Κατηγορία: Ενημέρωση

Ο διαβήτης πλήττει 37 εκατομμύρια Αμερικανούς, το 90% των οποίων πάσχουν από διαβήτη τύπου 2.

Ο διαβήτης τύπου 2 επηρεάζει εκατομμύρια ανθρώπους και συχνά απαιτείται συνθετική ινσουλίνη για τη διαχείριση των επιπέδων σακχάρου στο αίμα. Μια νέα διαδικασία που περιλαμβάνει τη χορήγηση ηλεκτροσόκ σε ένα τμήμα του εντέρου με τη χρήση ελεγχόμενων ηλεκτρικών παλμών θα μπορούσε να εξαλείψει την ανάγκη για ινσουλίνη για τουλάχιστον ένα έτος σε άτομα με διαβήτη τύπου 2, σύμφωνα με μια μικρή μελέτη που έχει προγραμματιστεί να παρουσιαστεί στη συνάντηση Digestive Disease Week στο Σικάγο. Αυτή η ελάχιστα επεμβατική διαδικασία αλλάζει τον ιστό στο έντερο για να βελτιώσει την αντίσταση στην ινσουλίνη ή τον τρόπο με τον οποίο το σώμα ανταποκρίνεται στην ινσουλίνη.

Διαβήτης τύπου 2

Στη μελέτη, η οποία χρηματοδοτήθηκε από την Endogenex, μια εταιρεία με έδρα τη Μινεσότα, στην οποία ανήκει η τεχνολογία που χρησιμοποιείται για τη διαδικασία, συμμετείχαν 14 άτομα με διαβήτη τύπου 2 που υποβλήθηκαν στην ερευνητική διαδικασία μέσω ενδοσκόπησης. Μετά την επέμβαση, ακολούθησαν μια ελεγχόμενη σε θερμίδες υγρή δίαιτα για δύο εβδομάδες και στη συνέχεια άρχισαν να λαμβάνουν σεμαγλουτίδη, ένα φάρμακο για τον διαβήτη που ρυθμίζει τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα. Από τους 14 συμμετέχοντες, οι 12 μπόρεσαν να διατηρήσουν το σάκχαρο στο αίμα τους στο φυσιολογικό εύρος για ένα χρόνο χωρίς να χρειάζονται ινσουλίνη.

Η διαδικασία θα μπορούσε να αλλάξει τα δεδομένα στη διαχείριση του διαβήτη τύπου 2, σύμφωνα με τον Δρ Ζακ Μπέργκμαν, καθηγητή γαστρεντερικής ενδοσκόπησης στο Ιατρικό Κέντρο του Πανεπιστημίου του Άμστερνταμ στην Ολλανδία και συν-συγγραφέα της μελέτης. Ο Bergman σημείωσε ότι η διαδικασία είναι τροποποιητική της νόσου, καθώς αντιμετωπίζει την αντίσταση στην ινσουλίνη, η οποία είναι η βασική αιτία του διαβήτη τύπου 2, σε αντίθεση με τη φαρμακευτική θεραπεία, η οποία ελέγχει μόνο τη νόσο. Επιπλέον, η μελέτη έδειξε ότι τα άτομα που υποβλήθηκαν στη διαδικασία είχαν 50% μείωση του ηπατικού λίπους, το οποίο δυσχεραίνει τον έλεγχο του σακχάρου στο αίμα.

Μια μεγαλύτερη μελέτη πρόκειται να ξεκινήσει μέσα στους επόμενους τρεις μήνες, και αν η έρευνα ευοδωθεί, η διαδικασία θα μπορούσε να αποτελέσει επιλογή για τα άτομα με διαβήτη τύπου 2 σε τρία έως πέντε χρόνια. Η Dr. Pooja Singhal, γαστρεντερολόγος και διευθύντρια της γυναικείας υγείας του πεπτικού συστήματος στο SSM Health St. Anthony Hospital στην Οκλαχόμα Σίτι, δήλωσε ότι η διαδικασία δείχνει πολλά υποσχόμενη και θα μπορούσε να είναι πρωτοποριακή επειδή τροποποιεί την ασθένεια. Ωστόσο, χρειάζονται περισσότερες έρευνες σε μεγαλύτερες ομάδες ατόμων για να εξαχθούν ασφαλή συμπεράσματα σχετικά με το ρόλο της διαδικασίας στο διαβήτη τύπου 2.

Ο διαβήτης πλήττει 37 εκατομμύρια Αμερικανούς, το 90% των οποίων πάσχουν από διαβήτη τύπου 2. Αυτή η μορφή της νόσου συνδέεται με την παχυσαρκία και διαγιγνώσκεται συνήθως μετά την ηλικία των 45 ετών. Ωστόσο, οι γιατροί βλέπουν περισσότερες περιπτώσεις σε παιδιά και νεαρούς ενήλικες. Τα φάρμακα που ελέγχουν τη νόσο, συμπεριλαμβανομένης της ινσουλίνης, μπορεί να είναι ακριβά και να έχουν παρενέργειες. Τα ευρήματα της μελέτης έχουν προγραμματιστεί να παρουσιαστούν στις 9 Μαΐου και οι έρευνες που παρουσιάζονται σε ιατρικές συναντήσεις θα πρέπει να θεωρούνται προκαταρκτικές μέχρι να δημοσιευτούν σε περιοδικό με κριτές.

Συνοπτικά, η νέα διαδικασία που περιλαμβάνει ελεγχόμενους ηλεκτρικούς παλμούς για την αλλαγή της επένδυσης του πρώτου τμήματος του λεπτού εντέρου δείχνει πολλά υποσχόμενη για τη βελτίωση του ελέγχου του σακχάρου στο αίμα και την εξάλειψη της ανάγκης για ινσουλίνη για τουλάχιστον ένα έτος μεταξύ των ατόμων με διαβήτη τύπου 2. Εάν η αποτελεσματικότητα της διαδικασίας επιβεβαιωθεί από μεγαλύτερες μελέτες, θα μπορούσε να αλλάξει τα δεδομένα στη διαχείριση του διαβήτη τύπου 2.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Οι αναπνευστικές αλλεργίες έχουν αυξηθεί κατακόρυφα τις τελευταίες δεκαετίες, ενώ για το διάστημα μετά τη δεκαετία 2000 – 2010 έγινε αναφορά για το δεύτερο επιδημικό κύμα αλλεργίας σε όλα τα νοσήματα, μεταξύ των οποίων και τα αναπνευστικά.

Η ανθοφορία των φυτών, η γύρη σε συνδυασμό με τη σκόνη που επιβαρύνει την ατμόσφαιρα, αποτελούν έναν εκρηκτικό συνδυασμό για έξαρση των αλλεργιών. Όσες σχετίζονται με αυτή την εποχή του χρόνου κάνουν την εμφάνισή τους στις αρχές του Φεβρουαρίου και διαρκούν μέχρι τα τέλη του Ιουνίου. Με την άνοιξη έχουν συνδεθεί και τα αλλεργικά νοσήματα του αναπνευστικού, ωστόσο η αλλεργική ρινίτιδα και το αλλεργικό άσθμα ταλαιπωρούν εκατομμύρια ανθρώπους παγκοσμίως χωρίς εποχική διάκριση και μάλιστα παρουσιάζουν κατακόρυφη αύξηση τις τελευταίες δεκαετίες.

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Άσθματος, που έχει καθιερωθεί να γιορτάζεται κάθε χρόνο την πρώτη Τρίτη του Μαΐου, η Voria.gr μίλησε με τον διευθυντή του Τμήματος Αλλεργιολογίας και Κλινικής Ανοσολογίας στο 424 Γενικό Στρατιωτικό Νοσοκομείο, επίκουρο καθηγητής Παιδοαλλεργιολογίας στο πανεπιστήμιο Mount Sinai της Νέας Υόρκης, αρχίατρο Γιώργο Κωνσταντίνου, για τις αναπνευστικές αλλεργίες και τους τρόπους αντιμετώπισής τους.

«Αυτό που λέγεται αναπνευστικό σύστημα είναι ένα. Η αλλεργική ρινίτιδα και το αλλεργικό άσθμα είναι δύο διαφορετικές εκφάνσεις της ίδιας νόσου, που χτυπούν αντίστοιχα το ανώτερο και το κατώτερο αναπνευστικό. Σύμφωνα με τα στοιχεία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, περίπου το 75% των περιπτώσεων άσθματος είναι αλλεργικής αιτιολογίας. Από αυτούς τους ασθενείς περίπου το 30% με 40% έχουν και αλλεργική ρινίτιδα. Αντίστοιχα, περίπου το 50% με 60% όσων έχουν αλλεργική ρινίτιδα έχουν ταυτόχρονα και αλλεργικό άσθμα. Όσοι έχουν αλλεργική ρινίτιδα έχουν οχτώ με δέκα φορές μεγαλύτερο κίνδυνο να εμφανίσουν άσθμα. Αποτελεί, δηλαδή, παράγοντα κινδύνου εμφάνισης άσθματος στον ασθενή που έχει χρόνιο πρόβλημα», εξηγεί ο κ. Κωνσταντίνου.

Γιατί αυξήθηκαν τα περιστατικά

Οι αναπνευστικές αλλεργίες έχουν αυξηθεί κατακόρυφα τις τελευταίες δεκαετίες, ενώ για το διάστημα μετά τη δεκαετία 2000 – 2010 έγινε αναφορά για το δεύτερο επιδημικό κύμα αλλεργίας σε όλα τα νοσήματα, μεταξύ των οποίων και τα αναπνευστικά. «Αιτία είναι το τι αναπνέουμε, τι τρώμε, οι ρύποι, αλλά και η αλλαγή της χλωρίδας, ζήτημα που παρακολουθώ επιδημιολογικά.

Για παράδειγμα, το ότι βάλαμε κυπαρισσοειδή για να κάνουμε φράχτες, είδος που υπάρχει και στα πάρκα, έχει αυξήσει την αλλεργία στο κυπαρίσσι από το 5% στο 33%. Αλλάζουμε, δηλαδή από μόνοι μας περιβαλλοντικές συνθήκες που επιβαρύνουν. Και βέβαια οι ρύποι συνεργούν στο αναπτύξει κανείς αλλεργία. Επιβαρυντική είναι επίσης η διατροφή και η αλλαγή τρόπου ζωής με το αυξημένο στρες που δημιουργεί νευροανοσολογικούς μηχανισμούς φλεγμονής. Οι ρυθμοί που ζούμε αλλάζουν τον τρόπο με τον οποίο δουλεύει η άμυνα του οργανισμού μας. Αυτό, στον ασθενή που έχει την ευαισθησία γραμμένη στα γονίδιά του, φαίνεται να αποτελεί παράγοντα κινδύνου εμφάνισης άσθματος», αναφέρει ο κ. Κωνσταντίνου.

Εκτός από τα εποχικά υπάρχουν και τα ολοετή αλλεργιογόνα, τα βασικότερα εκ των οποίων είναι τα ακάρεα της οικιακής σκόνης και οι αεριομεταφερόμενοι μύκητες και οι τρίχες από τα κατοικίδια ζώα, σύμφωνα με την ίδια πηγή. Πολύ σημαντική επιβάρυνση φέρνει η υγρασία, η οποία βοηθάει να αναπτυχθούν τόσο οι μύκητες όσο και τα ακάρεα της οικιακής σκόνης, γι’ αυτό στην κλινική πρακτική οι καλοί αφυγραντήρες συνιστούν οδηγία.

Ο αρχίατρος του 424 σημειώνει ότι οι αναπνευστικές αλλεργίες είναι κληρονομικές. «Όταν ένας γονιός έχει μία αλλεργία η πιθανότητα ο απόγονος να αποκτήσει είναι 30% με 50%. Όταν έχει και ο δεύτερος γονιός, η πιθανότητα αγγίζει το 80%», λέει και διευκρινίσει ότι δεν είναι απαραίτητο η αλλεργία να έχει την ίδια μορφή.

Πώς αντιμετωπίζουμε τις αλλεργίες

Το άσθμα ως νόσος έχει αλλάξει πάρα πολύ από το 1950 και μετά που ανακαλύφθηκε η κορτιζόνη. Από το 2002, οπότε μπήκε στη φαρέτρα της ιατρικής κοινότητας το πρώτο φάρμακο που λέγεται βιολογικός παράγοντας, σταμάτησαν οι σοβαροί παροξυσμοί, σπάνια χρειάζονται νοσηλείες και οι ασθενείς έχουν καλύτερη ποιότητα ζωής.

Στην Ελλάδα είναι διαθέσιμοι τέσσερις βιολογικοί παράγοντες, οι οποίοι είναι ενέσιμοι, ενώ πέρσι στην Αμερική βγήκε ακόμα ένας, που δεν έχει έρθει στην Ευρώπη. Συνέχεια, πάντως, γίνονται μελέτες για νέα φάρμακα με διαφορετικούς μηχανισμούς δράσης, ενώ στο στάδιο κλινικής μελέτης είναι η δημιουργία ενός βιολογικού παράγοντα σε χάπι. Παρότι δεν υπάρχει επίσημη επιδημιολογική μελέτη, με βάση τα στοιχεία από τα νοσοκομεία αναφοράς υπολογίζεται ότι στην Ελλάδα το άσθμα πλήττει ποσοστό 5% με 15% του γενικού πληθυσμού. Μεταξύ αυτών ποσοστό 3% – 5% θα εμφανίζει πολύ σοβαρό άσθμα που θα χρειαστεί βιολογικό παράγοντα.

«Είναι κρίμα να υπάρχουν ασθενείς που απλώς φοβούνται και δεν πηγαίνουν στον γιατρό κι έχουν άσθμα αρρύθμιστο. Πρόκειται για πολύ απλή εξέταση, για την οποία θα πρέπει να υπάρξει ευαισθητοποίηση στην πρωτοβάθμια υγεία. Εμείς μιλάμε με παθολόγους, παιδιάτρους, γενικούς γιατρούς, ώστε γρήγορα να αναγνωριστεί το σύμπτωμα που είναι συμβατό με άσθμα και μετά να υπάρξει παραπομπή. Βασική μέθοδος διάγνωσης είναι η σπιρομέτρηση, σε συνδυασμό με τη λήψη ενός καλού ιστορικού και την καταγραφή των συμπτωμάτων.

Οι δερματικές δοκιμασίες και οι αντίστοιχες αιματολογικές εξετάσεις βρίσκουν και το αίτιο, δηλαδή αν είναι αλλεργικό ή όχι και σε τι. Εξετάζουμε αλλεργιολόγους παράγοντες, κυρίως περιβαλλοντικούς που είναι και οι πιο συνηθισμένοι στην Ελλάδα. Οι αλλεργιολόγοι έχουμε παρέμβαση αιτιολογική, την λεγόμενη ανοσοθεραπεία ή αλλιώς τα εμβόλια της αλλεργίας. Αν αναγνωρίσεις γρήγορα το πρόβλημα, μπορεί να τη θεραπεύσεις έως και πλήρως. Το μειονέκτημα είναι ότι διαρκεί τρία με πέντε χρόνια. Όμως, η αποτελεσματικότητα στα παιδιά με την έγκαιρη αναγνώριση αγγίζει το 90%», τονίζει στη voria.gr, ο κ. Κωνσταντίνου.

Σημαντική είναι σύμφωνα με τον ίδιο, η αντιμετώπιση της ρινίτιδας. «Αν αντιμετωπίσεις τη ρινίτιδα μειώνεις την πιθανότητα εξέλιξης του φαινομένου, δηλαδή από ανώτερο να πάει στο κατώτερο αναπνευστικό και να κάνει άσθμα. Αυτός που έχει αλλεργική ρινίτιδα, ειδικά σε ολοετές αλλεργιογόνο, πρέπει να θεραπευτεί και, αν υπάρχει δυνατότητα, να κάνει και ανοσοθεραπεία, γιατί ανακόπτει την εξέλιξη του φαινομένου», υπογραμμίζει.

Στην αντιμετώπιση των συμπτωμάτων της αναπνευστικής αλλεργίας απρόσμενος σύμμαχος ήταν ο κοροναϊός, ο οποίος απενοχοποίησε τη χρήση της μάσκας, η οποία συστήνεται από τους ειδικούς, καθώς φιλτράρει τα περιβαλλοντικά αλλεργιογόνα.

Πηγη: https://healthpharma.gr/

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Η χώρα καταλαμβάνει πια την 6η θέση επί συνόλου 21 χωρών, σύμφωνα με τα στοιχεία διεθνών Οργανισμών.

Οι περισσότεροι καταναλωτές αντικαταθλιπτικών χαπιών στον κόσμο είναι Ευρωπαίοι.

Η χρήση αντικαταθλιπτικών αυξήθηκε κατά σχεδόν δυόμισι φορές από το 2000 έως το 2020 σε 18 ευρωπαϊκές χώρες, σύμφωνα με στοιχεία του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ). Η αύξηση στην Ελλάδα είναι 248% την περίοδο 2000 με 2020 και βάσει δαπάνης (129 εκατ. δολ.) η χώρα καταλαμβάνει την 6η θέση επί συνόλου είκοσι ενός κρατών.

Τα σύνολα δεδομένων του ΟΟΣΑ καταδεικνύουν την καθορισμένη ημερήσια δόση (DDD) κατανάλωσης των «N06A-Αντικαταθλιπτικών». Αυτή η ομάδα «περιλαμβάνει σκευάσματα που χρησιμοποιούνται στη θεραπεία ενδογενών και εξωγενών καταθλίψεων», σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ).

Η μέση κατανάλωση αντικαταθλιπτικών σε 18 ευρωπαϊκές χώρες ήταν 30,5 DDD ανά 1.000 άτομα το 2000, ενώ το 2022 είχε εκτιναχθεί στο 75,3 DDD σημειώνοντας αύξηση 147%.

Η Τσεχία κατέγραψε την υψηλότερη αύξηση με 577 %, ενώ αυξήθηκε μόνο κατά 38 % στη Γαλλία, καθιστώντας την τη χαμηλότερη αλλαγή σε αυτές τις χώρες μεταξύ 2000 και 2020.

Αυξήθηκε κατά 304 % στην Πορτογαλία, 256 % στο Ηνωμένο Βασίλειο, 208 % στην Ισπανία και 200 % στη Γερμανία την ίδια περίοδο.

Ποιες χώρες έχουν τη μεγαλύτερη κατανάλωση αντικαταθλιπτικών;

Εξετάζοντας τις αλλαγές την τελευταία δεκαετία, έχουμε στοιχεία για 24 ευρωπαϊκές χώρες.

Το 2020, η κατανάλωση φαρμακευτικών προϊόντων AD ανά 1.000 άτομα την ημέρα κυμάνθηκε από 20 DDD στη Λετονία έως 153 DDD στην Ισλανδία. Ακολουθούν η Πορτογαλία (131 DDD), το Ηνωμένο Βασίλειο (108 DDD το 2017), η Σουηδία (105 DDD) και η Ισπανία (87 DDD).

Μύθος η συσχέτιση μεταξύ της ευτυχίας και της χρήσης αντικαταθλιπτικών;

Τα στοιχεία για τις ευρωπαϊκές χώρες δεν υποδηλώνουν ότι όσο πιο ευτυχισμένοι είναι οι άνθρωποι τόσο λιγότερο καταναλώνουν αντικαταθλιπτικά.

Η Ισλανδία, η οποία ήταν η δεύτερη πιο ευτυχισμένη χώρα στον κόσμο το 2020 σύμφωνα με την World Happiness Report, έχει την υψηλότερη κατανάλωση αντικαταθλιπτικών στην Ευρώπη.

Η Σουηδία, η οποία κατέλαβε την έκτη θέση στην Έκθεση Ευτυχίας, έχει την τέταρτη υψηλότερη χρήση αντικαταθλιπτικών, με 105 DDD.

Οι Φινλανδοί, που ήταν το πιο ευτυχισμένο έθνος σύμφωνα με την έκθεση, χρησιμοποίησαν 82 δόσεις αντικαταθλιπτικών DDD, τα οποία κατέταξαν τη Φινλανδία στην έβδομη θέση μεταξύ 24 χωρών.

Η Λετονία που έχει τη χαμηλότερη κατανάλωση με 20 ημερήσιες δόσεις κατατάχθηκε στην 34η θέση στην Παγκόσμια Έκθεση Ευτυχίας. Η Ουγγαρία που ακολουθεί τη Λετονία με 30 DDD βρέθηκε στην 43η θέση στη λίστα ευτυχίας.

Η κατανάλωση αντικαταθλιπτικών μειώθηκε μόνο στη Δανία τα τελευταία 10 χρόνια

Τι γίνεται με τις δαπάνες για αντικαταθλιπτικά φάρμακα;

Το 2020, η Γερμανία ξόδεψε 812 εκατομμύρια δολάρια (783 εκατομμύρια ευρώ) σε αντικαταθλιπτικά. Η Ισπανία (649 εκατ. δολάρια ή 626 εκατ. ευρώ) και η Ιταλία (456 εκατ. δολάρια ή 440 εκατ. ευρώ) είναι οι άλλες κορυφαίες χώρες στις δαπάνες για αντικαταθλιπτικά.

Γιατί αυξάνεται η κατανάλωση αντικαταθλιπτικών;

Υπάρχουν πολλές πιθανές εξηγήσεις για αυτή την άνοδο τις τελευταίες δύο δεκαετίες.

Ερευνητές που μελέτησαν τις επιδράσεις στις τάσεις συνταγογράφησης αντικαταθλιπτικών στο Ηνωμένο Βασίλειο μεταξύ 1995 και 2011, πρότειναν ότι η αύξηση μπορεί να αποδοθεί στη βελτιωμένη αναγνώριση της κατάθλιψης, στη διαθεσιμότητα νέων φαρμάκων για την αντικαταθλιπτική νόσο, στις αλλαγές στη στάση των ασθενών/γιατρών, στη διαθεσιμότητα θεραπειών, στην εξέλιξη της κλινικής κατευθυντήριες γραμμές και διεύρυνση του εύρους των ενδείξεων που αντιμετωπίζονται με AD.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Η έρευνα δεν κατέληξε σε συμπέρασμα για την πιθανή επίδραση στην υγεία της εξάπλωσης στην ατμόσφαιρα των ανθεκτικών στα αντιβιοτικά βακτηρίων.

Νέα έρευνα έδειξε ότι τα γκρίζα σύννεφα στον ορίζοντα μεταφέρουν ανθεκτικά στα φάρμακα βακτήρια σε μεγάλες αποστάσεις.

Ο Florent Rossi σημείωσε ότι αυτά τα βακτήρια συνήθως ζουν στην επιφάνεια βλάστησης, όπως στα φύλλα ή στο έδαφος.

Δήλωσε ότι η ερευνητική ομάδα ανακάλυψε ότι μεταφέρονται από τον άνεμο στην ατμόσφαιρα και μπορούν να διανύσουν μεγάλες αποστάσεις-στον πλανήτη-σε μεγάλο ύψος στα σύννεφα.

Οι ερευνητές του Laval University in Quebec City και του Clermont Auvergne University στην Κεντρική Γαλλία ερεύνησαν για γονίδια ανθεκτικά στα αντιβιοτικά, βακτηρίων που βρίσκονταν σε δείγματα σύννεφων.

Tα δείγματα ελήφθησαν από σταθμό ατμοσφαιρικής έρευνας στα 1.465 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας, σε ένα ανενεργό ηφαίστειο στην κεντρική Γαλλία.

Aνάλυση του νεφελώματος έδειξε ότι περιείχαν μεταξύ 330 έως περισσότερων των 30.000 βακτηρίων ανα χιλιοστόλιτρο νερού σύννεφων, με μέσο όρο 8.000 βακτήρια ανα χιλιοστόλιτρο.

Επίσης εντόπισαν 29 υποτύπους γονιδίων ανθεκτικών στα αντιβιοτικά, στα βακτήρια.

Η έρευνα δεν κατέληξε σε συμπέρασμα για την πιθανή επίδραση στην υγεία της εξάπλωσης στην ατμόσφαιρα των ανθεκτικών στα αντιβιοτικά βακτηρίων.

Υπολόγισε ότι μόνο 5% έως 50% των οργανισμών θα μπορούσαν να είναι ζωντανοί και πιθανόν ενεργοί.

Ο Rossi υπέδειξε ότι οι κίνδυνοι πιθανόν είναι χαμηλοί.

Όπως δήλωσε, η ατμόσφαιρα είναι πολύ στρεσογόνος για τα βακτήρια και τα περισσότερα από αυτά που ανακάλυψαν ήταν περιβαλλοντικά βακτήρια, που είναι πολύ λιγότερο πιθανό να είναι επιβλαβή στους ανθρώπους, εξήγησε.

Επομένως, οι άνθρωποι δεν θα πρέπει να φοβούνται να βγουν εξω για περπάτημα στη βροχή, δήλωσε.

Δεν είναι σαφές αν αυτά τα γονίδια θα μπορούσαν να μεταδοθούν σε άλλα, πρόσθεσε.

Επίσης σημείωσε ότι η παρακολούθηση του περιβάλλοντος θα μπορούσε να συμβάλλει στον εντοπισμό των πηγών των βακτηρίων  που είναι ανθεκτικά στα φάρμακα για να περιοριστεί η εξάπλωσή τους.

Η έρευνα δημοσιεύτηκε στο Science of The Total Environment.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Πηγη: http://medispin.blogspot.com/

Ο έγκριτος επιστήμονας στην συνέντευξη που ακολουθεί, αναφέρεται στις επαναμολύνσεις από τον ιό, ποιοι είναι οι παράγοντες που τις προκαλούν, αλλά και ποιες οι επιπτώσεις στο ανοσολογικό μας σύστημα, και πώς θα μπορούσαμε να τις αποφύγουμε.

Οπωσδήποτε ναι, λένε τα συμπεράσματα έρευνας του Brigham and Women’s Hospital και του Harvard T.H. στην οποία οι επιστήμονες μελέτησαν 200 γυναίκες εντοπίζοντας τη σύνδεση συγκεκριμένων βακτηρίων του εντέρου με θετικά συναισθήματα όπως η ευτυχία και το αίσθημα ελπίδας.

Τα αποτελέσματα δημοσιεύτηκαν στο επιστημονικό περιοδικό Psychological Medicine.

Έντερο: Ο «μικρός» εγκέφαλος του σώματος

Ήδη παλαιότερες μελέτες, έχουν αποδείξει ότι το μικροβίωμα του εντέρου επηρεάζει τον άξονα εγκεφάλου-εντέρου, την αμφίδρομη επικοινωνία που έχουν τα δυο όργανα μέσω του γαστρεντερικού σωλήνα. Είναι μια σχέση που έχει επιπτώσεις, θετικές ή αρνητικές, σε πολλά θέματα σωματικής και συναισθηματικής φύσης.

«Πολλές μελέτες έχουν δείξει ότι η διαταραχή στο μικροβίωμα του εντέρου μπορεί να επηρεάσει τον άξονα εντέρου-εγκεφάλου και να οδηγήσει σε διάφορα προβλήματα υγείας, όπως άγχος, κατάθλιψη, ακόμη και νευρολογικές διαταραχές», επισημαίνει ο Yang-Yu Liu, αναπληρωτής καθηγητής στην Ιατρική Σχολή του Χάρβαρντ και ένας εκ των επικεφαλής ερευνητών της μελέτης.

Αυτή η αλληλεπίδραση πιθανότατα ρέει αμφίδρομα – ο εγκέφαλος μπορεί να επηρεάσει το έντερο και το έντερο μπορεί να επηρεάσει τον εγκέφαλο, λένε οι επιστήμονες, άρα τα συναισθήματα που έχουμε και ο τρόπος που τα διαχειριζόμαστε μπορούν να επηρεάσουν το μικροβίωμα του εντέρου και το μικροβίωμα με την σειρά του, μπορεί επίσης να επηρεάσει το πώς νιώθουμε.

Ο άξονας εντέρου-εγκεφάλου αποδεδειγμένα σχετίζεται με τη σωματική υγεία. Προηγούμενες έρευνες έχουν δείξει ότι τα θετικά συναισθήματα συνεισφέρουν στους δείκτες μακροζωίας. Αντίθετα, τα αρνητικά συναισθήματα συνδέονται με υψηλότερα ποσοστά καρδιαγγειακών παθήσεων και θνησιμότητας από όλες τις αιτίες.

Πώς έγινε η μελέτη

Οι συμμετέχουσες συμπλήρωσαν τα ερωτηματολόγια των ερευνητών απαντώντας σε ερωτήματα για τα συναισθήματά τους τις προηγούμενες 30 ημέρες με διάκριση των θετικών (αίσθημα χαράς ή ελπίδας για το μέλλον) ή των αρνητικών (λύπη, φόβος, ανησυχία, απελπισία, καταθλιπτικά ή συναισθήματα μοναξιάς). Η έρευνα αξιολόγησε επίσης τον τρόπο με τον οποίο οι γυναίκες συμμετέχουσες ανέφεραν ότι διαχειρίστηκαν τα συναισθήματά τους. Οι δύο επιλογές ανάμεσα στις οποίες έπρεπε να διαλέξουν, αφορούσαν στην διαχείριση της κατάστασης για να τη αντιμετωπίσουν με πιο θετικό πρίσμα ή στην προσπάθεια καταστολής των αρνητικών συναισθημάτων.

Τρεις μήνες μετά την συμμετοχή τους στην έρευνα, οι ερευνητές προχώρησαν σε εργαστηριακές εξετάσεις σε δείγματα κοπράνων από τις 200 γυναίκες, τα οποία αναλύθηκαν με την μέθοδο της μεταγονιδιωματικής αλληλουχίας. Η ομάδα συνέκρινε τα αποτελέσματα από τη μικροβιακή ανάλυση με τις απαντήσεις της έρευνας σχετικά με τα συναισθήματα, αναζητώντας συνδέσεις.

«Μερικά από τα είδη μικροβιώματος που εμφανίστηκαν στην ανάλυση είχαν ήδη συνδεθεί από προγενέστερες έρευνες με αρνητικές επιπτώσεις σε θέματα υγείας, συμπεριλαμβανομένης της σχιζοφρένειας και των καρδιαγγειακών παθήσεων», δήλωσε μια εκ των ερευνητων, η Anne-Josee Guimond, μεταδιδακτορική ερευνήτρια στο εργαστήριο του Kubzansky. «Αυτή η σχέση, μεταξύ της ρύθμισης των συναισθημάτων και του μικροβιώματος του εντέρου, θα μπορούσε να εξηγήσει τον τρόπο με τον οποίο τα συναισθήματα μας επηρεάζουν την υγεία».

Η ανάλυση διαπίστωσε ότι οι άνθρωποι που καταπίεζαν τα συναισθήματά τους είχαν διαφοροποιημένο μικροβίωμα του εντέρου. Συγκεκριμένα, τα άτομα που ανέφεραν πιο χαρούμενα συναισθήματα είχαν χαμηλότερα επίπεδα του βακτηρίου Firmicutes CAG 94 και του βακτηρίου Ruminococcaceae D16. Αντίστοιχα, οι άνθρωποι που είχαν περισσότερα αρνητικά συναισθήματα διέθεταν μεγαλύτερο πληθυσμό των συγκεκριμένων βακτηρίων.

Οι ερευνητές εξέτασαν επίσης τον ρόλο του εντερικού μικροβιώματος σε επίπεδο λειτουργικής οδού, αναζητώντας σύνδεση μεταξύ των αλλαγών στην ικανότητα αυτής της δραστηριότητας και συγκεκριμένων συναισθηματικών καταστάσεων και μεθόδων διαχείρισης των συναισθημάτων. Διαπίστωσαν ότι τα αρνητικά συναισθήματα συνδέονταν με μειωμένη ικανότητα δραστηριότητας σε πολλαπλές ενέργειες που σχετίζονται με το μεταβολισμό.

Οι ερευνητές επιδιώκουν τώρα να επαναλάβουν τη μελέτη με διευρυμένο δείγμα εθελοντών.
Μια πιο συγκεκριμένη ανάλυση των μικροβιακών στελεχών θα μπορούσε εκτιμούν, να βοηθήσει στην ανάπτυξη θεραπευτικών μέσων που βασίζονται στο μικροβίωμα, όπως τα προβιοτικά, με στόχο την βελτίωση των συναισθημάτων και της σωματικής ευεξίας.

Πηγή: https://news.harvard.edu/gazette/story/2023/04/expanding-our-understanding-of-the-gut-feeling/

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Πηγη: https://www.dikaiologitika.gr/