Συντάκτης: grammateia

Σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη
Κρίσιμης σημασίας στη μείωση του κινδύνου άνοιας είναι η χαμηλή LDL χοληστερόλη (LDL-C). Ειδικότερα, εάν η LDL βρίσκεται κάτω από 70 mg/dL, υπάρχει κατά 26% μειωμένος κίνδυνος ανάπτυξης άνοιας κάθε αιτίας και 28% χαμηλότερος κίνδυνος άνοιας που σχετίζεται με τη νόσο του Alzheimer (ADRD), με τη χρήση στατινών να μειώνει περαιτέρω αυτόν τον κίνδυνο, σύμφωνα με μια νέα μελέτη. Η μελέτη δημοσιεύτηκε στο Journal of Neurology, Neurosurgery & Psychiatry. Ενώ προηγούμενες έρευνες είχαν υποδείξει ότι τα χαμηλότερα επίπεδα LDL μπορεί να προσφέρουν ένα προστατευτικό πλεονέκτημα κατά της άνοιας, τα νέα ευρήματα παρέχουν έναν συγκεκριμένο αριθμό-στόχο, ο οποίος σύμφωνα με τους ερευνητές θα μπορούσε να αποδειχθεί χρήσιμος στην κλινική πράξη. «Αυτά τα ευρήματα υπογραμμίζουν τη σημασία της στοχευμένης διαχείρισης της LDL-C ως μέρος των στρατηγικών πρόληψης της άνοιας, με πιθανή ενσωμάτωση στις κλινικές οδηγίες», έγραψε ο επικεφαλής ερευνητής Yerim Kim, MD, PhD, Τμήμα Νευρολογίας, Kangdong Sacred Heart Hospital, Hallym University College of Medicine, Νότια Κορέα. Μέχρι σήμερα η σχέση μεταξύ των επιπέδων της LDL-C και των
γνωστικών αποτελεσμάτων δεν ήταν απόλυτα κατανοητή. Οι πρώτες μελέτες έθεσαν ανησυχίες ότι πολύ χαμηλά επίπεδα της LDL-C συνδέονταν με γνωστική έκπτωση, αλλά τα πιο πρόσφατα στοιχεία που δείχνουν ότι η σημαντική μείωση της LDL-C δεν αυξάνει τον κίνδυνο άνοιας. Οι διακυμάνσεις των επιπέδων έχουν επίσης αποδειχθεί ότι ενέχουν αυξημένο κίνδυνο γνωστικής έκπτωσης και η Επιτροπή Lancet για την πρόληψη, την παρέμβαση και τη φροντίδα της άνοιας πρόσθεσε πρόσφατα την υψηλή χοληστερόλη στη λίστα με τους τροποποιήσιμους παράγοντες κινδύνου που σχετίζονται με την άνοια.

Πηγη: HealthDaily

Νέα έρευνα για τη μοναξιά, αξιολόγησε χιλιάδες ανθρώπους 50-90 ετών σε 29 χώρες, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα.

Η μελέτη, που δημοσιεύτηκε  στο Aging & Mental Health, δείχνει ότι η μοναξιά, γενικά αυξάνει με την ηλικία. Μόνο στις ΗΠΑ και στην Ολλανδία οι μεσήλικες αισθάνονται περισσότερη μοναξιά από παλαιότερες γενιές.

Ενήλικες 50–90 ετών στην Ελλάδα και την Κύπρο είχαν την υψηλότερη εμφάνιση μοναξιάς.

Οι χώρες που περιελήφθησαν στη μελέτη ήταν: Aυστρία, Βέλγιο, Βουλγαρία, Γαλλία, Γερμανία, Δημοκρατία της Τσεχίας, Δανία, Ελλάδα, Εσθονία, Ελβετία, ΗΠΑ, Ισραήλ, Ιταλία, Ισπανία, Κύπρος, Κροατία, Λετονία, Λιθουανία, Λουξεμβούργο, Μάλτα, Μεξικό, Ουγγαρία, Ολλανδία, Πολωνία, Ρουμανία, Σλοβακία, Σλοβενία, Σουηδία και Φινλανδία.

Η μοναξιά είναι σημαντικός παράγοντας ανησυχίας για τη  δημόσια υγεία και υπεύθυνη για ευρείας κλίμακας σωματικές, νοητικές, ψυχικές και συμπεριφορικές επιπτώσεις στην υγεία, που μειώνουν την ποιότητα ζωής και αυξάνουν τον κίνδυνο νόσων.

Ο Robin Richardson, του Emory University δήλωσε ότι υπάρχει γενικά η αντίληψη ότι οι άνθρωποι είναι πιο μόνοι καθώς γερνούν, αλλά στις ΗΠΑ το αντίθετο ισχύει, καθώς οι μεσήλικες είναι πιο μοναχικοί από τους παλαιότερους. Οι μεσήλικες στις ΗΠΑ έδειξαν από τα υψηλότερα επίπεδα μοναξιάς.

Με στοιχεία 64.324 ηλικιωμένων σε χώρες της Ευρώπης, Μέσης Ανατολής και Βόρειας Αμερικής, ο Richardson συνεργάστηκε με επιστήμονες του Columbia University, McGill University και Universidad Mayor στο Σαντιάγο.

Οι ερευνητές εξέτασαν την εμφάνιση μοναξιάς που συνδέεται με δημογραφικούς παράγοντες και παράγοντες υγείας για να ερευνήσουν αυτούς που συμβάλλουν στη δια βίου μοναξιά.

Το να είναι κάποιος ανύπαντρος, άνεργος, να έχει κατάθλιψη και καλή υγεία είναι κύριες αιτίες που η μοναξιά ποικίλλει με την ηλικία, αλλά η σημασία αυτών των παραγόντων και ο συνδυασμός τους είναι διαφορετικός σε κάθε χώρα.

Για παράδειγμα, στις ΗΠΑ, το να μην εργάζεται κάποιος ήταν η κύρια αίτια για υψηλότερο επίπεδο μοναξιάς σε μεσήλικες, ενώ σε άλλες χώρες οδηγούσε σε περισσότερή μοναξιά τους ηλικιωμένους.

Η μοναξιά ποίκιλλε σημαντικά μεταξύ των χωρών. Από σκορ με εύρος από  0 έως 6, ενήλικες στη Δανία ανέφεραν τα χαμηλότερα επίπεδα μοναξιάς (0.4) και στην Ελλάδα και την Κύπρο τα υψηλότερα (1.7). 

Σχετικά με την ηλικία και τη μοναξιά, το Βέλγιο, το μέσο σκορ μοναξιάς ήταν περίπου το ίδιο σε όλες τις ηλικίες- κάτι που δεν δείχνει ισχυρή σχέση ηλικίας και μοναξιάς.

Όμως σε άλλες χώρες όπως η Ελλάδα και η Σλοβακία, το μέσο σκορ μοναξιάς ήταν υψηλότερο στους ηλικιωμένους- που δείχνει θετική σχέση μεταξύ ηλικίας και μοναξιάς, ενώ σε άλλες χώρες όπως ΗΠΑ και Λουξεμβούργο το μέσο σκορ μοναξιάς ήταν χαμηλότερο στους ηλικιωμένους, δείχνοντας αρνητική σχέση.

Περίπου το ένα πέμπτο παραγόντων που συμβάλλουν στη μοναξιά παρέμενε ανεξήγητο σε διάφορες χώρες και αυτό το ανεξήγητο 20% συγκεντρωνόταν σε μεσήλικες.

Οι ερευνητές υποδεικνύουν ότι θα μπορούσε να οφείλεται στις μοναδικές κοινωνικές συνθήκες που αντιμετωπίζουν οι μεσήλικες, όπως περιορισμένος ελεύθερος χρόνος για κοινωνική ζωή λόγω εργασίας και φοντίδας παιδιών και γονέων.

Μεσήλικες έχουν μοναδικές εμπειρίες, που ενδεχομένως διαφέρουν ουσιαστικά από άλλες ηλικιακές ομάδες και ενδεχομένως συμβάλλουν στη μοναξιά.

Η μελέτη δείχνει ότι η μοναξιά ποικίλλει πολύ ανάλογα με τη χώρα και την ηλικία και δεν είναι αμετάβλητη συνέπεια της ηλικίας ή του περιβάλλοντος. Υποδεικνύει ότι η μοναξιά ενδεχομένως είναι πολύ ευαίσθητη σε αλλαγές στις συνθήκες τις ζωής.

Οι ερευνητές σημειώνουν ότι η μοναξιά δεν αποτελεί θέμα μόνο σε μεγάλη ηλικία.

Πολλοί  μεσήλικες είναι ευάλωτοι –συχνά με προβλήματα εργασίας, φροντίδας και απομόνωσης- και χρειάζονται στοχευμένες παρεμβάσεις όπως πολλοί ηλικιωμένοι.

Παγκοσμίως, θα πρέπει να επεκταθεί η εξέταση για κατάθλιψη σε ομάδες μεσηλίκων, να βελτιωθεί η στήριξη για όσιους δεν δουλεύουν ή δεν είναι παντρεμένοι και να προσαρμοσθούν  αυτές οι προσπάθειες στο πλαίσιο κάθε χώρας, αναφέρουν οι ερευνητές.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Τελικός στόχος των ερευνητών είναι να παράσχουν πρακτικό, προσβάσιμο εργαλείο για την ευρεία εξέταση του διαβήτη.

Ερευνητές του University of Tokyo εντόπισαν απλή, μη επεμβατική μέθοδο αξιολόγησης της ρύθμισης της γλυκόζης στο αίμα. Η μέθοδος βασίζεται σε στοιχεία συνεχούς παρακολούθησης γλυκόζης (CGM) και θα μπορούσε να βελτιώνει τον έγκαιρο εντοπισμό και την αξιολόγηση του κινδύνου για διαβήτη χωρίς να βασίζεται σε δείγματα αίματος και ακριβές ή πολύπλοκες μεθόδους.

Η ομάδα στράφηκε σε CGM, φορετή τεχνολογία που παρακολουθεί συνεχώς επίπεδα γλυκόζης σε πραγματικό χρόνο, δίνοντας πιο σαφή εικόνα για τις διακυμάνσεις γλυκόζης στην καθημερινή ζωή.

Αναλύθηκαν 64 άνθρωποι χωρίς προηγούμενο ιστορικό διάγνωσης διαβήτη με συσκευή  CGM, δοκιμασία ανοχής στη γλυκόζη και clamp test, που χρησιμοποιούνται για την αξιολόγηση της ευαισθησίας στην ινσουλίνη και τον μεταβολισμό γλυκόζης.

Στη συνέχεια επικύρωσαν τα αποτελέσματα με ανεξάρτητα δεδομένα και μαθηματικές προσομοιώσεις.

Η ανάλυση έδειξε ότι η AC_Var, μέτρηση διακυμάνσεων επιπέδων γλυκόζης, συσχετίζεται ισχυρά με τον δείκτη προδιάθεσης, γνωστό προγνωστικό παράγοντα μελλοντικού κινδύνου για διαβήτη.

Επιπλέον, το μοντέλο των ερευνητών που συνδυάζει AC_Var με τυπική απόκλιση γλυκόζης είχε καλύτερη επίδοση από παραδοσιακούς δείκτες διαβήτη (όπως τα αποτελέσματα γλυκόζης αίματος νηστείας και HbA1c) όσον αφορά την πρόγνωση δείκτη προδιάθεσης.

Αναλύοντας στοιχεία CGM με τον νέο αλγόριθμο, οι ερευνητές εντόπισαν ανθρώπους με βλάβη στον γλυκαιμικό έλεγχο, ακόμα και όταν τα standard διαγνωστικά τεστ τους κατηγοριοποιούσαν ως φυσιολογικούς.

Η ομάδα επίσης έδειξε ότι η μέθοδος ήταν περισσότερο ακριβής από τους συμβατικούς διαγνωστικούς δείκτες στην πρόβλεψη επιπλοκών διαβήτη, όπως η στεφανιαία νόσος.

Για να διευκολύνουν πιο ευρεία πρόσβαση στη μέθοδο, οι ερευνητές ανέπτυξαν εφαρμογή στο διαδίκτυο που επιτρέπει σε ανθρώπους και γιατρούς να υπολογίζουν εύκολα αυτούς τους δείκτες που βασίζονται σε CGM.

Τελικός στόχος των ερευνητών είναι να παράσχουν πρακτικό, προσβάσιμο εργαλείο για την ευρεία εξέταση του διαβήτη. Καθιστώντας εφικτό τον έγκαιρο εντοπισμό ανωμαλιών ρύθμισης γλυκόζης, οι ερευνητές ελπίζουν να προλαμβάνουν ή να καθυστερούν την έναρξη της νόσου και να μειώνουν τις μακροπρόθεσμες επιπλοκές.

Η μελέτη δημοσιεύτηκε στο Communications Medicine.

Πηγές:
Communications Medicine

Πηγη:  https://www.iatronet.gr/

Το γερασμένο ανοσοποιητικό σύστημα των ηλικιωμένων δεν φαίνεται να εμποδίζει την αποτελεσματικότητα της ανοσοθεραπείας στον καρκίνο.

Είναι γνωστό πως το ανοσοποιητικό σύστημα ενός ανθρώπου εξασθενεί με τον καιρό και γίνεται λιγότερο αποτελεσματικό όταν οι άνθρωποι πηγαίνουν από τη μέση ηλικία στο να είναι  ηλικιωμένοι.

Όμως αυτό δεν φαίνεται να εμποδίζει την αποτελεσματικότητα της ανοσοθεραπείας στον καρκίνο στους ηλικιωμένους, αναφέρει νέα έρευνα.

Ο Dr. Daniel Zabransky, του Johns Hopkins University School of Medicine, δήλωσε οτι ηλικιωμένοι τα πάνε το ίδιο καλά- ορισμένες φορές καλύτερα από νεότερους ασθενείς, με την ανοσοθεραπεία.

Πρόσθεσε ότι η ερευνητική ομάδα ανακάλυψε στοιχεία για σημαντικές οδούς που ρυθμίζουν την απόκριση του ανοσοποιητικού συστήματος στην ανοσοθεραπεία, σε νεότερους έναντι ηλικιωμένων ασθενών.

Τα περισσότερα νέα περιστατικά καρκίνου εμφανίζονται σε ανθρώπους 65 ετών και άνω και γενικά αυτοί έχουν χειρότερο αποτέλεσμα από τη θεραπεία κατά του καρκίνου.

Αυτό εν μέρει οφείλεται στο ότι το γερασμένο ανοσοποιητικό τους σύστημα καθιστά πιο δύσκολο για το σώμα τους να καταπολεμήσει τα καρκινικά κύτταρα, δήλωσαν οι ερευνητές.

Όμως, δεν είναι σαφές αν η ανοσοθεραπεία μπορεί να βοηθήσει ανθρώπους να ξεπεράσουν τις επιπτώσεις της γήρανσης.

Για τις ανάγκες της νέας έρευνας επιστήμονες εξέτασαν την ανοσιακή απόκριση στο αίμα 100 ασθενών με καρκίνο που αντιμετωπίστηκαν με Αναστολείς Σημείων Ελέγχου (ΑΣΕ) του ανοσοποιητικού συστήματος. Περίπου οι μισοί ήταν 65 ετών και άνω.

Και οι 2 ομάδες ωφελήθηκαν ισοδύναμα από την ανοσοθεραπεία, ανακάλυψαν οι ερευνητές.

Υπήρχαν όμως σημαντικές διαφορές στις ανοσιακές τους αποκρίσεις, έδειξαν τα αποτελέσματα.

Για παράδειγμα, τα Τ λεμφοκύτταρα στους ηλικιωμένους φάνηκαν λιγότερο έτοιμα να ανταποκριθούν σε απειλές όπως ο καρκίνος, χωρίς την ενίσχυση από Αναστολείς Σημείων Ελέγχου (ΑΣΕ) του ανοσοποιητικού συστήματος, ανακάλυψαν οι ερευνητές.

Αυτές οι διαφορές θα μπορούσαν να κάνουν φάρμακα ανοσοθεραπείας ακόμα πιο ωφέλιμα για τους ηλικιωμένους ασθενείς.

Πηγές:
Nature Communications.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Η ανακάλυψη αποτελεί ιδιαίτερα κομμάτι στο παζλ του αυτισμού.

Πρόσφατη ανακάλυψη μοριακής σχέσης μεταξύ αυτισμού και μυοτονικής δυστροφίας μπορεί ενδεχομένως να αποτελεί μεγάλη εξέλιξη στον τρόπο που οι γιατροί προσεγγίζουν τη διαταραχή φάσματος αυτισμού.

Η νέα έρευνα, που δημοσιεύτηκε στο Nature Neuroscience, χρησιμοποίησε τη μυοτονική δυστροφία ως εργαλείο για την καλύτερη γνώση του αυτισμού.

Οι ερευνητές εστίασαν σε δεκάδες βάσεις δεδομένων που συνδέονται με τον αυτισμό. Σε δείγματα εγκεφάλου ανθρώπων και ποντικών, κυτταρικές γραμμές και δοκιμές συμπεριφοράς, σε ποντικούς.

Ξεχώρισαν μια μετάλλαξη που παρατηρείται σε νευρομυικές νόσους. Ετσι άρχισαν να ‘’ενώνουν τις τελείες’’ οι ερευνητές. Ανακάλυψαν μοριακή σχέση ή αλληλοεπικάλυψη που πιστεύουν οτι είναι το επίκεντρο της πρόκλησης συμπτωμάτων αυτισμού σε παιδιά με μυοτονική δυστροφία.

Το γονίδιο DMPK, που τελικά ρυθμίζει τα μυϊκά και εγκεφαλικά κύτταρα φέρει τη μετάλλαξη που προκαλεί τη μυοτονική δυστροφία. Αυτά τα γονίδια τελικά σχηματίζονται σε RNA και στη συνέχεια σε πρωτεΐνες.

Όταν μεταλλάσσεται το DMPK δημιουργούνται RNA τα οποία δρουν ως σπόγγος και απορροφούν υγιείς κατά τα άλλα πρωτεΐνες από την οικογένεια γονιδίων  MBNL διαταράσσοντας την ανάπτυξη μυών και εγκεφάλου.

Πρωτεΐνες MBNL ρυθμίζουν μια διαδικασία που επεξεργάζεται άλλα RNA για να διατηρήσει τις οδηγίες ή σημαντικά μέρη άθικτα. Η έρευνα δείχνει ότι γονίδια που συνδέονται με κίνδυνο αυτισμού δεν μεταλλάσσονται στη μυοτονική δυστροφία αλλά επηρεάζονται σε κάποιο σημείο της διαδικασίας ματίσματος οδηγώντας σε χαρακτηριστικά στοιχεία του αυτισμού, δήλωσε η Rochelle Hines.

Επαναλαμβανόμενες συμπεριφορές, περιορισμένα ενδιαφέροντα και προβλήματα με τις κοινωνικές αλληλεπιδράσεις είναι μεταξύ των κυρίων κριτηρίων για αυτισμό.

Ο Sznajder δήλωσε ότι περίπου το 95% των παιδιών με αυτισμό έχουν επιπλέον σύμπτωμα και ότι υπάρχει συννοσηρότητα μεταξύ αυτού και περισσότερων από 100 νόσων, όπως μυοτονική δυστροφία

Η ανακάλυψη αποτελεί ιδιαίτερα κομμάτι στο παζλ του αυτισμού.

Πηγές:
Nature Neuroscience

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Το Pyrvinium pamoate, φάρμακο για την αντιμετώπιση των οξύουρων, έχει φανεί πως διαθέτει αντινεοπλασματικές ιδιότητες σε αρκετά είδη καρκίνου.

Κοινό φάρμακο για τους οξύουρους-παράσιτα των εντέρων- μπορεί ενδεχομένως να σταματήσει και να αναστρέψει την καρκινική ανάπτυξη, στο καρκίνωμα των κυττάρων Merkel, αναφέρει έρευνα του University of Arizona Cancer Center.

Η Megha Padi, δήλωσε ότι η εμφάνιση του καρκινώματος των κυττάρων Merkel- επιθετική μορφή καρκίνου του δέρματος- αυξάνει και ότι αν και είναι σπάνιο είδος καρκίνου μιμείται πολλές ιδιότητες που έχουν άλλοι καρκίνοι.

Η ερευνητική ομάδα ανακάλυψε ότι σε μοντέλα με καρκίνωμα των κυττάρων Merkel στο εργαστήριο, το  pyrvinium pamoate κατέστειλε την ανάπτυξη καρκινικών κυττάρων και ανέστρεψε τα νευροενδοκρινικά χαρακτηριστικά του καρκίνου.

Σε ποντικούς με καρκίνωμα των κυττάρων Merkel, μείωσε την ανάπτυξη όγκων.

Η μελέτη δημοσιεύτηκε στο Journal of clinical investigation.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Την κλινική σημασία της υπνηλίας και τον αντίκτυπό της στην υγεία, τη διάθεση, την απόδοση και την ποιότητα ζωής αναδεικνύει σε δήλωσή της η Αμερικανική Ακαδημία Ιατρικής Ύπνου. Η δήλωση δημοσιεύθηκε στο περιοδικό της Ακαδημίας «Journal of Clinical Sleep Medicine».

Όπως επισημαίνεται, η υπνηλία συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο δυσμενών επιπτώσεων στην υγεία και μειωμένη ποιότητα ζωής. Η δήλωση παροτρύνει τους επαγγελματίες υγείας, τους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής και τους ερευνητές να δώσουν προτεραιότητα στην αξιολόγηση, τη διαχείριση και τη θεραπεία της υπνηλίας για την βελτίωση της δημόσιας υγείας.

Στο άρθρο τονίζεται ότι η υπνηλία είναι δείκτης ανεπαρκούς ύπνου, αλλά και ένα σημαντικό σύμπτωμα που αναφέρεται από τους ασθενείς και σχετίζεται με διαταραχές ύπνου, όπως η αποφρακτική άπνοια ύπνου. Η έρευνα δείχνει ότι η υπερβολική υπνηλία κατά τη διάρκεια της ημέρας, η οποία είναι η αδυναμία να παραμείνει κανείς ξύπνιος και σε εγρήγορση κατά τη διάρκεια των κύριων περιόδων εγρήγορσης της ημέρας, συνδέεται με αυξημένους κινδύνους γνωστικής εξασθένησης, εργατικών ατυχημάτων, τροχαίων ατυχημάτων λόγω υπνηλίας και προβλημάτων ψυχικής υγείας, όπως η κατάθλιψη και ο αυτοκτονικός ιδεασμός. Η υπνηλία μπορεί επίσης να είναι παρενέργεια ιατρικών παθήσεων, χρήσης φαρμάκων και παραγόντων του τρόπου ζωής που συμβάλλουν στη χρόνια στέρηση ύπνου.

«Η υπνηλία είναι ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας με ευρείες συνέπειες», υπογραμμίζει ο Έρικ Όλσον, πρόεδρος της Ακαδημίας. «Από τροχαία ατυχήματα λόγω υπνηλίας κατά την οδήγηση έως λάθη στην εργασία και μακροπρόθεσμους κινδύνους για την υγεία, οι επιπτώσεις της υπερβολικής υπνηλίας κατά τη διάρκεια της ημέρας επηρεάζουν άτομα και την κοινωνία καθημερινά. Δεδομένου ότι το ένα τρίτο των ενηλίκων στις ΗΠΑ αναφέρουν ότι βιώνουν υπερβολική υπνηλία, η σημασία του προσδιορισμού παρεμβάσεων που την αναγνωρίζουν, την αξιολογούν και τη θεραπεύουν δεν μπορεί να υποτιμηθεί», προσθέτει.

Η δήλωση υποστηρίζεται από 25 ιατρικούς και επιστημονικούς οργανισμούς, καθώς και οργανώσεις ασθενών.

Πηγη: https://healthmag.gr/

Η δημόσια προσβάσιμη έρευνα DNA αποτελεί πρωταρχικό στόχο για τους χάκερ με κίνδυνο για την ιδιωτική ζωή των ατόμων, την επιστημονική ακεραιότητα και την εθνική ασφάλεια.

H αλληλούχηση DNA επόμενης γενιάς (NGS) – η ίδια τεχνολογία που τροφοδοτεί την ανάπτυξη εξατομικευμένων φαρμάκων, τη διάγνωση του καρκίνου, την παρακολούθηση μολυσματικών ασθενειών και τη γονιδιακή έρευνα – θα μπορούσε να γίνει στόχος πρώτης γραμμής για τους χάκερ.

Μια μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο IEEE Access, υπογραμμίζει τις αυξανόμενες ανησυχίες σχετικά με το πώς αυτό το ισχυρό εργαλείο αλληλούχησης — αν αφεθεί ανασφάλιστο — θα μπορούσε να αξιοποιηθεί για παραβιάσεις δεδομένων, παραβιάσεις της ιδιωτικής ζωής, ακόμη και για μελλοντικές βιοαπειλές.

Με επικεφαλής τη δρα Nasreen Anjum από τη Σχολή Πληροφορικής του Πανεπιστημίου του Πόρτσμουθ, πρόκειται για την πρώτη ολοκληρωμένη ερευνητική μελέτη των απειλών για την κυβερνο-βιοασφάλεια σε ολόκληρη τη ροή εργασίας του NGS.

Το NGS αποτελεί ακρογωνιαίο λίθο της σύγχρονης βιοτεχνολογίας, επιτρέποντας την ταχεία και οικονομικά αποδοτική αλληλούχιση DNA και RNA που υποστηρίζει σημαντικές προόδους στην έρευνα για τον καρκίνο, την ανάπτυξη φαρμάκων, τη γεωργική καινοτομία και την εγκληματολογική επιστήμη.

Η διαδικασία αλληλούχισης στο πλαίσιο της ροής εργασίας NGS περιλαμβάνει μια σειρά σύνθετων, αλληλοεξαρτώμενων βημάτων – από την προετοιμασία του δείγματος και την αλληλούχιση έως την ανάλυση και ερμηνεία των δεδομένων – το καθένα από τα οποία περιλαμβάνει εξαιρετικά εξειδικευμένα όργανα, τεχνολογίες, λογισμικό και συνδεδεμένα συστήματα.

Ενώ τα βήματα αυτά είναι απαραίτητα για την παραγωγή ακριβών αποτελεσμάτων, ανοίγουν επίσης πολλαπλά σημεία ευπάθειας. Καθώς πολλά σύνολα δεδομένων DNA είναι ανοιχτά προσβάσιμα στο διαδίκτυο, η μελέτη προειδοποιεί ότι είναι δυνατόν οι εγκληματίες του κυβερνοχώρου να κάνουν κατάχρηση των πληροφοριών για παρακολούθηση, χειραγώγηση ή κακόβουλο πείραμα.

«Η εργασία μας είναι ένα κάλεσμα αφύπνισης. Η προστασία των γονιδιωματικών δεδομένων δεν αφορά μόνο την κρυπτογράφηση – αφορά την πρόβλεψη επιθέσεων που δεν υπάρχουν ακόμη. Χρειαζόμαστε μια αλλαγή παραδείγματος στον τρόπο με τον οποίο ασφαλίζουμε το μέλλον της ιατρικής ακριβείας», σχολιάζει η δρ. Anjum

Η Δρ Mahreen-Ul-Hassan, μικροβιολόγος και συν-συγγραφέας από το Πανεπιστήμιο Γυναικών Shaheed Benazir Bhutto, δήλωσε: «Τα γονιδιωματικά δεδομένα είναι μία από τις πιο προσωπικές μορφές δεδομένων που διαθέτουμε. Εάν παραβιαστούν, οι συνέπειες υπερβαίνουν κατά πολύ μια τυπική παραβίαση δεδομένων».

Η ερευνητική ομάδα εντόπισε νέες και αναδυόμενες μεθόδους που οι χάκερ και όσοι έχουν κακόβουλες προθέσεις θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν για να εκμεταλλευτούν ή να επιτεθούν σε συστήματα, όπως κακόβουλο λογισμικό κωδικοποιημένο σε συνθετικό DNA, χειραγώγηση γονιδιωματικών δεδομένων με βάση την τεχνητή νοημοσύνη και εντοπισμός ταυτότητας μέσω τεχνικών επαναπροσδιορισμού. Αυτές οι απειλές υπερβαίνουν τις τυπικές παραβιάσεις δεδομένων, θέτοντας κινδύνους για την ιδιωτική ζωή των ατόμων, την επιστημονική ακεραιότητα και την εθνική ασφάλεια.

«Παρά τη σημασία της, η κυβερνο-βιοασφάλεια παραμένει ένας από τους πιο παραμελημένους και ελάχιστα κατανοητούς ερευνητικούς κλάδους και αφήνει ένα κρίσιμο κενό στην παγκόσμια βιοασφάλεια. Για να διασφαλίσουμε ότι οι πληροφορίες μας για το DNA παραμένουν ασφαλείς και χρησιμοποιούνται μόνο για καλό σκοπό, ζητάμε επιτακτικά περισσότερη έρευνα και συνεργασία για την εξεύρεση τρόπων να διατηρηθεί ασφαλής αυτή η ισχυρή τεχνολογία.», τόνισε η δρ. Anjum και προειδοποίησε:

«Χωρίς συντονισμένη δράση, τα γονιδιωματικά δεδομένα θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν για επιτήρηση, διακρίσεις ή ακόμη και βιοτρομοκρατία. Οι τρέχουσες μορφές προστασίας είναι κατακερματισμένες και απουσιάζει η ζωτικής σημασίας συνεργασία μεταξύ των επιστημονικών κλάδων. Το κλειδί για την επιτυχή πρόληψη θα είναι η διεπιστημονική συνεργασία μεταξύ επιστημόνων πληροφορικής, βιοπληροφορικής, βιοτεχνολόγων και επαγγελματιών της ασφάλειας – ομάδες που σπάνια συνεργάζονται αλλά πρέπει να ευθυγραμμιστούν.Η έρευνά μας θέτει τα θεμέλια για τη βελτίωση της βιοασφάλειας παρέχοντας έναν ενιαίο, σαφή κατάλογο όλων των πιθανών απειλών σε ολόκληρη τη διαδικασία αλληλούχισης επόμενης γενιάς».

Πηγή: University of Portsmouth

πΗΓΗ: https://www.news4health.gr/