..
Ερευνητές στο Sylvester Comprehensive Cancer Center στο Πανεπιστήμιο του Μαϊάμι Miller School of Medicine ανέπτυξαν ένα νανοσωματίδιο που μπορεί να διαπεράσει τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό. Στόχος τους είναι να σκοτώσουν πρωτογενείς όγκους καρκίνου του μαστού και εγκεφαλικές μεταστάσεις με μία θεραπεία και η έρευνά τους δείχνει ότι η μέθοδος μπορεί να συρρικνώσει τους όγκους του μαστού και του εγκεφάλου σε εργαστηριακές μελέτες.
Οι εγκεφαλικές μεταστάσεις, όπως ονομάζονται αυτοί οι δευτερογενείς όγκοι, προέρχονται συνήθως από συμπαγείς όγκους όπως ο καρκίνος του μαστού, του πνεύμονα και του παχέος εντέρου και συχνά συνδέονται με κακή πρόγνωση. Όταν ο καρκίνος εισβάλλει στον εγκέφαλο, μπορεί να είναι δύσκολη η θεραπεία, εν μέρει λόγω του αιματοεγκεφαλικού φραγμού, μιας σχεδόν αδιαπέραστης μεμβράνης που χωρίζει τον εγκέφαλο από το υπόλοιπο σώμα.
Το νανοσωματίδιο της ομάδας Sylvester μπορεί μια μέρα να χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία των μεταστάσεων με το πρόσθετο όφελος της ταυτόχρονης θεραπείας του πρωτοπαθούς όγκου, σύμφωνα με την Shanta Dhar, αναπληρώτριας καθηγήτριας Βιοχημείας και Μοριακής Βιολογίας και βοηθό διευθύντρια Τεχνολογίας και Καινοτομίας στο Sylvester, η οποία ηγήθηκε της μελέτης που δημοσιεύτηκε στο Proceedings of the National Academy of Sciences.
Φορτώνοντας το σωματίδιο με δύο φάρμακα που στοχεύουν τα μιτοχόνδρια, το κέντρο παραγωγής ενέργειας του κυττάρου, οι ερευνητές έδειξαν ότι η μέθοδός τους θα μπορούσε να συρρικνώσει τους όγκους του μαστού και του εγκεφάλου σε προκλινικές μελέτες.
«Πάντα λέω ότι η νανοϊατρική είναι το μέλλον, αλλά φυσικά είμαστε ήδη σε αυτό το μέλλον», είπε η Δρ. Dhar, αναφερόμενη στα εμπορικά διαθέσιμα εμβόλια για την COVID-19, τα οποία χρησιμοποιούν νανοσωματίδια στη σύνθεσή τους. «Η νανοϊατρική είναι σίγουρα και το μέλλον για τη θεραπεία του καρκίνου».
Η νέα μέθοδος χρησιμοποιεί ένα νανοσωματίδιο κατασκευασμένο από βιοδιασπώμενο πολυμερές, που αναπτύχθηκε προηγουμένως από την ομάδα της επιστήμονα, σε συνδυασμό με δύο φάρμακα που στοχεύουν τις πηγές ενέργειας του καρκίνου. Επειδή τα καρκινικά κύτταρα έχουν συχνά διαφορετική μορφή μεταβολισμού από τα υγιή, η καταστολή του μεταβολισμού τους μπορεί να είναι ένας αποτελεσματικός τρόπος να σκοτωθούν οι όγκοι χωρίς να βλάψουν άλλους ιστούς.
Ένα από αυτά τα φάρμακα είναι μια τροποποιημένη εκδοχή ενός κλασικού φαρμάκου χημειοθεραπείας, της σισπλατίνης, που σκοτώνει τα καρκινικά κύτταρα καταστρέφοντας το DNA σε ταχέως αναπτυσσόμενα κύτταρα, σταματώντας αποτελεσματικά την ανάπτυξή τους. Αλλά τα καρκινικά κύτταρα μπορούν να επιδιορθώσουν το DNA τους, οδηγώντας μερικές φορές σε αντίσταση στη σισπλατίνη.
Η ομάδα της Δρ. Dhar τροποποίησε το φάρμακο για να μετατοπίσει τον στόχο του από το πυρηνικό DNA, το DNA που αποτελείται από τα χρωμοσώματα και το γονιδίωμά μας, στο μιτοχονδριακό DNA. Τα μιτοχόνδρια είναι οι πηγές ενέργειας των κυττάρων μας και περιέχουν τα δικά τους, πολύ μικρότερα γονιδιώματα που δεν έχουν τον ίδιο μηχανισμό επιδιόρθωσης DNA που έχουν τα μεγαλύτερα γονιδιώματά μας.
Επειδή τα καρκινικά κύτταρα μπορούν να αλλάζουν μεταξύ διαφορετικών πηγών ενέργειας για να διατηρήσουν την ανάπτυξη και τον πολλαπλασιασμό τους, οι ερευνητές συνδύασαν την τροποποιημένη σισπλατίνη τους, την οποία ονομάζουν Platin-M και επιτίθεται στη διαδικασία παραγωγής ενέργειας γνωστή ως οξειδωτική φωσφορυλίωση, με ένα άλλο φάρμακο που ανέπτυξαν, το Mito-DCA. Αυτό στοχεύει συγκεκριμένα μια μιτοχονδριακή πρωτεΐνη γνωστή ως κινάση και αναστέλλει τη γλυκόλυση, ένα διαφορετικό είδος παραγωγής ενέργειας.
Η Δρ. Dhar είπε ότι ήταν μακρά η διαδρομή για την ανάπτυξη ενός νανοσωματιδίου που μπορεί να έχει πρόσβαση στον εγκέφαλο. Εργαζόταν σε νανοσωματίδια σε όλη την καριέρα της και σε ένα προηγούμενο έργο που μελετούσε διαφορετικές μορφές πολυμερών, οι ερευνητές παρατήρησαν ότι ένα μικρό κλάσμα μερικών από αυτά τα νανοσωματίδια έφτασε στον εγκέφαλο σε προκλινικές μελέτες. Ακονίζοντας περαιτέρω αυτά τα πολυμερή, η ομάδα της Dhar ανέπτυξε ένα νανοσωματίδιο που μπορεί να διασχίσει τόσο τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό όσο και την εξωτερική μεμβράνη των μιτοχονδρίων.
«Υπήρξαν πολλά σκαμπανεβάσματα για να το καταλάβουμε και εξακολουθούμε να εργαζόμαστε για να κατανοήσουμε τον μηχανισμό με τον οποίο αυτά τα σωματίδια διασχίζουν τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό», είπε η Δρ. Dhar.
Στη συνέχεια, η ομάδα δοκίμασε το εξειδικευμένο νανοσωματίδιο με φάρμακο σε προκλινικές μελέτες και διαπίστωσε ότι λειτουργεί για τη συρρίκνωση τόσο των όγκων του μαστού όσο και των καρκινικών κυττάρων του μαστού που είχαν μεταφερθεί στον εγκέφαλο για να σχηματίσουν όγκους εκεί. Ο συνδυασμός νανοσωματιδίων-φαρμάκου φάνηκε επίσης να είναι μη τοξικός και να παρατείνει σημαντικά την επιβίωση σε εργαστηριακές μελέτες.
Στη συνέχεια, η ομάδα θέλει να δοκιμάσει τη μέθοδό της στο εργαστήριο για να αναπαράγει τις μεταστάσεις του ανθρώπινου εγκεφάλου πιο στενά, ίσως ακόμη και χρησιμοποιώντας καρκινικά κύτταρα που προέρχονται από ασθενείς. Θέλουν επίσης να δοκιμάσουν το φάρμακο σε εργαστηριακά μοντέλα γλοιοβλαστώματος, ενός ιδιαίτερα επιθετικού καρκίνου του εγκεφάλου.
«Ενδιαφέρομαι πραγματικά για τη χημεία των πολυμερών και η χρήση της για ιατρικούς σκοπούς με συναρπάζει πραγματικά», είπε ο Akash Ashokan, διδακτορικός φοιτητής του Πανεπιστημίου του Μαϊάμι που εργάζεται στο εργαστήριο της Dhar και πρώτος συγγραφέας στη μελέτη μαζί με τη διδακτορική φοιτήτρια Shrita Sarkar. «Είναι υπέροχο να βλέπεις ότι εφαρμόζεται στη θεραπεία του καρκίνου».
Πηγη: https://www.oloygeia.gr/
ψήφισμα υποστήριξης του Π.Ι.Σ. από την Μόνιμη Επιτροπή των Ευρωπαίων Ιατρών (C.P.M.E.)
για την κατάργηση του clawback ,
για ενημέρωση των μελών σας και των τοπικών Μ.Μ.Ε.
ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΙΑΤΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ
2ο σεμινάριο του Διαδικτυακού Κύκλου Σεμιναρίων με θέμα «Ιατρική και Λογοτεχνία» που θα πραγματοποιηθεί μέσω zoom στις 05/06/2024 και ώρα 20:30-22:00 με συμμετέχοντες από τους SOS ΙΑΤΡΟΥΣ και την Ελληνική Εταιρεία Εξωνοσοκομειακής Επείγουσας Ιατρικής (ΕΕΕΕΙ), και το οποίο απευθύνεται στο σύνολο των Επαγγελματιών Υγείας.
Περισσότερες πληροφορίες: https://www.sosiatroi.gr/our-news/coprorate-activity/diadiktyako-seminario-iatriki-logotexnia/
Link Εγγραφής: https://docs.google.com/forms/d/e/1FAIpQLSeqUrMOzrUjExct3w-3dS5KVOiFwtnQmD-Ban4tzL8ywowlrA/viewform?usp=sf_link
Η Ελληνική Εταιρεία Εξωνοσοκομειακής Επείγουσας Ιατρικής (ΕΕΕΕΙ) και οι SOS ΙΑΤΡΟΙ διοργανώνουν ένα κύκλο διαδικτυακών σεμιναρίων με θέμα «Ιατρική και Λογοτεχνία» με Ομιλήτρια την κα Φραγκίσκη Αμπατζοπούλου (Συγγραφέας, Καθηγήτρια Νεοελληνικής Φιλολογίας στη Φιλοσοφική Σχολή του Παν. Θεσσαλονίκης) και σχολιαστή τον κο Γιώργο Θεοχάρη (Παθολόγος και Πρόεδρος των SOS ΙΑΤΡΩΝ).
Ένας κύκλος σεμιναρίων βασισμένος σε λογοτεχνικά έργα, τα οποία έχουν γραφεί από ιατρούς λογοτέχνες, στηρίζονται στις εμπειρίες τους και μας επιτρέπουν να βρούμε νοητούς συνοδοιπόρους στην άσκηση της ιατρικής. Αλλά και κείμενα μυθοπλασίας καθώς και δοκίμια από συγγραφείς που μπορούν να δώσουν κίνητρα για αναστοχασμό και γενικότερα προβληματισμό.
Στόχος των σεμιναρίων είναι η διερεύνηση της σχέσης ιατρού-ασθενούς, θέτοντας το βασικό ερώτημα πόσο «τέχνη» είναι η άσκηση της ιατρικής.
Κάθε σεμινάριο θα περιλαμβάνει κατατοπιστική εισαγωγική παρουσίαση και ανάλυση ενός λογοτεχνικού κειμένου ή ενός δοκιμίου το οποίο θα έχει σταλεί προηγουμένως ηλεκτρονικά και θα ακολουθεί συζήτηση.
Ο αριθμός των συμμετεχόντων σε κάθε σεμινάριο δεν θα υπερβαίνει τα 50 άτομα. Ορίζεται επίσης μια συμβολική συμμετοχή 8€ ανά σεμινάριο.
Στο σεμινάριο μπορούν να συμμετέχουν γιατροί, φοιτητές ιατρικής, επαγγελματίες υγείας αλλά και λογοτέχνες, εικαστικοί, φιλόλογοι και όσοι ενδιαφέρονται για θέματα που αφορούν την ιατρική και τη λογοτεχνία.
Σύμφωνα με τα κριτήρια της UEMS – EACCME (Πανελλήνιος Ιατρικός Σύλλογος) χορηγούνται 1,5 μόρια Συνεχιζόμενης Ιατρικής Εκπαίδευσης (CME-CPD credits). Το συνέδριο είναι εγκεκριμένο από τον ΕΟΦ.
Λίγα λόγια από την Ομιλήτρια των σεμιναρίων κα Φραγκίσκη Αμπατζοπούλου (Συγγραφέας, Καθηγήτρια Νεολληνικής Φιλολογίας στη Φιλοσοφική Σχολή του Παν. Θεσσαλονίκης)
“Ο σκοπός του σεμιναρίου
Γνωρίζουμε πολύ καλά τι είναι η ιατρική, οι σπουδές της και το επάγγελμα-λειτούργημα που ασκεί ο γιατρός, πανάρχαιο και από τα πλέον σπουδαία στις κοινωνίες μας, τις αρχαίες και ακόμη περισσότερο τις σύγχρονες.
Αυτό που ίσως δεν σκεφτόμαστε είναι ότι εκτός από τον γιατρό, εκείνος που ασχολείται συνεχώς με τα ιατρικά ζητήματα, τον πόνο, την αρρώστια, τη θεραπεία σε όλες τις εκφάνσεις τους, είναι ο λογοτέχνης.
Ο λόγος είναι εξαιρετικά απλός: η λογοτεχνία είναι η ανάγκη των ανθρώπων να εκφράσουν ανθρώπινα συναισθήματα και καταστάσεις που ξεπερνούν την καθημερινή γλώσσα της επικοινωνίας και εντυπώνονται βαθύτερα στον άνθρωπο. Και ασφαλώς τα κυριότερα από αυτά τα συναισθήματα, που δύσκολα κοινωνούνται, είναι ο μεγάλος σωματικός πόνος και ο φόβος του θανάτου. Και στις δυο περιπτώσεις καλείται ο γιατρός να κάνει το ιατρικό καθήκον του, και αυτόκλητος είναι ο λογοτέχνης που παρατηρεί, προβληματίζεται, στοχάζεται, περιγράφει, θυμίζοντας πόσο αβοήθητος είναι ο θνητός και υποχρεωτικά θνητός και ευπρόσβλητος άνθρωπος.
Ο λογοτέχνης, όπως και κάθε άνθρωπος, θα αναζητήσει πολλές φορές στη ζωή του τη βοήθεια του γιατρού.
Ο γιατρός όμως έχει να ωφεληθεί από το έργο του λογοτέχνη; Πριν φωνάξουμε κατηγορηματικά ΟΧΙ!, αξίζει να σκεφτούμε τα εξής.
Ο γιατρός δεν έχει να θεραπεύσει μόνο ασθένειες, γιατί για να το κάνει αυτό πρέπει να επικοινωνήσει με τους ασθενείς που ανήκουν στο ευρύτερο κοινωνικό σύνολο, με διαφορετικό μορφωτικό επίπεδο. Χωρίς την καλή επικοινωνία είναι δύσκολο να δρομολογήσει την εξέταση και τη διάγνωσή του, γιατί προϋπόθεση είναι να ρωτήσει σωστά για να λάβει χρήσιμες απαντήσεις.
Ο γιατρός δεν έχει να παλέψει μόνο με την αρρώστια, αλλά και με το φαντασιακό του ασθενούς, εννοώ τις προκαταλήψεις, τους ψυχολογικούς φραγμούς που δεν προκαλεί μόνο η άγνοια αλλά και το υποσυνείδητο. Είναι δύσκολο να πείσεις κάποιον να κάνει μια δύσκολη θεραπεία ή ένα αναγκαίο εμβόλιο.
Το λειτούργημα του γιατρού είναι κουραστικό, εξοντωτικό. Η ανάγνωση της λογοτεχνίας, ή αλλιώς του «ιατρικού» μυθιστορήματος, είδους αναγνωρισμένου και σχετικά μοντέρνου, ή ακόμη της αυτοβιογραφίας άλλων γιατρών, του προσφέρει παρήγορη συντροφιά, ενώ τον κρατά μέσα στον κύκλο των ενδιαφερόντων του και διευρύνει τους ορίζοντές του. Σωστά έχει λεχθεί ότι όσοι διαβάζουν μυθιστορήματα ζουν πολλές ζωές, και όχι μόνο τη δική τους.
Για την αρρώστια και την υγεία έχουν γράψει οι λογοτέχνες από την αρχαιότητα Πριν η ιατρική γίνει επιστήμη τον 18ο αιώνα λόγω της προόδου στις φυσικές επιστήμες, ―ανακάλυψη του μικροσκοπίου, των ακτίνων Χ, κλπ. μέχρι τα σύγχρονα πολύπλοκα μηχανήματα―, ο γιατρός ασκούσε ξεκάθαρα μια τέχνη ―ας πούμε ήταν ένας καλλιτέχνης των μέσων ανακούφισης― και ένας συμπαραστάτης των αρρώστων, γι’ αυτό και η σχέση του γιατρού με τη θεότητα και η ιερή του διάσταση. Σας θυμίζω την αρχαία ιατρική, τον Ασκληπιό και τους μαθητές του, τα ιερά του Ασκληπιού σε διάφορα μέρη της Ελλάδας. Όταν σήμερα μιλάμε για παρηγορητική φροντίδα, δεν απέχουμε πολύ από την εμπειρική ιατρική των αρχαίων προγόνων μας, με τα περίεργα ματζούνια από φυτά, τον «μανδραγόρα» κλπ., αλλά παράλληλα το νοιάξιμο, την κατανόηση και τον σεβασμό στον συνάνθρωπο.
Υπάρχουν κείμενα μυθοπλασίας καθώς και δοκίμια από συγγραφείς που μπορούν να δώσουν στο γιατρό τροφή για σκέψη, κίνητρο για αναστοχασμό και γενικότερο προβληματισμό, δηλαδή αυτό το λίγο παραπάνω που χρειάζεται κάθε επιστήμονας για να ζει όμορφα την επαγγελματική ζωή του.
Πολύτιμα ανάμεσα σ’ αυτά είναι κείμενα συγγραφέων που υπήρξαν και οι ίδιοι γιατροί και στηρίζονται στις εμπειρίες τους, γιατί μας επιτρέπουν όχι μόνο να μάθουμε από αυτούς αλλά και να ταυτιστούμε μαζί τους, να βρούμε έναν νοητό συνοδοιπόρο.
Απόδειξη για τα παραπάνω είναι ότι σε πολλά πανεπιστήμια στις ΗΠΑ έχει εισαχθεί στις ιατρικές σχολές το μάθημα Ιατρικής και Λογοτεχνίας εδώ και δεκαετίες, ενώ εκδίδονται ειδικά περιοδικά με ανάλογα θέματα, γραμμένα αποκλειστικά από γιατρούς, όπως το γνωστό Literature and Medicine, που εκδίδεται από το 1982 στο πανεπιστήμιο του Illinois, στο Σικάγο.
θα σας δώσω μερικά παραδείγματα στα οποία ο γιατρός έχει κάτι να μάθει από την παρατήρηση και την ανησυχία του λογοτέχνη. Τα παραδείγματα χωρίζονται ανάλογα με ιδιαίτερους άξονες ενδιαφέροντος. Πολλά από τα κείμενα είναι κλασικά και εμπλουτίζουν την περιουσία μας στο χώρο του πολιτισμού και, εννοείται, στο πνεύμα του ανθρωπισμού.
Κάθε μάθημα θα περιλαμβάνει κατατοπιστική εισαγωγή, παρουσίαση και ανάλυση ενός λογοτεχνικού κειμένου ή ενός δοκιμίου το οποίο θα έχει σταλεί προηγουμένως ηλεκτρονικά στους συμμετέχοντας, και θα ακολουθεί συζήτηση.”
Τρίτη 23 Απριλίου 2024, 20:30-22:00 – ΟΛΟΚΛΗΡΩΘΗΚΕ
Σούζαν Σόνταγκ: Η νόσος ως μεταφορά
Η διάσημη Αμερικανίδα διανοούμενη, ακτιβίστρια και δοκιμιογράφος στο κλασικό αυτό βιβλίο που έγραψε με αφορμή το φόβο για το AIDS, απομυθοποιεί τη γλώσσα των στερεοτυπικών αντιλήψεων για αρρώστιες κι επιδημίες όπως παλιότερα η φυματίωση και η σύφιλη, που γεννά ο φόβος και κυριαρχούν στο κοινωνικό φαντασιακό. Η συγγραφέας προσεγγίζει την αρρώστια στις πραγματικές διαστάσεις της, επισημαίνοντας το βαθμό στον οποίο η αντιμετώπιση της ιατρικής επηρεάζεται από ζητήματα κουλτούρας, μυθοποίησης και φαντασιώσεων όχι μόνο των ασθενών αλλά και των γιατρών.
Τετάρτη 5 Ιουνίου 2024, 20:30-22:00
Πατήστε εδώ για να εγγραφείτε στο σεμινάριο
Άντον Τσέχωφ: «Εχθροί», «Ο καθρέφτης».
Ουίλλιαμ Κάρλος Ουίλλιαμς: «Η άσκηση βία»
Παρουσιάζονται δυο σπουδαία διηγήματα στα οποία οι συγγραφείς, γιατροί και οι ίδιοι, διηγούνται όσα θλιβερά τους συνέβησαν σε μια ιατρική επίσκεψη, που θα μπορούσαν να συμβούν στον κάθε γιατρό. Οι γιατροί-αφηγητές αναλύουν την εσωτερική τους σύγκρουση και προκαλούν τον αναγνώστη- φοιτητή ή γιατρό να κάνει τις δικές του σκέψεις.
Τρίτη 24 Σεπτεμβρίου 2024, 20:30-22:00
Σοφοκλή: Φιλοκτήτης.
Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης: Βαρδιάνος στα Σπόρκα
Και στα δυο κείμενα το θέμα είναι ότι ο ασθενής που υποφέρει δεν ζητά μόνο ένα φάρμακο από τον γιατρό, αλλά την ψυχική στήριξη που σημαίνει αναγνώριση του πόνου του, συμπαράσταση, και προπάντων αυτιά ανοιχτά. Από τον τραγικό μυθικό ήρωα Φιλοκτήτη, λογοτεχνικό ήρωα του Σοφοκλή, και τα μαρτύρια που πέρασε μετά από έναν τραυματισμό του αλλά και την απομόνωση ―για τον οποίο, σημειωτέο, έγραψε σπουδαίοι γιατροί ανά τον κόσμο―, μέχρι τα επεισόδια που συνέβησαν στη διάρκεια μιας καραντίνας για χολέρα στη Σκιάθο του 19ου αιώνα, έχουμε την ευκαιρία να παρακολουθήσουμε τι κάναν και πως σκέφτηκαν οι γιατροί που βρέθηκαν εκεί.
Τρίτη 19 Νοεμβρίου 2024, 20:30-22:00
Elaine Scarry: The body in pain
Άλλο ένα πολυσυζητημένο στοχαστικό δοκίμιο για τον πόνο, κυρίως αυτόν που προκαλείται σε βασανιστήρια, αλλά και σε ιατρικές πρακτικές. Σε ποια γλώσσα και με ποιες λέξεις εκφράζεται ο πόνος; Μήπως δεν υπάρχουν καν λέξεις αλλά κραυγές; Όμως ο γιατρός πρέπει να εκμαιεύσει λέξεις για να προχωρήσει στην εξέταση και την αρχή της διάγνωσης. Πως λύνεται το πρόβλημα;
Τρίτη 14 Ιανουαρίου 2025, 20:30-22:00
Λέων Τολστόι: Ιβαν Ίλιτς
Κλασικό διήγημα του Ρώσου μεγάλου συγγραφέα, για την αρρώστια και τις τελευταίες μέρες στη ζωή ενός Ρώσου ευκατάστατου κι ευτυχισμένου ανθρώπου, που νόμιζε ότι όλα πήγαν καλά στη ζωή του, μέχρι που με την αρρώστια είδε τους δικούς του να απομακρύνονται από αυτόν. Και τότε ξανασκέφτηκε την ύπαρξή του. Ο γιατρός συναντά ετοιμοθάνατους συνεχώς. Τι σκέφτονται αυτοί οι άνθρωποι; Μήπως υπάρχει κάτι άλλο πέρα από τα παυσίπονα που χρειάζονται;
Τρίτη 11 Φεβρουαρίου 2025, 20:30-22:00
Περικλή Σφυρίδη: «Από τη θητεία στην ιατρική» στα Διηγήματα
Του ίδιου: Μεταμόσχευση νεφρού, Από πρώτο χέρι
Ο Περικλής Σφυρίδης, γιατρός και λογοτέχνης της Θεσσαλονίκης με καταγωγή από τη Σκύρο, αφηγείται με χιούμορ και αμεσότητα τις εμπειρίες του από την ιατρική σταδιοδρομία του. Γίνεται σύντροφος του γιατρού, μοιράζεται μαζί του καταστάσεις και μας μεταφέρει στους οικείους χώρους του νοσοκομείου με ειλικρίνεια και χωρίς ταμπού.
Τρίτη 18 Μαρτίου 2025, 20:30-22:00
Κωστής Παλαμάς: «Θάνατος παλληκαριού»
Θα μιλήσουμε για ένα παλιότερο διήγημα, από την εποχή που οι επιστήμονες γιατροί πάλευαν ακόμη με τους κομπογιαννίτες, τις παραδοσιακές αντιλήψεις και προκαταλήψεις που προεκτείνονται και στο σήμερα. Ο πρωταγωνιστής, ένα παλληκάρι από το χωριό, έχει να διαλέξει ανάμεσα στη συμβουλή του επιστήμονα να του κόψει το τραυματισμένο πόδι του προκειμένου να σώσει τη ζωή του, αλλά να μείνει ανάπηρος, και στο θάνατο. Τι σημαίνει γι’ αυτόν η πιθανή αναπηρία; Τι θα κάνει στο τέλος; Πως τη συμβολοποιεί σε μια μικρή αγροτική κοινωνία που λόγω πρακτικών αναγκών ζητά τη σωματική ακεραιότητα από τα μέλη της; Τι θα κάνει στο τέλος;
Πόσο ένας τέτοιος φόβος για την αναπηρία μπορεί να αντιμετωπιστεί σήμερα στον τεχνολογικό πολιτισμό μας;
Τρίτη 30 Απριλίου 2025, 20:30-22:00
Μάριος Χάκκας: Ιστορίες από Το κοινόβιο
Η ιστορία ενός ανθρώπου με καρκίνο. Η αφήγηση ανήκει σε έναν πάσχοντα από καρκίνο ταλαντούχο λογοτέχνη, που υπέκυψε, αλλά μας άφησε τη μαρτυρία του, τα τρεξίματα σε γιατρούς εντός και εκτός Ελλάδος και όσα αισθάνθηκε και σκέφτηκε σ’ αυτό το διάστημα.
Τετάρτη 28 Μάϊου 2025, 20:30-22:00
Κλωντ Μπερνάρ και Εμίλ Ζολά: «Πειραματική» ιατρική και «πειραματικό» μυθιστόρημα
Θα μιλήσουμε για την κορυφαία στιγμή του τέλους του 19ου αιώνα, όταν η ιατρική έχει γίνει πλέον επιστήμη που στηρίζεται στο πείραμα, όπως δίδαξε ο μεγάλος πρωτοπόρος Γάλλος γιατρός Κλωντ Μπερνάρ. Στο κοινωνικό πείραμα έκρινε ότι πρέπει να στηριχθεί κι ένας λογοτέχνης, ο διάσημος Γάλλος Εμίλ Ζολα, για να γράψει το πολύτομο έπος της οικογένειας Ρουγκόν-Μακάρ, που την βαραίνει η κληρονομικότητα, σύφιλη, φυματίωση και ό, τι άλλο θεωρούσαν κληρονομικό πριν από την ανακάλυψη της πενικιλλίνης, και την στέλνει καθοριστικά στον «εκφυλισμό» και στο χαμό της. Ένας τόμος αυτού του έργου είναι και το μυθιστόρημα Νανά, που σκανδάλισε την εποχή του. Ας μην ξεχνάμε ότι η θεωρία περί «εκφυλισμού» ήταν και ο άξονας της ναζιστικής ιδεαολογίας και πράξης.
Αρκεί η θεωρία και η ψυχρή νομοτέλεια για να προσεγγίσουν, γιατροί και λογοτέχνες, τον πάσχοντα άνθρωπο;
Τι ανέφερε ο Peter Marks του CBER στο συνέδριο της Αμερικανικής Εταιρείας Γονιδιακής και Κυτταρικής Θεραπείας
Εάν δεν μειωθεί το κόστος των γονιδιακών θεραπειών δεν θα γίνουν ποτέ παγκοσμίως προσβάσιμες, δήλωσε ο διευθυντής του Κέντρου Αξιολόγησης και Έρευνας Βιολογικών Φαρμάκων (CBER) του FDA, Peter Marks, μιλώντας χθες το πρωί, στο ετήσιο συνέδριο της Αμερικανικής Εταιρείας Γονιδιακής και Κυτταρικής Θεραπείας. «Κάθε φορά που εγκρίνουμε μια νέα γονιδιακή θεραπεία και μετά η εταιρεία ανακοινώνει την τιμή της, ο επίτροπος του FDA Robert Califf μου στέλνει ένα σημείωμα που είναι συνήθως σύντομο», ανέφερε ο Peter Marks απευθυνόμενος στο κοινό του συνεδρίου. «Το τελευταίο ήταν πολλά θαυμαστικά μετά από το ποσό των 4,25 εκατομμυρίων δολαρίων, και ήξερα τι σήμαινε», ανέφερε χαρακτηριστικά. Ο Peter Marks αναφερόταν στη γονιδιακή θεραπεία της Orchard Therapeutics για τη σπάνια πάθηση της μεταχρωματικής λευκοδυστροφίας (MLD) που έλαβε την έγκριση του FDA. Όπως αναφέρεται στο σχετικό δημοσίευμα του Fierce Pharma, με την τιμή των 4,25 εκατομμυρίων δολαρίων, η θεραπεία πήρε γρήγορα τον τίτλο του πιο ακριβού φαρμάκου, παίρνοντας τον προβάδισμα από τη γονιδιακή θεραπεία για την αιμορροφιλία Β, Hemgenix, της CSL Behring και της uniQure, η οποία κοστίζει 3,5 εκατομμύρια δολάρια πριν από κάθε έκπτωση. Η Orchard Therapeutics δήλωσε ότι η τιμή «αντανακλά την αξία που μπορεί να προσφέρει η θεραπεία καθώς και τον πιθανό μακροπρόθεσμο αντίκτυπο που μπορεί να έχει η χρήση της στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης». Η CBER δεν λαμβάνει υπόψη τις τιμές στις αποφάσεις έγκρισης για τις θεραπείες που εξετάζει, είπε ο Peter Marks. Ωστόσο, όπως σημείωσε, είναι υποχρέωσή του να λαμβάνει υπόψη του ολόκληρο το οικοσύστημα. «Κάντε ένα βήμα πίσω ανεξάρτητα από ένα δεδομένο προϊόν και αναρωτηθείτε εάν είναι βιώσιμο. Με άλλα λόγια, μπορούμε τελικά να προχωρήσουμε στο πεδίο της γονιδιακής θεραπείας και να αρχίσουμε να θεραπεύουμε πιο κοινές ασθένειες εάν συνεχίσουμε να χρεώνουμε ένα εκατομμύριο ή 2 εκατομμύρια δολάρια για μια δόση»; Ο FDA πιστεύει ότι μπορεί να βοηθήσει με την κατάσταση των τιμών σε κάποιο βαθμό. Πρόσθετα ρυθμιστικά βήματα πιθανόν να επιβαρύνουν το κόστος για τις βιοτεχνολογίες, ιδιαίτερα για τις μικρότερες που αναπτύσσουν θεραπείες για τις σπάνιες παθήσεις. Γι’αυτό σύμφωνα με τον Peter Marks η υπηρεσία πρέπει να εξορθολογίσει τις λειτουργίες όπου είναι δυνατόν. «Το γνωρίζουμε αυτό και καταλαβαίνουμε ότι υπάρχουν μέτρα που μπορούμε να λάβουμε, τα οποία ελπίζουμε ότι θα βοηθήσουν στη βελτίωση των τεχνολογιών παραγωγής, που θα μειώσουν το κόστος συντομεύοντας το χρόνο για την ανάπτυξη των θεραπειών, λειτουργώντας σαν μοχλοί σε ολόκληρο το οικοσύστημα», δήλωσε ο διευθυντής του CBER. Χωρίς μεγάλες αλλαγές στο κόστος τους οι γονιδιακές θεραπείες δεν θα γίνουν ποτέ παγκοσμίως προσβάσιμες, είπε. «Στόχος μας είναι να βοηθήσουμε περισσότερους ανθρώπους παγκοσμίως και ο τρόπος με τον οποίο θα το κάνουμε αυτό είναι τελικά να μειώσουμε το κόστος αυτών των θεραπειών. Και αν μπορέσουμε να μειώσουμε το κόστος αρκετά, μπορεί αυτές να αντικαταστήσουν τελικά κάποιες συμβατικές θεραπείες», δήλωσε.
Πηγη:HealthDaily
Ένας στους 10 ασθενείς παγκοσμίως πάσχει από λοιμώξεις που σχετίζονται με την υγειονομική περίθαλψη. Αυτό μπορεί εύκολα να προληφθεί με το πλύσιμο των χεριών τις σωστές ώρες.
Το καθάρισμα των χεριών είναι μία από τις πιο αποτελεσματικές ενέργειες που μπορούμε να κάνουμε ώστε για να μειώσουμε την εξάπλωση των επιβλαβών μικροβίων και να αποτρέψουμε τις λοιμώξεις κάθε είδους.
Το σχολαστικό πλύσιμο των χεριών προστατεύει από μικρόβια που προκαλούν:
Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας προτρέπει: Κάνουμε το σωστό, πλένουμε σωστά και σχολαστικά τα χέρια μας και βοηθάμε σημαντικά ώστε να σωθούν εκατομμύρια ζωές σε ολόκληρο τον πλανήτη.
Πηγη: https://www.news4health.gr/
Κλινικές Αισθητικής Μεξικό: Τουλάχιστον τρεις πελάτες ενός σπα χωρίς άδεια στο Νέο Μεξικό προσβλήθηκαν από τον ιό HIV αφού έλαβαν μικροβελόνες προσώπου με πλούσιο σε αιμοπετάλια πλάσμα (PRP), σύμφωνα με έρευνα των Κέντρων Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων των ΗΠΑ (CDC). Η έρευνα, η οποία εκτείνεται σε 5 χρόνια με τμήματά της να βρίσκονται ακόμη σε εξέλιξη, οδήγησε στο κλείσιμο του σπα και εγείρει ερωτήματα σχετικά με τη δημόσια ασφάλεια στις κλινικές αισθητικής. Αν και η μετάδοση του HIV με πρακτικές μη αποστείρωσης ένεσης είναι ένας γνωστός κίνδυνος, αυτή είναι η πρώτη φορά που συνδέεται με υπηρεσίες καλλυντικών ενέσεων, δήλωσε η Anna Stadelman-Behar, MD, από την Υπηρεσία Πληροφοριών Επιδημίας του CDC. Μερικές φορές ονομάζεται βαμπίρ προσώπου, η θεραπεία PRP περιλαμβάνει τη λήψη του ίδιου του αίματος ενός ασθενούς και τον διαχωρισμό του σε μια φυγόκεντρο. Το τμήμα που περιέχει υψηλή συγκέντρωση αιμοπεταλίων στη συνέχεια εγχέεται ξανά με χρήση σύριγγας ή συσκευής microneedling.
«Η ιδέα είναι ότι όταν εγχέετε αυτή τη συγκεντρωμένη ποσότητα αιμοπεταλίων, οι αυξητικοί παράγοντες που απελευθερώνουν τα αιμοπετάλια βοηθούν στην τόνωση της αναγεννητικής φύσης αυτής της περιοχής», δήλωσε ο Anthony Rossi, MD, καθηγητής δερματολογίας στο Weill Cornell Medical College στη Νέα Υόρκη και δερματολόγος στο Memorial Sloan Kettering Cancer Center. Οι υπό διερεύνηση λοιμώξεις ήρθαν στο φως για πρώτη φορά όταν μια γυναίκα διαγνώστηκε με HIV χωρίς γνωστούς παράγοντες κινδύνου για τη νόσο, εκτός από την έκθεση σε θεραπείες προσώπου με microneedling σε ένα σπα αισθητικής. Το Υπουργείο Υγείας του Νέου Μεξικό και το CDC ξεκίνησαν έρευνα για το σπα και ανακάλυψαν μια σειρά από «κατάφωρες παραβιάσεις των πρακτικών ελέγχου των λοιμώξεων», δήλωσε ο Stadelman-Behar. Παραβιάσεις Ελέγχου Λοιμώξεων
Στο σπα στο Νέο Μεξικό, οι ερευνητές βρήκαν:
Οι ερευνητές επικοινώνησαν με όσα άτομα μπορούσαν να βρουν και ξεκίνησαν μια μεγάλης κλίμακας προσπάθεια προσέγγισης της κοινότητας για να βρουν περισσότερα. Συνολικά, τέσσερις πελάτες και ένας στενός σύντροφος ενός πελάτη διαγνώστηκαν με HIV κατά τη διάρκεια της έρευνας, αλλά μία πελάτης και ο σύντροφός της προσδιορίστηκαν ότι πιθανότατα είχαν μολυνθεί πριν από την επίσκεψη στο σπα. Δεν είναι σαφές εάν οι λοιμώξεις οφείλονταν σε μη επισημασμένα μολυσμένα προϊόντα αίματος που χορηγήθηκαν σε λάθος πελάτη ή σε μόλυνση σε κοινές βελόνες. Οι ερευνητές δεν είχαν την εξουσία να συλλέξουν δείγματα κατά την επίσκεψή τους στον χώρο που θα τους επέτρεπε να το μελετήσουν. «Δεν μπορούμε να πούμε οριστικά ποια ήταν η οδός μόλυνσης», σημείωσε ο Stadelman-Behar. Η Anne Chapas, MD, πιστοποιημένη από το διοικητικό συμβούλιο δερματολόγος και εκπαιδευτής στο Mount Sinai Hospital στη Νέα Υόρκη, πρόσθεσε ότι μόνο και μόνο επειδή μια διαδικασία είναι αισθητική, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν είναι ιατρική. «Προσωπικά, πιστεύω ότι πρέπει να γίνεται μόνο από ιατρούς που κατανοούν τους κινδύνους».
Μια ιατρική διαδικασία
Το PRP microneedling έχει χρησιμοποιηθεί εκτενώς στην ορθοπεδική χειρουργική για την προώθηση της αναγέννησης των αρθρώσεων. Τα τελευταία 10 χρόνια, χρησιμοποιείται επίσης στη δερματολογία για τη θεραπεία της τριχόπτωσης από την αλωπεκία, για την ενίσχυση της επούλωσης των πληγών και για την αισθητική μείωση των ρυτίδων του προσώπου. Γενικά γίνεται σε ιατρείο ή ιατρικό σπα και η διαδικασία διαρκεί περίπου μισή ώρα. Ο Stadelman-Behar είπε ότι αυτή η συνεχιζόμενη έρευνα υπογραμμίζει τη σημασία των εργαζομένων στον τομέα της υγείας πρώτης γραμμής να χρησιμοποιούν την κλινική τους εμπειρία για να βοηθήσουν στον εντοπισμό πιθανών νέων οδών μετάδοσης για λοιμώξεις. «Ήταν η διαίσθηση που οδήγησε τον πάροχο που πυροδότησε αυτήν την έρευνα, επομένως είναι σημαντικό να ενημερώσουμε το τμήμα υγείας εάν κάτι δεν πάει καλά με κάποια από τις εκθέσεις που μπορεί να είχε ο ασθενής», είπε.
Πηγη: https://www.healthweb.gr/
Δημιουργήθηκε η πρώτη πανοραμική άποψη των οδών μόλυνσης στον ανθρώπινο πλακούντα, η οποία θα μπορούσε να αναδείξει πιθανούς στόχους φαρμάκων για την ανάπτυξη ασφαλών για την εγκυμοσύνη θεραπειών για την ελονοσία, την τοξοπλάσμωση και τη λιστέρια, όλες τις ασθένειες που μπορούν να προκαλέσουν σοβαρές επιπλοκές στην εγκυμοσύνη.
Ερευνητές από το Ινστιτούτο Wellcome Sanger, το Πανεπιστήμιο του Κέμπριτζ, το Πανεπιστήμιο του Νταντί και συνεργάτες, χρησιμοποίησαν νέα μοντέλα «μίνι πλακούντα» για να χαρτογραφήσουν την απόκριση του πλακούντα στις λοιμώξεις στην πρώιμη ανάπτυξη. Αυτή η εργασία αποτελεί μέρος της ευρύτερης κοινοπραξίας Human Cell Atlas, η οποία στοχεύει να χαρτογραφήσει κάθε τύπο κυττάρου στο ανθρώπινο σώμα για να μεταμορφώσει την κατανόησή μας για την υγεία και τις ασθένειες.
Η μελέτη, που δημοσιεύτηκε στο Cell Systems, επικεντρώθηκε στις οδούς που εμπλέκονται στη λοίμωξη από ελονοσία, τοξοπλάσμωση και λιστέρια, που όλα μπορούν να προκαλέσουν επιπλοκές στην εγκυμοσύνη και αποβολή. Αποκάλυψε ότι η δευτερογενής φλεγμονή μπορεί να είναι η αιτία των επιπλοκών της εγκυμοσύνης κατά τη διάρκεια αυτών των λοιμώξεων και αποκάλυψε ότι τα κύτταρα του ανοσοποιητικού του πλακούντα είναι πιθανό να παίζουν αμυντικό ρόλο έναντι των παθογόνων.
Μελλοντικές εργασίες που θα επικεντρωθούν στον εντοπισμό πιθανών στόχων φαρμάκων στις οδούς που προκαλούν επιπλοκές κατά τη διάρκεια της μόλυνσης θα μπορούσαν να βοηθήσουν στο σχεδιασμό πιο κατευθυνόμενων θεραπειών για την αντιμετώπιση των λοιμώξεων σε εγκυμοσύνες πρώιμου σταδίου. Οι λοιμώξεις κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης είναι μια σημαντική παγκόσμια ανησυχία για την υγεία που επηρεάζει εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο. Αυτές οι λοιμώξεις μπορεί δυνητικά να προκαλέσουν μητρικό θάνατο, σήψη και επιπλοκές εγκυμοσύνης, όπως:
Η ελονοσία, η τοξοπλάσμωση και η λιστέρια είναι ευρέως διαδεδομένες λοιμώξεις που μπορούν να οδηγήσουν σε επιπλοκές της εγκυμοσύνης. Αυτό προκαλεί ιδιαίτερη ανησυχία σε περιοχές όπου αυτές οι λοιμώξεις είναι πιο συχνές. Για παράδειγμα, στην Υποσαχάρια Αφρική και σε μέρη της Νοτιοανατολικής Ασίας όπου το παράσιτο της ελονοσίας Plasmodium falciparum είναι ενδημικό. Ο πλακούντας δρα ως επιλεκτικός φραγμός κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, ο οποίος επιτρέπει στα θρεπτικά συστατικά να περνούν από τη μητέρα στο μωρό ενώ μπλοκάρει τα παθογόνα και τις τοξίνες.
Ωστόσο, τα παθογόνα που προκαλούν τοξοπλάσμωση και λιστέρια μπορούν να διασχίσουν τον πλακούντα και το παράσιτο που ευθύνεται για την ελονοσία μπορεί να προσκολληθεί προς τα έξω. Το έμβρυο είναι ιδιαίτερα ευάλωτο κατά τη διάρκεια της πρώιμης ανάπτυξης, καθώς η ανοσολογική απόκριση δεν έχει εδραιωθεί πλήρως, πράγμα που σημαίνει ότι το έμβρυο βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στον φραγμό του πλακούντα για προστασία.
Παρά τον αντίκτυπο των λοιμώξεων κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, οι οδοί και οι μηχανισμοί που χρησιμοποιούν αυτές οι λοιμώξεις για να διασχίσουν τον πλακούντα είναι ελάχιστα κατανοητοί, εν μέρει λόγω των περιορισμών των εργαστηριακών μοντέλων που χρησιμοποιούνται και των διαφορών μεταξύ ανθρώπων και ποντικών. Στην τελευταία μελέτη από το Ινστιτούτο Wellcome Sanger και τους συνεργάτες της, η ομάδα καθιέρωσε ex vivo μοντέλα μοσχευμάτων ή «μίνι πλακούντες» από ανθρώπινα δείγματα, τα οποία τους επέτρεψαν να χαρτογραφήσουν την απόκριση στη μόλυνση σε ανάλυση ενός κυττάρου.
Οι ερευνητές εντόπισαν έναν τύπο εμβρυϊκού ανοσοποιητικού κυττάρου, γνωστό ως κύτταρο Hofbauer, που ενεργοποιήθηκε και στους τρεις τύπους λοίμωξης αλλά σε διαφορετικές οδούς. Η ομάδα διαπίστωσε ότι τα παθογόνα μπορούν να διεισδύσουν σε αυτά τα κύτταρα του ανοσοποιητικού. Για παράδειγμα, το T. gondii, το παράσιτο που προκαλεί τοξοπλάσμωση, είναι πιθανό να χρησιμοποιήσει αυτά τα κύτταρα του ανοσοποιητικού για να αποφύγει τη συνεχιζόμενη ανοσολογική απόκριση και να ταξιδέψει σε όλο το σώμα.
Πηγη: https://www.healthweb.gr/