Εμβόλια νέας γενιάς, ετερόλογος εμβολιασμός και εκπαιδευμένη ανοσία

Χρειαζόμαστε πολυδύναμα εμβόλια που καλύπτουν πολλαπλά στελέχη. Πώς ο εμβολιασμός για τη γρίπη “εκπαιδεύει” το ανοσοποιητικό και για άλλα λοιμώδη. Τι αναφέρει ο ομότιμος καθηγητής Ι. Κιουμής.

Ένας οργασμός ανάπτυξης νέων εμβολίων κατά της COVID-19 βρίσκεται σε εξέλιξη σε παγκόσμιο επίπεδο, με εκατοντάδες σκευάσματα να βρίσκονται σε διάφορες φάσεις προκλινικής έρευνας ή κλινικών δοκιμών. “Στο άμεσο μέλλον, θα έχουμε περισσότερα εμβόλια, περισσότερες επιλογές, που θα έχουν συγκεκριμένα χαρακτηριστικά”, τόνισε ο ομότιμος καθηγητής Πνευμονολογίας – Λοιμωξιολογίας του ΑΠΘ, Ιωάννης Κιουμής , από το βήμα του 5ου Πανελλήνιου Συνεδρίου Νοσημάτων Θώρακος, στη Θεσσαλονίκη. Ο ίδιος προσδιόρισε και την κατεύθυνση στην οποία κινούνται οι ερευνητικές προσπάθειες για τα νέα εμβόλια, η οποία διαφέρει από τη στόχευση που είχαν μέχρι σήμερα.

“Στην αρχή, χρειαζόμασταν ένα εμβόλιο που να παράγει γρήγορα αντισώματα, να είναι γρήγορο στη δράση του για να προστατεύσει στη φάση που η πανδημία εξαπλωνόταν. Τώρα που φαίνεται πως η πανδημία περνάει σε μια φάση ελέγχου χρειαζόμαστε εμβόλια που θα παρέχουν ευρεία και ισχυρή κάλυψη για περισσότερα στελέχη που στο μεταξύ θα έχουν δημιουργηθεί”, τόνισε και πρόσθεσε: «στο τέλος της πανδημίας, αφού έχουμε περάσει και αυτή τη φάση, η ασφάλεια των εμβολίων φαίνεται πως παίζει τον μεγαλύτερο ρόλο. Άρα λοιπόν θα έχουμε μπροστά μας εμβόλια διαφορετικά από αυτά που έχουμε αυτή τη στιγμή γιατί θα είναι διαφορετική η στόχευση”.

Ο κ. Κιουμής επικαλέστηκε στοιχεία επιστημονικών μελετών που κατέδειξαν πως τα διαφορετικά δοσολογικά σχήματα κάθε εμβολίου – μονοδοσικά, με δύο ή τρεις δόσεις, με αναμνηστική δόση – δημιουργούν σύγχυση στους πολίτες. “Αυτό σίγουρα είναι ένα πρόβλημα που θα πρέπει να ξεπεραστεί γιατί όσο περισσότερες δόσεις έχουμε ενός εμβολίου, τόσο μικρότερη είναι και η συμμόρφωση απέναντι στο εμβολιαστικό σχήμα”, τόνισε.

Εισπνεόμενα και πολυδύναμα εμβόλια

Τα αποκλειστικά ενέσιμης μορφής εμβόλια θα συμπληρωθούν με εισπνεόμενα και με εμβόλια που θα χορηγούνται διά του στόματος, ενώ τελευταίες μελέτες έχουν δείξει πως ο ετερόλογος εμβολιασμός (με δύο διαφορετικά εμβόλια) παράγει καλύτερους τίτλους αντισωμάτων και προσφέρει καλύτερη προστασία σε σχέση με τον ομόλογο (δύο δόσεις με το ίδιο εμβόλιο).

“Χρειαζόμαστε όμως πολυδύναμα εμβόλια, που θα μπορούν να καλύπτουν πολλαπλά στελέχη. Χρειαζόμαστε καλύτερους τρόπους μεταφοράς του υλικού, του αντιγόνου μέσα στα κύτταρα ώστε να παραχθούν τα αντισώματα που θέλουμε”, είπε, προσθέτοντας πως στην επόμενη φάση θα είναι χρήσιμα και τα ενισχυτικά, όπως στην περίπτωση του εμβολίου της γρίπης, προκειμένου να επιτευχθεί καλύτερη ανοσιακή ανταπόκριση και ενδεχομένως και καλύτερη διάρκεια στο χρόνο. “Τα ενισχυτικά γίνονται με διάφορες ουσίες, κάποιες από τις οποίες είναι και πολύ παλιές, όπως άλατα αργιλίου, οι σαπωνίνες, το σκουαλένιο, για το οποίο έχει γίνει τόσος πολύς θόρυβος από τους αντιεμβολιαστές, ενώ είναι ένα φυσικό συστατικό που υπάρχει ακόμη και στις ελιές που τρώμε”, σημείωσε.

Υβριδική και εκπαιδευμένη ανοσία

Αναφερόμενος στα υφιστάμενα εμβόλια, ο καθηγητής υπογράμμισε πως έχει αποδειχθεί η πολύ καλή αποτελεσματικότητά τους, με εξαίρεση δύο κατηγορίες που υστερούν: τους μεταμοσχευμένους με συμπαγή όργανα και τους ασθενείς με καρκίνο.

Τόνισε τη σημασία της υβριδικής ανοσίας, που επιτυγχάνεται με συνδυασμό εμβολιασμού και νόσησης. Είναι η πιο αποτελεσματική μορφή ανοσίας, η οποία μεταξύ άλλων μειώνει και την πιθανότητα των breakthrough λοιμώξεων. Στο άμεσο μέλλον θα υπάρξει καλύτερη γνώση και για την κυτταρική ανοσία που διεγείρεται με τον εμβολιασμό, καθώς και για το ποιος τίτλος αντισωμάτων είναι προστατευτικός.

Τέλος, παρότι ξεκαθάρισε πως είναι λάθος η αντίληψη κάποιων πως το εμβόλιο κατά της γρίπης μπορεί να προστατεύσει από τον κορωνοϊό, διευκρίνισε πως αυτό το λάθος δεν είναι απόλυτο, και εξήγησε την έννοια της λεγόμενης εκπαιδευμένης ανοσίας. “Αν κάνει κανείς εμβόλια που δεν αφορούν τον κορωνοϊό, μπορεί να έχει μια καλύτερη συμπεριφορά απέναντι και στον κορωνοϊό. Αυτή είναι η λεγόμενη εκπαιδευμένη ανοσία. Μια ανοσία η οποία συμβαίνει επειδή τα εμβόλια γενικά κάνουν μια προετοιμασία του ανοσοποιητικού συστήματος, που έχει σαν αποτέλεσμα να αντιδρά καλύτερα σε ερεθίσματα λοιμώδη, τα οποία είναι μη ειδικά για τα εμβόλια αυτά”, κατέληξε.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Για ποιους λόγους οι Έλληνες λένε “ναι” ή “όχι” στον εμβολιασμό κατά της CoViD [ελληνική μελέτη]

Τι δείχνει ανάλυση των 1.959 απαντήσεων από ομάδα επιστημόνων του Πανεπιστημίου της Αθήνας και μεγάλων νοσηλευτικών ιδρυμάτων.

Ανησυχίες για την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα του εμβολίου, κάνουν τους Έλληνες αρνητικούς στον εμβολιασμό κατά της CoViD. Είναι, δε, πιο έντονες σε νέους και άτομα με χαμηλό μορφωτικό επίπεδο.

Αυτό προκύπτει από πρόσφατη μελέτη, η οποία δημοσιεύτηκε πρόσφατα στο επιστημονικό περιοδικό Vacunas. Η μελέτη υπογράφεται από τους Π. Γαλάνη, Ειρ. Βρακά, Όλ. Σίσκου, Ολ. Κωνσταντακοπούλου, Αγλ. Κατσιρούμπα, Ι. Μωύσογλου και Δ. Καϊτελίδου, από το Πανεπιστήμιο της Αθήνας, το νοσοκομείο Παίδων “Αγλαΐα Κυριακού” και την Πνευμονολογική Κλινική του νοσοκομείου Λαμίας.

Όπως αναφέρει η συντακτική ομάδα, μεταξύ των στόχων ήταν η διερεύνηση των παραγόντων που σχετίζονται με την πρόσληψη του εμβολίου.

Η μελέτη έγινε διαδικτυακά τον Αύγουστο του 2021, με τη συμμετοχή 1.959 ατόμων άνω των 18 ετών. Μετρήθηκαν κοινωνικά και δοδημογραφικά δεδομένα των συμμετεχόντων και η στάση τους απέναντι στον εμβολιασμό και την πανδημία.

Οι περισσότεροι συμμετέχοντες είχαν εμβολιαστεί κατά της CoViD (87,8%). Από την ανάλυση φάνηκε πως η αυξημένη ηλικία και το υψηλότερο επίπεδο εκπαίδευσης συσχετίστηκαν με αυξημένη πιθανότητα εμβολιασμού. Οι συμμετέχοντες που εργάζονται σε υπηρεσίες Υγείας, δεν είχαν νοσήσει προηγουμένως από CoViD ή είχαν ιστορικό εμβολιασμού κατά της γρίπης είχαν μεγαλύτερη πιθανότητα να εμβολιαστούν κατά της CoviD.

Η αυξημένη επίγνωση για τη σοβαρότητα της νόσησης, η γνώση σχετικά με την πανδημία και η εμπιστοσύνη στα εμβόλια και στους επιστήμονες, συνέβαλαν επίσης στην αυξημένη εμβολιαστική κάλυψη. Στον αντίποδα, η πιθανότητα εμβολιασμού ήταν μικρότερη για τους συμμετέχοντες που ανησυχούσαν περισσότερο για τις παρενέργειες του εμβολιασμού.

Η συντακτική ομάδα σχολιάζει πως η κατανόηση των παραγόντων που επηρεάζουν την απόφαση των ατόμων να εμβολιαστούν, είναι απαραίτητη για τη βελτίωση του ποσοστού εμβολιαστικής κάλυψης του πληθυσμού. Όπως επισημαίνει, οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής θα πρέπει να δώσουν έμφαση σε συγκεκριμένες ομάδες πληθυσμού όπως οι νέοι και τα άτομα με χαμηλό μορφωτικό επίπεδο.

Η έρευνα έδειξε πως οι κύριοι λόγοι για την άρνηση του εμβολιασμού κατά της CoViD ήταν ανησυχίες για την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα των εμβολίων (43,8%), ανησυχίες για τις παρενέργειες των εμβολίων (22,7%), προηγούμενη διάγνωση με CoViD (10,7%) και η προσπάθεια των γυναικών να μείνουν έγκυες (8,2%).

Όσοι είχαν επίγνωση της σοβαρότητας της CoViD και υψηλό επίπεδο γνώσεων για την πανδημία, είχαν χαμηλότερη ανησυχία για τις ανεπιθύμητες ενέργειες του εμβολιασμού. Ως προς την απόφαση για εμβολιασμό, οι συμμετέχοντες δήλωσαν υψηλότερη εμπιστοσύνη στον οικογενειακό τους γιατρό, σε σχέση με την Κυβέρνηση.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Crash – test γρίπης – κορωνοϊού και συλλοιμώξεις

Το “καπέλωμα” του ιού της γρίπης από τον SARS-CoV-2 για έναν χρόνο, η δειλή επανεμφάνισή της φέτος και η συνύπαρξη των δύο ιών. Στα επόμενα κύματα θα έχουμε συλλοιμώξεις, προβλέπει η Γ. Γκιούλα.

Ο ιός της γρίπης στις διάφορες μορφές του ήταν επί πολλά χρόνια ο “πρωταγωνιστής” του χειμώνα σε ό,τι αφορά τα αναπνευστικά νοσήματα. Μέχρι την περίοδο 2019 – 2020, όταν ο SARS-CoV-2 ήρθε με φόρα για να τον “εκθρονίσει”. Επί έναν χρόνο, η γρίπη εξαφανίστηκε για να επανέλθει φέτος, με μικρότερη συχνότητα και ένταση. Τα επόμενα χρόνια, οι δύο RNA ιοί θα εξακολουθήσουν να απασχολούν τη Δημόσια Υγεία και να βρίσκονται υπό στενή παρακολούθηση.

Μιλώντας στο 5ο Πανελλήνιο Συνέδριο Νοσημάτων Θώρακος στη Θεσσαλονίκη, η βιοπαθολόγος, καθηγήτρια Μικροβιολογίας στο Τμήμα Ιατρικής του ΑΠΘ, Γεωργία Γκιούλα (φωτογραφία), επιχείρησε μια σύγκριση των χαρακτηριστικών των δύο ιών, περιέγραψε την συμπόρευσή τους τα τελευταία τρία χρόνια και προέβλεψε ότι στις επιδημικές περιόδους η ιατρική κοινότητα θα έχει να αντιμετωπίσει και συλλοιμώξεις.

Τα χαρακτηριστικά γρίπης και νέου κορωνοϊού

Κοινό χαρακτηριστικό των δύο ιών είναι πως αμφότεροι είναι RNA ιοί, γεγονός που σημαίνει πως μεταλλάσσονται εύκολα και είναι στη φύση τους να αλλάζουν συνεχώς πρόσωπα και μορφές.

Η γρίπη, που προκάλεσε πανδημία το 2009, με τη μορφή του υποτύπου ΑΗ1Ν1, συνεχίζει έκτοτε να επανεμφανίζεται με νέους ετήσιους γενετικούς ανασυνδυασμούς. Σε αυτό βοηθάει πολύ τον ιό ο κατακερματισμός του γενετικού του υλικού, που είναι χωρισμένο σε 8 μικρά τμήματα, κάθε ένα από τα οποία είναι υπεύθυνο για την κωδικοποίηση συγκεκριμένων πρωτεϊνών του, απαραίτητων για την επιβίωση και τον πολλαπλασιασμό του. “Αυτό τον συμφέρει γιατί μπορεί πάρα πολύ εύκολα να έχει τους ετήσιους γενετικούς ανασυνδυασμούς. Γι αυτό βλέπουμε κάθε χρόνο να κυκλοφορούν διαφορετικοί τύποι και γενότυποι”, σημείωσε η κ.Γκούλα.

Από την πλευρά του ο SARS-CoV-2, επίσης RNA ιός που ανήκει στην οικογένεια των κορωνοϊών, δεν έχει κομμένο γενετικό υλικό, αλλά ένα πολύ μεγάλη συνεχές μόριο RNA. Είναι από τους μεγαλύτερους RNA ιούς όσον αφορά το γενετικό του υλικό.

Τρία χρόνια συνύπαρξης

Η γρίπη επιτηρείται υποχρεωτικά κάθε χρόνο σε όλα τα κέντρα αναφοράς της Ευρώπης, με την περίοδο επιτήρησης να ξεκινά την 40ή εβδομάδα κάθε έτους και να τελειώνει την 20ή εβδομάδα του επόμενου έτους. Το στέλεχος που κυκλοφορεί σε κάθε περίοδο καθορίζει τη σύνθεση του εμβολίου της επόμενης.

Την επιδημική περίοδο του 2019 – 2020, στην διάρκεια της οποίας εμφανίστηκε ο SARS-CoV-2, ανιχνεύτηκαν επίσημα μέσω των Εθνικών Κέντρων Αναφοράς Γρίπης της χώρας, συνολικά 876 θετικά δείγματα γρίπης. Είχαμε 233 ασθενείς διασωληνωμένους με εργαστηριακά επιβεβαιωμένη γρίπη και 116 άτομα έχασαν τη ζωή τους από γρίπη.

Στο τέλος της περιόδου επιτήρησης εκείνης της χρονιάς είχαν καταγραφεί περίπου 2.800 περιστατικά κορωνοϊού, 160 θάνατοι και 23 ασθενείς βρίσκονταν σε ΜΕΘ.

Μεσολάβησε ένα ήπιο καλοκαίρι, για να έρθει το εφιαλτικό δεύτερο επιδημικό κύμα της COVID-19, που ήρθε να σαρώσει τα πάντα στην επόμενη φθινοπωρινή – χειμερινή περίοδο. Στην έναρξη της περιόδου επιτήρησης γρίπης είχαν καταγραφεί περίπου 50.000 κρούσματα COVID και 700 θάνατοι συνολικά. Στη λήξη της, την άνοιξη του 2021, τα κρούσματα είχαν ξεπεράσει τις 400.000 και οι θάνατοι τους 12.000.

Σε όλη αυτή τη διάρκεια, δεν ανιχνεύτηκε κανένα περιστατικό γρίπης σε ολόκληρη την Ελλάδα. Το φαινόμενο ήταν παγκόσμιο, καθώς σύμφωνα με το ECDC καταγράφηκε πτώση κατά 99,4% στις ανιχνεύσεις γρίπης. Οι λόγοι της “εξαφάνισης” συνδέονται μεταξύ άλλων με την τεράστια δυναμική του SARS-CoV-2, τους περιορισμούς, την υγιεινή χεριών, τη μάσκα, την καραντίνα, αλλά και το μεγαλύτερο ποσοστό εμβολιασμού για τη γρίπη, με την προσδοκία ότι ίσως παρείχε προστασία και από τον κορωνοϊό.

Φέτος, τρίτη χρονιά “συμβίωσης”, και ενώ τα κρούσματα γρίπης έχουν ξεπεράσει τα 3,3 εκατομμύρια και οι θάνατοι τις 29.500, η γρίπη επανήλθε δειλά. Συνολικά καταγράφηκαν 50 επίσημα επιβεβαιωμένα θετικά δείγματα από τα Κέντρα Αναφοράς, 5 ασθενείς διασωληνώθηκαν με εργαστηριακά επιβεβαιωμένα γρίπη και 3 απεβίωσαν. Κάθε χρόνο οι ιοί συγκυκλοφορούν. Ο υπότυπος που καταγράφηκε εργαστηριακά ήταν αποκλειστικά ο ΑΗ3Ν2.

Τα εμβόλια για τη γρίπη

Με δεδομένο πως το εμβόλιο κάθε περιόδου περιέχει τύπους γρίπης που απομονώθηκαν από την περασμένη, τίθεται το ερώτημα με τι εμβολιαστήκαμε φέτος, αφού πέρυσι δεν υπήρξε κανένα καταγεγραμμένο κρούσμα γρίπης. “Εμβολιαστήκαμε με ένα εμβόλιο, του οποίου η σύσταση αποφασίστηκε με βάση αυτά τα πολύ λίγα στελέχη ιών γρίπης που απομονώθηκαν σε ευρωπαϊκό επίπεδο”, απάντησε η καθηγήτρια. Το εμβόλιο είχε πολύ μικρά ποσοστά αποτελεσματικότητας, αλλά αυτό δεν απέτρεψε τη σύσταση για τον εμβολιασμό.

Σε ό,τι αφορά τον επόμενο χειμώνα, η απόφαση για τη σύσταση του νέου εμβολίου έχει ληφθεί από τον περασμένο Φεβρουάριο. “Το εμβόλιο άλλαξε ως προς τον υπότυπο ΑΗ3Ν2 και ως προς τον υπότυπο Β. Γιατί φάνηκε ότι οι ιοί που κυκλοφόρησαν φέτος αντιδρούσαν καλύτερα με αντιορούς που είχαν δημιουργηθεί έναντι άλλων στελεχών, κυρίως στελεχών που είχαν συμπεριληφθεί στο εμβόλιο του νότιου ημισφαιρίου”, επεσήμανε η κ. Γκιούλα.

Συλλοιμώξεις στα επόμενα κύματα

Η σύσταση του ΠΟΥ και του ECDC παραμένει για την ανάγκη συνέχισης της στενής παρακολούθησης και των δύο ιών.

“Δεν πρέπει να ξεχάσουμε τη γρίπη. Η γρίπη μπορεί να μας ξέχασε για λίγο το διάστημα αυτό, αλλά είναι ένας ιός αρκετά θα έλεγα επικίνδυνος, ύπουλος, περίεργος. Είναι πάντα εδώ, θα συνεχίσει να είναι το επόμενο διάστημα”, τόνισε η καθηγήτρια και πρόσθεσε πως ήδη από φέτος οι επιστήμονες περίμεναν πολύ περισσότερα περιστατικά και πολύ περισσότερες συλλοιμώξεις γρίπης και COVID. “Περιμέναμε γρίπη, γιατί φοβόμασταν λίγο την αποτελεσματικότητα του εμβολίου, φοβόμασταν τη μη ανοσία του πληθυσμού επειδή δεν ήρθαμε σε επαφή με τον ιό πέρυσι. Παρόλα αυτά δεν είδαμε πολλές συλλοιμώξεις, δεν είδαμε συνύπαρξη των δύο αυτών ιών. Νομίζω ότι είναι κάτι που θα δούμε και θα κληθούμε να αντιμετωπίσουμε στις επόμενες επιδημικές περιόδους”, κατέληξε.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

21 χρόνια μεταμοσχεύσεις – Από το 2001 έως σήμερα

Τι δείχνουν τα σταστικά στοιχεία, Έξι τοπικοί συντονιστές “ανεβάζουν μανίκια” για την αναστροφή του αρνητικού κλίματος.

Την αναστροφή της αρνητικής πορείας των μεταμοσχεύσεων φιλοδοξεί να πετύχει η χώρα με την τοποθέτηση 6 τοπικών συντονιστών -7 ήταν αρχικά- σε δημόσιες δομές της χώρας που πραγματοποιήθηκε πριν από ένα μήνα.

Υπενθυμίζεται ότι ο Εθνικός Οργανισμός Μεταμοσχεύσεων (ΕΟΜ), στο πλαίσιο ανάληψης πρωτοβουλιών για την ανάπτυξη των μεταμοσχεύσεων στη χώρα μας και αποσκοπώντας κατά προτεραιότητα στην αύξηση των μεταμοσχεύσεων μέσω του έγκαιρου εντοπισμού δυνητικών δοτών και της μεγιστοποίησης της αξιοποίησης των διαθέσιμων μοσχευμάτων σε νοσοκομειακό περιβάλλον, αποφάσισε την υλοποίηση σχετικής δράσης στο επίκεντρο της οποίας βρίσκεται η πιλοτική εφαρμογή στη χώρα μας του θεσμού του Τοπικού Συντονιστή Μεταμοσχεύσεων (Τ.Σ.Μ.). Στο πλαίσιο αυτό, το ΔΣ του Οργανισμού με απόφασή του, αποδέχθηκε πρόταση δωρεάς του Ιδρύματος Ωνάση για την κάλυψη του κόστους των συμβάσεων μίσθωσης έργου με τον ΕΟΜ επτά (7) Συντονιστών Μεταμοσχεύσεων για ένα έτος.

Τελικά τοποθετήθηκαν 6 σε αντίστοιχο αριθμό μεγάλων δημόσιων Νοσοκομείων (Ιωάννινα, Παγνη, Ευαγγελισμό, Σωτηρία , ΚΑΤ και Ιπποκράτειο) και θα καλύψουν τις ανάγκες – εφόσον προβλέπεται στη σύμβασή τους- πρόσθετων δημόσιων νοσοκομείων σε εύλογη απόσταση από την επαγγελματική τους έδρα.

Η δράση αποτελεί πιλοτική εφαρμογή του θεσμού του Τοπικού Συντονιστή Μεταμοσχεύσεων (ΤΣΜ), κατά το πρότυπο της Ισπανίας και άλλων χωρών με υψηλούς δείκτες δωρεάς οργάνων και μεταμοσχεύσεων.

Η πορεία των μεταμοσχεύσεων 2001-2022

Αν και το 2021 παρατηρήθηκαν κάποια αισιόδοξα μηνύματα σχετικά με τον αριθμό των μεταμοσχεύσεων, ωστόσο η χώρα υστερεί σημαντικά με αυτά που γίνονται σε άλλα ευρωπαϊκά κράτη. Πέρσι, ο δείκτης δωρεάς οργάνων (δότες ανά εκατομμύριο πληθυσμού) διαμορφώθηκε στο 4,7% (από 91 εγκεφαλικούς θανάτους αξιοποιήθηκαν ως δότες οι 52) από 4,4%. Ποσοστό, που όμως υπολείπεται σημαντικά από το 8,1% του 2005, το 8,9% το 2008 ή ακόμη και με το 6,1% του 2017.

Στα 21 αυτά χρόνια, όπως αποτυπώνεται και από τον επισυναπτόμενο πίνακα, η καλύτερη σε γενικές γραμμές χρονιά ήταν το 2008, όπου σε κάποια νοσοκομεία υπήρχε ανεπίσημα συντονιστής μεταμοσχεύσεων.

Τους τέσσερις πρώτους φετινούς μήνες, ο δείκτης έχει διαμορφωθεί στο 1,7% και από τους 28 εγκεφαλικά θανάτους έχουν αξιοποιηθεί οι 19.

Στις μεταμοσχεύσεις (από πτωματικό δότη) νεφρού το 2021 διενεργήθηκαν 83 πράξεις από 86 το 2020, ενώ η καλύτερη χρονιά ήταν το 2008 με 186 μεταμοσχεύσεις. Φέτος μέχρι τώρα έχουν πραγματοποιηθεί 24 μεταμοσχεύσεις.

Οσον αφορά τις μεταμοσχεύσεις ήπατος, το 2021 πραγματοποιήθηκαν 24 από 32 το 2020 και η καλύτερη χρονιά ήταν το 2008 με 58 μεταμοσχεύσεις. Φέτος έχουν ήδη γίνει 6 μεταμοσχεύσεις (αποκλειστικά σε ενήλικες).

Σχετικά με τις μεταμοσχεύσεις καρδιάς, το 2021 υλοποιήθηκαν 13, αυξημένες από τις 9 του 2020, ενώ και πάλι η καλύτερη χρονιά με τις περισσότερες επεμβάσεις ήταν το 2008 όταν έφτασαν τις 16. Μέχρι στιγμής για το 2022 έχουν γίνει 2 μεταμοσχεύσεις.

Όσον αφορά τη διπλή νεφρού, παγκρέατος για φέτος δεν έχει γίνει καμία μεταμόσχευση όπως και πέρσι, ενώ στα 21 εξεταζόμενα χρόνια οι περισσότερες έγιναν το 2009 φτάνοντας τις τρεις (3). Ακόμα λιγότερες έχουν γίνει διπλές μεταμοσχεύσεις νεφρού ήπατος, φτάνοντας μόλις τις πέντε στα 21 χρόνια (2001-2022).

Συνολικά οι μεταμοσχεύσεις συμπαγών οργάνων το 2021 ανήλθαν στις 125 από 131 το 2020, ενώ οι περισσότερες, 266, έγιναν το 2008.

Συνολικά την φετινή περίοδο μέχρι τώρα οι μεταμοσχεύσεις από πτωτικό δότη έχουν φτάσει τις 33.

Μεταμοσχεύσεις από ζώντα δότη Νεφρού

Οι μεταμοσχεύσεις από ζώντα δότη νεφρού ανήλθαν το 2021 τις 88 από 89 το 2020, ενώ τους τέσσερις πρώτους μήνες τη φετινή περίοδο έχουν διαμορφωθεί στις 23.

Προσθέτοντας τις μεταμοσχεύσεις από πτωτικό δότη και ζώντα δότη, το 2008 αναδεικνύεται ως η πιο δυνατή χρονιά φτάνοντας συνολικά τις 318 επεμβάσεις, ενώ πέρσι ήταν συνολικά 213.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Μεταμόσχευση νεφρού: Ασφαλής όταν ο δότης έχει COVID, λέει νέα μελέτη

Nέα έρευνα δείχνει ότι τα νεφρά που έρχονται από αποθανόντες ασθενείς με COVID-19 έχουν σχεδόν μηδενικό κίνδυνο μετάδοσης του ιού στον λήπτη.

Ακόμη και πριν από την πανδημία, η ζήτηση για δότες νεφρών υπερέβαινε κατά πολύ την προσφορά. Το έλλειμμα επιδεινώθηκε όταν τα νοσοκομεία άρχισαν να αρνούνται να χρησιμοποιούν νεφρούς από δότες θετικούς στον COVID. Ωστόσο, νέα έρευνα δείχνει ότι τα νεφρά από αποθανόντες ασθενείς με COVID-19 έχουν σχεδόν μηδενικό κίνδυνο μετάδοσης του ιού στον λήπτη. Στη νέα μελέτη, από τους 55 ασθενείς που έλαβαν μεταμόσχευση νεφρού από αποθανόντες λόγω κορωνοϊού, κανένας δεν εμφάνισε COVID-19 μετά τη μεταμόσχευση.

«Η ανάγκη για όργανα είναι πολύ μεγάλη», σημείωσε ο συγγραφέας της μελέτης Δρ Alvin Wee, ουρολόγος στο κέντρο μεταμοσχεύσεων της Cleveland Clinic. «Ακόμη και με έναν αριθμό ρεκόρ μεταμοσχεύσεων στις ΗΠΑ για το 2021, υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που χρειάζονται όργανα που σώζουν ζωές», σημείωσε ο Wee, με μόνο 20.000 μεταμοσχεύσεις νεφρού να πραγματοποιούνται κάθε χρόνο και 90.000 ασθενείς να χρήζουν μεταμόσχευσης. Αλλά τα καλά νέα είναι ότι η νέα έρευνα δείχνει ότι “η χρήση νεφρών από δότες θετικούς στον COVID είναι ασφαλής”, πρόσθεσε ο Wee.

Πριν από τη μελέτη, υπήρχε πραγματικός φόβος ότι οι δωρεές νεφρών από ανθρώπους θετικούς στον COVID θα μπορούσαν να αποτελέσουν πηγή μετάδοσης, είπαν οι ερευνητές, παρά το γεγονός ότι δεν υπήρχαν αδιάσειστα στοιχεία που να δείχνουν ότι ο ιός θα μπορούσε να μεταδοθεί είτε μέσω των ούρων είτε μέσω του αίματος. Όλοι οι ασθενείς που εγγράφηκαν στη μελέτη — συμπεριλαμβανομένων 36 ανδρών και 19 γυναικών — υποβλήθηκαν σε μεταμόσχευση νεφρού στην κλινική του Κλίβελαντ κάποια στιγμή μεταξύ Φεβρουαρίου και Οκτωβρίου 2021, κατά το δεύτερο έτος της πανδημίας.

Πριν από τον Φεβρουάριο του 2021, η κλινική του Κλίβελαντ είχε απαγορεύσει όλες τις δωρεές από ασθενείς με COVID-19. Μόνο με την έναρξη της μελέτης λήφθηκαν υπόψη δότες θετικοί στον COVID και μόνο — αρχικά — δότες θετικοί στον COVID-19 που είχαν πεθάνει από συννοσηρότητα και όχι από τον COVID-19. Αργότερα, η ομάδα δωρεών επεκτάθηκε για να συμπεριλάβει ασθενείς που είχαν αρρωστήσει σοβαρά με COVID-19 πριν πεθάνουν. Κατά τη στιγμή της μεταμόσχευσης, περίπου τα δύο τρίτα των ληπτών ήταν σε αιμοκάθαρση. Περίπου τα δύο τρίτα είχαν επίσης εμβολιαστεί κατά του COVID-19 με πλήρες σχήμα δύο δόσεων.

Από την άλλη πλευρά, και οι 34 ασθενείς δότες είχαν διαγνωστεί με COVID-19 τουλάχιστον μία φορά κατά τη διάρκεια των 11 εβδομάδων που προηγήθηκαν του θανάτου τους. Το αποτέλεσμα: Μετά τη χειρουργική επέμβαση, κανένας από τους λήπτες δεν βρέθηκε θετικός στον COVID-19. Και 14 εβδομάδες μετά την επέμβαση, όλοι οι μεταμοσχευμένοι νεφροί διαπιστώθηκε ότι λειτουργούσαν καλά.

Ο Wee χαρακτήρισε τα αποτελέσματα ως «πολύ θετικά». Από τη μία πλευρά, «είμαστε σε θέση να μεταμοσχεύσουμε περισσότερους ανθρώπους», είπε. «[Και] από την πλευρά του δότη — για τις οικογένειες των ασθενών που πέθαναν από τον COVID-19 — η δωρεά και η προσφορά αυτών των οργάνων που σώζουν ζωές δίνει νόημα στον “παράλογο” θάνατο που προκαλείται από αυτήν την πανδημία».

Ο Wee και οι συνεργάτες του έχουν προγραμματιστεί να παρουσιάσουν τα ευρήματά τους αυτή την εβδομάδα στην ετήσια συνάντηση της Αμερικανικής Ουρολογικής Εταιρείας, στη Νέα Ορλεάνη. Η έρευνα τους θεωρείται προκαταρκτική έως ότου δημοσιευθεί σε περιοδικό.

 

 

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

AI υγεία: Οι περισσότεροι ασθενείς έχουν θετικές απόψεις για την τεχνητή νοημοσύνη στην ιατρική

Οι ασθενείς μπορούν να επωφεληθούν από την εκπαίδευση σχετικά με τον τρόπο ενσωμάτωσης της τεχνητής νοημοσύνης στη φροντίδα και τον βαθμό στον οποίο οι κλινικοί γιατροί βασίζονται στην τεχνητή νοημοσύνη για να βοηθήσουν στη λήψη αποφάσεων.

Οι περισσότεροι ασθενείς έχουν θετικές απόψεις σχετικά με την ικανότητα της τεχνητής νοημοσύνης (AI) να βελτιώνει τη φροντίδα, αλλά έχουν ανησυχίες για ακούσιες συνέπειες, σύμφωνα με μια ερευνητική επιστολή που δημοσιεύτηκε διαδικτυακά στις 4 Μαΐου στο JAMA Network Open. Ο Dhruv Khullar, M.D., M.P.P., από το Weill Cornell Medical College της Νέας Υόρκης και οι συνεργάτες του διεξήγαγαν μια έρευνα μεταξύ 3 και 18 Δεκεμβρίου 2019, σε μια υβριδική, βασισμένη σε πιθανότητες, εθνικά αντιπροσωπευτική ηλεκτρονική ομάδα για να εξετάσουν τις αντιλήψεις του κοινού για τη χρήση της Τεχνητής Νοημοσύνης στη διάγνωση και τη θεραπεία. 926 συμμετέχοντες συμπλήρωσαν την έρευνα.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι περισσότεροι ασθενείς πίστευαν ότι η τεχνητή νοημοσύνη θα έκανε την υγειονομική περίθαλψη πολύ ή κάπως καλύτερη (10,9 και 44,5 τοις εκατό, αντίστοιχα), ενώ λίγοι πίστευαν ότι η τεχνητή νοημοσύνη θα έκανε την υγειονομική περίθαλψη κάπως ή πολύ χειρότερη (4,3 και 1,9 τοις εκατό, αντίστοιχα). Το 19 τοις εκατό δήλωσε ότι δεν γνώριζε. Συνολικά, το 66 και το 29,8 τοις εκατό είπαν ότι το να ενημερωθούν εάν η τεχνητή νοημοσύνη έπαιξε μεγάλο ρόλο στη διάγνωση ή τη θεραπεία τους ήταν πολύ και κάπως σημαντική, αντίστοιχα. Συνολικά το 31 και το 40,5%, αντίστοιχα, των ερωτηθέντων ανέφεραν ότι ήταν πολύ και κάπως άβολα όταν έλαβαν μια διάγνωση από έναν αλγόριθμο τεχνητής νοημοσύνης που ήταν ακριβής στο 90% των φορών, αλλά ανίκανος να εξηγήσει τη λογική του.

Οι περισσότεροι ερωτηθέντες ανησυχούσαν πολύ ή κάπως για τις ακούσιες συνέπειες της τεχνητής νοημοσύνης, συμπεριλαμβανομένης της λανθασμένης διάγνωσης, των παραβιάσεων της ιδιωτικής ζωής, του λιγότερου χρόνου με τους κλινικούς ιατρούς και του υψηλότερου κόστους υγειονομικής περίθαλψης (91,5, 70,8, 69,6 και 68,4 τοις εκατό, αντίστοιχα). “Οι ασθενείς μπορούν να επωφεληθούν από την εκπαίδευση σχετικά με τον τρόπο ενσωμάτωσης της τεχνητής νοημοσύνης στη φροντίδα και τον βαθμό στον οποίο οι κλινικοί γιατροί βασίζονται στην τεχνητή νοημοσύνη για να βοηθήσουν στη λήψη αποφάσεων”, αναφέρουν οι συγγραφείς.

 

 

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Νευρωνική απόκριση: Όταν τα μάτια συναντιούνται, οι νευρώνες αρχίζουν να πυροδοτούν αντιδράσεις

Πολλαπλές περιοχές στον προμετωπιαίο φλοιό, εκτός από την αμυγδαλή, στρατολογούνται για τον υπολογισμό επιλεκτικών πτυχών της διαδραστικής κοινωνικής ματιάς, υποδηλώνοντας τη σημασία ενός πιο στοχαστικού ρόλου κατά την αλληλεπίδραση με το κοινωνικό βλέμμα.

Μια νέα μελέτη του Yale μπόρεσε να καταγράψει την εκπληκτικά διαδεδομένη νευρωνική απόκριση σε πολλαπλές περιοχές του εγκεφάλου όταν τα μάτια δύο ατόμων συναντώνται και συμβαίνει η κοινωνική αλληλεπίδραση με το βλέμμα, όπως αναφέρουν οι ερευνητές στις 10 Μαΐου στο περιοδικό Neuron. “Υπάρχουν ισχυρά ισχυρά σήματα στον εγκέφαλο που είναι υπογραφές μιας διαδραστικής κοινωνικής ματιάς”, είπε ο Steve Chang του Yale, αναπληρωτής καθηγητής ψυχολογίας και νευροεπιστήμης, μέλος του Ινστιτούτου Wu-Tsai και του Ινστιτούτου Kavli για τη Νευροεπιστήμη και ο ανώτερος συγγραφέας της μελέτης. Το φαινόμενο της εξαγωγής νοήματος στο βλέμμα μεταξύ δύο ανθρώπων έχει τεκμηριωθεί στην τέχνη και τη λογοτεχνία εδώ και χιλιετίες, αλλά οι επιστήμονες δυσκολεύτηκαν να ανακαλύψουν πώς ο εγκέφαλος καταφέρνει ένα τόσο λεπτό επίτευγμα. Έχουν μελετήσει εκτενώς τη νευροβιολογία της κοινωνικής αντίληψης, συνήθως δίνοντας σαρώσεις εγκεφάλου σε άτομα καθώς παρουσιάζονται με συγκεκριμένες στατικές εικόνες, όπως θυμωμένα ή χαρούμενα πρόσωπα ή άμεσα ή αποτρεπτικά βλέμματα.

Ωστόσο, οι αλληλεπιδράσεις δύο μεμονωμένων μυαλών καθώς εξάγουν δυναμικά και αμοιβαία πληροφορίες ο ένας από τα μάτια του άλλου είναι δύσκολο να αντιμετωπιστούν. Το εργαστήριο του Τσανγκ ξεπέρασε αυτό το εμπόδιο παρακολουθώντας την εγκεφαλική δραστηριότητα των πιθήκων ενώ ταυτόχρονα παρακολουθούσε τις θέσεις των ματιών δύο ζώων. Αυτό τους επέτρεψε να καταγράψουν μια μεγάλη σειρά νευρώνων καθώς τα ζώα κοιτούσαν αυθόρμητα το ένα το άλλο. “Επιπλέκονταν αυθόρμητα σε κοινωνικές αλληλεπιδράσεις ενώ εξετάζαμε τη νευρική πυροδότηση”, είπε ο Τσανγκ. “Το σημαντικό είναι ότι δεν επιβάλλαμε κανένα καθήκον, επομένως ήταν στο χέρι τους να αποφασίσουν πώς και πότε θα αλληλεπιδράσουν”. Διαπίστωσαν ότι συγκεκριμένα σύνολα κοινωνικά συντονισμένων νευρώνων εκτοξεύονταν σε πολλές περιοχές του εγκεφάλου σε διαφορετικές χρονικές στιγμές κατά τη διάρκεια της αμοιβαίας οπτικής επαφής.

Για παράδειγμα, ένα σύνολο νευρώνων πυροδοτήθηκε όταν το ένα άτομο ξεκίνησε την αμοιβαία οπτική επαφή, αλλά όχι όταν το άτομο αυτό ακολουθούσε το βλέμμα του άλλου. Ένα άλλο σύνολο νευρώνων ήταν ενεργό όταν οι πίθηκοι ήταν στη διαδικασία να αποφασίσουν εάν θα ολοκληρώσουν την αμοιβαία οπτική επαφή που είχε ξεκινήσει ο άλλος. Και είναι ενδιαφέρον ότι, όταν κολλούσαν ένα βλέμμα σε ένα άλλο άτομο, ορισμένοι νευρώνες σημείωσαν την απόσταση σε σχέση με τα μάτια του άλλου, αλλά όταν λάμβαναν ένα βλέμμα, ένα άλλο σύνολο νευρώνων σηματοδοτούσε πόσο κοντά ήταν το άλλο άτομο. Οι περιοχές του εγκεφάλου στις οποίες έλαβε χώρα η νευρωνική ενεργοποίηση παρείχαν υποδείξεις για το πώς ο εγκέφαλος αξιολογεί το νόημα του βλέμματος. Παραδόξως, μέρος του δικτύου που ενεργοποιήθηκε κατά την αλληλεπίδραση με το κοινωνικό βλέμμα περιελάμβανε τον προμετωπιαίο φλοιό, την έδρα της ανώτερης τάξης μάθησης και λήψης αποφάσεων, καθώς και την αμυγδαλή, το κέντρο συναισθημάτων και αποτίμησης.

“Πολλαπλές περιοχές στον προμετωπιαίο φλοιό, εκτός από την αμυγδαλή, στρατολογούνται για τον υπολογισμό επιλεκτικών πτυχών της διαδραστικής κοινωνικής ματιάς, υποδηλώνοντας τη σημασία ενός πιο στοχαστικού ρόλου κατά την αλληλεπίδραση με το κοινωνικό βλέμμα”, είπε ο Chang. Αυτές οι περιοχές στα δίκτυα προμετωπιαίας-αμυγδαλής που ενεργοποιούνται κατά την επεξεργασία της αλληλεπίδρασης κοινωνικού βλέμματος είναι επίσης γνωστό ότι διαταράσσονται σε περιπτώσεις άτυπων κοινωνικών καταστάσεων, όπως ο αυτισμός. Αυτό επιβεβαιώνει τη σημασία τους για την επίτευξη συναισθημάτων κοινωνικής σύνδεσης, είπε. Η αλληλεπίδραση του κοινωνικού βλέμματος πιθανότατα διαδραματίζει κρίσιμο ρόλο στη διαμόρφωση της κοινωνικής σύνδεσης, πρόσθεσε, και τα δίκτυα προμετωπιαίας αμυγδαλής μπορεί να το κάνουν να συμβεί. “Το γεγονός ότι οι διαδραστικοί νευρώνες κοινωνικής ματιάς βρίσκονται ευρέως στον εγκέφαλο μιλά επίσης για την ηθολογική σημασία της αλληλεπίδρασης με το κοινωνικό βλέμμα”, είπε ο Τσανγκ.

 

 

Πηγη:https://www.healthweb.gr/

Σύνδρομο αιφνίδιου βρεφικού θανάτου: Ένζυμο στο αίμα των μωρών συνδέεται με αύξηση κινδύνου

Ένα φαινομενικά υγιές μωρό να κοιμάται και να μην ξυπνάει είναι ο εφιάλτης κάθε γονιού και μέχρι τώρα δεν υπήρχε κανένας απολύτως τρόπος να γνωρίζουμε ποιο βρέφος θα υπέκυπτε.

Οι επιστήμονες μπορεί να έχουν πλησιάσει ένα βήμα πιο κοντά στην αποκάλυψη των αιτιών του συνδρόμου αιφνίδιου βρεφικού θανάτου σε μια μελέτη που χαιρετίστηκε ως σημαντική πρόοδος από τον Βρετανό επιστήμονα, το έργο του οποίου στήριξε την εκστρατεία Back to Sleep της δεκαετίας του 1990. Η μελέτη είναι η πρώτη που εντόπισε έναν βιοχημικό δείκτη στο αίμα που συνδέεται με τον κίνδυνο εμφάνισης Sids, που μερικές φορές ονομάζεται θάνατος στην κούνια, όταν ένα φαινομενικά υγιές βρέφος πεθαίνει κατά τη διάρκεια του ύπνου του. Αν και το τεστ δεν είναι αρκετά ακριβές για να χρησιμοποιηθεί στον προσυμπτωματικό έλεγχο νεογνών, υπονοεί ότι τα ασυνήθιστα χαμηλά επίπεδα μιας χημικής ουσίας που συνδέεται με το σύστημα διέγερσης του εγκεφάλου θα μπορούσαν να εμπλέκονται στον ξαφνικό θάνατο αυτών των μωρών στον ύπνο τους.

“Αυτή είναι μια πολύ σημαντική παρατήρηση”, είπε ο καθηγητής Πίτερ Φλέμινγκ, του Πανεπιστημίου του Μπρίστολ, η εργασία του οποίου πιστώνεται με την πρόληψη δεκάδων χιλιάδων βρεφικών θανάτων στο Ηνωμένο Βασίλειο μετά την εκστρατεία Back to Sleep που ξεκίνησε τη δεκαετία του 1990. “Αν αυτό μας λέει κάτι νέο για τον μηχανισμό, τότε αυτό είναι πολύ σημαντικό”. Επικεφαλής της έρευνας ήταν η Δρ Carmel Harrington, επίτιμη ερευνήτρια στο νοσοκομείο Παίδων στο Westmead της Νέας Νότιας Ουαλίας, η οποία έχασε τον γιο της, Damien, στο Sids πριν από 29 χρόνια. Ο Χάρινγκτον και οι συνεργάτες του συνέκριναν δείγματα αποξηραμένου αίματος που ελήφθησαν κατά τη διάρκεια του τεστ με τρύπημα φτέρνας από 655 υγιή μωρά, 26 μωρά που πέθαναν από Sids και 41 μωρά που πέθαναν στη βρεφική ηλικία από άλλες αιτίες.

Διαπίστωσαν ότι τα μωρά Sids είχαν χαμηλότερα επίπεδα ενός ενζύμου που ονομάζεται Βουτυρυλοχολινεστεράση (BChE), το οποίο παίζει σημαντικό ρόλο στην οδό διέγερσης του εγκεφάλου. Αυτό θα μπορούσε να υποδηλώνει έλλειμμα διέγερσης, το οποίο μειώνει την ικανότητα του βρέφους να ξυπνά ή να ανταποκρίνεται στο εξωτερικό περιβάλλον, όπως η υπερθέρμανση ή μια κουβέρτα στο πρόσωπο. Αυτό θα μπορούσε να προκαλέσει ευπάθεια στον Sids, είπαν οι επιστήμονες. “Μέχρι τώρα δεν γνωρίζαμε τι προκαλούσε την έλλειψη διέγερσης”, είπε ο Χάρινγκτον. “Τώρα που γνωρίζουμε ότι εμπλέκεται το BChE, μπορούμε να αρχίσουμε να αλλάζουμε το αποτέλεσμα για αυτά τα μωρά και να κάνουμε το Sids παρελθόν. Ένα φαινομενικά υγιές μωρό να κοιμάται και να μην ξυπνάει είναι ο εφιάλτης κάθε γονιού και μέχρι τώρα δεν υπήρχε κανένας απολύτως τρόπος να γνωρίζουμε ποιο βρέφος θα υπέκυπτε”.

Ωστόσο, σε αυτό το στάδιο η εξέταση για BChE δεν θα ήταν χρήσιμη ως εργαλείο προσυμπτωματικού ελέγχου νεογνών. Αν και τα μωρά Sids είχαν χαμηλότερα επίπεδα κατά μέσο όρο, υπήρχε επίσης μεγάλη επικάλυψη μεταξύ των ομάδων, με περίπου τα μισά από τα μωρά Sids να βρίσκονται στο ίδιο εύρος με τα μισά από τα μωρά που δεν πέθαναν. Ο βιοδείκτης δεν ήταν επίσης τόσο ισχυρός προγνωστικός παράγοντας όσο κάποιοι προηγουμένως γνωστοί περιβαλλοντικοί παράγοντες, όπως το κάπνισμα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, το οποίο συνδέεται με τριπλάσια αύξηση της συχνότητας εμφάνισης Sids. Τα μωρά με χαμηλό BChE είχαν 1,1-1,5 φορές υψηλότερο κίνδυνο εμφάνισης Sids. “Αυτό που με ανησυχεί –και είχα ήδη κλήσεις από οικογένειες πενθούντων– είναι ότι σε αυτό το στάδιο δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί από το άτομο”, είπε ο Φλέμινγκ. “Είναι χρήσιμο σε επίπεδο πληθυσμού”.

 

 

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Νότια Αφρική: Η έκρηξη της COVID στη χώρα οφείλεται σε υποπαραλλαγές της Omicron, λένε οι ειδικοί

«Η κριτική επιτροπή δεν έχει ακόμη αποφασίσει πόσο εποχικός θα γίνει αυτός ο ιός», δήλωσε στους δημοσιογράφους νωρίτερα αυτόν τον μήνα ο επικεφαλής έκτακτης ανάγκης του ΠΟΥ, Δρ Μάικλ Ράιαν.

Νότια Αφρική: Τα καθημερινά κρούσματα COVID-19 στη Νότια Αφρική έχουν αυξηθεί από τον Απρίλιο Ένα κύμα νέων κρουσμάτων COVID-19 απειλεί τη Νότια Αφρική. Οι ειδικοί στον τομέα της υγείας λένε ότι οι λοιμώξεις οφείλονται σε δύο υποπαραλλαγές της όμικρον. Τα στελέχη BA.4 και BA.5 της omicron – τα οποία φαίνεται να μοιάζουν πολύ με το αρχικό στέλεχος της omicron – αποτελούν την πλειοψηφία των νέων περιπτώσεων, σύμφωνα με την καθηγήτρια Marta Nunes, ερευνήτρια στο Vaccine and Infectious Diseases Analytics στο Chris. Νοσοκομείο Hani Baragwanath. “Η πλειονότητα των νέων κρουσμάτων προέρχεται από αυτά τα δύο στελέχη. Εξακολουθούν να είναι όμικρον… αλλά απλώς γονιδιωματικά κάπως διαφορετικά”, είπε στο Associated Press, σημειώνοντας ότι υπάρχει μια μικρή αύξηση των νοσηλειών και “πραγματικά πολύ λίγοι θάνατοι”.

Η Νότια Αφρική αντιμετωπίζει ένα κύμα νέων περιπτώσεων COVID-19 που οδηγούνται από δύο υποπαραλλαγές της Omicron, σύμφωνα με τους ειδικούς υγείας.

Ο μέσος όρος των νέων περιπτώσεων αυξήθηκε από περίπου 300 την ημέρα τον Απρίλιο σε περίπου 8.000 την ημέρα την περασμένη εβδομάδα – αν και οι ειδικοί υποστηρίζουν ότι ο πραγματικός αριθμός των κρουσμάτων είναι πολύ υψηλότερος. Οι υποπαραλλαγές φαίνεται να μολύνουν άτομα που έχουν ανοσία από προηγούμενες λοιμώξεις και εμβολιασμούς COVID-19 και ο Nunes είπε ότι προκαλούν γενικά ήπια ασθένεια. «Φαίνεται ότι τα εμβόλια εξακολουθούν να προστατεύουν από σοβαρές ασθένειες», πρόσθεσε.

Οι αρχές της Νότιας Αφρικής δήλωσαν τον Απρίλιο ότι η ταχεία αύξηση των κρουσμάτων οφειλόταν στη BA.4 και ο Salim Abdool Karim – ειδικός στη δημόσια υγεία στο Πανεπιστήμιο της KwaZulu-Natal – είπε ότι ήταν πολύ νωρίς για να πούμε εάν η υποπαραλλαγή θα προκαλέσει “πλήρες κύμα.”

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) δήλωσε ότι δεν υπάρχουν στοιχεία ότι η BA.4 οδηγεί σε πολύ υψηλότερα ποσοστά νοσηλείας ή θανάτου.

Ο οργανισμός ανέφερε ότι ο αριθμός των νέων παγκόσμιων κρουσμάτων συνέχισε να μειώνεται σε ολόκληρο τον κόσμο, εκτός από την Αμερική και την Αφρική.

«Η κριτική επιτροπή δεν έχει ακόμη αποφασίσει πόσο εποχικός θα γίνει αυτός ο ιός», δήλωσε στους δημοσιογράφους νωρίτερα αυτόν τον μήνα ο επικεφαλής έκτακτης ανάγκης του ΠΟΥ, Δρ Μάικλ Ράιαν.

«Εάν οι άνθρωποι συνωστίζονται σε συνθήκες όπου μια νέα παραλλαγή εξαπλώνεται, θα δείτε υψηλά επίπεδα μετάδοσης», είπε.

 

 

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Τα δημοφιλή χάπια που αναστατώνουν τις γυναικείες ορμόνες

Μια νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε στο Scientific Reports βοηθά να κατανοήσουμε γιατί τα αντισυλληπτικά χάπια επηρεάζουν τη συναισθηματική ζωή των γυναικών. Τα αντισυλληπτικά χάπια μπορεί να επηρεάσουν την ορμόνη της αγάπης και μαζί τη διάθεσή τους

Τα αντισυλληπτικά χάπια είναι μια αποτελεσματική και ασφαλής μορφή ελέγχου των γεννήσεων. Ωστόσο, σχετίζονται με ορισμένες παρενέργειες, συμπεριλαμβανομένων των αλλαγών στη διάθεση, αλλά ορισμένες φορές και στα ορμονικό προφίλ τους. Μια πρόσφατη ερευνητική μελέτη από το Πανεπιστήμιο του Άαρχους στη Δανία έδειξε ότι οι γυναίκες που λαμβάνουν αντισυλληπτικά χάπια έχουν πολύ υψηλότερο επίπεδο ωκυτοκίνης στο αίμα τους, που ονομάζεται επίσης ορμόνη της αγάπης, σε σύγκριση με εκείνες που δεν παίρνουν.

Η ωκυτοκίνη είναι μια ορμόνη που βρίσκεται φυσικά στο σώμα και εκκρίνεται κατά τη διάρκεια κοινωνικών αλληλεπιδράσεων και δεσμών αυξάνοντας τα επίπεδα ευεξίας και ηρεμίας, αλλά καθότι επιδρά στον εγκέφαλο κάνει τη γυναίκα να προσκολλάται πιο εύκολα στο σύντροφό της και να νιώθει ολοκληρωμένη.

Οι ερευνητές συνέλεξαν και ανέλυσαν δείγματα αίματος από 185 νέες γυναίκες στις ΗΠΑ. Οι συμμετέχουσες απάντησαν επίσης σε διάφορες ερωτήσεις σχετικά με την ψυχική τους ευημερία, αν ένιωθαν χαρούμενες και ευτυχισμένες και αν έπαιρναν απόλαυση από τη ζωή. Οι χρήστες αντισυλληπτικών εμφάνισαν μεγαλύτερη ικανοποίηση από τη ζωή τους, 27% έναντι 25%, ενώ το 55,1% που λάμβαναν αντισυλληπτικά ήταν σε σχέση, σε αντίθεση με το 35,6% που δεν λάμβαναν. Επίσης έκαναν περισσότερο σεξ και χρησιμοποιούσαν λιγότερα ψυχοδραστικά φάρμακα και ουσίες τύπου κάνναβης, σε σχέση με εκείνες που δεν έπαιρναν αντισυλληπτικά.

Από την άλλη μεριά οι ερευνητές εξηγούν ότι η διαρκώς αυξημένη έκκριση ωκυτοκίνης σε γυναίκες που λαμβάνουν αντισυλληπτικά διαφέρει από τις «εκρήξεις» στην έκκριση της εν λόγω ορμόνης που συνήθως παρατηρείται υπό φυσιολογικές συνθήκες (μη φαρμακευτικές). Επομένως ενδέχεται το συνεχώς υψηλό επίπεδο αυτής της ορμόνη να σχετίζεται και με την αποστασιοποίηση και την μικρότερη τρυφερότητα που μπορεί να εκδηλώνουν κάποιες γυναίκες όταν λαμβάνουν αντισυλληπτικά. Δύσκολη σε κάθε περίπτωση η εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων.

Με δεδομένο άλλωστε ότι η έρευνα είναι μικρής κλίμακας, δεν πρέπει να θεωρήσουμε δεδομένο ότι τα αντισυλληπτικά κάνουν πιο ευτυχισμένες τις γυναίκες ή το αντίθετο. Σίγουρα όμως αυτά επιδρούν στην ωκυτοκίνη, αλλά και στις άλλες ορμόνες, επηρεάζοντας το ορμονικό προφίλ όπως μπορείτε να δείτε και εδώ (αυτούσια η μελέτη)

 

 

 

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr/