Συντάκτης: grammateia

Ποια είναι τα ανθεκτικά μικρόβια και γιατί «αχρηστεύονται» τα αντιβιοτικά

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr/

Tο 2020 υπεβλήθησαν στον ΕΟΦ προς αξιολόγηση και έχουν λάβει άδεια διεξαγωγής 175 κλινικές μελέτες και το 2021 επίσης 191, φέτος μέχρι το τέλος Οκτωβρίου υποβλήθηκαν μόνο 111

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr/

Η αντιμικροβιακή αντίσταση αποτελεί έναν από τους μεγαλύτερους κινδύνους για την ανθρώπινη υγεία

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr/

Η επιστημονική κοινότητα δεν έχει επενδύσει επαρκώς στη μελέτη και την ανάπτυξη θεραπειών για τις μυκητιασικές λοιμώξεις. Νομίζω ότι αυτό αρχίζει να αλλάζει, αλλά αργά. Είναι σημαντικό για την ιατρική κοινότητα να συνειδητοποιήσει ότι αυτοί οι μύκητες είναι ουσιαστικά παντού στις μέρες μας και ότι πρέπει να τους λαμβάνουμε σοβαρά υπόψη και να τους συμπεριλαμβάνουμε στην εξέταση των διαγνώσεων”.

ΗΠΑ: Ο μύκητας Histoplasma, ο οποίος προκαλεί πνευμονικές λοιμώξεις, ήταν συγκεντρωμένος στις μεσοδυτικές πολιτείες στις δεκαετίες του 1950 και του 1960 , αλλά τώρα προκαλεί σημαντική ασθένεια σε μεγάλο μέρος της χώρας. Ερευνητές της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Ουάσιγκτον στο Σεντ Λούις ανακάλυψαν ότι τα τρία κύρια είδη μυκήτων του εδάφους που προκαλούν πνευμονικές λοιμώξεις έχουν επεκτείνει όλες τις περιοχές εξάπλωσής τους τις τελευταίες δεκαετίες. Η εξάρτηση από ξεπερασμένους χάρτες μπορεί να προκαλεί καθυστερημένες ή χαμένες διαγνώσεις. Οι μύκητες στο έδαφος προκαλούν σημαντικό αριθμό σοβαρών πνευμονικών λοιμώξεων σε 48 από τις 50 πολιτείες και την Περιφέρεια της Κολούμπια, συμπεριλαμβανομένων πολλών περιοχών που επί μακρόν θεωρούνταν απαλλαγμένες από θανατηφόρους περιβαλλοντικούς μύκητες, σύμφωνα με μελέτη ερευνητών της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Ουάσινγκτον στο Σεντ Λούις.

Μελέτες από τη δεκαετία του 1950 και του 60 έδειχναν ότι οι μυκητιασικές λοιμώξεις των πνευμόνων αποτελούσαν πρόβλημα μόνο σε ορισμένα μέρη της χώρας. Η νέα μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο Κλινικές Μολυσματικές Ασθένειες (Clinical Infectious Diseases), δείχνει ότι αυτό δεν ισχύει πλέον. Οι γιατροί που βασίζονται σε ξεπερασμένους χάρτες των μυκήτων που προκαλούν ασθένειες μπορεί να χάσουν τα σημάδια μιας μυκητιασικής λοίμωξης των πνευμόνων, με αποτέλεσμα καθυστερημένες ή λανθασμένες διαγνώσεις, δήλωσαν οι ερευνητές. “Κάθε λίγες εβδομάδες δέχομαι ένα τηλεφώνημα από έναν γιατρό στην περιοχή της Βοστώνης -ένας διαφορετικός γιατρός κάθε φορά- για μια περίπτωση που δεν μπορούν να λύσουν”, δήλωσε ο επικεφαλής συγγραφέας Andrej Spec, MD, αναπληρωτής καθηγητής ιατρικής και ειδικός στις μυκητιασικές λοιμώξεις. “Ξεκινούν πάντα λέγοντας: ‘Δεν έχουμε ιστίαση εδώ, αλλά μοιάζει πραγματικά με ιστίαση’. Εγώ λέω, “Εσείς με παίρνετε συνέχεια τηλέφωνο γι’ αυτό. Όντως έχετε ιστώ”. Το Histoplasma, ή histo, είναι ένα από τα τρία κύρια είδη μυκήτων εδάφους που προκαλούν πνευμονικές λοιμώξεις στις Η.Π.Α. Ιστορικά, το Histoplasma βρισκόταν στα μεσοδυτικά και σε τμήματα της Ανατολής, το Coccidioides στα νοτιοδυτικά και το Blastomyces στα μεσοδυτικά και στον Νότο. Όμως, ένας αυξανόμενος αριθμός αναφορών περιστατικών και ανέκδοτων υποδηλώνει ότι και τα τρία έχουν επεκταθεί εκτός των παραδοσιακών τους περιοχών τις τελευταίες δεκαετίες, πιθανότατα λόγω της κλιματικής αλλαγής.

Οι άνθρωποι αναπτύσσουν μυκητιασικές λοιμώξεις των πνευμόνων μετά την εισπνοή σπορίων από μύκητες στο έδαφος. Τα σπόρια μεταφέρονται στον αέρα όταν το έδαφος διαταράσσεται από τη γεωργία, τη διαμόρφωση του τοπίου, τις κατασκευές ή ακόμη και απλώς από ανθρώπους που περπατούν σε περιβάλλοντα πλούσια σε μύκητες, όπως οι σπηλιές. Οι περισσότεροι υγιείς ενήλικες και παιδιά μπορούν να καταπολεμήσουν μια μυκητιασική λοίμωξη εύκολα, αλλά τα βρέφη, οι ηλικιωμένοι και τα άτομα με εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα μπορεί να εμφανίσουν πυρετό, βήχα, κόπωση και άλλα συμπτώματα. Οι μυκητιασικές λοιμώξεις των πνευμόνων μπορούν εύκολα να συγχέονται με βακτηριακές ή ιογενείς λοιμώξεις των πνευμόνων, όπως η COVID-19, η βακτηριακή πνευμονία και η φυματίωση. Τα τρία κύρια είδη μυκήτων που προκαλούν λοιμώξεις των πνευμόνων στις ΗΠΑ -Histoplasma (κόκκινο), Blastomyces (μπλε) και Coccidioides (πράσινο)- έχουν όλα επεκτείνει την εξάπλωσή τους τις τελευταίες δεκαετίες. Αυτοί οι χάρτες δημιουργήθηκαν με βάση δεδομένα από το 1955 (επάνω σειρά) και το 2007-2016 (κάτω σειρά). Η εμπιστοσύνη σε ξεπερασμένους χάρτες μπορεί να οδηγήσει σε καθυστερημένες ή χαμένες διαγνώσεις.

“Οι άνθρωποι με μυκητιασική πνευμονική λοίμωξη συχνά περνούν εβδομάδες προσπαθώντας να λάβουν τη σωστή διάγνωση και την κατάλληλη θεραπεία, και όλο αυτό το διάστημα αισθάνονται απαίσια”, δήλωσε ο επικεφαλής συγγραφέας Patrick B. Mazi, MD, κλινικός συνεργάτης στις λοιμώδεις νόσους. “Συνήθως έχουν πολλαπλές επισκέψεις στην υγειονομική περίθαλψη με πολλαπλές ευκαιρίες για έλεγχο και διάγνωση, αλλά ο γιατρός απλώς δεν εξετάζει τη μυκητιασική λοίμωξη μέχρι να εξαντλήσει όλες τις άλλες πιθανότητες”. Spec, ο Mazi και οι συνεργάτες του ξεκίνησαν να προσδιορίσουν πού οι μύκητες του εδάφους αρρωσταίνουν τους ανθρώπους σήμερα. Τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (CDC) αναθεώρησαν για τελευταία φορά τους χάρτες των μυκήτων που προκαλούν ασθένειες το 1969. Οι ερευνητές υπολόγισαν τον αριθμό των μυκητιασικών λοιμώξεων των πνευμόνων σε εθνικό επίπεδο από το 2007 έως το 2016, χρησιμοποιώντας τις αξιώσεις Medicare fee-for-service και από τις 50 πολιτείες και την Περιφέρεια της Κολούμπια. Χρησιμοποιώντας τις διευθύνσεις κατοικίας των ασθενών για τον εντοπισμό των νομών διαμονής, υπολόγισαν τον αριθμό των κρουσμάτων ανά 100.000 ανθρωποέτη για κάθε νομό. (Τα ανθρωποέτη είναι ένας τρόπος διόρθωσης του γεγονότος ότι οι κομητείες μπορεί να έχουν πολύ διαφορετικά μεγέθη πληθυσμού- ένα άτομο στο Medicare για ένα έτος είναι ένα ανθρωποέτο.

Νομοί με περισσότερα από 100 κρούσματα που προκλήθηκαν από Histoplasma ή Coccidioides ή 50 κρούσματα που προκλήθηκαν από Blastomyces ανά 100.000 ανθρωποέτη ορίστηκαν ως έχοντες σημαντικό αριθμό μυκητιασικών πνευμονικών λοιμώξεων. Από τις 3.143 κομητείες των ΗΠΑ, 1.806 είχαν σημαντικό αριθμό πνευμονικών λοιμώξεων που προκλήθηκαν από Histoplasma, 339 από Coccidioides και 547 από Blastomyces. Αυτές οι κομητείες ήταν κατανεμημένες στην πλειονότητα των ΗΠΑ. Στις 50 πολιτείες συν την Ουάσιγκτον, το 94% είχε τουλάχιστον μία κομητεία με πρόβλημα με πνευμονικές λοιμώξεις από Histoplasma, το 69% με Coccidioides και το 78% με Blastomyces. “Οι μυκητιασικές λοιμώξεις είναι πολύ πιο συχνές από ό,τι οι άνθρωποι συνειδητοποιούν και εξαπλώνονται”, δήλωσε ο Spec. “Η επιστημονική κοινότητα δεν έχει επενδύσει επαρκώς στη μελέτη και την ανάπτυξη θεραπειών για τις μυκητιασικές λοιμώξεις. Νομίζω ότι αυτό αρχίζει να αλλάζει, αλλά αργά. Είναι σημαντικό για την ιατρική κοινότητα να συνειδητοποιήσει ότι αυτοί οι μύκητες είναι ουσιαστικά παντού στις μέρες μας και ότι πρέπει να τους λαμβάνουμε σοβαρά υπόψη και να τους συμπεριλαμβάνουμε στην εξέταση των διαγνώσεων”.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Παράγοντες πολυδιάστατων συστημάτων διαμόρφωσαν το επαγγελματικό άγχος μεταξύ των γιατρών κατά τη διάρκεια της πανδημίας, σύμφωνα με μια μελέτη.

Παράγοντες πολυδιάστατων συστημάτων διαμόρφωσαν το επαγγελματικό άγχος μεταξύ των γιατρών κατά τη διάρκεια της πανδημίας, σύμφωνα με μια μελέτη που δημοσιεύτηκε διαδικτυακά στις 3 Νοεμβρίου στο Journal of General Internal Medicine.

Άγχος γιατρών κατά τη διάρκεια της πανδημίας

Η Mara Buchbinder, Ph.D., από το Πανεπιστήμιο της Βόρειας Καρολίνας στο Chapel Hill, και οι συνεργάτες της διεξήγαγαν ημιδομημένες συνεντεύξεις τον Φεβρουάριο έως τον Οκτώβριο του 2021 για να εξετάσουν τους παράγοντες πολυδιάστατων συστημάτων που διαμορφώνουν το επαγγελματικό άγχος κατά τη διάρκεια της πανδημίας για τους νοσοκομειακούς γιατρούς. Συμπεριλήφθηκε δείγμα 40 γιατρών από 14 νοσοκομεία της Νέας Υόρκης και 39 γιατρών από εννέα νοσοκομεία της Νέας Ορλεάνης.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι πολλοί παράγοντες που διαμορφώνουν το επαγγελματικό άγχος εντοπίστηκαν από τους γιατρούς, συμπεριλαμβανομένων παραγόντων σε ατομικό επίπεδο όπως η ηλικία, η εργασιακή εμπειρία και το στάδιο της ζωής. παράγοντες σε θεσμικό επίπεδο, οι οποίοι περιελάμβαναν ανισότητες πόρων, θεσμικό είδος και μέγεθος και πολιτικές· παράγοντες επαγγελματικού επιπέδου όπως η άτυπη δελτίο και η ιατρική αβεβαιότητα· και παράγοντες σε κοινωνικό επίπεδο, συμπεριλαμβανομένης της ομοσπονδιακής αντίδρασης, της πολιτικής του COVID-19 και των κοινωνικών ανισοτήτων. Οι αντιλήψεις των γιατρών για το επαγγελματικό άγχος σε ατομικό επίπεδο διαμορφώθηκαν από στρεσογόνους παράγοντες εντός και σε αυτά τα τέσσερα επίπεδα που λειτουργούν σε συνδυασμό.

«Τα ευρήματά μας υποδηλώνουν ότι οι γιατροί επηρεάζονται από κοινωνικούς και πολιτικούς κοινωνικούς στρεσογόνους παράγοντες που έχουν διερευνηθεί λιγότερο καλά στη βιβλιογραφία για την επαγγελματική εξουθένωση», γράφουν οι συγγραφείς. «Οι παρεμβάσεις για τη μείωση του στρες και της εξουθένωσης των γιατρών μπορεί να είναι πιο αποτελεσματικές εάν στοχεύουν παράγοντες του συστήματος και στρεσογόνους παράγοντες σε πολλαπλά επίπεδα».

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Τον κώδωνα του κινδύνου σχετικά με τις επιπτώσεις της μικροβιακής αντοχής παγκοσμίως κρούει ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ), ο οποίος χαρακτηρίζει το πρόβλημα ως «σιωπηλή πανδημία» καθώς πολλές μελέτες αποδεικνύουν ότι πρόκειται για μια από τις μεγαλύτερες απειλές της δημόσιας υγείας σήμερα.

Η Παγκόσμια Εβδομάδα Ενημέρωσης και Ευαισθητοποίησης για τα Αντιμικροβιακά Φάρμακα που έχει καθιερώσει ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) και ξεκινάει αύριο Παρασκευή 18 Νοεμβρίου, φέρνει το πρόβλημα σε πρώτο πλάνο, με τον κορυφαίο διεθνή οργανισμό για την Υγεία να προειδοποιεί για μια «post-antibiotic era», δηλαδή μια εποχή στην οποία δεν θα υπάρχουν αντιβιοτικά κατάλληλα για να αντιμετωπίσουν σχεδόν πανανθεκτικά μικρόβια.

Τα αντιβιοτικά αναμφισβήτητα θεωρούνται μια από τις μεγαλύτερες ανακαλύψεις του 20ου αιώνα, αφού χάρις σε αυτά αντιμετωπίστηκαν πολυάριθμες λοιμώξεις και αποφεύχθηκε πληθώρα θανατηφόρων ασθενειών που οφείλονταν σε μικροβιακό παράγοντα.

Ωστόσο τα τελευταία χρόνια η αλόγιστη χρήση τους οδήγησε στην ανάπτυξη μικροβίων ανθεκτικών σε αυτά αφήνοντας κατά αυτόν τον τρόπο πολλές λοιμώξεις αθεράπευτες και αυξάνοντας την θνητότητα κατ’ επέκταση.

Μικρόβια και αντιβιοτικά

Η μικροβιακή αντοχή είναι η αντοχή που αναπτύσσουν τα μικρόβια στα αντιβιοτικά, με αποτέλεσμα να είναι λιγότερο ή και καθόλου ευαίσθητα σε αυτά.

Η μακροχρόνια λήψη αντιβιοτικών διαταράσσει τη χλωρίδα του ανθρώπινου οργανισμού, με αποτέλεσμα να επικρατούν μορφές μικροβίων περισσότερο ανθεκτικές. Η υπερκατανάλωση των αντιβιοτικών εκτός από τον ανθρώπινο πληθυσμό, παρατηρείται και στα ζώα, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται πολυανθεκτικές μορφές μικροβίων και στους δυο πληθυσμούς. Όμως κατά την αλληλεπίδραση του ανθρώπου με τα ζώα και το περιβάλλον, είναι δυνατή η μετάδοση των πολυανθεκτικών μικροβίων μεταξύ τους, δημιουργώντας έναν φαύλο κύκλο για το πρόβλημα. Για το λόγο αυτό η μικροβιακή αντοχή παρουσιάζεται ως ένα πολυπαραγοντικό θέμα που επηρεάζει ολόκληρο το οικοσύστημα στο πλαίσιο της «Ενιαίας Υγείας», κι αναλόγως θα πρέπει να αντιμετωπιστεί.

Μάλιστα, ο ΠΟΥ εκτιμά πως έως το 2050 το πρόβλημα της μικροβιακής αντοχής θα προκαλέσει περισσότερους θανάτους από όσους θα προκαλέσουν ο καρκίνος και ο σακχαρώδης διαβήτης μαζί!

Το πρόβλημα είναι εξίσου μεγάλο και στην Ελλάδα, όπου ο επιπολασμός των ενδονοσοκομειακών λοιμώξεων ανέρχεται στο 10% (πράγμα που σημαίνει ότι 1.821 νοσηλευόμενοι ασθενείς ταλαιπωρούνται από κάποιο ενδονοσοκομειακό μικρόβιο), ενώ πολύ υψηλή είναι και η κατανάλωση των αντιβιοτικών στη κοινότητα, όπου η χώρα μας κατέχει τη δεύτερη θέση στην Ευρώπη μετά την Κύπρο, σύμφωνα με τα επιδημιολογικά δεδομένα του 2020.

Μάλιστα η Ελλάδα κατέχει την πρώτη θέση στη χρήση προωθημένων αντιβιοτικών, όπως οι καρβεπενέμες και τα πολυμιξίδια.

Πρόληψη και έλεγχος λοιμώξεων

Η Ελλάδα, αναγνωρίζοντας την έκταση του προβλήματος, επιδίδεται τα τελευταία χρόνια σε συστηματικές προσπάθειες πρόληψης και ελέγχου των λοιμώξεων και καταπολέμησης της μικροβιακής αντοχής, με κορυφαία το φιλόδοξο «Πανελλήνιο Πρόγραμμα για την Πρόληψη και τον Έλεγχο των Νοσοκομειακών Λοιμώξεων και της Μικροβιακής Αντοχής», με τον διακριτικό τίτλο GRIPP–SNF, το οποίο χρηματοδοτείται αποκλειστικά από το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος και υλοποιείται από το Κέντρο Κλινικής Επιδημιολογίας και Έκβασης Νοσημάτων – CLEO (cleoresearch.org), σε συνεργασία με τον ΕΟΔΥ και υπό την εποπτεία του Ο.ΔΙ.Π.Υ.

Το GRIPP–SNF εφαρμόζει συστηματική ηλεκτρονική επιτήρηση και καταγραφή των λοιμώξεων καθώς και σύγχρονες στρατηγικές, μεθόδους και εργαλεία για περιορισμό των νοσοκομειακών λοιμώξεων, πιλοτικά σε 10 δημόσια νοσοκομεία, με προοπτική την επέκτασή του σε όλα τα ελληνικά νοσοκομεία.

Με αφορμή την Παγκόσμια Εβδομάδα που ξεκινάει αύριο (18/11), αλλά και την αυριανή Ευρωπαϊκή Ημέρα Ευαισθητοποίησης για τη Χρήση των Αντιβιοτικών, το Κέντρο Κλινικής Επιδημιολογίας και Έκβασης Νοσημάτων – CLEO στέλνει το μήνυμα ότι «η χώρα μας πρέπει να εντείνει τις προσπάθειες πρόληψης και ελέγχου λοιμώξεων και αντιμικροβιακής επιμελητείας, αυστηροποιώντας τους ήδη υπάρχοντες θεσμούς και ενισχύοντας τη γνώση του κοινού μέσω προγραμμάτων αγωγής της υγείας. Η δημόσια υγεία συνοδεύεται από συλλογική και ατομική ευθύνη και κάθε μας επιλογή έχει έμμεσο αντίκτυπο σε όλο το οικοσύστημα. Θα πρέπει επομένως, να σταθούμε στο ύψος των περιστάσεων και με υπευθυνότητα να συμβάλλουμε όλοι στην αντιμετώπιση αυτού του κοινού προβλήματος».

Πηγη: https://healthpharma.gr/

Τα συμπεράσματα της μελέτης που εξέτασε την αποτελεσματικότητα της θεραπείας με υψηλής δόσης συνένζυμο Q10 έναντι εικονικού φαρμάκου στα συμπτώματα του συνδρόμου post COVID-19 συνοψίζουν οι καθηγητές της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ

Οι Ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Θεοδώρα Ψαλτοπούλου, Ροδάνθη Ελένη Συρίγου, Βασιλική Σπηλιοπούλου, Γιάννης Ντάνασης και Θάνος Δημόπουλος (Πρύτανης ΕΚΠΑ) συνοψίζουν τα δεδομένα της πρόσφατης δημοσίευσης του Kristoffer S. Hansen και συνεργατών στην έγκριτη επιστημονική επιθεώρηση The Lancet Regional Health – Europe με θέμα την θεραπεία με υψηλή δόση συνένζυμο Q10 έναντι εικονικού φαρμάκου σε ασθενείς post COVID-19.

Η κατάσταση μετά τον COVID-19 (post Covid syndrome – PCC) ορίζεται ως συμπτωματολογία που διαρκεί περισσότερο από 12 εβδομάδες μετά την νόσηση από τον ιό Sars-CoV-2. Στους ασθενείς που έλαβαν μέρος στην μελέτη τέθηκε η υπόθεση ότι το PCC προκαλείται από την παρατεταμένη μιτοχονδριακή δυσλειτουργία. Ενδείξεις μιτοχονδριακής δυσλειτουργίας έχουν αναφερθεί σε μονοπύρηνα κύτταρα περιφερικού αίματος που ελήφθησαν από ασθενείς με COVID-19. Δεδομένου ότι το συνένζυμο Q10 (CoQ10) μπορεί να βελτιώσει τη μιτοχονδριακή λειτουργία, εξετάστηκε εάν η υψηλή δόση CoQ10 μπορεί να μειώσει τον αριθμό ή/και τη σοβαρότητα των συμπτωμάτων που σχετίζονται με το PCC.

Μελέτη από δύο κέντρα

Πρόκειται για μια τυφλή, τυχαιοποιημένη μελέτη φάσης 2 με ελεγχόμενο εικονικό φάρμακο. Οι συμμετέχοντες συμπεριελήφθησαν από δύο κέντρα στο πανεπιστημιακό νοσοκομείο του Aarhus και στο νοσοκομείο Godstrup της Δανίας. Οι ασθενείς έλαβαν τυχαία κάψουλες CoQ10 από το στόμα με δόση 500mg/ημέρα ή εικονικό φάρμακο για 6 εβδομάδες, με διασταυρούμενη θεραπεία μετά από περίοδο έκπλυσης 4 εβδομάδων. Δηλαδή όσοι ασθενείς λάμβαναν εικονικό φάρμακο αρχικά έλαβαν στη συνέχεια CoQ10 και όσοι ασθενείς έλαβαν αρχικά CoQ10 έλαβαν στη συνέχεια εικονικό φάρμακο.

Το ED-5Q (ερωτηματολόγιο για την ποιότητα ζωής) και ένα ειδικό ερωτηματολόγιο για τα συμπτώματα PCC συμπληρώθηκαν από τους συμμετέχοντες σε 5 επισκέψεις κατά τη διάρκεια της περιόδου μελέτης 20 εβδομάδων. Το κύριο καταληκτικό σημείο ήταν η αλλαγή στον αριθμό ή/και τη σοβαρότητα των συμπτωμάτων που σχετίζονται με το PCC μετά την παρέμβαση των 6 εβδομάδων σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο. Οι συμμετέχοντες που ολοκλήρωσαν την περίοδο των δύο δόσεων συμπεριλήφθηκαν στην αρχική ανάλυση, ενώ όλοι οι συμμετέχοντες που έλαβαν μία δόση συμπεριλήφθηκαν στην αξιολόγηση ασφάλειας.

Συμπτώματα

Από τις 25 Μαΐου 2021 έως τις 22 Σεπτεμβρίου 2021, 121 συμμετέχοντες υποβλήθηκαν σε τυχαιοποίηση και 119 ολοκλήρωσαν και τις δύο περιόδους δοσολογίας – 59 και 60 στην ομάδα Α και Β, αντίστοιχα. Κατά την ένταξη στη μελέτη, η μέση βαθμολογία συμπτωμάτων που σχετίζεται με PCC ήταν 43,06 (95% CI: 40,18; 45,94) και ο μέσος δείκτης υγείας EQ-5D ήταν 0,66 (95% CI: 0,64, 0,68). Η διαφορά μεταξύ CoQ10 και εικονικού φαρμάκου δεν ήταν σημαντική όσον αφορά στην αλλαγή στον δείκτη υγείας EQ-5D (με μέση διαφορά 0,01; 95% CI: -0,02; 0,04; p = 0,45) και στην αλλαγή στο σύμπτωμα που σχετίζεται με το PCC (με μέση διαφορά −1,18, 95% CI: −3,54, 1,17, p = 0,32).

Συμπερασματικά, με βάση τα μέχρι τώρα δεδομένα, η θεραπεία με CoQ10 δεν φαίνεται να μειώνει σημαντικά τον αριθμό ή τη σοβαρότητα των συμπτωμάτων που σχετίζονται με το PCC σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο. Ωστόσο, παρατηρήθηκε σημαντική βελτίωση και στις δύο βαθμολογίες ανεξάρτητα από τη θεραπεία κατά τη διάρκεια παρατήρησης 20 εβδομάδων.

Πηγη: https://healthpharma.gr/

Η παχυσαρκία είναι μια νόσος άρρηκτα συνδεδεμένη με τον σύγχρονο τρόπο ζωής, η οποία υποβαθμίζει την ποιότητα ζωής και είναι προπομπός πολλών άλλων νοσημάτων, καρδιαγγειακών και μη. Ορίζεται ως η συγκέντρωση περίσσειας σωματικού λίπους στο σε βαθμό που γίνεται επιβαρυντικό για την υγεία.

Είναι γνωστό πως η παχυσαρκία μπορεί να επιβαρύνει την υγεία της καρδιάς και υπάρχει πληθώρα ερευνών που το υποστηρίζει αυτό. Έρευνα που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό JAMA Cardiology κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι ενήλικες ηλικίας 40 έως 59 ετών που είναι υπέρβαροι ή παχύσαρκοι έχουν σημαντικά αυξημένο κίνδυνο (που κυμαίνεται από 21 έως 85% υψηλότερα) ανάπτυξης καρδιαγγειακών παθήσεων σε σύγκριση με τα άτομα φυσιολογικού βάρους. Τα άτομα με παραπάνω σωματικό βάρος (υπέρβαροι), που ορίζεται ως δείκτης μάζας σώματος (BMI) μεταξύ 25 και 29,9 ή οι παχύσαρκοι (BMI 30 ή υψηλότερο), έχουν επίσης πολύ μεγαλύτερο κίνδυνο εμφάνισης καρδιαγγειακών παθήσεων σε νεαρότερη ηλικία. Η έρευνα έδειξε ότι τα άτομα με παχυσαρκία είχαν μικρότερη διάρκεια ζωής.

Η σχέση μεταξύ της καρδιαγγειακής νόσου και της παχυσαρκίας είναι πολύπλευρη. Κατ’ αρχήν η παχυσαρκία αυξάνει τον κίνδυνο ανάπτυξης πολλών άλλων παραγόντων κινδύνου για καρδιακές παθήσεις. Επίσης προκαλεί φλεγμονώδεις διεργασίες που μπορεί να βλάψουν το καρδιαγγειακό σύστημα και μπορεί να οδηγήσουν σε διαρθρωτικές ή λειτουργικές αλλαγές στην ίδια την καρδιά.

Καρδιαγγειακά: Τα επιβλαβή αποτελέσματα της παχυσαρκίας 

Η παχυσαρκία αυξάνει τον κίνδυνο ανάπτυξης άλλων παραγόντων κινδύνου καρδιακής νόσου. Αυτοί οι παράγοντες περιλαμβάνουν την υπέρταση, τις ανωμαλίες της χοληστερόλης και τον διαβήτη τύπου 2, καταστάσεις που αυξάνουν τις πιθανότητες εμφάνισης καρδιαγγειακών παθήσεων. Το υπερβολικό βάρος αυξάνει επίσης τον κίνδυνο μεταβολικού συνδρόμου, ένα σύμπλεγμα παραγόντων κινδύνου καρδιακής νόσου, συμπεριλαμβανομένης της υψηλής αρτηριακής πίεσης, των χαμηλών επιπέδων «καλής» χοληστερόλης (HDL), υψηλών επιπέδων τριγλυκεριδίων, υψηλών επιπέδων σακχάρου στο αίμα και μεγάλης περιμέτρου μέσης. Επιπρόσθετα, η υψηλή αρτηριακή πίεση που προκαλείται από την παχυσαρκία ερεθίζει την πλάκα στις αρτηρίες και προδιαθέτει για ρήξη, κάτι που προκαλεί καρδιακή προσβολή.

Το υπερβολικό βάρος αυξάνει τις πιθανότητες να αναπτύξετε υπνικής άπνοιας
Η υπνική άπνοια είναι αρκετά δυσάρεστη από μόνη της, δεδομένου ότι προκαλεί έναν κατακερματισμένο, διακοπτόμενο ύπνο. Αλλά είναι επίσης ένας παράγοντας κινδύνου για την ανάπτυξη υψηλής αρτηριακής πίεσης, διαβήτη τύπου 2 και καρδιακών παθήσεων. Μια μελέτη που δημοσιεύθηκε τον Φεβρουάριο του 2018 στο περιοδικό «Μεταβολικό Σύνδρομο και σχετικές διαταραχές» (Metabolic Syndrome and Related Disorders) διαπίστωσε ότι τα υπέρβαρα άτομα με υπνική άπνοια είχαν περισσότερες πιθανότητες να αποκτήσουν μεταβολικό σύνδρομο, υπέρταση, προδιαβήτη και ανωμαλίες της χοληστερόλης (ιδιαίτερα υψηλά τριγλυκερίδια).

Η παχυσαρκία συνδέεται με την κρυφή φλεγμονή

Αυτή η ύπουλη φλεγμονή και οι φλεγμονώδεις παράγοντες που απελευθερώνει, αυξάνουν τον κίνδυνο ανάπτυξης αθηροσκλήρωσης και συσσώρευσης πλάκας στα τοιχώματα των αρτηριών. Η παχυσαρκία απελευθερώνει επίσης ουσίες στο αίμα που μπορούν να προκαλέσουν ρήξη της πλάκας που με τη σειρά της μπορεί να οδηγήσει σε καρδιακή προσβολή. Σκεφτείτε πως η παχυσαρκία είναι κάτι σαν σπασμένα γυαλιά μέσα στις αρτηρίες.

Η παχυσαρκία μπορεί να θέσει σε κίνδυνο τη λειτουργία της καρδιάς

Οι έρευνες δείχνουν ότι η παχυσαρκία μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο ανάπτυξης κολπικής μαρμαρυγής, ενός ταχέως ακανόνιστου καρδιακού παλμού (αρρυθμία) των ανώτερων κοιλοτήτων της καρδιάς που μπορεί να προάγει το σχηματισμό θρόμβων αίματος και να οδηγήσει σε εγκεφαλικό επεισόδιο, καρδιακή ανεπάρκεια και άλλες σχετικές επιπλοκές. Επιπλέον, η παχυσαρκία μπορεί να οδηγήσει σε διεύρυνση της καρδιάς που μπορεί να είναι αποτέλεσμα αδιάγνωστης υπέρτασης.

Τα επιπλέον κιλά αναγκάζουν την καρδιά να δουλέψει πιο σκληρά

Το επιπλέον βάρος θέτει την καρδιά σε αυξημένο στρες, ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια της φάσης χαλάρωσης του καρδιακού κύκλου, αυτό που ονομάζουμε διαστολή. Καθώς η καρδιά γεμίζει με αίμα, υπάρχει μεγαλύτερη πίεση. Με την πάροδο του χρόνου αυτό μπορεί να προκαλέσει την ύπαρξη συμπτωμάτων καρδιακής ανεπάρκειας.

Δεν είναι, όμως, μόνο ο αριθμός στη ζυγαριά που μετράει. Παίζει ρόλο και το πού ακριβώς είναι κατανεμημένο αυτό το βάρος, γιατί και αυτό επηρεάζει τον κίνδυνο εμφάνισης καρδιακών παθήσεων. Με απλά λόγια οι μεγαλύτερες ποσότητες λίπους στην κοιλιά, μια κατάσταση που ονομάζεται κεντρική ή κοιλιακή παχυσαρκία, σχετίζονται με μεγαλύτερη φλεγμονή, που είναι καταστροφική για την καρδιά.

Το υπερβολικό λίπος της κοιλιάς αυξάνει επίσης τα επίπεδα τριγλυκεριδίων, τα οποία μπορούν να συμβάλλουν στη ρήξη της πλάκας. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η περίμετρος της μέσης έχει πολλές φορές μεγαλύτερη σημασία από το συνολικό βάρος. Για παράδειγμα ένας άνδρας με μεγάλη κοιλιά, κινδυνεύει περισσότερο με καρδιακή νόσο από μια γυναίκα που έχει συσσωρευμένο βάρος στην περιοχή των γοφών, γιατί εκεί το βάρος είναι «θεωρητικά ακίνδυνο», συγκριτικά με αυτό της κοιλιάς, που περιλαμβάνει σπλαχνικό λίπος, μπορεί δηλαδή να «αγγίζει» ζωτικά όργανα.

H αλλαγή στον τρόπο ζωής επιφέρει σημαντική βελτίωση

Τα νέα όμως δεν είναι εντελώς άσχημα. Εάν είστε υπέρβαροι ή παχύσαρκοι, το αδυνάτισμα μπορεί να σας βοηθήσει να μειώσετε τον κίνδυνο ανάπτυξης καρδιακών παθήσεων. Οταν ένας άνθρωπος χάσει μερικά κιλά, μπορεί να αρχίσει να βλέπει βελτιώσεις στην αρτηριακή πίεση, το σάκχαρο του αίματος, τα επίπεδα χοληστερόλης και τους φλεγμονώδεις παράγοντες. Ολες αυτές οι αλλαγές είναι επωφελείς για την καρδιά.

Η απώλεια του υπερβολικού βάρους βοηθά στην πρωτογενή πρόληψη των καρδιακών παθήσεων, καθώς και στη δευτερογενή πρόληψη (αν για παράδειγμα έχει ήδη υπάρξει μια καρδιακή προσβολή, μπορεί να αποτρέψει μια δεύτερη). Για τη δευτερογενή πρόληψη, σε κάθε περίπτωση ο ασθενής θα πρέπει να παίρνει κάποια φάρμακα, αν όμως χάσει βάρος αυτά τα φάρμακα θα μειωθούν.

Καρδιαγγειακά: Διατροφή και βάρος

Δεν είναι εύκολη διαδικασία, αλλά ο καλύτερος τρόπος να χάσετε βάρος είναι να βελτιώσετε τη διατροφή σας και τις συνήθειες άσκησης, με στόχο να χάσετε μισό έως ένα κιλό την εβδομάδα. Αν ο δείκτης μάζας σώματος βρίσκεται στο υψηλότερο εύρος, αν δηλαδή είστε παχύσαρκος, τότε ίσως θα είναι καλύτερα να ακολουθήσετε ένα πρόγραμμα ιατρικής παρακολούθησης απ’ ό,τι να το κάνετε μόνοι σας.

Εάν, ωστόσο, αποφασίσετε να το κάνετε μόνοι σας, ακολουθήστε μια διατροφή γεμάτη με φρούτα και λαχανικά, δημητριακά ολικής αλέσεως, χαμηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά γαλακτοκομικά προϊόντα, λιπαρά ψάρια και πουλερικά, ξηρούς καρπούς και όσπρια, καθώς και υγιεινά μαγειρικά έλαια, όπως το ελαιόλαδο.

Αποφύγετε τα πρόσθετα σάκχαρα, τα επεξεργασμένα τρόφιμα και τα τηγανητά. Στον τομέα της άσκησης, κάντε έναν συνδυασμό αερόβιας άσκησης και άσκησης για αύξηση της μυϊκής μάζας και μείωσης του σωματικού λίπους.

Υπάρχει απόδειξη ότι αν ακολουθήσετε τις παραπάνω αλλαγές στον τρόπο ζωής σας θα μπορέσετε να κάνετε τη διαφορά στην υγεία της καρδιάς σας. Μια μελέτη που δημοσιεύθηκε τον Μάιο του 2016 στο περιοδικό «Preventive Medicine», διαπίστωσε ότι οι ενήλικες ηλικίας 18 έως 35 ετών με ΔΜΣ μεταξύ 25 και 40, που συμμετείχαν σε πρόγραμμα απώλειας βάρους έχασαν κατά μέσο όρο 8 κιλά, αύξησαν τα επίπεδα της φυσικής τους δραστηριότητας και βελτίωσαν το σύνολο της χοληστερόλης, την αρτηριακή πίεση και τα επίπεδα σακχάρου μετά από έξι μήνες.

Η απώλεια βάρους θα μειώσει σημαντικά τον κίνδυνο καρδιαγγειακής νόσου διότι κάνει τη διαφορά στην αρτηριακή πίεση, την ευαισθησία στην ινσουλίνη και τα επίπεδα τριγλυκεριδίων. Τα καλά νέα είναι ότι αυτό που κάνετε κάθε μέρα μπορεί να κάνει τη διαφορά.

Πηγη: https://healthpharma.gr/

«Τα συνολικά αποτελέσματα είναι εκπληκτικά» καθώς το πρώτο εμβόλιο στον κόσμο για τη θεραπεία του επιθετικού καρκίνου του εγκεφάλου μπορεί δυνητικά να δώσει στους ασθενείς επιπλέον χρόνια ζωής, σύμφωνα με τα συμπεράσματα μιας παγκόσμιας κλινικής δοκιμής.

Τα αποτελέσματα των δοκιμών υποδεικνύουν ότι τα άτομα με πρόσφατα διαγνωσμένο γλοιοβλάστωμα θα μπορούσαν ενδεχομένως να έχουν επιπλέον χρόνια ζωής.
Το πρώτο εμβόλιο στον κόσμο, σύμφωνα με τον Guardian, για τη θεραπεία των θανατηφόρων καρκινικών όγκων του εγκεφάλου μπορεί δυνητικά να δώσει στους ασθενείς χρόνια επιπλέον ζωή, κατέληξε μια παγκόσμια κλινική δοκιμή.

Ένας ανώτερος γιατρός του NHS που ήταν ένας από τους επικεφαλής ερευνητές της δοκιμής είπε ότι τα στοιχεία έδειξαν ότι το DCVax είχε οδηγήσει σε «εκπληκτική» ενισχυμένη επιβίωση για τους ασθενείς.

Η ανακάλυψη θα μπορούσε να ωφελήσει τους 2.500 ανθρώπους ετησίως στο Ηνωμένο Βασίλειο που διαγιγνώσκονται με γλοιοβλάστωμα, την πιο κοινή μορφή καρκίνου του εγκεφάλου και επίσης έναν από τους πιο επιθετικούς. Τα άτομα με τη νόσο ζουν κατά μέσο όρο μόλις 12-18 μήνες μετά τη διάγνωση, μερικά ακόμη λιγότερο.

Ένας ασθενής στην πολυκεντρική παγκόσμια μελέτη 331 ατόμων έζησε για περισσότερα από οκτώ χρόνια μετά τη λήψη του DCVax. Στη Βρετανία, ο 53χρονος Νάιτζελ Φρενς είναι ακόμα ζωντανός επτά χρόνια μετά την απόκτησή του.

Καρκίνος του εγκεφάλου: Τα αποτελέσματα

«Τα συνολικά αποτελέσματα είναι εκπληκτικά», δήλωσε ο καθηγητής Keyoumars Ashkan, νευροχειρουργός στο νοσοκομείο King’s College στο Λονδίνο, ο οποίος ήταν ο επικεφαλής της έρευνας στην Ευρώπη. «Τα τελικά αποτελέσματα αυτής της δοκιμής τρίτης φάσης… προσφέρουν νέα ελπίδα στους ασθενείς που μάχονται με το γλοιοβλάστωμα.

Το εμβόλιο «αποδείχθηκε ότι παρατείνει τη ζωή και είναι ενδιαφέρον σε ασθενείς που παραδοσιακά θεωρούνταν ότι έχουν χειρότερη πρόγνωση», όπως οι ηλικιωμένοι και οι άνθρωποι για τους οποίους η χειρουργική επέμβαση δεν ήταν επιλογή, πρόσθεσε.

Εάν εγκριθεί από ιατρικές ρυθμιστικές αρχές, το DCVax θα είναι η πρώτη νέα θεραπεία σε 17 χρόνια για ασθενείς με γλοιοβλάστωμα που έχουν διαγνωσθεί πρόσφατα και η πρώτη σε 27 χρόνια για άτομα στα οποία είχε επιστρέψει.

Οι ερευνητές της δοκιμής διαπίστωσαν ότι οι πρόσφατα διαγνωσθέντες ασθενείς που είχαν το εμβόλιο επιβίωσαν για 19,3 μήνες κατά μέσο όρο, σε σύγκριση με 16,5 μήνες για εκείνους που έλαβαν εικονικό φάρμακο.

Οι συμμετέχοντες με υποτροπιάζον γλοιοβλάστωμα που είχαν DCVax έζησαν κατά μέσο όρο 13,2 μήνες μετά τη λήψη του, σε σύγκριση με μόλις 7,8 μήνες για εκείνους που δεν το έκαναν.

Συνολικά, το 13% των ατόμων που το έλαβαν έζησε για τουλάχιστον πέντε χρόνια μετά τη διάγνωση, ενώ μόλις το 5,7% αυτών στην ομάδα ελέγχου το έκανε, σύμφωνα με τα αποτελέσματα της δοκιμής, που δημοσιεύθηκαν την Πέμπτη στο Journal of the American Medical Σύλλογος Ογκολογίας.

Το εμβόλιο…

Το εμβόλιο είναι μια μορφή ανοσοθεραπείας, στην οποία το ανοσοποιητικό σύστημα του σώματος είναι προγραμματισμένο να εντοπίζει και να επιτίθεται στον όγκο.

Είναι το πρώτο που αναπτύχθηκε για την αντιμετώπιση των όγκων του εγκεφάλου.

«Το εμβόλιο λειτουργεί διεγείροντας το ανοσοποιητικό σύστημα του ίδιου του ασθενούς για να καταπολεμήσει τον όγκο του ασθενούς. Παρέχει μια εξατομικευμένη λύση, δουλεύοντας με το ανοσοποιητικό σύστημα ενός ασθενούς, το οποίο είναι το πιο έξυπνο σύστημα που γνωρίζει ο άνθρωπος», δήλωσε ο Ashkan.

«Το εμβόλιο παράγεται συνδυάζοντας πρωτεΐνες από τον όγκο του ίδιου του ασθενούς με τα λευκά αιμοσφαίρια του. Αυτό εκπαιδεύει τα λευκά αιμοσφαίρια να αναγνωρίζουν τον όγκο.

«Όταν χορηγείται το εμβόλιο, αυτά τα μορφωμένα λευκά αιμοσφαίρια βοηθούν το υπόλοιπο ανοσοποιητικό σύστημα του ασθενούς να αναγνωρίσει τον όγκο ως κάτι που πρέπει να καταπολεμήσει και να καταστρέψει. Σχεδόν σαν να εκπαιδεύεις έναν σκύλο ανιχνευτή».

Το εμβόλιο δεν είναι ακόμη διαθέσιμο στο NHS. Αλλά η Northwest Biotherapeutics, η αμερικανική εταιρεία που το κατασκευάζει, σχεδιάζει να αναζητήσει ρυθμιστική έγκριση ώστε να είναι διαθέσιμο.

Η φιλανθρωπική οργάνωση Brain Tumor Research είπε ότι «οι ασθενείς που λιμοκτονούσαν για νέες κλινικές επιλογές για πάρα πολύ καιρό» έπρεπε να έχουν πρόσβαση στη θεραπεία για να παρατείνουν τη ζωή τους.

Εμβόλιο vs Χημειοθεραπεία

«Το DCVax αντιπροσωπεύει την πρώτη αναδυόμενη θεραπεία που αποδείχθηκε αποτελεσματική στη θεραπεία του γλοιοβλαστώματος από τη χημειοθεραπεία με τεμοζολομίδη το 2005 και αυτό που ελπίζει η κοινότητα των όγκων του εγκεφάλου είναι να γίνει προσιτή, πιθανώς να γίνει η τυπική περίθαλψη – τόσο διαθέσιμη στο NHS», δήλωσε η Dr Karen Noble, η διευθυντής έρευνας, πολιτικής και καινοτομίας του φιλανθρωπικού ιδρύματος.

«Ο μέσος χρόνος επιβίωσης για το γλοιοβλάστωμα είναι καταστροφικά σύντομος – μόλις 12 έως 18 μήνες. Ιστορίες όπως του κ. French είναι σπάνιες αλλά απίστευτα ευπρόσδεκτες. Είμαστε πολύ ενθαρρυμένοι από τα τελικά αποτελέσματα αυτής της δοκιμής», πρόσθεσε.

Είκοσι από τους 331 ασθενείς στην οκταετή δοκιμή βρίσκονταν στο Ηνωμένο Βασίλειο, είτε στο νοσοκομείο King’s είτε στο University College του Λονδίνου. Συνολικά 232 συμμετέχοντες είχαν DCVax και 99 εικονικό φάρμακο. Και οι 331 υποβλήθηκαν σε χειρουργική επέμβαση που ακολουθήθηκε από ακτινοθεραπεία και χημειοθεραπεία για την αφαίρεση όσο το δυνατόν μεγαλύτερου μέρους του όγκου τους, η οποία είναι η τυπική θεραπεία για το γλοιοβλάστωμα.

Ο Δρ Henry Stennett, διευθυντής πληροφοριών έρευνας στο Cancer Research UK, είπε: «Αυτό που είναι ιδιαίτερα συναρπαστικό είναι ότι [το εμβόλιο] μπορεί να βελτιώσει τα αποτελέσματα για άτομα που συνήθως δεν ανταποκρίνονται καλά στη θεραπεία. Αν και χρειάζεται ακόμη αυστηρή ρυθμιστική έγκριση, θα μπορούσε να είναι ένα μεγάλο βήμα προς τα εμπρός για την καταπολέμηση αυτού του τύπου όγκου στον εγκέφαλο».

Πηγη: https://healthpharma.gr/

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/