Κατηγορία: Ενημέρωση

Στοιχεία Συνεδρίου/Σεμιναρίου

• Ημερομηνία : Από 13/10/2023 έως 14/10/2023

• Τοποθεσία : ΑΜΦΙΘΕΑΤΡΟ “ΙΩΑΝΝΗΣ ΔΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ”, ΕΘΝΙΚΟ ΚΑΙ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΚΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΘΗΝΩΝ

• Πόλη : Αθήνα

Ο καρκίνος μαστού – ωοθηκών είναι ιάσιμος αν εντοπιστεί έγκαιρα μέσα από τις διαγνωστικές εξετάσεις.

Υπολογίζεται ότι το 5-8% των ασθενών με καρκίνο μαστού φέρουν κληρονομούμενες μεταλλάξεις στα γονίδια BRCA1/2. Οι γυναίκες που φέρουν τέτοιες μεταλλάξεις έχουν αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου μαστού, αλλά και καρκίνου ωοθηκών.

Με βάση υπολογισμούς μια φορέας παθογόνου μετάλλαξης BRCA1 έχει ως και 80% πιθανότητα ανάπτυξης καρκίνου μαστού και 60% πιθανότητα εμφάνισης καρκίνου ωοθηκών κατά τη διάρκεια της ζωής της.

Σε αυτόν τον πληθυσμό των γυναικών, προτείνεται η διενέργεια προφυλακτικής αμφοτερόπλευρης μαστεκτομής και προφυλακτικής σαλπιγγο-ωοθηκεκτομής για την αποφυγή εμφάνισης της νόσου.

Τι έδειξε πρόσφατη έρευνα

Στο πλαίσιο αυτό, δημοσιεύθηκε πρόσφατα στο περιοδικό JAMA Surgery μεγάλη αναδρομική μελέτη που διεξήχθη σε τεταρτοβάθμιο κέντρο αντιμετώπισης καρκίνου μαστού στην Ιταλία. Η μελέτη ενέταξε 480 γυναίκες που αντιμετωπίστηκαν χειρουργικά στο συγκεκριμένο κέντρο και είχαν διαγνωσθεί με καρκίνο μαστού, σχετιζόμενο με παθογόνο μετάλλαξη στα γονίδια BRCA1/2.

Στις ασθενείς προσφέρθηκε η δυνατότητα διενέργειας προφυλακτικής σαλπιγγο-ωοθηκεκτομής και προφυλακτικής αμφοτερόπλευρης μαστεκτομής με κύριο επιστημονικό ερώτημα να εξεταστεί η σημασία αυτών των χειρουργικών παρεμβάσεων στην επιβίωση των ασθενών.

Τελικά, 311 ασθενείς υποβλήθηκαν σε σαλπιγγο-ωοθηκεκτομή και 163 σε αμφοτερόπλευρη μαστεκτομή. Τα αποτελέσματα της μελέτης έδειξαν ότι η σαλπιγγο-ωοθηκεκτομή σχετιζόταν με καλύτερη επιβίωση των ασθενών και ιδίως αυτών που έφεραν μετάλλαξη στο BRCA1 γονίδιο ή είχαν τριπλά αρνητικό καρκίνο μαστού.

Η διενέργεια σαλπιγγο-ωοθηκεκτομής όμως, δεν φάνηκε να επηρεάζει τον κίνδυνο τοπικής υποτροπής του αρχικού καρκίνου μαστού ή ανάπτυξης νέου καρκίνου στον άλλο μαστό. Η προφυλακτική μαστεκτομή μείωσε τον κίνδυνο τοπικής υποτροπής της νόσου, αλλά δεν βελτίωσε την επιβίωση των ασθενών.

Επομένως, η συγκεκριμένη μελέτη παρέχει τα πιο ισχυρά ως τώρα δεδομένα για τη διενέργεια προφυλακτικής σαλπιγγο-ωοθηκεκτομής σε γυναίκες που έχουν διαγνωσθεί με καρκίνο μαστού και φέρουν μεταλλάξεις στα γονίδια BRCA1/2. Αυτή η παρέμβαση βελτιώνει σημαντικά την επιβίωσή τους και, επομένως, ενδείκνυται σε ασθενείς που φέρουν αυτές τις μεταλλάξεις.

ΠΗΓΗ: ΕΚΠΑ

πΗΓΗ: https://www.healthreport.gr

Καμπανάκι κινδύνου από τους γιατρούς του American Heart Association μετά τον εντοπισμό ενός νέου καρδιαγγειακού-νεφρικού-μεταβολικού συνδρόμου (CKM) που προκύπτει όπως εξηγούν από τον συνδυασμό καρδιακών παθήσεων, νεφρικής νόσου, διαβήτη και παχυσαρκίας.

Οόρος περιγράφει μια ιατρική κατάσταση που προκύπτει όταν αναπτύσσονται παράλληλα προβλήματα υγείας όπως καρδιαγγειακές παθήσεις, νεφρική νόσος, διαβήτης τύπου 2 και παχυσαρκία. Η συνύπαρξη τους δημιουργεί μια σχεδόν αυθύπαρκτη πάθηση, λένε, που αυξάνει τον κίνδυνο καρδιακών προσβολών και εγκεφαλικών επεισοδίων.

Η πρόληψη και η θεραπευτική προσέγγιση του συνδρόμου όσο το δυνατόν νωρίτερα μπορεί να αποτρέψει σοβαρές επιπλοκές στην υγεία, επισημαίνουν οι καρδιολόγοι.

«Ο προσυμπτωματικός έλεγχος για νεφρική και μεταβολική νόσο βοηθά να ξεκινήσει νωρίτερα αγωγή προφύλαξης για την αποτελεσματικότερη πρόληψη των καρδιακών παθήσεων και την καλύτερη διαχείριση υπάρχουσας καρδιακής νόσου» δηλώνει χαρακτηριστικά ο Chiadi Ndumele, αναπληρωτής καθηγητής ιατρικής στο Πανεπιστήμιο Johns Hopkins στη Βαλτιμόρη.

Προκειμένου να εντοπιστούν οι ασθενείς που είναι πιο πιθανό να εκδηλώσουν το επικείμενο σύνδρομο, οι επιστήμονες δημιούργησαν ένα διαγνωστικό πρωτόκολλο προσυμπτωματικού ελέγχου τεσσάρων σταδίων:

• Στάδιο 0: Εξεταζόμενοι που δεν έχουν κανένα παράγοντα κινδύνου για ανάπτυξη του συνδρόμου. Η ιατρική σύσταση αφορά σε υιοθέτηση προληπτικών μέτρων όπως καλές συνήθειες διατροφής και άσκησης, αποφυγή της νικοτίνης και διατήρηση υγιούς βάρους, καθώς και περιοδικό έλεγχο των επιπέδων αρτηριακής πίεσης, της χοληστερόλης και των τιμών σακχάρου στο αίμα.
• Στάδιο 1: Αφορά σε υπέρβαρους ασθενείς, με ανθυγιεινή κατανομή σωματικού λίπους, μειωμένη ανοχή στη γλυκόζη ή ελαφρώς αυξημένα επίπεδα σακχάρου στο αίμα που παραπέμπουν σε προδιαβήτη. Εκτός από τις αλλαγές στον τρόπο ζωής στο πλαίσιο της πρόληψης συστήνεται επίσης μείωση του σωματικού βάρους κατά τουλάχιστον 5% και ενδεχομένως χορήγηση φαρμακευτικής αγωγής για τη διαχείριση του σακχάρου.
• Στάδιο 2: Εδώ κατατάσσονται ασθενείς με διαβήτη τύπου 2, υπέρταση, υψηλές τιμές τριγλυκεριδίων ή νεφρική νόσο. Οι γιατροί παρεμβαίνουν προληπτικά με αυστηρές συστάσεις για αλλαγές στον τρόπο ζωής, άμεση απώλεια βάρους και χορήγηση αγωγής για τη διαχείριση του διαβήτη, της αρτηριακής πίεσης και των επιπέδων χοληστερόλης ενώ ελέγχεται τακτικά και η κατάσταση της νεφρικής λειτουργίας.
• Στάδιο 3: Αφορά σε ασθενείς που παρουσιάζουν καρδιαγγειακή νόσο σε αρχικό στάδιο ή νεφρική νόσο χωρίς συμπτώματα. Πέραν των παρεμβάσεων που χρησιμοποιούνται σε προηγούμενα στάδια του συνδρόμου CKM, ο προληπτικός έλεγχος πλέον επεκτείνεται και στην τακτική εξέταση των αρτηριών.
• Στάδιο 4: Σε αυτό συγκαταλέγονται ασθενείς με καρδιαγγειακή ή νεφρική νόσο οι οποίοι ήδη έχουν παρουσιάσει συμπτώματα όπως καρδιακή προσβολή, εγκεφαλικό επεισόδιο, καρδιακή ή νεφρική ανεπάρκεια.

Προτεραιότητα οι αλλαγές στον τρόπο ζωής

Η αξιολόγηση του κινδύνου καρδιακής προσβολής και εγκεφαλικού με βάση τον συνδυασμό παραγόντων που περιλαμβάνονται στο σύνδρομο CKM μπορεί να βοηθήσει τους ασθενείς να κατανοήσουν καλύτερα πώς σχετίζονται μεταξύ τους όλες αυτές οι ιατρικές καταστάσεις, επισημαίνει ο Sadiya Khan, καθηγητής καρδιαγγειακής επιδημιολογίας στο Northwestern University Feinberg School.

Με αυτόν τον τρόπο, οι ασθενείς συνειδητοποιούν πώς οι βελτιώσεις σε έναν τομέα της καθημερινότητας τους μπορεί να έχουν ευρύτερα οφέλη για την συνολική υγεία.

Η προστασία της καρδιάς μπορεί να ξεκινήσει από την υιοθέτηση μιας διατροφής πλούσιας σε τρόφιμα ολικής άλεσης, φρούτα, λαχανικά, άπαχες πρωτεΐνες, ξηρούς καρπούς και σπόρους, σύμφωνα με τους Αμερικανούς καρδιολόγους.

Σε δεύτερο χρόνο ιδανικά θα πρέπει να ενταχθεί στην ρουτίνα του ασθενούς εβδομαδιαία άσκηση μεγάλης έντασης διάρκειας τουλάχιστον 75 λεπτών όπως είναι το τρέξιμο ή εναλλακτικά 150 λεπτά μέτριας άσκησης όπως το γρήγορο περπάτημα.

Άλλες παρεμβάσεις στον τρόπο ζωής που μπορούν επίσης να βοηθήσουν, είναι η εξασφάλιση τουλάχιστον 7 ωρών ύπνου και η αποφυγή του καπνίσματος.

Οι συγκεκριμένες προσαρμογές έχουν τεράστια σημασία, λένε οι επιστήμονες και θα πρέπει να γίνουν ανεξαρτήτως της φαρμακευτικής αγωγής που ενδεχομένως λαμβάνει ο ασθενής.

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Οι σπάνιες παθήσεις (ΣΠ) χαρακτηρίζονται από χαμηλή συχνότητα εμφάνισης (5 στα 10.000 άτομα στην κοινότητα) και υψηλή ετερογένεια. Παγκοσμίως έχουν καταγραφεί 6.000-8.000 σπάνια νοσήματα. Υπολογίζεται ότι περίπου 80% των σπάνιων παθήσεων είναι κληρονομικές και ότι περίπου 75% προσβάλλουν παιδιά, συχνά με καταστροφικά αποτελέσματα στο προσδόκιμο και την ποιότητα ζωής τους. Περίπου 30% των παιδιών που έχουν διαγνωστεί με σπάνια πάθηση δε ζουν μέχρι τα πέμπτα τους γενέθλια. Οι ΣΠ αποτελούν μεγάλη πρόκληση για το Σύστημα Υγείας λόγω της έλλειψης επιδημιολογικών δεδομένων και αδυναμίας εκτίμησης του φορτίου των ασθενών και των οικογενειών τους αλλά και της ακάλυπτης ιατρικής ανάγκης στη διάγνωση και τη θεραπεία. Παρά τη σπανιότητά τους, ο αριθμός των ασθενών που νοσούν είναι συνολικά υψηλός εξαιτίας της ύπαρξης πολλών διαφορετικών τύπων σπάνιων παθήσεων. Η καταγραφή των σπανίων παθήσεων αποτελεί αναγκαιότητα ωστόσο οι προσπάθειες που έχουν γίνει έως τώρα χαρακτηρίζονται ως αποσπασματικές. Ο σύλλογος «“95”, Ελληνική Συμμαχία για τους Σπάνιους Ασθενείς» σε συνεργασία με την IQVIA Hellas διεξήγαγαν μελέτη καταγραφής επιδημιολογικών δεδομένων και εκτίμησης του οικονομικού και ανθρωπιστικού φορτίου των ΣΠ στην Ελλάδα. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της μελέτης, από μία λίστα 468 ΣΠ και σύμφωνα με επιπολασμό βάσει Orphanet και EURORDIS, περίπου 237 χιλιάδες άτομα υπολογίζεται ότι πάσχουν από κάποια εκ των 468 ΣΠ που μελετήθηκαν στην Ελλάδα. Λόγω της δυσκολίας του εγχειρήματος η επιλογή των νοσημάτων και ο τρόπος καταγραφής τους αποτέλεσε αντικείμενο της μελέτης και αποφασίσθηκε η πιλοτική καταγραφή τεσσάρων σπανίων νοσημάτων: της Νωτιαίας Μυικής Ατροφίας, της Μυϊκής Δυστροφίας Duchenne, της Νευροινωμάτωσης και της Νόσου Gaucher. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, στην Ελλάδα υπολογίζεται ότι οι ασθενείς που πάσχουν από τις παραπάνω τέσσερις ΣΠ κυμαίνονται μεταξύ 3,4-3,8 χιλ. ατόμων και το μέσο συνολικό ετήσιο κόστος ανέρχεται σε €24-91εκ. (έως 1,5% των συνολικών δαπανών υγείας) με μέσο ετήσιο κόστος ανά ασθενή ίσο με €25-260 χιλ., εκ των οποίων το 81-90% αφορά στο κόστος των φαρμάκων. Γίνεται σαφές λοιπόν ότι ο αριθμός των ασθενών που νοσούν από ΣΠ είναι υψηλός, γεγονός το οποίο σχετίζεται με υψηλή επιβάρυνση των ασθενών, των οικογενειών τους και του συστήματος υγείας. Παράλληλα, την τελευταία δεκαετία η καινοτομία στον τομέα των ΣΠ έχει κάνει «άλματα». Πάνω από είκοσι φάρμακα έχουν λάβει έγκριση από τον ΕΜΑ μόνο το 2022 γεγονός το οποίο καθιστά αναγκαία την εφαρμογή ενός Εθνικού Σχεδίου Δράσης για τις ΣΠ ως εργαλείο για ένα βιώσιμο σύστημα υγειονομικής φροντίδας. Αυτή η έρευνα είναι η πρώτη του είδους της που γίνεται στην Ελλάδα και ρίχνει φως στις ανάγκες που έχουν οι ασθενείς με ΣΠ καθώς και στους πόρους που χρειάζεται να διαθέσει το κράτος για τη διαχείριση του ασθενούς. Συμπερασματικά, ένας από τους κύριους στόχους της παρούσας έρευνας είναι η ανάδειξη της σημασίας που έχει η δημιουργία ενός εθνικού σχεδίου δράσης για την ολιστική διαχείριση των ασθενών με Σπάνιες Παθήσεις. Απαιτείται η δημιουργία βάσης δεδομένων για τη συλλογή και ανάλυση πραγματικών δεδομένων μέσω της ανάπτυξης ενός εθνικού αρχείου σπανίων παθήσεων ως βασική προτεραιότητα για τη χώρα μας ενώ απώτερος σκοπός θα είναι η δημιουργία ενός οδικού χάρτη που θα περιλαμβάνει κατευθυντήριες οδηγίες από την πρόληψη και τη διάγνωση έως την έρευνα και την πρόσβαση στη θεραπεία.

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) δημοσίευσε μια νέα έκθεση με τίτλο «Ψυχική υγεία των προσφύγων και των μεταναστών: παράγοντες κινδύνου και προστασίας και πρόσβαση στη φροντίδα.

Στην έκθεση περιγράφονται τα πιο πρόσφατα παγκόσμια στοιχεία σχετικά με τους κύριους παράγοντες που επηρεάζουν την ψυχική υγεία των προσφύγων και των μεταναστών και την πρόσβασή τους στη φροντίδα». Πρόκειται για την πέμπτη έκθεση της παγκόσμιας επισκόπησης στοιχείων για την υγεία και τη μετανάστευση (GEHM).

Περίπου 1 στους 8 ανθρώπους παγκοσμίως ζει με κάποια κατάσταση ψυχικής υγείας. Οι πρόσφυγες και οι μετανάστες είναι ιδιαίτερα ευάλωτοι, καθώς μπορεί να εκτεθούν σε διάφορους παράγοντες άγχους και προκλήσεις, οι οποίες επηρεάζουν την ψυχική τους υγεία και ευημερία τόσο κατά τη διάρκεια των ταξιδιών τους όσο και κατά την άφιξή τους. Ο επιπολασμός κοινών ψυχικών διαταραχών, όπως η κατάθλιψη, το άγχος και η διαταραχή μετατραυματικού στρες (PTSD), τείνει να είναι υψηλότερος μεταξύ των μεταναστών και των προσφύγων από ό,τι μεταξύ των πληθυσμών υποδοχής. Τα κορίτσια και οι γυναίκες που μετακινούνται έχουν υψηλότερο κίνδυνο κατάθλιψης και άγχους.

«Η καλή ψυχική υγεία και ευημερία είναι δικαίωμα για όλους, συμπεριλαμβανομένων των προσφύγων και των μεταναστών», δήλωσε ο Δρ Santino Severoni, Διευθυντής του Τμήματος Υγείας και Μετανάστευσης του ΠΟΥ. «Αυτή η έκθεση θα υποστηρίξει και θα ενισχύσει τις απαντήσεις των συστημάτων υγείας στις ανάγκες ψυχικής υγείας των προσφύγων και των μεταναστών, ώστε να μπορούν να λαμβάνουν ποιοτική φροντίδα και υποστήριξη ψυχικής υγείας με τρόπους που βρίσκουν προσιτούς, αποδεκτούς και οικονομικά προσιτούς».

Η έκθεση συνοψίζει τους διάφορους παράγοντες κινδύνου και τα εμπόδια που αντιμετωπίζουν οι ομάδες προσφύγων και μεταναστών και περιγράφει πέντε βασικά θέματα που πρέπει να αντιμετωπιστούν προκειμένου να βελτιωθεί η πρόσβασή τους σε υπηρεσίες ψυχικής υγείας:

1. Κοινοτική υποστήριξη: Τα στοιχεία δείχνουν ότι η ένταξη σε μια κοινότητα με κοινό υπόβαθρο και η φοίτηση στο σχολείο συνδέονται με χαμηλότερα ποσοστά ψυχικών διαταραχών.
2. Βασικές ανάγκες και ασφάλεια. Για παράδειγμα, ένα ανασφαλές νομικό καθεστώς μπορεί να συμβάλει στην κακή ψυχική υγεία.
3. Στίγμα: Οι εμπειρίες ρατσισμού και διακρίσεων συνδέονται σταθερά με δυσμενή αποτελέσματα στην ψυχική υγεία.
4. Αντιξοότητες και τραύματα. Για παράδειγμα, η παρατεταμένη κράτηση συνδέεται με αυξημένα ποσοστά κατάθλιψης και PTSD.
5. Πρόσβαση σε υπηρεσίες. Οι πρόσφυγες και οι μετανάστες συχνά δεν δίνουν προτεραιότητα στην ψυχική τους υγεία, επειδή δεν γνωρίζουν τις δωρεάν διαθέσιμες υπηρεσίες ή δεν δέχονται υγειονομική περίθαλψη λόγω γλωσσικών εμποδίων και ανησυχιών σχετικά με το απόρρητο.

«Οι πρόσφυγες και οι μετανάστες αντιμετωπίζουν πολλούς μοναδικούς στρεσογόνους παράγοντες και προκλήσεις. Η παρούσα έκθεση καταδεικνύει την επείγουσα ανάγκη για ισχυρές πολιτικές και νομοθεσία, ριζωμένες σε ισχυρότερα συστήματα υγείας, ώστε να καλύπτονται οι ανάγκες ψυχικής υγείας των προσφύγων και των μεταναστών», δήλωσε η Dévora Kestel, Διευθύντρια Ψυχικής Υγείας και Χρήσης Ουσιών του ΠΟΥ.

Απαιτείται επείγουσα δράση

Με βάση τα ευρήματα της ανασκόπησης, η παρούσα έκθεση του ΠΟΥ προτείνει μια σειρά δράσεων προς εξέταση από τις κυβερνήσεις, τους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής και τους διαχειριστές προγραμμάτων στα Υπουργεία Υγείας και σε άλλα υπουργεία, που αφορούν και τους πέντε θεματικούς τομείς που περιγράφονται:

• Προώθηση της συμμετοχής των προσφύγων και των μεταναστών στην κοινωνία και μείωση των διακρίσεων μέσω της υιοθέτησης πολιτικών ψυχικής υγείας με ευαισθησία στους πρόσφυγες και τους μετανάστες.
• Αντιμετώπιση των μη ιατρικών παραγόντων που επηρεάζουν την ψυχική υγεία στις μεταναστευτικές πολιτικές και προτεραιότητα στις βασικές ανάγκες, όπως η τροφή, η στέγαση, η ασφάλεια και η εκπαίδευση ή η απασχόληση. Αυτό σημαίνει, για παράδειγμα, τη χρήση άλλων χώρων εκτός από τα κέντρα κράτησης για την αξιολόγηση της κατάστασης της υγείας των προσφύγων και των μεταναστών.
• Εκπαιδεύστε τους εργαζόμενους στον τομέα της υγείας για την αξιολόγηση και τη θεραπεία των καταστάσεων ψυχικής υγείας μεταξύ των προσφύγων και των μεταναστών και ενισχύστε την ικανότητα άλλων σχετικών επαγγελματιών (π.χ. αξιωματικοί μετανάστευσης, κοινωνικοί λειτουργοί ή εκπαιδευτικοί) να αναγνωρίζουν και να υποστηρίζουν όσους πάσχουν από καταστάσεις ψυχικής υγείας.
• Προσφέρετε επιλογές σχετικά με την παροχή υπηρεσιών ψυχικής υγείας, για παράδειγμα, τον τόπο, τον πάροχο υπηρεσιών, τη διαδρομή παραπομπής και τη θεραπευτική προσέγγιση, ώστε να καταστεί δυνατή και αποδεκτή η πρόσβαση στη φροντίδα.
• Διασφαλίστε τα ανθρώπινα δικαιώματα όλων των προσφύγων και των μεταναστών ανεξάρτητα από το νομικό τους καθεστώς με εθνικές και διεθνείς πολιτικές και μέτρα ποινικής δικαιοσύνης που προστατεύουν τους πληθυσμούς αυτούς από τις διακρίσεις και τη βία.
• Ενίσχυση της ικανότητας της κοινότητας για φροντίδα ψυχικής υγείας και της πρόσβασης σε αυτήν με την παροχή πληροφοριών σχετικά με τις υπηρεσίες, τη συνεργασία με ομάδες μεταναστών και την προσφορά κοινοτικών μονοπατιών παραπομπής. Για παράδειγμα, ο προσανατολισμός σε κρίσιμες υπηρεσίες και δικαιώματα κατά την άφιξη στη χώρα προορισμού θα έχει καθοριστική σημασία.

Το παρόν GEHM, το οποίο αναπτύχθηκε από το Τμήμα Υγείας και Μετανάστευσης του ΠΟΥ σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχικής Υγείας και Χρήσης Ουσιών, προσδιορίζει επίσης κρίσιμα κενά που πρέπει να αντιμετωπιστούν σε μελλοντικές έρευνες.

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Η ομοσπονδία ζητεί την άμεση λήψη μέτρων για την ασφάλεια των επαγγελματιών υγείας προκειμένου να αποτραπούν παρόμοια φαινόμενα στο μέλλον.

Το πλήρες κείμενο της ανακοίνωσης αναφέρει τα εξής:

«Ως Πανελλήνια Ομοσπονδία Ελευθεροεπαγγελματιών Παιδιάτρων, εκφράζουμε την λύπη και τον αποτροπιασμό μας για το πρόσφατο περιστατικό βίας κατά γιατρού, σε δημόσια δομή υγείας. Το περιστατικό αυτό αποτελεί μια ακόμη προσθήκη στον μακρύ και συνεχώς αυξανόμενο κατάλογο της βίας κατά των επαγγελματιών υγείας.

Συγκεκριμένα, το περιστατικό έλαβε χώρα τις πρώτες πρωινές ώρες της Πέμπτης 5 Οκτωβρίου 2023, όταν παιδοχειρουργός, ενώ εκτελούσε υπηρεσία στο τμήμα επειγόντων περιστατικών του Νοσοκομείου Παίδων “Αγία Σοφία”, δέχθηκε επίθεση και ξυλοδαρμό από συνοδό ασθενούς. Ο επιτιθέμενος, ο οποίος ήταν εξοργισμένος από τον χρόνο αναμονής για την εξέταση του συγγενικού του προσώπου, προκάλεσε χάος στο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών και αποφάσισε να επιτεθεί στον πρώτο γιατρό που αντίκρισε.

Ως παιδίατροι, καταδικάζουμε έντονα αυτή την πράξη βίας και ζητάμε να ληφθούν άμεσα μέτρα για να διασφαλιστεί η ασφάλεια των επαγγελματιών υγείας. Καλούμε τις αρχές να λάβουν όλα τα απαραίτητα μέτρα για να αποτρέψουν την επανάληψη τέτοιων περιστατικών στο μέλλον. Καλούμε επίσης το κοινό να σέβεται το έργο των επαγγελματιών υγείας και να κατανοεί τις δύσκολες συνθήκες υπό τις οποίες εργάζονται.

Στεκόμαστε αλληλέγγυοι στον συνάδελφό μας και σε όλους τους επαγγελματίες υγείας που έχουν πέσει θύματα βίας και θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε για την ασφάλεια και την ευημερία τους».

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Οι λοιμώξεις είναι σοβαρό πρόβλημα για τους ασθενείς με νεοπλασίες. Τόσο το υποκείμενο νόσημα όσο και η αντινεοπλασματική θεραπεία μπορεί να επηρεάσει την ικανότητα του οργανισμού να αντιμετωπίζει τις λοιμώξεις.

Επομένως, ο εμβολιασμός καθίσταται καθοριστικής σημασίας για την πρόληψη ιογενών λοιμώξεων σε ασθενείς με νεοπλασίες. Οι Ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Θεοδώρα Ψαλτοπούλου (Καθηγήτρια Επιδημιολογίας και Προληπτικής Ιατρικής), Γιάννης Ντάνασης και Θάνος Δημόπουλος (Διευθυντής, Καθηγητής Θεραπευτικής – Ογκολογίας – Αιματολογίας) συνοψίζουν τις συστάσεις εμβολιασμού σε ασθενείς με νεοπλασίες σύμφωνα με το Εθνικό Εμβολιαστικό Πρόγραμμα 2023 (το οποίο έχει αναρτηθεί στον ιστότοπο του Υπουργείου Υγείας www.moh.gov.gr στον άξονα «Υγεία» και στην ενότητα «Δημόσια Υγεία» – «Εμβολιασμοί» για ενημέρωση των φορέων και των πολιτών) και με τις συστάσεις εμβολιασμού από τις κατευθυντήριες οδηγίες σε Ογκολογία και Αιματολογία.

• COVID-19: Συστήνεται ο αναμνηστικός εμβολιασμός με επικαιροποιημένο εμβόλιο τουλάχιστον 3 μήνες μετά από την τελευταία δόση ή από την τελευταία νόσηση από SARS-CoV-2. Για τους ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε μεταμόσχευση αιμοποιητικών κυττάρων, συστήνεται μια επικαιροποιημένη δόση μετά από 3 μήνες από τη μεταμόσχευση.
• Γρίπη: Συστήνεται ετήσιος αντιγριπικός εμβολιασμός για όλους τους ασθενείς. Οι ασθενείς άνω των 60 ετών μπορούν να εμβολιάζονται και με αντιγριπικό εμβόλιο, το οποίο περιέχει αυξημένη δόση αντιγόνου και όσοι είναι άνω των 65 μπορούν να εμβολιάζονται και με το αντιγριπικό εμβόλιο που περιέχει ανοσοενισχυτικό. Ειδικά για τους ασθενείς με πολλαπλούν μυέλωμα συστήνεται η χορήγηση δύο δόσεων με ένα μήνα διαφορά, σύμφωνα με τις οδηγίες της Παγκόσμιας Ομάδας Μελέτης του Πολλαπλού Μυελώματος. Για τους ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε μεταμόσχευση αιμοποιητικών κυττάρων συστήνεται μία δόση από τους 6 μήνες μετά τη μεταμόσχευση, ενώ σε καιρό επιδημίας δύναται να ξεκινήσει στους 4 μήνες.
• Πνευμονιόκοκκος: Συστήνεται 1 δόση συζευγμένου εμβολίου PCV20. Αν έχει προηγηθεί εμβολιασμός με PCV13 και PPSV23, τότε ακολουθεί μια άπαξ δόση PCV20 τουλάχιστον 5 χρόνια μετά την τελευταία δόση. Αν έχει προηγηθεί είτε το PCV13 είτε το PPSV23, τότε διενεργείται μια άπαξ δόση PCV20 ένα έτος αργότερα. Αν δεν έχει προηγηθεί καμία δόση με PCV13 ή με PPSV23, τότε διενεργείται μια δόση PCV20. Για τους ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε μεταμόσχευση αιμοποιητικών κυττάρων συστήνονται 3 δόσεις PCV20 ανά μήνα ξεκινώντας 6 μήνες μετά τη μεταμόσχευση, καθώς και μια 4η δόση τουλάχιστον 6 μήνες μετά την 3η δόση ή 12 μήνες μετά τη μεταμόσχευση.
• Αιμόφιλος γρίπης (Hib): Συστήνονται 3 δόσεις μετά από μεταμόσχευση αιμοποιητικών κυττάρων σε μεσοδιάστημα 2 μηνών.
• Μηνιγγιτιδόκοκκος: Για τους ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε μεταμόσχευση αιμοποιητικών κυττάρων 6 μήνες πριν, συστήνονται 2 δόσεις εμβολίου για το μηνιγγιτιδόκοκκο Β (MenB) και 2-3 δόσεις τετραδύναμου εμβολίου MenACWY για το μηνιγγιτιδόκοκκο σε μεσοδιάστημα 2 μηνών.
• Τέτανος-διφθερίτιδα-κοκκύτης: Συστήνεται 1 δόση Tdap εάν δεν έχει προηγηθεί εμβολιασμός, και ακολούθως Td ή Tdap κάθε 10 έτη. Για τους ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε μεταμόσχευση αιμοποιητικών κυττάρων συστήνονται 3 δόσεις DTap ξεκινώντας 6 μήνες μετά τη μεταμόσχευση.
• Έρπης ζωστήρας: Συστήνεται η χορήγηση 2 δόσεων ανασυνδυασμένου εμβολίου σε μεσοδιάστημα 2 έως 6 μηνών σε ηλικία 60 ετών και άνω σε ανοσοεπαρκείς. Σε 18 ετών και άνω με τουλάχιστον δύο επεισόδια έρπητα ζωστήρα και 3 μήνες μετά το τελευταίο επεισόδιο, καθώς και σε ανοσοκατεσταλμένους, η σύσταση είναι η δεύτερη δόση να γίνεται 1-2 μήνες από την πρώτη. Για τους ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε μεταμόσχευση αιμοποιητικών κυττάρων συστήνονται 2 δόσεις με απόσταση 1 μήνα ξεκινώντας 6-12 μήνες μετά τη μεταμόσχευση. Η διακοπή λήψης προφυλακτικής αντι-ιικής αγωγής για τον έρπητα μετά τον εμβολιασμό θα πρέπει να γίνεται σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό σύμφωνα με τις εκάστοτε κατευθυντήριες οδηγίες σε εξατομικευμένη βάση, λαμβάνοντας υπόψη την πιθανότητα κάποιοι ασθενείς να εμφανίζουν μειωμένη ανοσολογική απόκριση στον εμβολιασμό.
• Ηπατίτιδα Β (HepB): Συστήνονται 3 δόσεις για επίνοσους ενήλικες που δεν έχουν εμβολιασθεί στην παιδική ηλικία και ανήκουν σε ομάδες ατόμων σε αυξημένο κίνδυνο (π.χ. σακχαρώδης διαβήτης, χρόνια ηπατική νόσο, ηπατίτιδα C, αιμοδιάλυση) ή μετά από μεταμόσχευση αιμοποιητικών κυττάρων με έλεγχο αντισωματικής απάντησης.
• Hπατίτιδα Α (HepA): Συστήνονται 2 δόσεις σε ασθενείς με παράγοντες κινδύνου να αναπτύξουν ηπατίτιδα Α.
• Αδρανοποιημένο πολιομυελίτιδας (IPV): Για τους ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε μεταμόσχευση αιμοποιητικών κυττάρων, συστήνονται 3 δόσεις μετά τους 6 μήνες από τη μεταμόσχευση.

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Αθήνα 12.10.2023

                                                                Α.Π.: 2576

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Πρωτοβουλίες ΠΙΣ για την αντιμετώπιση του φαινομένου της βίας κατά των ιατρών: Να υπάρξει νομοθετική ρύθμιση

Το ΔΣ του Πανελλήνιου Ιατρικού Συλλόγου αποφάσισε χθες κατά τη συνεδρίασή του να ζητήσει νομοθετική παρέμβαση εκ μέρους της ηγεσίας του υπουργείου Υγείας ώστε να αντιμετωπιστεί με τρόπο αποδοτικό η βία κατά της λευκής μπλούζας.

Επαναφέροντας προηγούμενα αιτήματά του για το θέμα, τα οποία είχε διατυπώσει σε όλους τους τόνους και μάλιστα είχε εκπονήσει εκστρατεία ενημέρωσης με αφίσες σε όλες τις δομές υγείας πανελλαδικά, ο ΠΙΣ απαιτεί να προστατεύονται οι γιατροί κατά την άσκηση των καθηκόντων τους. Οι λεκτικές, ψυχολογικές αλλά κυρίως σωματικές εκδηλώσεις βίας εκ μέρους ασθενών και των συνοδών τους, θα πρέπει στο εξής να αντιμετωπιστούν με τρόπο κεντρικό και οργανωμένο ώστε να μην φτάσουμε στο σημείο να έχουμε θύματα.

Ο ΠΙΣ μεταξύ άλλων προχωράει σε συνεννόηση με το διοικητή του Νοσοκομείου Παίδων, «η Αγία Σοφία», Εμμανουήλ Παπασάββα, σε αφισοκόλληση σχετικών μηνυμάτων σε όλους του χώρους του ιδρύματος με σκοπό την ευαισθητοποίηση των επισκεπτών.

Ζητεί επίσης άμεση συνάντηση με τον υπουργό Υγείας, Μιχάλη Χρυσοχοΐδη ώστε να επικαιροποιηθούν προηγούμενα αιτήματά του τα οποία επικεντρώνονται στα παρακάτω:

• Δημιουργία “Παρατηρητηρίου κατά της Βίας” σε βάρος γιατρών, η οποία θα κατοχυρωθεί νομοθετικά και θα εποπτεύεται από κοινού από το υπουργείο Υγείας και τον ΠΙΣ, με αντικείμενο την καταγραφή περιστατικών βίας και θέσπιση κανόνων και δράσεων αποτροπής ανάλογων φαινομένων.
• Στελέχωση των υπηρεσιών Υγείας με μόνιμο ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό ώστε να μειωθούν δραματικά οι χρόνοι αναμονής των πολιτών.
• Λειτουργία και στελέχωση οργανωμένων ΤΕΠ σε όλα τα δημόσια νοσοκομεία.
• Κινητοποίηση της Αστυνομίας και κατάθεση μηνύσεων από τις διοικήσεις των νοσοκομείων σε όσους βιαιοπραγούν κατά ιατρών.
• Μπουτόν κινδύνου στα ΤΕΠ, ώστε να σπεύδει εγκαίρως η ασφάλεια με προϋπόθεση ότι κάθε μονάδα υγείας έχει επαρκώς στελεχωθεί και με εκπαιδευμένο προσωπικό ασφαλείας.

ΑΠΟ ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΟΥ Π.Ι.Σ.

Το 26% του πληθυσμού στην Ελλάδα πάσχει από κάποια ρευματική – μυοσκελετική πάθηση, ενώ αντίστοιχα στην Ευρώπη 120 εκατομμύρια άνθρωποι πάσχουν από ρευματικά νοσήματα με πολλούς να παραμένουν αδιάγνωστοι – «Επισκέψου τον Ρευματολόγο και ενημερώσου» μας προτρέπει η Ελληνική Ρευματολογική Εταιρεία και Επαγγελματική Ένωση Ρευματολόγων Ελλάδας

«…έχεις πρήξιμο και πρωινή δυσκαμψία στις αρθρώσεις ή πόνο και πρωινή δυσκαμψία στη μέση και οι ενοχλήσεις διαρκούν για μέρες; Έχεις εξάνθημα, ξηροστομία, ξηροφθαλμία και άλλα “παράξενα” συμπτώματα; Τα καμπανάκια δεν τα ακούς; To σώμα σου πονάει, το σώμα σού μιλάει… Επισκέψου τον Ρευματολόγο και ενημερώσου! Η έγκαιρη διάγνωση και η κατάλληλη θεραπεία θα σε βοηθήσουν να αντιμετωπίσεις τις ρευματικές παθήσεις αποτελεσματικά!» Αυτό είναι το μήνυμα της φετινής εκστρατείας ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης της Ελληνικής Ρευματολογικής Εταιρείας και Επαγγελματικής Ένωσης Ρευματολόγων Ελλάδας (ΕΡΕ – ΕΠΕΡΕ), για την Παγκόσμια Ημέρα κατά της Αρθρίτιδας.

Στόχος της ενημερωτικής εκστρατείας είναι η ευαισθητοποίηση της κοινής γνώμης με τη διάδοση του μηνύματος για τη σημασία της πρώιμης διάγνωσης, καθώς και της συστηματικής παρακολούθησης από τον Ρευματολόγο, για την αποτελεσματική αντιμετώπιση των ρευματικών παθήσεων. Ο Ρευματολόγος είναι ο ειδικός ιατρός που θα μπορέσει να κάνει έγκαιρα τη διάγνωση και να προτείνει τις κατάλληλες θεραπείες ώστε να βελτιωθεί η κλινική συμπτωματολογία και να αποκατασταθεί η ιδιαίτερα επιβαρυμένη ποιότητα ζωής των ασθενών με Ρευματικά νοσήματα.

Αναφερόμενος στον ρόλο του Ρευματολόγου και τη σημασία της πρώιμης διάγνωσης για την αποτελεσματική θεραπεία των ρευματικών παθήσεων, ο Πρόεδρος της ΕΡΕ – ΕΠΕΡΕ Δρ. Δημήτρης Καρόκης εξηγεί: «Η μεγαλύτερη πρόκληση σήμερα για τον Ρευματολόγο είναι η πρώιμη διάγνωση του ρευματικού νοσήματος και η εφαρμογή της σωστής θεραπευτικής αγωγής, με σκοπό την αποφυγή της εγκατάστασης μόνιμης βλάβης στις αρθρώσεις, όπως και σε άλλα όργανα του σώματος, και συνακόλουθα αποφυγή της μόνιμης αναπηρίας. Στο πλαίσιο αυτό, είναι πολύ σημαντική η έγκαιρη προσέλευση του ασθενούς στον Ρευματολόγο, είτε με δική του πρωτοβουλία είτε μέσω παραπομπής από ιατρό άλλης ειδικότητας (γενικό ιατρό, παθολόγο, ορθοπαιδικό, δερματολόγο, οφθαλμίατρο, πνευμονολόγο, γαστρεντερολόγο κ.λπ.). Παρά το γεγονός ότι το ”ταξίδι του ασθενούς“ έχει βελτιωθεί σημαντικά, η πορεία δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ικανοποιητική. Πολλές διεθνείς αλλά και ελληνικές μελέτες αναγνωρίζουν το γεγονός της μεγάλης καθυστέρησης στην παραπομπή του ασθενούς στον ειδικό ιατρό ή/και της λάθος διάγνωσης. Χαρακτηριστικά, η καθυστέρηση της παραπομπής στον Ρευματολόγο μπορεί να φθάσει από αρκετούς μήνες έως και μερικά χρόνια».

Τα τελευταία χρόνια έχει επιτευχθεί σημαντική πρόοδος στην αντιμετώπιση των ρευματικών παθήσεων και πλέον η ιατρική κοινότητα έχει στη διάθεσή της αρκετές θεραπευτικές επιλογές, που βελτιώνουν σημαντικά τα συμπτώματα, ενώ προλαμβάνουν τις δομικές βλάβες και συμβάλλουν στη λειτουργικότητα και την ποιότητα ζωής των ασθενών. Παράλληλα, ο Πρόεδρος της ΕΡΕ – ΕΠΕΡΕ τονίζει τη σημασία της σχέσης ιατρού – ασθενούς για την αποτελεσματική αντιμετώπιση των ρευματικών παθήσεων. «Είναι σημαντικός παράγοντας ο ασθενής και ο Ρευματολόγος να δημιουργήσουν μία σταθερή σχέση εμπιστοσύνης, να βρίσκονται σε τακτική επικοινωνία, να αξιολογούν την πρόοδο της θεραπείας και έγκαιρα να επαναξιολογούν τους θεραπευτικούς στόχους, εφόσον κρίνεται αναγκαίο».

Η αρθρίτιδα αποτελεί μία από τις συχνότερες εκδηλώσεις των ρευματικών μυοσκελετικών παθήσεων

Η αρθρίτιδα, δηλαδή η φλεγμονή των αρθρώσεων, εκδηλώνεται με πόνο, πρήξιμο, θερμότητα και χαρακτηριστική παρατεταμένη πρωινή δυσκαμψία μιας ή περισσότερων αρθρώσεων, συμπτώματα που διαρκούν περισσότερο από 2 εβδομάδες. Η αρθρίτιδα αποτελεί μία από τις συχνότερες εκδηλώσεις των ρευματικών μυοσκελετικών παθήσεων.

Οι ρευματικές παθήσεις είναι περισσότερες από 200 και πλήττουν άτομα όλων των ηλικιών (ακόμα και παιδιά) και των δύο φύλων. Εκτιμάται ότι θα προσβάλουν το 1/4 του πληθυσμού των ανεπτυγμένων χωρών σε κάποια στιγμή της ζωής τους. Μόνο στην Ευρώπη, πάσχουν από ρευματικά νοσήματα 120 εκατομμύρια άνθρωποι και πολλοί από αυτούς παραμένουν αδιάγνωστοι, ενώ στην Ελλάδα έχει υπολογισθεί ότι το 26% του πληθυσμού πάσχει από κάποια ρευματική – μυοσκελετική πάθηση.

Στις ρευματικές παθήσεις περιλαμβάνονται οι εκφυλιστικές παθήσεις των αρθρώσεων και της σπονδυλικής στήλης (οστεοαρθρίτιδα), οι φλεγμονώδεις αρθρίτιδες (ρευματοειδής αρθρίτιδα, ψωριασική αρθρίτιδα, αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα), τα συστηματικά αυτοάνοσα ρευματικά νοσήματα (συστηματικός ερυθηματώδης λύκος, σκληρόδερμα, Σύνδρομο Sjögren, αγγειίτιδες, μυοσίτιδες κ.λπ.) και οι μεταβολικές αρθρίτιδες (από κρυστάλλους ουρικού οξέος κ.λπ).

Εκτός όμως από τη φλεγμονή στις αρθρώσεις, οι ασθενείς μπορεί να παρουσιάσουν και άλλα συμπτώματα, όπως κόπωση, πυρετό, εξανθήματα στο δέρμα, εξελκώσεις στο στόμα, ξηροστομία, ξηροφθαλμία κ.ά. Οι ρευματικές παθήσεις είναι συστηματικά νοσήματα και προσβάλλουν και άλλα όργανα του σώματος, όπως οι νεφροί, οι πνεύμονες, η καρδιά, ακόμη και το κεντρικό νευρικό σύστημα. Είναι χρόνιες παθήσεις, με σημαντικές αρνητικές επιπτώσεις στους ίδιους τους ασθενείς, τις οικογένειές τους και την κοινωνία γενικότερα. Επηρεάζουν την ποιότητα ζωής τους, δηλαδή την καθημερινότητά τους, την οικογενειακή, την επαγγελματική και κατ’ επέκταση και την κοινωνική τους ζωή. Η ΕΡΕ – ΕΠΕΡΕ τονίζει ότι κρίσιμος παράγοντας για την επιτυχή αντιμετώπιση των ρευματικών παθήσεων είναι η έγκαιρη διάγνωση και η άμεση και σωστή αντιμετώπισή τους.

Πηγη:https://www.ygeiamou.gr/