Συντάκτης: grammateia

Οι μελέτες για τα οφέλη που έχει η κάνναβη στην αντιμετώπιση του πόνου κερδίζουν θετική δημοσιότητα, ανεξάρτητα από τα αποτελέσματά τους, όπως διαπιστώνει μελέτη του Ινστιτούτου Καρολίνσκα στη Σουηδία, με τους ερευνητές να προειδοποιούν για εσφαλμένες εντυπώσεις.

Όπως αναφέρουν οι ερευνητές στην επιθεώρηση JAMA Network Open, η ανασκόπηση της διαθέσιμης βιβλιογραφίας δείχνει ότι η κάνναβη είναι περίπου το ίδιο αποτελεσματική ως αναλγητικό όσο το placebo –δηλαδή όχι και τόσο αποτελεσματική.

«Βλέπουμε ότι οι μελέτες για την κάνναβη συχνά περιγράφονται με θετικούς όρους στα μέσα ενημέρωσης ανεξαρτήτως των αποτελεσμάτων τους» λέει ο Φίλιπ Γκέντιν, πρώτος συγγραφέας της μελέτης.

«Αυτό είναι προβληματικό και μπορεί να επηρεάσει τις προσδοκίες όσον αφορά την επίδραση της θεραπείας κάνναβης στον πόνο. Όσο μεγαλύτερο είναι το υποτιθέμενο όφελος της θεραπείας, τόσο περισσότερο γίνονται ανεκτές οι δυνητικές βλάβες».

Η μελέτη βασίστηκε σε ανάλυση 20 προηγούμενων ερευνών που συνέκριναν την κάνναβη με ψευδοφάρμακο σε συνολικά 1.500 εθελοντές.

Όπως διαπιστώθηκε, δεν υπάρχει διαφορά στη μείωση του πόνου μεταξύ κάνναβης και placebo, όπως έδειξε εξάλλου και μια άλλη πρόσφατη μετα-ανάλυση.

Αναλγητική επίδραση

Στη συνέχεια οι ερευνητές εξέτασαν τη σχέση ανάμεσα στο μέγεθος της αναλγητικής επίδρασης που μετρήθηκε σε κάθε μελέτη με την κάλυψη που έλαβε η μελέτη στα μέσα μαζικής ενημέρωσης.

Η προβολή σε μέσα ενημέρωσης βασίστηκε στο εργαλείο Altmetric, το οποίο καλύπτει άρθρα σε συμβατικά μέσα ενημέρωσης, ιστολόγια και κοινωνικά δίκτυα. Η εγκυρότητα κάθε μελέτης εκτιμήθηκε με βάση τις παραπομπές άλλων ερευνητών.

Συνολικά 136 ειδησεογραφικά άρθρα κατηγοριοποιήθηκαν ως θετικά, αρνητικά ή ουδέτερα, ανάλογα με το πώς παρουσιάζονταν τα ευρήματα όσον αφορά την αναλγητική δράση της κάνναβης.

Η ανάλυση έδειξε ότι οι μελέτες για την κάνναβη αποκτούν κατά μέσο όρο μεγαλύτερη δημοσιότητα από άλλες δημοσιευμένες μελέτες. Η κάλυψη ήταν εκτεταμένη ανεξάρτητα της αποτελεσματικότητας της κάνναβης σε σχέση με το placebo.

Επιπλέον, διαπιστώθηκε ότι δεν υπάρχει σύνδεση ανάμεσα στην αποτελεσματικότητα που ανέφερε κάθε μελέτη με το ποσοστό των θετικών άρθρων για τη μελέτη.

Οι ερευνητές αναγνωρίζουν ότι η μελέτη πάσχει από ορισμένους περιορισμούς, καθώς συνδύασε μελέτες διαφορετικού σχεδιασμού.

Τα ευρήματα όμως υποδεικνύουν ότι το ευρύ κοινό πρέπει να αντιμετωπίζει με επιφυλακτικότητα τους ισχυρισμούς για θαύματα στην αντιμετώπιση του πόνου.

Πηγή: https://healthpharma.gr/

Τα κύρια ευρήματα της μελέτης που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό New England Journal of Medicine για το νέο φάρμακο Lecanemab κατά της νόσου Αλτσχάιμερ συνοψίζει ο Καθηγητής Νευρολογίας της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ στο Αιγινήτειο Νοσοκομείο, Νίκος Σκαρμέας.

Οι φαρμακευτικές εταιρείες Eisai (Ιαπωνία) και Biogen (ΗΠΑ) παρουσίασαν στις 30 Νοεμβρίου 2022 στο συνέδριο Clinical Trials on Alzheimer’s Disease (CTAD), στο Σαν Φρανσίσκο της Καλιφόρνια τα αποτελέσματα από τη μεγάλη παγκόσμια επιβεβαιωτική κλινική μελέτη Φάσης 3 “Clarity AD” του Lecanemab.

Πρόκειται για ένα ερευνητικό αντίσωμα κατά του του β αμυλοειδούς (Αβ) για τη θεραπεία της ήπιας νοητικής διαταραχής (MCI) και της ήπιας άνοια τύπου Αλτσχάιμερ (AD) (συλλογικά γνωστή ως πρώιμη AD) με επιβεβαιωμένη παρουσία παθολογίας αμυλοειδούς στον εγκέφαλο.

Η μελέτη δημοσιεύτηκε στο περιοδικό New England Journal of Medicine και ο καθηγητής Νευρολογίας της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ (νοσοκομείο “Αιγινήτειο”) Νίκος Σκαρμέας, συνοψίζει τα κύρια ευρήματα της μελέτης.

Οι διαφορές…

Η μελέτη ήταν διάρκειας 1,5 έτους και περιέλαβε τυχαιοποίση 1.795 ασθενών με πρώιμη AD (ομάδα Lecanemab: 898 ομάδα εικονικού φαρμάκου: 897) σε 235 τοποθεσίες στη Βόρεια Αμερική, την Ευρώπη και την Ασία. Οι συμμετέχοντες τυχαιοποιήθηκαν 1:1 για να λάβουν είτε εικονικό φάρμακο είτε Lecanemab ενδοφλέβια κάθε δύο εβδομάδες.

Σε σχέση με την ομάδα του εικονικού φαρμάκου, η ομάδα που έλαβε Lecanemab παρουσίασε επιβράδυνση της νοητικής έκπτωσης κατά 27%. Η διαφορά στους ρυθμούς νοητικής έκπτωσης ανάμεσα στο εικονικό φάρμακο και το Lecanemab άρχισε ήδη να παρατηρείται ήδη από τους πρώτους έξι μήνες και παρουσίασε σταδιακή αύξηση με την πρόοδο της μελέτης. Η θεραπεία με Lecanemab έδειξε 31% χαμηλότερο κίνδυνο εξέλιξης στο επόμενο στάδιο της νόσου.

Με τη χρήση στατιστικών μοντέλων εκτιμάται ότι οι ασθενείς στην ομάδα του lecanemab χρειάζονται 25,5 μήνες για να πέσουν στο ίδιο νοητικό επίπεδο με αυτό που οι ασθενείς του εικονικού φαρμάκου φτάνουν στους 18 μήνες, υποδηλώνοντας επιβράδυνση της νοητικής εξέλιξης κατά 7,5 μήνες.

Επιπροσθέτως παρατηρήθηκε σημαντική μείωση στο φορτίου του αμυλοειδούς στον εγκέφαλο στους ασθενείς που έλαβαν Lecanemab σε σχέση με αυτούς που έλαβαν εικονικό φάρμακο. Παρόμοιες θετικές επιδράσεις σημειώθηκαν και για άλλους βιοδείκτες της νόσου.

Οι πιο σημαντικές ανεπιθύμητες ενέργειες ήταν εγκεφαλικές αιμορραγίες (Lecanemab: 17,3% εικονικό φάρμακo: 9,0%), και εγκεφαλικό οίδημα (Lecanemab: 12,6%, εικονικό φάρμακο: 1,7%).

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τη μελέτη, δείτε τη σχετική δημοσίευση: van Dyck, C. H., et al. (2022). “Lecanemab in Early Alzheimer’s Disease.” New England Journal of Medicine.

Για βαθύτερη κατανόηση και περαιτέρω εκπαίδευση και πληροφορίες ως προς την άνοια και τη νόσο Αλτσχάιμερ, δείτε το εξ’ αποστάσεως επιμορφωτικό πρόγραμμα “Άνοια και Νόηση: Πρόληψη, Αντιμετώπιση και Διάγνωση” του ΕΚΠΑ: https://alz.cce.uoa.gr/.

Πηγη: https://healthpharma.gr/

Τα φάρμακα για τον διαβήτη όπως η σεμαγλουτίδη και η λιραγλουτίδη που χορηγούνται σε υψηλότερες δόσεις, έχουν αποδειχθεί αποτελεσματικά για την απώλεια βάρους, ανοίγοντας το δρόμο για τη μάχη κατά της παχυσαρκίας.

Κλινική δοκιμή που δημοσιεύθηκε στο New England Journal of Medicine το 2021 έδειξε ότι η σεμαγλουτίδη οδήγησε σε μέση απώλεια βάρους 15% σε μια ομάδα σχεδόν 2.000 ασθενών και το ένα τρίτο της ομάδας μελέτης έχασε περισσότερο από το 20% του βάρους του.

Αυτά τα φάρμακα μιμούνται τις ινκρετίνες, τις ορμόνες που παράγονται από το σώμα μας όταν τρώμε. Διεγείρουν επίσης την παραγωγή ινσουλίνης από το πάγκρεας και μειώνουν τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα, γεγονός που τα καθιστά χρήσιμα για τη θεραπεία του διαβήτη. Καθώς ρυθμίζουν τι συμβαίνει στο σώμα όταν προσλαμβάνεται τροφή, αυτά τα φάρμακα μειώνουν επίσης την όρεξη, παρατείνουν τον κορεσμό [το αίσθημα της πληρότητας] και αυξάνουν τον βασικό μεταβολικό ρυθμό [την ποσότητα ενέργειας που καταναλώνεται από ένα σώμα σε ηρεμία], αυξάνοντας έτσι τη θερμογένεση [τη διαδικασία παραγωγής θερμότητας του σώματος].

Η επιτυχία αυτών των φαρμάκων κάνει ορισμένους ειδικούς να αναρωτιούνται αν μπορούν να συνυπάρξουν με τα αποτελέσματα των διαδικασιών απώλειας βάρους όπως η βαριατρική χειρουργική επέμβαση και η ενδογαστρική τοποθέτηση μπαλονιών.

Θεραπεία του διαβήτη

Ο Rubén Nogueiras, ερευνητής στο Πανεπιστήμιο του Santiago de Compostela (Ισπανία), πιστεύει ότι αυτά τα φάρμακα θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για τη συνεχή θεραπεία της παχυσαρκίας, με τον ίδιο τρόπο που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία του διαβήτη. Η παχυσαρκία είναι μια χρόνια ασθένεια, οπότε θα περίμενε κανείς ότι η φαρμακευτική θεραπεία θα ήταν επίσης χρόνια. Αυτό εγείρει το ζήτημα των πιθανών παρενεργειών από μακροχρόνια χρήση, αλλά Nogueiras δεν θεωρεί αυτό πιθανό. «Η πιο συχνή παρενέργεια είναι η ναυτία κατά τη διάρκεια των δύο πρώτων εβδομάδων της θεραπείας, αλλά οι περισσότεροι ασθενείς αντιδρούν καλά στο φάρμακο. Μέχρι στιγμής, δεν έχουν βρεθεί σημαντικές παρενέργειες από τη μακροχρόνια χρήση κατά τη διάρκεια των εκτεταμένων κλινικών δοκιμών που έχουν διεξαχθεί», δήλωσε ο Nogueiras.

«Αυτά [τα φάρμακα] είναι ενώσεις που διεγείρουν τις φυσιολογικές οδούς στο σώμα μας, οπότε οι παρενέργειες είναι ελάχιστες. Εάν μια σεμαγλουτίδη επιβραδύνει την πέψη και κάνει τα τρόφιμα να παραμείνουν στο στομάχι περισσότερο, μπορεί να εμφανιστεί κάποια πεπτική δυσφορία, αλλά τίποτα περισσότερο», δήλωσε ο Guadalupe Sabio.

Η μελέτη

Τα φάρμακα κατά της παχυσαρκίας θα μπορούσαν να γίνουν ανάρπαστα. Εάν δεν καλύπτεται από ιδιωτικά προγράμματα ασφάλισης υγείας ή εθνικά συστήματα υγείας, το κόστος θα μπορούσε να αποτελέσει ανυπέρβλητο εμπόδιο για τους περισσότερους ανθρώπους. Ωστόσο, οι ειδικοί προειδοποιούν ότι αυτά τα φάρμακα ενδείκνυνται για άτομα που έχουν διαγνωστεί με χρόνια παχυσαρκία και δεν προορίζονται για όσους θέλουν απλώς να αδυνατίσουν λίγο για να φαίνονται καλά στην παραλία. Στη μελέτη που δοκίμασε την τιρζεπατίδη για τη θεραπεία της παχυσαρκίας, το μέσο βάρος των συμμετεχόντων ήταν 230 κιλά και ο μέσος δείκτης μάζας σώματος (ΔΜΣ) ήταν 38 [βάρος διαιρούμενο με το ύψος σε μέτρα στο τετράγωνο. Ένα άτομο με ΔΜΣ πάνω από 25 θεωρείται υπέρβαρο. Ένας ΔΜΣ πάνω από 30 δείχνει παχυσαρκία].

Η παχυσαρκία ξεκινά από τη μήτρα της μητέρας και εδραιώνεται μέσω συνηθειών που αναπτύχθηκαν κατά την πρώιμη παιδική ηλικία. Επιδεινώνεται περαιτέρω από τη μεγάλη προσφορά ανθυγιεινών τροφίμων που διατίθενται στα σούπερ μάρκετ και τον καθιστικό τρόπο ζωής που προκαλείται από τις κοινωνικές και τεχνολογικές αλλαγές. Η παχυσαρκία και ειδικά στις γυναίκες, που έχουν υποστεί σημαντική παραμέληση ή συναισθηματικό στρες κατά την παιδική ή εφηβική ηλικία, μπορεί να επηρεάσει τη διατροφική τους συμπεριφορά.

Η απώλεια βάρους δεν είναι δύσκολη

Η Azucena García Palacios, καθηγήτρια ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο Jaume I στο Castellón (Ισπανία) και μέλος του Ισπανικού Κέντρου Βιοϊατρικών Ερευνών στη Φυσιοπαθολογία της Παχυσαρκίας και της Διατροφής λέει ότι «η απώλεια βάρους δεν είναι δύσκολη – η διατήρησή της είναι το δύσκολο μέρος». Τα άτομα που είναι εξοπλισμένα με ενδογαστρικά μπαλόνια μερικές φορές αποτυγχάνουν να διατηρήσουν την απώλεια βάρους τους, κάτι που θα μπορούσε επίσης να συμβεί με φαρμακολογικές θεραπείες.

Συστηματικές μελέτες έχουν δείξει ότι τα άτομα με προηγούμενα ψυχολογικά προβλήματα έχουν πολύ χαμηλότερο ποσοστό επιτυχίας μετά από μια ενδογαστρική τοποθέτηση μπαλονιών. Οι παχύσαρκοι άνθρωποι έχουν περισσότερα προβλήματα ψυχικής υγείας και η ψυχολογική θεραπεία είναι μια μορφή υποστήριξης για άτομα που πρέπει να χάσουν βάρος λόγω ιατρικού προβλήματος. Για να λειτουργήσει, πρέπει να αξιολογηθούν οι ατομικές συνθήκες κάθε ασθενούς. Πρέπει πρώτα να δούμε τα τρωτά σημεία του ατόμου και να δούμε πού οδηγούν, ώστε να μπορέσουμε να αποφασίσουμε πώς θα ενεργήσουμε σε κάθε περίπτωση.

Τα εκπληκτικά θετικά αποτελέσματα των νέων φαρμάκων κατά της παχυσαρκίας είναι, σύμφωνα με τους ειδικούς, καλά νέα για άτομα με σοβαρά προβλήματα υγείας που προκαλούνται από το υπερβολικό βάρος. Αλλά πριν μπορέσουν να θεραπευτούν με αυτά τα φάρμακα, οι ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες υγείας και τα εθνικά συστήματα υγείας πρέπει πρώτα να αναγνωρίσουν ότι η παχυσαρκία είναι μια ασθένεια. Αυτό έχει ήδη συμβεί στο Ηνωμένο Βασίλειο. Το επόμενο βήμα θα ήταν το κόστος αυτών των φαρμάκων να καλυφθεί από την ασφάλιση υγείας και τα εθνικά συστήματα υγείας.

Πηγη: https://healthpharma.gr/

Πηγή: https://www.iatropedia.gr

“Δεν μπορείς να γεννάς εν έτει 2022 χωρίς γιατρό”, λέει η μαιευτήρας – γυναικολόγος Β. Βαϊτση και κάνει λόγο για απόπειρα αντιγραφής του αποτυχημένου βρετανικού μοντέλου.

Καμπανάκι κινδύνου για τα λεγόμενα “Κέντρα Φυσικού Τοκετού”, που προβλέπονται στο νομοσχέδιο για την δευτεροβάθμια υγεία, χτυπά ο Ιατρικός Σύλλογος Θεσσαλονίκης. Όπως υποστήριξαν ο πρόεδρος του Συλλόγου, Νίκος Νίτσας και το μέλος του διοικητικού συμβουλίου, χειρουργός μαιευτήρας – γυναικολόγος, Βιολέττα Βαϊτση , η προβλεπόμενη δυνατότητα λειτουργίας ανεξάρτητων κέντρων και εκτός νοσοκομείων, που θα μπορούν να πραγματοποιούν τοκετούς μόνο από μαίες, εγκυμονεί κινδύνους για την υγεία τόσο της επίτοκου όσο και του νεογνού σε περιπτώσεις επιπλοκών στη γέννα.

“Όλοι ξέρουμε πόσες φορές έχουν σωθεί και μητέρες και νεογνά σε καταστάσεις μαιευτικού επείγοντος”, ανέφερε η κ. Βαϊτση, υποστηρίζοντας πως η διαφωνία της δεν σχετίζεται με επαγγελματικά δικαιώματα και συντεχνιακά συμφέροντα των μαιευτήρων. “Εδώ πέρα τίθεται το θέμα της αξιοπρέπειας και του ασφαλούς τοκετού της Ελληνίδας. Δεν μπορείς να γεννάς εν έτει 2022 χωρίς γιατρό. Χωρίς νεογνολόγο, χωρίς αναισθησιολόγο κοντά σου”, τόνισε και πρόσθεσε: “Με μια δομή, η οποία θα είναι έστω και δέκα λεπτά από το νοσοκομείο, όταν το μαιευτικό επείγον είναι της τάξης των 2 – 3 λεπτών. Αν έχεις αποκόλληση πλακούντα σε δέκα λεπτά έχει πεθάνει και η μάνα και το παιδί”.

Αποτυχημένο βρετανικό μοντέλο

Η ίδια μίλησε για απόπειρα μεταφοράς στην Ελλάδα ανάλογου εγχειρήματος που εφαρμόζεται εδώ και πάνω από μια 20ετία στη Μεγάλη Βρετανία, με όχι καλά αποτελέσματα. “Εκεί φαίνεται ότι έχει αποτύχει, κάτι που φαίνεται από τα ποσοστά της περιγεννητικής νοσηρότητας, από τα ποσοστά τραυματικών τοκετών, από τα ποσοστά θανάτων κατά τον τοκετό. Και είναι σε μία διαδικασία επαναξιολόγησης ήδη στη Μ. Βρετανία”, είπε.

Έκανε λόγο για μια λάθος εκτίμηση του προσδοκώμενου οικονομικού οφέλους λόγω της μη παρουσίας γιατρού, καθώς οι επιπλοκές τελικά θα στοιχίσουν παραπάνω στο σύστημα υγείας. “Έχετε δει όλοι τα δημοσιεύματα για τους θανάτους στα νοσοκομεία της Αγγλίας και πόσα ανάπηρα παιδιά και πόσες γυναίκες με τραυματικούς τοκετούς. Όλα αυτά σημαίνουν και χρήματα και αποζημιώσεις για το Δημόσιο”, ανέφερε.

Αναφορικά με τον όρο “φυσικός τοκετός” που χρησιμοποίησε ο νομοθέτης, η κ. Βαϊτση τον χαρακτήρισε ως αδόκιμο νεολογισμό, θέμα που έθεσε με επιστολή της προς το Υπουργείο Υγείας και η Ελληνική Μαιευτική και Γυναικολογική Εταιρεία. “Οι τοκετοί διαχωρίζονται στους πραγματοποιούμενους κολπικά ή με καισαρική τομή. Αυτός είναι φυσικός τοκετός, οι άλλοι δηλαδή τι είναι; Αφύσικοι τοκετοί;”, διερωτήθηκε.

Παράλληλα, έθιξε και το θέμα της κατ’ οίκον μαιευτικής φροντίδας που όπως προβλέπει το νομοσχέδιο θα γίνεται από μαίες και όχι γιατρούς. “Εδώ και πάλι έχει πάρει θέση η Μαιευτική Εταιρεία Ελλάδος, αναφέροντας ότι δεν μπορεί να γίνεται μια παρακολούθηση κύησης υψηλού κινδύνου από έναν επαγγελματία που δεν γνωρίζει τι είναι η κύηση υψηλού κινδύνου. Δεν μπορούμε να παρακολουθούμε όλοι εγκυμοσύνες στο σπίτι”, είπε.

Νίτσας: Θα αυξήσει την περιγεννητική θνησιμότητα

“Ο τοκετός χωρίς την παρουσία γυναικολόγου και νεογνολόγου θα αυξήσει την περιγεννητική θνησιμότητα και θα θέσει σε κίνδυνο ακόμη και την επίτοκο”, εκτίμησε από την πλευρά του ο πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης, Νικόλαος Νίτσας, ο οποίος προανήγγειλε παρεμβάσεις του Συλλόγου για το συγκεκριμένο ζήτημα και όχι μόνο, ακόμα και μετά την ψήφιση του νομοσχεδίου.

“Ένας νόμος από μόνος του δεν λειτουργεί, αν δεν βγουν και οι κατάλληλες υπουργικές αποφάσεις. Πολλοί νόμοι έχουν ψηφιστεί στη χώρα μας και έμειναν ανενεργοί”, είπε και πρόσθεσε: “Εμείς θέλουμε ο νόμος αυτός να γίνει ένας ενεργός νόμος προς την κατεύθυνση της βελτίωσης της δημόσιας υγείας και θα συνεχίσουμε και μετά την ψήφιση του νόμου να κάνουμε προτάσεις, ώστε οι υπουργικές αποφάσεις και οι όποιες αλλαγές στο νόμο μπορούν να γίνουν, να είναι στην κατεύθυνση αυτών που εμείς επιστημονικά πιστεύουμε”.

Ο κ. Νίτσας προανήγγειλε, παράλληλα, την διοργάνωση ημερίδας για το θέμα του τοκετού στο επόμενο διάστημα, ίσως μέσα στον Ιανουάριο.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Ένας στους δύο νοσηλευόμενους με γρίπη είναι άτομo ηλικίας 55 ετών και άνω, σημειώνεται σε σημερινή έκθεση του ECDC.

Αυξητική τάση καταγράφεται στη διασπορά των ιών της εποχικής γρίπης. Την εβδομάδα 21 έως 27 Νοεμβρίου, εισήχθησαν σε ΜΕΘ τρεις ακόμη ασθενείς, φτάνοντας τους πέντε στην παρούσα περίοδο.

Υπήρξε, παράλληλα, αύξηση κατά 8,4% στον αριθμό των ασθενών, οι οποίοι κατέφυγαν σε γιατρούς με συμπτώματα “γριπώδους συνδρομής”: αιφνίδια έναρξη πυρετού ή καταβολής ή πονοκεφάλου ή μυαλγιών και βήχα ή πονόλαιμο ή δύσπνοια.

Κρούσματα γριπώδους συνδρομής ανά 1.000 επισκέψεις, κατά εβδομάδα

Όπως αναφέρεται στο σημερινό επιδημιολογικό δελτίο του ΕΟΔΥ, από τις 3 Οκτωβρίου έως και σήμερα έχουν εξεταστεί στα Κέντρα Αναφοράς Γρίπης όλης της χώρας 359 “ύποπτα” κλινικά δείγματα από νοσοκομεία και ιδιώτες γιατρούς. Τα 20 (5,6%) βγήκαν θετικά στους ιούς, με υπότυπο Α (Η1Ν1)pdm09 και Α (Η3Ν2).

Τα στοιχεία ανά εβδομάδα παρατίθενται στον πίνακα που ακολουθεί.

Οι υπεύθυνοι του ΕΟΔΥ τονίζουν τη σημασία του αντιγριπικού εμβολιασμού ως του καλύτερου τρόπου προφύλαξης από τη γρίπη.

Έκθεση ECDC

Σε σημερινή έκθεση του Ευρωπαϊκού Κέντρου Ελέγχου Νοσημάτων (ECDC) αναφέρεται πως, στην παρούσα φάση, παρατηρείται αυξημένη διασπορά γρίπης και συγκυτιακού ιού (RSV). Όπως σημειώνεται, μαζί με την CoViD οι συγκεκριμένοι ιοί αναμένεται να έχουν υψηλό αντίκτυπο στις υπηρεσίες Υγείας και στους ευρωπαϊκούς πληθυσμούς κατά τη διάρκεια του χειμώνα.

Οι ειδικοί του ECDC τονίζουν πως, από τον Οκτώβριο, αυξάνεται ο αριθμός των ατόμων που εισάγονται στα νοσοκομεία λόγω γρίπης, με τους πληθυσμούς άνω των 55 ετών να αντιπροσωπεύουν σχεδόν το 50% των κρουσμάτων.

Το ECDC συνεχίζει να ενθαρρύνει τους πιο ευάλωτους – ηλικιωμένους, έγκυες γυναίκες, άτομα με υποκείμενες παθήσεις όπως καρδιακές παθήσεις και εργαζόμενους στον τομέα της Υγείας – να εμβολιαστούν κατά της εποχικής γρίπης και της CoViD. “Ο εμβολιασμός σώζει ζωές. Μειώνει τις πιθανότητες μόλυνσης και μειώνει τον κίνδυνο σοβαρής ασθένειας από την CoViD και την εποχική γρίπη”, υπογραμμίζουν.

Συνεχίζουν να προτρέπουν όλους να προστατεύονται με απλά, αλλά αποτελεσματικά μέτρα: από τον τακτικό καθαρισμό των χεριών, τη χρήση μάσκας, ιδιαίτερα όταν βρίσκονται σε πολυσύχναστα, κλειστά περιβάλλοντα με ανεπαρκή αερισμό, έως την απομάκρυνση από άλλους όταν είναι άρρωστοι με αναπνευστικό ιό.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Απευθύνεται σε επαγγελματίες και στελέχη επιχειρήσεων/οργανισμών που δραστηριοποιούνται στον τομέα των τεχνολογιών και των υπηρεσιών υγείας.

Η Βιοϊατρική Τεχνολογία αποτελεί τομέα αιχμής με ραγδαία εξέλιξη και υψηλή ζήτηση στην αγορά εργασίας, απαιτώντας παράλληλα σύγχρονες επαγγελματικές γνώσεις.Tο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών (ΕΚΠΑ) και το Εθνικό Κέντρο Αξιολόγησης της Ποιότητας & Τεχνολογίας στην Υγεία (ΕΚΑΠΤΥ) προσφέρουν για πρώτη φορά ένα πλήρες, εξ αποστάσεως,εκπαιδευτικό πρόγραμμα εξειδίκευσης στα Ιατροτεχνολογικά Προϊόντα (Medical Devices).Το πρόγραμμα εστιάζει στο σύγχρονο κανονιστικό πλαίσιο και τις απαιτήσεις για την έρευνα, την ανάπτυξη, την αξιολόγηση, την πιστοποίηση, τη διαχείριση, την αποζημίωση και την εμπορία των ιατροτεχνολογικών προϊόντων (Ι/Π).

Απευθύνεται σε επαγγελματίες και στελέχη επιχειρήσεων/οργανισμών που δραστηριοποιούνται στον τομέα των τεχνολογιών και των υπηρεσιών υγείας. Στο πρόγραμμα συμμετέχουν καταξιωμένοι επιστήμονες και επαγγελματίες από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, το Εθνικό Κέντρο Αξιολόγησης της Ποιότητας & Τεχνολογίας στην Υγεία (ΕΚΑΠΤΥ),τον Εθνικό Οργανισμό Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (ΕΟΠΥΥ), το Εθνικό Σύστημα Διαπίστευσης (ΕΣΥΔ), και άλλους φορείς του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα.Το πρόγραμμα διαρκεί 12 εβδομάδες και με την επιτυχή ολοκλήρωσή του απονέμεται Πιστοποιητικό Εξειδίκευσης με 8 πιστωτικές μονάδες (ECVET).Περισσότερες πληροφορίεςσχετικά μετην εκπαιδευτική διαδικασία, τους εκπαιδευτικούς στόχους, την εγγραφή, το κόστος συμμετοχής, κ.λπ.,παρέχονται στην ιστοσελίδα: https://biotech.cce.uoa.gr

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Για εμμονή του υπουργείου στις θέσεις του έκανε λόγο ο πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης. Ζητεί την απόσυρση των Άρθρων 7 και 10. Τι προτείνει για την είσοδο ιδιωτών.

Ναι στην αναμόρφωση των εργασιακών σχέσεων των γιατρών στο Εθνικό Σύστημα Υγείας και στην είσοδο ιδιωτών, αλλά υπό διαφορετικούς όρους, λέει η επανεκλεγείσα διοίκηση του Ιατρικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης. Σε συνέντευξη τύπου που παρέθεσε την Πέμπτη ζήτησε έστω και την ύστατη ώρα το “πάγωμα” της ψήφισης του νομοσχεδίου, την απόσυρση των επίμαχων Άρθρων 7 και 10 που αφορούν τις εργασιακές σχέσεις, και την έναρξη ενός εκτενούς διαλόγου με τους Ιατρικούς Συλλόγους και τον Πανελλήνιο Ιατρικό Σύλλογο, προκειμένου οι αλλαγές να έχουν την έγκριση της πλειοψηφίας των γιατρών της χώρας.

“Υπήρξε μια εμμονή σε ορισμένες θέσεις, η οποία οδήγησε εδώ που φτάσαμε. Νομίζω όμως ότι στην δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα. Ποτέ δεν είναι αργά”, είπε χαρακτηριστικά ο πρόεδρος του Συλλόγου, Νικόλαος Νίτσας.

Ο ίδιος διευκρίνισε πως ο ΙΣΘ δεν είναι αντίθετος στις όποιες αλλαγές, αλλά αντιτίθεται σε αυτές που διατυπώνονται μέσα από τα δύο επίμαχα Άρθρα. “Θα πρέπει να υπάρχει η δυνατότητα, όχι μόνο των γιατρών του ΕΣΥ να εργαστούν ιδιωτικά, αλλά και ιδιωτών να μπορούν να εργαστούν με διαφορετικό τρόπο στα νοσοκομεία”, είπε.

ΕΣΥ διευθυντών

Χαρακτήρισε το Εθνικό Σύστημα Υγείας ως ένα “Σύστημα διευθυντών, ένα γερασμένο Σύστημα όπου η πλειονότητα των υπηρετούντων σε αυτό είναι πλέον στο βαθμό του διευθυντού και λείπει ο νέος γιατρός”, ζητώντας να δοθούν κίνητρα από την πολιτεία για να κρατηθούν στη χώρα οι νέοι γιατροί και να εισέλθουν στο ΕΣΥ. “Κανένας νέος γιατρός δεν θα μπει στο Σύστημα με ένα ανασφαλές συμβόλαιο επικουρικού γιατρού. Θα μπει στο σύστημα με ένα συμβόλαιο μονιμότητας και με ένα συμβόλαιο το οποίο θα τον διασφαλίζει οικονομικά με τέτοιο τρόπο, ώστε να μην έχει το δίλημμα να φύγει στο εξωτερικό”, είπε.

Υποστήριξε πως η αλλαγή των εργασιακών σχέσεων με τον τρόπο που γίνεται, στα Άρθρα 7 και 10, θα δημιουργήσει γιατρούς δύο ταχυτήτων μέσα στο ΕΣΥ: Γιατρούς οι οποίοι θα θέλουν να κάνουν ιδιωτικό έργο και γιατρούς που δεν θέλουν να κάνουν ιδιωτικό έργο. Παρατήρησε πως η δυνατότητα των γιατρών του ΕΣΥ να ασκήσουν ιδιωτικό έργο υπάρχει και σήμερα νομοθετικά, με τα απογευματινά ιατρεία εντός νοσοκομείου, και υποστήριξε πως με τον τρόπο που το νομοσχέδιο προβλέπει την έξοδό τους στην ελεύθερη αγορά θα δημιουργήσει ανισότητες μέσα στο ίδιο το ΕΣΥ, και ενδεχομένως καθυστερήσεις στην εξυπηρέτηση των ασθενών.

Η θέση του ΙΣΘ

“Σε κάθε περίπτωση η δική μας θέση είναι ότι θα πρέπει να υπάρξει η δυνατότητα και ιδιωτών γιατρών να μπορέσουν να ενισχύσουν το Σύστημα Υγείας, ενδεχομένως με μετατροπή θέσεων των γιατρών που θέλουν να ασκήσουν ιδιωτικό έργο σε part time και αντίστοιχη δυνατότητα πρόσληψης ακόμη ενός γιατρού, ο οποίος θα είναι κι αυτός part time και θα προέρχεται από τον ιδιωτικό τομέα”, ανέφερε, προσθέτοντας πως “αυτές οι προτάσεις υπάρχουν στο τραπέζι και είμαστε έτοιμοι να τις δώσουμε στο υπουργείο”.

Αναφερόμενος στο ζήτημα της έλλειψης αναισθησιολόγων, που είναι ιδιαίτερα οξυμένο στο Ιπποκράτειο νοσοκομείο Θεσσαλονίκης, σημείωσε πως η δυνατότητα πρόσληψης κάποιων γιατρών part time μπορεί να δώσει μια προσωρινή λύση και να σβήσει τη “φωτιά”, η οποία όμως θα αναζωπυρωθεί σε 2 – 3 χρόνια αν δεν ληφθούν μακροπρόθεσμα μέτρα, όπως κίνητρα σε νέους γιατρούς για να ακολουθήσουν την ειδικότητα.

Γιατί έχει “κολλήσει” ο προσωπικός γιατρός

Ο κ. Νίτσας υποστήριξε πως το εγχείρημα της μεταρρύθμισης της πρωτοβάθμιας φροντίδας μέσω του θεσμού του προσωπικού γιατρού έχει “κολλήσει”, ελλείψει άλλων γιατρών, επειδή δεν εφαρμόστηκε ο νόμος στο 100%. “Ο νόμος προβλέπει και δυνατότητα ιδιωτών γιατρών να γίνουν προσωπικοί γιατροί χωρίς να έχουν σύμβαση με τον ΕΟΠΥΥ”, είπε και εκτίμησε πως αν ενεργοποιηθεί η συγκεκριμένη διάταξη του σχετικού Άρθρου, τότε ο κάθε Έλληνας γιατρός θα έχει έναν προσωπικό γιατρό.

Ανεμβολίαστοι υγειονομικοί

Ο πρόεδρος του ΙΣΘ συμφωνεί με την επιστροφή των ανεμβολίαστων υγειονομικών στις θέσεις τους, χωρίς ωστόσο να επικροτεί την απόφασή τους να μην εμβολιαστούν.

Όπως εξήγησε, επιστημονικά δεν στηρίζεται η άποψη ότι ο ασθενής προστατεύεται περισσότερο αν ο υγειονομικός είναι εμβολιασμένος, επειδή τόσο οι ανεμβολίαστοι όσο και οι εμβολιασμένοι μπορούν να κολλήσουν και να μεταδώσουν τον ιό.

“Όμως, οι οποιεσδήποτε διαφορετικές απόψεις σχετικά με τον εμβολιασμό είναι μακράν από εμάς ως διοίκηση του Ιατρικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης. Εμείς είμαστε απόλυτα υπέρ του εμβολίου και το έχουμε κάνει πράξη από το 2017, πριν προκύψει η πανδημία, με το ΕμβολιάΖΩ”, διευκρίνισε, τονίζοντας πως χάρη στα εμβόλια “δεν έχουμε πλέον κουτσά παιδιά από πολιομυελίτιδα, δεν έχουμε θανάτους νεογνών που κολλάνε κοκκύτη από τη γιαγιά ή από το αδελφάκι, δεν έχουμε πλέον φυματικούς και νοσοκομεία που νοσηλεύουν φυματιώσεις”.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Εκατομμύρια πάσχοντες καταβάλλουν μεγάλα ποσά για να τιθασεύσουν την ύπουλη και επίμονη συμπτωματολογία.

Έως 23 εκατομμύρια Αμερικανοί έχουν επηρεαστεί μέχρι σήμερα από τη μακρά Covid, με οικονομικό αντίκτυπο που φτάνει ή και ξεπερνά αυτόν της Μεγάλης Ύφεσης μετά το κραχ του 1929, γράφει το CNBC. Σύμφωνα με μια εκτίμηση, υπογραμμίζει, η μακρόχρονη ασθένεια θα κοστίσει 3,7 τρισ. δολάρια στην οικονομία των ΗΠΑ, με επιπλέον ιατρικό κόστος 528 δισ. δολάρια.

Σημειωτέον ότι το κόστος είναι δύσκολο να ποσοτικοποιηθεί, επειδή η ασθένεια είναι καινοφανής. Ευάλωτος είναι οποιοσδήποτε έχει μολυνθεί από τον Covid-19, ανεξάρτητα από παράγοντες όπως η ηλικία, η κατάσταση της υγείας του ή ο τυχόν εμβολιασμός.

Τα συμπτώματα μπορεί να είναι εκατοντάδες, ήπια ή σοβαρά, και μπορεί να επιμείνουν για μήνες ή και χρόνια.

Ο Ντέιβιντ Κάτλερ, ο οικονομολόγος στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ που προέβλεψε το οικονομικό κόστος των 3,7 τρισ. δολαρίων για τη long Covid, εκτιμά το ατομικό ιατρικό κόστος για τη νόσο σε περίπου 9.000 δολάρια τον χρόνο, κατά μέσο όρο.

Βέβαια, μπορεί να είναι πολύ υψηλότερο, ανάλογα με τη σοβαρότητα της ασθένειας. Και επειδή τα συμπτώματα συχνά επηρεάζουν την ικανότητα ενός ατόμου να εργαστεί, ενδέχεται ο πάσχων να μη διαθέτει χρήματα ή ασφαλιστική κάλυψη για τις εν λόγω ιατρικές δαπάνες.

Η οικονομική εκτίμηση του Κάτλερ βασίζεται σε προηγούμενη έρευνα για τη θεραπεία της μυαλγικής εγκεφαλομυελίτιδας, γνωστής ως σύνδρομο χρόνιας κόπωσης ή ME/CFS.

Ο δρ Greg Vanichkachorn, διευθυντής του Προγράμματος Αποκατάστασης Covid της Mayo Clinic, είπε ότι αυτές οι εκτιμήσεις αποτελούν την καλύτερη προσέγγιση αυτή τη στιγμή, καθώς η αξιολόγηση και θεραπεία για τη μακρά Covid προσομοιάζει με την περίπτωση του ME. Δεν υπάρχει εγκεκριμένη θεραπεία για το ME/CFS. όπως και για τη μακρά Covid, απλώς αντιμετωπίζονται τα συμπτώματα των ασθενών.

Ο πάσχων μπορεί να υποβληθεί σε σειρά εξετάσεων για να αποκλειστούν άλλες ασθένειες. Ή οι γιατροί μπορεί να παραπέμψουν τους ασθενείς σε ειδικούς που δεν είναι εξοικειωμένοι με τη μακρά Covid, αυξάνοντας έτσι τα κόστη.

Μερικά από τα πιο κοινά συμπτώματα περιλαμβάνουν κόπωση, αδιαθεσία, χρόνιο πόνο, γνωστική δυσλειτουργία (επίσης γνωστή ως «ομίχλη του εγκεφάλου»), κατάθλιψη, άγχος και καρδιακή ή πνευμονική ανεπάρκεια. Μπορούν επίσης να προκληθούν χρόνιες παθήσεις, όπως διαβήτης, μυαλγική εγκεφαλομυελίτιδα ή σύνδρομο χρόνιας κόπωσης και καρδιακές παθήσεις.

Η θεραπεία αφορά περισσότερο τη διαχείριση των συμπτωμάτων: Εάν ένας ασθενής αισθάνεται κόπωση, οι γιατροί μπορεί να συστήσουν φυσικοθεραπεία. Εάν πονάει, θα πάρει παυσίπονα. Εάν έχει ομίχλη εγκεφάλου, ίσως χρειαστεί λογοθεραπεία ή εργοθεραπεία. Εάν έχει κατάθλιψη ή αϋπνίες, ίσως υποβληθεί σε μελέτες ύπνου ή δεχτεί ψυχολογική υποστήριξη, και πάει λέγοντας.

«Η πραγματική δυσκολία στη μακρά Covid είναι ότι δεν ξέρουμε τι την προκαλεί», είπε ο δρ Jeff Parsonnet, φυσίατρος στην κλινική Post Covid του Dartmouth Hitchcock Medical Center. «Οι άνθρωποι δοκιμάζουν κάθε είδους θεραπείες, ακόμη και με εικασίες». Δεν πρόκειται για θεραπείες, αλλά για βοηθήματα -έντασης εργασίας και δαπανηρά- ώστε οι ασθενείς να αντεπεξέλθουν καλύτερα. Σ’ αυτή την περίπτωση, η ασφάλιση είναι απαραίτητη, σημειώνει το CNBC, φέρνοντας παραδείγματα με τα υπέρογκα ποσά που καλούνται να καταβάλουν ανασφάλιστοι ώστε να έχουν πρόσβαση σε ιατρικές υπηρεσίες.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Σε έρευνα που έγινε σε 59.250 φοιτητές που λάμβαναν αποκλειστικά διαδικτυακά μαθήματα φάνηκε να έχουν υψηλότερα επίπεδα ψυχικής δυσφορίας, όπως άγχος και κατάθλιψη.

Τα διαδικτυακά πανεπιστημιακά μαθήματα έχουν σημαντικές επιπτώσεις στην ψυχική υγεία των φοιτητών, αναφέρει νέα έρευνα.

Σε έρευνα που έγινε σε 59.250 φοιτητές που λάμβαναν αποκλειστικά διαδικτυακά μαθήματα φάνηκε να έχουν υψηλότερα επίπεδα ψυχικής δυσφορίας, όπως άγχος και κατάθλιψη. Οι φοιτητές ακολουθούσαν τετραετείς σπουδές και η ηλικία τους ήταν κατά μέσον όρο 21 ετών.

Η μελέτη αναφέρει ότι τα ευρήματα αυτής της έρευνας υποδεικνύουν ότι επαγγελματίες ψυχικής υγείας ενδεχομένως πρέπει να λάβουν υπόψη τη σχέση των διαδικτυακών μαθημάτων με το αποτέλεσμα στην ψυχική υγεία όταν δουλεύουν με φοιτητές.

Περισσότερο από το 68% των φοιτητών στην έρευνα ήταν γυναίκες, 51% λευκοί και 61% έκαναν μόνο διαδικτυακά μαθήματα. Η σχέση μεταξύ αποκλειστικά διαδικτυακών μαθημάτων και υψηλότερων επιπέδων δυσφορίας παρέμεναν, άσχετα από την τοποθεσία των φοιτητών.

Η ψυχική δυσφορία μετρήθηκε με την κλίμακα Kessler Screening Scale for Psychological Distress.

Σχεδόν το 10% των παραπάνω φοιτητών δήλωσαν ότι δεν κοινωνικοποιούνται με φίλους καθόλου κατά τη διάρκεια της εβδομάδας. Είχαν τα χαμηλότερα επίπεδα κοινωνικοποίησης σε σύγκριση με φοιτητές που χρησιμοποιούσαν άλλες μεθόδους εκπαίδευσης.

Οι διαδικτυακοί φοιτητές, επίσης είχαν περισσότερη δυσφορία από τις ακαδημαϊκές προκλήσεις.

Η έρευνα δημοσιεύτηκε στο JAMA Network.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/