Συντάκτης: grammateia

Κάποια από τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται για την αντιμετώπιση του διαβήτη τύπου 2 ανακαλύφθηκε ότι μειώνουν κατά 35% τον κίνδυνο εμφάνισης άνοιας, σύμφωνα με νέα έρευνα.

Η μεγάλη μελέτη που δημοσιεύθηκε στην επιστημονική επιθεώρηση «BMJ» έδειξε ότι ορισμένα φάρμακα που χορηγούνται για τη θεραπεία του διαβήτη τύπου 2, και ονομάζονται αναστολείς συμμεταφοράς γλυκόζης-νατρίου 2 (SGLT-2), μπορεί να μειώσουν τον κίνδυνο άνοιας. Προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει ότι οι αναστολείς SGLT-2 θα μπορούσαν να μειώσουν τον κίνδυνο εμφάνισης άνοιας σε ηλικιωμένους ασθενείς. Ωστόσο, μέχρι τώρα, δεν υπήρχαν στοιχεία για το αν ωφελούν και νεότερους ασθενείς με διαβήτη, ούτε αν δρουν έναντι συγκεκριμένων τύπων άνοιας, όπως η νόσος Αλτσχάιμερ και η αγγειακή άνοια.

Οι διαπιστώσεις των ερευνητών

Οι ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Σεούλ εξέτασαν δεδομένα από 110.885 ζεύγη ενηλίκων, ηλικίας 40-69 ετών, με διαβήτη τύπου 2. Κατά την έναρξη της μελέτης κανένας δεν έπασχε από άνοια. Οι μισοί από τους συμμετέχοντες έπαιρναν αναστολείς SGLT-2, οι οποίοι μειώνουν την ποσότητα της γλυκόζης που επαναρροφούν τα νεφρά, ενώ οι υπόλοιποι έπαιρναν άλλα αντιδιαβητικά φάρμακα που ονομάζεται αναστολείς της διπεπτιδυλικής πεπτιδάσης 4 (DPP-4) και τα οποία μπλοκάρουν το ένζυμο που βοηθά στην αύξηση των επιπέδων ινσουλίνης μετά το φαγητό.

Έως το τέλος της περιόδου παρακολουθήσεως οι 1.172 είχαν διαγνωστεί με άνοια. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι διαβητικοί ασθενείς που έπαιρναν αναστολείς SGLT-2 διέτρεχαν κατά μέσον όρο 35% χαμηλότερο κίνδυνο άνοιας σε σύγκριση με τους υπόλοιπους ασθενείς που λάμβαναν τους αναστολείς DPP-4. Η πρώτη ομάδα είχε επίσης 39% λιγότερες πιθανότητες να διαγνωστεί με νόσο Αλτσχάιμερ και 52% μειωμένο κίνδυνο να εμφανίσει αγγειακή άνοια.

Μελέτη παρατήρησης

Οι ερευνητές τονίζουν πως αυτή είναι μία μελέτη παρατήρησης, επομένως δεν μπορεί να τεκμηριώσει σχέση αιτίας-αποτελέσματος. Ωστόσο, κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η επαναχρησιμοποίηση υπαρχόντων φαρμάκων για τη θεραπεία ασθενειών που προκαλούν άνοια «έχει τεράστιες δυνατότητες», καθώς θα μπορούσε να επιταχύνει τη διαδικασία δοκιμής τους σε κλινικές δοκιμές.

«Αν θέλουμε να θεραπεύσουμε την άνοια, οι κλινικοί γιατροί θα χρειαστούν μια εργαλειοθήκη θεραπειών που αντιμετωπίζουν διαφορετικές πτυχές της νόσου και μπορούν να χρησιμοποιηθούν συνδυαστικά. Η έρευνα για την επαναχρησιμοποίηση φαρμάκων μπορεί να μας βοηθήσει να κάνουμε ακριβώς αυτό» δήλωσε η Τζάκι Χάνλεϊ, επικεφαλής της έρευνας στο Alzheimer’s Research UK.

Ο αριθμός των ατόμων με άνοια σε παγκόσμιο επίπεδο αναμένεται να τριπλασιαστεί έως το 2050 (από 57,4 εκατομμύρια που ήταν το 2019 σε 152,8 εκατομμύρια). Το κόστος υγείας και κοινωνικού κόστους που συνδέεται με την άνοια υπερβαίνει ήδη το 1 τρις ​​δολάρια ετησίως, σύμφωνα με έρευνα.

Ο διαβήτης τύπου 2 είναι ένας από τους 14 παράγοντες κινδύνου που σχετίζονται με μεγαλύτερη πιθανότητα εμφάνισης άνοιας. Άλλοι παράγοντες είναι τα υψηλά επίπεδα κακής χοληστερόλης, η απώλεια όρασης, η βαρηκοΐα, η υψηλή αρτηριακή πίεση, το κάπνισμα, η παχυσαρκία και η σωματική αδράνεια.

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Ηεκστρατεία «Equipped for equity» υπογραμμίζει τον κρίσιμο ρόλο της υποστηρικτικής τεχνολογίας για τους παραολυμπιακούς αθλητές, προκειμένου να υποστηρίξει τη συντονισμένη παγκόσμια δράση για τη βελτίωση της πρόσβασης σε αυτά τα βασικά προϊόντα υγείας.

Καθ’ όλη τη διάρκεια των Αγώνων, ο ΠΟΥ και η IPC θα αξιοποιήσουν την πλατφόρμα των Παραολυμπιακών Αγώνων για να μοιραστούν μηνύματα και πληροφορίες που επικεντρώνονται στη σημασία της υποστηρικτικής τεχνολογίας, στον τρόπο με τον οποίο τη χρησιμοποιούν οι αθλητές και στο γιατί η καθολική πρόσβαση είναι απαραίτητη. Παραδείγματα υποστηρικτικής τεχνολογίας που χρησιμοποιούνται από τους Παραολυμπιονίκες περιλαμβάνουν: λεπίδες για τρέξιμο, αναπηρικά αμαξίδια και στηρίγματα απελευθέρωσης στην τοξοβολία.

Προσωπικές ιστορίες αθλητών

Η καμπάνια «Equipped for equity» θα παρουσιάσει επίσης προσωπικές ιστορίες αθλητών που βασίζονται στην υποστηρικτική τεχνολογία στον αθλητισμό και στην καθημερινή ζωή και θα αναδείξει εθνικές επιτυχίες στην προώθηση της πρόσβασης σε αυτά τα κρίσιμα προϊόντα υγείας.

«Οι Παραολυμπιακοί Αγώνες μάς δείχνουν τι είναι εφικτό και τον σημαντικό ρόλο που παίζει η υποστηρικτική τεχνολογία για αυτούς τους εξαιρετικούς αθλητές», δήλωσε ο Δρ Tedros Adhanom Ghebreyesus, Γενικός Διευθυντής του ΠΟΥ και πρόσθεσε πως «σε όλο τον κόσμο, πολλοί άνθρωποι εξακολουθούν να μην έχουν πρόσβαση σε ζωτικής σημασίας υποστηρικτική τεχνολογία, λόγω του υψηλού κόστους και της χαμηλής διαθεσιμότητάς της. Καλούμε τις κυβερνήσεις, τους δωρητές και την κοινωνία των πολιτών να δώσουν προτεραιότητα σε αυτά τα παραμελημένα αλλά κρίσιμα προϊόντα, ενσωματώνοντάς τα στα προγράμματα πρωτοβάθμιας περίθαλψης στο πλαίσιο της πορείας τους προς την καθολική κάλυψη της υγείας».

Ο Andrew Parsons, πρόεδρος της IPC, σημείωσε: «Οι Παραολυμπιακοί Αγώνες είναι μία από τις μοναδικές παγκόσμιες διοργανώσεις που θέτουν τα άτομα με αναπηρία στο επίκεντρο και σε πολλές διοργανώσεις αναδεικνύουν τον τρόπο με τον οποίο η υποστηρικτική τεχνολογία μπορεί να υποστηρίξει τους αθλητές να αγωνιστούν στο υψηλότερο επίπεδο. Οι τεχνολογίες αυτές τους επιτρέπουν να επαναπροσδιορίσουν τι είναι δυνατό στον αθλητισμό και να εμπνεύσουν εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο».

Επιπλέον, επισήμανε πως «ενώ ετοιμαζόμαστε να γιορτάσουμε τις απίστευτες αθλητικές επιτυχίες, είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι η πρόσβαση στην υποστηρικτική τεχνολογία παραμένει ένα σημαντικό πρόβλημα. Πρέπει να συνηγορήσουμε για πιο προσιτές και προσβάσιμες λύσεις σε παγκόσμιο επίπεδο, διασφαλίζοντας ότι όλοι, ανεξάρτητα από τον τόπο διαμονής τους, θα έχουν την ευκαιρία να ζήσουν μια πλήρη ζωή και να συνεισφέρουν στην κοινωνία».

Περιορισμένη η πρόσβαση στην υποστηρικτική τεχνολογία

Ο ΠΟΥ εκτιμά ότι η πρόσβαση στην υποστηρικτική τεχνολογία παραμένει σοβαρά περιορισμένη σε πολλά μέρη του κόσμου, με περισσότερους από 2,5 δισεκατομμύρια ανθρώπους να έχουν ανάγκη από υποστηρικτική τεχνολογία σε όλο τον κόσμο. Για παράδειγμα, μόνο το 5-35% των 80 εκατομμυρίων ανθρώπων που χρειάζονται αναπηρικό αμαξίδιο έχουν πρόσβαση σε αυτό, ανάλογα με τον τόπο διαμονής τους, και μόνο το 10% της παγκόσμιας ζήτησης για ακουστικά βαρηκοΐας καλύπτεται σήμερα. Χωρίς πρόσβαση στην υποστηρικτική τεχνολογία, τα άτομα με αναπηρία στερούνται το δικαίωμα να συμμετέχουν σε όλες τις πτυχές της ζωής και διατρέχουν επίσης μεγαλύτερο κίνδυνο αποκλεισμού, απομόνωσης και φτώχειας.

Η εκστρατεία «Equipped for equity» θα παρουσιάσει παραδείγματα όπως η πρόσφατη φορολογική απαλλαγή της Ζιμπάμπουε για την υποστηρικτική τεχνολογία και οι προπαραολυμπιακές φορολογικές μειώσεις για την υποστηρικτική τεχνολογία για τον αθλητισμό στη Γαλλία και την Ιαπωνία. Με την ανάδειξη αυτών των πρωτοβουλιών, η εκστρατεία καλεί τις χώρες να εφαρμόσουν παρόμοιες πρωτοβουλίες και να ενσωματώσουν την υποστηρικτική τεχνολογία στην πρωτοβάθμια υγειονομική περίθαλψη και την καθολική υγειονομική κάλυψη.

Τα μέτρα που απαιτούνται

Τα μέτρα για να καταστεί η υποστηρικτική τεχνολογία πιο προσιτή και οικονομικά προσιτή είναι ουσιώδη όχι μόνο για την ενδυνάμωση της πλήρους συμμετοχής των ατόμων στη ζωή, αλλά και για την προώθηση της ευρύτερης κοινωνικής και οικονομικής ανάπτυξης. Η επέκταση της πρόσβασης σε ποιοτικά εξασφαλισμένη, ασφαλή και οικονομικά προσιτή υποστηρικτική τεχνολογία μειώνει το κόστος υγείας και πρόνοιας, όπως οι επαναλαμβανόμενες εισαγωγές σε νοσοκομεία, και προωθεί ένα πιο παραγωγικό εργατικό δυναμικό, τονώνοντας έμμεσα την οικονομική ανάπτυξη.

Ο ΠΟΥ υποστηρίζει επίσης την IPC και την κυβέρνηση της Γαλλίας για να διασφαλίσει ένα υγιές και ασφαλές περιβάλλον για όλους τους αθλητές και τους θεατές στους Παραολυμπιακούς Αγώνες του Παρισιού 2024. Κοινές συμβουλές δημόσιας υγείας, που αναπτύχθηκαν με το Ευρωπαϊκό Κέντρο Πρόληψης και Ελέγχου Νοσημάτων, έχουν παρασχεθεί για την υποστήριξη των ταξιδιωτών που θα παρακολουθήσουν τους Αγώνες.

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Ενημερωθείτε για τα συμπτώματα και την πιθανότητα μόλυνσης με παραπάνω από έναν ιούς με ένα μόνο τσίμπημα – Τι ισχύει για τα τσιμπούρια

Τα κουνούπια μονοπωλούν την επικαιρότητα. Χθες, οι υγειονομικές αρχές της πολιτείας Νιου Χάμσιρ στις βορειοανατολικές ΗΠΑ ανακοίνωσαν τον θάνατο ενός άνδρα από εγκεφαλίτιδα ιπποειδών της ανατολικής Αμερικής (Eastern Equine Encephalitis, EEE), μια σπάνια ασθένεια που μεταδίδεται από τα κουνούπια. δεν είναι απλώς ένα ενοχλητικό καλοκαιρινό φαινόμενο που διακόπτει το μπάρμπεκιου σας.

Στη χώρα μας, σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία του Εθνικού Οργανισμού Δημόσιας Υγείας (ΕΟΔΥ), οι θάνατοι από τον ιό του Δυτικού Νείλου από την αρχή του 2024 ανέρχονται σε 15, ενώ μέσα σε μια εβδομάδα καταγράφηκαν τρεις νέοι θάνατοι και άλλα 24 κρούσματα. Μέχρι χθες, 28 Αυγούστου, είχαν διαγνωστεί και διερευνηθεί συνολικά 124 εγχώρια κρούσματα λοίμωξης στην Ελλάδα. Από αυτά, τα 95 παρουσίασαν εκδηλώσεις από το Κεντρικό Νευρικό Σύστημα (ΚΝΣ, εγκεφαλίτιδα ή/και μηνιγγίτιδα ή/και οξεία χαλαρή παράλυση) και 29 κρούσματα είχαν ήπιες εκδηλώσεις/ δεν είχαν εκδηλώσεις από το ΚΝΣ.

1. Ελονοσία

Ο ιός του Δυτικού Νείλου μπορεί να προκαλέσει συμπτώματα όπως πυρετό, κεφαλαλγία, δυσκαμψία του αυχένα, τρόμος (τρέμουλο) και μυϊκή αδυναμία. Ωστόσο, περίπου το 80% των ανθρώπων που μολύνονται με τον ιό δεν εμφανίζουν συμπτώματα. Οι σοβαρότερες μορφές της νόσου, όπως η εγκεφαλίτιδα ή η μηνιγγίτιδα, εμφανίζονται σε περίπου 1 στους 150 περιστατικά και είναι πιο συχνές σε άτομα με εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα ή σε άτομα άνω των 60 ετών.

3. Δάγκειος πυρετός

Ο δάγκειος πυρετός είναι μια ιογενής λοίμωξη που ενδημεί σε 100 χώρες και προκαλεί 390 εκατομμύρια μολύνσεις ετησίως. Αν και συνήθως προκαλεί ήπια νόσο, σε σοβαρές περιπτώσεις μπορεί να συνοδεύεται από έντονους πονοκεφάλους, μυαλγίες και αρθραλγίες, υψηλό πυρετό, ναυτία, κόπωση, έντονους κοιλιακούς πόνους, έμετος και σπανιότερα να οδηγήσει σε θάνατο. Ο δάγκειος πυρετός μεταδίδεται με τα κουνούπια Aedes aegypti, είναι γνωστά για την προσαρμοστικότητα τους στο αστικό περιβάλλον.

4. Ιός Ζίκα

Ο ιός Ζίκα συχνά δεν προκαλεί συμπτώματα, αλλά μπορεί να προκαλέσει μυϊκούς και αρθρικούς πόνους, κεφαλαλγία, πυρετό, εξάνθημα και επιπεφυκίτιδα. Είναι ιδιαίτερα επικίνδυνος για τις εγκύους, καθώς μπορεί να προκαλέσει αποβολή, πρόωρο τοκετό ή συγγενείς ανωμαλίες, όπως μικροκεφαλία, στα νεογνά. Ο ιός Ζίκα μεταδίδεται κυρίως μέσω των κουνουπιών Aedes, αλλά μπορεί να μεταδοθεί και μέσω σεξουαλικής επαφής.

5. Κίτρινος πυρετός

Ο κίτρινος πυρετός προκαλείται από τα κουνούπια Aedes και Haemogogus. Μπορεί να προκαλέσει κεφαλαλγία, πυρετό, μυαλγία και ναυτία. Η διάγνωσή του είναι δύσκολη και συχνά συγχέεται με άλλες ασθένειες, όπως η ελονοσία και η ιογενής ηπατίτιδα. Υπάρχει ένα αποτελεσματικό εμβόλιο και υποστηρικτικές θεραπείες, αλλά η ασθένεια παραμένει σημαντική απειλή στις τροπικές περιοχές της Αφρικής και της Νότιας Αμερικής.

6. Ιός Τσικουνγκούνια

Η λοίμωξη από τον ιό Τσικουνγκούνια είναι μια νόσος που, πριν από το 2013, ήταν κυρίως διαδεδομένη στην Αφρική, την Ασία, την Ευρώπη και τα Νησιά του Ειρηνικού. Από τότε έχει εξαπλωθεί στις ΗΠΑ μέσω του Καραϊβικού, και έχουν καταγραφεί πάνω από δύο εκατομμύρια κρούσματα παγκοσμίως. Οι κυριότεροι διαβιβαστές είναι τα κουνούπια Aedes albopictus και Aedes aegypti.

Ταυτόχρονη λοίμωξη από δύο ιούς

Μελέτη του 2017 έδειξε ότι τα κουνούπια μπορούν να μολύνουν ανθρώπους με περισσότερους από έναν ιούς σε ένα μόνο τσίμπημα. Συγκεκριμένα, έχει διαπιστωθεί ότι τα κουνούπια μπορούν να μεταδώσουν ταυτόχρονα τους ιούς Ζίκα τον ιό Τσικουνγκούνια.

Σύμφωνα με τον Δρα Pritish Tosh, ειδικό στις λοιμώδεις νόσους από τη Mayo Clinic, τα κουνούπια που μεταφέρουν τον ιό του κίτρινου πυρετού, όπως το Aedes aegypti, μπορούν επίσης να μεταδώσουν και άλλες ιογενείς ασθένειες, όπως Ζίκα και Τσικουνγκούνια. Η γεωγραφική εξάπλωση αυτού του είδους κουνουπιού, καθώς και το αν οι ιοί αυτοί είναι ενδημικοί σε μια συγκεκριμένη περιοχή, είναι κρίσιμοι παράγοντες για το αν το κουνούπι μπορεί να μεταφέρει έναν, δύο ή και τρεις διαφορετικούς ιούς.

Συνήθως, σημειώνει ο ειδικός, αν κάποιος πρόκειται να μολυνθεί από μια ασθένεια που μεταδίδεται από κουνούπια, θα οφείλεται το πιθανότερο σε έναν μόνο ιό. Ωστόσο, δεν αναιρείται η δυνατότητα συλλοίμωξης, δηλαδή ταυτόχρονη μόλυνση με περισσότερους από έναν ιούς.

Παρόμοια φαινόμενα συλλοίμωξης έχουν παρατηρηθεί και σε άλλες ασθένειες που μεταδίδονται από έντομα, όπως με τα τσιμπούρια (κρότωνες) που μπορούν να μεταδώσουν ταυτόχρονα νόσο Lyme, αναπλάσμωση και μπαμπεσίωση. Συνήθως, η μόλυνση γίνεται από έναν ιό ή μικροοργανισμό, αλλά δεν αποκλείεται η συλλοίμωξη από έναν μόνο φορέα, είτε πρόκειται για τσιμπούρι είτε για κουνούπι.

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr/

Η απασχόληση των γιατρών ΕΣΥ και εκτός νοσοκομείων θεωρείται από την ηγεσία του υπουργείου Υγείας ως μία μεταρρύθμιση που θα ενισχύσει οικονομικά τους γιατρούς και θα αποτρέψει τη φυγή τους από το σύστημα υγείας

Κινητικότητα καταγράφεται στα νοσοκομεία και τα Κέντρα Υγείας της χώρας σε ό,τι αφορά το ενδιαφέρον των γιατρών για ιδιωτικό έργο, ιατρείο ή άλλο, εκτός ΕΣΥ.

Μετά την υπουργική απόφαση του περασμένου Ιουλίου που καθόρισε τους όρους και τις προϋποθέσεις για απασχόληση του ιατρικού προσωπικού του ΕΣΥ και στον ιδιωτικό τομέα, δόθηκε προθεσμία έως τις 9 Αυγούστου ώστε οι ενδιαφερόμενοι να εκδηλώσουν γραπτώς, με αιτήσεις αρμοδίως μέσα στις υγειονομικές μονάδες, το ενδιαφέρον τους.

Χειρουργικές και παιδιατρικές ειδικότητες φαίνεται να προηγούνται στις σχετικές αιτήσεις για το ιδιωτικό έργο.

Οι αιτήσεις που έγιναν αλλά και οι νέες αφορούν στην παράλληλη απασχόληση των νοσοκομειακών γιατρών στον ιδιωτικό τομέα για το δεύτερο εξάμηνο του 2024. Με εξαίρεση την τωρινή φάση, που ουσιαστικά ενεργοποιείται η όλη διαδικασία, οι αιτήσεις θα υποβάλλονται στις διοικητικές υπηρεσίες μόνο κάθε Δεκέμβριο και κάθε Μάιο (κατά το δεύτερο 15νθήμερο). Οι αιτήσεις του Δεκεμβρίου θα αφορούν την απασχόληση το πρώτο εξάμηνο του επόμενου έτους, ενώ του Μαΐου το δεύτερο εξάμηνο, αντίστοιχα. Στην προκειμένη περίπτωση, και κατά την υποβολή για πρώτη φορά αιτήσεων από τους ενδιαφερόμενους γιατρούς οι τωρινές αιτήσεις θα αφορούν το διάστημα μέχρι το τέλους του έτους.

Η νομοθέτηση της απασχόλησης των γιατρών ΕΣΥ και εκτός νοσοκομείων θεωρείται από την ηγεσία του υπουργείου Υγείας ως μία μεταρρύθμιση που θα ενισχύσει οικονομικά τους γιατρούς και θα αποτρέψει τη φυγή τους από το σύστημα υγείας. Ωστόσο, στη νοσοκομειακή κοινότητα πυροδότησε αντιδράσεις αφενός επί της ουσίας, ότι αλλοιώνει τον χαρακτήρα του ΕΣΥ, αφετέρου επί της διαδικασίας ελέγχου των γιατρών, ότι δηλαδή δεν διασφαλίζεται η λειτουργία του ΕΣΥ, του νοσοκομείου ή της κλινικής με τα διαθέσιμα ελεγκτικά μέσα.

Οι όροι των νοσοκομείων και ο έλεγχος των γιατρών 

– Η μη άσκηση κλινικού έργου σε ασθενείς που εξετάστηκαν στα τακτικά ιατρεία του Νοσοκομείου ή στο Κέντρο Υγείας και κάθε διασυνδεόμενη με αυτό Μονάδας Υγείας, από τον ίδιο ιατρό ή σε όσους ασθενείς βρίσκονται στην ενιαία λίστα χειρουργείου.
– Η μη διατάραξη, διαφοροποίηση ή παραβίαση της εύρυθμης ολοήμερης, πέραν του τακτικού ωραρίου, λειτουργίας του νοσοκομείου καθώς και της ομαλής κατάρτισης του προγράμματος εφημεριών ή της αντίστοιχης λειτουργίας του Κέντρου Υγείας σύμφωνα με το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο.
– Η μη διατάραξη, διαφοροποίηση ή παραβίαση του αριθμού των ανά κλινική χειρουργικών επεμβάσεων, του αριθμού των ιατρικών επισκέψεων, των διαγνωστικών και επεμβατικών πράξεων και των παρακλινικών εξετάσεων, κατά το εξάμηνο που προηγείται της υποβολής της αιτήσεως. Ειδικότερα, λαμβάνονται υπόψη: α) για τους ιατρούς του παθολογικού τομέα ο αριθμός των τακτικών ιατρείων που έχουν διενεργηθεί από το σύνολο των υπηρετούντων ιατρών της κλινικής/ή του Κέντρου Υγείας, β) για τους ιατρούς του χειρουργικού τομέα ο αριθμός και η βαρύτητα των χειρουργικών πράξεων στο σύνολο των ιατρών της κλινικής και γ) για τους ιατρούς του εργαστηριακού τομέα το σύνολό των πράξεων του τμήματος.
– Να μην τελεί ο αιτών υπό καθεστώς άδειας άνευ αποδοχών και οποιασδήποτε άλλης μορφής άδειας πλην της κανονικής.
– Να μην τελεί ο αιτών υπό καθεστώς αργίας ή αναστολής άσκησης καθηκόντων.
– Η κατ’ ελάχιστον διατήρηση των δεικτών παραγωγικότητας των κλινικών και τμημάτων του νοσοκομείου στα ποσοστά που καταγράφονται κατά το εξάμηνο που προηγείται της υποβολής της αιτήσεως, με μέγιστη επιτρεπόμενη απόκλιση 10%.
– Ο αιτών να μη συνεργάζεται με τις προμηθεύτριες εταιρείες των δημόσιων νοσοκομείων.

Αρμόδιες αρχές για τη διενέργεια ελέγχων τήρησης των όρων είναι ο διοικητής ή πρόεδρος του νοσοκομείου, ο διοικητής της οικείας ΥΠΕ, οι κατά τόπον αρμόδιες περιφέρειες και Ιατρικοί σύλλογοι.

Σύμφωνα με τη νομοθεσία, ενδεχόμενες παραβάσεις συνεπάγονται άμεση ανάκληση της άδειας απασχόλησης στον ιδιωτικό τομέα και απαγόρευση υποβολής νέας αίτησης για χρονικό διάστημα έξι μηνών. Σε περίπτωση πρώτης υποτροπής, η διάρκεια της απαγόρευσης εκτείνεται σε δύο έτη, ενώ με τη δεύτερη υποτροπή ο γιατρός του ΕΣΥ χάνει οριστικά το δικαίωμα να ασκεί ιδιωτικό έργο.

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr/

Σε μια σημαντική εξέλιξη, ερευνητές έχουν αναπτύξει μια προσιτή και γρήγορη εξέταση αίματος για τον καρκίνο του εγκεφάλου, η οποία έχει τη δυνατότητα να επαναστατήσει τη διάγνωση και την παρακολούθηση αυτής της δύσκολης ασθένειας.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Τι δείχνει πρόσφατη μελέτη Καναδών επιστημόνων και πώς μπορεί να σχετιστούν οι δύο αυτές παράμετροι.

Θα μπορούσαν οι γιατροί να διαγνώσουν διαβήτη συνομιλώντας απλά με τον ασθενή τους; Μια νέα μελέτη υποδηλώνει ότι ίσως είναι πιθανό. Ερευνητές στον Καναδά ανακάλυψαν μια εκπληκτική σχέση μεταξύ των επιπέδων σακχάρου στο αίμα και του τόνου της φωνής σας, ανοίγοντας συναρπαστικές δυνατότητες για μη επεμβατική παρακολούθηση της υγείας.

Η μελέτη, που δημοσιεύτηκε στο Scientific Reports, διαπίστωσε ότι καθώς αυξάνονται τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα, αυξάνεται και η θεμελιώδης συχνότητα της φωνής ενός ατόμου. Ο τόνος γίνεται πιο διαπεραστικός. Αυτή η σχέση δεν ισχύει μόνο για τα άτομα με διαβήτη, αλλά και για όσους έχουν φυσιολογικά επίπεδα σακχάρου στο αίμα.

Αν και η αλλαγή είναι ανεπαίσθητη – περίπου μια αύξηση του τόνου κατά 0,02 Hz για κάθε 1 mg/dL αύξηση της γλυκόζης στο αίμα – είναι αρκετά συνεπής ώστε να είναι ανιχνεύσιμη.

Με απλά λόγια, εάν το σάκχαρο στο αίμα σας έπεσε από ένα φυσιολογικό επίπεδο νηστείας των 80 mg/dL σε 180 mg/dL μετά από ένα γεύμα, η ένταση της φωνής σας μπορεί να αυξηθεί κατά περίπου 2 Hz. Αυτή είναι μια αλλαγή πολύ μικρή για να την παρατηρήσει το ανθρώπινο αυτί, αλλά δυνητικά ανιχνεύσιμη από ευαίσθητη ακουστική ανάλυση.

Η ανακάλυψη θα μπορούσε να ανοίξει το δρόμο για νέες, μη επεμβατικές μεθόδους παρακολούθησης των επιπέδων σακχάρου στο αίμα. Με απλά λόγια, οι ασθενείς θα μπορούν να ελέγχουν τη γλυκόζη τους απλά μιλώντας σε ένα smartphone, χωρίς να χρειάζονται τσιμπήματα δακτύλων ή φορητούς αισθητήρες. Ενώ μια τέτοια τεχνολογία είναι ακόμα μακριά, αυτή η νέα έρευνα κάνει ένα σημαντικό βήμα προς αυτή την κατεύθυνση.

Προηγουμένως, οι ερευνητές από το Klick Labs στο Τορόντο χρησιμοποίησαν τεχνητή νοημοσύνη για να εξετάσουν ηχογραφήσεις φωνής ατόμων που μπορεί να έχουν διαβήτη τύπου 2. Αυτές οι δοκιμές διαπίστωσαν ότι χρειάζονται μόλις έξι έως 10 δευτερόλεπτα ήχου για την ακριβή διάγνωση προβλημάτων σακχάρου στο αίμα.

Η νέα μελέτη περιελάμβανε άτομα με φυσιολογικό σάκχαρο στο αίμα, προδιαβήτη και διαβήτη τύπου 2. Είναι ενδιαφέρον ότι η σχέση μεταξύ του τόνου της φωνής και της γλυκόζης διατηρήθηκε σε όλες αυτές τις ομάδες, αν και ήταν ελαφρώς ασθενέστερη σε άτομα με διαβήτη.

Γιατί το σάκχαρο επηρεάζει τη φωνή

Οι ερευνητές εξηγούν πως η παρατήρηση μπορεί να σχετίζεται με τον τρόπο που η γλυκόζη επηρεάζει τις φωνητικές χορδέ. Το υψηλότερο σάκχαρο στο αίμα θα μπορούσε ενδεχομένως να προκαλέσει ανεπαίσθητες αλλαγές στην ένταση ή την ενυδάτωση των φωνητικών χορδών, οδηγώντας στην παρατηρούμενη αύξηση του τόνου.

Δεν είναι η πρώτη φορά που οι ερευνητές εξέτασαν τη φωνή ως πιθανό δείκτη υγείας. Προηγούμενες μελέτες έχουν βρει σχέσεις μεταξύ χαρακτηριστικών της φωνής και καταστάσεων όπως η υψηλή αρτηριακή πίεση και η λειτουργία των πνευμόνων. Ωστόσο, αυτή είναι μια από τις πιο ολοκληρωμένες εξετάσεις για το πώς η γλυκόζη του αίματος μπορεί να επηρεάσει συγκεκριμένα τη φωνή.

Φυσικά, πολλοί παράγοντες μπορούν να επηρεάσουν τον τόνο της φωνής, από τα συναισθήματα μέχρι την ώρα της ημέρας. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οποιαδήποτε μελλοντική τεχνολογία παρακολούθησης της γλυκόζης που βασίζεται στη φωνή θα πρέπει πιθανότατα να εξατομικεύεται για κάθε μεμονωμένο χρήστη.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Τι αναφέρεται σε επιστημονική δημοσίευση δανέζικης συγγραφικής ομάδας.

Οι στατίνες είναι μια ομάδα δραστικών ουσιών που χρησιμοποιούνται ευρέως ως παράγοντες μείωσης των λιπιδίων και ιδίως της χοληστερόλης. Μια σχέση μεταξύ της θεραπείας με στατίνες και της γένεσης καταρράκτη στους χρήστες συζητείται εδώ και αρκετό καιρό.

Η διαθέσιμη βιβλιογραφία δείχνει συσχετίσεις που είναι τόσο θεμελιώδεις όσο και εξαρτώμενες από την ηλικία των ασθενών και τη διάρκεια της χρήσης. Επιπλέον, υπάρχουν δημοσιεύσεις που δεν δείχνουν σαφή σχέση μεταξύ φαρμακευτικής αγωγής και εμφάνισης καταρράκτη.

Μια δανέζικη ομάδα συγγραφέων παρουσίασε τώρα τη μεγαλύτερη μέχρι σήμερα μελέτη, μετρούμενη με βάση τον αριθμό των συμμετεχόντων, σχετικά με μια πιθανή σχέση μεταξύ της θεραπείας με στατίνες και του καταρράκτη.

Όπως ανέφερε τώρα η ομάδα στην επιθεώρηση “British Journal of Ophthalmology”,αποδείχθηκε ότι δεν υπάρχει αυξημένη συχνότητα χειρουργικής επέμβασης καταρράκτη – η πιο συχνή χειρουργική επέμβαση από όλες – σε άτομα που λαμβάνουν θεραπεία με στατίνες για υπέρταση, σακχαρώδη διαβήτη και αρτηριοσκληρωτική καρδιοπάθεια.

Οι οφθαλμίατροι και οι καρδιολόγοι ανέλυσαν 4 εθνικά μητρώα υγείας και κατέγραψαν 505.150 “περιστατικά”, τα οποία ορίστηκαν ως ασθενείς με καταρράκτη που υποβλήθηκαν σε χειρουργική θεραπεία μεταξύ 1996 και 2020. Οι ασθενείς αυτοί αντιστοιχήθηκαν 1:1 κατά ηλικία και φύλο με άτομα ελέγχου που δεν είχαν υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση καταρράκτη.

Ο μέσος όρος ηλικίας και στις δύο μεγάλες συλλογικότητες ήταν 73,6 έτη, το γυναικείο φύλο κυριαρχούσε με ποσοστό 60,6 % και οι συννοσηρότητες ήταν επίσης συγκριτικά συχνές και στις δύο ομάδες, όπως ο σακχαρώδης διαβήτης (περιπτώσεις: 14,8 %, ομάδα ελέγχου: 9,3 %), η υπέρταση (32,1 % και 26,5 % αντίστοιχα) και η καρδιακή ανεπάρκεια (7,2 % και 5,4 % αντίστοιχα).

Οι συγγραφείς ανέλυσαν τον πιθανό κίνδυνο καταρράκτη από τη θεραπεία με στατίνες ανάλογα με την υποκείμενη νόσο και τη διάρκεια της θεραπείας.

Δεν διαπίστωσαν αυξημένη επίπτωση χειρουργικής επέμβασης καταρράκτη σε ασθενείς με αρτηριοσκληρωτική καρδιοπάθεια σε σύγκριση με άτομα που δεν έπαιρναν στατίνες: ο λόγος κινδύνου (HR) για τους ασθενείς αυτούς ήταν 1,09 μετά από ένα έτος χρήσης στατίνης, 0,96 μετά από 5 έτη και 1,16 μετά από 10 έτη.

Για τους ασθενείς με αρτηριακή υπέρταση, υπολογίστηκε HR 1,08 μετά από ένα έτος θεραπείας με στατίνη, 1,01 μετά από 5 έτη και 1,07 μετά από 10 έτη. Ούτε για τους χρήστες στατίνης με σακχαρώδη διαβήτη προσδιορίστηκε στατιστικά αυξημένος κίνδυνος να υποβληθούν σε χειρουργική επέμβαση καταρράκτη: η HR μετά από ένα έτος ήταν 1,25, μετά από 5 έτη 1,17 και μετά από 10 έτη 1,19.

Η HR ήταν μόνο ελαφρώς υψηλότερη σε μια υποομάδα: στους ασθενείς χωρίς τις 3 υποκείμενες νόσους που αναφέρθηκαν. Και εδώ, ωστόσο, ο κίνδυνος δεν αυξανόταν με την αύξηση της διάρκειας χρήσης, ανερχόμενος σε 1,19 μετά από ένα έτος, 1,06 μετά από 5 έτη και 1,07 μετά από 10 έτη.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Σημαντικά χαμηλότερος ο κίνδυνος εμφάνισης μετά από εμβολιασμό για την CoViD συγκριτικά με την πραγματική νόσηση από μυοκαρδίτιδα.

Περιπτώσεις φλεγμονής του καρδιακού μυός (μυοκαρδίτιδα) μετά από εμβολιασμό με mRNA εμβόλιο κατά της CoViD, ιδίως σε νέους ανθρώπους, έχουν κατά καιρούς προκαλέσει ανησυχία τα τελευταία χρόνια.

Ωστόσο, οι νοσήσεις αυτές ήταν σταθερά ηπιότερες από τις περιπτώσεις μυοκαρδίτιδας που προέκυψαν από τη νόσηση με CoViD ή άλλες αιτίες. Αυτό πλέον αποδείχθηκε από Γάλλους επιστήμονες.

Η Laura Semenzato και οι συν-συγγραφείς της από τον Γαλλικό Οργανισμό Φαρμάκων (ANSM) δημοσίευσαν τη μελέτη τους στο JAMA.

Στόχος τους ήταν να διερευνήσουν τις μακροπρόθεσμες επιπλοκές των ατόμων με μυοκαρδίτιδα (περίοδος παρατήρησης: ενάμιση έτος) μεταξύ του έτους 2020 και του 2022. Οι ερευνητές είχαν πρόσβαση στα δεδομένα όλων των πασχόντων στη Γαλλία.

Οι επιστήμονες αναφέρουν σχετικά: “Συνολικά 4.635 άτομα νοσηλεύτηκαν λόγω μυοκαρδίτιδας. Υπήρχαν 558 περιπτώσεις μετά από εμβολιασμό, 298 μετά από νόσηση με CoViD και 3.779 ασθενείς λόγω “συμβατικής μυοκαρδίτιδας”. Τα κρούσματα μυοκαρδίτιδας ήταν συχνότερα μετά τον εμβολιασμό  κυρίως μετά τη δεύτερη δόση. Το 85% των προσβεβλημένων ήταν άνδρες.

Ο κίνδυνος περαιτέρω επιπλοκών εντός 18 μηνών ήταν πολύ ανομοιόμορφα κατανεμημένος και υποδηλώνει σημαντικά χαμηλότερο κίνδυνο μετά από εμβολιασμό για την CoViD από ό,τι μετά από πραγματική ασθένεια που προκλήθηκε από SARS-CoV-2 ή άλλες αιτίες μυοκαρδίτιδας.

Για παράδειγμα, το 5,7% των ατόμων χρειάστηκε να εισαχθεί εκ νέου στο νοσοκομείο λόγω καρδιαγγειακών προβλημάτων μετά από μυοκαρδίτιδα σε πιθανή σχέση με έναν εμβολιασμό.

Ωστόσο, μετά από νόσηση, το ποσοστό ήταν 12,1% μέσα σε ενάμιση χρόνο, δηλαδή σημαντικά υψηλότερο.

Ο κίνδυνος αυτός ήταν ακόμη ελαφρώς υψηλότερος – στο 13,2% – για τους ασθενείς με “συμβατική” μυοκαρδίτιδα. Να σημειωθεί ότι η μυοκαρδίτιδα μπορεί να έχει πολλές αιτίες.

Μεταξύ των δύο εμβολίων, υπήρχε χαμηλότερος κίνδυνος μυοκαρδίτιδας μετά τον εμβολιασμό με το εμβόλιο της Moderna (mRNA-1273) σε σύγκριση με το εμβόλιο BioNTech/Pfizer (BNT162b2).

Ωστόσο, η διαφορά δεν ήταν στατιστικά σημαντική.

Ένας ασθενής από την ομάδα μυοκαρδίτιδας mRNA πέθανε εντός 18 μηνών. Αυτό σήμαινε ποσοστό θνησιμότητας 0,2 %. Αντίθετα, τέσσερα άτομα από την ομάδα με μυοκαρδίτιδα πέθαναν μετά από νόσο CoViD (1,3 %) και 49 ασθενείς μετά από “συμβατική” μυοκαρδίτιδα (επίσης 1,3 %).

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Τι αναφέρεται σε σημερινή ανακοίνωση του Ευρωπαϊκού Κέντρου Ελέγχου Νοσημάτων.

Οδηγίες για την πρόληψη της mpox σε υποψήφιους δότες αίματος και ιστών, απευθύνουν οι ειδικοί του Ευρωπαϊκού Κέντρου Ελέγχου Νοσημάτων (ECDC).

Σε σημερινή ανακοίνωση αναφέρουν αναλυτικά τα εξής:

“Ο ιός της mpox έχει ανιχνευθεί σε αίμα, ούρα, αποστήματα ιστών και σωματικά υγρά και θα μπορούσε ενδεχομένως να μεταδοθεί μέσω υγρά και ιστούς ανθρώπινης προέλευσης. Ωστόσο, μέχρι σήμερα, δεν έχει αναφερθεί μετάδοσή του με αυτόν τον τρόπο και η πιθανότητα κάτι τέτοιο είναι άγνωστη.

Οι στενές επαφές ύποπτων ή επιβεβαιωμένων κρουσμάτων mpox είτε με στελέχη clade I είτε με clade II, οι οποίες δεν αναβάλλονται λόγω άλλων κινδύνων, θα πρέπει να αναβληθούν από τη δωρεά.

Δεν έχουν αναφερθεί τοπικά κρούσματα clade I mpox στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στον Κοινό Ευρωπαϊκό Χώρο μέχρι σήμερα στο πλαίσιο της τρέχουσας εστίας clade I σε ορισμένες αφρικανικές χώρες.

Οι υποψήφιοι δότες που επιστρέφουν από χώρες όπου έχει ανιχνευθεί το clade I του ιού και οι οποίοι δεν αναβάλλονται λόγω άλλων κινδύνων, θα πρέπει να ερωτηθούν προσεκτικά σχετικά με τις επαφές τους με ύποπτα ή επιβεβαιωμένα κρούσματα mpox ή μολυσμένα ζώα.

Σε περίπτωση θανάτου δοτών, θα πρέπει να συλλέγονται δεδομένα σχετικά με το ιατρικό ιστορικό αυτών των παραγόντων κινδύνου.

Με βάση την περίοδο επώασης, συνιστάται η αναβολή ασυμπτωματικών δοτών που έχουν έρθει σε επαφή με κρούσματα mpox (επιβεβαιωμένα ή ύποπτα) από τη δωρεά αίματος και ιστών για τουλάχιστον 21 ημέρες από την τελευταία ημέρα έκθεσης. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι οι διαθέσιμες πληροφορίες για την περίοδο επώασης βασίζονται σε άτομα που εκδηλώνουν συμπτώματα.

Η πιθανότητα μετάδοσης του ιού από ασυμπτωματικά άτομα είναι άγνωστη. Στη διαδικασία αξιολόγησης του δότη, θα πρέπει να δοθεί προσοχή στο ευρύ φάσμα κλινικών παρουσιάσεων της νόσου σε πρόσφατες επιδημίες. Οι αξιολογήσεις δεν πρέπει να παραβλέπουν ήπια και μη ειδικά σημάδια.

Οι δότες με επιβεβαιωμένη ή ύποπτη μόλυνση θα πρέπει να εξαιρεθούν από τη δωρεά για τουλάχιστον 14 ημέρες μετά την υποχώρηση όλων των συμπτωμάτων.

Σε περίπτωση δωρεάς σπέρματος, συνιστάται η εκτέλεση PCR του δείγματος.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/