Δεύτερη αιτία θανάτου από ατύχημα για παιδιά ο πνιγμός: Μην αγνοείτε αυτές τις οδηγίες του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού

Βρισκόμαστε πλέον στην καρδιά του καλοκαιρού και δυστυχώς δεν είναι λίγες οι φορές που διαβάζουμε για πνιγμούς στη θάλασσα. Ο Ελληνικός Ερυθρός Σταυρός πριν από λίγες ημέρες είχε δημοσιεύσει κάποιες
σωτήριες οδηγίες για την ασφάλεια μας στην θάλασσα που καλό είναι να έχουμε κατά νου.

Τις αναδημοσιεύουμε με αφορμή το νέο περιστατικό στην Πάτρα με την 6χρονη που χαροπαλεύει μετά από τον παρολίγον πνιγμό της.

Σύμφωνα με πρόσφατες μελέτες, ο πνιγμός στη θάλασσα, αποτελεί διεθνώς την πέμπτη συχνότερη αιτία θανάτου από ατύχημα μεταξύ όλων των ηλικιακών ομάδων και τη δεύτερη αιτία θανάτου από ατύχημα για τα παιδιά.
Πρέπει να τονιστεί ιδιαιτέρως ότι πολλά από τα θύματα πνιγμού μπορούν να επιβιώσουν και να αναρρώσουν πλήρως με την έγκαιρη και σωστή αντιμετώπιση στα κρίσιμα πρώτα λεπτά που εκτυλίσσεται το περιστατικό.

O Τομέας Σαμαρειτών-Δισωστών & Ναυαγοσωστών του Ε.Ε.Σ. παρέχει τις παρακάτω οδηγίες προς τους γονείς που συνοδεύουν τα παιδιά τους στην θάλασσα:

1. Κολυμπάτε πάντα μαζί τους.
2. Τα μικρά παιδιά πρέπει να χρησιμοποιούν τις κατάλληλες συσκευές επίπλευσης.
3. Όχι κολύμπι σε βαθιά νερά.
4. Όχι βουτιές.
5. Όχι κολύμπι εάν δεν περάσουν τουλάχιστον 3 ώρες από το γεύμα.
6. Ενθαρρύνετε τα παιδιά σας να μάθουν κολύμπι όσο το δυνατόν νωρίτερα.
7. Μη μπαίνετε στην θάλασσα αν υπάρχουν μεγάλα κύματα ή ρεύματα.

Υπενθυμίζεται ότι ο Ελληνικός Ερυθρός Σταυρός, ως το μοναδικό πλήρες μέλος της Διεθνούς Ναυαγοσωστικής Ομοσπονδίας (I.L.S.F.) στην Ελλάδα, πραγματοποίησε το διήμερο 4 και 5 Ιουνίου 2022, στην παραλία Αρτέμιδας, δράση προαγωγής της ασφάλειας στο νερό και της έγκαιρης αντίδρασης σε περιπτώσεις πνιγμών ή τραυματισμών. Οι δράσεις αυτές θα συνεχιστούν από τον Ε.Ε.Σ. καθ’ όλη τη διάρκεια του καλοκαιριού, προκειμένου να υπάρξει η απαραίτητη ενημέρωση του κοινού.

 

 

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Η συμπεριφορά που «τραυματίζει» την ψυχική υγεία παιδιών και εφήβων

Ένα κοινωνικό φαινόμενο που κερδίζει όλο και περισσότερο έδαφος, με τους ειδικούς να κάνουν λόγο για μια νέα μάστιγα, έχει σοβαρότατες επιπτώσεις σε παιδιά και εφήβους

Για ένα ξεχωριστό κοινωνικό φαινόμενο, που κερδίζει όλο και περισσότερο έδαφος, ειδικότερα μεταξύ των παιδιών και των εφήβων κάνει λόγο μια ερευνητική ομάδα, με επιστήμονες από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ, να μελετά σε βάθος τις σοβαρότατες επιπτώσεις του κυβερνοεκφοβισμού (cyberbullying) στην ψυχική υγεία.

Ερευνητές από το Ινστιτούτο Lifespan Brain (LiBI) του Παιδιατρικού Νοσοκομείου της Φιλαδέλφεια, το Πανεπιστήμιο της Πενσιλβάνια και το Πανεπιστήμιο Reichman του Ισραήλ ανέλυσαν δεδομένα που αφορούσαν περισσότερα από 10.000 παιδιά 10-13 ετών. Η έρευνα ξεκίνησε τον Ιούλιο του 2018 και ολοκληρώθηκε τον Ιανουάριο του 2021 για λογαριασμό της μελέτης ABCD για την Γνωστική Ανάπτυξη του Εγκεφάλου των Εφήβων.

Τα ευρήματα, που δημοσιεύθηκαν στο JAMA Network Open, κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι οι συνέπειες του κυβερνοεκφοβισμού είναι ακόμη σοβαρότερες στις νεαρές ηλικίες από αυτό που ορίζουμε ως «παραδοσιακό bullying», δηλαδή την κατά πρόσωπο επιθετικότητα.

«Σε μια εποχή που οι έφηβοι περνούν περισσότερο χρόνο από ποτέ σερφάροντας στο διαδίκτυο, η μελέτη αυτή υπογραμμίζει τον αρνητικό αντίκτυπο που έχει το ψηφιακό bullying στα υποψήφια θύματά του», λέει ο Δρ. Ran Barzilay, βοηθός καθηγητή στο LiBI.

H σχέση όλων μας με το διαδίκτυο είναι πλέον τόσο έντονη, ειδικά από την εμφάνιση της πανδημίας του κορωνοϊού, που ενίσχυσε την κοινωνική αποστασιοποίηση, ώστε ένα μεγάλο μέρος της αλληλεπίδρασης των ανθρώπων, μεταξύ των οποίων και το bullying, διατηρήθηκε ηλεκτρονικά, μέσω προσωπικών μηνυμάτων ή αναρτήσεων στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Μάλιστα, σύμφωνα με τους ερευνητές, ο εκφοβισμός στο διαδίκτυο σχετίζεται μόνο εν μέρει με το παραδοσιακό bullying, γι’ αυτό και πρέπει να ερευνηθεί ως ένα ξεχωριστό, ανεξάρτητο φαινόμενο. Η μελέτη ABCD ορίζει τον κυβερνοεκφοβισμό ως μια «σκόπιμη προσπάθεια να βλάψουμε κάποιον διαδικτυακά, μέσω προσωπικών μηνυμάτων, σε ομαδικές συνομιλίες ή στις πλατφόρμες των μέσων κοινωνικής δικτύωσης». Το παραδοσιακό bullying, από την άλλη, χωρίζεται σε τρεις κατηγορίες: φανερή επιθετικότητα, μέσω απειλών ή πρόκλησης σωματικής βίας, σχεσιακή επιθετικότητα, όπως το να απομονώνουμε κάποιον και επιθετική φημολογία, όπως το να διαδίδουμε άσχημες φήμες για κάποιον.

Ειδικότερα, η παρούσα μελέτη διαπίστωσε ότι είναι πιο πιθανό να έχουν αυτοκτονικές τάσεις ή ακόμη και κάνουν απόπειρα αυτοκτονίας τα νεαρά θύματα του διαδικτυακού εκφοβισμού, συγκριτικά με όσους αντιμετωπίζουν την κατά πρόσωπο επίθεση. Μάλιστα, σύμφωνα με τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (CDC), ο δείκτης αυτοκτονιών στα παιδιά αυξάνεται διαρκώς, ενώ το 2018 έγινε η δεύτερη κυριότερη αιτία θανάτου για τα άτομα 10-24 ετών στις ΗΠΑ.

Από το σύνολο των παιδιών που συμμετείχαν στη μελέτη, το 7,6% απάντησε ότι είχε εκδηλώσει αυτοκτονικές τάσεις, το 8,9% ανέφεραν ότι είχαν υπάρξει θύματα κυβερνοεκφοβισμού και το 0.9% ανέφερε ότι είχε εκφοβίσει διαδικτυακά άλλους.

Οι ερευνητές ανακάλυψαν το εξής παράδοξο: Οι τάσεις αυτοκτονίας ήταν έντονες τόσο στα θύματα, όσο και στους θύτες του παραδοσιακού bullying, δεν ίσχυε όμως το ίδιο στην περίπτωση του κυβερνοεκφοβισμού, που δείχνει να μην επηρεάζει αρνητικά τους δράστες.

Η μελέτη κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο κυβερνοεκφοβισμός αποτελεί με διαφορά κυρίαρχο παράγοντα πρόκλησης αυτοκτονικών τάσεων.

Παράλληλα, οι ειδικοί ανέδειξαν και ένα ακόμη, πολύ σημαντικό στοιχείο: Οι νέοι που επηρεάζονται από τον κυβερνοεκφοβισμό είναι διαφορετικοί από εκείνους που πλήττονται από το παραδοσιακό bullying. Επομένως, η μελέτη για τα θύματα του κυβερνοεκφοβισμού θα μας βοηθήσει να εντοπίσουμε περισσότερα παιδιά με αυτοκτονικές τάσεις, που δεν εντοπίζονται στις έρευνες για τα θύματα του παραδοσιακού bullying.

«Βάσει των νέων ευρημάτων, διαπιστώνουμε ότι είναι απαραίτητο να εξετάσουμε το θέμα του κυβερνοεκφοβισμού με την ίδια σοβαρότητα που αντιμετωπίζουμε άλλα αίτια, όπως η κατάθλιψη», δήλωσε ο Δρ. Barzilay. «Παράλληλα, τόσο οι εκπαιδευτικοί, όσο και οι γονείς θα πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί, ώστε να εντοπίσουν τυχόν συμπεριφορές των παιδιών που μαρτυρούν ότι έχουν πέσει θύματα κυβερνοεκφοβισμού», συμπλήρωσε.

Τέλος, οι ερευνητές επισημαίνουν ότι η ανάγκη για περαιτέρω έρευνα έχει ενισχυθεί ακόμη περισσότερο με την έλευση της πανδημίας του κορωνοϊού και στόχος είναι να γίνει πιο ξεκάθαρο το τοπίο που οριοθετεί το φαινόμενο του κυβερνοεκφοβισμού και των συνεπειών του στα παιδιά.

 

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr/

Yποθυρεοειδισμός: Αυξάνει τον κίνδυνο άνοιας

Οι ηλικιωμένοι με υποθυρεοειδισμό, που ονομάζεται επίσης υπολειτουργικός θυρεοειδής, μπορεί να διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο να αναπτύξουν άνοια, σύμφωνα με μια μελέτη που δημοσιεύτηκε στο διαδικτυακό τεύχος του Neurology στις 6 Ιουλίου 2022. Ο κίνδυνος εμφάνισης άνοιας ήταν ακόμη υψηλότερος για άτομα των οποίων η κατάσταση του θυρεοειδούς απαιτούσε φαρμακευτική αγωγή υποκατάστασης θυρεοειδικών ορμονών.

Ο υποθυρεοειδισμός εμφανίζεται όταν ο θυρεοειδής αδένας δεν παράγει αρκετές θυρεοειδικές ορμόνες. Αυτό μπορεί να επιβραδύνει τον μεταβολισμό. Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν αίσθημα κόπωσης, αύξηση βάρους και ευαισθησία στο κρύο. «Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι διαταραχές του θυρεοειδούς έχουν συσχετιστεί με συμπτώματα άνοιας που μπορεί να είναι αναστρέψιμα με τη θεραπεία», δήλωσε ο συγγραφέας της μελέτης Chien-Hsiang Weng, MD, MPH, του Πανεπιστημίου Brown στο Providence του Ρόουντ Άιλαντ. «Ενώ χρειάζονται περισσότερες μελέτες για να επιβεβαιωθούν αυτά τα ευρήματα, οι άνθρωποι θα πρέπει να γνωρίζουν τα προβλήματα του θυρεοειδούς ως πιθανό παράγοντα κινδύνου για άνοια και θεραπείες που θα μπορούσαν να αποτρέψουν ή να επιβραδύνουν τη μη αναστρέψιμη γνωστική έκπτωση».

Για τη μελέτη, οι ερευνητές εξέτασαν τα αρχεία υγείας 7.843 ατόμων που είχαν πρόσφατα διαγνωστεί με άνοια στην Ταϊβάν και τα συνέκριναν με τον ίδιο αριθμό ατόμων που δεν είχαν άνοια. Ο μέσος όρος ηλικίας τους ήταν τα 75 έτη. Οι ερευνητές έψαξαν να δουν ποιος είχε ιστορικό είτε υποθυρεοειδισμού είτε υπερθυρεοειδισμού και βρήκαν ότι συνολικά 102 άτομα είχαν υποθυρεοειδισμό και 133 είχαν υπερθυρεοειδισμό. Δεν βρήκαν σχέση μεταξύ υπερθυρεοειδισμού και άνοιας.

Από τα άτομα με άνοια, 68 άτομα, ή 0,9%, είχαν υποθυρεοειδισμό (34 από τα άτομα χωρίς άνοια), ή 0,4%. Όταν οι ερευνητές προσάρμοσαν άλλους παράγοντες που θα μπορούσαν να επηρεάσουν τον κίνδυνο άνοιας, όπως το φύλο, η ηλικία, η υψηλή αρτηριακή πίεση και ο διαβήτης, διαπίστωσαν ότι τα άτομα άνω των 65 ετών με υποθυρεοειδισμό είχαν 80% περισσότερες πιθανότητες να αναπτύξουν άνοια από τα άτομα της ίδιας ηλικίας που είχαν προβλήματα με τον θυρεοειδή. Για άτομα κάτω των 65 ετών, το ιστορικό υποθυρεοειδισμού δεν συσχετίστηκε με αυξημένο κίνδυνο άνοιας.

 

 

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Πνευμονία: Ένα βήμα πιο κοντά προς την θεραπεία ακριβείας

Η μεγαλύτερη γονιδιωματική μελέτη για την πνευμονία ως σήμερα εντοπίζει τα γενετικά σήματα κινδύνου της νόσου και ανοίγει το δρόμο για πιθανές νέες θεραπείες και χρήση φαρμάκων ακριβείας.

Η ιατρική ακριβείας είναι μια θεραπευτική προσέγγιση που λαμβάνει υπόψη την ατομική μεταβλητότητα στα γονίδια, το περιβάλλον και τον τρόπο ζωής για κάθε άτομο, επιτρέποντας στους γιατρούς και τους ερευνητές να προβλέψουν με μεγαλύτερη ακρίβεια ποιες στρατηγικές θεραπείας και πρόληψης για μια συγκεκριμένη ασθένεια θα λειτουργήσουν σε ποιες ομάδες ανθρώπων. Η ανάπτυξη ενός γρήγορου, απλού γενετικού τεστ για έναν ασθενή με πνευμονία θα μπορούσε να καθορίσει την καλύτερη φαρμακευτική θεραπεία για αυτόν με βάση την ευαισθησία του στην πνευμονία. Σε ένα παράλληλο και απροσδόκητο εύρημα, η μελέτη του Πανεπιστημίου του Newcastle, που δημοσιεύτηκε στο Nature Communications, ανακάλυψε επίσης μια γενετική συσχέτιση μεταξύ του κινδύνου πνευμονίας και του κινδύνου ψυχιατρικών παθήσεων, όπως η σχιζοφρένεια, η διπολική διαταραχή και η μείζονα κατάθλιψη.

Η πνευμονία θεωρείται από τις δυσκολότερες αναπνευστικές παθήσεις ή λοιμώξεις. Χαρακτηρίζεται ως οξεία λοίμωξη του πνεύμονα, με κυψελίδες γεμάτες υγρό ή πύον που προκαλούν ακραίο περιορισμό στην πρόσληψη οξυγόνου, ενώ παραμένει μία από τις κύριες αιτίες θανάτου παγκοσμίως. Διάφοροι μηχανισμοί προκαλούν πνευμονία, ωστόσο, η βακτηριακή ή ιογενής λοίμωξη είναι η πιο κοινή. Η πνευμονία που προκαλείται από βακτήρια αντιμετωπίζεται με αντιβιοτικά, ωστόσο τα ετήσια ποσοστά θνησιμότητας παγκοσμίως παραμένουν υψηλά, ακόμη και σε ανεπτυγμένες χώρες όπου η πρόσβαση στα αντιβιοτικά και η τακτική νοσοκομειακή περίθαλψη είναι συνήθως διαθέσιμη.

Ο κύριος ερευνητής του Πανεπιστημίου του Newcastle, καθηγητής Murray Cairns, από το HMRI Precision Medicine Research Program, είπε ότι οι τρέχουσες θεραπείες δεν είναι αποτελεσματικές για όλους τους ασθενείς με πνευμονία. «Κάθε χρόνο χιλιάδες άνθρωποι πεθαίνουν από γρίπη, ωστόσο η πνευμονία είναι αυτή που τους σκοτώνει. Και πολλοί ασθενείς που νοσηλεύονται για COVID-19 καθ’ όλη τη διάρκεια της πανδημίας έχουν λάβει θεραπεία και για πνευμονία. “Είναι μια τρομερή κατάσταση όπου οι άνθρωποι χρειάζονται συχνά νοσηλεία και εντατική φροντίδα, συμπεριλαμβανομένης της διασωλήνωσης και του μηχανικά υποβοηθούμενου αερισμού. Υπάρχει επίσης περαιτέρω κίνδυνος πολλαπλής οργανικής ανεπάρκειας και θανάτου”, είπε.

Ιατρική ακριβείας

Ο καθηγητής Cairns σημείωσε ότι η πνευμονία είναι μια πολύπλοκη διαταραχή και οι άνθρωποι κληρονομούν διαφορετικά πρότυπα κινδύνου για την πάθηση. Η μελέτη συσχέτισης σε όλο το γονιδίωμα, η οποία διερεύνησε δεδομένα από τη μελέτη 23andMe και την κοινοπραξία FinnGen, εντόπισε τέσσερις νέες γονιδιωματικές περιοχές με γονίδια που σχετίζονται με τον κίνδυνο για πνευμονία. Στη συνέχεια, η ομάδα επικεντρώθηκε στον εντοπισμό στόχων φαρμάκων που πιθανότατα θα ήταν χρήσιμοι για τη θεραπεία της πάθησης.

«Καταφέραμε όχι μόνο να αναγνωρίσουμε φάρμακα που θα μπορούσαν να βοηθήσουν στη διαταραχή, αλλά και να βρούμε έναν τρόπο να προσαρμόσουμε αυτές τις θεραπείες ειδικά στον συγκεκριμένο κίνδυνο ή την ευαισθησία ενός ατόμου για τη διαταραχή». «Αυτό είναι αυτό που συνήθως ονομάζουμε ιατρική ακριβείας γιατί μπορούμε να προσαρμόσουμε τη θεραπεία ώστε να ταιριάζει στην υποκείμενη βιολογία του ατόμου». «Η ιατρική ακριβείας είναι πολύ πιο αποτελεσματική από το να έχετε μόνο ένα φάρμακο για την πνευμονία, καθώς η ανταπόκριση ποικίλλει τρομερά από το ένα άτομο στο άλλο λόγω των υποκείμενων παραγόντων κινδύνου —τόσο περιβαλλοντικοί όσο και γενετικοί».

 

 

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Νεφρική νόσος: Νέα έρευνα χαρτογραφεί την πιθανή μοριακή της προέλευση

Μετά από χαρτογράφηση της γενετικής βάσης της νεφρικής λειτουργίας σε 1,5 εκατομμύριο ανθρώπους και περίπου 60.000 νεφρικά κύτταρα που είναι οι μικροσκοπικοί μηχανισμοί γονιδιακής ρύθμισης, ερευνητές της Ιατρικής Σχολής Perelman στο Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια διαπίστωσαν ότι περισσότερα από 500 γονίδια πιθανώς συμβάλλουν στην ανάπτυξη νεφρικής νόσου. Έχουν εντοπιστεί πολλά γονίδια που παίζουν βασικό ρόλο στην αποτοξίνωση των νεφρών, συμπεριλαμβανομένου του SLC47A1.

Τα καλά νέα είναι ότι σχεδόν 100 από τα 500 γονίδια ενδέχεται να μπορούν να στοχοποιηθούν από διάφορα φαρμακευτικά προϊόντα που έχουν ήδη εγκριθεί από τον Οργανισμό Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA). Τα ευρήματα δείχνουν την υποκείμενη γενετική της νεφρικής λειτουργίας και μπορούν να οδηγήσουν σε μελλοντική έρευνα για πιθανούς θεραπευτικούς στόχους για τη αντιμετώπιση της νεφρικής νόσου και την ανάπτυξή της. Η έρευνα δημοσιεύτηκε στο Nature Genetics. “Τα εργαλεία ανάλυσης σε επίπεδο ενός κυττάρου μας επιτρέπουν τώρα να βουτήξουμε βαθύτερα στους μηχανισμούς, αποκαλύπτοντας γενετικές παραλλαγές σε όλα τα κύτταρα του σώματος και στη συνέχεια μπορούμε να αναζητήσουμε συνδέσμους με τη γενετική ασθενειών”, δήλωσε ο Katalin Susztak, MD, Ph. .D., επικεφαλής ερευνητής και καθηγητής Νεφρολογίας και Γενετικής στο Penn. «Η επισήμανση των δεσμών και η διερεύνηση της αιτίας και του αποτελέσματος θα προσφέρει μεγαλύτερη κατανόηση του ανθρώπινου νεφρού και θα αποκαλύψει πιθανούς τρόπους θεραπείας όσων αντιμετωπίζουν προβλήματα με τα νεφρά».

Υπολογίζεται ότι 37 εκατομμύρια άνθρωποι στις Ηνωμένες Πολιτείες πάσχουν από νεφρική νόσο και η θνησιμότητα έχει αυξηθεί κατά περισσότερο από 40% τις τελευταίες δύο δεκαετίες, καθιστώντας την μία από τις ταχύτερα αναπτυσσόμενες αιτίες θανάτου. Περίπου ένα εκατομμύριο άνθρωποι πεθαίνουν από νεφρική ανεπάρκεια παγκοσμίως κάθε χρόνο. Παρά τη μεγάλη προσωπική και οικονομική επιβάρυνση, λίγα νέα θεραπευτικά φάρμακα έχουν καταγραφεί για τη θεραπεία της νεφρικής νόσου τα τελευταία 40 χρόνια. Χρησιμοποιώντας γενετικές πληροφορίες από περισσότερους από 1,5 εκατομμύριο συμμετέχοντες σε όλο τον κόσμο και μια βασική επιστημονική τεχνική χαρτογράφησης κυττάρων γνωστή ως αλληλουχία μεμονωμένων κυττάρων, οι επιστήμονες στο Penn ενέπλεξαν σημαντικούς τύπους κυττάρων για διαφορετικές παθήσεις. Στη συνέχεια, χαρακτήρισαν την έκφραση γονιδίων και τη γονιδιακή ρύθμιση σε εκατοντάδες δείγματα ανθρώπινου νεφρού και ανέλυσαν αλλαγές σε περισσότερα από 60.000 ανθρώπινα νεφρικά κύτταρα. Η ομάδα χρησιμοποίησε εξελιγμένες υπολογιστικές και στατιστικές μεθόδους για να δημιουργήσει τους πιο ολοκληρωμένους χάρτες για να αποκαλύψει τα γονίδια, τους τύπους κυττάρων και τον μηχανισμό της νεφρικής δυσλειτουργίας.

«Ενώ μπορεί να υπάρχουν πολλές αιτίες της νεφρικής δυσλειτουργίας στους ανθρώπινους νεφρούς, οι μελέτες μας υπογραμμίζουν ειδικά τον ρόλο του γονιδίου SLC471A», δήλωσε ο Hongbo Liu, Ph.D., μεταδιδακτορικός συνεργάτης στο εργαστήριο του Susztak. “Αυτό το γονίδιο μεταφέρει διαφορετικές τοξίνες. Οι αλλαγές στο SLC47 μπορεί να κάνουν τα νεφρά των ανθρώπων περισσότερο ή λιγότερο ευαίσθητα σε τραυματισμό που προκαλείται από τοξίνες και νεφρική νόσο.”

 

 

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Μικροβίωμα: Ένα υγιές μικροβίωμα λεπτού εντέρου προλαμβάνει παχυσαρκία & διαβήτη

Υπολογίζεται ότι 500 έως 1.000 είδη βακτηρίων κατοικούν στο έντερο κάθε ατόμου, αριθμώντας ίσως 100.000 τρισεκατομμύρια μικροοργανισμούς. Σε μια νέα εργασία, που δημοσιεύθηκε στις 5 Ιουλίου 2022 στο Cell Reports, ερευνητές της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια του Σαν Ντιέγκο χρησιμοποίησαν μοντέλα ποντικιών για να διερευνήσουν πώς η διατροφή και τα πρότυπα διατροφής επηρεάζουν αυτά τα εντερικά μικρόβια — και την υγεία των ξενιστών, ιδιαίτερα με την παχυσαρκία και τον διαβήτη τύπου 2.

Τόσο στα ποντίκια όσο και στους άνδρες, ο ειλεός είναι η τελική έκταση του λεπτού εντέρου, που συνδέεται με το τυφλό έντερο, το πρώτο τμήμα του παχέος εντέρου. Στον ειλεό, τα θρεπτικά συστατικά αντλούνται από τα υγροποιημένα τρόφιμα. στο τυφλό, που σηματοδοτεί και την έναρξη του παχέος εντέρου, ξεκινά η διαδικασία εξαγωγής νερού. Και οι δύο διαδικασίες είναι πολύπλοκες, δυναμικές και επηρεάζονται βαθιά από παράγοντες που κυμαίνονται από τους τύπους των τροφών που καταναλώνονται και πότε, έως τους μικροβιακούς κατοίκους του εντέρου, των οποίων η παρουσία και οι συμπεριφορές βοηθούν στην υπαγόρευση της πέψης, της απορρόφησης θρεπτικών συστατικών, της σύνθεσης βιταμινών και της ανάπτυξης του ανοσοποιητικού συστήματος.

«Είναι σημαντικό να συνειδητοποιήσουμε ότι το μικροβίωμα του εντέρου αλλάζει συνεχώς, όχι μόνο με βάση το τι τρώμε, αλλά και με βάση την ώρα της ημέρας», δήλωσε ο ανώτερος συγγραφέας της μελέτης Amir Zarrinpar, MD, Ph.D., επίκουρος καθηγητής ιατρικής στο UC San Diego School of Medicine και γαστρεντερολόγος στο UC San Diego Health. “Οι περισσότεροι ερευνητές λαμβάνουν στιγμιότυπα από αυτό το συνεχώς μεταβαλλόμενο περιβάλλον, γεγονός που καθιστά δύσκολο να κατανοήσουμε τι συμβαίνει στο έντερο. Με αυτήν τη μελέτη, προσπαθούμε να λάβουμε πολλά στιγμιότυπα κατά τη διάρκεια της ημέρας, σχεδόν σαν μια ταινία, για να κατανοήσουμε καλύτερα πώς τα τρόφιμα και το μικροβίωμα αλληλεπιδρούν για να επηρεάσουν την αύξηση βάρους και τον διαβήτη. «Και αυτό που μάθαμε είναι ότι οι κυκλικές αλλαγές στο μικροβίωμα του εντέρου είναι πολύ σημαντικές για την υγεία, καθώς βοηθούν με το κιρκάδιο ρολόι, στη ρύθμιση και τον έλεγχο της γλυκόζης, της χοληστερόλης και των λιπαρών οξέων – και τη γενική μεταβολική υγεία».

Στην τελευταία τους εργασία, ο Zarrinpar και οι συνεργάτες του διευκρινίζουν περαιτέρω την επίδραση και την αλληλεπίδραση αυτών των παραγόντων, ιδιαίτερα όσον αφορά τον ειλεό και τις μοναδικές λειτουργίες του που σχετίζονται με την πέψη και την απορρόφηση. Συγκεκριμένα, εξέτασαν πώς η παχυσαρκία (DIO) και η χρονικά περιορισμένη σίτιση (TRF) αλλάζουν τη σύνθεση του μικροβιώματος του ειλεού και το μεταγραφικό σώμα (το τμήμα που κωδικοποιεί την πρωτεΐνη του γονιδιώματος ενός οργανισμού) σε μοντέλα ποντικών. Διαπίστωσαν ότι σε μοντέλα ποντικιών, το DIO και η απουσία TRF (τα ποντίκια μπορούσαν να φάνε όσο ήθελαν όποτε ήθελαν) οδήγησαν σε διαταραχές στους ρυθμούς του μικροβιώματος του εντέρου και στις οδούς σηματοδότησης που βοηθούν στη ρύθμιση των εντερικών ρολογιών. Με άλλα λόγια, τα ποντίκια έγιναν παχιά και ανθυγιεινά.

«Αυτά τα ευρήματα υπογραμμίζουν την επίδραση της διατροφής και των περιορισμένων χρονικών προτύπων σίτισης στη διατήρηση ενός υγιούς μικροβιώματος του εντέρου, το οποίο με τη σειρά του ρυθμίζει τους κιρκάδιους ρυθμούς που διέπουν τη μεταβολική υγεία», δήλωσε ο Zarrinpar. «Είναι μια πολύ περίπλοκη σχέση μεταξύ του μικροβιώματος και του ξενιστή, με το πρώτο να βοηθά στον προσδιορισμό της γαστρεντερικής λειτουργίας και της υγείας του δεύτερου».

 

 

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Πάρκινσον: Ανακαλύφθηκε μια νέα αιτία κυτταρικού θανάτου που σχετίζεται με τη νόσο

Μια συσσώρευση σωμάτων Lewy – κυτταρικά εγκλείσματα που περιέχουν κυρίως την ειδική για τον εγκέφαλο πρωτεΐνη άλφα-συνουκλεΐνη – προκαλεί κυτταρικό θάνατο σε βασικές περιοχές του εγκεφάλου ασθενών με Πάρκινσον, οδηγώντας στα τυπικά συμπτώματα της νόσου. Ωστόσο, μια πρόσφατη έκθεση που δημοσιεύτηκε στο Movement Disorders υποδηλώνει ότι αυτός μπορεί να μην είναι ο μόνος λόγος του κυτταρικού θανάτου που σχετίζεται με το Πάρκινσον.

Επί του παρόντος δεν υπάρχει θεραπεία για τη νόσο του Πάρκινσον (PD) και μία από τις κύριες δυσκολίες για την ανάπτυξη θεραπειών είναι ότι δεν γνωρίζουμε ακριβώς πώς ή γιατί εμφανίζεται η ασθένεια. Θεωρείται ότι μια συσσώρευση σωμάτων Lewy – κυτταρικά εγκλείσματα που περιέχουν κυρίως την ειδική για τον εγκέφαλο πρωτεΐνη άλφα-συνουκλεΐνη – προκαλεί κυτταρικό θάνατο σε βασικές περιοχές του εγκεφάλου, οδηγώντας στα τυπικά συμπτώματα της νόσου. Ωστόσο, μια πρόσφατη έκθεση που δημοσιεύτηκε στο Movement Disorders από ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Οσάκα υποδηλώνει ότι αυτός μπορεί να μην είναι ο μόνος τρόπος με τον οποίο μπορεί να συμβεί κυτταρικός θάνατος που σχετίζεται με την PD.

Η αναφορά περιγράφει έναν ασθενή που είχε κάτι που φαινόταν ως τυπικό Πάρκινσον, χωρίς οικογενειακό ιστορικό ή γονιδιακές μεταλλάξεις που σχετίζονται με νόσο. Είχε τυπικά κινητικά συμπτώματα της νόσου όπως ακαμψία, αργή κίνηση και προβλήματα ισορροπίας. Είχε επίσης μειωμένη ντοπαμίνη (η οποία βοηθά τα κύτταρα να επικοινωνούν) και ανταποκρίθηκε καλά στη θεραπεία με φάρμακο που χορηγείται συνήθως σε άτομα με PD.

Μετά τον θάνατο του ασθενούς από πνευμονία, ο εγκέφαλός του εξετάστηκε προσεκτικά. Αν και είχε πολλές από τις κοινές αλλαγές που παρατηρούνται στην PD (όπως απώλεια εγκεφαλικών κυττάρων και αυξημένη φλεγμονή στη μέλαινα ουσία, μια βασική περιοχή του εγκεφάλου που σχετίζεται με το PD), έλειπαν κάποιες άλλες τυπικές αλλαγές. Οι ερευνητές δεν μπόρεσαν να βρουν σώματα Lewy που περιέχουν άλφα-συνουκλεΐνη σε οποιαδήποτε από τις περιοχές που φυσιολογικά επηρεάζονται από PD. «Αυτό ήταν ασυνήθιστο», λέει η επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης Rika Yamashita. “Όταν κοιτάξαμε περαιτέρω, συνειδητοποιήσαμε ότι ο ασθενής είχε εγκλείσματα που περιείχαν έναν άλλο τύπο πρωτεΐνης: πρωτεΐνη διαδραστικής απόκρισης που δεσμεύει το DNA 43 kDa ή TDP-43.”

Η συσσώρευση της πρωτεΐνης TDP-43 εμφανίζεται σε άλλες νευροεκφυλιστικές ασθένειες όπως η αμυοτροφική πλευρική σκλήρυνση και ο μετωποκροταφικός λοβιακός εκφυλισμός, αλλά συνήθως δεν σχετίζεται με το Πάρκινσον. Ωστόσο, αυτή η νέα αναφορά υποδηλώνει ότι η συσσώρευσή του μπορεί να προκαλέσει απώλεια κυττάρων στη μέλαινα ουσία καθώς και τα τυπικά κινητικά συμπτώματα της νόσου του Πάρκινσον.

 

 

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Lunsumio: Επανεξέταση FDA για θεραπεία του λεμφώματος non-Hodgkin

Το πρώτο δι-ειδικό (bispecific) αντίσωμα που θα ενταχθεί στο «οπλοστάσιο» θεραπείας οποιουδήποτε τύπου λεμφώματος non-Hodgkin, θα μπορούσε να γίνει το Lunsumio (mosunetuzumab) της Roche.

Σύμφωνα με την Roche, η Αμερικανική Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA)
αποδέχτηκε την Αίτηση Άδειας Βιολογικών Προϊόντων (BLA) και χορήγησε «Αναθεώρηση Προτεραιότητας» στο Lunsumio (mosunetuzumab). Πρόκειται για ένα δυνητικό δι-ειδικό αντίσωμα που δεσμεύει Τ-κύτταρα CD20xCD3 πρώτης κατηγορίας, για τη θεραπεία ενηλίκων με υποτροπιάζον ή ανθεκτικό (R/R) θυλακιώδες λέμφωμα (FL), που έχουν λάβει τουλάχιστον δύο προηγούμενες συστηματικές θεραπείες.

Στο πλαίσιο της διαδρομής για την «ταχεία επανεξέταση», ο FDA έχει ορίσει ως ημερομηνία-στόχο για την λήψη απόφασης, την 29η Δεκεμβρίου. Πριν από αυτή τη διαδικασία, το Lunsumio έλαβε τον περασμένο μήνα «πράσινο φως» από τις ευρωπαϊκές αρχές για την ίδια χρήση, ως τρίτης γραμμής.

Η ανασκόπηση του FDA θέτει το Lunsumio σε πορεία «σύγκρουσης» με τις θεραπείες CAR-T. Το φάρμακο CAR-T με στόχο το CD19 της Gilead Sciences, «Yescarta», κέρδισε την έγκριση για το θυλακιώδες λέμφωμα τρίτης γραμμής (FL) τον περασμένο Μάρτιο, ενώ το Kymriah της Novartis έλαβε το «πράσινο φως» στα τέλη Μαΐου.

Ευκολία χορήγησης

«Δεδομένου ότι το Lunsumio δεν απαιτεί τη συλλογή ή τη γενετική τροποποίηση κυττάρων ασθενών, θα μπορούσε να αποτελέσει σημαντική επιλογή σταθερής διάρκειας για ασθενείς, δίχως τα εμπόδια μετακίνησεης σε ένα μεγάλο θεραπευτικό κέντρο», όπως τόνισε ο κ. Levi Garraway, MD, Ph.D., επικεφαλής ιατρικός διευθυντής της Roche.

Το Lunsumio διαθέτει επίσης σημαντικά αποτελέσματα ως προς την απόκριση του όγκου. Στη μελέτη φάσης 1/2 GO29781, το Lunsumio έδειξε συρρίκνωση των όγκων στο 80% των ασθενών με FL που είχαν λάβει θεραπεία και εξάλειψε σημεία όγκων στο 60% των ασθενών μετά από μια μέση παρακολούθηση 18,3 μηνών. Η διάμεση διάρκεια ανταπόκρισης σε όλους τους ανταποκριθέντες ήταν 22,8 μήνες.

Για το Yescarta (το φάρμακο CAR-T της Gilead), στη μελέτη ZUMA-5 πρώιμου σταδίου, κατέγραψε ποσοστό ανταπόκρισης 94% και ποσοστό πλήρους ανταπόκρισης 79% σε ασθενείς με FL που υποβλήθηκαν σε βαριά προθεραπεία μετά από διάμεση παρακολούθηση 24,4 μηνών.

Δεδομένου ότι η Roche έχει επί του παρόντος δεδομένα απόκρισης όγκου μόνο ενός βραχίονα, μια πιθανή έγκριση τον Δεκέμβριο πιθανότατα θα συνδεθεί μέσω της οδού «επιταχυνόμενης έγκρισης», όπως ακριβώς με το Yescarta και το Kymriah. Αυτό σημαίνει ότι η Roche θα πρέπει να παράσχει πρόσθετα κλινικά δεδομένα για να διατηρήσει την ένδειξη.

Σχετικά με το ωοθυλακικό λέμφωμα

Το θυλακιώδες λέμφωμα (FL) είναι η πιο κοινή βραδέως αναπτυσσόμενη μορφή λεμφώματος μη-Hodgkin και ευθύνεται για περίπου μία στις πέντε περιπτώσεις. Συνήθως ανταποκρίνεται καλά στη θεραπεία, αλλά συχνά χαρακτηρίζεται από περιόδους ύφεσης και υποτροπής. Η θεραπεία της νόσου γίνεται συνήθως πιο δύσκολη, κάθε φορά που ένας ασθενής υποτροπιάζει και η πρώιμη εξέλιξη μπορεί να σχετίζεται με κακή μακροπρόθεσμη πρόγνωση. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, υπολογίζεται ότι περίπου 13.000 νέες περιπτώσεις FL θα διαγνωστούν το 2022.

 

 

Πηγη: https://healthpharma.gr/

Λινού: Η κορύφωση του 6ου κύματος μπορεί να διαρκέσει εβδομάδες

Για την πορεία του 6ου κύματος της πανδημίας κορωνοϊού και για τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν από την κυβέρνηση μίλησε η καθηγήτρια, Αθηνά Λινού.

Συγκεκριμένα, η καθηγήτρια Επιδημιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών και πρόεδρος του Ινστιτούτου Προληπτικής, Περιβαλλοντολογικής και Εργασιακής Ιατρικής «ΠΡΟΛΗΨΙΣ» Αθηνά Λινού, μίλησε στην ραδιοφωνική εκπομπή «Το GPS της Επικαιρότητας», στο Πρώτο Πρόγραμμα 91,6 και 105,8 και εξέφρασε την εκτίμηση της ότι η κορύφωση και η αποκλιμάκωση του 6ου κύματος κορωνοϊού δεν θα συμβεί γρήγορα, λόγω των πολλών επαναλοιμώξεων.

Όπως εξήγησε, δεν έχει εξασφαλιστεί ανοσία σχεδόν για κανέναν, ούτε για τους ανθρώπους που νόσησαν ούτε για τους ανθρώπους που έχουν κάνει μεγάλο αριθμό δόσεων εμβολίων. «Μπορεί να έχουμε κλιμάκωση και για εβδομάδες ακόμα, δεν θα έλεγα μέρες» είπε χαρακτηριστικά.

Να αυξηθούν τα τεστ ζητά η Λινού

«Το άλλο θέμα είναι ότι ως πολιτεία, επισήμως δεν παίρνουμε κανένα απολύτως ουσιαστικό μέτρο για την προστασία του πληθυσμού από επαναλοίμωξη και από αρχική λοίμωξη. Υπάρχουν μερικά μέτρα που δεν πλήττουν τόσο πολύ ούτε την οικονομία ούτε τον τουρισμό. Κυρίως στους χώρους εργασίας όπου οι εργαζόμενοι έρχονται σε επαφή με μεγάλο αριθμό οι εργαζόμενοι θα μπορούσαν να προσέρχονται υποχρεωτικά με μάσκα, τόσο στον δημόσιο όσο και στον ιδιωτικό τομέα», τόνισε η Αθηνά Λινού.

«Χρειάζεται να πάρουμε και μέτρα επικοινωνιακά και ως προς τους εμβολιασμούς και ως προς την τήρηση αποστάσεων. Επίσης, να αυξήσουμε τα τεστ για να μπορούμε έγκαιρα να εντοπίζουμε τα κρούσματα, μπορεί η πολιτεία να δηλώνει ότι έχουμε περισσότερα από τους άλλους αλλά αυτό δεν σημαίνει τίποτα. Μην τα ρίχνουμε όλα στην οικονομία, γιατί η οικονομία θα υποστεί μεγαλύτερη βλάβη αν το 20% του πληθυσμού περάσει μια νόσο και δεν δουλέψει για μια εβδομάδα» επισήμανε η κ. Λινού.

 

 

Πηγη: https://healthpharma.gr/

Ινστιτούτο Robert – Koch: Mελέτη για τις επιπτώσεις της πανδημίας

Οι ανησυχίες σχετικά με την αύξηση των καταθλιπτικών συμπτωμάτων στην πανδημία του κοροναϊού δεν επιβεβαιώθηκαν μέχρι τις αρχές του περασμένου έτους, σύμφωνα με μελέτη του Ινστιτούτου Robert Koch (RKI).

“Σε επίπεδο πληθυσμού, οι αρχικοί φόβοι ότι τα καταθλιπτικά συμπτώματα θα μπορούσαν να αυξηθούν λόγω της πανδημίας COVID-19 ή των περιοριστικών μέτρων δεν επαληθεύονται από τα παρόντα αποτελέσματα”, αναφέρει η συγγραφική ομάδα στο Journal of Health Monitoring.

Στην πρώτη φάση της πανδημίας παρατηρήθηκε μάλιστα και μικρή μείωση. Οι φόβοι για αυξημένα ποσοστά αυτοκτονιών κατά τη διάρκεια της πανδημίας δεν μπόρεσαν επίσης να επιβεβαιωθούν, αναφέρει η μελέτη.

Πρόκειται για μια έρευνα παρακολούθησης της μελέτης “Gesundheit in Deutschland aktuell” (Υγεία στην Γερμανία – επίκαιρο / GEDA 2019/2020-EHIS). Για το σκοπό αυτό, περίπου 26.500 άτομα ηλικίας 15 ετών και άνω ερωτήθηκαν τηλεφωνικά το διάστημα μεταξύ Απριλίου 2019 και Ιανουαρίου 2021.

Σύμφωνα με την συγγραφική ομάδα, η συχνότητα εμφάνισης της λοίμωξης SARS-CoV-2 το 2020 μπορεί να χωριστεί σε τρεις φάσεις: Πρώτη φάση με το πρώτο κύμα COVID-19 και την έναρξη ισχύος των εκτεταμένων μέτρων περιορισμού (Μάρτιος έως μέσα Μαΐου).

Φάση δεύτερη με συγκριτικά χαμηλή επίπτωση της μόλυνσης και χαλαρά μέτρα ελέγχου της πανδημίας (μέσα Μαΐου έως Σεπτέμβριο) και φάση τρίτη με την έναρξη του δεύτερου κύματος μόλυνσης με COVID-19 και πάλι διαδοχική αυστηροποίηση των περιοριστικών μέτρων (από τον Οκτώβριο) και την κορύφωση του δεύτερου κύματος μόλυνσης στο τέλος του έτους.

Σύμφωνα με τους ερευνητές, τα αποτελέσματα δείχνουν σημαντική μείωση της χρήσης γενικών ιατρικών και ειδικών υπηρεσιών το διάστημα μεταξύ Απριλίου – Ιουνίου 2020, δηλαδή κατά την πρώτη φάση της πανδημίας.

Ωστόσο, η χρήση των ιατρικών υπηρεσιών επέστρεψε γρήγορα στα προ της πανδημίας επίπεδα. Τα νέα στοιχεία για την περίοδο από τον Οκτώβριο του 2020 επιβεβαίωσαν την τάση αυτή.

Οι ερευνητές δεν βλέπουν καμία αλλαγή στο κάπνισμα που να σχετίζεται με την πανδημία. Η αύξηση του σωματικού βάρους ή του δείκτη μάζας σώματος που παρατηρήθηκε μετά την πρώτη φάση της πανδημίας δεν συνεχίστηκε από το φθινόπωρο του 2020.

Ωστόσο, σε σύγκριση με την περίοδο πριν από την πανδημία, το σωματικό βάρος αυξήθηκε κατά 0,8 κιλά.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/