Συντάκτης: grammateia

Η Ι.Φ.Ε.Τ ΜΑΕ συνεχίζει την πολιτική εξωστρέφειας, πάντα με το βλέμμα στην καινοτομία, καθώς αποτελεί το βραχίονα του Ε.Ο.Φ. και του Υπουργείου Υγείας που στηρίζει τον Έλληνα πολίτη με τις πιο καινοτόμες φαρμακευτικές θεραπείες.

Η ΙΦΕΤ Μ.Α.Ε. (Ινστιτούτο Φαρμακευτικής Έρευνας και Τεχνολογίας) συμμετέχει στην 88η Δ.Ε.Θ. με αυτόνομο χώρο, εντός του 14ου περιπτέρου, όπου και φιλοξενείται το Υπουργείο Υγείας. Το Σάββατο 7 Σεπτεμβρίου, πραγματοποιήθηκε Συνάντηση Εργασίας, μεταξύ της Διοίκησης του Ι.Φ.Ε.Τ. και συγκεκριμένα, της Διευθύνουσας Συμβούλου, κυρίας Ελευθερίας Τοκατλίδη, της Προέδρου, κυρίας Νάντιας Παπακώστα, καθώς και μελών του Δ.Σ., με τις πρυτανικές αρχές του Αριστοτέλειου Παν/μίου, εντός της Δ.Ε.Θ.

Σκοπός της συνάντησης ήταν η επιβεβαίωση της πρόθεσης σύναψης μνημονίου συνεργασίας μεταξύ του Ερευνητικού Εργαστηρίου του Ινστιτούτου και του ΑΠΘ, με στόχο την αξιοποίηση της ακαδημαϊκής
έρευνας στην φαρμακοβιομηχανία. Το A.Π.Θ. εκπροσώπησαν ο Πρύτανης, κύριος Χαράλαμπος Φείδας και ο αντιπρύτανης Έρευνας και Καινοτομίας, κύριος Κυριάκος Υάκινθος. Στη Συνάντηση είχαμε την τιμή να παραβρεθούν ο Υπουργός Υγείας, κύριος Άδωνις Γεωργιάδης και ο Γ.Γ. Στρατηγικού Σχεδιασμού του Υπ. Υγείας, κύριος Άρης Αγγελής.

Η Ι.Φ.Ε.Τ ΜΑΕ συνεχίζει την πολιτική εξωστρέφειας, πάντα με το βλέμμα στην καινοτομία, καθώς αποτελεί το βραχίονα του Ε.Ο.Φ. και του Υπουργείου Υγείας που στηρίζει τον Έλληνα πολίτη με τις πιο καινοτόμες φαρμακευτικές θεραπείες, παρακολουθώντας στενά τις παγκόσμιες εξελίξεις στην φαρμακοβιομηχανία.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Την τελευταία δεκαετία, το παγκόσμιο τοπίο των κοσμητικών θεραπειών έχει εξελιχθεί λόγω της επιρροής των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, των τεχνολογικών εξελίξεων, των μεταβαλλόμενων πολιτιστικών κανόνων και τάσεων και της αυξανόμενης προσβασιμότητας. Καθώς το ενδιαφέρον για τη βελτίωση της φυσικής εμφάνισης αυξάνεται, οι αισθητικές επεμβάσεις έχουν γίνει μέρος ρουτίνας της προσωπικής φροντίδας για εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο.

H έρευνα που πραγματοποιήθηκε αναδεικνύει τις τάσεις αναζήτησης στο Google που σχετίζονται με τις κοσμητικές θεραπείες σε 70 από τις πιο ανεπτυγμένες χώρες του κόσμου, όπως κατατάχθηκαν από τον Δείκτη Ανθρώπινης Ανάπτυξης (HDI). Σε αυτές τις χώρες περιλαμβάνεται και η Ελλάδα.

Η ανάλυση των αποτελεσμάτων αποκάλυψε μια σαφή στροφή προς τις μη επεμβατικές διαδικασίες, με τις θεραπείες κολλαγόνου να πρωτοστατούν παγκοσμίως.

Οι θεραπείες κολλαγόνου είναι η κορυφαία επιλογή παγκοσμίως και στην Ελλάδα.

Ένα από τα πιο εντυπωσιακά ευρήματα είναι η αυξανόμενη δημοτικότητα των θεραπειών κολλαγόνου, ενώ και στην Ελλάδα είναι η πιο δημοφιλής παρέμβαση. Το κολλαγόνο, μια κρίσιμη πρωτεΐνη που διατηρεί τη δομική ακεραιότητα του δέρματος, των αρθρώσεων, των οστών και των εσωτερικών οργάνων, έχει αυξηθεί σε δημοτικότητα λόγω του πιθανού ρόλου που διαδραματίζει στην ενίσχυση της ελαστικότητας του δέρματος και της συνολικής εμφάνισης.

Οι θεραπείες κολλαγόνου ήταν η αισθητική διαδικασία που αναζητήθηκε περισσότερο σε 38 από τις 70 χώρες που αναλύθηκαν, αντιπροσωπεύοντας πάνω από το 54% όλων των αναζητήσεων. Συνολικά, οι θεραπείες κολλαγόνου εμφανίστηκαν 58 φορές στις κατατάξεις αναζήτησης στην πρώτη, δεύτερη και τρίτη θέση, υπογραμμίζοντας το ευρύ ενδιαφέρον τους παγκοσμίως, ενώ το ίδιο ισχύει και για την Ελλάδα.

Η πλαστική χειρουργική είναι ακόμα στη μόδα

Παρά την αύξηση της δημοτικότητας των μη επεμβατικών εναλλακτικών λύσεων, η πλαστική χειρουργική εξακολουθεί να παραμένει μια δημοφιλής επιλογή.

Η πλαστική χειρουργική ήταν η κατηγορία με τις περισσότερες αναζητήσεις σε 23 από τις 70 χώρες που αναλύθηκαν, αντιπροσωπεύοντας περίπου το 33% των κορυφαίων αναζητήσεων, με πιο δημοφιλείς επεμβάσεις τη ρινοπλαστική (δημοφιλής σε 15 χώρες), την αυξητική στήθους (κατάταξη σε 10 χώρες) και τη λιποαναρρόφηση (7 αναφορές).

Η άνοδος των ενέσιμων θεραπειών

Οι ενέσιμες θεραπείες, ιδιαίτερα το Botox και το υαλουρονικό οξύ έχουν αυξηθεί σημαντικά σε δημοτικότητα, αντανακλώντας μια παγκόσμια στροφή προς λιγότερο επεμβατικές διαδικασίες.

Το ενδιαφέρον για το Botox, μια νευροτοξική πρωτεΐνη που είναι γνωστή για την εξομάλυνση των ρυτίδων και των λεπτών γραμμών κατά την ένεση, είναι εμφανές σε 18 χώρες, καθιστώντας την τρίτη πιο δημοφιλή κοσμητική θεραπεία στην ανάλυση.

Εν τω μεταξύ, οι θεραπείες με υαλουρονικό οξύ, που χρησιμοποιούνται κυρίως για να προσθέσουν όγκο και ενυδάτωση στο δέρμα, εμφανίστηκαν 16 φορές σε όλες τις κατατάξεις.

Σε χώρες όπως το Ισραήλ, η Μάλτα και η Γεωργία, η προτίμηση για μπότοξ και υαλουρονικό οξύ έναντι άλλων θεραπειών υπογραμμίζει το ευρύτερο ενδιαφέρον του πληθυσμού για τη διατήρηση της νεανικής εμφάνισης.

Το αυξανόμενο ενδιαφέρον για αυτές τις θεραπείες μπορεί επίσης να υπογραμμίσει την αυξανόμενη ζήτηση για μικρές αισθητικές προσαρμογές που μπορούν να πραγματοποιηθούν γρήγορα με ελάχιστη διακοπή της καθημερινής ρουτίνας.

Η τοπική κουλτούρα συνεχίζει να διαμορφώνει τα πρότυπα ομορφιάς

Η βλεφαροπλαστική, είναι κατά κύριο λόγο περιζήτητη σε περιοχές όπου ένα πιο καθορισμένο σχήμα ματιών, όπως τα διπλά βλέφαρα, θεωρείται πρότυπο ομορφιάς. Αν και η βλεφαροπλαστική δεν κυριάρχησε στις αναζητήσεις σε πολλές χώρες, ήταν ιδιαίτερα δημοφιλής σε χώρες όπως η Ελβετία, η Ολλανδία, η Ιαπωνία και το Χονγκ Κονγκ.

Η ρινοπλαστική, κοινώς γνωστή ως επέμβαση μύτης, είναι μια από τις πιο δημοφιλείς χειρουργικές επεμβάσεις παγκοσμίως, που εμφανίζεται 15 φορές στην ανάλυσή μας. Το ενδιαφέρον είναι ιδιαίτερα έντονο στη Λευκορωσία και τη Ρωσία, το Μεξικό, τη Νότια Κορέα και περιοχές της Μέσης Ανατολής, συμπεριλαμβανομένου του Ισραήλ, της Σαουδικής Αραβίας και της Τουρκίας.

Σε παγκόσμιο επίπεδο, το ενδιαφέρον για τη λιποαναρρόφηση ήταν εμφανές σε 7 χώρες, ενώ η κοιλιοπλαστική ήταν από τις πιο περιζήτητες επεμβάσεις σε 4 χώρες, ιδιαίτερα στην Κεντρική και Νότια Αμερική. Είναι ενδιαφέρον ότι τα ερωτήματα σχετικά με τα εμφυτεύματα στήθους ήταν διαδεδομένα σε 10 τοποθεσίες, ιδίως όλες στην Ευρώπη.

Αντίθετα, οι Σκανδιναβικές χώρες όπως η Νορβηγία, η Δανία και η Σουηδία προτιμούν έντονα τις μη χειρουργικές θεραπείες όπως η θεραπεία με κολλαγόνο και το μπότοξ, αντανακλώντας πολιτιστικές αξίες που ευνοούν τη φυσική ομορφιά και τις λεπτές βελτιώσεις. Στον αντίποδα, οι πιο δραματικές μεταμορφώσεις προτιμώνται σε περιοχές όπως η Νότια Αμερική και η Ανατολική Ασία.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Tι προκύπτει από τα δεδομένα μελέτης που πραγματοποιήθηκε στην Κίνα.

Όχι μόνο η λοίμωξη της μητέρας από ηπατίτιδα Β συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο συγγενών καρδιακών ανωμαλιών στο παιδί. Οι μόλυνση και του πατέρα με τον ιό της ηπατίτιδας Β (HBV) πριν από τη σύλληψη σχετίζονται επίσης με αυξημένο κίνδυνο για την υγεία της καρδιάς των απογόνων, όπως δείχνουν τα δεδομένα μελέτης από την Κίνα που δημοσιεύονται στο “JAMA Pediatrics”.

Η επικεφαλής της μελέτης Ying Yang από το Εθνικό Ερευνητικό Κέντρο Οικογενειακού Προγραμματισμού στο Πεκίνο και οι συνεργάτες της ανέλυσαν δεδομένα από περισσότερα από 3 εκατομμύρια παντρεμένα ζευγάρια που συμμετείχαν στο κινεζικό Εθνικό Πρόγραμμα Δωρεάν Προληπτικού Ελέγχου για τη Σύλληψη (NFPCP) από το 2010-2018.

Συμπεριλήφθηκαν άνδρες των οποίων οι σύζυγοι ήταν μεταξύ 20 και 49 ετών, δεν είχαν HBV λοίμωξη και έμειναν έγκυες εντός ενός έτους από την εξέταση του NFPCP. Στην μελέτη κοόρτης, οι άνδρες με και χωρίς λοίμωξη από ηπατίτιδα Β αντιστοιχήθηκαν 1:4. Το 0,025% των ζευγαριών είχαν παιδιά με συγγενείς καρδιοπάθειες

Η κατάσταση μόλυνσης προσδιορίστηκε με ορολογικούς δείκτες HBV

Προκειμένου να προσδιοριστεί η κατάσταση λοίμωξης, οι άνδρες και οι γυναίκες εξετάστηκαν για διάφορους ορολογικούς δείκτες HBV: (HBsAb), το αντιγόνο επιφανείας της ηπατίτιδας Β (HBsAg), το αντίσωμα πυρήνα της ηπατίτιδας Β (HBcAb), το αντίσωμα του φακέλου της ηπατίτιδας Β (HBeAb) και το αντιγόνο του φακέλου της ηπατίτιδας Β (HBeAg).

Οι ερευνητές διέκριναν μεταξύ προηγούμενης λοίμωξης από HBV (HBsAg και HBeAg αρνητικά) και νέας λοίμωξης από HBV (HBsAg θετικό).

Εάν όλοι οι δείκτες ορού ήταν αρνητικοί, οι συμμετέχοντες στη μελέτη κατηγοριοποιήθηκαν ως ευαίσθητοι στη μόλυνση. Όσοι είχαν εμβολιαστεί κατά του HBV θεωρήθηκαν άνοσοι (HBsAg, HBcAb, HBeAg και HBeAb αρνητικοί, αλλά HBsAb θετικοί).

Η προηγούμενη λοίμωξη HBV στον πατέρα ήταν σημαντική

Η προηγούμενη λοίμωξη HBV στον πατέρα συσχετίστηκε ανεξάρτητα με υψηλότερο κίνδυνο συγγενούς καρδιοπάθειας στο παιδί. Ακόμη και όταν ελήφθη υπόψη η ανοσολογική κατάσταση HBV της μητέρας, αυτό δεν άλλαξε τα αποτελέσματα.

Σε σύγκριση με τα παντρεμένα ζευγάρια στα οποία ο άνδρας δεν είχε μολυνθεί και η γυναίκα ήταν ευαίσθητη, τα παιδιά παντρεμένων ζευγαριών με άνδρες που είχαν προηγουμένως μολυνθεί από τον HBV είχαν συγκριτικά αυξημένο κίνδυνο συγγενών καρδιοπαθειών, ανεξάρτητα από το αν οι γυναίκες είχαν ευαίσθητη ανοσολογική κατάσταση.

Χρόνια ηπατίτιδα Β και D: Δοκιμάζονται αντισώματα για τη θεραπεία

Οι ερευνητές διαπίστωσαν σημαντικά υψηλότερο κίνδυνο συγγενών καρδιοπαθειών στα παιδιά σε παντρεμένα ζευγάρια με πρόσφατα μολυσμένους άνδρες και γυναίκες με ανοσία. Αντίθετα, δεν υπήρχε διαφορά στον κίνδυνο σε ζευγάρια με πρόσφατα μολυσμένους άνδρες και ευαίσθητες γυναίκες . Δεν παρατηρήθηκαν αλληλεπιδράσεις μεταξύ της ανοσολογικής κατάστασης της μητέρας και της πατρικής HBV λοίμωξης.

“Σε αυτή τη μελέτη κοόρτης, η HBV λοίμωξη του πατέρα πριν από τη σύλληψη συσχετίστηκε με τον κίνδυνο συγγενούς καρδιοπάθειας του παιδιού”, γράφουν οι ερευνητές. “Ως εκ τούτου, τόσο οι γυναίκες όσο και οι άνδρες που επιθυμούν να αποκτήσουν παιδιά θα πρέπει να λαμβάνουν συμβουλές σχετικά με την προστασία από τη μόλυνση HBV.

Πηγές:
JAMA Pediatrics

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Oσοι είχαν διαγνωστεί με καρκίνο παρέμεναν σε αυξημένο κίνδυνο να εμφανίσουν νέα επεισόδια άγχους και κατάθλιψης βραχυπρόθεσμα αλλά και περισσότερα από 5 χρόνια μετά τη διάγνωση.

Άνθρωποι που έχουν διαγνωστεί με καρκίνο αντιμετωπίζουν αυξημένο κίνδυνο προβλημάτων ψυχικής υγείας ακόμα και 5 χρόνια μετά τη διάγνωση, αναφέρει μεγάλης κλίμακας μελέτη σε Βρετανούς ασθενείς.

Οι τάσεις ποίκιλλαν ανάλογα με το είδος καρκίνου, με σημαντικά αυξημένο κίνδυνο αυτοκτονίας και μη μοιραίων αυτοτραυματισμών σε ορισμένα είδη καρκίνου με φτωχή επιβίωση, όπως πνεύμονα και παγκρέατος.

Η μελέτη πραγματοποιήθηκε από το London School of Hygiene & Tropical Medicine (LSHTM) και δημοσιεύτηκε στο eClinical Medicine.

Αναλύθηκαν στοιχεία 853.177 ενηλίκων που διαγνώστηκαν με καρκίνο μεταξύ 1998 και  2018 και 8.106.643 ανθρώπων χωρίς καρκίνο.

Η ανάλυση εστίασε στους 20 πιο κοινούς καρκίνους. Στοματικής κοιλότητας, παχέος εντέρου, ήπατος, στομάχου, οισοφάγου, παγκρέατος, πνεύμονα, μαστού, τραχήλου, ενδομητρίου, ωοθηκών, προστάτη, νεφρών, κύστης, ΚΝΣ, θυρεοειδούς, λέμφωμα non-Hodgkin, λευχαιμία, πολλαπλό μυέλωμα και μελάνωμα.

Οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι όσοι είχαν διαγνωστεί με καρκίνο παρέμεναν σε αυξημένο κίνδυνο να εμφανίσουν νέα επεισόδια άγχους και κατάθλιψης βραχυπρόθεσμα αλλά και περισσότερα από 5 χρόνια μετά τη διάγνωση σε σύγκριση με ανθρώπους που δεν είχαν καρκίνο.

Οι κίνδυνοι αρνητικών επιπτώσεων στην ψυχική υγεία γενικά ήταν υψηλότεροι για ανθρώπους με είδη καρκίνου που έχουν φτωχότερη πρόγνωση. Άνθρωποι με μελάνωμα είχαν περίπου 10-20% αυξημένο κίνδυνο άγχους και κατάθλιψης ενώ ασθενείς με καρκίνο πνεύμονα είχαν σχεδόν τριπλάσιες πιθανότητες να εμφανίσουν άγχος και κατάθλιψή σε σύγκριση με ανθρώπους χωρίς καρκίνο.

Η χρήση αγχολυτικών και αντικαταθλιπτικών ήταν σταθερά υψηλότερη σε ανθρώπους με καρκίνο τα 10 χρόνια μετά τη διάγνωση, για τους περισσότερους καρκίνους.

Από τα 20 είδη καρκίνου που μελετήθηκαν εντοπίστηκαν 17 είδη καρκίνου λόγω των οποίων ήταν πιο πιθανό κάποιος να αυτοτραυματιστεί και 8 για τους οποίους ήταν πιο πιθανό να αυτοκτονήσει κάποιος σε σύγκριση με παρόμοιους ανθρώπους χωρίς καρκίνο.

Οι ερευνητές αναγνωρίζουν ορισμένους περιορισμούς στην έρευνα, για παράδειγμα υπήρχαν λίγα ή καθόλου στοιχεία για τα οικονομικά, την απασχόληση και την εκπαίδευση.

Πηγές:
eClinical Medicine.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Η μελέτη, στο Jama Network Open, ανέλυσε τους οσφρητικούς βολβούς 15 αποβιωσάντων.

Πρόσφατη μελέτη εντόπισε μικροπλαστικά στους οσφρητικούς λοβούς -τα κέντρα όσφρησης- του ανθρώπινου εγκέφαλου.

Η μελέτη αποκάλυψε ότι αυτά τα μικροσκοπικά επιπλέοντα μικροπλαστικά στον αέρα εισχωρούσαν στον εγκέφαλο, πιθανώς μέσω της αναπνοής.

Η μελέτη, στο Jama Network Open, ανέλυσε τους οσφρητικούς βολβούς 15 αποβιωσάντων  και ανακάλυψε την παρουσία μικροπλαστικών στους οσφρητικούς λοβούς 8 από αυτούς.

Οι ερευνητές σημείωσαν ότι η παρουσία των μικροπλαστικών στον οσφρητικό βολβό υποδεικνύει την οσφρητική οδό ως πιθανή πύλη εισόδου για τα μικροπλαστικά στον εγκέφαλο, υπογραμμίζοντας την ανάγκη για περαιτέρω έρευνα στη νευροτοξική επίδραση και τις επιπτώσεις της στην υγεία.

Οι ερευνητές εντόπισαν 16 σωματίδια συνθετικών πολυμερών και ινών στους 8 από τους 15 αποβιώσαντες, που κυμαίνονταν από 1-4 μικροπλαστικά ανα οσφρητικό βολβό.

Δεδομένης της πιθανής νευροτοξικής επίδρασης που προκαλείται από τα μικροπλασιτκά στον εγκέφαλο και της ευρείας μόλυνσης του περιβάλλοντος με πλαστικά, τα αποτελέσματα θα πρέπει να εγείρουν ανησυχίες στο πλαίσιο της αυξανόμενης εμφάνισης νευροεκφυλιστικών νόσων.

Με πολύ μικρότερα νανοπλασιτκά να εισχωρούν στο σώμα με μεγαλύτερη ευκολία, το συνολικό επίπεδο των σωματιδίων πλαστικών μπορεί ενδεχομένως να είναι πολύ υψηλότερο. Το ανησυχητικό είναι η ικανότητα τέτοιων σωματιδίων να εσωτερικεύεται από τα κύτταρα και να αλλάζει ο τρόπος λειτουργίας του σώματος, δήλωσε η Thais Mauad, του University of Sao Paolo.

Πηγές:
Jama Network Open,

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Πόσοι άνθρωποι μπορεί να πεθάνουν από λοιμώξεις με ανθεκτικά στα αντιβιοτικά μικρόβια έως το 2050.

Μέχρι το 2050, περισσότεροι από 39 εκατομμύρια άνθρωποι παγκοσμίως θα μπορούσαν να πεθάνουν από λοιμώξεις με μικρόβια ανθεκτικά στα αντιβιοτικά, ενώ τα παθογόνα αυτά θα μπορούσαν να παίξουν τουλάχιστον ρόλο σε άλλους 169 εκατομμύρια θανάτους.

Αυτό είναι το συμπέρασμα μιας ολοκληρωμένης μελέτης για τους αντιμικροβιακούς παράγοντες. Ένας βασικός λόγος για την αύξηση της ανθεκτικότητας είναι η υπερβολική και ακατάλληλη χρήση αντιβιοτικών στην ανθρώπινη ιατρική και κτηνιατρική.

Οποιαδήποτε χρήση μπορεί να οδηγήσει στον πολλαπλασιασμό ανθεκτικών βακτηρίων, καθώς αυτά στη συνέχεια έχουν πλεονέκτημα επιβίωσης. Η δυνατότητα αξιολόγησης των μελλοντικών εξελίξεων είναι ζωτικής σημασίας για τη λήψη αντιμέτρων που θα σώσουν ζωές, δήλωσε ο Mόζεν Ναγκαβί από το Πανεπιστήμιο της Ουάσινγκτον, ένας από τους πρώτους συγγραφείς της μελέτης.

Η ερευνητική ομάδα με επικεφαλής τον Κρίστοφερ Μάρεϊ από το Πανεπιστήμιο της Ουάσινγκτον στο Σιάτλ χρησιμοποίησε 520 εκατομμύρια σύνολα δεδομένων για να απεικονίσει σε ένα υπολογιστικό μοντέλο την ανάπτυξη της ανθεκτικότητας στα αντιβιοτικά κατά την περίοδο από το 1990 έως το 2021.

Αυτό χρησιμοποιήθηκε στη συνέχεια ως βάση για μια πρόβλεψη για τα επόμενα χρόνια, η οποία παρουσιάζεται στο επιστημονικό περιοδικό “The Lancet”.

Το μοντέλο των ερευνητών έδειξε επίσης μια πιθανή θετική εξέλιξη: η καλύτερη θεραπεία των σοβαρών λοιμώξεων και η βελτιωμένη πρόσβαση στα αντιβιοτικά θα μπορούσαν να αποτρέψουν 92 εκατομμύρια θανάτους μεταξύ 2025 και 2050.

Η έκταση του προβλήματος της ανθεκτικότητας δεν είναι τόσο εύκολο να προσδιοριστεί: Εάν, για παράδειγμα, προκύψουν επιπλοκές από πολυανθεκτικά μικρόβια κατά τη διάρκεια της θεραπείας του καρκίνου, η αιτία του θανάτου ενός ασθενούς αποδίδεται ωστόσο συνήθως στον καρκίνο. Οι συγγραφείς της μελέτης χρησιμοποίησαν στοιχεία για τα εξιτήρια των νοσοκομείων, στοιχεία για τις αιτίες θανάτου, προφίλ ανθεκτικότητας μεμονωμένων φαρμάκων, έρευνες για τη χρήση αντιβιοτικών και πολλές άλλες πηγές για να καταγράψουν την έκταση της ανθεκτικότητας και να αναπτύξουν το παγκόσμιο μοντέλο.

Από το 1990 έως το 2021, περισσότεροι από ένα εκατομμύριο άνθρωποι παγκοσμίως πέθαιναν κάθε χρόνο λόγω της μικροβιακής αντοχής. Ο συνολικός αριθμός αυξήθηκε ελαφρώς, από 1,06 εκατομμύρια το 1990 σε 1,14 εκατομμύρια το 2021. Εάν ληφθεί υπόψη η αύξηση του πληθυσμού, ο ρυθμός θανάτου ανά 100.000 άτομα μειώθηκε από 19,8 (1990) σε 14,5 (2021).

Ωστόσο, η τάση διαφέρει σημαντικά ανά ηλικιακή ομάδα: ενώ ο αριθμός των θανάτων που σχετίζονται με την μικροβιακή ανθεκτικότητα μεταξύ των παιδιών κάτω των πέντε ετών έχει μειωθεί κατά 50%, ο αριθμός των ατόμων ηλικίας 70 ετών και άνω έχει αυξηθεί κατά 80%.

Όσον αφορά τα μικρά παιδιά, οι ερευνητές γράφουν: “Ένα μεγάλο μέρος αυτής της μείωσης οφείλεται στη μείωση του ανθεκτικού στα φάρμακα Streptococcus pneumoniae και των παθογόνων μικροοργανισμών που συνήθως μεταδίδονται με κοπρανο-στοματική μετάδοση”. Σε αυτό έχουν συμβάλει οι εκστρατείες εμβολιασμού και οι βελτιωμένες συνθήκες υγιεινής.

Οι ερευνητές αποδίδουν την αύξηση των κρουσμάτων στους ηλικιωμένους στη συχνά χαμηλότερη αποτελεσματικότητα ή δυσανεξία των εμβολίων και των φαρμάκων στους ηλικιωμένους, καθώς και σε περισσότερες υποκείμενες ασθένειες.

Επειδή η πληθυσμιακή ομάδα των άνω των 64 ετών θα αυξηθεί περισσότερο τα επόμενα χρόνια, το μοντέλο υποδεικνύει επίσης ότι οι θάνατοι που σχετίζονται με την ανθεκτικότητα θα μπορούσαν να αυξηθούν συνολικά έως το 2050: από 1,14 εκατομμύρια (2021) σε 1,91 εκατομμύρια (2050) ετησίως.

Ο αριθμός των θανάτων στους οποίους παίζουν ρόλο τα πολυανθεκτικά μικρόβια θα μπορούσε να αυξηθεί από 4,71 εκατομμύρια σε 8,22 εκατομμύρια σύμφωνα με τον υπολογισμό του μοντέλου.

Η κρίση των αντιβιοτικών δεν πλήττει μόνο τις χώρες με χαμηλό ή μεσαίο μέσο εισόδημα. Οι ΗΠΑ και ο Καναδάς ήταν μεταξύ των πέντε περιοχών του κόσμου όπου οι θάνατοι που σχετίζονται με την ανθεκτικότητα αυξήθηκαν περισσότερο μεταξύ 1990 και 2021. Οι άλλες περιοχές είναι η τροπική Λατινική Αμερική, η Δυτική Αφρική, η Νότια Ασία και η Νοτιοανατολική Ασία.

Μέχρι το 2050, τα υψηλότερα ποσοστά αύξησης αναμένονται στη Νότια Ασία (συμπεριλαμβανομένης της Ινδίας), τη Λατινική Αμερική και την Καραϊβική.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Οσοι έφεραν γονίδια που συνδέονταν με τη νόσο Πάρκινσον είχαν 3,6 φορές μεγαλύτερο κίνδυνο να εμφανίσουν ALS.

Aνθρωποι με σπάνιες γενετικές ποικιλομορφίες που συνδέονται με εκφυλιστικές νόσους του εγκεφάλου, όπως η νόσος Πάρκινσον, έχουν αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης ALS, αναφέρει νέα έρευνα του University of Turin.

Επιπλέον, το να φέρει κάποιος αυτές τις γενετικές ποικιλομορφίες αυξάνει τον κίνδυνο να έχει ταχύτερη εξέλιξη της νόσου ALS και πιο γρήγορο θάνατο.

Η ισχυρότερη σχέση σημειώθηκε με τη νόσο Πάρκινσον. Οσοι έφεραν γονίδια που συνδέονταν με τη νόσο Πάρκινσον είχαν 3,6 φορές μεγαλύτερο κίνδυνο να εμφανίσουν ALS.

Είναι η πρώτη έρευνα που συνδέει την ALS, (Lou Gehrig) με γενετικές ποικιλομορφίες που συνδέονται με άλλες νευροεκφυλιστικές νόσους του εγκεφάλου.

Οι ερευνητές ανέλυσαν γενετικές πληροφορίες 791 ανθρώπων με  ALS και 757 υγιών ανθρώπων εξετάζοντας για την παρουσία 153 γονιδίων που συνδέονται με νευροεκφυλιστικές νόσους του εγκεφάλου.

Περίπου το 18% ασθενών με ALS έφεραν τουλάχιστον ένα γονίδιο υψηλής επίδρασης και το 11% είχε μια μετάλλαξη που δεν είχε ανακαλυφθεί προηγουμένως.

Το 14% υγιών ανθρώπων είχε γενετική ποικιλομορφία και το 7% νέα μετάλλαξη.

Αυτό υποδεικνύει ότι άνθρωποι με ALS έχουν μεγαλύτερες πιθανότητες να φέρουν γενετικές μεταλλάξεις που συνδέονται με άλλες νόσους του εγκεφάλου που θα μπορούσαν να έχουν αυξήσει τον κίνδυνο εμφάνισης ALS.

Γενικά, άνθρωποι που έχουν μια από αυτές τις γενετικές ποικιλομορφίες  έχουν 30% υψηλότερο κίνδυνο εμφάνισης ALS. Αν η μετάλλαξή τους δεν είχε ανακαλυφθεί προηγουμένως,  ο κίνδυνος αύξανε σε 80%.

Τα ευρήματα παρουσιάστηκαν στο συνέδριο της American Neurological Association και θεωρούνται προκαταρκτικά.

Υποδεικνύουν ότι η ALS και άλλες νευροεκφυλιστικές νόσοι του εγκεφάλου δρουν με παρόμοιους τρόπους.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Τι δείχνει μελέτη που πραγματοποιήθηκε σε 17 κέντρα στη Γαλλία.

Σε ασθενείς με προχωρημένο σάρκωμα μαλακών μορίων, είναι δυνατόν να δημιουργηθεί ένα μοριακό προφίλ του όγκου και να εντοπιστούν θεραπεύσιμες γενετικές αλλοιώσεις με τη χρήση μεθόδων υψηλής απόδοσης.

Αυτό δείχνει μια προοπτική μελέτη από τη Γαλλία που παρουσιάστηκε στο συνέδριο της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Ιατρικής Ογκολογίας (ESMO) στη Βαρκελώνη.

Η μελέτη φάσης 2/3 MULTISARC πραγματοποιήθηκε σε 17 κέντρα στη Γαλλία, τα οποία είναι όλα μέλη της Γαλλικής Ομάδας Σαρκώματος.

Οι ασθενείς με προχωρημένο σάρκωμα μαλακών μορίων τυχαιοποιήθηκαν σε ένα πειραματικό σκέλος με αλληλούχιση επόμενης γενιάς (NGS) του εξωμήματος και του RNA ή σε ένα τυπικό σκέλος χωρίς NGS.

Μεταξύ Οκτωβρίου 2019 και Οκτωβρίου 2023, 439 ασθενείς συμπεριλήφθηκαν στη μελέτη. Η διάμεση ηλικία τους ήταν 62 έτη. Οι συχνότεροι ιστολογικοί υπότυποι ήταν λειομυοσαρκώματα (23,9 %), λιποσαρκώματα (23,0 %) και αδιαφοροποίητα πλειομορφικά σαρκώματα (15,3 %).

Στο σκέλος της NGS, εντοπίστηκαν 314 μεταβολές σε 62 γονίδια.

Κάθε ασθενής είχε διάμεση τιμή 2 γενετικές αλλοιώσεις.

Τα πιο συχνά επηρεαζόμενα γονίδια ήταν τα TP53, MDM2, FRS2, CDK4, ATRX, RB1, CDKN2A, DDR2, NF1, PTEN, MYC, ATM, PIK3CA, HMGA2, RICTOR, VEGFA, FGFR1, BRCA1, KRAS και BRCA2.

Η αλληλουχία ολόκληρου του γονιδιώματος εφικτή ως διαγνωστικό πρότυπο για τους όγκους;

Επιπλέον, στο NGS βρέθηκαν 47 συγχωνεύσεις γονιδίων, με συχνότερες τις συγχωνεύσεις SS12::SSX1 και NAB2::STAT6.

Εντύπωση προκάλεσε επίσης το γεγονός ότι το μεταγράφημα έδειξε την υπογραφή μιας τριτογενούς λεμφαδενικής δομής στο 14 % των περιπτώσεων.

Σχεδόν οι μισοί (47%) από τους ασθενείς στο σκέλος της NGS είχαν τουλάχιστον μία δυνητικά θεραπεύσιμη αλλοίωση.

Το 36 % από αυτούς έλαβαν στοχευμένες πειραματικές θεραπείες με βάση το αποτέλεσμα του NGS.

Στη μελέτη durvalumab-olaparib συμμετείχαν 26 ασθενείς. Από αυτούς τους 26 ασθενείς, οι 8 (32%) εξακολουθούσαν να είναι ελεύθεροι από κάθε εξέλιξη μετά από 6 μήνες.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/