικό διατροφικό τρόπο ζωής.

Σημειώνεται ότι οι δυο ομάδες είχαν συγκρίσιμα χαρακτηριστικά ως προς την ηλικία και το φύλο. Συγκεκριμένα καταγράφηκε ότι τα άτομα που ακολουθούσαν την κετογονική δίαιτα είχαν σημαντικά υψηλότερο αριθμό αιμοπεταλίων από τα άλλα. Η επαγόμενη από τη χημειοθεραπεία θρομβοπενία δεν εμφανίστηκε σε κανένα από τα άτομα που ακολουθούσαν κετογονική δίαιτα έναντι 11,8% αυτών που ακολουθούσαν συμβατική δίαιτα. Δεν παρατηρήθηκαν διαφορές στους υπόλοιπους τύπους κυττάρων αίματος. Συνεπώς η μελέτη  καταδεικνύει τις πιθανές προληπτικές και θεραπευτικές δυνατότητες της κετογονικής δίαιτας στην επαγόμενη από τη χημειοθεραπεία θρομβοπενία.

 

 

Πηγη: https://virus.com.gr/

Επιστήμονες στις ΗΠΑ ανακοίνωσαν ότι ανέπτυξαν ένα νέο εργαστηριακό τεστ που μπορεί να μετρήσει έγκαιρα σε δείγματα αίματος τα επίπεδα της πρωτεΐνης βήτα αμυλοειδούς, η οποία πρόκειται για βασικό «σήμα κατατεθέν» της νόσου Αλτσχάιμερ.

Μέχρι σήμερα οι περισσότεροι ασθενείς λαμβάνουν διάγνωση της ανίατης νευροεκφυλιστικής πάθησης, που αποτελεί τη συχνότερη μορφή άνοιας στον κόσμο, μόνο αφότου εκδηλώσουν σαφή σημάδια της νόσου, όπως η απώλεια της μνήμης. Όμως τότε πια το μόνο που μπορεί να γίνει συνήθως, είναι απλώς κάποια επιβράδυνση στην επιδείνωση των συμπτωμάτων.

Οι μελέτες έχουν πια δείξει ότι οι «ρίζες» του Αλτσχάιμερ βρίσκονται αρκετά χρόνια στο παρελθόν ή ακόμη και δεκαετίες, πολύ πριν καταστεί ορατό το πρόβλημα. Συνήθως τα πρώιμα αυτά ίχνη είναι το ανώμαλο δίπλωμα και η συσσωμάτωση των «τοξικών» πρωτεϊνών του βήτα αμυλοειδούς, που σχηματίζουν τα λεγόμενα ολιγομερή. Στην πορεία του χρόνου αυτά τα τοξικά ολιγομερή εξελίσσονται σε Αλτσχάιμερ.

Γνωστική εξασθένηση

Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου της Ουάσιγκτον, με επικεφαλής την καθηγήτρια Βάλερι Ντάγκετ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ (PNAS), ανέπτυξαν το τεστ (SOBA (Soluble Oligomer Binding Assay) που ανιχνεύει έγκαιρα στο αίμα τα ολιγομερή του βήτα αμυλοειδούς στους ασθενείς με αρχόμενο Αλτσχάιμερ, αλλά και σε όσους δεν έχουν μεν σαφή σημάδια γνωστικής εξασθένησης, αλλά πρόκειται μετά από χρόνια να εμφανίσουν.

«Αυτό που οι γιατροί και οι ερευνητές είχαν ανάγκη, είναι ένα αξιόπιστο διαγνωστικό τεστ για τη νόσο Αλτσχάιμερ. Όχι απλώς ένα τεστ που επιβεβαιώνει μια διάγνωση του Αλτσχάιμερ, αλλά ένα τεστ που να μπορεί επίσης να ανιχνεύει σημάδια της νόσου προτού συμβεί η γνωστική εξασθένηση. Αυτό που δείξαμε είναι ότι το SOBA μπορεί να αποτελέσει τη βάση για ένα τέτοιο τεστ», δήλωσε η δρ Νάγκετ.

Η δοκιμή του SOBA έγινε σε δείγματα αίματος από 310 ανθρώπους, οι οποίοι κατά τη λήψη του δείγματος είχαν ήπια γνωστική εξασθένηση ή Αλτσχάιμερ ή άλλη άνοια ή ήσαν υγιείς. Το τεστ ανίχνευσε τα ολιγομερή του βήτα αμυλοειδούς στο αίμα των ατόμων τόσο με μέτρια έως σοβαρή νόσο Αλτσχάιμερ, όσο και με ήπια γνωστική εξασθένηση (η οποία μπορεί να αποτελεί πρόδρομη κατάσταση του Αλτσχάιμερ αλλά όχι πάντα).

Διαγνωστικό τεστ

Σε 53 περιπτώσεις η διάγνωση Αλτσχάιμερ επιβεβαιώθηκε με νεκροψία μετά τον θάνατο των ασθενών και στα δείγματα αίματος σχεδόν όλων (των 52), τα οποία είχαν ληφθεί χρόνια πριν τον θάνατο τους, περιέχονταν τοξικά ολιγομερή, τα οποία ανιχνεύθηκαν από το τεστ. Το SOBA όμως – και αυτό είναι ακόμη πιο σημαντικό – ανίχνευσε επίσης τοξικά ολιγομερή στο αίμα ορισμένων μελών της ομάδας ελέγχου των υγιών ατόμων, μερικά από τα οποία στο μέλλον εμφάνισαν ήπια γνωστική εξασθένηση.

Οι ερευνητές συνεργάζονται με την εταιρεία-τεχνοβλαστό AltPep του Πανεπιστημίου της Ουάσιγκτον για την ανάπτυξη του SOBA ως κανονικού διαγνωστικού τεστ. Όπως εκτιμούν, το τεστ μπορεί εύκολα να προσαρμοστεί, ώστε να ανιχνεύει τα τοξικά ολιγομερή και μιας άλλης τοξικής πρωτεΐνης που σχετίζεται με τη νόσο Πάρκινσον και την άνοια με σωμάτια Lewy.

 

 

Πηγη: https://healthpharma.gr/

Σκοπός του νομοσχεδίου είναι η διασφάλιση και η βελτίωση της ποιότητας ζωής των ασθενών που πάσχουν από απειλητική για τη ζωή τους ασθένεια ή από χρόνια εξελικτική ασθένεια, με τη δημιουργία ενός ολοκληρωμένου συστήματος παροχής ανακουφιστικής φροντίδας.

Ο Υπουργός Υγείας, κ. Αθανάσιος Πλεύρης  από χθες το βράδυ, 5 Δεκεμβρίου 2022, έθεσε σε δημόσια ηλεκτρονική διαβούλευση, το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Υγείας «Ολοκληρωμένο Σύστημα Παροχής Ανακουφιστικής Φροντίδας – Ρυθμίσεις για την αντιμετώπιση της πανδημίας του κορωνοϊού COVID-19 και την προστασία της δημόσιας υγείας και λοιπές διατάξεις».  Στη συγκεκριμένη δημόσια διαβούλευση καλείται να συμμετάσχει κάθε κοινωνικός εταίρος και κάθε ενδιαφερόμενος, καταθέτοντας τις προτάσεις του για την όποια βελτίωση των διατάξεων του ανωτέρω νομοθετήματος. Η διαβούλευση θα διαρκέσει μέχρι τις 13 Δεκεμβρίου 2022.

Διαβούλευση για την αντιμετώπιση της πανδημίας και την προστασία της δημόσιας υγείας

Σκοπός του νομοσχεδίου είναι η διασφάλιση και η βελτίωση της ποιότητας ζωής των ασθενών που πάσχουν από απειλητική για τη ζωή τους ασθένεια ή από χρόνια εξελικτική ασθένεια, με τη δημιουργία ενός ολοκληρωμένου συστήματος παροχής ανακουφιστικής φροντίδας, το οποίο, συνδυαστικά με τις λοιπές υφιστάμενες δομές του Εθνικού Συστήματος Υγείας, θα εστιάζει και θα εξυπηρετεί τις εξειδικευμένες ανάγκες των ασθενών και των οικογενειών τους.

Αναλυτικότερα περιλαμβάνει:

1. Τη δημιουργία και οργάνωση συστήματος παροχής υπηρεσιών ανακουφιστικής φροντίδας,

2. Τον καθορισμό των δομών παροχής ανακουφιστικής φροντίδας και των ελάχιστων ποιοτικών κριτηρίων λειτουργίας τους και η οριοθέτηση του τρόπου και του ύψους της αποζημίωσής τους για τις υπηρεσίες που παρέχουν.

3. Την πρόβλεψη της συγκρότησης μίας διεπιστημονικής ομάδας επαγγελματιών υγείας για την παροχή εξειδικευμένης ανακουφιστικής φροντίδας, καθώς και της δυνατότητας επιμόρφωσης στο σύνολό τους των επαγγελματιών υγείας που παρέχουν υπηρεσίες ανακουφιστικής φροντίδας

4. Την πρόβλεψη της σύστασης εθνικού μητρώου ασθενών ανακουφιστικής φροντίδας υγείας και

5. Την σύσταση και η οριοθέτηση των αρμοδιοτήτων της Εθνικής Επιτροπής για την Ανάπτυξη της Ανακουφιστικής Φροντίδας ως διεπιστημονικού συμβουλευτικού οργάνου, το οποίο θα συνδράμει το Κεντρικό Συμβούλιο Υγείας (Κε.Σ.Υ) και το Υπουργείο Υγείας στη χάραξη της κεντρικής εθνικής πολιτικής για την ανάπτυξη της Ανακουφιστικής Φροντίδας.

6. Λοιπές διατάξεις για παράταση ισχύος επειγουσών ρυθμίσεων για την αντιμετώπιση του κορωνοϊού COVID-19.

7. Την υπό προϋποθέσεις και εφόσον υπάρχει εμβολιασμός η αναδρομική διαγραφή προστίμων στους πολίτες άνω των 60 ετών.

 

 

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Αυξημένη θνησιμότητα λόγω καρκίνου που παρατηρείται με θερμική αφαίρεση με βάση τη θερμότητα έναντι κρυοκατάλυσης για μέγεθος όγκου 3,1 έως 4 cm.

Για ασθενείς με καρκίνωμα νεφρικών κυττάρων πρώιμου σταδίου, η θερμική αφαίρεση με βάση τη θερμότητα σχετίζεται με αυξημένη θνησιμότητα λόγω καρκίνου με μέγεθος όγκου 3,1 έως 4 cm, ενώ η ειδική για τον καρκίνο θνησιμότητα είναι παρόμοια για θερμική αφαίρεση με βάση τη θερμότητα και κρυοκατάλυση με μέγεθος όγκου ≤ 3 cm, σύμφωνα με μια μελέτη που δημοσιεύτηκε διαδικτυακά στις 28 Νοεμβρίου στο The Journal of Urology.

Καρκίνωμα νεφρικών κυττάρων

Ο Gabriele Sorce, M.D., από το Επιστημονικό Ινστιτούτο IRCCS San Raffaele στο Μιλάνο, Ιταλία, και οι συνεργάτες του συνέκριναν τη θνησιμότητα λόγω καρκίνου μεταξύ ασθενών με κλινικό καρκίνωμα νεφρικών κυττάρων σταδίου T1a που έλαβαν θεραπεία με κρυοκατάλυση ή θερμική κατάλυση. Τα δεδομένα συμπεριλήφθηκαν για 1.080 και 388 ασθενείς με μέγεθος όγκου 3,1 έως 4 cm. μετά από αντιστοίχιση βαθμολογίας τάσης έως και 2:1, συμπεριλήφθηκαν 757 κρυοεκτομές και 388 θερμικές εκτομές με βάση τη θερμότητα. Επιπλέον, συμπεριλήφθηκαν 3.354 και 1.114 ασθενείς με μέγεθος όγκου ≤3 cm που υποβλήθηκαν σε θεραπεία με κρυοκατάλυση και θερμική αφαίρεση με βάση τη θερμότητα, αντίστοιχα. μετά από αντιστοίχιση βαθμολογίας τάσης έως και 2:1, συμπεριλήφθηκαν 2.217 και 1.114, αντίστοιχα.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η θερμική αφαίρεση με βάση τη θερμότητα συσχετίστηκε με αυξημένη θνησιμότητα λόγω καρκίνου σε σύγκριση με την κρυοεκτομή, μετά από αντιστοίχιση βαθμολογίας τάσης και σε μοντέλα παλινδρόμησης πολυμεταβλητών ανταγωνιστικών κινδύνων για ασθενείς με μέγεθος όγκου 3,1 έως 4 cm (αναλογία κινδύνου, 2,02, 95 τοις εκατό εμπιστοσύνη διάστημα, 1,29 έως 3,17, P < 0,001). Μεταξύ ασθενών με μέγεθος όγκου ≤3 cm, η θερμική κατάλυση με βάση τη θερμότητα δεν συσχετίστηκε με αυξημένη θνησιμότητα λόγω καρκίνου σε σύγκριση με την κρυοκατάλυση (αναλογία κινδύνου, 1,13, 95 τοις εκατό διάστημα εμπιστοσύνης, 0,80 έως 1,58, P = 0,5).

«Πιστεύουμε ότι τα ευρήματά μας έχουν σημαντικές συνέπειες για τη λήψη κλινικών αποφάσεων και την ενημερωμένη συγκατάθεση για ασθενείς με αυτούς τους μικρούς, δυνητικά ιάσιμους καρκίνους των νεφρών», δήλωσε ο Sorce σε μια δήλωση.

 

 

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Περισσότερο από το 40 τοις εκατό των ενηλίκων των ΗΠΑ έχουν ορολογία ενδεικτική προηγούμενης λοίμωξης από COVID-19, εκ των οποίων το 43,7 τοις εκατό αναφέρει ότι δεν είχε ποτέ COVID-19.

Περισσότερο από το 40 τοις εκατό των ενηλίκων των ΗΠΑ έχουν ορολογία ενδεικτική προηγούμενης λοίμωξης από COVID-19, εκ των οποίων το 43,7 τοις εκατό αναφέρει ότι δεν είχε ποτέ COVID-19, σύμφωνα με έρευνα που δημοσιεύτηκε στο τεύχος 2 Δεκεμβρίου των Κέντρων Ελέγχου και Πρόληψης Νοσηρότητας των Η.Π.Α. Εβδομαδιαία αναφορά θνησιμότητας.

Τι ορολογία χρησιμοποιούν οι άνθρωποι για τον Covid-19;

Σημειώνοντας ότι η National Health and Nutrition Examination Survey (NHANES) συλλέγει ορολογικά δεδομένα για το σοβαρό οξύ αναπνευστικό σύνδρομο του κορωνοϊού 2 (SARS-CoV-2) και συλλέγει αυτοαναφερόμενο εμβολιασμό και ιστορικό νόσου για τον COVID-19, η Lara J. Akinbami, M.D., από το Το CDC στην Ατλάντα και οι συνεργάτες του χρησιμοποίησαν δεδομένα από το NHANES για να ποσοτικοποιήσουν τον επιπολασμό ασυμπτωματικής μόλυνσης από SARS-CoV-2 και την οροθετικότητα που επιτυγχάνεται μέσω μόλυνσης χωρίς εμβολιασμό.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι με βάση τα προκαταρκτικά αποτελέσματα NHANES 2021 έως 2022, το 41,6 τοις εκατό των ενηλίκων ηλικίας 18 ετών και άνω είχαν ορολογία ενδεικτική παλαιότερης μόλυνσης και το 43,7 τοις εκατό αυτών των ενηλίκων ανέφεραν ότι δεν είχαν ποτέ COVID-19, συμπεριλαμβανομένου 57,1 τοις εκατό των μη Ισπανόφωνων Μαύρων ή αφροαμερικανοί ενήλικες? αυτό μπορεί να αντιπροσωπεύει ασυμπτωματικές λοιμώξεις. Επιπλέον, το 25,5 τοις εκατό των ενηλίκων με ορολογία ενδεικτική παλαιότερης μόλυνσης ανέφεραν ότι δεν είχαν λάβει εμβόλιο για τον COVID-19. Οι νέοι ενήλικες και οι μαύροι ενήλικες είχαν υψηλότερα ποσοστά επικράτησης οροθετικότητας απουσία εμβολιασμού, αντανακλώντας χαμηλότερα ποσοστά εμβολιασμού σε αυτές τις ομάδες.

“Σύμφωνα με τα ευρήματα από άλλες μελέτες οροθετικού επιπολασμού, τα προκαταρκτικά αποτελέσματα NHANES 2021 έως 2022 εγείρουν ανησυχίες για την ισότητα της υγείας δεδομένων των διαφορών που παρατηρούνται στη μόλυνση SARS-CoV-2 και στον εμβολιασμό COVID-19”, γράφουν οι συγγραφείς. «Αυτά τα αποτελέσματα μπορούν να καθοδηγήσουν τις συνεχείς προσπάθειες για την επίτευξη ισονομίας εμβολίων στη σειρά πρωτογενών εμβολιασμών για τον COVID-19 και στην κάλυψη ενισχυτικής δόσης».

 

 

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Στη συνέχεια, οι ερευνητές συνέκριναν τα δείγματα εγκεφάλου από τους ασθενείς με COVID-19 που ελήφθησαν για μια άλλη ομάδα ανθρώπων που είχαν πεθάνει από άλλες αιτίες, μερικοί από τους οποίους ήταν σχετικά νέοι και μερικοί από τους οποίους ήταν άνω των 71 ετών.

Σοβαρή COVID-19: Μια ομάδα ερευνητών που εργάζεται στην Ιατρική Σχολή του Χάρβαρντ βρήκε στοιχεία που υποδηλώνουν ότι οι ασθενείς που υποβάλλονται σε σοβαρές λοιμώξεις COVID-19 μπορεί να εμφανίζουν συμπτώματα γήρανσης σε τμήματα του εγκεφάλου τους. Στην εργασία τους που δημοσιεύεται στο περιοδικό Nature Aging, η Μαρία Μαυρικάκη, ο Jonathan Lee, ο Isaac Solomon και ο Frank Slack περιγράφουν τις αναλύσεις τους σε εγκεφαλικό ιστό από θανόντες ασθενείς και τι έμαθαν. Καθώς η πανδημία συνεχίζεται, αν και σε πολύ λιγότερο διαδεδομένη μορφή, οι επιστήμονες συνεχίζουν να μελετούν τις επιπτώσεις του ιού SARS-CoV-2. Σε αυτή τη νέα προσπάθεια, αφού διάβασαν αναφορές που έδειχναν ότι ορισμένοι άνθρωποι με σοβαρά συμπτώματα παρουσίασαν γνωστική έκπτωση, οι ερευνητές έριξαν μια πιο προσεκτική ματιά στους εγκεφάλους ανθρώπων που πέθαναν από σοβαρές λοιμώξεις COVID-19.

Η εργασία περιελάμβανε τη συλλογή δειγμάτων εγκεφαλικού ιστού από τους φλοιούς 21 ανθρώπωνπου είχαν πεθάνει από μόλυνση COVID-19. Στη συνέχεια συνέκριναν αυτά τα δείγματα με δείγματα 22 άλλων ανθρώπων που είχαν πεθάνει αλλά δεν είχαν ποτέ πάθει COVID-19. Τα συνέκριναν επίσης με μια άλλη ομάδα ελέγχου ατόμων που δεν είχαν ποτέ πάθει COVID-19 αλλά είχαν πεθάνει από άλλες αιτίες αφού τους είχαν τοποθετήσει αναπνευστήρα – μια παρέμβαση που είναι γνωστό ότι προκαλεί αρνητικές παρενέργειες. Κατά τη σύγκρισή τους, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι τα στοιχεία ενεργοποίησης γονιδίων στον εγκέφαλο που σχετίζονται με τη φλεγμονή ήταν συχνότερα στα άτομα που είχαν πεθάνει από τη μόλυνση COVID-19 από ό,τι σε οποιαδήποτε από τις άλλες δύο ομάδες. Διαπίστωσαν επίσης ότι τα γονίδια που σχετίζονται με τη νόηση και το σχηματισμό συνδέσεων μεταξύ των κυττάρων του εγκεφάλου ήταν λιγότερο ενεργά.

Στη συνέχεια, οι ερευνητές συνέκριναν τα δείγματα εγκεφάλου από τους ασθενείς με COVID-19 που ελήφθησαν για μια άλλη ομάδα ανθρώπων που είχαν πεθάνει από άλλες αιτίες, μερικοί από τους οποίους ήταν σχετικά νέοι και μερικοί από τους οποίους ήταν άνω των 71 ετών. Διαπίστωσαν ομοιότητες μεταξύ της αλλαγής της γονιδιακής δραστηριότητας στους ασθενείς με COVID-19 και σε εκείνους που ήταν άνω των 71 ετών. Οι ερευνητές αναγνωρίζουν ότι η εργασία τους είναι μόνο ένα πρώτο βήμα προς την κατεύθυνση της σαφούς σύνδεσης μεταξύ των λοιμώξεων COVID-19 και της πρόωρης γήρανσης του εγκεφάλου και σημειώνουν ότι οι ίδιοι και άλλοι εργάζονται ήδη σε περισσότερες μελέτες. Σημειώνουν επίσης ότι οι φλεγμονώδεις αλλαγές στον εγκέφαλο μπορεί να οφείλονται στη φλεγμονή που προκάλεσε η λοίμωξη και όχι στον ίδιο τον ιό.

 

 

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Διαπίστωσαν επίσης ότι οι συσχετίσεις που σχετίζονται με τη σχιζοφρένεια ήταν οι πιο συχνές – εμπλέκονταν σχεδόν στις μισές από όλες όσες ανακαλύφθηκαν

Πανεπιστήμιο Vrije Άμστερνταμ: Μια ομάδα ερευνητών από το Πανεπιστήμιο Vrije του Άμστερνταμ (Vrije Universiteit Amsterdam) στις Κάτω Χώρες και τη Διοίκηση Βετεράνων στις ΗΠΑ διεξήγαγε μια μελέτη συσχέτισης ευρέως γονιδιώματος που εξέτασε τη γενετική επικάλυψη μεταξύ 12 κοινών ψυχιατρικών διαταραχών. Η ομάδα περιγράφει τη σκιαγράφηση του προφίλ πλειοτροπικών γενετικών περιστατικών σε 12 κοινές ψυχιατρικές διαταραχές στη δημοσίευσή τους στο περιοδικό ‘Γενετική της Φύσης’ (Nature Genetics). Πριν από πολλά χρόνια, οι ψυχίατροι και άλλοι επαγγελματίες της ιατρικής προτιμούσαν να θεωρούν τις ψυχιατρικές παθήσεις ως ξεχωριστές ασθένειες, άσχετες μεταξύ τους. Πιο πρόσφατα, τα ευρήματα της γενετικής που εμπλέκονται στις ψυχιατρικές διαταραχές έδειξαν ότι όχι μόνο κάποιες από αυτές σχετίζονται, αλλά κάποιες έχουν αλληλοεπικάλυψη, γεγονός που υποδηλώνει ότι ασθένειες όπως ο αυτισμός μπορεί να έχουν πολλαπλές μορφές, δημιουργώντας ένα φάσμα ασθενειών.

Σε αυτή τη νέα προσπάθεια, η ερευνητική ομάδα διεξήγαγε διασταυρούμενη εξέταση 12 ψυχιατρικών διαταραχών, αναζητώντας συγκεκριμένα γενετική επικάλυψη. Η εργασία τους περιελάμβανε τη διεξαγωγή μιας μετα-ανάλυσης διασταυρούμενων χαρακτηριστικών για να μελετήσουν την επίδραση των πολυμορφισμών ενός νουκλεοτιδίου (SNPs), των γονιδίων γενικά, των κυττάρων, των μονοπατιών και των τύπων ιστών που μπορεί να μοιράζονται οι 12 διαταραχές Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας (Attention deficit hyperactivity disorder)(ADHD), αλκοολισμός, ανορεξία, αγχώδης διαταραχή, αυτισμός, διπολισμός, κατάθλιψη, ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή, διαταραχή μετατραυματικού στρες, σχιζοφρένεια και σύνδρομο Tourette. Η ανάλυση διεξήχθη με τη χρήση δημοσίως διαθέσιμων στατιστικών στοιχείων για τις υπό μελέτη διαταραχές και οδήγησε στην ανακάλυψη μιας μεγάλης διακύμανσης στη γενετική ισχύ των σημάτων που σχετίζονται με τις διαταραχές. Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν επίσης λογισμικό που παρείχε το Εικονικό Εργαστήριο Γενετικής Πολύπλοκων Χαρακτηριστικών του Ινστιτούτου Ιατρικών Ερευνών Berghofer του Πανεπιστημίου του Κουίνσλαντ/QIMR για να αναζητήσουν γενετική επικάλυψη στις διαταραχές. Επιπλέον, διεξήγαγαν λειτουργική χαρτογράφηση και σχολιασμό για την αναζήτηση τόπων που σχετίζονται με πολυμορφισμό ενός μόνο νουκλεοτιδίου SNPs που ανακαλύφθηκαν στην ανάλυση διασταυρούμενων χαρακτηριστικών.

Οι ερευνητές βρήκαν πάνω από τρεις δεκάδες γονίδια και πολλαπλούς γονιδιωματικούς τόπους κινδύνου που φάνηκε να συμπίπτουν με επικαλυπτόμενες συσχετίσεις μεταξύ των διαταραχών. Βρήκαν επίσης συσχετίσεις που δεν ήταν επικαλυπτόμενες, αλλά είχαν κοινά μονοπάτια και πολλαπλούς τύπους νευρικών κυττάρων. Παρόλα αυτά, δεν μπόρεσαν να βρουν κανένα πολυμορφισμό ενός μόνο νουκλεοτιδίου SNP ή τόπο που θα μπορούσε να συσχετιστεί οριστικά με περισσότερες από δύο από τις 12 διαταραχές – και μόνο με δύο γονίδια. Διαπίστωσαν επίσης ότι οι συσχετίσεις που σχετίζονται με τη σχιζοφρένεια ήταν οι πιο συχνές – εμπλέκονταν σχεδόν στις μισές από όλες όσες ανακαλύφθηκαν.

 

 

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Η ερμηνεία των ευρημάτων που συγκέντρωσε η εν λόγω ομάδα ερευνητών στο πλαίσιο των διαχωριστικών καταστάσεων δεν είναι εύκολη, λόγω των προφανών προκλήσεων για τον ασφαλή προσδιορισμό του κατά πόσον τα ποντίκια βιώνουν αυτές τις καταστάσεις ή όχι.

Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια: Τα ανθρώπινα όντα μπορούν μερικές φορές να βιώσουν διαχωριστικές καταστάσεις, στιγμές κατά τις οποίες αισθάνονται αποσυνδεδεμένοι από το σώμα τους και τον κόσμο γύρω τους. Ενώ οι καταστάσεις αυτές έχουν συνδεθεί με πολλές ψυχιατρικές παθήσεις, μπορούν επίσης να προκληθούν από τη λήψη ορισμένων νόμιμων και παράνομων ναρκωτικών. Ένα από τα πιο γνωστά ναρκωτικά που προκαλούν αποστασιοποίηση είναι η κεταμίνη, ένα αναισθητικό που χρησιμοποιείται συνήθως για την καταστολή ασθενών ή τη μείωση του πόνου που προκύπτει από ιατρικές διαδικασίες. Τα τελευταία χρόνια έχει επίσης διαπιστωθεί ότι η κεταμίνη αποτελεί δυνητικά πολύτιμη θεραπεία για ορισμένες περιπτώσεις κατάθλιψης.

Ενώ αρκετές μελέτες έχουν διερευνήσει τις θεραπευτικές επιδράσεις αυτού του ισχυρού αναισθητικού, μέχρι στιγμής είναι πολύ λίγα γνωστά για τους κυτταρικούς και νευρωνικούς μηχανισμούς πίσω από τις διαχωριστικές καταστάσεις που προκαλεί. Μια εργασία μιας ομάδας ερευνητών του Πανεπιστημίου της Πενσυλβάνια, που δημοσιεύθηκε πρόσφατα στο Nature Neuroscience, μπορεί να ρίξει λίγο φως σε αυτές τις μέχρι τώρα ασύλληπτες διαδικασίες. “Ως αναισθησιολόγοι, χρησιμοποιούμε συστηματικά την κεταμίνη για τις αξιόπιστες αναισθητικές της ιδιότητες κατά τη διάρκεια χειρουργικών επεμβάσεων”, δήλωσε ο Joseph Cichon MD Ph.D., ένας από τους ερευνητές που πραγματοποίησαν τη μελέτη. “Οι ασθενείς αυτοί συχνά βιώνουν παραισθήσεις, όπως η αίσθηση ότι βρίσκονται εκτός του σώματός τους, όταν ξυπνούν από την αναισθησία. Από το αυξανόμενο έργο των ψυχιάτρων σχετικά με την κεταμίνη, γνωρίζουμε ότι χαμηλότερες δόσεις κεταμίνης έχουν επίσης χρησιμοποιηθεί με επιτυχία για τη θεραπεία της κατάθλιψης και άλλων συναφών ψυχιατρικών καταστάσεων”.

Προηγούμενες έρευνες υποδηλώνουν ότι οι ασθενείς που βιώνουν διαχωριστικές καταστάσεις και ψευδαισθήσεις μετά τη λήψη κεταμίνης μπορεί να είναι πιο πιθανό να αποκομίσουν και τα αντικαταθλιπτικά της οφέλη. Ο βασικός στόχος της πρόσφατης εργασίας του Cichon και των συνεργατών του ήταν να κατανοήσουν καλύτερα τη νευρωνική δραστηριότητα και τους μηχανισμούς που διέπουν τις διαχωριστικές καταστάσεις που προκαλούνται από την κεταμίνη. “Ένα άλλο ενδιαφέρον πράγμα σχετικά με την κεταμίνη είναι ότι ενώ το φάρμακο παραμένει στο σύστημα για μόλις μία ώρα περίπου μετά την ένεση, τα θεραπευτικά αποτελέσματα στην κατάθλιψη μπορεί να διαρκέσουν έως και δύο εβδομάδες”, δήλωσε ο Alex Proekt MD Ph.D., άλλος ερευνητής που συμμετείχε στη μελέτη. “Αυτή η παρατεταμένη επίδραση πιστεύεται ότι οφείλεται στη συναπτική πλαστικότητα που προκαλείται μετά από μια εφάπαξ δόση κεταμίνης μέσω ελάχιστα κατανοητών μηχανισμών. Είναι πιθανό ότι, αν κατανοήσουμε τη φύση των οξέων αλλαγών στη νευρωνική δραστηριότητα που προκαλεί η κεταμίνη, να αρχίσουμε να καταλαβαίνουμε γιατί η κεταμίνη και άλλα φάρμακα που είναι γνωστό ότι μεταβάλλουν την αισθητηριακή αντίληψη φαίνεται να προκαλούν διαρκή συναπτική πλαστικότητα στον εγκέφαλο”.

Για να εξετάσουν τους μηχανισμούς πίσω από τις διαχωριστικές καταστάσεις που προκαλούνται από την κεταμίνη, ο Cichon και οι συνεργάτες του πραγματοποίησαν ένα πείραμα σε ποντίκια. Συγκεκριμένα, χορήγησαν στα ποντίκια μια δόση κεταμίνης που προβλεπόταν ότι θα προκαλούσε διαχωριστικές καταστάσεις και στη συνέχεια παρατήρησαν την εγκεφαλική τους δραστηριότητα με τη χρήση μικροσκοπίας δύο φωτονίων. Πρόκειται για μια τεχνική απεικόνισης που επιτρέπει στους επιστήμονες να απεικονίζουν συνεχώς τα ίδια μεμονωμένα κύτταρα ή νευρώνες στον εγκέφαλο ενός ζωντανού ζώου κατά τη διάρκεια αρκετών λεπτών ή ημερών. “Για να απεικονίσουμε τη νευρωνική δραστηριότητα, εκφράσαμε έναν φθορίζοντα αισθητήρα ασβεστίου που ονομάζεται GCaMP6 σε συγκεκριμένους τύπους κυττάρων”, εξήγησε ο Cichon. “Αυτή η πρωτεΐνη αλλάζει την ένταση του φθορισμού της ανάλογα με τη συγκέντρωση ασβεστίου στον νευρώνα, η οποία αυξάνεται και μειώνεται με τη νευρωνική πυροδότηση. Με την απεικόνιση των διακυμάνσεων του σήματος φθορισμού σε μεμονωμένους νευρώνες, μπορέσαμε έτσι να απεικονίσουμε πώς η κεταμίνη μεταβάλλει τα πρότυπα νευρωνικής δραστηριότητας μεμονωμένων νευρώνων”. Όταν ανέλυσαν τις νευρικές καταγραφές που συνέλεξαν, ο Cichon και οι συνεργάτες του διαπίστωσαν ότι η κεταμίνη “άλλαξε” τη φλοιώδη δραστηριότητα στον εγκέφαλο των ποντικών. Με άλλα λόγια, νευρώνες που προηγουμένως ήταν πολύ ενεργοί καταστέλλονταν και νευρώνες που προηγουμένως ήταν σιωπηλοί ενεργοποιούνταν αυθόρμητα.

“Κατά τη διάρκεια της φυσιολογικής εγρήγορσης, ορισμένοι νευρώνες είναι ενεργοί ενώ άλλοι είναι σε ηρεμία”, εξήγησε ο Cichon. “Υπό την επίδραση της κεταμίνης, σύμφωνα με προηγούμενες εργασίες, διαπιστώνουμε ότι περίπου το ίδιο κλάσμα νευρώνων είναι ενεργό. Ωστόσο, το εκπληκτικό είναι ότι οι νευρώνες που είναι ενεργοί υπό την επίδραση της κεταμίνης είναι αυτοί που κανονικά είναι σιωπηλοί. Αντίθετα, οι κανονικά ενεργοί νευρώνες καταστέλλονται από την κεταμίνη”. Η ερμηνεία των ευρημάτων που συγκέντρωσε η εν λόγω ομάδα ερευνητών στο πλαίσιο των διαχωριστικών καταστάσεων δεν είναι εύκολη, λόγω των προφανών προκλήσεων για τον ασφαλή προσδιορισμό του κατά πόσον τα ποντίκια βιώνουν αυτές τις καταστάσεις ή όχι. Παρ’ όλα αυτά, ο Cichon και οι συνεργάτες του εντόπισαν δύο διαφορετικούς πληθυσμούς νευρώνων του φλοιού, έναν που είναι ενεργός κατά τη διάρκεια της εγρήγορσης, αλλά καταστέλλεται από την κεταμίνη, και έναν άλλο που είναι αρχικά σιωπηλός, αλλά ενεργοποιείται υπό την επίδραση του φαρμάκου.

 

 

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Καθώς ο κόσμος συνεχίζει να θερμαίνεται, ο μόνιμος παγετός που ξεπαγώνει απελευθερώνει οργανική ύλη που έχει παγώσει εδώ και χιλιετίες, συμπεριλαμβανομένων βακτηρίων και ιών – μερικοί που μπορούν ακόμα να αναπαραχθούν.

Αυτή η τελευταία εργασία έγινε από μια ομάδα επιστημόνων από τη Γαλλία, τη Γερμανία και τη Ρωσία. κατάφεραν να αναζωογονήσουν 13 ιούς –με εξωτικά ονόματα όπως ο Pandoravirus και ο Pacmanvirus– που προήλθαν από επτά δείγματα του μόνιμου παγετού της Σιβηρίας.

Υποθέτοντας ότι τα δείγματα δεν είχαν μολυνθεί κατά την εκχύλιση (πάντα είναι δύσκολο να το εγγυηθούμε), αυτά θα αντιπροσώπευαν πράγματι βιώσιμους ιούς που προηγουμένως είχαν αναπαραχθεί μόνο πριν από δεκάδες χιλιάδες χρόνια.

Δεν είναι η πρώτη φορά που ανιχνεύεται βιώσιμος ιός σε δείγματα μόνιμου παγετού.

Προηγούμενες μελέτες έχουν αναφέρει την ανίχνευση ενός Pithovirus και ενός Mollivirus .

Στην προεκτύπωσή τους (μελέτη που δεν έχει ακόμη αναθεωρηθεί από άλλους επιστήμονες), οι συγγραφείς δηλώνουν ότι «είναι θεμιτό να εξετάζουμε τον κίνδυνο τα αρχαία υιικά σωματίδια να παραμείνουν μολυσματικά και να επανέλθουν στην κυκλοφορία από την απόψυξη των αρχαίων στρωμάτων του μόνιμου παγετού».

Τι γνωρίζουμε μέχρι στιγμής για τον κίνδυνο αυτών των λεγόμενων «ιών ζόμπι»;

Όλοι οι ιοί που έχουν καλλιεργηθεί μέχρι τώρα από τέτοια δείγματα είναι γιγάντιοι ιοί DNA που επηρεάζουν μόνο τις αμοιβάδες.

Απέχουν πολύ από ιούς που επηρεάζουν τα θηλαστικά, πόσο μάλλον τον άνθρωπο και είναι πολύ απίθανο να αποτελέσουν κίνδυνο για τον άνθρωπο.

Ωστόσο, ένας τέτοιος μεγάλος ιός που μολύνει αμοιβάδες, που ονομάζεται mimivirus Acanthamoeba polyphaga , έχει συνδεθεί με πνευμονία στους ανθρώπους . Αλλά αυτή η συσχέτιση απέχει πολύ από το να αποδειχθεί.

Επομένως, δεν φαίνεται ότι οι ιοί που καλλιεργούνται από δείγματα μόνιμου παγετού αποτελούν απειλή για τη δημόσια υγεία.

Ένας πιο σχετικός τομέας ανησυχίας είναι ότι καθώς ο μόνιμος παγετός ξεπαγώνει θα μπορούσε να απελευθερώσει τα πτώματα των μακροχρόνιων νεκρών που μπορεί να είχαν πεθάνει από μια μολυσματική ασθένεια και έτσι να απελευθερώσει αυτή τη μόλυνση πίσω στον κόσμο .

Η μόνη ανθρώπινη μόλυνση που έχει εξαλειφθεί παγκοσμίως είναι η ευλογιά και η επανεισαγωγή της ευλογιάς, ειδικά σε δυσπρόσιτες τοποθεσίες, θα μπορούσε να είναι μια παγκόσμια καταστροφή.

Ενδείξεις μόλυνσης από ευλογιά έχουν ανιχνευθεί σε πτώματα από ταφές μόνιμου παγετού αλλά «μόνο μερικές αλληλουχίες γονιδίων» τόσο σπασμένα κομμάτια ιού που δεν μπορούσαν να μολύνουν κανέναν.

Ο ιός της ευλογιάς, ωστόσο, επιβιώνει καλά όταν καταψύχεται στους -20°C, αλλά ακόμα μόνο για μερικές δεκαετίες και όχι για αιώνες .

Τις τελευταίες δύο δεκαετίες, οι επιστήμονες έχουν εκταφεί τα πτώματα ανθρώπων που πέθαναν από την ισπανική γρίπη και θάφτηκαν σε έδαφος που πλήττεται από μόνιμο παγετό στην Αλάσκα και το Σβάλμπαρντ της Νορβηγίας.

Ο ιός της γρίπης μπόρεσε να προσδιοριστεί η αλληλουχία αλλά όχι να καλλιεργηθεί από τους ιστούς αυτών των νεκρών ανθρώπων.

Οι ιοί της γρίπης μπορούν να επιβιώσουν κατεψυγμένοι για τουλάχιστον ένα χρόνο όταν είναι παγωμένοι, αλλά πιθανώς όχι αρκετές δεκαετίες .

Ανησυχία για τα βακτήρια

Ωστόσο, άλλοι τύποι παθογόνων, όπως τα βακτήρια, θα μπορούσαν να είναι πρόβλημα. Με την πάροδο των ετών, υπήρξαν πολλές επιδημίες άνθρακα (μια βακτηριακή ασθένεια που επηρεάζει τα ζώα και τους ανθρώπους) που επηρεάζουν τους τάρανδους στη Σιβηρία.

Υπήρξε ένα ιδιαίτερα μεγάλο ξέσπασμα το 2016 που οδήγησε στον θάνατο 2.350 ταράνδων .

Αυτό το ξέσπασμα συνέπεσε με ένα ιδιαίτερα ζεστό καλοκαίρι, το οποίο οδήγησε στην άποψη ότι ο άνθρακας που απελευθερώθηκε από την απόψυξη του μόνιμου παγετού μπορεί να πυροδότησε το ξέσπασμα.

Τα εντοπισμένα κρούσματα άνθρακα που επηρεάζουν τους τάρανδους στη Σιβηρία χρονολογούνται από το 1848 .

Σε αυτά τα κρούσματα, οι άνθρωποι επηρεάζονταν επίσης συχνά από την κατανάλωση νεκρών ταράνδων. Αλλά άλλοι έχουν επισημάνει εναλλακτικές θεωρίες για αυτές τις εστίες που δεν βασίζονται απαραίτητα στην απόψυξη του μόνιμου παγετού , όπως η διακοπή του εμβολιασμού κατά του άνθρακα και ο υπερπληθυσμός από τάρανδους.

Ακόμα κι αν η απόψυξη του μόνιμου παγετού πυροδοτούσε κρούσματα άνθρακα που είχαν σοβαρές επιπτώσεις στον τοπικό πληθυσμό, η μόλυνση από άνθρακα των φυτοφάγων είναι ευρέως διαδεδομένη παγκοσμίως και τέτοιες τοπικές εστίες είναι απίθανο να πυροδοτήσουν πανδημία.

«Καμπανάκι» για την ανθεκτικότητα των μικροβιακών οργανισμών

Μια άλλη ανησυχία είναι κατά πόσον μικροβιακά ανθεκτικοί οργανισμοί θα μπορούσαν να απελευθερωθούν στο περιβάλλον από την απόψυξη του μόνιμου παγετού.

Υπάρχουν καλές ενδείξεις από πολλές μελέτες ότι γονίδια μικροβιακής αντοχής μπορούν να ανιχνευθούν σε δείγματα μόνιμου παγετού.

Τα γονίδια ανθεκτικότητας είναι το γενετικό υλικό που επιτρέπει στα βακτήρια να γίνουν ανθεκτικά στα αντιβιοτικά και μπορούν να εξαπλωθούν από το ένα βακτήριο στο άλλο.

Αυτό δεν πρέπει να προκαλεί έκπληξη, καθώς πολλά γονίδια αντιμικροβιακής αντοχής έχουν εξελιχθεί από οργανισμούς του εδάφους που προηγούνται της αντιμικροβιακής εποχής.

Ωστόσο, το περιβάλλον, ειδικά τα ποτάμια, είναι ήδη πολύ μολυσμένο με μικροβιακά ανθεκτικούς οργανισμούς και γονίδια ανθεκτικότητας .

Επομένως, είναι αμφίβολο ότι τα βακτήρια μικροβιακής αντοχής που αποψύχονται από τον μόνιμο παγετό θα συνέβαλαν σε μεγάλο βαθμό στην ήδη μεγάλη αφθονία γονιδίων μικροβιακής αντοχής ήδη στο περιβάλλον μας.

 

 

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Παρατείνεται η διάρκεια των συμβάσεων εργασίας ορισμένου χρόνου των ιατρών έως τέλος Μαρτίου 2023 μειώνοντας κι άλλο τον χρόνο ειδικότητας, εφόσον οι ιατροί έχουν τοποθετηθεί σε κενή θέση ειδικευομένου , στην οποία έχουν κάνει αίτηση να ειδικευτούν μέσω εκπαιδευτικού προγράμματος, σύμφωνα με βεβαίωση του Διευθυντή της οικείας κλινικής, σύμφωνα με το νέο νομοσχέδιο του Υπουργείου Υγείας.

Όπως αναφέρεται, η παράταση των συμβάσεων δεν μεταβάλλει τον χαρακτήρα της σχέσης εργασίας βάσει της οποίας προσλήφθηκαν οι απασχολούμενοι στις θέσεις αυτές και δεν προσμετράται στο ανώτατο χρονικό διάστημα των είκοσι τεσσάρων (24) μηνών.

Επίσης, η δυνατότητα άμεσης πρόσληψης των ιατρών όλων των ειδικοτήτων, οι οποίοι βρίσκονται υπό διορισμό, αλλά δεν έχει εκδοθεί ακόμη η απόφαση τοποθέτησής τους από το Υπουργείο Υγείας, αναμένεται να πάρει επίσης παράταση μέχρι το τέλος του Μάρτη 2023.

Παράλληλα, σύμφωνα με το Άρθρο 71 του νομοσχεδίου – «Ενταλματοποίηση και καταβολή δεδουλευμένων εφημεριών», προχωράει και η πληρωμή εφημεριών των γιατρών.

 

 

Πηγη: https://www.news4health.gr/