Συντάκτης: grammateia

Με μια μακροσκελή ανάρτησή του στο Χ ο υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης απαντά στα ερωτήματα που έθεσε η «Εφημερίδα των Συντακτών», σχετικά με το μνημόνιο του προληπτικού ελέγχου για γενετικές ασθένειες. Η εφημερίδα σε δημοσιεύματά της έκανε λόγο για «ιδιωτικοποίηση του DNA των νεογνών», θέτοντας ερωτήματα προς τον υπουργό Υγείας.

Ο κ. Γεωργιάδης υπερασπίζεται το πρόγραμμα First Steps το οποίο όπως σημειώνει ακόμα δεν έχει μπει σε φάση υλοποίησης επισημαίνοντας: «Το θεωρώ μεγάλη μου ευθύνη να μπορούμε να σώσουμε κάποια παιδιά και να μην το κάνουμε».

Η ανάρτηση του υπουργού Υγείας Άδωνι Γεωργιάδη έχει ως εξής:

«Στις θητείες μου ως Υπουργός, πάντα πίστευα στην διαφάνεια και στην λογοδοσία. Η @EFSYNTAKTON έχει θέσει μία σειρά ερωτημάτων προς εμένα και προς το Υπουργείο Υγείας για το μνημόνιο του προληπτικού ελέγχου για γενετικές ασθένειες. Αν και η “αποκάλυψη” του ήταν τόσο “μεγάλη” που τα είχε όλα τότε δημοσιεύσει το ΑΠΕ https://amna.gr/macedonia/article/755665/Dorean-diagnosi-500-genetikon-pathiseon-se1000-brefi-stin-Ellada…:

Εν τούτοις θεωρώ ορθόν για την πληροφόρηση της Κοινής Γνώμης, να απαντήσω σε όλα τα ερωτήματα τους ένα προς ένα και αναλυτικά. Άλλωστε δεν έχουμε κάτι να κρύψουμε εδώ όλα γίνονται για να σώσουμε ζωές παιδιών και τις οικογένειές τους, από ασθένειες που εμείς ακόμη στην Ελλάδα δεν μπορούμε εγκαίρως να εντοπίσουμε.

Το θεωρώ μεγάλη μου ευθύνη να μπορούμε να σώσουμε κάποια παιδιά και να μην το κάνουμε: Πρώτες είναι οι απαντήσεις των ερωτημάτων που απευθύνονται σε μένα προσωπικά:

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΙΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΕΦΣΥΝ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΥΠΟΥΡΓΟ ΥΓΕΙΑΣ

Ερώτηση 1

Τον Οκτώβριο του 2024 είχατε δηλώσει εξ αποστάσεως στο συνέδριο του ICoNS, εκπροσωπώντας μάλιστα ρητά τον πρωθυπουργό, ότι “το γενωμικό screening δεν είναι απλώς μια τεχνολογική πρόοδος, αλλά μια σημαντική ηθική επιλογή και μια επένδυση για το μέλλον των παιδιών μας και της κοινωνίας μας”. Δεδομένου ότι δεν είστε ειδικός σε τέτοια θέματα, θα θέλαμε να μας ενημερώσετε αν η τοποθέτησή σας αυτή βασίστηκε στην εκτίμηση κάποιου συγκεκριμένου θεσμικού επιστημονικού οργάνου της χώρας.

Απάντηση: Επιμένω στις δηλώσεις μου στο συνέδριο του IcoNS διότι εκφράζουν την πολιτική μας θεώρηση ως προς την αναγκαιότητα της πρόληψης και της προστασίας της δημόσιας υγείας. Αυτή η αναγκαιότητα υπαγορεύει την απόφαση μου να στηρίξω επιστημονικές πρωτοβουλίες τα ερευνητικά αποτελέσματα των οποίων θα προλάβουν εκδήλωση ασθενειών, θα θεραπεύσουν έγκαιρα και θα σώσουν ζωές, εξοικονομώντας συγχρόνως πολύτιμους πόρους του ΕΣΥ. Η δε δήλωσή μου περί “ηθικής επιλογής και επένδυσης για το μέλλον” εδράζεται σε διεθνώς κατοχυρωμένες βιοηθικές θέσεις -όπως διατυπώνονται από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, την UNESCO, την Ευρωπαϊκή Επιτροπή Δεοντολογίας στην Έρευνα, καθώς και από εθνικά συμβούλια άλλων κρατών μελών- σύμφωνα με τις οποίες ο προσυμπτωματικός γενετικός έλεγχος ενισχύει την αυτονομία, την πρόληψη και τη δικαιοσύνη στην υγειονομική φροντίδα. Τα θεσμικά επιστημονικά όργανα της χώρας δεν πρέπει να διαδραματίζουν πολιτικό ρόλο ούτε υπαγορεύουν τις κυβερνητικές επιλογές οι οποίες εκπορεύονται από τις αρχές και τις αξίες που υπηρετούμε. Αντίθετα πιστεύουμε ότι όταν οριστικοποιηθεί η έναρξη του προγράμματος First Steps θα ασκήσουν τον θεσμικό τους ρόλο ο οποίος ενισχύεται από το πρόγραμμα αυτό και θα αποτελέσουν αρωγό στην εφαρμογή της πολιτικής μας στον τομέα της πρόληψης και της έγκαιρης διάγνωσης και θεραπείας.

Ερώτηση 2

Σωστά υποθέτουμε ότι είστε προσωπικά δεσμευμένος με την προώθηση και την επιτυχία του προγράμματος γενετικού προληπτικού νεογνικού ελέγχου First Steps στην Ελλάδα;

Απάντηση: Είμαι προσωπικά δεσμευμένος στην άσκηση και στην εφαρμογή της κυβερνητικής πολιτικής η οποία στον τομέα της υγείας περιλαμβάνει την πρόληψη και την έγκαιρη διάγνωση. Με την έννοια αυτή στηρίζω το πρόγραμμα αυτό και ευελπιστώ τα ερευνητικά του αποτελέσματα να δικαιώσουν την επιλογή του αυτή.

Ερώτηση 3

Είστε ικανοποιημένος από την εξέλιξη του προγράμματος First Steps; Υπάρχουν κάποια εμπόδια που πρέπει να υπερπηδηθούν;

Απάντηση: Η ερώτηση αυτή προϋποθέτει, εσφαλμένα, ότι το πρόγραμμα First Steps βρίσκεται σε φάση υλοποίησης, γεγονός που δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Μέχρι στιγμής έχει συγκροτηθεί μόνον η επιτροπή παρακολούθησης της προγραμματικής σύμβασης και δεν έχει ξεκινήσει η πρακτική εφαρμογή του προγράμματος. Συνεπώς είναι πρόωρη η εξαγωγή συμπερασμάτων. Το επιστημονικό συμβούλιο του Ι.Υ.Π έχει διατυπώσει κάποιες ενστάσεις οι οποίες αξιολογούνται από το Υπουργείο και την επιτροπή παρακολούθησης και εφόσον κάποιες από αυτές κριθούν βάσιμες θα ληφθούν υπόψη κατά την υλοποίηση».

Πηγη: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Νέο κεφάλαιο για την Ιατρική επιστήμη ανοίγει η Τεχνητή Νοημοσύνη. Εισέρχεται στην «μετακλινική εποχή», όπου τη διαμορφώνουν οι αλγόριθμοι και τα μεγάλα δεδομένα. Τι σημαίνει όμως αυτό για το γιατρό; Ποια η θέση του στην εποχή των αλγορίθμων και της Τεχνητής Νοημοσύνης;

«Η Ιατρική, ένα μείγμα εμπειρίας, τέχνης και επιστήμης, εξελίσσεται διαχρονικά με βάση τις αντίστοιχες ιστορικές συνθήκες και δυνατότητες.

Η Κλινική Εποχή –αυτή που βασίστηκε στην επιδέξια παρατήρηση, τη διαγνωστική σκέψη και τη θεραπευτική πράξη του ιατρού– κυριάρχησε από την εποχή του Ιπποκράτη μέχρι τις αρχές του 21ου αιώνα. Σήμερα, όμως, στεκόμαστε στο κατώφλι μιας νέας εποχής: της Μετακλινικής Εποχής, όπου οι αλγόριθμοι, η τεχνητή νοημοσύνη και τα μεγάλα δεδομένα δεν πλαισιώνουν απλώς την ιατρική πράξη· τη διαμορφώνουν».

Τα παραπάνω αναφέρει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο Πάνος Βάρδας, ομότιμος καθηγητής Καρδιολογίας, Πανεπιστήμιο Κρήτης, Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Καρδιολογικής Εταιρείας (2012-2014).

Η μετάβαση δεν είναι θεωρητική ούτε μελλοντική- είναι ήδη παρούσα

Η Μετακλινική Ιατρική προσδιορίζεται ως η επέκεινα τη Κλινικής Ιατρικής περίοδος όπου, ο αποφασιστικός ρόλος του ιατρού ως κύριος διαγνώστης και θεραπευτής προοδευτικά θα συρρικνώνεται, μπροστά στις υπέρ- άνθρωπες (superhuman) δυνατότητες της Τεχνητής Νοημοσύνης.

Η μετάβαση δεν είναι θεωρητική ούτε μελλοντική — είναι ήδη παρούσα, αναφέρει ο κ. Βάρδας. Συστήματα τεχνητής νοημοσύνης (ΑΙ) χρησιμοποιούνται σήμερα για την ανάλυση απεικονιστικών εξετάσεων, για την πρόβλεψη καρδιακών συμβαμάτων, για τη διαλογή επειγόντων περιστατικών και για την ανίχνευση γενετικών προδιαθέσεων.

«Η ιατρική γνώση, κάποτε συγκεντρωμένη σε βιβλιοθήκες και εγχειρίδια, σήμερα κυκλοφορεί σε πραγματικό χρόνο μέσα από υπολογιστικά νευρωνικά δίκτυα, που αναλύουν χιλιάδες δεδομένα ανά δευτερόλεπτο».

Ποια η θέση του γιατρού στη νέα εποχή;

Αυτή η επανάσταση μάς φέρνει ενώπιον μιας θεμελιώδους ερώτησης: Ποια είναι η θέση του ιατρού σε έναν κόσμο όπου οι αλγόριθμοι μπορούν να είναι ταχύτεροι, ακριβέστεροι και πιο «αντικειμενικοί»;

Η απάντηση, δηλώνει ο κ. Βάρδας, δεν είναι να απορρίψουμε την τεχνολογία, αλλά να ανασχηματίσουμε την ιατρική πράξη με βάση τις νέες συνθήκες. «Η Μετακλινική Εποχή δεν αντικαθιστά τον άνθρωπο· τον καλεί να μετεξελιχθεί. Η ιατρική πλέον δεν είναι μόνο πράξη γνώσης. Είναι πράξη μεταγνώσης: ικανότητα κατανόησης του πώς η πληροφορία παράγεται, πώς αξιολογείται, πώς φιλτράρεται, και κυρίως, πώς μετατρέπεται σε ανθρώπινη φροντίδα.

Ο ρόλος του γιατρού μετατοπίζεται. Από διαγνώστης, γίνεται συντονιστής νοημοσύνης: συνδυάζει ανθρώπινη κρίση και υπολογιστική ισχύ, ερμηνεύει αποτελέσματα με κλινικό ένστικτο, και προσδίδει σε κάθε αριθμό το βάρος του ατομικού ανθρώπινου πόνου. Η αλγοριθμική σκέψη δεν αντικαθιστά την ιατρική σοφία· την απαιτεί σε ανώτερο επίπεδο».

Το δεύτερο βασικό ερώτημα

Σύμφωνα με τον κ. Βάρδα, η τεχνητή νοημοσύνη δεν είναι πανάκεια. Οι αλγόριθμοι είναι τόσο καλοί όσο τα δεδομένα που τους τροφοδοτούν. «Ενδέχεται να ενισχύσουν τις υπάρχουσες προκαταλήψεις, να υποτιμήσουν ατομικές ιδιαιτερότητες, ή να μετατοπίσουν την ηθική πυξίδα της ιατρικής από την προσωπική φροντίδα προς την ψυχρή βελτιστοποίηση. Εδώ βρίσκεται το κεντρικό δίλημμα: Πώς εξισορροπούμε την υπολογιστική ισχύ με την ανθρώπινη αξία;

Σε αυτή την πρόκληση, η έννοια της Μετακλινικής Ιατρικής αναδεικνύεται ως η γέφυρα. Δεν πρόκειται για τεχνικό όρο. Είναι ένα νέο φιλοσοφικό και επιστημολογικό πλαίσιο, όπου η κλινική τέχνη εμπλουτίζεται με αλγοριθμική επίγνωση, με έμφαση στην ανθρώπινη ίαση και όχι μόνο στη βιολογική αποκατάσταση. Στην καρδιά της Μετακλινικής Ιατρικής βρίσκεται η αναγνώριση ότι η ιατρική δεν είναι ούτε τεχνολογία ούτε εμπειρία — είναι σχέση».

Οι αποφάσεις ενδέχεται να λαμβάνονται από μηχανές

Η ανάγκη για εκπαίδευση των νέων ιατρών σε αυτή τη νέα εποχή είναι επείγουσα, προσθέτει ο καθηγητής. «Δεν αρκεί να γνωρίζουν την ανατομία ή τη φαρμακολογία· πρέπει να κατανοούν πώς λειτουργεί ένα νευρωνικό δίκτυο, πώς εντοπίζεται η μεροληψία σε έναν αλγόριθμο, και κυρίως, πώς προστατεύεται η αξιοπρέπεια του ασθενούς σε έναν κόσμο όπου οι αποφάσεις ενδέχεται να λαμβάνονται από μηχανές.

Η μετακλινική εποχή δεν είναι δυστοπία. Είναι ευκαιρία. Ευκαιρία για μια βαθύτερη, πιο στοχαστική ιατρική, όπου η τεχνολογία απελευθερώνει τον γιατρό από τη γραφειοκρατία και του επιτρέπει να αφιερωθεί ξανά στο ουσιώδες: τον άνθρωπο.

Αν ο 20ός αιώνας ανήκε στην κλινική πράξη, ο 21ος ανήκει στη μετακλινική ιατρική. Μια νέα επιστήμη επούλωσης της ψυχής και του σώματος, με βάση τις ασύλληπτες δυνατότητες των αλγορίθμων της Τεχνητής Νοημοσύνης και της ανθρώπινης ενσυνείδησης».

Πηγη: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Σχολιάζοντας τα ευρήματα της παγκόσμιας έκθεσης ευτυχίας, για το 2025, ο καθηγητής πολιτικής υγείας Κυριάκος Σουλιώτης, Κοσμήτωρ της Σχολής Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, καταγράφει τους παράγοντες που συνθέτουν το αίσθημα της ευημερίας και εξηγεί πού οφείλεται η κατάταξη της χώρας μας η οποία κατρακύλησε στην 81η θέση.

Στην Παγκόσμια Έκθεση Ευτυχίας (που κατατάσσει τις χώρες του κόσμου με βάση το πόσο ικανοποιημένοι αισθάνονται οι πολίτες τους από τη ζωή τους), η Φινλανδία για όγδοη συνεχή χρονιά διατήρησε την πρωτιά της, ακολουθούμενη από άλλες σκανδιναβικές χώρες, ενώ μέσα στην πρώτη 10άδα βρέθηκαν για πρώτη φορά η Κόστα Ρίκα και το Μεξικό. Οι ΗΠΑ αντίστοιχα βρέθηκαν εκτός της 20άδας, καταγράφοντας τη χαμηλότερη κατάταξή τους στην ιστορία της έκθεσης ευτυχίας καταλαμβάνοντας την 24η θέση, ενώ πτωτική πορεία ακολούθησε και η Ελλάδα που βρέθηκε στην 81η θέση, καταγράφοντας σημαντικές απώλειες από την περσινή 64η θέση.

Όπως επισημαίνει ο καθηγητής πολιτικής υγείας Κυριάκος Σουλιώτης, Κοσμήτωρ της Σχολής Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, τα ευρήματα της έκθεσης αποτελούν τροφή για σκέψη και κυρίως σηματοδοτούν πως το αίσθημα της ευημερίας είναι πολυπαραγοντικό και πως δεν υπάρχει «αντικειμενική» ευτυχία. Τέτοιου είδους όμως εκθέσεις και έρευνες είναι χρήσιμες για να δούμε τι κάνουν οι άλλοι καλά, να αντιγράψουμε καλές πρακτικές, να διορθώσουμε «κακώς κείμενα» και να διαπιστώσουμε τελικώς πως αυτή η υποκειμενική ευημερία εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από αυτό που λέμε «κανονικότητα».

Η λέξη κανονικότητα ουσιαστικά αντιπροσωπεύει την σταθερή δομή ενός κράτους, το ισχυρό κοινωνικό δίκτυο, την προστασία της καθημερινότητας των πολιτών, την ανταποδοτικότητα της φορολόγησης, την διαφάνεια και την λογοδοσία (ειδικά αναφορικά με τις οικονομικές υποχρεώσεις) και την σταθερότητα.

Αν περιμέναμε πιο ευτυχισμένοι πολίτες να είναι εκείνοι που έχουν το υψηλότερο ΑΕΠ και το υψηλότερο κατά κεφαλήν εισόδημα, θα διαπιστώσουμε ότι κάνουμε λάθος. Σε οικονομικό επίπεδο, ο καθηγητής Κυριάκος Σουλιώτης εξηγεί πως είναι σημαντικό να υπάρχει φορολογική εγγραμματοσύνη-που στην Ελλάδα απουσιάζει και φυσικά πάταξη της φοροδιαφυγής. Στην πατρίδα μας η φοροδιαφυγή, μπορεί να μειώθηκε, αλλά εξακολουθεί να υπάρχει και ως νοοτροπία διαδόθηκε πολύ στα χρόνια των μνημονίων που ο κόσμος γονάτισε από την υπερφορολόγηση κι άρχισε να ψάχνει τρόπους διαφυγής, (πλην των μισθωτών και των συνταξιούχων που είναι τα συνήθη υποζύγια).

Ο Κυριάκος Σουλιώτης εκτιμά ότι η φοροδιαφυγή δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί μόνο με ελεγκτικούς μηχανισμούς, χρειάζεται να δοθούν κίνητρα στον πολίτη, να έχει όφελος στη φορολογία. Επίσης έχουν υποτιμηθεί οι έμμεσοι φόροι που αποτυπώνουν το οικονομικό status και την αγοραστική δύναμη –γιατί άλλο προϊόν θα αγοράσει ο πιο εύπορος κι άλλο ο λιγότερο εύπορος. Μιλάμε πολύ για τους άμεσους φόρους και δεν δίνουμε την πρέπουσα σημασία στους έμμεσους. Το οξύμωρο είναι πως στα σκανδιναβικά κράτη που βρίσκονται στις πρώτες θέσεις των πιο ευτυχισμένων χωρών η φορολογία των πολιτών είναι βαριά, όμως τα χρήματα που δίνουν στο κράτος έχουν υψηλή ανταποδοτικότητα. Επίσης εκεί οι πολίτες δεν διανοούνται να φοροδιαφύγουν γιατί γνωρίζουν ότι το έλλειμμα θα το πληρώσουν όλοι οι άλλοι- κάτι που στην Ελλάδα δεν έχει διαδοθεί σαν γνώση στο ευρύ κοινό. Έχουμε στην χώρα μας φορολογικό αναλφαβητισμό και δεν καταλαβαίνουμε πως όταν κάποιοι δεν πληρώνουν φόρους, το «κενό» το καταβάλουμε από την τσέπη μας με πρόσθετη φορολόγηση όλοι μας, όπως εξηγεί ο καθηγητής.

Κανονικότητα, ο κοινός παρονομαστής

Η πληθώρα των παραγόντων που οδηγεί σε μια αίσθηση ευημερίας φαίνεται και από το γεγονός πως μέσα στην πρώτη δεκάδα έχουμε ιδιαίτερες περιπτώσεις κρατών, όπως το Ισραήλ και το Μεξικό. Το τελευταίο μάλιστα έχει υψηλή εγκληματικότητα και δεν θα αναμέναμε να το δούμε σε αυτή την κατάταξη, καθώς καταλαμβάνει τη 10η θέση.

Πολύτιμα διδάγματα από τους νικητές στην ευτυχία

Το κλίμα τώρα φαίνεται να μην διαδραματίζει τόσο σημαντικό ρόλο, καθώς αποτελεί κοινό μυστικό πως οι σκανδιναβικές χώρες έχουν βαρύ χειμώνα, ελάχιστες ώρες ηλιοφάνειας κατά τους χειμερινούς μήνες και γενικά δεν έχουν αυτό το φως που χαρακτηρίζει τη δική μας πατρίδα. Κι όμως δεν φαίνεται να τους επηρεάζει. Επίσης ένα άλλο σημαντικό εύρημα αφορά την κουλτούρα των σκανδιναβών που περνούν και μόνοι τους καλά.

Οι μεσογειακοί λαοί, σαν τους Έλληνες έχουν περισσότερο ανεπτυγμένα τα τοπικά δίκτυα, της γειτονιάς, της οικογένειας και στην πανδημία του κορονοϊού είδαμε πως αυτά λειτουργούν. Ένα δίδαγμα που μπορούμε να πάρουμε από τα σκανδιναβικά κράτη είναι η σημασία της συμμετοχής των γυναικών στον επαγγελματικό στίβο και την παραγωγή. Μια λανθασμένη νοοτροπία ετών στην Ελλάδα υπονοούσε πως μια γυναίκα που γίνονταν μητέρα έπρεπε να μείνει στο σπίτι με τα παιδιά. «Δεν έχουμε τίποτα να κερδίσουμε με το να μείνουν ‘παρκαρισμένες’ στο σπίτι οι γυναίκες στα πιο δημιουργικά και παραγωγικά τους χρόνια» λέει ο καθηγητής Πολιτικής Υγείας Κυριάκος Σουλιώτης καταγράφοντας εκείνες τις βέλτιστες πρακτικές που θα μας βοηθήσουν να φτιάξουμε μια καλύτερη κοινωνία για όλους.

Ποιες είναι για το 2025 οι πιο ευτυχισμένες χώρες

Για την ιστορία, η πρώτη 20άδα της έκθεσης για το 2025 απαρτίζεται από την πρωταθλήτρια στην ευτυχία Φινλανδία και ακολουθούν η Δανία, η Ισλανδία, η Σουηδία, η Ολλανδία, η Κόστα Ρίκα, η Νορβηγία, το Ισραήλ, το Λουξεμβούργο, το Μεξικό, η Αυστραλία, η Νέα Ζηλανδία, η Ελβετία, το Βέλγιο, η Ιρλανδία, η Λιθουανία, η Αυστρία, ο Καναδάς, η Σλοβενία και η Τσεχία.

Οι τέσσερις πρώτες χώρες στη λίστα παραμένουν στην ίδια σειρά με το 2024, ενώ σταθερή στο Νο 7 βρίσκουμε για 2η χρονιά τη Νορβηγία. Η έκθεση αποτελεί σύμπραξη της Gallup, του Ερευνητικού Κέντρου Ευημερίας της Οξφόρδης, του Δικτύου Λύσεων Βιώσιμης Ανάπτυξης του ΟΗΕ και μιας συντακτικής επιτροπής.

Πηγη: https://www.insider.gr/

Υπάρχει σημαντικά υψηλότερος κίνδυνος πρώιμης έναρξης πολλών, ιδιαίτερα καρδιομεταβολικών, συννοσηροτήτων μεταξύ των εφήβων που ζουν με υπέρβαρο ή παχυσαρκία, με τον κίνδυνο να αυξάνεται καθώς αυξάνεται ο ΔΜΣ.

Νέα έρευνα που παρουσιάστηκε στο Ευρωπαϊκό Συνέδριο για την Παχυσαρκία (ECO 2025, Μάλαγα, Ισπανία, 11-14 Μαΐου) δείχνει ότι το ποσοστό των εφήβων που ζουν με υπέρβαρα ή παχυσαρκία στην Αγγλία έχει αυξηθεί κατά 50% από το 2008-2010 (22%) έως το 2021-2023 (33%). Η έρευνα, που παρουσιάστηκε σε δύο μελέτες, είναι από τον Δρ. Dinesh Giri, Σύμβουλο Παιδιατρικής Ενδοκρινολογίας, Bristol Royal Hospital for Children και Honorary Senior Lecturer, University of Bristol, και τον Dr. Senthil Senniappan, Consultant Pediatric Endocrinologist, Alder Hey Children’s Hospital, στο Νοσοκομείο του Ηνωμένου Βασιλείου.

Προηγούμενες έρευνες έχουν δείξει ότι το υπερβολικό βάρος και η παχυσαρκία κατά την εφηβεία συνδέονται με αυξημένη νοσηρότητα. Σε αυτή τη μελέτη, οι συγγραφείς στόχευαν να εκτιμήσουν τον επιπολασμό του υπέρβαρου και της παχυσαρκίας μεταξύ των εφήβων στην Αγγλία χρησιμοποιώντας δεδομένα υγειονομικής περίθαλψης που συλλέγονται τακτικά. Διερεύνησαν επίσης τη σχέση μεταξύ του δείκτη μάζας σώματος των εφήβων (ΔΜΣ) και της εμφάνισης συννοσηρών καταστάσεων κατά την εφηβεία. Οι συγγραφείς χρησιμοποίησαν συνδεδεμένα δεδομένα πρωτογενούς φροντίδας (Clinical Practice Research Datalink [CPRD]) και δευτερογενή (Στατιστικά Επεισοδίων Νοσοκομείου) για την ανάλυσή τους.

Μεταξύ των εφήβων ηλικίας 12-17 ετών που εγγράφηκαν σε ένα ιατρείο συνεισφοράς CPRD (περίπου το 20% των πρακτικών σε εθνικό επίπεδο) από το 2008-2023 με μετρήσεις ΔΜΣ και χρησιμοποιώντας τις εκατοστά αναφοράς ανάπτυξης του Ηνωμένου Βασιλείου 1990 (μια ευρέως χρησιμοποιούμενη αναφορά για μελέτες αυτού του τύπου). Το υπερβολικό βάρος ορίστηκε ως στο ή πάνω από το 91ο εκατοστό και η παχυσαρκία ως στο ή πάνω από το 98ο εκατοστό.

Υπολογίστηκαν οι κυλιόμενοι επιπολασμοί τριών ετών για το υπέρβαρο και την παχυσαρκία, καθώς παρέχουν πιο σταθερές εκτιμήσεις και μια σαφέστερη εικόνα των μακροπρόθεσμων τάσεων αντί να επικεντρώνονται σε μικρές αλλαγές από έτος σε έτος. Οι συγγραφείς εξηγούν ότι αυτό βοηθά στην εξομάλυνση τυχόν τυχαίων σκαμπανεβάσεων που μπορεί να συμβούν σε ένα μόνο έτος.

Έφηβοι με υγιές βάρος ΔΜΣ, πάνω ή πάνω από τη 2η και κάτω από την 91η εκατοστιαία μονάδα, συμπεριλήφθηκαν ως σύγκριση. Τα κοινωνικοδημογραφικά και κλινικά χαρακτηριστικά για τους εφήβους περιγράφηκαν στην πρώτη καταγραφή του ΔΜΣ. Η συχνότητα εμφάνισης νέων συννοσηροτήτων κατά την εφηβεία συγκρίθηκε μεταξύ των εφήβων που ζουν με υπέρβαρους ή παχύσαρκους και εκείνων με υγιές βάρος χρησιμοποιώντας στατιστικά μοντέλα.

Ο επιπολασμός της περιόδου του υπέρβαρου και της παχυσαρκίας αυξήθηκε από 22% το 2008-2010 σε 33% το 2021-2023. Υπήρξαν ενδείξεις για μια πιο απότομη αύξηση κατά τη διάρκεια / μετά την πανδημία COVID-19. Μεταξύ 139.258 εφήβων που ζουν με υπέρβαρους, 140.990 με παχυσαρκία και 560.789 με υγιές βάρος, υψηλότερες αναλογίες με υπέρβαρο (26%) ή παχυσαρκία (31%) από το υγιές βάρος (22%) διέμεναν στις πιο υποβαθμισμένες γεωγραφίες (υπολογισμένες κατά δεκαημέρες ή ομάδες 10%).

Υψηλότερα ποσοστά όσων ζούσαν με υπέρβαρα (8%) και παχυσαρκία (27%) είχαν ζήσει με παχυσαρκία κατά την παιδική ηλικία σε σχέση με τα άτομα με υγιές βάρος (1%). Νέα εμφάνιση ψυχικής υγείας (παχυσαρκία: 8,6% έναντι υπέρβαρου: 7,8% έναντι υγιούς βάρους: 7,1%), σωματική (11,6% έναντι 10,7% έναντι 9,3%) και καρδιομεταβολική (3,1% έναντι 1,2% έναντι 0,5%) εφηβεία κατά τη διάρκεια της εφηβείας, υψηλότερη συννοσηρότητα υπέρβαρο και χαμηλότερο σε άτομα με υγιές βάρος

Η δεύτερη μελέτη διερεύνησε άλλες συννοσηρότητες με περισσότερες λεπτομέρειες. Από τις 15 συννοσηρότητες που ερευνήθηκαν, οι κίνδυνοι των 14 ήταν σημαντικά υψηλότεροι σε εφήβους που ζούσαν με υπέρβαρους ή παχυσαρκούς σε σύγκριση με εκείνους με υγιές βάρος. Σε μια μέση παρακολούθηση έξι ετών, ο κίνδυνος πολλών συννοσηροτήτων ήταν υψηλότερος στους εφήβους που ζούσαν με υπέρβαρο (n=139.258) ή παχυσαρκία (n=140.990) από ό,τι σε εκείνους με υγιές βάρος (n=560.789).

Συγκεκριμένα, η αποφρακτική άπνοια ύπνου (3 φορές υψηλότερη [υπέρβαρη] και οκτώ φορές μεγαλύτερη [παχυσαρκία]), ο διαβήτης τύπου 2 (3 και 11 φορές υψηλότερος) και η σχετιζόμενη με μεταβολική δυσλειτουργία στεατική ηπατική νόσο (3 και 12 φορές υψηλότερη), ο προδιαβήτης (δύο και τέσσερις φορές υψηλότερος) και το σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών.

Οι συγγραφείς συμπεραίνουν, “Το βάρος του υπέρβαρου και της παχυσαρκίας μεταξύ των εφήβων στην Αγγλία είναι σημαντικό και αυξήθηκε μεταξύ 2008-2023. Υπάρχει σημαντικά υψηλότερος κίνδυνος πρώιμης έναρξης πολλών, ιδιαίτερα καρδιομεταβολικών, συννοσηροτήτων μεταξύ των εφήβων που ζουν με υπέρβαρο ή παχυσαρκία, με τον κίνδυνο να αυξάνεται καθώς αυξάνεται ο ΔΜΣ”.

Προσθέτουν: “Τα τελευταία 15 χρόνια, η παχυσαρκία στους εφήβους έχει αυξηθεί σημαντικά λόγω ενός συνδυασμού αυξημένης κατανάλωσης υπερεπεξεργασμένων τροφίμων, καθιστικού τρόπου ζωής λόγω υπερβολικού χρόνου οθόνης, ανεπαρκούς ύπνου και αυξανόμενων προκλήσεων ψυχικής υγείας.

Σχετικά με τις συννοσηρότητες, λένε, “Για πολλές συννοσηρότητες που σχετίζονται με το βάρος, το υπερβολικό βάρος και η παχυσαρκία στην εφηβεία συνδέονται με υψηλότερο κίνδυνο τόσο κατά την εφηβεία όσο και κατά την ενηλικίωση. Η αλλαγή του ΔΜΣ στην εφηβεία μπορεί να έχει μακροπρόθεσμο αντίκτυπο στον κίνδυνο εμφάνισης συννοσηροτήτων. Αυξημένη εστίαση στη διαχείριση βάρους στους εφήβους

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Η μελέτη υπογραμμίζει την επείγουσα ανάγκη για περιφερειακές και παγκόσμιες στρατηγικές για τον έλεγχο της παιδιατρικής μικροβιακής αντοχής.

Μια μελέτη που παρουσιάστηκε στο ESCMID Global 2025 αποκαλύπτει ότι πάνω από 3 εκατομμύρια παιδιά παγκοσμίως έχασαν τη ζωή τους το 2022 λόγω λοιμώξεων που σχετίζονται με τη μικροβιακή αντίσταση (AMR). Η μελέτη υπογραμμίζει την επείγουσα ανάγκη για περιφερειακές και παγκόσμιες στρατηγικές για τον έλεγχο της παιδιατρικής AMR, ιδιαίτερα σε περιοχές υψηλής επιβάρυνσης όπως η Νοτιοανατολική Ασία και η Αφρική. Η AMR αποτελεί κρίσιμη απειλή για τα παιδιά, τα οποία είναι ιδιαίτερα ευάλωτα σε λοιμώξεις.

Η πρόσβαση σε νέα σκευάσματα αντιβιοτικών είναι συχνά πολύ πιο περιορισμένη για τα παιδιά λόγω καθυστερήσεων στην ανάπτυξη του προϊόντος. Τα δεδομένα της μελέτης διαπίστωσαν ότι μόνο το 2022, περισσότερα από 752.000 παιδιά στη Νοτιοανατολική Ασία και 659.000 παιδιά στην Αφρική πέθαναν από επιπλοκές που σχετίζονται με την AMR. Πολλοί από αυτούς τους θανάτους συνδέθηκαν με τη χρήση αντιβιοτικών Watch (φάρμακα με υψηλό κίνδυνο ανθεκτικότητας) και αντιβιοτικών Reserve (θεραπείες τελευταίας λύσης για σοβαρές, πολυανθεκτικές λοιμώξεις).

Την ίδια περίοδο, η χρήση αντιβιοτικών Reserve αυξήθηκε κατά 45% στη Νοτιοανατολική Ασία και 125% στην Αφρική. Σε παγκόσμιο επίπεδο, από τους περισσότερους από 3 εκατομμύρια θανάτους παιδιών, τα 2 εκατομμύρια σχετίζονται με τη χρήση αντιβιοτικών Watch and Reserve. «Ενώ η αύξηση της χρήσης αντιβιοτικών Watch and Reserve μπορεί να είναι απαραίτητη ως απάντηση στην ταυτόχρονη αύξηση των ανθεκτικών στα φάρμακα λοιμώξεων, η απότομη αύξηση στη χρήση αυτών των φαρμάκων παρουσιάζει αρκετούς σοβαρούς μακροπρόθεσμους κινδύνους», σχολίασε ο καθηγητής Joseph Harwell, συν-συγγραφέας της μελέτης.

• των υπερπληθυσμένων νοσοκομείων,
• της κακής υγιεινής
• και των αδύναμων μέτρων πρόληψης των λοιμώξεων που διευκολύνουν την εξάπλωση ανθεκτικών παθογόνων μικροοργανισμών σε χώρους υγειονομικής περίθαλψης και κοινότητες.

Λόγω της έλλειψης διαγνωστικών εργαλείων και των ανησυχιών για λανθασμένη διάγνωση, η υπερβολική χρήση και η κακή χρήση αντιβιοτικών είναι επίσης ευρέως διαδεδομένη σε αυτές τις περιοχές. Επιπλέον, πολλές χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος στερούνται αποτελεσματικών εθνικών προγραμμάτων επιτήρησης και αντιμικροβιακής επίβλεψης, γεγονός που καθιστά δύσκολη την παρακολούθηση των τάσεων αντοχής και τη δημιουργία αποτελεσματικών πρωτοκόλλων θεραπείας.

«Η αυξανόμενη αντοχή στα αντιβιοτικά Watch and Reserve θα οδηγήσει τελικά σε μεγαλύτερη αποτυχία της θεραπείας», δήλωσε ο καθηγητής Harwell. «Τα ποσοστά θνησιμότητας, τα οποία είναι ήδη ανησυχητικά υψηλά, θα συνεχίσουν να αυξάνονται σημαντικά, ιδιαίτερα σε χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος όπου η πρόσβαση σε εναλλακτικές θεραπείες και προηγμένες ιατρικές παρεμβάσεις μπορεί να είναι περιορισμένη».

Ο καθηγητής Harwell πρόσθεσε, “Η αντιμετώπιση αυτού του ζητήματος απαιτεί επείγουσα και συντονισμένη δράση τόσο σε περιφερειακό όσο και σε παγκόσμιο επίπεδο. Η παγκόσμια και εθνική επιτήρηση της AMR πρέπει να υιοθετήσει μια προσέγγιση “One Health”, με οικονομικά αποδοτικά συστήματα που μπορούν να ενημερώνουν τις κατευθυντήριες γραμμές θεραπείας και να μετρούν τον αντίκτυπο των παρεμβάσεων ελέγχου.”

“Σε περιφερειακό επίπεδο, καλούμε τους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής να επιβάλουν προγράμματα νοσοκομειακής επίβλεψης αντιμικροβιακών σε όλες τις εγκαταστάσεις παιδιατρικής υγειονομικής περίθαλψης. Οι βελτιωμένες ταξινομήσεις ηλικίας στα δεδομένα επιτήρησης θα ενισχύσουν επίσης την κατανόησή μας για σημαντικές διαφορές στα ποσοστά αντοχής μεταξύ των ηλικιακών κατηγοριών, καθώς και ειδικούς για παιδιατρικούς μηχανισμούς αντίστασης.” καταλήγει ο καθηγητής Χάργουελ.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Ο Κένεντι, ένας σκεπτικιστής για τα εμβόλια έχει εδώ και καιρό προωθήσει απορριφθείσες θεωρίες που συνδέουν τα παιδικά εμβόλια με τον αυτισμό.

Η ανακοίνωση του Υπουργού Υγείας των ΗΠΑ Ρόμπερτ Κένεντι Τζούνιορ για μια τεράστια μελέτη για να αποκαλύψει την αιτία μιας λεγόμενης «επιδημίας» αυτισμού έχει ανησυχήσει τους ειδικούς γιατρούς, οι οποίοι φοβούνται ότι θα μπορούσε να αναζωπυρώσει πλήρως καταρριφθείσες θεωρίες συνωμοσίας σχετικά με τα εμβόλια.

Ο Κένεντι, ένας σκεπτικιστής για τα εμβόλια που έχει εδώ και καιρό προωθήσει απορριφθείσες θεωρίες που συνδέουν τα παιδικά εμβόλια με τον αυτισμό, δήλωσε την Πέμπτη ότι εκατοντάδες επιστήμονες θα καθορίσουν μέχρι τον Σεπτέμβριο γιατί αυξάνονται τα ποσοστά αυτισμού. «Και θα μπορέσουμε να εξαλείψουμε αυτές τις εκθέσεις», πρόσθεσε, σε ένα σχόλιο που θεωρείται ευρέως ως αναφορά στα εμβόλια.

Ο Hugo Peyre, παιδοψυχίατρος στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο του Μονπελιέ στη Γαλλία, δήλωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο ότι τα σχόλια του Kennedy αποδεικνύουν «άγνοια της επιστημονικής βιβλιογραφίας». Δεκάδες επιστημονικές μελέτες εδώ και δεκαετίες έχουν επιβεβαιώσει ότι δεν υπάρχει σχέση μεταξύ αυτισμού και εμβολίων.

Γενετικοί, περιβαλλοντικοί παράγοντες

Δεν υπάρχει καμία γνωστή αιτία για τον αυτισμό, μια περίπλοκη κατάσταση που σχετίζεται με την ανάπτυξη του εγκεφάλου που μπορεί να επηρεάσει τον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι συμπεριφέρονται, επικοινωνούν, μαθαίνουν και αλληλεπιδρούν με τους άλλους. Υπάρχουν πιθανώς πολλοί παράγοντες που κάνουν τα παιδιά πιο πιθανό να έχουν αυτισμό, συμπεριλαμβανομένων γενετικών και περιβαλλοντικών παραγόντων, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας.

«Σχεδόν 200 γονίδια έχουν συσχετιστεί με τον αυτισμό και περίπου το 80% των περιπτώσεων αυτισμού μπορεί να συνδεθεί με γενετικές μεταλλάξεις», δήλωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο ο Thomas Bourgeron, επικεφαλής του εργαστηρίου ανθρώπινης γενετικής και γνωστικών λειτουργιών στο Ινστιτούτο Παστέρ της Γαλλίας. Ωστόσο, οι σκεπτικιστές για τα εμβόλια, συμπεριλαμβανομένου του Κένεντι, έχουν επανειλημμένα προωθήσει την καταρριφθείσα θεωρία συνωμοσίας ότι υπάρχει σύνδεση μεταξύ του εμβολίου MMR (ιλαράς, παρωτίτιδας και ερυθράς) και του αυτισμού.

Αυτός ο ισχυρισμός χρονολογείται από μια ανακληθείσα και επανειλημμένα διαψευσθείσα μελέτη του Andrew Wakefield, ενός Βρετανού γιατρού που διαγράφηκε από το ιατρικό μητρώο για σοβαρό επαγγελματικό παράπτωμα. Ωστόσο, αυτή η παραπληροφόρηση εξακολουθεί να εξαπλώνεται ευρέως στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε χαμηλότερα ποσοστά εμβολιασμού.

Κατά τη διάρκεια επιδημίας ιλαράς στις νοτιοδυτικές Ηνωμένες Πολιτείες, η συντριπτική πλειοψηφία των ασθενών δεν έχουν εμβολιαστεί, σύμφωνα με τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων των ΗΠΑ (CDC). Ένα δεύτερο παιδί πέθανε κατά τη διάρκεια της επιδημίας την περασμένη εβδομάδα.

Γιατί αυξάνονται τα κρούσματα αυτισμού;

Ένα βασικό επιχείρημα που προβάλλεται από τους σκεπτικιστές για τα εμβόλια είναι ότι τα κρούσματα αυτισμού έχουν αυξηθεί στα ύψη. Περίπου το 1% των παιδιών είναι αυτιστικά, εκτιμά ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας. Αυτό είναι υψηλότερο από 0,62% το 2012, σύμφωνα με μελέτη του 2022. Στις ΗΠΑ, το ποσοστό αυτισμού στα παιδιά που γεννήθηκαν το 1992 ήταν ένα στα 150, το οποίο αυξήθηκε σε ένα στα 36 για όσα γεννήθηκαν το 2012, σύμφωνα με το CDC.

Ο αυξανόμενος αριθμός των διαγνώσεων αυτισμού οφείλεται εν μέρει στην αυξανόμενη ευαισθητοποίηση σχετικά με την πάθηση, λένε οι ειδικοί. Και τις τελευταίες δύο δεκαετίες, ηπιότερες μορφές αυτισμού και σχετικές παθήσεις έχουν αναδιπλωθεί στον γενικό όρο της διαταραχής του φάσματος του αυτισμού (ASD). Έτσι, για τον Peyre, είναι πέρα ​​από το χλωμό να μιλάμε για μια «επιδημία αυτισμού».

Υπάρχει μια σημαντική διάκριση ανάμεσα σε πόσα άτομα έχουν πραγματικά αυτισμό, «που αντιστοιχεί στην κατάσταση της υγείας του πληθυσμού και που φαίνεται να είναι σταθερή» και σε πόσα άτομα διαγιγνώσκονται, τόνισε. Ακόμα κι αν οι διαγνώσεις αυτισμού έχουν «αυξηθεί δραματικά από τις αρχές της δεκαετίας του 2000», αυτό δεν σημαίνει ότι «τα παιδιά είναι πιο άρρωστα», εξήγησε. Ο Bourgeron είπε ότι «τα διαγνωστικά κριτήρια έχουν αλλάξει δραματικά τις τελευταίες δεκαετίες, με μεγαλύτερη προσοχή σε άτομα χωρίς διανοητική αναπηρία και καλύτερη ανίχνευση στα κορίτσια».

«Οι επαγγελματίες υγείας και οι οικογένειες είναι επίσης πολύ πιο προσεκτικοί στις διαταραχές του φάσματος του αυτισμού», πρόσθεσε ο Peyre. Όλοι συμφωνούν ότι χρειάζεται περισσότερη έρευνα για το θέμα, με τον Peyre να επισημαίνει ιδιαίτερα την ανάγκη καλύτερης κατανόησης των παραγόντων κινδύνου πριν από τη γέννηση και τις εβδομάδες μετά. Αλλά «οι παράγοντες που εντόπισε ο Robert F. Kennedy Jr. έχουν ήδη απορριφθεί από την επιστημονική κοινότητα με πολύ υψηλής ποιότητας μελέτες», πρόσθεσε.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Ελαφρύ τετρακόπτερο για μεταφορές 20 – 25 χλμ, μικρό αεροσκάφος για έως 200 χλμ. Το “έξυπνο” κυτίο με πολλαπλούς αισθητήρες και on line μετάδοση δεδομένων. Το σχέδιο που παρουσιάστηκε στη Θεσσαλονίκη.

Η μεταφορά ανθρώπινων ζωτικών οργάνων για μεταμόσχευση, όπως καρδιά, πνεύμονες, νεφροί, ήπαρ και πάγκρεας, γίνεται μέσα σε ένα πολύπλοκο περιβάλλον που υπόκειται σε περιορισμούς, αστάθμητους παράγοντες και κινδύνους. Ακυρωμένες πτήσεις, κυκλοφοριακή συμφόρηση ή και ατυχήματα μπορεί να υπονομεύσουν την επιτυχία της επιχείρησης, σε καταστάσεις όπου κάθε λεπτό ψυχρής ισχαιμίας (Cold Ischemia Time – CIT) αυξάνει τον κίνδυνο δυσλειτουργίας ή και μη λειτουργίας των οργάνων, ιστών και μοσχευμάτων, ή τον κίνδυνο επιπλοκών κατά τη μεταμόσχευση και στην μετεγχειρητική περίοδο. Στην εξίσωση προστίθεται ακόμη και ο κίνδυνος για την ανθρώπινη ζωή της ομάδας μεταφοράς των μοσχευμάτων, καθώς έχουν καταγραφεί και δυστυχήματα με πτώσεις αεροσκαφών ή ελικοπτέρων μεταφοράς, τόσο στην Ευρώπη όσο και στις ΗΠΑ.

Το Κέντρο Έρευνας και Καινοτομίας στη Μεταμόσχευση Συμπαγών Οργάνων και η Χειρουργική Κλινική Μεταμοσχεύσεων του ΑΠΘ διερεύνησαν την δυνατότητα ανάπτυξης ενός μοντέλου μεταφοράς μοσχευμάτων με μη επανδρωμένα αεροσκάφη (drones), σε συνθήκες που θα διασφαλίζουν μεγαλύτερη ταχύτητα και ασφάλεια. Στο πλαίσιο αυτό, ήρθαν σε επικοινωνία με το Εργαστήριο Μηχανικής και Αμυντικών Εφαρμογών των Υλικών, της Στρατιωτικής Σχολής Ευελπίδων.

Ο πρόεδρος του Εργαστηρίου και πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Βιοϋλικών, Διονύσιος Μουζάκης, παρουσίασε την πρόταση που επεξεργάστηκε, στη διάρκεια της ημερίδας που πραγματοποιήθηκε στη Θεσσαλονίκη υπό τον τίτλο “Συζητούμε Σήμερα, Σχεδιάζουμε το Αύριο”. Η πρόταση περιλαμβάνει δύο εναλλακτικές λύσεις μεταφοράς οργάνων με drones – για μικρές και μεγαλύτερες αποστάσεις, αντίστοιχα – καθώς και το SAMARITAN BOX, ένα “έξυπνο” ιατρικό κυτίο, που θα έχει πολλαπλούς αισθητήρες και δυνατότητα αποστολής δεδομένων σε πραγματικό χρόνο κατά τη διάρκεια της μεταφοράς.

Τα δύο drones

Η σημερινή τεχνολογία επιτρέπει με πολύ απλούς εκτυπωτές χαμηλού κόστους και περιβαλλοντικού αποτυπώματος, να εκτυπώνονται αυτόνομες ιπτάμενες συσκευές, οι οποίες μπορούν να εκτελέσουν πολλές αποστολές, είπε ο κ. Μουζάκης και αναφέρθηκε στη συζήτηση που είχε με τους καθηγητές, Γεώργιο Τσουλφά και Βασίλειο Παπαλόη, για την δυνατότητα ανάπτυξης ενός drone για τη μεταφορά οργάνων.

“Στη βιβλιογραφία έχουν καταγραφεί πειραματικές μεταφορές οργάνων μέσω drones”, είπε και έκανε αναφορά σε δύο δημοσιευμένες εργασίες από το εξωτερικό, με μεταφορές οργάνων πειραματόζωων ή ανθρώπινων οργάνων που είχαν κριθεί ακατάλληλες, σε μικρές αποστάσεις.

Η πρόταση που επεξεργάστηκε το Εργαστήριο, περιλαμβάνει δύο βασικά είδη ιπτάμενων συσκευών:

• Ένα ελαφρύ drone που δεν έχει σταθερές πτέρυγες, τετρακόπτερο ή οκτακόπτερο, με δυνατότητα μεταφοράς βάρους μέχρι 15-20 κιλών. “Θα μπορούσαμε να αρθρώνουμε πάνω του με ένα αντικραδασμικό σύστημα ένα απλό ιατρικό κυτίο των 5 ως 8, 10 κιλών, που θα μεταφέρει το μόσχευμα έως τα 20 – 25 χλμ. Κινείται με ηλεκτρική ενέργεια, άρα είναι ‘πράσινο’, είναι φτιαγμένο πιθανώς με ανακυκλώσιμα υλικά, με 3D printing”, ανέφερε ο καθηγητής της Σχολής Ευελπίδων.
• Για μεγαλύτερες αποστάσεις, συμπεριλαμβανομένων και μεταφορών από τη νησιωτική χώρα, προτείνεται ένα drone με μόνιμες πτέρυγες, ένα μικρό αεροσκάφος, το οποίο θα έχει μια μεγάλη αυτονομία, ίσως και πάνω από 200 χλμ. “Θα είναι κατασκευασμένο από ανθρακονήματα και άλλα ελαφρά υλικά, ενώ το μέσο προώθησης μπορεί να είναι υδρογόνο με κελιά καυσίμου, άρα ηλεκτρική προώθηση, οπότε κι εδώ εφαρμόζουμε αρχές πράσινης οικονομίας”, σημείωσε.

Το Samaritan Box

Το ιατρικό κυτίο που θα περιέχει το ανθρώπινο όργανο το οποίο θα μεταφέρεται με το μη επανδρωμένο αεροσκάφος πρέπει να φέρει αισθητήρες θερμοκρασίας και υγρασίας, να καταγράφει επιταχύνσεις μεταφοράς, δηλαδή κραδασμούς και αδρανειακά φαινόμενα κατά την πτήση, να ανιχνεύει τυχόν ρυπαντές και να καθορίζει ένα συνολικό προφίλ μεταφοράς, χρησιμοποιώντας και αλγορίθμους big data μέσω της Τεχνητής Νοημοσύνης. “Πέραν του απλού ChatGPT που είναι η πιο εύκολη προσέγγιση, υπάρχουν εκπληκτικά εξειδικευμένα εργαλεία και κάποιοι αλγόριθμοι οι οποίοι θα αποφασίζουν αν το προφίλ μεταφοράς οδηγεί σε ένα υγιές όργανο όπως τοποθετήθηκε μετά την αφαίρεση από τον δότη και αυτό όλο θα πρέπει βέβαια να πιστοποιηθεί και κατά το MDR, διότι είναι ένα ιατρικό κυτίο μεταφοράς και πρέπει να πάρει το Medical Device Regulation της Ε.Ε., το CE”, παρατήρησε ο κ.Μουζάκης.

Το Samaritan Box που προτείνει το Εργαστήριο, είναι κατασκευασμένο από σύνθετα υλικά, ανθρακόνημα και μονωτικό πολυμερές. Φέρει θερμοηλεκτρικές ψύκτρες και διαθέτει μια LTE 5G antenna για να μεταφέρει ασύρματα και σε πραγματικό χρόνο τα δεδομένα καταγραφής στο εσωτερικό και τις συνθήκες μεταφοράς του οργάνου. Επίσης, διαθέτει battery pack στον πυθμένα, είναι και το ίδιο “πράσινο”, αυτόνομο, οικολογικό και φροντίζει να ανανεώνει την ενέργειά του με μικροπάνελ φωτοβολταϊκών και έτσι να επιμηκύνει τον χρόνο μεταφοράς, διατηρώντας όσο το δυνατόν σταθερές συνθήκες.

“Ελπίζουμε να καταλήξουμε σε κάτι. Ίσως σκεφτούμε και ένα περαιτέρω βήμα, τολμώ να πω ότι διαβάζοντας τη βιβλιογραφία είδα ότι το ‘ιερό δισκοπότηρο’ είναι η long term διατήρηση, αλλά αυτό προσκρούει και σε βιολογικά φαινόμενα τα οποία δεν έχουν ακόμη υπερπηδηθεί”, κατέληξε ο κ. Μουζάκης.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Οσοι είχαν λάβει κοινά φάρμακα για τον πόνο, την υπέρταση, τον διαβήτη ή τη χοληστερόλη εμφάνισαν χρόνια αργότερα συμπτώματα έναντι ανθρώπων που δεν τα έλαβαν.

Σε νέα μελέτη του Cedars-Sinai, που πραγματοποιήθηκε σε ασθενείς με νόσο Πάρκινσον, όσοι είχαν λάβει κοινά φάρμακα για τον πόνο, την υπέρταση, τον διαβήτη ή τη χοληστερόλη εμφάνισαν χρόνια αργότερα συμπτώματα έναντι ανθρώπων που δεν τα έλαβαν.

Η μελέτη δημοσιεύτηκε στο Journal of Neurology.

Η ανάλυση στοιχείων 1.201 ασθενών στο Cedars-Sinai με νόσο Πάρκινσον έδειξε ότι :

• Ασθενείς που έλαβαν μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα, όπως ιβουπροφαίνη και ασπιρίνη, ήταν κατά 8,6 χρόνια μεγαλύτεροι, κατά μέσον όρο, έναντι ασθενών που δεν είχαν λάβει φάρμακα.
• Ασθενείς που έλαβαν στατίνες για τη μείωση της χοληστερόλης είχαν έναρξη των συμπτωμάτων 9,3 χρόνια αργότερα.
• Οσοι λάμβαναν βήτα ανταγωνιστές για τη μείωση της πίεσης ήταν κατά 9,6 χρόνια μεγαλύτεροι, κατά μέσον όρο, όταν ξεκίνησαν τα συμπτώματά τους σε σύγκριση με ασθενείς που δεν έλαβαν αυτά τα φάρμακα.

Η Michele Tagliati, δήλωσε ότι τα φάρμακα που μελετήθηκαν είχαν κοινά στοιχεία που μπορεί να εξηγούν την επίδραση στη νόσο Πάρκινσον, όπως την ικανότητα ελέγχου της φλεγμονής.

Πηγές:
Journal of Neurology.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/