Κατηγορία: Ενημέρωση

Ο Βασίλης Κοντοζαμάνης παρουσιάζει το βιβλίο του, με τίτλο «Διαχείριση της covid-19 και κοινοβουλευτικός έλεγχος».

Δυο Υπουργοί Υγείας στο ίδιο πάνελ. Ο λόγος για τον πρώην αναπληρωτή Υπουργό Υγείας Βασίλη Κοντοζαμάνη, ο οποίος παρουσιάζει τη δική του ματιά για την περιπέτεια της πανδημίας, μέσω του βιβλίου «Διαχείριση της covid-19 και κοινοβουλευτικός έλεγχος» . Δίπλα του θα είναι η Υπουργός Υγείας της υπηρεσιακής κυβέρνησης Αναστασία Κοτανίδου που έχει κληθεί να μιλήσει για το βιβλίο.

Η παρουσίαση του βιβλίου πραγματοποιηθεί την Τρίτη 20 Ιουνίου και ώρα 18.00, στο Ίδρυμα Βασίλη και Ελίζας Γουλανδρή (Ερατοσθένους 13, Παγκράτι).

Για το βιβλίο θα μιλήσει και ο πρώην υπουργός Επικρατείας Άκης Σκέρτσος, ενώ αναμένεται να παρευρεθούν και «γαλάζια» στελέχη της υγείας της τελευταίας διακυβέρνησης.

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Η νέα έκθεση του ΠΟΥ υπογραμμίζει τα προβλήματα πρόσβασης σε αυτό το βασικό φάρμακο και προτείνει ενέργειες για τη βελτίωση της ασφαλούς πρόσβασης μέσω ισορροπημένης πολιτικής.

ΟΠαγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) δημοσίευσε μια νέα έκθεση σχετικά με την πρόσβαση στη μορφίνη για ιατρική χρήση, η οποία περιγράφει πώς η παγκόσμια διανομή της μορφίνης, ως ζωτικής σημασίας παυσίπονου, είναι άνιση και δεν ικανοποιεί την ιατρική ανάγκη.

Η νέα έκθεση υπογραμμίζει τα προβλήματα πρόσβασης σε αυτό το βασικό φάρμακο και προτείνει ενέργειες για τη βελτίωση της ασφαλούς πρόσβασης μέσω ισορροπημένης πολιτικής.

Παρά το γεγονός ότι η μορφίνη είναι ένα αποτελεσματικό και σχετικά χαμηλού κόστους φάρμακο για την ανακούφιση του ισχυρού πόνου, που καταγράφεται από το 1977 στην πρώτη έκδοση του μοντέλου λίστας βασικών φαρμάκων του ΠΟΥ, η διαφορά στην πρόσβαση μεταξύ των χωρών είναι έντονη.

Υπάρχει μια διαφορά 5 έως 63 φορές στην εκτιμώμενη μέση κατανάλωση μορφίνης μεταξύ των χωρών υψηλού εισοδήματος και των χωρών χαμηλότερου εισοδήματος.

Αυτά τα δεδομένα απηχούν εκείνα της Επιτροπής Lancet του 2018 , η οποία περιέγραψε την έλλειψη πρόσβασης σε αναλγητικά φάρμακα ως «μια από τις πιο αποτρόπαιες, κρυφές ανισότητες στην παγκόσμια υγεία», με το πλουσιότερο 10% των χωρών να διαθέτει το 90% των διανεμημένων οπιοειδών ισοδύναμων με μορφίνη.

«Το να αφήνουμε τους ανθρώπους να πονούν όταν διατίθενται αποτελεσματικά φάρμακα για τη διαχείριση του πόνου, ειδικά στο πλαίσιο της φροντίδας στο τέλος της ζωής τους, θα πρέπει να αποτελεί αιτία σοβαρής ανησυχίας για τους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής», λέει ο Δρ Yukiko Nakatani, Βοηθός Γενικός Διευθυντής του ΠΟΥ Φάρμακα και Προϊόντα Υγείας.

«Πρέπει να υποστηρίξουμε επειγόντως την ασφαλή και έγκαιρη πρόσβαση στη μορφίνη για όσους έχουν ιατρική ανάγκη μέσω ισορροπημένης πολιτικής, παντού» πρόσθεσε.

Τα «αγκάθια» πρόσβασης

Η πρόσβαση στη μορφίνη για ιατρική χρήση επηρεάζεται από πολλούς παράγοντες αλληλεπίδρασης, όπως παράγοντες που σχετίζονται με τη χρηστή διακυβέρνηση, τις αξιόπιστες/αποτελεσματικές διαδικασίες προμήθειας και προμήθειας, τη διαθεσιμότητα πόρων και τις δραστηριότητες ανάπτυξης ικανοτήτων, μαζί με εμπόδια που σχετίζονται με υπερβολικά περιοριστική νομοθεσία και πολιτικές, ανεπαρκή παροχή υπηρεσιών και παραπληροφορημένες στάσεις και αντίληψη.

Δεδομένων των διαφορετικών πλαισίων ανά χώρα, οι παράγοντες που επιτρέπουν, τα εμπόδια και οι προτεραιότητες για δράση ποικίλλουν.

Μια έρευνα ενδιαφερομένων που παρουσιάζεται σε αυτήν την έκθεση, με ερωτηθέντες από 105 κράτη μέλη της ΠΟΥ, επιβεβαιώνει αυτή τη διαφορά.

Για παράδειγμα, η παράτυπη παροχή μορφίνης και άλλων ισχυρών οπιοειδών στις εγκαταστάσεις υγείας λόγω περιορισμένης χρηματοδότησης παρατηρήθηκε συνήθως ως εμπόδιο σε χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος σε σύγκριση με χώρες υψηλού εισοδήματος.

Περισσότεροι από το ένα τρίτο των ερωτηθέντων σε όλες τις περιφέρειες σημείωσαν επίσης εμπόδια που προκύπτουν από νομοθετικούς και ρυθμιστικούς παράγοντες, ενώ αναγνωρίζουν τη σημασία ενός νομοθετικού και ρυθμιστικού πλαισίου για την επίτευξη ασφαλούς πρόσβασης.

Αδικαιολόγητες περιοριστικές απαιτήσεις θα μπορούσαν να παρεμποδίσουν την πρόσβαση των ασθενών επειδή εμποδίζουν τη ροή της προσφοράς ή δυσχεραίνουν τη συνταγογράφηση και τη διανομή για τους επαγγελματίες υγείας.

Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι ισχύουν ανησυχίες σχετικά με τις πιθανές επιβλαβείς επιπτώσεις των οπιοειδών, όπως η πιθανότητα να οδηγήσουν σε διαταραχή της χρήσης οπιοειδών.

Για το λόγο αυτό, μια ορισμένη προσοχή σχετικά με τις πιθανές βλάβες της χρήσης οπιοειδών (π.χ. χρήση σε χρόνιο μη καρκινικό πόνο) είναι σημαντική για τη δημόσια υγεία, εφόσον η χρήση του είναι καλά ενημερωμένη και ανάλογη με τους κινδύνους.

Τέτοιες ανησυχίες δεν πρέπει να υπονομεύουν τα οφέλη της χρήσης οπιοειδών όταν ενδείκνυται κλινικά και όταν χρησιμοποιείται με ασφάλεια από εκπαιδευμένους επαγγελματίες.

Ευκαιρίες για δράση

Η έκθεση παρουσιάζει ένα συμπληρωματικό σύνολο τομέων δράσης που στοχεύουν στη βελτίωση της ασφαλούς πρόσβασης στη μορφίνη.

Αυτό περιλαμβάνειτην εφαρμογή μικρής κλίμακας περιφερειακών ή κρατικών προγραμμάτων για τη βελτίωση της πρόσβασης στη μορφίνη για ιατρική χρήση με ένα πακέτο βασικών υπηρεσιών και προϊόντων για την ανακουφιστική φροντίδα που έχει διαμορφωθεί σύμφωνα με τον Πρότυπο Κατάλογο Βασικών Φαρμάκων του ΠΟΥ και το Βασικό Πακέτο Ανακουφιστικής φροντίδας του ΠΟΥ.

Περιλαμβάνουν επίσης τη βελτίωση της διακυβέρνησης, τον εξορθολογισμό των διαδικασιών προμηθειών και προμήθειας για την αντιμετώπιση τυχόν αναποτελεσματικότητας, τη βελτίωση των πόρων όπως η σταθερή χρηματοδότηση, την ενίσχυση των ικανών συνόλων δεξιοτήτων του εργατικού δυναμικού στον τομέα της υγείας και την ευαισθητοποίηση τόσο για τα οφέλη όσο και για τις πιθανές βλάβες της χρήσης οπιοειδών.

Η επιτυχία αυτών των δράσεων θα εξαρτηθεί από τη συνεργασία μεταξύ όλων των ενδιαφερομένων σε εθνικό, περιφερειακό και παγκόσμιο επίπεδο.

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Ηδιαλειμματική νηστεία, με τα περισσότερα γεύματα να καταναλώνονται νωρίς μέσα στην ημέρα, βελτιώνει τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα σε άτομα με παχυσαρκία και προδιαβήτη, λένε Αμερικανοί ερευνητές.

Μάλιστα το όφελος καταγράφεται ακόμα και στις περιπτώσεις που δεν σημειώνεται μείωση του σωματικού βάρους.

Ο χρόνος κατανάλωσης των γευμάτων επηρεάζει τις τιμές του σακχάρου στο αίμα, υποστηρίζουν ερευνητές που για 2 εβδομάδες εξέτασαν και κατέγραψαν δεδομένα από 10 συμμετέχοντες με εργαστηριακές τιμές σακχάρου λίγο πριν την διάγνωση διαβήτη τύπου 2.

Πώς έγινε η έρευνα

Την πρώτη εβδομάδα, όλοι οι συμμετέχοντες ακολούθησαν το συνηθισμένο διατροφικό τους μοτίβο, με τις μισές ημερήσιες θερμίδες τους να καταναλώνονται μετά τις 16.00.

Την δεύτερη εβδομάδα ωστόσο, μπήκαν σε ένα πλαίσιο διαλειμματικής διατροφής όπου κατανάλωναν το 80% των ημερήσιων θερμίδων τους πριν τις 13.00.

Η έρευνα δεν ήθελε να μελετήσει τα οφέλη από μείωση του βάρους, καθώς αυτός ο συσχετισμός έχει ήδη αποδειχθεί.

Έτσι, τα γεύματα τους είχαν ικανό αριθμό θερμίδων ώστε να διατηρηθεί το σωματικό τους βάρος σταθερό ενώ όλοι έφεραν συσκευές μέτρησης σακχάρου για όλο το διάστημα της μελέτης.

Κατά τη διάρκεια της εβδομάδας όπου οι περισσότερες θερμίδες καταναλώνονταν νωρίς μέσα στην μέρα, οι τιμές του σακχάρου τους ανέβαιναν πάνω από τα φυσιολογικά όρια πολύ λιγότερο σε σχέση με την πρώτη εβδομάδα της δοκιμής.

«Αυτός ο τύπος διατροφής, μέσω της επίδρασής του στις τιμές του σακχάρου, μπορεί να εμποδίσει τα άτομα με προδιαβήτη ή παχυσαρκία να εξελιχθούν σε ασθενείς με διαβήτη τύπου 2» δήλωσε η επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης Joanne Bruno, ενδοκρινολόγος στο Πανεπιστήμιο Langone Health της Νέας Υόρκης.

Ποιους κινδύνους κρύβει ο προδιαβήτης;

Περίπου 1 στους 3 Αμερικανούς ενήλικες έχει προδιαβήτη, σύμφωνα με τα αμερικανικά Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων.

Η πάθηση είναι πιο συχνή σε άτομα με παχυσαρκία και σε ανθρώπους ηλικίας 45 ετών και άνω.

Η τακτική σωματική δραστηριότητα και η μέτρια απώλεια βάρους μπορούν να βοηθήσουν στην πρόληψη του προδιαβήτη και να τον εμποδίσουν να εξελιχθεί, προσθέτουν οι γιατροί.

Η απώλεια ακόμα και 5% του σωματικού βάρους σε κάποιον υπέρβαρο άνθρωπο μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο.

Ευεργετικές επιπτώσεις έχει και η υιοθέτηση έστω μιας ήπιας σωματικής δραστηριότητας όπως το γρήγορο περπάτημα.

150 λεπτά την εβδομάδα ή περίπου μισή ώρα για πέντε ημέρες αρκούν για να κάνουν την διαφορά.

Παρά τις ενθαρρυντικές ενδείξεις, το δείγμα της συγκεκριμένης μελέτης είναι πολύ μικρό για να εξαχθούν γενικά συμπεράσματα, παραδέχονται οι ερευνητές.

Μπορούν όλοι να δοκιμάσουν την διαλειμματική διατροφή;

Ο συγκεκριμένος τρόπος διατροφής είναι σχετικά ασφαλής για παχύσαρκα άτομα που δεν αντιμετωπίζουν άλλα προβλήματα υγείας, λένε οι επιστήμονες.

Όμως, δεν συστήνουν το συγκεκριμένο διατροφικό μοντέλο για ανθρώπους που ήδη έχουν διαγνωστεί με διαβήτη τύπου 2.

Η συγκεκριμένη ομάδα, πρέπει να συζητήσει με τον θεράποντα ιατρό οποιαδήποτε αλλαγή σκέφτεται να εφαρμόσει στην καθημερινή του διατροφική ρουτίνα.

Η διαλειμματική διατροφή, θυμίζουν, δεν συστήνεται σε παιδιά κάτω των 12 ετών, άτομα άνω των 70 ετών ή ανθρώπους με πολύ χαμηλό σωματικό βάρος, όπως και σε εκείνους που αντιμετωπίζουν κάποια διατροφική διαταραχή.

Πηγή: https://www.news4health.gr/

Oι δυσκολίες στελέχωσης απομακρυσμένων περιοχών με γιατρούς παρατηρείται και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες – Ποιες είναι οι προτάσεις της Ένωσης των Ευρωπαίων Νέων Γιατρών

Η γεωγραφική κατανομή της Ελλάδας αποτελεί διαχρονικά έναν αστάθμητο παράγοντα για τη στελέχωση με ιατρικό προσωπικό των απομακρυσμένων και ακριτικών περιοχών καθώς και των νησιών. Και όμως, η δυσκολία στελέχωσης απομακρυσμένων περιοχών με γιατρούς δεν είναι ελληνικό φαινόμενο. «Ιατρικές έρημοι», όπως τις αποκαλούν οι νέοι γιατροί της Ευρώπης, εκτείνονται και σε άλλες χώρες. Σοβαρά προβλήματα εντοπίζονται στη Γαλλία, το βόρειο τμήμα των Σκανδιναβικών χωρών, το Ηνωμένο Βασίλειο, τη Γερμανία.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση Νέων Γιατρών (European Junior Doctors-EJD) ζητά ένα «σχέδιο– σοκ» που θα αντιμετωπίζει αποτελεσματικά τις ελλείψεις γιατρών σε αγροτικές, απομακρυσμένες και υποεξυπηρετούμενες περιοχές. Αυτό ήταν, άλλωστε, ένα από τα βασικά συμπεράσματα της Συνέλευσης των Ευρωπαίων Νέων Γιατρών που πραγματοποιήθηκε στα τέλη Μαΐου στη Ρίγα της Λετονίας. Οι γιατροί εξέπεμψαν σήμα κινδύνου για τις ελλείψεις ιατρικού προσωπικού, σημειώνοντας πως οι ανησυχίες τους δεν έχουν εισακουστεί, με αποτέλεσμα η κατάσταση να επιδεινώνεται.

«Μας ανησυχεί βαθύτατα το γεγονός ότι καμία εθνική κυβέρνηση δεν έχει εφαρμόσει ένα ολοκληρωμένο μακροπρόθεσμο σχέδιο για προσλήψεις και διατήρηση των θέσεων σε αγροτικές και απομακρυσμένες περιοχές», σημείωσε μετά τη Συνέλευση στη Λετονία ο πρόεδρος της EJD, Mathias Körner.

Ο αριθμός γιατρών που λείπουν από τη Γηραιά Ήπειρο δεν είναι εφικτό να προσδιοριστεί. Στοιχεία για κάθε χώρα ξεχωριστά διαθέτουν οι εθνικές στατιστικές υπηρεσίες. «Μεγάλο πρόβλημα αυτού που λέμε εμείς ‘ιατρικές έρημοι’ παρατηρείται στη Γαλλία, όπου υπάρχουν και σχετικές κινητοποιήσεις από τους νέους γιατρούς, στις Σκανδιναβικές χώρες, ειδικά τα βόρεια τμήματα που είναι αρκετά αραιοκατοικημένα, η επαρχία του Ηνωμένου Βασιλείου», σημειώνει ο κ. Ροδίτης.

Ελλείψεις γιατρών σε Κέντρα Υγείας

Η πραγματικότητα στην Ελλάδα όσον αφορά στο ιατρικό προσωπικό είναι ότι από τα χρόνια των μνημονίων και μετά υπάρχουν ζητήματα υποστελέχωσης. Σύμφωνα με στοιχεία του ΟΟΣΑ, εκτιμάται ότι από το 2010, όταν η χώρα μας μπήκε στον μνημονιακό…κύκλο, έως σήμερα, έχουν φύγει για το εξωτερικό 20.000 Έλληνες γιατροί, αναζητώντας καλύτερες συνθήκες εργασίας και καλύτερες αμοιβές. Αξίζει να σημειωθεί ότι σε πολλές περιπτώσεις προκηρύσσονται θέσεις για κάλυψη αναγκών σε επαρχιακά νοσοκομεία και Κέντρα Υγείας, αλλά καταλήγουν άγονες, καθώς δεν εκδηλώνεται ενδιαφέρον.

Επιπλέον, το ΕΣΥ δεν είναι ελκυστικό λόγω μισθών. Όπως προκύπτει από τα στοιχεία του ΟΟΣΑ, στη λίστα με συνολικά 25 χώρες, η Ελλάδα βρίσκεται στην 6η θέση από το τέλος, με τους ειδικευμένους γιατρούς να αμείβονται ετησίως με 39,056 ευρώ μεικτά/ετησίως. Λουξεμβούργο, Ιρλανδία και Ολλανδία είναι οι χώρες με τους πιο καλοπληρωμένους γιατρούς. Πιο αναλυτικά, στο Λουξεμβούργο ο μέσος όρος των ετήσιων μεικτών αποδοχών των ειδικευμένων γιατρών αγγίζει τα 258.552 ευρώ, στην Ιρλανδία τα 172.882 ευρώ και στην Ολλανδία τα 160.869 ευρώ. Στον αντίποδα, η Σλοβακία, η Τουρκία, η Ουγγαρία, η Λετονία, η Λιθουανία και η Πολωνία είναι οι χώρες που προσφέρουν τα χαμηλότερα εισοδήματα – από 37.071 ευρώ έως και 20.000 ευρώ μεικτές αποδοχές/ετησίως.

Προτάσεις

Με σκοπό την αντιμετώπιση του προβλήματος των «ιατρικών ερήμων», η Ένωση των Ευρωπαίων Νέων Γιατρών σημειώνει ότι είναι ζωτικής σημασίας η εφαρμογή θετικών πρωτοβουλιών που αφορούν στην πρόσληψη προσωπικού και τη διατήρησή του. Επίσης, πρέπει να δοθούν λύσεις και κίνητρα για τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι νεότεροι γιατροί στις αγροτικές και απομακρυσμένες περιοχές. Το σχέδιο αυτό περιλαμβάνει τη βελτίωση των εργασιακών συνθηκών, τη διασφάλιση ανταγωνιστικών μισθών και παροχών, την παροχή επαρκών πόρων και την υποστήριξη και δημιουργία ευκαιριών επαγγελματικής εξέλιξης. Επιπλέον, η επένδυση σε ολοκληρωμένα προγράμματα καθοδήγησης και η προώθηση ενός υποστηρικτικού εργασιακού περιβάλλοντος θα βοηθήσει στην προσέλκυση και διατήρηση των νέων γιατρών σε αυτές τις περιοχές, διασφαλίζοντας μια βιώσιμη υγειονομική περίθαλψη.

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr/

Σχολιάζουν, επίσης, ότι νέες εγκεκριμένες από τον FDA εμπορικά διαθέσιμες δοκιμές θα βοηθούσαν τις κλινικές αποφάσεις και θα βελτίωναν τη φροντίδα των ασθενών που έχουν μολυνθεί από αυτό το δυνητικά θανατηφόρο, συχνά ανθεκτικό στα φάρμακα παθογόνο.

Candida auris: Η αντιστοίχιση μιας λοίμωξης από Candida auris, έναν παθογόνο ζυμομύκητα, με ένα αποτελεσματικό αντιμυκητιασικό είναι μια κρίσιμη κλινική απόφαση. Η απόφαση αυτή βασίζεται σε δοκιμές ευαισθησίας, αλλά οι εμπορικά διαθέσιμες αντιμυκητιασικές δοκιμές αποδίδουν ανεπαρκώς για πολλές θεραπείες, διαπίστωσαν ερευνητές του Πανεπιστημίου της Ιντιάνα και του Indiana University Health. Οι ερευνητές, οι οποίοι εξέτασαν την ακρίβεια 4 διαθέσιμων δοκιμών για χρήση με το C. auris, παρουσιάζουν τα ευρήματά τους στο ASM Microbe 2023, την ετήσια συνάντηση της Αμερικανικής Εταιρείας Μικροβιολογίας.

Το C. auris φέρει υψηλό ποσοστό θνησιμότητας, σκοτώνοντας περισσότερους από 1 στους 3 ανθρώπους με λοιμώξεις. Οι λοιμώξεις εμφανίζονται συχνά σε χώρους υγειονομικής περίθαλψης, όπου οι άνθρωποι είναι ιδιαίτερα ευάλωτοι, και τα ποσοστά αυξάνονται κατακόρυφα. Σύμφωνα με τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων, τα ετήσια κρούσματα στις Ηνωμένες Πολιτείες έχουν αυξηθεί από λιγότερα από 500 το 2019 σε σχεδόν 1500 το 2023. Πολλά απομονωμένα στελέχη του C. auris είναι ανθεκτικά στα διαθέσιμα αντιμυκητιασικά φάρμακα, γι’ αυτό και οι κλινικοί γιατροί συχνά αναλύουν μεμονωμένα δείγματα για την ευαισθησία στις θεραπείες. Αλλά η ευαισθησία είναι ακριβή και χρονοβόρα για να προσδιοριστεί, εν μέρει, επειδή δεν υπάρχουν εγκεκριμένα από τον FDA, εμπορικά διαθέσιμα τεστ για το C. auris, σημειώνουν οι ερευνητές στην Ιντιάνα. Τα νοσοκομειακά εργαστήρια στέλνουν συχνά δείγματα σε μεγαλύτερα εξειδικευμένα εργαστήρια για ανάλυση. Ωστόσο, υπάρχουν διαθέσιμες δοκιμές για άλλες παθογόνες μολύνσεις από ζυμομύκητες και οι ερευνητές πίσω από τη νέα μελέτη διερεύνησαν αυτές τις δοκιμές για χρήση με το C. auris. Χρησιμοποίησαν 4 εμπορικά διαθέσιμα τεστ για παθογόνους ζυμομύκητες για να αναλύσουν 50 απομονώσεις του C. auris, που συλλέχθηκαν από το CDC και το Νοσοκομείο Υγείας του Πανεπιστημίου της Ιντιάνα, ως προς την ευαισθησία στα διαθέσιμα αντιμυκητιασικά. Τα αποτελέσματα ήταν σαφώς ανάμεικτα. Δύο δοκιμές χαρακτήρισαν σωστά τις εχινοκανδίνες, ένα αντιμυκητιασικό φάρμακο που χορηγείται ενδοφλεβίως και χρησιμοποιείται συχνά για τη θεραπεία του C. auris.

Ωστόσο, αυτές οι 2 δοκιμές είχαν κακή απόδοση για τη φλουκοναζόλη, η οποία ανήκει σε μια ομάδα θεραπειών που είναι γνωστές ως τριαζόλες και είναι η μόνη θεραπεία για το C. auris που διατίθεται από το στόμα. Άλλα αποτελέσματα αποκάλυψαν ότι ορισμένες διαθέσιμες δοκιμές ανέφεραν εσφαλμένα την αντοχή σε ένα φάρμακο όταν ένα στέλεχος ήταν ευαίσθητο και την ευαισθησία όταν ένα στέλεχος ήταν ανθεκτικό. Παρόλο που ορισμένες δοκιμές απέδωσαν καλά για ορισμένα φάρμακα, τα ευρήματα δείχνουν ότι αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει ενιαία μέθοδος που να αναφέρει την ευαισθησία του C. auris στα αντιμυκητιασικά, σημειώνουν οι ερευνητές. Σχολιάζουν, επίσης, ότι νέες εγκεκριμένες από τον FDA εμπορικά διαθέσιμες δοκιμές θα βοηθούσαν τις κλινικές αποφάσεις και θα βελτίωναν τη φροντίδα των ασθενών που έχουν μολυνθεί από αυτό το δυνητικά θανατηφόρο, συχνά ανθεκτικό στα φάρμακα παθογόνο.

Παρέχεται από την Αμερικανική Εταιρεία Μικροβιολογίας

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

“Τα ευρήματά μας είναι σημαντικά και θα ενημερώσουν τις διαδικασίες λήψης αποφάσεων για τους ασθενείς και τους κλινικούς γιατρούς κατά την εξέταση των βέλτιστων θεραπευτικών επιλογών και είναι πιθανό να επηρεάσουν τις κατευθυντήριες γραμμές κλινικής πρακτικής στο μέλλον”, δήλωσε η Boelaert.

Υπερθυρεοειδισμός: Η θεραπεία του υπερθυρεοειδισμού, όπως το ραδιενεργό ιώδιο ή η χειρουργική επέμβαση σχετίζεται με μειωμένο κίνδυνο θανάτου, σύμφωνα με έρευνα που παρουσιάστηκε το Σάββατο στο ENDO 2023, το ετήσιο συνέδριο της Ενδοκρινικής Εταιρείας στο Σικάγο. “Ο υπερθυρεοειδισμός ή ο υπερδραστήριος θυρεοειδής αδένας είναι συχνός, επηρεάζοντας έως και το 3% του πληθυσμού, και σχετίζεται με μακροπρόθεσμες δυσμενείς καρδιακές και μεταβολικές συνέπειες. Η βέλτιστη επιλογή θεραπείας παραμένει ασαφής”, δήλωσε η Kristien Boelaert, M.D., Ph.D., καθηγήτρια ενδοκρινολογίας από το Πανεπιστήμιο του Μπέρμιγχαμ στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Η Boelaert και οι συνεργάτες της εντόπισαν 55.318 ασθενείς με νεοδιαγνωσθέντα υπερθυρεοειδισμό, που έλαβαν θεραπεία με αντιθυρεοειδικά φάρμακα (ATD; 77,6%), ραδιοϊώδιο (14,6%) ή θυρεοειδεκτομή (7,8%) από μια βάση δεδομένων ηλεκτρονικών αρχείων υγείας με βάση τον πληθυσμό του Ηνωμένου Βασιλείου για τη μελέτη EGRET. Εξέτασαν την ολική θνησιμότητα, τα μείζονα καρδιαγγειακά συμβάντα (MACE: καρδιαγγειακός θάνατος, καρδιακή ανεπάρκεια ή εγκεφαλικό επεισόδιο) και την παχυσαρκία μετά τη θεραπεία. Ο μέσος όρος παρακολούθησης ήταν περίπου 12 έτη. Όσοι έλαβαν θεραπεία με αντιθυρεοειδικά φάρμακα είχαν εκτιμώμενη μέση επιβίωση 12 ετών, σύμφωνα με τα δεδομένα. Η επιβίωση αυξήθηκε σε όσους έλαβαν θεραπεία με ραδιοϊώδιο κατά 1,7 έτη και θυρεοειδεκτομή κατά 1,1 έτη. Τα άτομα που έλαβαν θεραπεία με αντιθυρεοειδικά φάρμακα είχαν εκτιμώμενο κίνδυνο MACE 10,2%, ο οποίος αυξήθηκε σημαντικά κατά 1,3% επιπλέον με τη ραδιοϊωδίνη αλλά όχι με τη θυρεοειδεκτομή. Αυτές οι οριστικές θεραπείες συσχετίστηκαν με σημαντικά αυξημένη επιβίωση, παρά τον μικρό αυξημένο κίνδυνο για συνολική αύξηση του σωματικού βάρους. Για παράδειγμα, η θυρεοειδεκτομή συσχετίστηκε με αυξημένη πιθανότητα παχυσαρκίας τόσο στους άνδρες όσο και στις γυναίκες. Η θεραπεία με ραδιοϊώδιο οδήγησε σε αυξημένο κίνδυνο παχυσαρκίας στις γυναίκες, αλλά όχι στους άνδρες. “Τα ευρήματά μας είναι σημαντικά και θα ενημερώσουν τις διαδικασίες λήψης αποφάσεων για τους ασθενείς και τους κλινικούς γιατρούς κατά την εξέταση των βέλτιστων θεραπευτικών επιλογών και είναι πιθανό να επηρεάσουν τις κατευθυντήριες γραμμές κλινικής πρακτικής στο μέλλον”, δήλωσε η Boelaert.

Παρέχεται από την Ενδοκρινική Εταιρεία

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Ο αυξανόμενος αριθμός νέων ανθρώπων με καρκίνο προβληματίζει τους επιστήμονες. Όταν ο Πάντι Σκοτ άρχισε να υποφέρει από έντονους πόνους στο στομάχι το 2017, η πιθανότητα να πάσχει από καρκίνο δεν πέρασε ούτε στιγμή από το μυαλό του.

Ο Βρετανός φωτογράφος εξωτερικών χώρων και κινηματογραφιστής ήταν μόλις 34 ετών και σε εξαιρετική φυσική κατάσταση. Μόλις ο γιατρός του τον έστειλε στο νοσοκομείο για κολονοσκόπηση και εκεί του ζήτησαν αν θέλει να συμμετάσχει στη δοκιμή ενός νέου τεστ αίματος για την ανίχνευση όγκων, θορυβήθηκε απότομα και έντονα.

«Σκέφτηκα ότι ΟΚ να το κάνω, αλλά εγώ δεν θα είμαι από αυτούς που θα το πάθω», λέει ο ίδιος στους Financial Times. Λίγο αργότερα έλαβε τα δύσκολα νέα. Είχε προχωρημένο καρκίνο στο έντερο, που είχε εξαπλωθεί στο συκώτι.

Η περίπτωση του Σκοτ δεν είναι η εξαίρεση στον κανόνα που ήταν κάποτε, σημειώνει η βρετανική εφημερίδα. Τα τελευταία 30 χρόνια έχει καταγραφεί αύξηση στους πάσχοντες από καρκίνο κάτω των 50 ετών. Μάλιστα τα νούμερα είναι τόσο εντυπωσιακά που αρκετοί επιστήμονες θεωρούν ότι πρέπει να αποκαλείται επιδημία.

Η αύξηση του καρκίνου στους νέους

Για του λόγου το ασφαλές στοιχεία από το ινστιτούτο Institute for Health Metrics and Evaluation της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Ουάσιγκτον δείχνουν ότι τις τελευταίες τρεις δεκαετίες (1990-2019) ο καρκίνος έχει αυξηθεί κατά 22% στην ηλικιακή ομάδα των 25-29 ετών στα ανεπτυγμένα κράτη, ενώ στους 20-34 έχει χτυπήσει αριθμούς ρεκόρ. Αντίθετα στις μεγαλύτερες ηλικιακά ομάδες, και συγκεκριμένα σε όσους είναι άνω των 75 ετών, έχει μειωθεί από την κορύφωση του που ήταν το 2005.

Αυτή την ηλικιακή μετατόπιση του καρκίνου την διαπίστωσε και ο ίδιος ο Σκοτ, αφού όταν η περιπέτεια του ξεκίνησε ήταν ο νεότερος μεταξύ όσων πήγαιναν στο Εθνικό Σύστημα Υγείας (NHS) του Ηνωμένου Βασιλείου για χημειοθεραπεία, ενώ πρόσφατα κοιτώντας ολόγυρα του συνειδητοποίησε ότι η αίθουσα ήταν γεμάτη 20άρηδες.

Οι ερευνητές δεν έχουν μέχρι στιγμής κάποια συγκεκριμένη εξήγηση, γιατί οι νέοι στην καλύτερη φάση της ζωής τους αποδεικνύονται τόσο ευάλωτοι στον καρκίνο σε σχέση με τους μεγαλύτερους τους.

Πιθανότατα μπορούν να βρεθούν εξηγήσεις στους τύπους του καρκίνου που αφορούν τους νεότερους ανθρώπους, εκτιμούν οι προαναφερόμενοι. Για παράδειγμα, ο καρκίνος του παχέος εντέρου έχει αυξηθεί κατά 70% στην ομάδα των G20 πλουσιοτέρων χωρών του κόσμου στις ηλικίες 15-39 ετών από το 1990 μέχρι το 2019 σε σχέση με τους άλλους καρκίνους. Στοιχεία από την American Cancer Society επιβεβαιώνουν ότι φέτος το 13% των καρκίνων του παχέος εντέρου και το 7% των σχετικών θανάτων αφορούν άτομα κάτω των 50 ετών.

Μια αλλαγή με μεγάλες συνέπειες

Η Μισέλ Μίτσελ, επικεφαλής κέντρου Cancer Research του Ηνωμένου Βασιλείου εξηγεί ότι η ηλικία παραμένει ο μεγαλύτερος δείκτης πρόβλεψης του καρκίνου, με δεδομένο ότι το 90% όλων των περιπτώσεων αφορά άτομα άνω των 50 ετών και οι μισές εξ αυτών αφορούν άτομα άνω των 75 ετών.

Παραδέχεται ωστόσο ότι η αύξηση του καρκίνου στις νεότερες ηλικιακές ομάδες είναι μια σημαντική αλλαγή. «Πρέπει να καταλάβουμε αυτή την αλλαγή», λέει η ίδια στους Financial Times.

Αυτή η τάση έχει οικονομικές, κλινικές και κοινωνικές συνέπειες. Για τους γιατρούς που ασχολούνται με τον καρκίνο, η προαναφερόμενη αύξηση εγείρει μεγάλους προβληματισμούς. Ο γιατρός του Σκοτ, Δρ. Σαναγουάζ Ρασίντ στο νοσοκομείο Royal Marsden, ακόμα θυμάται με απελπισία την εβδομάδα που χειρούργησε τέσσερις γυναίκες κάτω των 40 ετών με καρκίνο.

Μόλις τον περασμένο μήνα είχε ως ασθενή μια εξαιρετική γυμνασμένη αθλήτρια διεθνούς βεληνεκούς μόλις 30 ετών. «Πρόκειται για ανθρώπους που θα έπρεπε να φτιάχνουν τις ζωές τους… Να χτίζουν καριέρες, να μεγαλώνουν παιδιά. Απλά μου σπαράζει η καρδιά», δηλώνει ο ίδιος.

Για όλα φταίει η διατροφή;

Οι επιστήμονες που αναζητούν απαντήσεις στο μεγάλο ερώτημα του ποιος φέρει την ευθύνη για το γεγονός ότι ολοένα και περισσότεροι νέοι άνθρωποι διαγιγνώσκονται με καρκίνο, είναι πεπεισμένοι ότι οι αλλαγές στη διατροφή και στον τρόπο ζωής αποτελούν σημαντικό τμήμα του παζλ.

Ο Δρ. Φρανκ Σίνικροπ, ογκολόγος και γαστρεντερολόγος στην κλινική Mayo Clinic στις ΗΠΑ, ο οποίος ειδικεύεται στον πρώιμο καρκίνο του παχέος εντέρου, λέει ότι η συχνότητα της νόσου έχει αυξηθεί σημαντικά μεταξύ των ανθρώπων που γεννήθηκαν από τη δεκαετία του 1960 ή μετά.

Η αύξηση των νεότερων ατόμων που φτάνουν στο ιατρείο του για θεραπεία είναι «αρκετά ανησυχητική», συμπληρώνει.

Η διατροφή και ο τρόπος ζωής στον οποίο εκτίθενται τα παιδιά στην πρώιμη ηλικία τους μπορεί να είναι ένας παράγοντας αυτής της αύξησης, συνεχίζει ο ίδιος, εστιάζοντας στην παχυσαρκία που έχει καταστεί προβληματική τα τελευταία 30 χρόνια. Ωστόσο, δεν μπορεί από μόνος του ένας παράγοντας να εξηγήσει αυτή την ανησυχητική τάση, επισημαίνει.

Το ρόλο παίζει το μικροβίωμα

Ερευνώντας τη σχέση καρκίνου και διατροφής, οι ερευνητές επικεντρώνονται στην πιθανότητα οι αλλαγές στο μικροβίωμα, δηλαδή το άθροισμα όλων των μικροοργανισμών (βακτηρίων, ιών και μυκήτων) που ζουν κυρίως στο έντερο των ανθρώπων, αυξάνουν την ευαισθησία στον καρκίνο.

Το μικροβίωμα θεωρείται ότι παίζει βασικό ρόλο στη συνολική υγεία, συμπεριλαμβανομένης της πέψης και της ρύθμισης του ανοσοποιητικού συστήματος, καθώς και στην προστασία από βακτήρια που προκαλούν ασθένειες, ενώ βοηθά στην παραγωγή ζωτικών βιταμινών.

Η κατανάλωση τροφίμων με υψηλή περιεκτικότητα σε κορεσμένα λιπαρά και ζάχαρη πιστεύεται ότι αλλάζει τη σύνθεση του μικροβιώματος με τρόπους που μπορούν να βλάψουν την υγεία ενός ατόμου. Αν και αυτές οι αλλαγές επηρεάζουν ανθρώπους όλων των ηλικιών, οι ερευνητές πιστεύουν ότι είναι πολύ σημαντικό ότι τα κρούσματα πρώιμου καρκίνου άρχισαν να αυξάνονται περίπου από το 1990 και μετά.

Τα άτομα που γεννήθηκαν τη δεκαετία του 1960 ανήκουν στην πρώτη γενιά που εκτέθηκαν από τη βρεφική ηλικία σε εκσυγχρονισμένες δίαιτες και αλλαγές στον τρόπο ζωής και στο περιβάλλον, που άρχισαν να γίνονται ο κανόνας στον πλούσιο κόσμο από τη δεκαετία του 1950 και στη συνέχεια.

Πολλοί οι ένοχοι σε συνεργασία

Το γεγονός ότι η αύξηση του καρκίνου στους νέους αφορά κυρίως το γαστρεντερικό σύστημα, αλλά και τον οισοφάγο, το στομάχι, το πάγκρεας, την χοληδόχο κύστη και το ήπαρ ενισχύει το επιχείρημα ότι συνδέεται με τη διατροφή.

Ορισμένοι άλλοι τύποι καρκίνου που παρουσιάζουν επίσης αύξηση στους νεότερους ανθρώπους, όπως είναι ο καρκίνος του μαστού, των νεφρών και του ενδομητρίου, καθώς επίσης και το πολλαπλό μυέλωμα μπορεί να επηρεαστεί τόσο από την παχυσαρκία όσο και από την κατάσταση του μικροβιώματος, εξηγεί ο καθηγητής Σούχι Ογκίνο, επιδημιολόγος στη σχολή Harvard TH Chan School of Public Health. Επιπλέον, η χρήση αντιβιοτικών και τα φάρμακα γενικότερα μπορούν να επηρεάσουν το μικροβίωμα ενός ατόμου, το οποίο μερικές φορές αναφέρεται και ως «βακτηριακό αποτύπωμα».

Ο προαναφερόμενος επισημαίνει επίσης ότι κατά το δεύτερο μισό του 20ου αιώνα τα διαθέσιμα φάρμακα για τη θεραπεία διαφόρων παθήσεων αυξήθηκαν σημαντικά. Τα νέα φάρμακα κατά της παχυσαρκίας είναι το πιο πρόσφατο παράδειγμα. «Το αποτέλεσμα είναι ότι ακόμα είναι άγνωστο τι κάνουν σε βάθος χρόνου», συμπληρώνει ο Ογκίνο, τονίζοντας ότι η σύνδεση με το μικροβίωμα παραμένει τυχαία.

Όσον αφορά άλλες αλλαγές στον τρόπο ζωής που θα μπορούσαν συνδυαστικά να αυξάνουν την εμφάνιση καρκίνου σε νεότερες ηλικίες είναι από τη δεκαετία του 1950 και μετά ο καθιστικός τρόπος ζωής, οι αλλαγές στα πρότυπα ύπνου και η επαναλαμβανόμενη έκθεση σε έντονο φως τη νύχτα, που μπορεί να επηρεάσει τον κιρκάδιο ρυθμό και τον μεταβολισμό. «Όλες αυτές οι αλλαγές συνέβησαν περίπου παράλληλα, οπότε είναι δύσκολο να εντοπίσεις τον ένοχο. Πιθανότατα οι ένοχοι είναι πολλοί και συνεργάζονται μεταξύ τους», καταλήγει ο ίδιος.

Πηγη: https://healthpharma.gr/

Η τηλεργασία ήταν –ειδικά για την Ελλάδα- σχεδόν άγνωστη λέξη πριν από την πανδημία του κορωνοϊού. Όμως τα μέτρα που ελήφθησαν σε όλον τον κόσμο για τον περιορισμό της εξάπλωσης της πανδημίας, μας «ανάγκασαν» να μάθουμε να δουλεύουμε από το σπίτι.

Αύτη ήταν μια αλλαγή που κάποιοι εργαζόμενοι βρήκαν λειτουργική ενώ άλλοι «παρακαλούσαν» να γυρίσουν στο γραφείο. Το σίγουρο είναι ότι αρκετές εταιρείες διατήρησαν την επιλογή της τηλεργασίας και μετά το τέλος του κορωνοϊού είτε για κάποιες ημέρες της εβδομάδας είτε και μόνιμα για κάποιους εργαζόμενους.

Εξάλλου, αναμφισβήτητα, είτε είσαι λάτρης της τηλεργασίας είτε… εχθρός της, δεν μπορείς να αρνηθείς ότι υπάρχει μια ευκολία στο να δουλεύεις 8 και να ξυπνάς 8 παρά δέκα και να μη χρειαστεί ούτε να ντυθείς για να δουλέψεις.

Παρά τις ευκολίες της, ένα μοντέλο που δημιούργησαν ερευνητές του Furniture At Work, για τον «άνθρωπο της τηλεργασίας 70 χρόνια μετά» αποδεικνύει ότι τα αποτελέσματά της δεν είναι πολύ… κολακευτικά!

Όπως μπορεί να δει κανείς κοιτώντας την Anna, όπως ονομάστηκε το μοντέλο, ο άνθρωπος της τηλεργασίας έχει καμπούρα, πρησμένα μάτια και χέρι αρπακτικού.

«Οι επιπτώσεις της τηλεργασίας είναι εμφανείς στο σώμα της Anna. Η συνεχής έκθεση στην τεχνολογία και η κακή στάση του σώματος μπροστά από μία οθόνη επηρεάζουν την υγεία της -ίσως και την ψυχική» αναφέρει η έκθεση της Furniture at Work.

Η ομάδα δημιούργησε την «Anna», όπως αναφέρει δημοσίευμα της New York Post, ύστερα από έρευνα του Πανεπιστημίου του Leeds, η οποία διαπίστωσε ότι το ένα τρίτο των Βρετανών που εργάζονται στο σπίτι δεν έχουν ειδικό χώρο εργασίας.

Και ας παραδεχτούμε –ένα scrollάρισμα στο TikTok θα βοηθήσει να πειστείτε- ότι αρκετοί από όσους εργάζονται remote δουλεύουν από το κρεβάτι, τον καναπέ ή κάποιο έπιπλο που δεν βοηθάει την καλή στάση του σώματος. Ως αποτέλεσμα αυτής της τακτικής η Anna έχει καμπούρα και κόκκινα πρησμένα μάτια από την οθόνη του υπολογιστή.

Επίσης το χέρι της μοιάζει με αυτό ενός αρπακτικού από τη συνεχή χρήση του ποντικιού. Τέλος, ο ανεπαρκής καθαρός αέρας, το άγχος και η κατάθλιψη έχουν οδηγήσει σε αύξηση βάρους και αδύναμο ανοσοποιητικό.

Πώς θα… γλιτώσουμε

Με βάση τα ευρήματα της έκθεσης, οι ειδικοί σε θέματα υγείας προτρέπουν όσους δουλεύουν από το σπίτι να πάρουν μέτρα για να παραμείνουν υγιείς.

«Θα πρέπει να κάνετε τακτικά διαλείμματα, να τεντώνεστε και να κινείστε για να αποφεύγετε τους πόνους σε πλάτη και αυχένα» λέει ο Μπράιαν Κλαρκ, ιδρυτής της United Medical Education.

Η Σάρα Γκίμπσον, διευθύντρια της Proactive Healthcare, συνιστά να ακολουθούμε τον εξής κανόνα κάθε μέρα: «Κοιτάξτε μακριά από την οθόνη κάθε 20 λεπτά για 20 δευτερόλεπτα και επικεντρωθείτε σε κάτι που βρίσκεται σε απόσταση 6 μέτρων»

Τέλος, αν εργάζεστε σε μόνιμη βάση ή τακτικά από το σπίτι, οι ειδικοί συνιστούν να δημιουργήσετε έναν χώρα με εργονομικά έπιπλα μόνο για να δουλεύετε.

Πηγη: https://healthpharma.gr/

Αντιμέτωπη με ένα τσουνάμι νέων ναρκωτικών βρίσκεται η Ευρώπη, που δεν έχουν μελετηθεί επαρκώς και απειλούν τους χρήστες με δηλητηρίαση ή θάνατο, όπως προειδοποιεί η υπηρεσία της ΕΕ για τις παράνομες ψυχοδραστικές ουσίες.

Το Ευρωπαϊκό Κέντρο Παρακολούθησης Ναρκωτικών και Εθισμού (EMCDDA) αναφέρει σε έκθεσή του ότι οι σημερινές πολιτικές δείχνουν ανεπαρκείς για την αντιμετώπιση του φαινομένου, το οποίο με τη σειρά του επιδεινώνει κοινωνικά προβλήματα όπως η αστεγία και η νεανική εγκληματικότητα.

Σχεδόν οποιαδήποτε ουσία με ψυχοδραστικές ιδιότητες μπορεί πλέον να διακινείται ως ναρκωτικό, συχνά με παραπλανητική ετικέτα ή ως μείγμα με άλλες ουσίες, επισήμανε σύμφωνα με το Reuters ο διευθυντής του κέντρου Αλέξις Γκούντστιλ.

Μέχρι τα τέλη του 2022 το EMCDDA είχε καταγράψει 930 νέα ναρκωτικά, ανάμεσά τους συνθετικά κανναβινοειδή, καθινόνες και οπιοειδή.

Το θέμα σχολίασε με ανακοίνωσή της η επίτροπος Εσωτερικών Υποθέσεων της ΕΕ Ίλβα Γιόχανσον, η οποία δήλωσε «εξαιρετικά ανήσυχη» για το γεγονός ότι «οι ουσίες που καταναλώνονται σήμερα στην Ευρώπη μπορεί να είναι ακόμα πιο επιβλαβείς για την υγεία από ό,τι στο παρελθόν».

Αυξημένος κίνδυνος θανάτου

Το EMCDDA επισήμανε ότι οι χρήστες αντιμετωπίζουν αυξημένο κίνδυνο δηλητηρίασης και θανάτου καθώς δεν μπορούν να γνωρίζουν τι ακριβώς περιέχουν τα χάπια ή οι σκόνες που αγοράζουν.

Η έκθεση αποτελεί «θλιβερή προειδοποίηση ότι προβλήματα που συνδέονται με τα ναρκωτικά απαντούν σε όλη την κοινωνία», δήλωσε ο Γκούντστιλ, ο οποίος ζήτησε από τις κυβερνήσεις να επενδύσουν περισσότερα σε κατάλληλες υπηρεσίες.

Τέτοιες υπηρεσίες, είπε, μπορεί να είναι χώροι ελεγχόμενης χρήσης ναρκωτικών και εργαστήρια στα οποία οι χρήστες μπορούν να ελέγχουν τη σύσταση των ναρκωτικών που αγοράζουν στις πιάτσες.

Σε ορισμένες χώρες της ΕΕ, επισήμανε το κέντρο, οι πολιτικές «μείωσης της βλάβης» από τα ναρκωτικά παραμένουν ανεπαρκείς.

Πηγη: https://healthpharma.gr/

Σχεδόν 118,5 εκατ. μονάδες αίματος συλλέγονται διεθνώς κάθε χρόνο, με το 40% να προέρχεται από χώρες υψηλού εισοδήματος, όπου κατοικεί το 16% του παγκόσμιου πληθυσμού.

Μέχρι και το 76% όλων των μεταγγίσεων διεθνώς, γίνεται στις χώρες υψηλού εισοδήματος και συνήθως αφορούν ασθενείς ηλικίας άνω των 60 ετών, σε αντίθεση με τις χώρες χαμηλού εισοδήματος, στις οποίες μέχρι και το 54% των μεταγγίσεων αίματος γίνονται σε παιδιά κάτω των 5 ετών.

Σύμφωνα με στοιχεία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ), το ποσοστό δωρεάς αίματος φτάνει τις 31,5 δωρεές ανά 1.000 άτομα στις χώρες υψηλού εισοδήματος, 16,4/1000 σε χώρες ανώτερου μεσαίου εισοδήματος, 6,6/1.000 σε χώρες χαμηλότερου μεσαίου εισοδήματος και 5/1.000 σε χώρες χαμηλού εισοδήματος.

Από το 2008 ως το 2018 οι δωρεές αίματος έχουν αυξηθεί κατά 10,7 εκατομμύρια μονάδες, που προήλθαν από εθελοντές μη αμειβόμενους αιμοδότες. Συνολικά, 79 χώρες συλλέγουν πάνω από το 90% του προσφερόμενου αίματος από εθελοντές μη αμειβόμενους αιμοδότες. Αντίθετα, 54 χώρες συλλέγουν πάνω από το 50% του προσφερόμενου αίματος από δότες οικογένειας/αντικατάστασης ή αμειβόμενους δότες.

Αιμοδότες

Εντούτοις, ο ΠΟΥ επισημαίνει πως παραμένει ο στόχος για επίτευξη 100% εθελοντικής μη αμειβόμενης αιμοδοσίας σε κάθε χώρα. Ο στόχος αυτός βασίζεται στην αναγνώριση ότι οι εθελοντές μη αμειβόμενοι αιμοδότες αποτελούν το θεμέλιο μιας ασφαλούς, βιώσιμης παροχής αίματος. Χωρίς ένα σύστημα βασισμένο στην εθελοντική μη αμειβόμενη αιμοδοσία, ιδιαίτερα στην τακτική εθελοντική αιμοδοσία, καμία χώρα δεν μπορεί να παράσχει επαρκές αίμα για όλους τους ασθενείς που χρειάζονται μετάγγιση.

Μόνο 56 από τις 171 χώρες προχωρούν σε κλασματοποίηση του αίματος για την παραγωγή φαρμακευτικών παραγώγων πλάσματος, ενώ σε 91 χώρες όλα τα παράγωγα πλάσματος εισάγονται. Σε έρευνα του ΠΟΥ, 16 χώρες ανέφεραν ότι δεν χρησιμοποιήθηκε κανένα παράγωγο πλάσματος κατά την περίοδο αναφοράς και 8 χώρες δεν απάντησαν στην ερώτηση. Ο όγκος του πλάσματος για κλασματοποίηση ανά 1000 πληθυσμού διέφερε σημαντικά στις 45 χώρες που μετείχαν στην έρευνα και κυμαινόταν από 0,1 – 52,6 λίτρα, με διάμεσο τα 5,2 λίτρα.

Εθνική πολιτική αίματος

Η μετάγγιση αίματος σώζει ζωές και βελτιώνει την υγεία, αλλά πολλοί ασθενείς που χρειάζονται μετάγγιση δεν έχουν έγκαιρη πρόσβαση σε ασφαλές αίμα. Η παροχή ασφαλούς και επαρκούς αίματος πρέπει να αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της πολιτικής υγείας και των υποδομών περίθαλψης κάθε χώρας.

Στους ασθενείς που χρειάζονται μετάγγιση, εστιάζει η φετινή εκστρατεία ενημέρωσης του ΠΟΥ, που έχει ως κεντρικό μήνυμα «Δώσε αίμα, δώσε πλάσμα, μοιράσου τη ζωή, μοιράσου συχνά».

Η εκστρατεία τονίζει τη σημασία του κάθε ατόμου στη δωρεά αίματος και πλάσματος, ιδίως για τους ασθενείς που χρειάζονται μεταγγίσεις καθόλη τη διάρκεια της ζωής τους.

Επισημαίνει μάλιστα την ανάγκη για δωρεά αίματος και πλάσματος συστηματικά, ώστε να υπάρχει σταθερή και ασφαλής παροχή αίματος και παραγώγων του, διαθέσιμων σε όλο τον κόσμο, ώστε όλοι οι ασθενείς να μπορούν να δεχθούν την απαιτούμενη θεραπεία, την κρίσιμη στιγμή που την χρειάζονται.

Οι στόχοι περιλαμβάνουν:

• Την αναγνώριση του έργου των δωρητών και την ενθάρρυνση περισσότερων ατόμων να γίνουν δωρητές
• Την ενθάρρυνση για συστηματική δωρεά, για την επάρκεια του αίματος που είναι αναγκαίο για την κάλυψη των ασθενών διεθνώς
• Την επισήμανση του ρόλου της εθελοντικής δωρεάς αίματος και πλάσματος, και
• Την κινητοποίηση των κυβερνήσεων για ενίσχυση και υποστήριξη των εθνικών προγραμμάτων αιμοδοσίας.

Ο ΠΟΥ συνιστά όλες τις δραστηριότητες που σχετίζονται με τη συλλογή, έλεγχο, επεξεργασία, αποθήκευση και διανομή να συντονίζονται σε εθνικό επίπεδο, μέσω ολοκληρωμένου δικτύου που θα διέπεται από νομοθετικό πλαίσιο για την ενιαία εφαρμογή των προτύπων ποιότητας και ασφάλειας του αίματος και των παραγώγων του.

Το 2018, oι 125 από τις 171 χώρες, δηλαδή το 73% των χωρών που υπέβαλαν στοιχεία, είχαν εθνική πολιτική αίματος. Οι 113 από τις 171 χώρες (το 66%) έχουν ειδική νομοθεσία για την ασφάλεια και την ποιότητα της μετάγγισης αίματος. Αυτές αντιπροσωπεύουν το 79% των χωρών υψηλού εισοδήματος, το 63% των χωρών μεσαίου εισοδήματος και το 39% των χωρών χαμηλού εισοδήματος.

Προμήθεια αίματος

Από τα 118,54 εκατομμύρια μονάδες αίματος που συλλέγονται παγκοσμίως, 169 χώρες ανέφεραν ότι τα 106 εκατομμύρια συλλέχθηκαν σε περίπου 13.300 κέντρα. Κάθε χρόνο πραγματοποιούνται κατά μέσο όρο 1.300 αιμοδοσίες ανά κέντρο αίματος στις χώρες χαμηλού εισοδήματος, 4.400 σε χώρες με χαμηλότερο μεσαίο εισόδημα, 9.300 σε χώρες ανώτερου μεσαίου εισοδήματος και 25.700 στις χώρες υψηλού εισοδήματος.

Διαθεσιμότητα αίματος

Σε ότι αφορά τη δυνατότητα πρόσβασης σε αίμα, υπάρχει αξιοσημείωτη διαφορά μεταξύ χωρών χαμηλού και υψηλού εισοδήματος. Το μέσο ποσοστό αιμοδοσίας στις χώρες υψηλού εισοδήματος είναι 31,5 αιμοδοσίες ανά 1000 άτομα. Αντίστοιχα καταγράφονται 16,4 δωρεές ανά 1000 άτομα σε χώρες με ανώτερο μεσαίο εισόδημα, 6,6 δωρεές ανά 1000 άτομα σε χώρες χαμηλότερου μεσαίου εισοδήματος και 5,0 δωρεές ανά 1000 άτομα σε χώρες χαμηλού εισοδήματος.

Σε 60 χώρες χαμηλού ή μεσαίου εισοδήματος καταγράφονται λιγότερες από 10 δωρεές ανά 1000 άτομα. Από αυτές, 34 χώρες βρίσκονται στην Αφρική, 4 στη Λατινική Αμερική, 4 στην Ανατολική Μεσόγειο, 4 στην Ευρώπη, 5 στη Νοτιοανατολική Ασία και 9 στον Δυτικό Ειρηνικό.

Αιμοδότες

Το προφίλ των αιμοδοτών δείχνει ότι παγκοσμίως το 33% των δωρεών αίματος γίνεται από γυναίκες, όμως με μεγάλες διακυμάνσεις από χώρα σε χώρα. Σε 15 από 113 χώρες, λιγότερο από το 10% των δωρεών δίνονται από γυναίκες δότριες.

Το ηλικιακό προφίλ των αιμοδοτών δείχνει ότι αναλογικά, περισσότεροι νέοι δίνουν αίμα σε χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος απ’ ό,τι σε χώρες υψηλού εισοδήματος.

Πηγη: https://healthpharma.gr/