Κατηγορία: Ενημέρωση

Ο Δρ Kolibius λέει, «Οι νευρώνες που ανακαλύψαμε λειτουργούν στην ουσία ως οδηγός μνήμης του εγκεφάλου μας, βοηθώντας μας να αποκτήσουμε πρόσβαση και να ανακτήσουμε τις αγαπημένες μας αναμνήσεις, όπως ένας βιβλιοθηκάριος που μας οδηγεί στο σωστό βιβλίο στο ράφι· έτσι, για να ανακαλύψουμε περισσότερα για το πώς λειτουργούν είναι συναρπαστικό και σημαντικό».

Μνήμη Ανακάλυψη: Επιστήμονες ανακάλυψαν νέες γνώσεις σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο ο εγκέφαλός μας αποθηκεύει επεισοδιακές αναμνήσεις – έναν τύπο μακροπρόθεσμης, συνειδητής μνήμης μιας προηγούμενης εμπειρίας – που θα μπορούσαν να είναι κρίσιμες για την ανάπτυξη νέων νευροπροσθετικών συσκευών για να βοηθήσουν ασθενείς με προβλήματα μνήμης, όπως η νόσος του Αλτσχάιμερ και η άνοια . Η νέα μελέτη – με επικεφαλής το Πανεπιστήμιο της Γλασκώβης, σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο του Birmingham και το Πανεπιστήμιο του Erlangen – χρησιμοποίησε ειδικά ηλεκτρόδια, εμφυτευμένα απευθείας στον εγκέφαλο ασθενών με επιληψία που χρειάζονται χειρουργική επέμβαση, για να επιτρέψουν στους επιστήμονες να παρατηρήσουν τη δραστηριότητα μεμονωμένων νευρώνων στην περιοχή του ιππόκαμπου του εγκεφάλου.

Ο ιππόκαμπος είναι μια δύσκολη περιοχή για μελέτη, λόγω της θέσης του βαθιά μέσα στον εγκέφαλο, ωστόσο, αυτή η περιοχή είναι κρίσιμη για τη μνήμη μας, ενεργώντας ως βιβλιοθηκάριος στη βιβλιοθήκη μνήμης στον εγκέφαλό μας. Κατά τη διάρκεια της καθημερινής ζωής, ο ιππόκαμπος βοηθά τον εγκέφαλό μας να τραβήξει στιγμιότυπα εμπειριών, να τις αποθηκεύσει για μελλοντική χρήση, στεγάζοντας νευρώνες που κρατούν ένα αρχείο του τι συνέβη πότε και πού. Όπως ένας βιβλιοθηκάριος, ο ιππόκαμπος μας κατευθύνει εκεί που αποθηκεύονται οι αναμνήσεις στον νεοφλοιό του εγκεφάλου, σαν να μας καθοδηγεί στο σωστό ράφι, χωρίς να γνωρίζουμε το περιεχόμενο του βιβλίου. Όταν μαθαίνουμε κάτι νέο, οι πληροφορίες επεξεργάζονται πρώτα στον νεοφλοιό και στη συνέχεια συνδέονται με συγκεκριμένες ομάδες νευρώνων στον ιππόκαμπο, πριν σχηματιστεί αυτό που ονομάζεται νευρωνικό συγκρότημα που αντιπροσωπεύει μια μνήμη. Σε αυτήν τη μελέτη, η οποία έχει προγραμματιστεί για δημοσίευση στο Nature Human Behavior και είναι διαθέσιμη επί του παρόντος στον διακομιστή προεκτύπωσης bioRxiv, με επικεφαλής τον Δρ. Luca Kolibius, ζητήθηκε από τους ασθενείς να σχηματίσουν αναμνήσεις από ζεύγη ή τρίδυμα εικόνων. Οι εικόνες αποτελούνταν από ζώα, πρόσωπα διάσημων ανθρώπων και δημοφιλή μέρη (π.χ. ένας γλάρος σε συνδυασμό με τον Μπραντ Πιτ και το Ταζ Μαχάλ). Οι ασθενείς χρησιμοποίησαν ιστορίες για να συνδέσουν τις διαφορετικές εικόνες για να σχηματίσουν μια συνεκτική μνήμη και αργότερα τους ζητήθηκε να ανακαλέσουν τις εικόνες όταν τους παρουσίαζαν μια εικόνα (π.χ. ένας γλάρος). Η ερευνητική ομάδα, με επικεφαλής τον καθηγητή Simon Hanslmayr, ανέλυσε τους ρυθμούς πυροδότησης των νευρώνων κατά τη διάρκεια του σταδίου σχηματισμού μνήμης και ανάκτησης και εντόπισε νευρώνες που αύξησαν τους ρυθμούς πυροδότησης για μεμονωμένα γεγονότα κατά τη διάρκεια του σχηματισμού μνήμης και της ανάκλησης. Αυτοί οι νευρώνες – τους οποίους ονόμασαν Ειδικούς Νευρώνες Επεισοδίου – φαίνεται να ενεργοποιούν ξανά αυτό το νευρικό συγκρότημα όταν ανακαλούμε μια μνήμη, ενεργοποιώντας το υπόλοιπο συγκρότημα και αναζωπυρώνοντας τη μνήμη πλήρως. Οι ερευνητές πιστεύουν ότι οι νευρώνες που ανακαλύφθηκαν σε αυτή τη μελέτη αντιπροσωπεύουν την «κόλλα» που θα κρατήσει ένα αρχείο όλων των στοιχείων μιας επεισοδιακής μνήμης μαζί, δηλαδή τι συνέβη πού και πότε, και επομένως έχει τη δυνατότητα να ενημερώσει την ανάπτυξη της νευρικής πρόθεσης για να βοηθήσει αντιμετώπιση προβλημάτων μνήμης σε ασθενείς.

Για παράδειγμα, θα μπορούσε να αναπτυχθεί μια συσκευή που διεγείρει αυτούς τους νευρώνες κατά την ανάκτηση μνήμης για να βοηθήσει στην ανάκληση των αναμνήσεων. Ο καθηγητής Hanslmayr, στο Πανεπιστήμιο της Γλασκόβης, δήλωσε: «Είμαστε απίστευτα ενθουσιασμένοι με τα ευρήματά μας, επειδή οι νευρώνες που συμπεριφέρονται με τέτοιο τρόπο εικάζεται ότι υπάρχουν στον ανθρώπινο ιππόκαμπο εδώ και πολύ καιρό, αλλά αυτή είναι η πρώτη φορά που παρατηρούμε πραγματικά τέτοιους νευρώνες. Το επόμενο βήμα μας θα είναι να ελέγξουμε εάν η διέγερση αυτών των νευρώνων μπορεί να προκαλέσει την ανάκληση αναμνήσεων, κάτι που θα αποδείξει την αιτιότητα. Ως εκ τούτου, αυτή η έρευνα θα μπορούσε να οδηγήσει στην ανάπτυξη συσκευών που μπορούν να βοηθήσουν σε όσους υποφέρουν από παθήσεις που σχετίζονται με τη μνήμη.” Ο Δρ Kolibius λέει, «Οι νευρώνες που ανακαλύψαμε λειτουργούν στην ουσία ως οδηγός μνήμης του εγκεφάλου μας, βοηθώντας μας να αποκτήσουμε πρόσβαση και να ανακτήσουμε τις αγαπημένες μας αναμνήσεις, όπως ένας βιβλιοθηκάριος που μας οδηγεί στο σωστό βιβλίο στο ράφι· έτσι, για να ανακαλύψουμε περισσότερα για το πώς λειτουργούν είναι συναρπαστικό και σημαντικό».

 

 

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Η έκθεση του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ) η οποία δημοσιεύθηκε στο The Lancet αποκαλύπτει το πρόβλημα της προηγούμενης δεκαετίας και στη χώρα μας με επιπτώσεις στη μετέπειτα υγεία των νεογνών.

Περίπου 13,4 εκατομμύρια μωρά γεννήθηκαν πρόωρα το 2020, πριν από τις 37 συμπληρωμένες εβδομάδες εγκυμοσύνης, που είναι ένα στα δέκα όλων των γεννήσεων παγκοσμίως.

Επιπλέον, τα παιδιά που επιβιώνουν είναι πιο πιθανό να έχουν σοβαρές ασθένειες ή αναπηρίες, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ).

Αυτό προκύπτει από μια μελέτη που δημοσιεύθηκε στο «The Lancet» και εκπονήθηκε από ερευνητές από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ), το Ταμείο των Ηνωμένων Εθνών για τα παιδιά (UNICEF) και τη Σχολή Υγιεινής και Τροπικής Ιατρικής του Λονδίνου.

«Τα πρόωρα νεογέννητα είναι ιδιαίτερα ευάλωτα σε επιπλοκές που απειλούν τη ζωή και χρειάζονται ιδιαίτερη φροντίδα και προσοχή», δήλωσε ο Δρ. Anshu Banerjee, διευθυντής του Τμήματος Υγείας Μητέρων, Νεογνών, Παιδιών και Έφηβων και τρίτης ηλικίας του ΠΟΥ.

Αναπτυξιακές καθυστερήσεις

Για τα πρόωρα μωρά που επιβιώνουν, ο πρόωρος τοκετός αυξάνει επίσης σημαντικά την πιθανότητα σοβαρών ασθενειών, αναπηρίας και αναπτυξιακών καθυστερήσεων, ακόμη και χρόνιων ασθενειών στην ενήλικη ζωή, όπως ο διαβήτης και οι καρδιακές παθήσεις.

Επιπλέον, καμία περιοχή στον κόσμο δεν έχει μειώσει σημαντικά τα ποσοστά πρόωρων γεννήσεων την τελευταία δεκαετία, καθώς ο ετήσιος παγκόσμιος ρυθμός μείωσης μεταξύ 2010 και 2020 ήταν μόλις 0,14%.

Σύμφωνα με τον Δρ Banerjee, αυτά τα στοιχεία «δείχνουν την επείγουσα ανάγκη για σοβαρές επενδύσεις στις διαθέσιμες υπηρεσίες για τη στήριξη αυτών και των οικογενειών τους, καθώς και μεγαλύτερη προσοχή στην πρόληψη, ιδίως τη διασφάλιση της πρόσβασης σε ποιοτική υγειονομική περίθαλψη» πριν και κατά τη διάρκεια κάθε εγκυμοσύνης.

Για το λόγο αυτό, ο ΠΟΥ ζήτησε «να ενισχυθεί τόσο η φροντίδα για τα πρόωρα νεογνά όσο και οι προσπάθειες πρόληψης, ιδιαίτερα η υγεία και η διατροφή της μητέρας, για τη βελτίωση της επιβίωσης των παιδιών».

Ωστόσο, το έγγραφο «Εθνικές, περιφερειακές και παγκόσμιες εκτιμήσεις των πρόωρων τοκετών το 2020», το οποίο περιλαμβάνει τάσεις από το 2010 με μια συστηματική ανάλυση, παρέχει εκτιμήσεις και τάσεις των πρόωρων γεννήσεων εκείνη την περίοδο που αποκαλύπτουν μεγάλες ανισότητες μεταξύ περιοχών και χωρών.

Περίπου το 65% των πρόωρων τοκετών το 2020 σημειώθηκαν στην υποσαχάρια Αφρική και τη Νότια Ασία, όπου περισσότερο από το 13% των μωρών γεννήθηκαν πριν από τις 37 εβδομάδες κύησης. Τα ποσοστά στις χώρες που έχουν πληγεί περισσότερο – Μπαγκλαντές (16,2%), Μαλάουι (14,5%) και Πακιστάν (14,3%) – είναι μεταξύ τριών και τέσσερις φορές υψηλότερα από εκείνα στις λιγότερο πληγείσες χώρες, που αντιστοιχούν στη Σερβία (3,8%). Μολδαβία (4%) και Καζακστάν (4,7%).

Ωστόσο, σύμφωνα με τον ΠΟΥ, ο πρόωρος τοκετός δεν είναι πρόβλημα μόνο στις χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος και τα στοιχεία δείχνουν ξεκάθαρα ότι επηρεάζει οικογένειες σε όλο τον κόσμο.

«Σε ορισμένες χώρες υψηλού εισοδήματος, όπως η Ελλάδα (10,11%) και οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής (6%), καταγράφονται ποσοστά 10% και άνω».

Οι κίνδυνοι για την υγεία της μητέρας, όπως η εφηβική εγκυμοσύνη, οι λοιμώξεις, η κακή διατροφή και η προεκλαμψία, σχετίζονται στενά με τον πρόωρο τοκετό. Για το λόγο αυτό, το ίδρυμα υγείας πρεσβεύει την ποιοτική προγεννητική φροντίδα. «Είναι σημαντικό να ανιχνεύονται και να αντιμετωπίζονται οι επιπλοκές, να διασφαλίζεται η ακριβής χρονολόγηση της εγκυμοσύνης μέσω πρώιμων υπερήχων και, εάν είναι απαραίτητο, να καθυστερεί ο τοκετός μέσω εγκεκριμένων θεραπειών».

Αυτές οι εκτιμήσεις των πρόωρων τοκετών δημοσιεύονται για πρώτη φορά στη νέα έκθεση και στον ιστότοπο του ΠΟΥ, με εξαίρεση 92 χώρες για τις οποίες ο ΠΟΥ εξήγησε ότι «δεν διαθέτουν επαρκή εθνικά αντιπροσωπευτικά δεδομένα».

 

 

Πηγη: https://healthpharma.gr/

O ΕΟΠΥΥ δεν προβαίνει σε καμία επικοινωνία (τηλεφωνική, με sms ή με email) για γνωστοποίηση προσωπικών στοιχείων. Αυτό διευκρινίζει ο Οργανισμός, προειδοποιώντας τους ασφαλισμένους για τα παραπλανητικά sms που εστάλησαν στα κινητά ασφαλισμένων.

Πιο συγκεκριμένα, παράπονα από ασφαλισμένους έφτασαν στον ΕΟΠΥΥ. Οι ασφαλισμένοι έλαβαν παραπλανητικά μηνύματα στο κινητό τους, με το λογότυπο του Οργανισμού. Για το λόγο αυτό, ο ΕΟΠΥΥ εξέδωσε σχετική ανακοίνωση, προειδοποιώντας τους πολίτες.

Ο Οργανισμός διευκρινίζει ότι τα sms μηνύματα τα οποία αποστέλλει είναι μόνον ενημερωτικά και αφορούν, για παράδειγμα, εκτελέσεις γνωματεύσεων, εγκρίσεις γνωματεύσεων, αποφάσεις επιστροφών ατομικών αιτημάτων, υποβολές ατομικών αιτημάτων μέσω ΚΕΠ, επιβεβαίωση στοιχείων επικοινωνίας μέσω Φακέλου Ασφάλισης Υγείας (Φ.Α.Υ.).

Το κινητό τηλέφωνο στο οποίο αποστέλλονται τα sms δηλώνεται από τον εκδότη ιατρό κατά τη συνταγογράφηση ή αντλείται αυτόματα από τα στοιχεία επικοινωνίας που έχει επιβεβαιώσει ο ασφαλισμένος μέσω του Φ.Α.Υ.

Ο ΕΟΠΥΥ εφιστά την προσοχή και τονίζει ότι δεν προβαίνει σε καμία επικοινωνία (τηλεφωνική ή sms ή email) για γνωστοποίηση προσωπικών στοιχείων όπως Τραπεζικός Λογαριασμός IBAN κοκ.

 

 

 

Πηγη: https://healthpharma.gr/

Περισσότεροι από τους μισούς (54 %) με πρόβλημα ψυχικής υγείας δεν έλαβαν βοήθεια από επαγγελματία.

Την παραμονή της Παγκόσμιας Ημέρας Ψυχικής Υγείας, μια νέα έρευνα του Ευρωβαρόμετρου αποκάλυψε ότι εννέα στους δέκα ερωτηθέντες (89 %) θεωρούν την προαγωγή της ψυχικής υγείας εξίσου σημαντική με την προαγωγή της σωματικής υγείας.

Παράλληλα, λιγότεροι από τους μισούς ερωτηθέντες συμφωνούν ότι τα άτομα με προβλήματα ψυχικής υγείας λαμβάνουν το ίδιο επίπεδο φροντίδας με τα άτομα που πάσχουν από σωματική πάθηση. Επιπλέον, σχεδόν οι μισοί από τους ερωτηθέντες (46 %) βίωσαν συναισθηματικό ή ψυχοκοινωνικό πρόβλημα, όπως το αίσθημα κατάθλιψης ή άγχους, κατά τους τελευταίους δώδεκα μήνες.

Σύμφωνα με την έρευνα του Ευρωβαρόμετρου, από αυτούς τους ερωτηθέντες, περισσότεροι από τους μισούς (54 %) με πρόβλημα ψυχικής υγείας δεν έλαβαν βοήθεια από επαγγελματία. Τα αποτελέσματα αυτά δείχνουν ότι είναι ζωτικής σημασίας να συνεχιστούν οι προσπάθειες για την ψυχική υγεία σε επίπεδο ΕΕ.

Την Τρίτη η  Στέλλα Κυριακίδου, επίτροπος Υγείας και Ασφάλειας των Τροφίμων, θα διοργανώσει διάσκεψη υψηλού επιπέδου για την ψυχική υγεία, με βάση την «Ολοκληρωμένη προσέγγιση της ψυχικής υγείας» που παρουσίασε η Επιτροπή τον Ιούνιο του 2023. Στην εκδήλωση θα παραστεί η Αυτής Μεγαλειότητα η Βασίλισσα των Βέλγων, καθώς και εκατοντάδες εκπρόσωποι θεσμικών οργάνων της ΕΕ, εθνικών κυβερνήσεων, ευρωπαϊκών οργανώσεων και άλλων ενδιαφερόμενων εταίρων.

Αυξημένη πίεση στην ψυχική υγεία

Το Ευρωβαρόμετρο που δημοσιεύτηκε επιβεβαιώνει ότι πρόσφατα γεγονότα, όπως η πανδημία COVID-19, η επίθεση της Ρωσίας κατά της Ουκρανίας, η κλιματική κρίση και άλλες κοινωνικές και οικονομικές πιέσεις, έχουν επιδεινώσει τα ήδη χαμηλά επίπεδα ψυχικής υγείας στην Ευρώπη. Πριν από την πανδημία COVID-19, ένας στους έξι ανθρώπους στην ΕΕ αντιμετώπιζε προβλήματα ψυχικής υγείας και η κατάσταση επιδεινώθηκε. Οι περισσότεροι ερωτηθέντες απάντησαν ότι τα πρόσφατα παγκόσμια γεγονότα έχουν επηρεάσει την ψυχική τους υγεία «σε κάποιον βαθμό» (44 %) ή σε «μεγάλο βαθμό» (18 %).

Οι περισσότεροι ερωτηθέντες (60 %) πιστεύουν πως οι σημαντικότεροι παράγοντες για την επίτευξη καλής ψυχικής υγείας είναι πρώτα οι συνθήκες διαβίωσης, με δεύτερη την οικονομική ασφάλεια (53 %). Περίπου το ένα τρίτο των Ευρωπαίων θεωρούν ότι η επαφή με τη φύση και τους χώρους πρασίνου (35 %), οι συνήθειες ύπνου (35 %), η σωματική άσκηση (34 %) και οι κοινωνικές επαφές (33 %) συμβάλλουν καθοριστικά στην καλή ψυχική υγεία. Ωστόσο, σε όλα τα κράτη μέλη, η μεγάλη πλειονότητα πιστεύει ότι η χρήση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης μπορεί να επηρεάσει αρνητικά την ψυχική υγεία των νέων.

Όσον αφορά τον τρόπο με τον οποίο η ΕΕ μπορεί να συμβάλει περισσότερο στη βελτίωση της ψυχικής υγείας των Ευρωπαίων πολιτών, το μεγαλύτερο ποσοστό των ερωτηθέντων επέλεξαν την απάντηση «βελτιώνοντας τη συνολική ποιότητα ζωής» (45 %), και στη συνέχεια «βελτιώνοντας τη στήριξη των ασθενών με ψυχικές νόσους και την πρόσβασή τους στη διάγνωση, τη θεραπεία και τη φροντίδα» (37 %) και «στηρίζοντας την ψυχική υγεία των πλέον ευάλωτων» (35 %).

Διάσκεψη υψηλού επιπέδου για την ψυχική υγεία

Η ψυχική υγεία αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της υγείας και προτεραιότητα για την Επιτροπή. Στο πλαίσιο αυτό, την Τρίτη η Επιτροπή διοργανώνει υβριδική διάσκεψη για την ψυχική υγεία στις Βρυξέλλες και διαδικτυακά. Η εκδήλωση, που θα διαρκέσει μισή ημέρα, θα πραγματοποιηθεί υπό την προεδρία της επιτρόπου κ. Κυριακίδου και θα περιλαμβάνει σημαντικές ομιλίες από την Αυτής Μεγαλειότητα τη Βασίλισσα των Βέλγων, τον κ. Μαρκ Άνγκελ, αντιπρόεδρο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, τον Δρ. Χανς Χένρι Π. Κλούγκε, περιφερειακό διευθυντή της ΠΟΥ για την Ευρώπη, τον κ. Χοσέ Μινιόνες, Ισπανό υπουργό Υγείας, τον κ. Μπερτράν Μπενβέλ, εκπρόσωπο της UNICEF στα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα, τον Δρ. Πέτερ Τάκατς, Ούγγρο υπουργό Υγείας και τον κ. Φρανκ Βάντενμπρουκ, Βέλγο υπουργό Κοινωνικών Υποθέσεων.

Οι συμμετέχοντες θα ακούσουν μαρτυρίες, θα ανταλλάξουν πληροφορίες και ορθές πρακτικές για θέματα όπως η ψυχική υγεία σε όλες τις πολιτικές, η προώθηση της ψυχικής υγείας και η πρόληψη, και η ίση πρόσβαση για όλους.

Ιστορικό

Το Έκτακτο Ευρωβαρόμετρο διεξήχθη μεταξύ 14 και 21 Ιουνίου 2023. Ερωτήθηκαν συνολικά 26.501 συμμετέχοντες, ηλικίας 15 ετών και άνω από τα 27 κράτη μέλη της ΕΕ, με διαδικτυακή συνέντευξη μέσω υπολογιστή.

Στις 7 Ιουνίου 2023 η Επιτροπή εξέδωσε την ανακοίνωση σχετικά με μια ολοκληρωμένη προσέγγιση της ψυχικής υγείας, η οποία θα βοηθήσει τα κράτη μέλη και τους ενδιαφερόμενους παράγοντες να αναλάβουν δράση για να αντιμετωπίσουν τις προκλήσεις στον τομέα της ψυχικής υγείας. Η νέα αυτή ανακοίνωση περιλαμβάνει 20 εμβληματικές πρωτοβουλίες, προσδιορίζει ευκαιρίες χρηματοδότησης ύψους 1,23 δισ. ευρώ και επικεντρώνεται στις ευάλωτες ομάδες, όπως τα παιδιά, οι νέοι, οι μετανάστες και οι πρόσφυγες.

* Το πρόγραμμα της διάσκεψης, καθώς και η εγγραφή για διαδικτυακή συμμετοχή, είναι διαθέσιμα εδώ

Πηγές:
euro2day

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Ανησυχία προκαλούν τα ευρήματα του Ευρωβαρόμετρου, το οποίο δημοσιοποιήθηκε με αφορμή τη σημερινή Παγκόσμια Ημέρα Ψυχική Υγείας.

Σύμφωνα με τα στοιχεία, τρεις στους πέντε Έλληνες (61%) βίωσαν τους τελευταίους 12 μήνες συναισθηματικά και ψυχολογικά προβλήματα, όπως κατάθλιψη και στρες. Το ποσοστό είναι πολύ υψηλότερο από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, ο οποίος είναι 46%.

Το χειρότερο είναι πως ελάχιστοι από όσους είχαν παρόμοια εμπειρία κατέφυγαν σε ειδικό γιατρό. Το 61% των Ελλήνων δεν πήγαν σε γιατρό, έναντι μέσου ευρωπαϊκού όρου 54%.

Ενδιαφέρον έχει το εύρημα, σύμφωνα με το οποίο οι Έλληνες θεωρούν την οικονομική κατάσταση ως προϋπόθεση για καλή ψυχική υγεία: το 65% θεωρούν πολύ σημαντική την οικονομική κατάσταση, έναντι 53% των Ευρωπαίων.

Υψηλότερο είναι το ποσοστό των Ελλήνων που δηλώνουν πως επηρεάζονται ψυχολογικά από διεθνή γεγονότα, όπως η πανδημία, η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, η κλιματική και η ενεργειακή κρίση. Το ποσοστό στη χώρα μας ανέρχεται σε 23%, έναντι 18% στην Ευρώπη.

Η έρευνα πραγματοποιήθηκε το διάστημα από 14 έως 21 Ιουνίου και συμμετείχαν 26.501 Ευρωπαίοι πολίτες, εκ των οποίων οι 1.064 Έλληνες.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Ανακοίνωση της Ελληνικής Ψυχιατρικής Εταιρείας για την Παγκόσμια Μέρα Ψυχικής Υγείας 2023.

Πριν από την πανδημία της COVID-19 προβλήματα ψυχικής υγείας παρουσίαζαν περίπου 84 εκατομμύρια κάτοικοι της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δηλαδή, 1 στους 6 κατοίκους της. Ήδη το 2019 περισσότεροι από 7% των κατοίκων της Ευρωπαϊκής Ένωσης έπασχαν από κατάθλιψη και το 13% αισθάνονταν μοναξιά το μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Τα ποσοστά αυτά είναι σίγουρο ότι έχουν ήδη αυξηθεί ως αποτέλεσμα της πανδημίας αλλά και αναμένεται να αυξηθούν έτι περισσότερο λόγω της επίδρασης και άλλων σημαντικών παγκόσμιων ψυχοπιεστικών καταστάσεων όπως για παράδειγμα η κλιματική αλλαγή.

Τα παραπάνω επισημαίνει η Ελληνική Ψυχιατρική Εταιρεία, τονίζοντας πως «Οι πρόσφατες καταστροφικές πυρκαγιές και πλημμύρες στη χώρα μας, όντας συνέπειες αυτής της κλιματικής αλλαγής, υπογραμμίζουν με δραματικό ρόλο το πόσο ευάλωτοι, και ψυχικά, είμαστε σε αυτή.

Ως φετινό θέμα της Παγκόσμια Ημέρα Ψυχικής Υγείας επιλέχτηκε: «Η ψυχική υγεία είναι ανθρώπινο δικαίωμα». Στόχος να τονιστεί η ανάγκη εφαρμογής πολιτικών υγείας που θα διασφαλίζουν ότι καθένας και καθεμία θα λάβει ποιοτική φροντίδα για την ψυχική υγεία εφόσον χρειαστεί αλλά και ότι όλα τα δικαιώματα των ανθρώπων με ψυχική διαταραχή θα γίνονται σεβαστά.

Οι βασικές αρχές που πρέπει να διέπουν τις κύριες στρατηγικές επιλογές για την ανάπτυξη ενός σύγχρονου και αποτελεσματικού σχεδίου προαγωγής της ψυχικής υγείας είναι: η πρόσβαση σε αποτελεσματική και έγκαιρη πρόληψη που θα αφορά τόσο το γενικό πληθυσμό όσο και ειδικές ομάδες υψηλού κινδύνου (π.χ. άτομα από 12-25 ετών), η πρόσβαση σε υψηλού επιπέδου φροντίδα και θεραπεία, πάντα σε συνθήκες αξιοπρέπειας, και, βέβαια, η κοινωνική επανένταξη όσων εκδήλωσαν κάποια ψυχική νόσο. Απαιτείται η ανάπτυξη μονάδων ψυχικής υγείας που θα μπορούν να ανταποκριθούν στις σύγχρονες προκλήσεις παρέχοντας υπηρεσίες στην κοινότητα και θα βρίσκονται σε στενή σχέση με την πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας. Σημαντική είναι η διασφάλιση της δικτύωση μεταξύ όλων των μονάδων ψυχικής υγείας μιας γεωγραφικής περιοχής προκειμένου να εξασφαλίζεται η συνέχεια στη φροντίδα.

Ιδιαίτερη μνεία πρέπει να γίνει σε προκαταλήψεις και στερεότυπα που αφορούν την ψυχική νόσο (π.χ. συσχέτιση των σοβαρών ψυχικών διαταραχών με την επικινδυνότητα, ανίατο των ψυχικών διαταραχών κλπ) και έχουν ως αποτέλεσμα τον αποκλεισμό και την περιθωριοποίηση όσων πάσχουν από κάποια ψυχική νόσο. Το στίγμα είναι ένας από τους σημαντικούς παράγοντες που αποτρέπει όσους εμφανίζουν κάποιου είδους ψυχοπαθολογία από το να απευθυνθούν έγκαιρα σε κάποιον ψυχίατρο και να λάβουν την ενδεικνυόμενη φροντίδα. Είναι σημαντικό όσοι έχουν δημόσιο λόγο να μην χρησιμοποιούν ψυχοπαθολογικούς όρους προκειμένου να υποστηρίξουν την άποψη τους στα πλαίσια πολιτικών ή άλλων αντιπαραθέσεων. Με αυτό τον τρόπο διαιωνίζεται το στίγμα για την ψυχική νόσο ενώ δημιουργείται σύγχυση στους συμπολίτες μας για το τι είναι η ψυχική διαταραχή.

Η αυτονόητη συναισθηματική στήριξη και ο σεβασμός των ατόμων που πάσχουν από ψυχικές διαταραχές από όλους μας πρέπει να συνδυάζεται με τη διασφάλιση από τη μεριά της πολιτείας δικαιωμάτων όπως η εργασία και η στέγαση», καταλήγει η ανακοίνωση.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Αξιολόγηση κλινικών μελετών. Δυνατή ανά πάσα στιγμή η χρήση αποτελεσματικών βιοτεχνολογικών φαρμάκων. Καμία σημαντική επίδραση στην διάρκεια της νόσου.

Περίπου το 2% των ανθρώπων πάσχουν από ψωρίαση. Σε περίπτωση σοβαρής εκδήλωσης της νόσου, η θεραπεία πραγματοποιείται και με ιδιαίτερα αποτελεσματικά βιοτεχνολογικά φάρμακα. Σύμφωνα με μια νέα μελέτη Αυστριακών δερματολόγων, ωστόσο, δεν υπάρχει χρονική πίεση γι’ αυτό. Ένα τέτοιο ειδικά αποτελεσματικό φάρμακο, το μονοκλωνικό αντίσωμα tildrakizumab, λειτουργεί ανεξάρτητα από τη διάρκεια της νόσου.

Η επιστημονική μελέτη του Johannes Griss (Πανεπιστημιακό Τμήμα Δερματολογίας της ιατρικής σχολής της Βιέννης, AKH και των συν-συγγραφέων, μεταξύ των οποίων η Gudrun Ratzinger από την πανεπιστημιακή ιατρική σχολή του Innsbruck και ο Wolfgang Weger από την αντίστοιχη στο Graz, καθώς και ειδικοί από τα πανεπιστημιακά νοσοκομεία του Lübeck, της Ζυρίχης και της Badalona στην Ισπανία, δημοσιεύθηκε ως “Research Letter” στο τεύχος Οκτωβρίου του περιοδικού “Skin Health and Disease”.

“Δεν υπάρχει ομοφωνία στην επιστημονική βιβλιογραφία σχετικά με το ερώτημα αν η πρώιμη συστηματική θεραπεία (φάρμακα που επηρεάζουν ολόκληρο τον οργανισμό και δεν εφαρμόζονται μόνο τοπικά) έχει καλύτερο αποτέλεσμα στην ψωρίαση”, έγραψαν οι ειδικοί.

Στο πρόσφατο παρελθόν, τα βιοτεχνολογικά φάρμακα έφεραν επανάσταση στη θεραπεία της μέτριας έως σοβαρής ψωρίασης. Πρόκειται συχνά για μονοκλωνικά αντισώματα που παρεμβαίνουν ειδικά στις προφλεγμονώδεις ανοσολογικές διεργασίες. Για παράδειγμα, αναστέλλονται οι ανοσοαγγελιοφόροι όπως η ιντερλευκίνη-17Α, η ιντερλευκίνη-12/23 ή ο παράγοντας νέκρωσης όγκων άλφα. Με αυτά τα φάρμακα, είναι σχετικά συχνά δυνατό να επιτευχθεί ακόμη και πλήρης μείωση των συμπτωμάτων.

Το ερώτημα παραμένει, ωστόσο, πόσο νωρίς θα πρέπει να αρχίσει η εν λόγω θεραπεία. Οι επιστήμονες προσπάθησαν να το ξεκαθαρίσουν αυτό για τη θεραπεία της μέτριας έως σοβαρής ψωρίασης με το μονοκλωνικό αντίσωμα tildrakizumab μέσω μιας νέας ανάλυσης τριών κλινικών μελετών (δύο από αυτές διπλά τυφλές και με ομάδες εικονικού φαρμάκου).

Η δραστική ουσία είναι ένα μονοκλωνικό αντίσωμα που στρέφεται κατά της ιντερλευκίνης -23. Αυτός ο ανοσολογικός αγγελιοφόρος βρίσκεται επίσης στο επίκεντρο των χρόνιων φλεγμονωδών διεργασιών. Στις μελέτες που αξιολογήθηκαν στη νέα ανάλυση (reSURFACE 1 και 2 καθώς και μια τρίτη) αποδείχθηκε ότι, με τη θεραπεία μπορούσε να επιτευχθεί βελτίωση των συμπτωμάτων κατά τουλάχιστον 75 % σε ποσοστό άνω του 60 % έως και στα δύο τρίτα των ασθενών. Όταν χρησιμοποιήθηκε εικονικό φάρμακο, το ποσοστό αυτό ήταν χαμηλό μονοψήφιο.

Σύμφωνα με την αξιολόγηση των νέων δεδομένων από τους δερματολόγους ανάλογα με τη διάρκεια της νόσου των δοκιμαζόμενων ατόμων με μέτρια έως σοβαρή ψωρίαση, η έναρξη της θεραπείας με το μονοκλωνικό αντίσωμα προφανώς δεν παίζει σημαντικό ρόλο: Με διάρκεια νόσου μικρότερη των πέντε ετών μέχρι τη θεραπεία με το βιοτεχνολογικό φάρμακο, το 72,6 ή το 75,9% των ασθενών πέτυχαν στις μελέτες βαθμολογία ψωρίασης (PASI) 3 ή λιγότερο. Η κλίμακα αυτή κυμαίνεται από το 0 έως το 72 και βασίζεται στο μέγεθος των δερματικών περιοχών που προσβάλλονται από την ψωρίαση και στη σοβαρότητα των δερματικών συμπτωμάτων.

Μια βαθμολογία μικρότερη από 10 ονομάζεται ήπια ψωρίαση. Όταν η θεραπεία ξεκίνησε μετά από διάρκεια νόσου πέντε έως δέκα ετών, το 63,5% ή ακόμη και το 73,4 % πέτυχε βαθμολογία PASI 3 ή λιγότερο, ανάλογα με τη μελέτη – όταν η νόσος διήρκεσε δέκα ή περισσότερα χρόνια, τα ποσοστά αυτά ήταν 62,4 και 67,8 %.

“Συνολικά, δεν υπήρξε σημαντική επίδραση της διάρκειας της νόσου στα ποσοστά ανταπόκρισης με την tildrakizumab”, έγραψαν οι δερματολόγοι.

Αυτό είναι επίσης αρκετά παρόμοιο με τη θεραπεία με άλλα μονοκλωνικά αντισώματα που στοχεύουν την ιντερλευκίνη-23, που κάνει λόγο για μια στοχευμένη χρήση στη μέτρια έως σοβαρή ψωρίαση, αλλά μια θεραπεία όσο το δυνατόν νωρίτερα δεν φαίνεται να έχει σημαντικά πλεονεκτήματα.

Πηγές:
Skin Health and Disease

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Η χαμηλή μυϊκή μάζα συνδεόταν με υψηλότερο κίνδυνο θνητότητας από όλα τα αίτια και από καρδιαγγειακή νόσο.

 

Νέα έρευνα που παρουσιάστηκε στο συνέδριο EASD δείχνει ότι η χαμηλή μυϊκή μάζα συνδέεται με διπλάσιο κίνδυνο θανάτου από καρδιαγγειακή νόσο σε ανθρώπους με διαβήτη.

Η σχέση είναι ανεξάρτητη από την αδυναμία, τον γλυκαιμικό έλεγχο, μικροαγγειακές επιπλοκές αμφιβληστροειδούς και τη νεφροπάθεια, έδειξε ανάλυση στοιχείων σε ενηλίκους στις ΗΠΑ.

Η σαρκοπενία ήταν γνωστό πως συνδέεται με την καρδιαγγειακή νόσο και τη θνητότητα σε ανθρώπους με διαβήτη.

Όμως δεν ήταν σαφές σε ποια έκταση η σχέση επηρεάζεται από τον έλεγχο του σακχάρου ή από επιπλοκές του διαβήτη.

Υπήρχε επίσης έλλειψη συμφωνίας όσον αφορά την επίδραση της σαρκοπενίας στην καρδιαγγειακή νόσο και θνητότητα σε ανθρώπους με διαβήτη.

Οι ερευνητές Dr Jae Myung Yu και Dr Shinje Moon,του  Hallym University, της Σεούλ χρησιμοποίησαν στοιχεία της μελέτης NHANES, 1.514 ενηλίκων με διαβήτη (άνω των 20 ετών).

196/1.514 συμμετέχοντες (55,6%γυναίκες) είχαν χαμηλή μυϊκή μάζα (ASMI <7 kg/m2 στους άντρες ή  <5.5 kg/m2 στις γυναίκες). Οι συμμετέχοντες με χαμηλή μυϊκή μάζα είχαν μέση ηλικία τα 63,5 έτη και μέση διάρκεια διαβήτη 14,5 ετών. (Δεν έγινε διαχωρισμός μεταξύ διαβήτη  τύπου 1 και τύπου 2).

1.318 συμμετέχοντες  (48.3% γυναίκες) είχαν φυσιολογική μυϊκή μάζα. Η μέση ηλικία τους ήταν τα 54 έτη και η μέση διάρκεια διαβήτη τα 10,4 έτη.

Οι συμμετέχοντες παρακολουθήθηκαν για 9,3 χρόνια. Σημειώθηκαν 413 θάνατοι από οποιοδήποτε αίτιο (106 με χαμηλή μυϊκή μάζα και 307 με φυσιολογική). 147 από τους θανάτους προήλθαν από καρδιαγγειακά νοσήματα (42 με χαμηλή μυϊκή  μάζα και 105 με φυσιολογική).

Η χαμηλή μυϊκή μάζα συνδεόταν με υψηλότερο κίνδυνο θνητότητας από όλα τα αίτια και από καρδιαγγειακή νόσο.

Οι συμμετέχοντες με χαμηλή μυϊκή μάζα είχαν 44% περισσότερες πιθανότητες θανάτου από όλα τα αίτια κατά τη διάρκεια της έρευνας έναντι όσων είχαν φυσιολογική.

Είχαν επίσης διπλάσιες πιθανότητες να πεθάνουν από καρδιαγγειακή νόσο έναντι αυτών με φυσιολογική μυϊκή μάζα.

Περαιτέρω ανάλυση έδειξε ότι χαμηλή μυϊκή μάζα συνδεόταν με θνητότητα από όλα τα αίτια και από καρδιαγγειακά, άσχετα από την τιμή HbA1c και μικροαγγειακές επιπλοκές.

Η παραπάνω σχέση ήταν επίσης ανεξάρτητη από την αδυναμία.

Πηγές:
Diabetologia

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Καθηγητές του Πανεπιστημίου της Αθήνας παρουσιάζουν αναδρομική μελέτη, η οποία δημοσιεύθηκε πρόσφατα στο περιοδικό JAMA Surgery.

Περίπου 5% – 8% των ασθενών με καρκίνο μαστού φέρουν κληρονομούμενες μεταλλάξεις στα γονίδια BRCA1/2. Οι γυναίκες που φέρουν τέτοιες μεταλλάξεις έχουν αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου μαστού αλλά και καρκίνου ωοθηκών. Υπολογίζεται ότι μια φορέας παθογόνου μετάλλαξης BRCA1 έχει ως και 80% πιθανότητα ανάπτυξης καρκίνου μαστού και 60% πιθανότητα εμφάνισης καρκίνου ωοθηκών κατά τη διάρκεια της ζωής της. Σε αυτόν τον πληθυσμό των γυναικών προτείνεται η διενέργεια προφυλακτικής αμφοτερόπλευρης μαστεκτομής και προφυλακτικής σαλπιγγο-ωοθηκεκτομής  για την αποφυγή εμφάνισης της νόσου.

Όπως, όμως, τονίζουν οι ιατροί της Θεραπευτικής κλινικής της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ Μιχάλης Λιόντος (επίκουρος καθηγητής), Μαρία Καπαρέλου και Θάνος Δημόπουλος (καθηγητής Θεραπευτικής – Ογκολογίας – Αιματολογίας), τα δεδομένα για τη σημασία της προφυλακτικής μαστεκτομής και της προφυλακτικής σαλπιγγο-ωοθηκεκτομής σε ασθενείς που έχουν ήδη διαγνωσθεί με καρκίνο μαστού, είναι εξαιρετικά περιορισμένα.

Στο πλαίσιο αυτό, δημοσιεύθηκε πρόσφατα στο περιοδικό JAMA Surgery μεγάλη αναδρομική μελέτη που διεξήχθη σε τεταρτοβάθμιο κέντρο αντιμετώπισης καρκίνου μαστού στην Ιταλία. Η μελέτη ενέταξε 480 γυναίκες που αντιμετωπίστηκαν χειρουργικά στο συγκεκριμένο κέντρο και είχαν διαγνωσθεί με καρκίνο μαστού σχετιζόμενο με παθογόνο μετάλλαξη στα γονίδια BRCA1/2.

Στις ασθενείς προσφέρθηκε η δυνατότητα διενέργειας προφυλακτικής σαλπιγγο-ωοθηκεκτομής και προφυλακτικής αμφοτερόπλευρης μαστεκτομής με κύριο επιστημονικό ερώτημα να εξεταστεί η σημασία αυτών των χειρουργικών παρεμβάσεων στην επιβίωση των ασθενών.

Τελικά, 311 ασθενείς υποβλήθηκαν σε σαλπιγγο-ωοθηκεκτομή και 163 σε αμφοτερόπλευρη μαστεκτομή. Τα αποτελέσματα της μελέτης έδειξαν ότι η σαλπιγγο-ωοθηκεκτομή σχετιζόταν με καλύτερη επιβίωση των ασθενών και ιδίως αυτών που έφεραν μετάλλαξη στο BRCA1 γονίδιο ή είχαν τριπλά αρνητικό καρκίνο μαστού.

Η διενέργεια σαλπιγγο-ωοθηκεκτομής όμως, δεν φάνηκε να επηρεάζει τον κίνδυνο τοπικής υποτροπής του αρχικού καρκίνου μαστού ή ανάπτυξης νέου καρκίνου στον άλλο μαστό. Η προφυλακτική μαστεκτομή μείωσε τον κίνδυνο τοπικής υποτροπής της νόσου αλλά δεν βελτίωσε την επιβίωση των ασθενών.

Επομένως, η συγκεκριμένη μελέτη παρέχει τα πιο ισχυρά ως τώρα δεδομένα για τη διενέργεια προφυλακτικής σαλπιγγο-ωοθηκεκτομής σε γυναίκες που έχουν διαγνωσθεί με καρκίνο μαστού και φέρουν μεταλλάξεις στα γονίδια BRCA1/2. Αυτή η παρέμβαση βελτιώνει σημαντικά την επιβίωσή τους και επομένως ενδείκνυται σε ασθενείς που φέρουν αυτές τις μεταλλάξεις.

Πηγές:
ΕΚΠΑ

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Ο κίνδυνος γενετικού ελαττώματος ήταν υψηλότερος σε παιδιά γυναικών με ιστορικό καρκίνου (6,0%) έναντι παιδιών γυναικών χωρίς καρκίνο (4,8%), αν και ήταν σπάνιος και στις δυο ομάδες.

Τα παιδιά εφήβων και νεαρών γυναικών με ιστορικό καρκίνου έχουν υψηλότερο κίνδυνο για γενετικά ελαττώματα σύμφωνα με νέα έρευνα του UTHealth Houston.

Η έρευνα, με επικεφαλής την Caitlin C. Murphy, δημοσιεύτηκε πρόσφατα στο Cancer Epidemiology, Biomarkers & Prevention.

Οι ερευνητές εξέτασαν γενετικά ελαττώματα σε 6.882 παιδιά 12 μηνών και κάτω, γυναικών 15-39 ετών την ώρα της διάγνωσης, μεταξύ 1999 και 2015.Τα συνήθη είδη καρκίνου ήταν θυρεοειδούς  (28,9%), λέμφωμα (12,5%), και καρκίνος μαστού  (10,7%), και ποσοστό 24% υποβλήθηκε σε χημειοθεραπεία.

Γενικά ο κίνδυνος γενετικού ελαττώματος ήταν υψηλότερος σε παιδιά γυναικών με ιστορικό καρκίνου (6,0%) έναντι παιδιών γυναικών χωρίς καρκίνο (4,8%), αν και ήταν σπάνιος και στις δυο ομάδες.

Υπήρχε επίσης αυξημένος κίνδυνος για συγκεκριμένα είδη ελαττωμάτων στα παιδιά γυναικών με ιστορικό καρκίνου, όπως στο αυτί και στο μάτι (1,39 φορές πιο πιθανό), στην καρδιά και στο κυκλοφορικό (1,32 φορές πιο πιθανό), στο ουρογεννητικό
(1,38 φορές πιο πιθανό) και μυοσκελετικά ελαττώματα (1,37 φορές).

Aν και τα γενετικά ελαττώματα είναι σπάνια, η Murphy δήλωσε ότι νέες γυναίκες που αποφασίζουν για εγκυμοσύνη και προγεννητική περίθαλψη θα πρέπει να λαμβάνουν κατάλληλες συμβουλές και επιτήρηση. Η εξέταση των παιδιών για γενετικά ελαττώματα θα πρέπει επίσης να δίνει ευκαιρία για στοχευμένη πρόληψη, δήλωσε.

Πρόσθεσε, ότι τώρα πολλές έρευνες δείχνουν σχέσεις μεταξύ καρκίνου και γενετικών ελαττωμάτων. Παιδιά με γενετικά ελαττώματα επίσης έχουν υψηλότερο κίνδυνο για καρκίνο. Οσο περισσότερα μαθαίνουμε για το πώς συνδέονται μεταξύ τους τόσο μπορούμε να εντοπίσουμε ευκαιρίες πρόληψης, σημείωσε.

Πηγές:
Cancer Epidemiology, Biomarkers & Prevention.

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/