Οι ερευνητές αναπτύσσουν νέο τεστ αντισωμάτων για τη διάγνωση της σκλήρυνσης κατά πλάκας

Οι ερευνητές επικύρωσαν ένα νέο τεστ αντισωμάτων για τη διάγνωση της σκλήρυνσης κατά πλάκας.

Οι ερευνητές της Mayo Clinic επικύρωσαν ένα νέο τεστ αντισωμάτων για τη διάγνωση της σκλήρυνσης κατά πλάκας (ΣΚΠ), μιας δυνητικά αναπηρικής νόσου του εγκεφάλου και του νωτιαίου μυελού. Να σημειωθεί πως σχεδόν ένα εκατομμύριο άνθρωποι στις ΗΠΑ έχουν προσβληθεί από σκλήρυνση κατά πλάκας, σύμφωνα με την National Multiple Sclerosis Society.

Ένα αντίσωμα τυπικά αποτελείται από δύο βαριές αλυσίδες ανοσοσφαιρίνης και δύο ελαφριές αλυσίδες. Υπάρχουν δύο τύποι ελαφρών αλυσίδων: οι κάπα και λάμδα. Η επικυρωμένη δοκιμή μετρά ελαφριές αλυσίδες χωρίς ανοσοσφαιρίνη κάπα στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό. Οι συγγραφείς καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι το τεστ είναι μια έγκυρη εναλλακτική λύση σε ένα συνήθως χρησιμοποιούμενο τεστ για την ανίχνευση ολιγοκλωνικών ζωνών στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό, σύμφωνα με ευρήματα που δημοσιεύθηκαν από τη Mayo Clinic. Οι ολιγοκλωνικές ζώνες είναι πρωτεΐνες που υποδηλώνουν φλεγμονή του κεντρικού νευρικού συστήματος.

Τα πλεονεκτήματα του τεστ

«Μεταξύ των πλεονεκτημάτων της μέτρησης κάπα είναι ότι είναι ένα πολύ πιο εύκολο τεστ που εκτελείται στο εργαστήριο», λέει ο Ruba Saadeh, ερευνητής νευροανοσολογίας στο Τμήμα Εργαστηριακής Ιατρικής και Παθολογίας της Mayo Clinic και επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης. «Τα ευρήματά μας αντιπροσωπεύουν μια εξοικονόμηση κόστους καθώς και μια αυτοματοποιημένη εναλλακτική λύση στο οπλοστάσιο των εξετάσεων που χρησιμοποιούνται για τη διάγνωση της σκλήρυνσης κατά πλάκας».

Τι είναι η σκλήρυνση κατά πλάκας

Η ΣΚΠ είναι μια ασθένεια που επηρεάζει τον εγκέφαλο και το νωτιαίο μυελό και μπορεί να οδηγήσει σε επιδείνωση και μόνιμη βλάβη των νεύρων. Ενώ η αιτία της είναι άγνωστη, η ασθένεια ενεργοποιεί το ανοσοποιητικό σύστημα δίνοντάς του την εντολή να επιτεθεί στην προστατευτική επικάλυψη των νευρικών ινών. Αυτό διαταράσσει τα σήματα μεταξύ του εγκεφάλου και του νωτιαίου μυελού. Τα συμπτώματα ποικίλλουν ευρέως και εξαρτώνται από το μέγεθος της νευρικής βλάβης και από τα νεύρα που επηρεάζονται. Τα δε συμπτώματα μπορεί να είναι προσωρινά ή μακροχρόνια.

Αν και δεν έχει βρεθεί θεραπεία για τη σκλήρυνση κατά πλάκας, οι θεραπείες μπορούν να επιταχύνουν την ανάρρωση από τις επιθέσεις και να διαχειριστούν τα συμπτώματα του ασθενούς.

Τι ανιχνεύει το διαγνωστικό τεστ

Η διαγνωστική εξέταση που ανιχνεύει ολιγοκλωνικές ζώνες στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό απαιτεί περίπου τέσσερις ώρες αναλυτικής επεξεργασίας. Η μελέτη της Mayo Clinic επικυρώνει μια διαγνωστική τιμή 0,1 χιλιοστόγραμων ανά δεκαλίτρο για τη μέτρηση αλυσίδων φωτός χωρίς κάπα. Τα αποτελέσματα της μελέτης είναι συγκρίσιμα με τις διαγνωστικές τιμές από δοκιμές μέτρησης ολιγοκλωνικών ζωνών.

Η μελέτη ανέλυσε δείγματα ορού από μια αναδρομική κοόρτη 702 ασθενών της Mayo Clinic για να καθορίσει μια διαγνωστική τιμή για τη μέτρηση των αλυσίδων φωτός χωρίς κάπα. Δείγματα από μια μελλοντική κοόρτη 657 ασθενών της Mayo Clinic χρησιμοποιήθηκαν για την επικύρωση αυτής της τιμής. Από τους περισσότερους από 1.300 ασθενείς, το 12% διαγνώστηκε με σκλήρυνση κατά πλάκας.

«Η μέτρηση της ελεύθερης φωτεινής αλυσίδας κάπα στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό είναι σχετικά νέα και διάφορες δημοσιευμένες μελέτες έχουν προσπαθήσει να καταλήξουν ποιο είναι το καλύτερο σημείο από ιατρικής άποψης για τη βέλτιστη απόδοση του τεστ», λέει η Maria Alice Willrich, Ph.D., παθολόγος της Mayo Clinic και ανώτερη συγγραφέας της μελέτης. «Με βάση τα δεδομένα της μελέτης μας, εντοπίσαμε τη βέλτιστη απόδοση της δοκιμής για έναν μεγάλο πληθυσμό με έδρα τις ΗΠΑ».

Η μελέτη εκτιμά ότι θα υπάρξει σημαντική εξοικονόμηση κόστους για τη νέα δοκιμή ενώ τα αποτελέσματα θα είναι διαθέσιμα σε περίπου 20 λεπτά.

«Η εκπαίδευση του τεχνολόγου του εργαστηρίου μπορεί να τυποποιηθεί λόγω του αυτοματισμού που εμπλέκεται σε αυτή τη διαδικασία και η υποκειμενική οπτική ερμηνεία των ζωνών και της συμμετοχής του προσωπικού μειώνεται σημαντικά», λέει η Δρ. Willrich.

Η μελέτη χρηματοδοτήθηκε εν μέρει από το Τμήμα Εργαστηριακής Ιατρικής και Παθολογίας της Mayo Clinic και υποστηρίχθηκε από επιχορήγηση από το Εθνικό Κέντρο Προώθησης Μεταφραστικών Επιστημών. Οι συγγραφείς αναφέρουν ότι δεν υπάρχουν ανταγωνιστικά συμφέροντα.

 

 

Πηγη: https://www.onmed.gr/

Ευλογιά των πιθήκων: Υπάρχουν άλλες ασθένειες που ενδέχεται να ξεσπάσουν;

Η ευλογιά των πιθήκων εξαπλώνεται με ασυνήθιστο ρυθμό σε όλο τον κόσμο τις τελευταίες εβδομάδες.

Μια ασυνήθιστη εξάπλωση του ιού που είναι γνωστή ως ευλογιά των πιθήκων και έχει προκαλέσει μεγάλο προβληματισμό τις τελευταίες ημέρες, καθώς έχουν εντοπιστεί πάνω από 100 κρούσματα σε όλο τον κόσμο (συγκεκριμένα στις ΗΠΑ, την Ευρώπη και τη Μέση Ανατολή).

Είναι εύκολο να κατανοήσουμε την αγωνία των ανθρώπων καθώς μετά από δύο χρόνια και πολλές μεταλλάξεις της πανδημίας COVID-19 οι άνθρωποι έχουν γίνει πιο προβληματισμένοι και προσεκτικοί από ό,τι ήταν πριν ξεσπάσει η πανδημία.

Ωστόσο, οι επιστήμονες και οι ειδικοί στον τομέα της υγείας έχουν δηλώσει στη συντριπτική τους πλειοψηφία ότι, αν και είναι καλό να είμαστε υποψιασμένοι και σε εγρήγορση, δεν υπάρχει λόγος πανικού και ότι η κατάσταση τώρα δεν είναι σε καμία περίπτωση παρόμοια με την έναρξη της πανδημίας COVID-19 στις αρχές του 2020.

Για να εξαπλωθεί, η ευλογιά των πιθήκων απαιτεί παρατεταμένη στενή επαφή με το μολυσμένο άτομο, δήλωσε το Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων, λέγοντας ότι «τα αναπνευστικά σταγονίδια γενικά δεν μπορούν να ταξιδέψουν περισσότερο από λίγα μέτρα, επομένως απαιτείται παρατεταμένη επαφή πρόσωπο με πρόσωπο».

Άλλες μέθοδοι μετάδοσης από άνθρωπο σε άνθρωπο περιλαμβάνουν «άμεση επαφή με σωματικά υγρά ή υλικό αλλοιώσεων και έμμεση επαφή με υλικό της βλάβης, όπως μέσω μολυσμένων ενδυμάτων ή λευκών ειδών».

Η ευλογιά των πιθήκων είναι μια ιογενής λοίμωξη, που απαντάται συνήθως στην κεντρική και δυτική Αφρική, αν και στο παρελθόν υπήρξαν περιπτώσεις μεμονωμένων λοιμώξεων σε άλλες περιοχές του κόσμου. Από τα δύο στελέχη της ευλογιάς των πιθήκων, οι υγειονομικοί αξιωματούχοι πιστεύουν ότι οι τρέχουσες μολύνσεις προκαλούνται από την εξάπλωση του ηπιότερου δυτικοαφρικανικού στελέχους σε αντίθεση με το πιο σοβαρό κεντροαφρικανικό.

Ακόμα κι αν η ευλογιά των πιθήκων γίνει πιο διαδεδομένη τις επόμενες εβδομάδες ή μήνες, εξακολουθεί να υπάρχει ελάχιστος λόγος για πανικό. Ενώ μπορεί να προκαλέσει θάνατο εάν αφεθεί χωρίς θεραπεία (όπως οι περισσότερες ασθένειες), το εμβόλιο κατά της ευλογιάς έχει δείξει ποσοστό επιτυχίας 85% όταν πρόκειται για λοίμωξη από βλεννογόνο και ένα αντιικό φάρμακο γνωστό ως tecovirimat χρησιμοποιείται για την ευλογιά των πιθήκων.

Επιπλέον, τα κρούσματα που εντοπίστηκαν στην Ευρώπη είναι πιο ήπιας μορφής, με αποδεδειγμένο ποσοστό θνησιμότητας κάτω του 1%. Το πιο σοβαρό στέλεχος, το οποίο έχει ποσοστό θνησιμότητας 10%, δεν έχει αποδειχθεί ότι εξαπλώνεται αυτή τη στιγμή. Ως εκ τούτου, ακόμη και αν η ευλογιά των πιθήκων συνεχίσει να εξαπλώνεται και ακόμη και στο απίθανο σενάριο να φτάσει σε διαστάσεις επιδημικού επιπέδου, δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας αυτήν τη στιγμή.

Αλλά εκτός από την ευλογιά των πιθήκων, ποιοι άλλοι ιοί έχουν τη δυνατότητα να εξελιχθούν από σπάνιες, μεμονωμένες εστίες σε εκτεταμένες με πιθανότητα να γίνουν επιδημίες;

Νόσος του ιού Έμπολα

Ο ιός Έμπολα είναι μια σπάνια αλλά θανατηφόρα ιογενής ασθένεια που ανακαλύφθηκε για πρώτη φορά το 1976 στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό και στην περιοχή που σήμερα είναι το Νότιο Σουδάν. Από την ανακάλυψή του, η πλειονότητα των κρουσμάτων που έχουν καταγραφεί έχουν συμβεί στην αφρικανική ήπειρο. Μεταξύ 2014-2016, ωστόσο, ένα ξέσπασμα του ιού Έμπολα που είχε ξεκινήσει στη Δυτικοαφρικανική Δημοκρατία της Γουινέας εξαπλώθηκε πέρα από τα σύνορα και γρήγορα ταξινομήθηκε ως παγκόσμια επιδημία, σκοτώνοντας τελικά περίπου 11.300 ζωές.

Τα συμπτώματα του Έμπολα συγχέονται με τα τυπικά συμπτώματα της γρίπης στην αρχή της λοίμωξης, με την αδυναμία, τον πυρετό, τον πονοκέφαλο, τον πονόλαιμο και τον μυϊκό πόνο να είναι κοινά συμπτώματα.

Καθώς ο ιός εξελίσσεται, προκαλεί εσωτερική αιμορραγία καθώς και αιμορραγία από τα μάτια, τα αυτιά και τη μύτη, καθώς και μέσα στον πεπτικό σωλήνα.

Κατά τη διάρκεια της επιδημίας 2014-2016, διεξήχθη μια διετή δοκιμή εμβολίου στη Γουινέα, με τα αποτελέσματα να διαπίστωσαν ότι το εμβόλιο με το όνομα rVSV-ZEBOV ήταν αποτελεσματικό. Από τους 6.000 ανθρώπους που εμβολιάστηκαν με αυτό, κανένας δεν προσβλήθηκε από Έμπολα αφού εκτέθηκε σε αυτόν δέκα ημέρες αργότερα. Στην ομάδα των μη εμβολιασμένων, 23 άτομα προσβλήθηκαν από τον ιό.

Εκτός από την προστασία των εμβολιασμένων ατόμων, το εμβόλιο έχει αποδειχθεί ότι προστατεύει τα μη εμβολιασμένα άτομα έμμεσα, μέσω της ανοσίας της αγέλης. Ωστόσο, η έρευνα εξακολουθεί να λείπει όσον αφορά την κατανόηση της διάρκειας της αποτελεσματικότητας του εμβολίου και εάν θα είναι αποτελεσματικό στη διακοπή άλλων στελεχών του ιού.

Η πιο πρόσφατη καταγεγραμμένη επιδημία Έμπολα ήταν μόλις πριν από ένα χρόνο, τον Φεβρουάριο του 2021. Ωστόσο, λόγω των πόρων και της εμπειρίας που αποκτήθηκε από την επιδημία του 2014-2016, σε συνδυασμό με την εμπειρία από την καταπολέμηση της πανδημίας COVID-19, περιορίστηκε με επιτυχία πριν εξελιχθεί σε επιδημία.

Σύμφωνα με τις εκθέσεις του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, υπάρχει πιθανότητα οι εστίες του ιού Έμπολα να γίνουν πιο συχνές στο εγγύς μέλλον, λόγω της αποψίλωσης των δασών. Οι εκθέσεις αναφέρουν ότι λόγω της αποψίλωσης διάφοροι τύποι νυχτερίδων θα απομακρυνθούν από τους φυσικούς τους βιότοπους, πλησιάζοντας τους ανθρώπινους πληθυσμούς και αυξάνοντας τον κίνδυνο μόλυνσης μεταξύ των ειδών.

Πυρετός Ζίκα

Ο πυρετός Ζίκα είναι μια ιογενής ασθένεια που μεταδίδεται από τα κουνούπια, η οποία ανακαλύφθηκε για πρώτη φορά σε πιθήκους στην Ουγκάντα το 1947 και αργότερα σε ανθρώπους στην Ουγκάντα και την Τανζανία το 1952. Μεταδίδεται από το τσίμπημα του μολυσμένου κουνουπιού Aedes – το ίδιο κουνούπι που μεταδίδει τον κίτρινο πυρετό και άλλες ασθένειες – ενώ συνήθως απαντώνται σε τροπικές και υποτροπικές περιοχές.

Τα συμπτώματα του Ζίκα τείνουν να είναι ήπια και συνήθως διαρκούν από αρκετές ημέρες έως μία εβδομάδα. Τόσο τα ποσοστά νοσηλείας όσο και θανάτου είναι χαμηλά και τα πιο κοινά συμπτώματα περιλαμβάνουν πυρετό, εξάνθημα, μυϊκό πόνο και επιπεφυκίτιδα.

Ωστόσο, παρά τα ήπια συμπτώματα, η ασθένεια εξακολουθεί να αποτελεί κίνδυνο, ιδιαίτερα όταν μολύνει μια έγκυο γυναίκα. Η ασθένεια μπορεί να εξαπλωθεί στο αγέννητο μωρό της, προκαλώντας σοβαρές γενετικές ανωμαλίες και εγκεφαλική βλάβη.

Η πιο πρόσφατη επιδημία του ιού Ζίκα εμφανίστηκε μεταξύ 2015-2016, όταν εξαπλώθηκε σε όλη την αμερικανική ήπειρο –περιλαμβάνοντας τη Βόρεια Αμερική, τη Νότια Αμερική και την Κεντρική Αμερική– καθώς και την Καραϊβική. Εκείνη την εποχή, υπολογίστηκε ότι 1,5 εκατομμύρια άνθρωποι είχαν μολυνθεί μόνο στη Βραζιλία, προκαλώντας 3.500 περιπτώσεις γενετικών ανωμαλιών.

Παρόμοια με την πανδημία της COVID-19, αν και σε μικρότερη κλίμακα, ορισμένες χώρες εξέδωσαν ταξιδιωτικές προειδοποιήσεις και υπήρχαν ανησυχίες σχετικά με τους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του Ρίο ντε Τζανέιρο το 2016 που πυροδότησε εκτεταμένη μετάδοση. Ωστόσο, ο Ζίκα δεν απασχόλησε και δεν εξελίχθηκε σε πανδημία.

Σοβαρό οξύ αναπνευστικό σύνδρομο (SARS)

Ο SARS είναι μια ιογενής μολυσματική ασθένεια του αναπνευστικού, που προέρχεται από την Κίνα το 2002 και προκαλείται από έναν κορονοϊό γνωστό ως SARS-CoV-1. Ο ιός αναφέρεται απλώς ως SARS-CoV μέχρι τον Δεκέμβριο του 2020, όταν εντοπίστηκε ένα νέο στέλεχος, δημιουργώντας τελικά την πανδημία της COVID-19.

Το πρώτο γνωστό ξέσπασμα της νόσου εμφανίστηκε στην Κίνα τον Νοέμβριο του 2002 και εξαπλώθηκε γρήγορα σε όλη την ασιατική ήπειρο και πέρα από αυτήν, προκαλώντας την επιδημία SARS 2002-2004.

Τα συμπτώματα της αρχικής νόσου του κορονοϊού μοιράζονται έντονες ομοιότητες με το στέλεχος που ευθύνεται για την πανδημία της COVID-19. Τα πιο ήπια συμπτώματα περιελάμβαναν υψηλό πυρετό, πονοκέφαλο, μυϊκό πόνο, απώλεια όρεξης και κόπωση. Ωστόσο, όταν η μόλυνση έφτασε στο στάδιο στο οποίο επηρεάζει το αναπνευστικό σύστημα, προκάλεσε σοβαρές αναπνευστικές δυσκολίες και έλλειψη οξυγόνου στο αίμα.

Ενώ ο SARS προκάλεσε σχετικά χαμηλό αριθμό μολύνσεων σε σύγκριση με τις άλλες επιδημίες που αναφέρονται, είχε ποσοστό θνησιμότητας 11%, προκαλώντας 775 θανάτους σε μόλις οκτώ μήνες.

Αν και ο ιός εξαφανίστηκε σχεδόν τόσο γρήγορα όσο εμφανίστηκε, χωρίς να έχει αναφερθεί ούτε ένα κρούσμα από τα τέλη του 2004, δεν υπάρχει καμία εγγύηση ότι δεν θα εμφανιστεί ξανά στο μέλλον. Και πράγματι, όπως φαίνεται από τα 525 εκατομμύρια κρούσματα COVID-19 που έχουν καταγραφεί παγκοσμίως μέχρι σήμερα, ακόμα κι αν το αρχικό στέλεχος του ιού δεν αποτελεί πλέον κίνδυνο, ενδέχεται να εμφανιστούν παραλλαγές.

 

 

Πηγη: https://www.onmed.gr/

Κορονοϊός: Ποια συμπτώματα μακράς Covid εμφανίζει 1 στους 4 άνω των 65

Aμερικανική μελέτη ερευνητών του Κέντρου Ελέγχου και Πρόληψης Νόσων (CDC) των ΗΠΑ, βρήκε ότι τουλάχιστον ένας στους πέντε ενήλικες (21%) έως 65 ετών που νόσησαν από τον κορονοϊό θα εμφανίσει στη συνέχεια προβλήματα μακράς Covid-19.

Στους άνω των 65 ετών, μακρά Covid-19 θα εμφανίσει ένα ακόμη μεγαλύτερο ποσοστό, πάνω από ένας στους τέσσερις (27%).

Τα προβλήματα από τη μακρά Covid-19 μπορεί να αφορούν τους πνεύμονες, την καρδιά, τους νεφρούς, το μυοσκελετικό σύστημα, το ενδοκρινικό, το γαστρεντερικό και άλλα μέρη του σώματος, καθώς επίσης συμπτώματα νευρολογικής και ψυχιατρικής φύσης. Οι ηλικιωμένοι άνω των 65 ετών έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο, σε σχέση με τους νεότερους με μακρά Covid-19, να εμφανίσουν ειδικότερα νεφρική ανεπάρκεια, νευρολογικές παθήσεις και ψυχικές διαταραχές.

Η μελέτη, που ανέλυσε ηλεκτρονικά ιατρικά αρχεία της περιόδου 2020-21 για σχεδόν δύο εκατομμύρια ανθρώπους, εκ των οποίων 353.164 είχαν διαγνωστεί με κορονοϊό, διαπίστωσε ότι ο κίνδυνος προβλημάτων υγείας (αναπνευστικών μυοσκελετικών, καρδιαγγειακών κ.ά.) λόγω του μετά-Covid συνδρόμου (όπως είναι επίσης γνωστή η μακρά Covid-19) στους άνω των 65 ετών είναι 20% έως 120% μεγαλύτερη, σε σχέση με τους ηλικιωμένους που ποτέ δεν αρρώστησαν με Covid-19. Για τους ανθρώπους 18 έως 64 ετών ο αντίστοιχος κίνδυνος προβλημάτων υγείας εξαιτίας της μακρόχρονης Covid-19 είναι κατά 10% έως 110% μεγαλύτερος σε σχέση με όσους ποτέ δεν μολύνθηκαν από τον κορονοϊό.

Σύμφωνα με την έρευνα, στο διάστημα ενός μηνός έως ενός έτους μετά τη διάγνωση κορονοϊού, το 38% των ασθενών είχαν ακόμη ένα ή περισσότερα προβλήματα υγείας, έναντι 16% των ασθενών χωρίς Covid-19. Στην ηλικιακή ομάδα των 18-64 ετών το ποσοστό ατόμων με μετά-Covid προβλήματα ήταν 35% έναντι 15% στους συνομήλικους χωρίς Covid-19, ενώ στους άνω των 65 ετών τα αντίστοιχα ποσοστά ήταν 45% έναντι 19%. Με βάση τα ανωτέρω, οι ερευνητές κατέληξαν στην εκτίμηση ότι περίπου το 27% των ηλικιωμένων και το 21% των κάτω των 65 ετών εμφανίζουν προβλήματα υγείας σχετιζόμενα με την προηγηθείσα Covid-19.

(ΑΠΕ-ΜΠΕ)

πΗΓΗ: https://www.onmed.gr/

Δελφίνια: Χρησιμοποιούν κοραλλιογενή ύφαλο για τη θεραπεία δερματικών παθήσεων, σύμφωνα με μελέτη

Τα οφέλη των κοραλλιών στην ανθρώπινη υγεία μελετώνται. Η Εθνική Υπηρεσία Ωκεανών και Ατμόσφαιρας, NOAA, ανέφερε στον ιστότοπό της, «πολλά φάρμακα αναπτύσσονται από ζώα και φυτά κοραλλιογενών υφάλων ως πιθανές θεραπείες για τον καρκίνο, την αρθρίτιδα, τις ανθρώπινες βακτηριακές λοιμώξεις, τους ιούς και άλλες ασθένειες».

Δελφίνια: Τα δελφίνια χρησιμοποιούν κοραλλιογενή ύφαλο για τη θεραπεία δερματικών παθήσεων, σύμφωνα με μελέτη Μερικά δελφίνια αντιμετωπίζουν τις δερματικές παθήσεις τριβόμενα με κοράλλια, σύμφωνα με πρόσφατη έκθεση Δελφίνια που τρίβονται στα κοράλλια με υποψία ότι έχουν αντιβακτηριακές ιδιότητες. Μερικά δελφίνια αντιμετωπίζουν δερματικές παθήσεις τρίβοντας τον εαυτό τους με κοράλλια, σύμφωνα με μια πρόσφατη αναφορά στο περιοδικό iScience. Οι ερευνητές ανέφεραν στην έκθεση ότι τα κοράλλια έχουν φαρμακευτικές ιδιότητες και πρότειναν στα δελφίνια να χρησιμοποιούν τα θαλάσσια ασπόνδυλα για να θεραπεύσουν δερματικές παθήσεις.

Τα δελφίνια παρατηρήθηκαν να τρίβονται πάνω σε συγκεκριμένα κοράλλια.

Η συνεπικεφαλής συγγραφέας Angela Ziltener, η οποία είναι επίσης βιολόγος άγριας ζωής στο Πανεπιστήμιο της Ζυρίχης στην Ελβετία, είπε σε ένα δελτίο τύπου ότι παρατήρησε ότι τα δελφίνια στη Βόρεια Ερυθρά Θάλασσα στα ανοικτά των ακτών της Αιγύπτου ήταν επιλεκτικά ως προς το ποια κοράλλια τρίβονταν. «Δεν είχα δει αυτή τη συμπεριφορά τριβής των κοραλλιών που περιγράφηκε προηγουμένως και ήταν ξεκάθαρο ότι τα δελφίνια ήξεραν ακριβώς ποιο κοράλλι ήθελαν να χρησιμοποιήσουν», είπε ο Ziltener στην κυκλοφορία και πρόσθεσε: «Σκέφτηκα, «Πρέπει να υπάρχει λόγος». Αφού κέρδισαν την εμπιστοσύνη της ομάδας των δελφινιών, η Ziltener και η ομάδα της εντόπισαν και πήραν δείγματα από τα κοράλλια στα οποία τα δελφίνια επέλεξαν να τριφτούν.

Οι ερευνητές είπαν ότι όταν τα ρινοδέλφινα του Ινδο-Ειρηνικού τρίβονταν επανειλημμένα στο κοράλλι, οι μικροσκοπικοί πολύποδες που αποτελούν το κοράλλι απελευθέρωσαν βλέννα.

Η ομάδα συνέλεξε και ανέλυσε δείγματα της βλέννας.

Η επικεφαλής συγγραφέας Gertrud Morlock, η οποία είναι αναλυτικός χημικός και επιστήμονας τροφίμων στο Πανεπιστήμιο Justus Liebig Giessen στη Γερμανία, εξέτασε τα δείγματα του γοργονικού κοραλλιού Rumphella aggregata, του δερμάτινου κοραλλιού Sarcophyton sp. και του σπόγγου Ircinia sp.

Οι ερευνητές ανέφεραν στην ανακοίνωση ότι βρήκαν 17 ενεργούς μεταβολίτες με αντιβακτηριδιακές, αντιοξειδωτικές, ορμονικές και τοξικές δράσεις.

Οι συγγραφείς της μελέτης πρότειναν ότι η βλέννα έπαιζε ρόλο στη ρύθμιση του μικροβιώματος του δέρματος του δελφινιού και στη θεραπεία λοιμώξεων.

«Το επαναλαμβανόμενο τρίψιμο επιτρέπει στους ενεργούς μεταβολίτες να έρθουν σε επαφή με το δέρμα των δελφινιών», είπε ο Morlock στην ανακοίνωση.

«Αυτοί οι μεταβολίτες θα μπορούσαν να τα βοηθήσουν να επιτύχουν ομοιόσταση του δέρματος και να είναι χρήσιμοι για προφύλαξη ή βοηθητική θεραπεία έναντι μικροβιακών λοιμώξεων».

Νέα έρευνα λέει ότι τα δελφίνια «μιλούν» μεταξύ τους όπως οι άνθρωποι.

Ο Ziltener πρόσθεσε ότι οι ύφαλοι χρησίμευαν ως υπνοδωμάτια και παιδικές χαρές για τα δελφίνια και μετά από έναν υπνάκο, τα δελφίνια συνήθως έκαναν τη συμπεριφορά τριβής των κοραλλιών. «Είναι σχεδόν σαν να κάνουν ντους, να καθαρίζονται πριν κοιμηθούν ή ξυπνήσουν για την ημέρα», είπε ο Zieltener στην ανακοίνωση.

Τα οφέλη των κοραλλιών στην ανθρώπινη υγεία μελετώνται. Η Εθνική Υπηρεσία Ωκεανών και Ατμόσφαιρας, NOAA, ανέφερε στον ιστότοπό της, «πολλά φάρμακα αναπτύσσονται από ζώα και φυτά κοραλλιογενών υφάλων ως πιθανές θεραπείες για τον καρκίνο, την αρθρίτιδα, τις ανθρώπινες βακτηριακές λοιμώξεις, τους ιούς και άλλες ασθένειες».

Ενώ η ομάδα του Ziltener προτείνει ότι τα κοράλλια μπορεί να έχουν φαρμακευτική επίδραση στο δέρμα των δελφινιών, ορισμένες μελέτες περιέγραψαν μια δυσμενή κατάσταση που ονομάζεται δερματίτιδα των κοραλλιών που μπορεί να εμφανιστεί στους ανθρώπους όταν αγγίζουν τα κοράλλια.

Μια μελέτη είπε ότι τα κοράλλια «είναι γνωστό ότι παράγουν μια τοξική ουσία η οποία όταν έρχεται σε επαφή με το ανθρώπινο δέρμα μπορεί να προκαλέσει αντιδράσεις υπερευαισθησίας».

Ορισμένοι θαλάσσιοι βιολόγοι και ειδικοί σε ζώα είπαν στο FOX News ότι η μελέτη είναι ενδιαφέρουσα, ωστόσο, χρειάζεται περισσότερη έρευνα σε αυτόν τον τομέα. Σημείωσαν επίσης ότι ανησυχούν ότι μια μελέτη σαν αυτή θα προσέλκυε περισσότερους ανθρώπους στους κοραλλιογενείς υφάλους, θέτοντας σε κίνδυνο την ύπαρξη του υφάλου.

Οι επιστήμονες είπαν στη μελέτη ότι οι κοραλλιογενείς ύφαλοι απειλούνται σοβαρά από ζημιές που προκαλούνται από τουρίστες, ρύπανση των υδάτων, ασθένειες και καταστροφή οικοτόπων.

 

 

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Μ Σμυρνάκης: Το στοίχημα “γιατρός για όλους” και τα τρωτά του σημεία

Ο αναπληρωτής καθηγητής του ΑΠΘ εξηγεί τη διαφορά γιατρού Γενικής Ιατρικής και παθολόγου, χαρακτηρίζει “έκπτωση” την ένταξη ειδικοτήτων και διαφωνεί κάθετα με την σύμπραξη ιδιωτών με το δημόσιο σύστημα.

Η μεταρρύθμιση της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας στην Ελλάδα, που επιχειρείται μέσα από την εισαγωγή του θεσμού του προσωπικού γιατρού και άλλες προβλέψεις του νόμου “γιατρός για όλους“, είναι ένα φιλόδοξο “στοίχημα” με υψηλό βαθμό δυσκολίας. Προηγούμενες απόπειρες στην ίδια κατεύθυνση, όπως του οικογενειακού γιατρού το 2017, δεν πέτυχαν τον στόχο της δημιουργίας ενός σύγχρονου συστήματος πρωτοβάθμιας φροντίδας. Πού διαφοροποιείται το νέο εγχείρημα και ποιοι είναι οι καθοριστικοί παράγοντες που θα κρίνουν την επιτυχία του;

Ο αναπληρωτής καθηγητής Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας στο Τμήμα Ιατρικής του ΑΠΘ, Μανώλης Σμυρνάκης, μοιράζεται τις σκέψεις του, μιλώντας στο iatronet.gr. Δηλώνει συγκρατημένη αισιοδοξία για επιτυχία του εγχειρήματος, υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις, ενώ περιγράφει τα τρωτά σημεία του νόμου, με κυριότερο αυτό της σύμπραξης δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, εντός του δημόσιου συστήματος. Όπως λέει, αυτή κρύβει παγίδες που μπορούν να οδηγήσουν σε οπισθοδρόμηση.

Γενική Ιατρική, Παθολογία και άλλες ειδικότητες

Στη συνείδηση πολλών πολιτών, ιδιαίτερα των μεγαλύτερων, οι ειδικότητες της γενικής ιατρικής και της παθολογίας σχεδόν ταυτίζονται, ενώ η έννοια του οικογενειακού γιατρού έχει συνδεθεί περισσότερο με τον παθολόγο. Αυτό είναι λάθος, τονίζει ο κ. Σμυρνάκης, ξεκαθαρίζοντας πως πρόκειται για δύο εντελώς διαφορετικές ειδικότητες. Η άσκηση της πρωτοβάθμιας φροντίδας γίνεται από τους γιατρούς γενικής οικογενειακής ιατρικής, οι οποίοι έχουν εκπαιδευτεί για την ολιστική προσέγγιση του ασθενή.

“Η ταύτιση των δύο ειδικοτήτων στην ουσία υποβαθμίζει και τις δύο. Όταν ο παθολόγος κάνει γενική ιατρική υποβαθμίζεται, γιατί δεν κάνει σε βάθος αυτό που έχει μάθει να κάνει, δηλαδή να χρησιμοποιεί την υψηλή τεχνολογία για να φτάσει στην τελική διάγνωση σε ένα νοσοκομειακό περιβάλλον. Από την άλλη, όταν ένας γενικός γιατρός κάνει παθολογία, σημαίνει ότι δεν βλέπει το ολιστικό, δεν κάνει αυτά για τα οποία εκπαιδεύτηκε, που είναι όλα τα συστήματα, σωματικά, ψυχικά και κοινωνικά που ορίζουν την υγεία”, επισημαίνει.

Πρώτο ερώτημα που θέτει είναι κατά πόσο υπάρχει σήμερα στην Ελλάδα επαρκής αριθμός κατάλληλα εκπαιδευμένων γιατρών της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας, δηλαδή γιατρών της γενικής οικογενειακής ιατρικής, ώστε να αναλάβει το σύνολο του ελληνικού πληθυσμού. Η απάντηση είναι όχι, παρόλο που τα τελευταία χρόνια υπήρξε αύξηση των γιατρών της συγκεκριμένης ειδικότητας. Με αυτό το δεδομένο, σημειώνει, προστέθηκαν και οι παθολόγοι, ο οποίοι μαζί με τους γιατρούς γενικής ιατρικής θα ασκούν την πρωτοβάθμια, “επειδή από κάπου πρέπει να ξεκινήσουμε”.

Η ένταξη, όμως, γιατρών άλλων ειδικοτήτων, που προβλέπεται στο νόμο, είναι λάθος. “Ένας καρδιολόγος είναι εξαιρετικός στο αντικείμενό του, αλλά δεν μπορεί να μας απαντήσει ούτε για τον πόνο στη μέση ούτε για την ψυχική μας νόσο. Αυτή είναι μια έκπτωση η οποία μάλλον έγινε γιατί έπρεπε με κάποιον τρόπο να απαντήσουμε με ποιον τρόπο θα έχουμε γιατρό για όλους. Ελπίζω αυτό να μην εφαρμοστεί στην πραγματικότητα”, τονίζει.

Κίνητρα και χώροι

Δεύτερο κρίσιμο ερώτημα είναι αν οι γιατροί θα έχουν τα κίνητρα ώστε να ενταχθούν στο σύστημα. “Το λέω, γιατί σε ό,τι αφορά τα Κέντρα Υγείας και τις ΤΟΜΥ, ζούμε σε μια εποχή που πολλοί συνάδελφοι παραιτούνται από τον δημόσιο σύστημα, γιατί στην πραγματικότητα ένας δουλεύει για πέντε. Άρα, η ενίσχυση σημαίνει ότι θα δώσω κίνητρα για να μπουν περισσότεροι άνθρωποι”, λέει και προσθέτει: “αναφορικά με τους συμβεβλημένους ιδιώτες, πρέπει να μπορούν να καλύψουν τα έξοδα του χώρου που κρατούν και να έχουν μια αξιοπρεπή ζωή με τα χρήματα που θα τους δίνει το κράτος”.

Σύμφωνα με τον κ. Σμυρνάκη, σημείο αναφοράς για την άσκηση της πρωτοβάθμιας φροντίδας πρέπει να είναι τα Κέντρα Υγείας και οι Τοπικές Μονάδες και όχι ο ιδιώτης γιατρός. “Αν υποθέσουμε ότι έχουμε μια τετραμελή οικογένεια, μπορεί να γραφτούν τα τέσσερα άτομα σε τέσσερις διαφορετικούς γιατρούς. Άρα λοιπόν πού είναι η ολιστική προσέγγιση και πού είναι η οικογένεια;”, παρατηρεί και συμπληρώνει: “αν με ρωτούσε ένας πολίτης πού να γραφτώ θα του έλεγα να γραφτεί σε μια δομή πρωτοβάθμιας φροντίδας που υπάρχει και μια διεπιστημονική ομάδα από πίσω. Σε ένα Κέντρο Υγείας, ή μια ΤΟΜΥ. Η ομάδα έχει μια δυναμική και μπορεί να προσφέρει περισσότερα σε ό,τι αφορά την πρόληψη”.

Όχι στην κάλυψη κενών του ΕΣΥ από ιδιώτες

Ο αναπληρωτής καθηγητής διατυπώνει την πλήρη αντίθεσή του με τη σύμπραξη του δημόσιου με τον ιδιωτικό τομέα μέσα στο δημόσιο σύστημα, που προβλέπεται στο νόμο, θεωρώντας ότι αυτό θα διαταράξει τις σχέσεις των επαγγελματιών υγείας που λειτουργούν σε αυτό το πλαίσιο.

“Αν το κράτος θέλει να στηρίξει το δημόσιο σύστημα, πρέπει να το κάνει καθαρά και αν θέλει να στηρίξει τον ιδιωτικό τομέα να το κάνει επίσης καθαρά, στον χώρο του ιδιωτικού τομέα. Η κάλυψη των κενών του δημόσιου από ιδιώτες πολύ φοβάμαι ότι θα δημιουργήσει περισσότερα προβλήματα που θα τα δούμε στο επόμενο διάστημα μπροστά μας”, υπογραμμίζει και προσθέτει πως ο δημόσιος τομέας πρέπει να ενισχυθεί με προσωπικό που θα έχει καθαρή σχέση εργασίας.

“Όταν ένας άνθρωπος το πρωί δουλεύει στο δημόσιο και το απόγευμα στον ιδιωτικό τομέα, δεν είναι λογικό να σκέφτεται πώς θα ενισχύσει και το ιδιωτικό του ιατρείο όταν δουλεύει το δημόσιο;”, διερωτάται και προσθέτει πως χρειάζεται να υπάρχει ένα αυστηρότατο σύστημα παρακολούθησης. “Αν μπει ο κόσμος στην αντίληψη ‘θα πάω στο δημόσιο σύστημα να με δει κάποιος, αλλά μετά για να έχω καλή υγεία θα πρέπει να περάσω και από το ιδιωτικό ιατρείο το απόγευμα’, τότε απλά έχουμε πάει προς τα πίσω”.

Σε βάθος χρόνου

Συνοψίζοντας, ο κ. Σμυρνάκης εκφράζει συγκρατημένη αισιοδοξία για την επιτυχία του εγχειρήματος, υπό προϋποθέσεις. “Αυτή τη στιγμή, στη χώρα δεν έχουμε τον αριθμό των εκπαιδευμένων γενικών οικογενειακών γιατρών για αυτό το εγχείρημα. Θα έχουμε μια βάση να ξεκινήσουμε, σίγουρα οι συνάδελφοι παθολόγοι θα μπορέσουν να το στηρίξουν αυτό το εγχείρημα, σίγουρα όμως όχι οι γιατροί των ειδικοτήτων”, λέει και καταλήγει: “για να πετύχει αυτό χρειάζεται ένα πρόγραμμα και μια πολιτική η οποία θα κρατήσει χρόνια, δεν πρέπει να αλλάζει. Να δίνει ένα σταθερό μήνυμα ότι είμαστε εδώ, στηρίζουμε την πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας, μείνετε στη χώρα συνάδελφοι και επιλέξτε ειδικότητα Γενικής Οικογενειακής Ιατρικής”.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Παγκόσμια Ημέρα Θυροειδή: Θυμόμαστε να κάνουμε τις εξετάσεις μας και αν περάσαμε Covid -19 ξανακάνουμε

Η Παγκόσμια Ημέρα Θυρεοειδή στις 25 Μαΐου κάθε χρόνου είναι αφιερωμένη στην παγκόσμια κοινότητα των ασθενών, αλλά και των ιατρών και των ερευνητών οι οποίοι με το έργο τους αποσκοπούν στην καλύτερη φροντίδα των πασχόντων και στη θεραπεία των νοσημάτων του θυρεοειδή.

Σκοπός της Ημέρας είναι η ενημέρωση και η αύξηση της εγρήγορσης του κοινού για τις παθήσεις του θυρεοειδή και τη σημασία που έχει η φυσιολογική λειτουργία του αδένα για την υγεία και την ευεξία.

Οι παθήσεις του θυρεοειδή αυξάνονται συνεχώς σε όλο τον κόσμο. Η αυτοάνοση θυρεοειδίτιδα Hashimoto (η πιο συχνή ενδοκρινική πάθηση) παρουσιάζει ιδιαίτερη αύξηση, ως επακόλουθο της συνεχούς επιρροής διαφόρων περιβαλλοντικών παραγόντων στη γενετική προδιάθεση των ασθενών.

Τα αυτοάνοσα νοσήματα του θυρεοειδή αυξάνονται και στη διάρκεια της εγκυμοσύνης όπου, μαζί με την ιωδιοπενία, αποτελούν τη δεύτερη συχνότερη διαταραχή της κύησης. Ολοένα περισσότεροι άνθρωποι, εξάλλου, εκδηλώνουν καρκίνο του θυρεοειδούς, που θεωρείται ο τέταρτος ταχύτερα αυξανόμενος καρκίνος παγκοσμίως.

Η Ελληνική Ενδοκρινολογική Εταιρεία εορτάζει εδώ και χρόνια την ημέρα αυτή με διάφορες εκδηλώσεις. Εφέτος, εν μέσω του πολέμου στην Ανατολική Ευρώπη που σκιάζεται από πολλές αβεβαιότητες, συμπεριλαμβανομένης της πυρηνικής απειλής, η Ευρωπαϊκή Εταιρεία Θυρεοειδή (European Thyroid Association – ΕΤΑ) συνεργάζεται με τις αντίστοιχες εταιρείες στις ΗΠΑ, την Ασία, την Ωκεανία και την Λατινική Αμερική και στηρίζει μία παγκόσμια διαδικτυακή εκδήλωση για τις επιδράσεις του ραδιενεργού ιωδίου και την προφύλαξη με ιωδιούχο κάλιο.

Εκτός της πυρηνικής απειλής που επικρέμαται πάνω από την Ευρώπη, μία άλλη, πολύ πιο απτή απειλή συνεχίζεται. Η πανδημία που έχει προκαλέσει ο κορονοϊός ναι μεν έχει μπει σε τροχιά ύφεσης, λόγω της ανοσοποίησης και της βελτίωσης των καιρικών συνθηκών, αλλά συνεχίζεται, προσβάλλοντας καθημερινά χιλιάδες ανθρώπους.

Πολλοί πάσχοντες από σοβαρή COVID-19 εκδηλώνουν δυσλειτουργία του θυρεοειδούς 1-4 εβδομάδες μετά τη λοίμωξη, η οποία είναι συνήθως ήπια και αντιμετωπίσιμη. Με την ευκαιρία της Παγκόσμιας Ημέρας του Θυρεοειδή προτείνεται ο έλεγχος της λειτουργίας του σε όλους τους ασθενείς με σοβαρή λοίμωξη COVID-19. Συνιστάται επίσης έλεγχος στους ασθενείς με ιστορικό θυρεοειδοπαθειών οι οποίοι νόσησαν με COVID-19, για τυχόν έγκαιρη αναπροσαρμογή της θεραπείας τους.

 

 

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Επικαιροποίηση μέτρων για την CoViD σε ψυχιατρικές δομές και τμήματα [εγκύκλιος]

Επικαιροποιημένες οδηγίες προστασίας από τον κορωνοϊό σε ψυχιατρικές δομές, παρέχουν οι αρμόδιες υπηρεσίες του υπουργείου Υγείας.

Σε σχετική εγκύκλιο, την οποία υπογράφει η υφυπουργός Ζωή Ράπτη και παρατίθεται πιο κάτω, αναφέρεται πως τα μέτρα που ισχύουν είναι – ανά τύπο μονάδας – τα εξής:

Στεγαστικές μονάδες:

Στους ενοίκους των Μονάδων Ψυχοκοινωνικής Αποκατάστασης, ισχύουν τα περιοριστικά μέτρα που ισχύουν και για τον γενικό πληθυσμό.

Για τους νοσηλευόμενους σε ενδονοσοκομειακές μονάδες μακράς νοσηλείας των Ψυχιατρικών Νοσοκομείων, ο διευθυντής της κλινικής ή ο επιστημονικά υπεύθυνος αυτής αποφασίζουν για κάθε ασθενή λαμβάνοντας υπόψη τις ευαλωτότητες και σεβόμενοι τις ανάγκες εκάστου ασθενούς.

Οι επιστημονικά υπεύθυνοι των ανωτέρω Μονάδων και η πολυκλαδική θεραπευτική ομάδα μεριμνούν για την εφαρμογή των μέτρων ατομικής προστασίας από τους ενοίκους και το προσωπικό.

Κέντρα Ψυχικής Υγείας, Εξωτερικά Ιατρεία Ψυχιατρικών Τμημάτων, Κέντρα Ημέρας και Κινητές Μονάδες:

‘Ολες οι ομαδικές και ατομικές συναντήσεις θα γίνονται δια ζώσης με τήρηση των μέτρων ατομικής προστασίας εκτός αν συντρέχουν ειδικοί λόγοι για την εξ΄ αποστάσεως διενέργειά τους (ασθένεια, χιλιομετρική απόσταση μεταξύ των συμμετεχόντων).

 

Επιπλέον Πληροφορίες

 

 

Πηγή: https://www.iatronet.gr/

Καρκίνος του μαστού: Διαψεύδονται οι ελπίδες για τη μετφορμίνη

Το ευρέως χρησιμοποιούμενο και φθηνό φάρμακο μετφορμίνη κατά του διαβήτη τύπου 2, για το οποίο είχαν δημιουργηθεί τεράστιες προσδοκίες ότι μπορεί να θεραπεύσει επίσης τον καρκίνο του μαστού σε αρχικό στάδιο, τελικά δεν μπορεί να αποτρέψει ή να σταματήσει την εξάπλωση των όγκων. Αυτό είναι το απογοητευτικό αποτέλεσμα διεθνούς κλινικής δοκιμής, της μεγαλύτερης του είδους της μέχρι σήμερα, που έρχεται να διαψεύσει τις ελπίδες.

Οι ερευνητές από τον Καναδά, τις ΗΠΑ, τη Βρετανία και την Ελβετία, με επικεφαλής την ογκολόγο δρα Πάμελα Γκούτντγουιν του Ινστιτούτου Ερευνών Lunenfeld-Tanenbaum του Τορόντο, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο αμερικανικό ιατρικό περιοδικό JAMA (Journal of American Medical Association), παρακολούθησαν περισσότερες από 3.600 ασθενείς με καρκίνο του μαστού.

Η τυχαιοποιημένη, διπλά τυφλή και ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο (πλασίμπο) κλινική μελέτη χώρισε τις ασθενείς σε δύο ομάδες: Οι μεν έπαιρναν δύο χάπια μετφορμίνης την ημέρα (πέρα από τη συνήθη αντικαρκινική θεραπεία) οι δε πλασίμπο. Διαπιστώθηκε ότι η προσθήκη της μετφορμίνης στην πρώτη ομάδα δεν βελτίωσε την έκβαση της κατάστασης των ασθενών σε καμία από τις δύο βασικές μορφές του καρκίνου του μαστού (με θετικούς ή αρνητικούς ορμονικούς υποδοχείς, δηλαδή ορμονοευαίσθητους ή όχι).

«Τα αποτελέσματα μας λένε ότι η μετφορμίνη δεν είναι αποτελεσματική κατά των πιο συχνών τύπων καρκίνου του μαστού και οποιαδήποτε χρήση αυτού του φαρμάκου για τη θεραπεία αυτών των κοινών καρκίνων πρέπει να σταματήσει», δήλωσε η Γκούντγουιν.

Από την άλλη πλευρά, η μελέτη βρήκε ένα δυνητικά σημαντικό αποτέλεσμα για τις ασθενείς με έναν λιγότερο συχνό αλλά επιθετικό τύπο της νόσου, τον HER-2 θετικό καρκίνο του μαστού. Σε αυτήν την περίπτωση, οι ερευνητές βρήκαν ενδείξεις ότι η χρήση μεταφορμίνης επί μία πενταετία μπορεί να οδηγήσει σε μείωση των θανάτων. Οι εν λόγω HER-2 θετικοί καρκίνοι αποτελούν περίπου το 20% όλων των καρκίνων του μαστού.

«Η μετφορμίνη δεν έχει οφέλη στους πιο συχνούς καρκίνους του μαστού, αλλά στις περιπτώσεις των HER-2 θετικών καρκίνων τα ευρήματα μας δείχνουν ότι μπορεί να υπάρχει όφελος. Αυτά τα αποτελέσματα πρέπει να επιβεβαιωθούν από μελλοντικές έρευνες, προτού η μετφορμίνη χρησιμοποιηθεί ως θεραπεία του καρκίνου του μαστού, αν και διαφαίνεται πως θα μπορούσε να αποτελέσει μία επιπρόσθετη θεραπευτική επιλογή στον HER-2 θετικό καρκίνο του μαστού», πρόσθεσε η ερευνήτρια.

Η μετφορμίνη έχει αποδεδειγμένες ικανότητες για θεραπεία του υψηλού σακχάρου στο αίμα που προκαλεί διαβήτη. Με το σκεπτικό ότι μπορεί να βελτιώσει τον μεταβολισμό των ασθενών, ιδίως των επιπέδων της ινσουλίνης, είχε προταθεί ως μία λύση για την επιβράδυνση του πολλαπλασιασμού των καρκινικών κυττάρων στον καρκίνο του μαστού ή και την πρόληψη της νόσου.

Μετά τα εν γένει απογοητευτικά αποτελέσματα για την πλειονότητα των καρκίνων του μαστού, τώρα η προσοχή στρέφεται ειδικά στους HER-2 θετικούς καρκίνους. Το επόμενο βήμα θα είναι μία τυχαιοποιημένη και ελεγχόμενη με πλασίμπο κλινική δοκιμή της μετφορμίνης ακριβώς σε αυτήν την ομάδα ασθενών.

 

Πηγη: https://www.dikaiologitika.gr/

Ορατός ο κίνδυνος έλλειψης ηπαρίνης: Έντονη ανησυχία για τις πιθανές επιπτώσεις στην υγεία χιλιάδων ασθενών

Πως μια επιδημία πανώλης σε χοίρους στην Κίνα που ξεκίνησε τετραετίας και μια νομοθετική ρύθμιση που έχει μπει στον πάγο κινδυνεύουν να οδηγήσουν σε πιθανή έλλειψη ενός, βασικού για την επιβίωση πολλών ασθενών, αντιπηκτικού φαρμάκου, στη χώρα μας. Που φαίνεται να έχει κολλήσει το θέμα.

Ένας «αγώνας δρόμου», τρόπων τινά, διεξάγεται τα τελευταία 4 χρόνια μεταξύ κρατών και συστημάτων υγείας, προκειμένου να διασφαλίσουν επαρκείς ποσότητες ηπαρινών, των κρίσιμων αυτών αντιπηκτικών παραγόντων.

Νεφροπαθείς, καρδιοπαθείς αλλά και έγκυες

H ηπαρίνη χρησιμοποιείται ως αντιπηκτικό στην πρόληψη και τη θεραπεία θρόμβωσης και εμβολής.

Είναι ένας σημαντικός παράγοντας στη θεραπεία των οξέων στεφανιαίων συνδρόμων, όπως ασταθής στηθάγχη ή οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου. Αλλά δεν είναι η μόνη κρίσιμη χρήση τους. Είναι βασικό συστατικό στη διαδικασία αιμοκάθαρσης των νεφροπαθών. Συνήθως χρειάζονται τουλάχιστον δύο ηπαρίνες ανά αιμοκάθαρση, μας εξηγεί ο Πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Νεφροπαθών, Γρηγόρης Λεοντόπουλος.

Παράλληλα, επειδή τα σκευάσματα ηπαρίνης είναι αρκετά ευμεγέθη για να διασχίσουν τον πλακουντικό φραγμό, είναι τα προτιμώμενα αντιπηκτικά σε έγκυες γυναίκες. Επιπλέον, χρησιμοποιείται και στη διαχείριση ογκολογικών ασθενών.

Ηπαρίνες λαμβάνονται τόσο στα νοσοκομεία, όσο και εκτός αυτών μέσω του ΕΟΠΥΥ.

Το «κοκτέιλ» που «πυροδότησε» το πρόβλημα

Η ηπαρίνη είναι βιολογικό προϊόν που παράγεται από χοίρους. Τον Αύγουστο του 2018 η Κίνα, η οποία κάλυπτε το 80% της πρώτης ύλη, πλήττεται από αφρική πανώλη των χοίρων. Θανατώνονται εκατομμύρια χοίροι. Αποτέλεσμα ήταν η δραματική συρρίκνωση της αγοράς της πρώτης ύλης και η εκτίναξη του κόστους παραγωγής, δημιουργώντας εμπόδια διεθνώς, τόσο στην πρόσβαση σε επαρκείς ποσότητες όσο και σε επίπεδο κόστους.

Η έλλειψη ηπαρινών σήμαινε και αυξημένη ζήτηση διεθνώς και άρα αυξημένη πίεση για κάθε χώρα να διασφαλίσει τις ποσότητες που έχει ανάγκη.

Η Ελλάδα είχε μόλις αρχίσει να βλέπει φως στο τούνελ της οικονομικής κρίσης, αλλά συνέχιζε να ζορίζεται με το ζήτημα των υπέρογκων υπερβάσεων στη φαρμακευτική δαπάνη και το clawback, το ποσό της υπέρβασης το οποίο επιβαρύνονται οι εταιρείες, βάραινε όλο και περισσότερο την αγορά.

Πρακτικά, η αγορά δυσκολευόταν να απορροφήσει το αυξανόμενο κόστος, σε συνδυασμό με clawback και rebates (υποχρεωτικές εκπτώσεις) και η ανησυχία πως η χώρα μας θα αντιμετωπίσει πρόβλημα διασφάλισης επαρκών ποσοτήτων ηπαρινών εντάθηκε.

Έτσι ξεκίνησαν οι συζητήσεις με τα αρμόδια Υπουργεία Υγείας και Οικονομικών για τη θέσπιση μιας ειδικής νομοθετικής ρύθμισης, που θα επέτρεπε στην αγορά των ηπαρινών να είναι έστω και οριακά βιώσιμη. Τελικώς, το 2021 η ομάδα των ηπαρινών εξαιρέθηκε από το clawback, δημιουργώντας «χώρο» στη δαπάνη ύψους περίπου 45-50 εκατ. ευρώ.

Αντίστοιχη νομοθετική ρύθμιση αναμενόταν και για το 2022. Μετά από μήνες διαβεβαιώσεων η τροπολογία συντάχθηκε και αναμενόταν να κατατεθεί μαζί με τις υπόλοιπες αλλαγές στη φαρμακευτική πολιτική με το σχέδιο νόμου της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας. Η διάταξη, όμως, για την εξαίρεση των ηπαρινών από την καταβολή του clawback για το 2022 δεν κατατέθηκε, καθώς σύμφωνα με πληροφορίες, «κόπηκε» από το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους.

Αξίζει να προσθέσουμε πως στην αρχική ρύθμιση για το 2021 παραλείφθηκε να συμπεριληφθεί η αγορά των νοσοκομείων, που αντιστοιχεί σε μια δαπάνη περίπου 15 εκατ. ευρώ, με αποτέλεσμα να επιβαρύνονται οι εταιρείες και με το clawback των νοσοκομειακών ηπαρινών. Υπήρξε διαβεβαίωση ότι η παράλειψη θα αποκατασταθεί, με τη διάταξη για την επέκταση της απαλλαγής το 2022, οπότε και αυτό το ζήτημα έχει μείνει ανοικτό.

Εξέλιξη στο θέμα ίσως υπάρχει βέβαια πριν το τέλος της εβδομάδας, καθώς σύμφωνα με πληροφορίες προγραμματίζεται συνάντηση στο Υπουργείο Υγείας με τις εταιρείες που εισάγουν ηπαρίνες.

Ανησυχία στους ασθενείς

Η επάρκεια πρώτων υλών για την παρασκευή των ηπαρινών δεν έχει αποκατασταθεί, και άρα ο «αγώνας» στον οποίο επιδίδονται οι χώρες για να διασφαλίσουν επαρκείς ποσότητες ηπαρίνης συνεχίζεται.

Με την αγορά στην Ελλάδα να κινδυνεύει να καταστεί απαγορευτική για την εισαγωγή του αντιπηκτικού φαρμάκου, ορατή είναι η απειλή να μειωθούν δραστικά οι ποσότητες που φθάνουν στους Έλληνες ασθενείς, καθώς ποσότητες θα κατευθύνονται σε πιο βιώσιμες αγορές.

Προς το παρόν η Ελλάδα δεν αντιμετωπίζει ζήτημα έλλειψης ηπαρινών. Η αβεβαιότητα για το μέλλον και το πιθανό αδιέξοδο εντείνει την ανησυχία ασθενών, ειδικώς χρονίως πασχόντων όπως οι νεφροπαθείς. «Χωρίς ηπαρίνη δεν μπορεί να γίνει αιμοκάθαρση», ξεκαθαρίζει ο κ. Λεοντόπουλος.

Για τον κ. Λεοντόπουλο αλλά και κάθε ασθενή και άνθρωπο του περιβάλλοντος του αυτό που έχει σημασία είναι να έχουν το φάρμακο τους. Είναι, σε πολλές περιπτώσεις, ζήτημα ζωής ή θανάτου. Ευθύνη της πολιτείας είναι λοιπόν να τους το διασφαλίζει.

Ο κ. Λεοντόπουλος φέρνει και το παράδειγμα της γ-σφαιρίνης, που παρουσιάζει σημαντική έλλειψη εδώ και καιρό , σημειώνοντας πως είναι αποτέλεσμα καθυστερήσεων στις διαπραγματεύσεις. Οι ελλείψεις θέτουν ζωές σε κίνδυνο, μας αναφέρει, τονίζοντας πως όταν υπάρχει τρόπος να επιλυθεί ένα πρόβλημα που αφορά την επιβίωση τόσων ατόμων δεν θα πρέπει να υπάρχουν αναβολές.

 

 

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Ορισμένοι ασθενείς με καρκίνο, ιδίως του αίματος, συνεχίζουν να έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο Covid-19 παρά τον εμβολιασμό τους

Ο εμβολιασμός κατά του κορονοϊού είναι αποτελεσματικός στην πλειονότητα των ανθρώπων με καρκίνο, παρ’ όλο που πολλοί έχουν εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα λόγω της νόσου και των θεραπειών τους. Όμως, σε σύγκριση με τον γενικό πληθυσμό, οι ασθενείς με καρκίνο εμφανίζουν ταχύτερη μείωση της ανοσιακής προστασίας σε χρονικό διάστημα τριών έως έξι μηνών από τον εμβολιασμό τους, σύμφωνα με τη μεγαλύτερη έως τώρα στον κόσμο επιστημονική μελέτη για τις επιπτώσεις των εμβολίων Covid-19 στα άτομα με καρκίνο.

Η βρετανική έρευνα επισημαίνει ότι η αποτελεσματικότητα των εμβολίων είναι πολύ χαμηλότερη ιδίως στους ασθενείς με καρκίνους του αίματος, όπως η λευχαιμία και το λέμφωμα, σε εκείνους που διαγνώστηκαν με καρκίνο πρόσφατα, καθώς και σε όσους έχουν κάνει αντικαρκινική θεραπεία (χημειοθεραπεία ή ακτινοθεραπεία) κατά το τελευταίο έτος πριν τον εμβολιασμό τους κατά του κορονοϊού.

Οι ερευνητές των πανεπιστημίων της Οξφόρδης, του Μπέρμιγχαμ και του Σαουθάμπτον, καθώς επίσης της Υπηρεσίας Ασφάλειας Υγείας του Ηνωμένου Βασιλείου (UKHSA), με επικεφαλής τον δρα Λέναρντ Λι του Τμήματος Ογκολογίας της Οξφόρδης, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο ογκολογικό ιατρικό περιοδικό «The Lancet Oncology», ανέλυσαν στοιχεία για 377.194 ανθρώπους με ενεργό ή πρόσφατο καρκίνο που είχαν κάνει τουλάχιστον δύο δόσεις εμβολίου Covid-19.

«Γνωρίζουμε ότι οι άνθρωποι με καρκίνο έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο σοβαρής Covid-19 και ότι η ανοσιακή απόκρισή τους μετά τον εμβολιασμό τους είναι χαμηλότερη. Η μελέτη μας είναι η πρώτη και μεγαλύτερη παγκοσμίως που εξέτασε την αποτελεσματικότητα των εμβολίων και τη σταδιακή εξασθένησή τους στους ασθενείς με καρκίνο σε επίπεδο πληθυσμού», δήλωσε ο Λι.

Διαπιστώθηκε ότι η αποτελεσματικότητα των δύο δόσεων έναντι του κινδύνου λοίμωξης με κορονοϊό ήταν 65,5% στους καρκινοπαθείς έναντι σχεδόν 70% στον γενικό πληθυσμό, πράγμα που σημαίνει ότι τα εμβόλια είναι αποτελεσματικά στους περισσότερους ανθρώπους με καρκίνο. Από την άλλη πλευρά, όμως, τρεις έως έξι μήνες μετά τη δεύτερη δόση, η αποτελεσματικότητά τους είχε μειωθεί στο 47% στα άτομα με καρκίνο έναντι 61,4% στον γενικό πληθυσμό.

Ενώ τα εμβόλια προσφέρουν στους καρκινοπαθείς υψηλότερη προστασία κατά του κινδύνου νοσηλείας (83,3%) και θανάτου (93,4%) από Covid-19, από ό,τι έναντι της πιθανότητας λοίμωξης μετά από εμβολιασμό, και αυτή η προστασία έναντι της πιο βαριάς Covid-19 εξασθενεί ταχύτερα μετά από τρεις έως έξι μήνες, σε σύγκριση με τον γενικό πληθυσμό. Η μείωση της αποτελεσματικότητας των εμβολίων είναι μεγαλύτερη και πιο γρήγορη στις περιπτώσεις του λεμφώματος και της λευχαιμίας.

Ο καθηγητής Ιατρικής Ογκολογίας Πίτερ Τζόνσον του Πανεπιστημίου του Σαουθάμπτον τόνισε ότι η νέα μελέτη «αναδεικνύει τη σημασία των ενισχυτικών δόσεων εμβολιασμού στους ανθρώπους με καρκίνο», ιδίως για όσους έχουν καρκίνους του αίματος.

 

 

Πηγη: ΑΠΕ-ΜΠΕ