Συντάκτης: grammateia

Εξηγεί ο καθηγητής Παιδιατρικής Νευρολογίας, Παύλου Ευάγγελος

Την σημασία της έγκαιρης διάγνωσης του συνδρόμου Lennox – Gastaut στα παιδιά  επισημαίνει ο καθηγητής Παιδιατρικής Νευρολογίας, Παύλου Ευάγγελος. Με βάση την γνώση και την πολύτιμη εμπειρία του ως υπεύθυνος του εργαστηρίου Ηλεκτροεγκεφαλογραφίας, του τακτικού παιδονευρολογικού εξωτερικού ιατρείου,  καθώς και των νοσηλευομένων παιδιατρικών ασθενών με νευρολογικά νοσήματα, στην Β’ Παιδιατρική κλινική του ΑΠΘ, ο καθηγητής μιλά για τις νεότερες επιστημονικές εξελίξεις, την πρόσβαση σε αυτές μέσω της λήψης φροντίδας από εξειδικευμένους επιστήμονες καθώς και για τα όσα οι ασθενείς και οι οικογένειες τους μπορούν να προσδοκούν.

Πόσο συχνά συναντάμε στα παιδιά το σύνδρομο Lennox – Gastaut;

Οι αναπτυξιακές και επιληπτικές εγκεφαλοπάθειες αποτελούν μια σπάνια, ευτυχώς, ομάδα βαριών επιληπτικών συνδρόμων που χαρακτηρίζονται από τον συνδυασμό εξαιρετικά φαρμακοανθεκτικής επιληψίας και εκδηλώσεων εγκεφαλοπάθειας, όπως αναπτυξιακή καθυστέρηση ή οπισθοδρόμηση του μικρού ασθενούς. Ένα από αυτά τα επιληπτικά σύνδρομα είναι και το σύνδρομο Lennox – Gastaut, το οποίο είναι σπάνιο με συχνότητα εμφάνισης κατά προσέγγιση περίπου 26 περιπτώσεις ασθενών σε 100.000 παιδιά. Πιο συγκεκριμένα, στο σύνδρομο αυτό θα μπορούσε να περιληφθεί το 2 – 5% όλων των ασθενών που εκδηλώνουν επιληψία στην παιδική ηλικία.

Ποια είναι τα κύρια χαρακτηριστικά αυτού του σπάνιου επιληπτικού συνδρόμου και τι το διαφοροποιεί από τις υπόλοιπες φαρμακοανθεκτικές επιληψίες;

Ένα παιδί με το συγκεκριμένο σύνδρομο εμφανίζει τυπικά και συνήθως πριν την ηλικία των 10 ετών, διαφόρων ειδών επιληπτικές κρίσεις όπως τονικές, ατονικές με αιφνίδια πτώση στο έδαφος, άτυπες αφαιρέσεις, μυοκλονίες (τινάγματα άκρων ή και ολόκληρου του σώματος) και γενικευμένες τονικοκλονικές κρίσεις. Χαρακτηριστικά συνυπάρχει αναπτυξιακή καθυστέρηση (το 70 – 80% των παιδιών αυτών έχουν ήδη αναπτυξιακά προβλήματα πριν την εμφάνιση των επιληπτικών κρίσεων) ενώ τυπικά με την εμφάνιση των φαρμακοανθεκτικών κρίσεων διαπιστώνεται ουσιαστική οπισθοδρόμηση των γνωσιακών λειτουργιών με συνοδές συμπεριφορικές διαταραχές, όπως άσκοπη υπερκινητικότητα, παρορμητικότητα, αντιδραστικότητα καθώς και αυτιστικά κλινικά χαρακτηριστικά όπως τάση για απομόνωση, δυσχέρεια λεκτικής και κοινωνικής αλληλεπίδρασης κ.α. Τη διάγνωση του συνδρόμου υποστηρίζει και η ανεύρεση τυπικών ευρημάτων στο Ηλεκτροεγκεφαλογράφημα.

Ποιος ο ρόλος της έγκαιρης διάγνωσης στην πορεία του ασθενούς;

Η έγκαιρη διάγνωση μπορεί να βοηθήσει στην επιλογή των καταλληλότερων αντιεπιληπτικών φαρμάκων, γεγονός που θα οδηγήσει στην αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση και μείωση των κρίσεων του ασθενούς με βελτίωση της ποιότητας ζωής του. Η βελτίωση της κλινικής κατάστασης του ασθενούς θα έχει θετικό αντίκτυπο τόσο στον ίδιο όσο και στο οικογενειακό του περιβάλλον.

Υπάρχουν εξειδικευμένες θεραπείες και σε τι μπορούμε να ελπίζουμε;

Υπάρχουν νεότερα αντιεπιληπτικά φάρμακα που σε πρόσφατες μελέτες έχουν δείξει ότι μπορούν να περιορίσουν σημαντικά τις επιληπτικές κρίσεις στους ασθενείς αυτούς, ενώ συγχρόνως φαίνεται να  βελτιώνουν και τα συνοδά συμπεριφορικά προβλήματα που αναφέρθηκαν προηγουμένως. Για τους λόγους αυτούς  έχουν λάβει, από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Φαρμάκων, έγκριση χορήγησης σαν συμπληρωματική θεραπεία στο Lennox – Gastaut.

Υπάρχει στη χώρα μας σύλλογος ασθενών για τη συγκεκριμένη πάθηση όπως διαπίστωσα ότι συμβαίνει σε χώρες του εξωτερικού;

Η σπανιότητα του συνδρόμου, η δυσχέρεια και η καθυστέρηση πολλές φορές στη διάγνωση αποτελούν μάλλον τις κύριες αιτίες για την απουσία συλλόγου ασθενών στη χώρα μας.

Που θα μπορούσαν να απευθυνθούν οι γονείς για περισσότερη ενημέρωση;

Στον ιατρό τους. Οι νεότερες επιστημονικές εξελίξεις που αφορούν το συγκεκριμένο σύνδρομο είναι ευρέως προσβάσιμες στην ιατρική κοινότητα και ιδίως στους εξειδικευμένους νευρολόγους – επιληπτολόγους και παιδονευρολόγους της χώρας μας.

Πηγη: https://virus.com.gr/

Η Ελληνική Πνευμονολογική Εταιρεία διαβεβαιώνει ότι ο ανθρώπινος μεταπνευμοϊός (HMPV) δεν είναι καινούργιος ιός και εκτιμά, παρακολουθώντας το ζήτημα στενά ότι,  η επιδημιολογική έξαρση των λοιμώξεων είναι γνωστή εδώ και τουλάχιστον 20 έτη στη συγκεκριμένη χρονική περίοδο. «Επικρατεί προς το παρόν η γρίπη τύπου Α, ενώ σε σχέση με το 2024 και την αντίστοιχη περίοδο υπάρχει μείωση των περιστατικών COVID κατά 50-60%» τονίζει ο πρόεδρος της ΕΠΕ Στέλιος Λουκίιδης.

Ο ανθρώπινος μεταπνευμοϊός (HMPV) «είναι ένας ιός που συνήθως προκαλεί συμπτώματα παρόμοια με το κοινό κρυολόγημα. 10% έως 12% των αναπνευστικών ασθενειών στα παιδιά προκαλούνται από τον HMPV. Συχνά προκαλεί λοιμώξεις του ανώτερου αναπνευστικού, αλλά μερικές φορές μπορεί να προκαλέσει λοιμώξεις του κατώτερου αναπνευστικού, όπως πνευμονία, ή να επιδεινώσει προϋπάρχουσες καταστάσεις όπως εξάρσεις άσθματος και ΧΑΠ», εξηγεί η Αδαμαντία Λιαπίκου, πνευμονολόγος, MD, PHD, συντονίστρια διευθύντρια της 5ης Πνευμονολογικής Κλινικής ΓΝΝΘΑ «Η Σωτηρία», Υπεύθυνη της Ομάδας Εργασίας της ΕΠΕ για τις Λοιμώξεις του Αναπνευστικού Συστήματος. «Οι λοιμώξεις από HMPV είναι πιο συχνές το χειμώνα. Τα ήπια περιστατικά ανθρώπινου μεταπνευμοϊού διαρκούν συνήθως μερικές ημέρες έως μία εβδομάδα» συμπληρώνει η κ. Λαμπίκου.

Συμπτώματα:

• βήχας,
• πυρετός,
• καταρροή ή βουλωμένη μύτη,
• πονόλαιμος,
• συριγμός και
• σε μερικές περιπτώσεις, δύσπνοια

Η Βασιλική Γεωργακοπούλου πνευμονολόγος – φυματιολόγος, επιμελήτρια Β, Κλινική Παθολογικής Φυσιολογίας ΕΚΠΑ, Υπεύθυνη της Ομάδας Εργασίας της ΕΠΕ για τις Λοιμώξεις του Αναπνευστικού Συστήματος, αναφέρει ότι.«Ο HMPV μεταδίδεται με άμεση επαφή με κάποιον που τον έχει μέσω σταγονιδίων (π.χ. από βήχα) ή από το άγγιγμα πραγμάτων που έχουν μολυνθεί από τον ιό. Ο ανθρώπινος μεταπνευμοϊός είναι παρόμοιος με τον RSV (αναπνευστικός συγκυτιακός ιός). Ανήκει στο ίδιο γένος – ή επιστημονική ομάδα– με τον RSV (πνευμοϊός) και μπορεί να προκαλέσει παρόμοια συμπτώματα. Η ηλικία αιχμής για σοβαρή ασθένεια από HMPV είναι μεταξύ 6 και 12 μηνών.

Οι ομάδες υψηλού κινδύνου είναι:

• Άτομα ηλικίας <5 ετών (ιδιαιτέρως πρόωρα βρέφη) ή >65 ετών.
• Άτομα με χαμηλή άμυνα (από καταστάσεις όπως HIV, καρκίνος ή αυτοάνοσες διαταραχές ή από φάρμακα που καταστέλλουν το ανοσοποιητικό μας σύστημα).
• Ασθενείς με χρόνια υποκείμενα νοσήματα με προεξάρχοντα το άσθμα και τη ΧΑΠ.

Επιπλοκές σε άτομα υψηλού κινδύνου:

• Βρογχιολίτιδα,
• Βρογχίτιδα,
• Πνευμονία είτε από τον ιό είτε από δευτερεύουσα λοίμωξη, εξάρσεις άσθματος ή ΧΑΠ.

Στις παραπάνω περιπτώσεις μπορεί να χρειαστεί νοσηλεία.

Διάγνωση

Δεν υπάρχουν διαγνωστικά τεστ τoυ τύπου self test στην κοινότητα. Η διάγνωση γίνεται κυρίως με τη χρήση του film array (δυνατότητα ταυτοποίησης πολλαπλών ιών μέσω επιχρίσματος από τον φάρυγγα ή τη ρινική κοιλότητα). Συνήθως χρησιμοποιείται σε δομές τριτοβάθμιας φροντίδας υγείας ως διαδικασία ταυτοποίησης λοιμώξεων σε εισαγωγή στο νοσοκομείο.

Θεραπευτική αντιμετώπιση

Ο  πρόεδρος της ΕΠΕ, καθηγητής Πνευμονολογίας ΕΚΠΑ, Στέλιος Λουκίδης επισημαίνει ότι δεν υπάρχει ειδική θεραπεία. Η αντιμετώπιση είναι συμπτωματική, με υγρά, αντιπυρετικά, ξεκούραση, αποσυμφορητικά ρινικού βλεννογόνου. «Δεν χορηγούμε αντιβιοτικά διότι τα αντιβιοτικά θεραπεύουν μόνο βακτήρια. Δεδομένου ότι ο HMPV είναι ιός, τα αντιβιοτικά δεν δρουν. Αντιβιοτικά χορηγούνται μόνο για τη θεραπεία τυχόν δευτερογενών λοιμώξεων».

Η πρόληψη, επισημαίνει ο κ. Λουκίδης, αφορά την υγιεινή των χεριών, την κάλυψη της μύτης και του στόματος όταν φτερνίζεστε ή βήχετε. Σκεφτείτε να φοράτε μάσκα εάν είστε άρρωστοι και δεν μπορείτε να αποφύγετε να είστε κοντά σε άλλους. Αποφύγετε να αγγίζετε το πρόσωπο, τα μάτια, τη μύτη και το στόμα σας. Δεν υπάρχει διαθέσιμο εμβόλιο για τον μεταπνευμοϊό. «Τονίζουμε την επικοινωνία και την ενημέρωση του θεράποντα ιατρού και την εγρήγορση εν γένει, όταν επιμένει ο υψηλός πυρετός, εμφανισθεί δυσκολία στην αναπνοή, επιδείνωση άλλων καταστάσεων υγείας που αφορούν συνοδά νοσήματα».

Πηγη: https://virus.com.gr/

Δευτέρα 13/1/2025 14:30

Πρόσκληση για την παρουσίαση από την ΗΔΙΚΑ του ΝΕΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗΣ ΣΥΝΤΑΓΟΓΡΑΦΗΣΗΣ και του ΝΕΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΩΝ ΡΑΝΤΕΒΟΥ

Παρακαλούμε για την ενημέρωση των μελών σας και την συμμετοχή σας, ώστε να υπάρχει δυνατότητα διαλόγου και ερωτήσεων με τους εκπροσώπους της ΗΔΙΚΑ και του ΕΟΠΥΥ.

Για την πρόσκληση πατήστε εδώ και εδώ

Για την εγγραφή σας στην ημερίδα (απαραίτητη για την διαδικτυακή παρακολούθησή της) πατήστε τον παρακάτω σύνδεσμο:

https://events.confio.gr/isa-parousiasi-13-01/

..

(Σάββατο 11/1/2025, 10:00 πμ)

..

επιστολή

ΠΡΟΣ: Υπουργό Υγείας, Αναπληρώτρια Υπουργό Υγείας

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ: Δημοσιογράφους, Ιατρικούς Συλλόγους, μέλη μας Παιδιάτρους

Αξιότιμοι κύριε Υπουργέ Υγείας, κα Αναπληρώτρια,

Ο κοκκύτης αποτελεί μία σοβαρή απειλή για τη δημόσια υγεία, ιδιαίτερα για τα νεογέννητα και τα βρέφη που δεν έχουν ακόμα ολοκληρώσει τον πρωταρχικό τους εμβολιασμό. Παρά τη σημαντική πρόοδο που έχει σημειωθεί μέσω των εμβολιαστικών προγραμμάτων, ο κοκκύτης εξακολουθεί να καταγράφεται παγκοσμίως αλλά και στην Ελλάδα.

Σύμφωνα με τα δεδομένα του ΕΟΔΥ, έως την 1η Δεκεμβρίου, δηλαδή τους πρώτους 11 μήνες του έτους, είχαν καταγραφεί 438 κρούσματα, όταν ολόκληρο το 2023 είχαν καταγραφεί μόλις 9.

Είναι χαρακτηριστικό ότι παρόμοιος αριθμός κρουσμάτων είχε καταγραφεί μέσα σε 16 χρόνια και πιο συγκεκριμένα από το 2004 έως και το 2020, που είχαν δηλωθεί συνολικά 509 κρούσματα κοκκύτη.

Την ίδια στιγμή, τους 11 πρώτους μήνες του 2024 καταγράφηκαν δύο θάνατοι βρεφών κάτω των 2 μηνών από ανεμβολίαστες μητέρες, όπως προκύπτει από στοιχεία που ανακοινώθηκαν σε πρόσφατη ημερίδα του ΕΟΔΥ με θέμα «Επίκαιρα Θέματα Δημόσιας Υγείας».

Το 32,3% των φετινών κρουσμάτων αφορούν βρέφη κάτω του 1 έτους, το 16% παιδιά και εφήβους 10-17 ετών και το 15,6% βρέφη έως 2 μηνών.

Η προστασία των βρεφών και των μικρών παιδιών από τον κοκκύτη απαιτεί τη συμμετοχή όχι μόνο της ιατρικής κοινότητας αλλά και της ευρύτερης κοινωνίας. Τα 438 καταγεγραμμένα κρούσματα, οι θάνατοι και οι νοσηλείες δεν είναι απλώς αριθμοί. Είναι ανθρώπινες ζωές που χάνονται ή κινδυνεύουν εξαιτίας της έλλειψης επαρκών μέτρων προστασίας.

Σας το έχουμε επανειλημμένα τονίσει, αλλά ματαίως. Η αύξηση της εμβολιαστικής κάλυψης, ειδικά στις εγκύους, και ο εμβολιασμός του περιβάλλοντος ενός νεογέννητου, της λεγόμενης “στρατηγικής κουκούλι” (cocooning), αποτελούν από τις πλέον αποτελεσματικές μεθόδους πρόληψης. Πρέπει να σημειωθεί ότι ο ΕΟΔΥ έχει δημοσιοποιήσει σχετική ενημέρωση που συνιστά τον εμβολιασμό του περιβάλλοντος όπου υπάρχουν νεογέννητα ή βρέφη. Ωστόσο, αυτή η προσέγγιση παραμένει ευχολόγιο, καθώς δεν προσφέρει ρεαλιστική λύση στο πρόβλημα του εμβολιασμού των ενηλίκων. Εμείς, ως παιδίατροι, που έχουμε τη δυνατότητα άμεσης επαφής με τους ενήλικες του περιβάλλοντος των νεογέννητων και των βρεφών, μπορούμε να διασφαλίσουμε την άμεση και έγκαιρη εμβολιαστική τους κάλυψη. Με τον τρόπο αυτό, διασφαλίζεται ότι τα άτομα που βρίσκονται σε στενή επαφή με το βρέφος δεν θα αποτελέσουν πηγή μετάδοσης του κοκκύτη.

Ωστόσο, για να μπορέσουμε να ανταποκριθούμε πληρέστερα στον ρόλο μας, είναι απαραίτητο να έχουμε τη δυνατότητα συνταγογράφησης εμβολίων για τους ενήλικες.

Παρότι το αίτημα αυτό έχει τεθεί επανειλημμένα και σε εσάς αλλά και στην Αναπληρώτρια Υπουργό Υγείας, παραμένει ανεξήγητα και παράλογα χωρίς ανταπόκριση. Αυτή η πολιτική όχι μόνο μας εμποδίζει να εκμεταλλευτούμε τη μοναδική μας θέση, αλλά αφήνει και τα βρέφη εκτεθειμένα.

Η ευθύνη για την προστασία της δημόσιας υγείας βαραίνει την Πολιτεία. Ως Υπουργός Υγείας, έχετε την υποχρέωση να λάβετε άμεσα μέτρα για την αντιμετώπιση αυτής της κρίσης. Η υγεία των πολιτών δεν μπορεί να περιμένει. Σας καλούμε να αναλάβετε δράση και να εφαρμόσετε τα εξής:

1. Εθνική εκστρατεία ενημέρωσης για τη σημασία του εμβολιασμού κατά του κοκκύτη.
2. Αύξηση της προσπάθειας για εμβολιασμό των εγκύων στις κατάλληλες εβδομάδες κύησης.
3. Άμεση υιοθέτηση και εφαρμογή του μοντέλου “cocooning” για την προστασία των βρεφών.
4. Παροχή δυνατότητας στους παιδιάτρους να συνταγογραφούν εμβόλια και να εμβολιάζουν τους ενήλικες του περιβάλλοντος των βρεφών.

Είναι πλέον επιτακτική ανάγκη να δράσετε. Κάθε καθυστέρηση αυξάνει τον κίνδυνο για ακόμη περισσότερες ανθρώπινες ζωές. Σας καλούμε να σταθείτε στο ύψος των περιστάσεων και να αποδείξετε έμπρακτα την ευαισθησία σας για τη δημόσια υγεία.

Η έλλειψη πρόληψης μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρές επιπτώσεις, όχι μόνο για την υγεία των παιδιών αλλά και για τη δημόσια υγεία γενικότερα. Εάν το Υπουργείο Υγείας εξακολουθεί να τηρεί αυτή τη συμπεριφορά (που εμείς δεν μπορούμε να αντιληφθούμε), αναλαμβάνει τις ευθύνες για τις τραγικές συνέπειες, που ενδέχεται να προκύψουν, συμπεριλαμβανομένου του κινδύνου (πέρα από τις νοσηλείες και τις εισαγωγές στις ΜΕΝ) ενός ακόμα θανάτου βρέφους.

Παράλληλα, ζητάμε τη στήριξη των δημοσιογράφων (στους οποίους κοινοποιείται η παρούσα επιστολή) στη διάδοση της σημασίας του εμβολιασμού και της στρατηγικής “cocooning”  για την προστασία των παιδιών μας.

Ο Πρόεδρος                                                                                                                                       Ο Γραμματέας

Κωνσταντίνος Ι. Νταλούκας                                                                                                       Ιωάννης Ρίτσας

Ερευνητές ανακάλυψαν μια πολλά υποσχόμενη υποψήφια θεραπεία για τη νόσο Αλτσχάιμερ που προέρχεται από τη γυναικεία φύση

Η επιστημονική πρόταση αξιοποίησης του αίματος της εμμήνου ρύσης ως θεραπευτικής μεθόδου σίγουρα ακούγεται αποκρουστική, εντούτοις ειδικοί υποστηρίζουν ότι οι εκκρίσεις της περιόδου έχουν τη δύναμη να καταπολεμήσουν ποικίλες νευροεκφυλιστικές ασθένειες, συμπεριλαμβανομένης της νόσου Αλτσχάιμερ.

Πέντε χρόνια μετά το ξέσπασμα της πανδημίας COVID-19 που διαμόρφωσε νέες συνθήκες στον τρόπο ζωής μας, το ερώτημα που εγείρεται εύλογα από όλους μας είναι εάν «Είναι ο κόσμος καλύτερα προετοιμασμένος για την επόμενη πανδημία από ό,τι ήμασταν εμείς για την COVID-19;». Ο Γενικός Διευθυντής του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ) Τέντρος Αντανόμ Γκεμπρεγέσους, απαντώντας στο παραπάνω ερώτημα ανέφερε μεταξύ άλλων τα εξής: «Η απάντηση είναι ναι και όχι. Αν η επόμενη πανδημία εμφανιζόταν σήμερα, ο κόσμος θα εξακολουθούσε να αντιμετωπίζει μερικές από τις ίδιες αδυναμίες. Όμως ο κόσμος έχει πάρει επίσης πολλά και οδυνηρά μαθήματα από την πανδημία και έχει κάνει σημαντικά βήματα για να ενισχύσει την άμυνά του ενάντια σε επιδημίες και πανδημίες». Αναφερόμενος στα μέτρα που έχει πάρει ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας για να ενισχύσει τις χώρες σε αυτή τους την προσπάθεια επισήμανε τα εξής: Το Ταμείο για την αντιμετώπιση των πανδημιών της Παγκόσμιας Τράπεζας, το οποίο συστάθηκε το 2022, έχει εγκρίνει μέχρι σήμερα χρηματοδότηση ύψους 885 εκατομμυρίων δολαρίων, που διατίθεται για σχεδόν 50 έργα σε 75 χώρες.Αναφέρθηκε επίσης στο νέο κέντρο του ΠΟΥ για την πρόληψη των πανδημιών, στο Βερολίνο, με στόχο τη συλλογή πληροφοριών για τον καλύτερο εντοπισμό και τον περιορισμό των απειλών. Παράλληλα ένα κέντρο μεταφοράς τεχνολογίας για εμβόλια mRNA εγκαινιάστηκε στη Νότια Αφρική το 2023 με την υποστήριξη κυρίως του ΠΟΥ, ενώ το 2022 συστάθηκε ένα παγκόσμιο κέντρο εκπαίδευσης για τη βιοκατασκευή στη Νότια Κορέα με στόχο την ενίσχυση της τοπικής φαρμακευτικής παραγωγής.

πΗΓΗ:HealthDaily

Επικαιροποίηση διαδικασιών για βελτιωμένη πρόσβαση σε υπηρεσίες υγείας
Στις 18 Δεκεμβρίου 2024, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) προχώρησε σε προεπιλογή του πρώτου διαγνωστικού τεστ για ανεπάρκεια γλυκόζης-6-φωσφορικής αφυδρογονάσης (G6PD), το οποίο μπορεί να βοηθήσει στην ασφαλή παροχή θεραπειών που συνιστώνται από τον ΠΟΥ για την πρόληψη της υποτροπής της ελονοσίας.Η προεπιλογή αυτού του διαγνωστικού τεστ σηματοδοτεί ένα σημαντικό ορόσημο όσον αφορά την ασφαλή και αποτελεσματική θεραπείας της ελονοσίας P. vivax, επιβεβαιώνοντας την αφοσίωση του ΠΟΥ στη διασφάλιση της δίκαιης πρόσβασης σε θεραπείες που σώζουν ζωές παγκοσμίως. Περίπου 500.000 άνθρωποι πεθαίνουν κάθε χρόνο από ελονοσία, οι περισσότεροι από τους οποίους είναι παιδιά. Μετά την προεπιλογή αυτού του τεστ από τον ΠΟΥ ακολούθησε η έγκριση στις αρχές Δεκεμβρίου, δύο νέων προϊόντων ταφενοκίνης για την πρόληψη της υποτροπιάζουσας ελονοσίας P. vivax, θεραπευτικές ουσίες που συνιστώνται στις επικαιροποιημένες κατευθυντήριες οδηγίες του ΠΟΥ για την ελονοσία, που κυκλοφόρησαν λίγες ημέρες νωρίτερα, στα τέλη Νοεμβρίου.Αυτές οι ενέργειες του ΠΟΥ αντικατοπτρίζουν την πρόσφατη υιοθέτηση από τον Οργανισμό διαδικασιών για δύο βασικές λειτουργίες: την ανάπτυξη συστάσεων για βασικά προϊόντα υγείας και την επίβλεψη της προεπιλογής τους.Ενώ αυτές οι διαδικασίες παραμένουν εντελώς ανεξάρτητες, η ευθυγράμμισή τους στοχεύει στη σημαντική μείωση του χρόνου που απαιτείται για τη μεταφορά ζωτικής σημασίας προϊόντων υγείας σε χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος. Αυτή η βελτιωμένη προσέγγιση υπογραμμίζει τη δέσμευση του ΠΟΥ για τη βελτίωση της παγκόσμιας ισότητας στην υγεία, επιταχύνοντας την πρόσβαση σε προϊόντα που σώζουν ζωές. Η ελονοσία P. vivax είναι ενδημική σε όλες τις Περιφέρειες της ΠΟΥ εκτός από την Ευρωπαϊκή Περιφέρεια, με περίπου 9,2 εκατομμύρια κρούσματα να εμφανίζονται το 2023. Το P. vivax είναι το κυρίαρχο παράσιτο της ελονοσίας στις περισσότερες χώρες εκτός της υποσαχάριας Αφρικής. Η ανεπάρκεια G6PD, μια γενετική πάθηση, επηρεάζει περισσότερους από 500 εκατομμύρια ανθρώπους. Ενώ οι περισσότεροι άνθρωποι δεν γνωρίζουν την ανεπάρκειά τους στο G6PD και περνούν τη ζωή τους χωρίς να υποφέρουν από παρενέργειες, ορισμένα φάρμακα που χορηγούνται για την πρόληψη της υποτροπής της ελονοσίας που προκαλείται από το P. vivax μπορεί να οδηγήσουν σε οξεία αιμόλυση (καταστροφή ερυθρών αιμοσφαιρίων). Χωρίς προσβάσιμο και αξιόπιστο τεστ G6PD, ήταν δύσκολο να παρέχουμε με ασφάλεια θεραπείες κατά της υποτροπής, περιορίζοντας την ευρεία χρήση αυτής της αποτελεσματικής θεραπείας.«Η προεπιλογή αυτού του τεστ G6PD για ασθενείς με ελονοσία P. vivax μπορεί να βοηθήσει τις χώρες να βελτιώσουν την πρόσβαση στις απαραίτητες δοκιμές διασφάλισης ποιότητας, επιτρέποντας την ασφαλή και αποτελεσματική θεραπεία και πρόληψη αυτού του τύπου υποτροπιάζουσας ελονοσίας», δήλωσε ο Δρ Yukiko Nakatani, Βοηθός Γενικός Διευθυντής του ΠΟΥ για την Πρόσβαση σε Φάρμακα και Προϊόντα Υγείας. «Ενθαρρύνουμε την υποβολή αιτήσεων και για επιπλέον προϊόντα που θα διευρύνουν την γκάμα των αποτελεσματικών διαγνωστικών εργαλείων που θα διατίθενται σε χώρες που έχουν ανάγκη».

Πηγη:HealthDaily

Και απαιτούν μεγαλύτερη συμμετοχή στη λήψη αποφάσεων θεραπείας
Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός για τον Καρκίνο του Πνεύμονα (LuCE) παρουσίασε στις 28 Νοεμβρίου 2024 την 9η Έκθεση LuCE, με τίτλο «Ενδυναμώνουμε τις φωνές των ανθρώπων που έχουν επηρεαστεί από τον καρκίνο του πνεύμονα στην Ευρώπη: γνώση και συμμετοχή στις αποφάσεις» με οικοδεσπότη τον κ. Vytenis Povilas Andriukaitis. Η Ελλάδα ήταν μία από τις 34 χώρες της ευρωπαϊκής περιφέρειας που συμμετείχαν στην παραπάνω έρευνα. Καταγράφηκαν συνολικά 172 απαντήσεις από Έλληνες συμμετέχοντες. Η FairLife L.C.C., ως ενεργό μέλος του LuCE, ανέλαβε και φέτος να κοινοποιήσει στην Ελλάδα την 9η έκθεση του Ευρωπαϊκού φορέα. Η συλλογή δεδομένων έγινε μέσω online έρευνας που συμπληρώθηκε από τους συμμετέχοντες (από τις 24 Μαΐου έως τις 7 Ιουλίου 2024). Η έρευνα συμπληρώθηκε από 2.040 συμμετέχοντες (1.432 άτομα με καρκίνο του πνεύμονα και 608 φροντιστές) σε 34 χώρες της Ευρωπαϊκής Περιφέρειας του ΠΟΥ και αποκαλύπτει μια ανησυχητική έλλειψη ευαισθητοποίησης και κατανόησης σχετικά με τον καρκίνο του πνεύμονα μεταξύ των ανθρώπων που επηρεάζονται από την ασθένεια. Μεταξύ των κύριων πορισμάτων της έκθεσης είναι τα εξής:
• Πριν την διάγνωση, το 55,3% των ατόμων που διαγνώστηκαν με καρκίνο του πνεύμονα δεν είχαν επίγνωση του κινδύνου που διέτρεχαν να νοσήσουν (καθόλου/ ελάχιστα).
• Παρόλο που το 82,8% των συμμετεχόντων αναγνώρισε το κάπνισμα ως παράγοντα κινδύνου, μόνο ένα μικρό ποσοστό ήταν ενήμερο για άλλους παράγοντες, όπως το ραδόνιο (17,1%), η ακτινοβολία (21,5%), ο αμίαντος (34,8%) και οι περιβαλλοντικοί ρύποι (38,5%).
• Συνολικά, το 65,1% των ατόμων καθυστέρησε να αναζητήσει ιατρική βοήθεια μετά την εμφάνιση συμπτωμάτων, με 4 στους 10 να δηλώνουν ότι δεν αναγνώρισαν τα συμπτώματα του καρκίνου του πνεύμονα (46,5%) ή τα απέδωσαν λανθασμένα σε άλλες ασθένειες (42,9%).
• Ένα τέταρτο των συμμετεχόντων ανέφερε πως είχε περιορισμένη γνώση σχετικά με τη νόσο (28,8%), ότι δεν ήταν ενημερωμένοι για τους βιοδείκτες (22,2%) ή ότι δεν κατανοούσαν πλήρως την πρόγνωση (24,2%).
• Η πλειονότητα των συμμετεχόντων (89,2%) θεώρησε την ενημέρωση εξαιρετικά σημαντική. Παρόλα αυτά, το 40,2% ανέφερε ότι δεν έλαβε επαρκείς πληροφορίες, ενώ το 28,9% δήλωσε ότι δεν κατανόησε πλήρως τις πληροφορίες που του δόθηκαν.
• Το ένα τρίτο των συμμετεχόντων δεν αξιολόγησε θετικά την επικοινωνία του με την ομάδα υγειονομικής περίθαλψης, επικαλούμενοι τον περιορισμένο χρόνο για τη διαβούλευση (50,9%) και τις ανεπαρκείς επικοινωνιακές ικανότητες (41,7%).
• Εννέα στους δέκα αναζήτησαν πληροφορίες για θέματα υγείας εκτός του συστήματος υγειονομικής περίθαλψης, ενώ 1 στους 4 είτε δεν βρήκε καμία πληροφορία είτε διαπίστωσε ότι οι πληροφορίες που βρήκε ήταν ανακριβείς.
• Σχεδόν όλοι οι συμμετέχοντες συμφώνησαν ότι η άποψή τους θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη κατά τη διαδικασία λήψης αποφάσεων (98,0% των ασθενών και 91,5% των φροντιστών).
• Ωστόσο, μόλις το 49,3% δήλωσε ότι συμμετείχε σε σημαντικό βαθμό στην παραπάνω διαδικασία, ενώ μόνο το 55,9% ένιωσε ότι η άποψη του είχε ληφθεί υπόψη.

Πηγη;HealthDaily

Αποτελέσματα νέας μελέτης
Οι ενδείξεις για τα λεγόμενα GLP-1 ανάλογα και αγωνιστές των υποδοχέων συνεχίζουν να αυξάνονται με τα αποτελέσματα νέας μελέτης να τα συνδέουν και με λιγότερες χειρουργικές επιπλοκές. Συγκεκριμένα η μελέτη έδειξε ότι τα άτομα με διαβήτη είχαν λιγότερες επιπλοκές μετά από χειρουργική επέμβαση εάν διαχειρίζονταν τη νόσο τους με φάρμακα αγωνιστές των υποδοχέων GLP-1 όπως η τιρζεπατίδη και η σεμαγλουτίδη. Ασθενείς με διαβήτη που έπαιρναν τιρζεπατίδη ή σεμαγλουτίδη, παρουσίασαν 12% χαμηλότερα ποσοστά επαναεισαγωγής στο νοσοκομείο μετά από χειρουργική επέμβαση, 29% χαμηλότερα ποσοστά να ανοίξει το τραύμα τους και 56% χαμηλότερες πιθανότητες δημιουργίας θρόμβων στο σημείο της επέμβασης σε σχέση με ασθενείς που δεν χρησιμοποιούσαν αυτά τα φάρμακα, ανέφεραν ερευνητές στο Annals of Surgery. Οι κίνδυνοι αιμορραγίας και λοιμώξεων ήταν παρόμοιοι ανεξάρτητα από το αν οι ασθενείς έπαιρναν φάρμακα GLP-1. Τα ευρήματα προήλθαν από ιατρικά αρχεία σε 35.020 επεμβάσεις που πραγματοποιήθηκαν σε 13.129 ασθενείς με διαβήτη μεταξύ Φεβρουαρίου 2020 και Ιουλίου 2023, οι μισοί από τους οποίους έπαιρναν φάρμακα GLP-1. Όλοι οι ασθενείς αντιμετώπιζαν παρόμοιους παράγοντες κινδύνου για επιπλοκές, σύμφωνα με την έκθεση. Η μελέτη δεν δείχνει ότι τα GLP-1 απέτρεψαν τις επιπλοκές, αλλά δείχνει πιθανά οφέλη. «Αυτά τα ευρήματα
από τόσο μεγάλο αριθμό ασθενών και επεμβάσεων δείχνουν ότι η λήψη αυτών των φαρμάκων όχι μόνο δεν επιδεινώνει τις συνολικές μετεγχειρητικές επιπλοκές αλλά μπορεί ακόμη και να μειώσει την πιθανότητα εμφάνισης ορισμένων από αυτές», δήλωσε ο επικεφαλής της μελέτης Δρ. Jason Spector.

Πηγη:HealthDaily