Κατηγορία: Ενημέρωση

Η διατήρηση τακτικής διάρκειας ύπνου ή το να κοιμάται κάποιος συνολικά σχεδόν το ίδιο κάθε βράδυ, ενδεχομένως παίζει ρόλο στην πρόληψη της καρδιαγγειακής νόσου.

Ο χρονίως διαταραγμένος ύπνος είναι πιθανό να αυξάνει τον κίνδυνο αρτηριοσκλήρυνσης, αναφέρει έρευνα του Vanderbilt University Medical Center που δημοσιεύτηκε στο  Journal of the American Heart Association.

Η έρευνα παρακολούθησε  2.032 ανθρώπους μεγαλύτερης ηλικίας στις ΗΠΑ.

Όταν παρακολουθήθηκαν για 7 ημέρες, όσοι είχαν μεγαλύτερη ανωμαλία στη διάρκεια του ύπνου τους ήταν πιο πιθανό να έχουν υψηλότερο βάρος από ασβεστώσεις στη στεφανιαία αρτηρία, περισσότερη πλάκα στις καρωτίδες και μεγαλύτερη συστημική αρτηριοσκλήρυνση και δυσκαμψία στα αγγεία.

Ο Full, σημείωσε ότι τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η διατήρηση τακτικής διάρκειας ύπνου ή το να κοιμάται κάποιος συνολικά σχεδόν το ίδιο κάθε βράδυ, ενδεχομένως παίζει ρόλο στην πρόληψη της καρδιαγγειακής νόσου.

Η έρευνα δεν περιέλαβε εργαζόμενους σε βάρδια και όσους είχαν καρδιοπάθεια και υπνική άνοια.

Μεταξύ των συμμετεχόντων, όσοι είχαν πιο ασταθή διάρκεια ύπνου ήταν πιο πιθανό να έχουν αρτηριοσκλήρυνση στις στεφανιαίες και περιφερικές αρτηρίες.

Τα ευρήματα δείχνουν ότι γιατροί που ενθαρρύνουν τους ασθενείς τους να διατηρούν τακτικά μοτίβα ύπνου μπορούν να τους βοηθήσουν να μειώσουν τον κίνδυνο καρδιακής νόσου.

Η διαταραχή του κιρκαδιανού ρυθμού ενδεχομένως μπορεί να είναι η σχέση μεταξύ του διαταραγμένου ύπνου και της καρδιαγγειακής νόσου.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Tα υποσχόμενα αρχικά αποτελέσματα σε ζώα δημοσιεύονται στο Nature και δίνουν ελπίδες ότι ίσως θα μπορούσε να γίνει η πρώτη αντιική αγωγή για μια νόσο που προκαλείται από τα κουνούπια και μπορεί να οδηγήσει στον θάνατο.

Πειραματικό χάπι για τον δάγκειο πυρετό, που αναπτύχθηκε από την Johnson & Johnson, φάνηκε αποτελεσματικό έναντι των 4 τύπων του ιού σε ποντικούς και εμπόδισε τη λοίμωξη από 2 τύπους σε πιθήκους, αναφέρουν στοιχεία που δημοσιοποιήθηκαν την Τετάρτη.

Tα υποσχόμενα αρχικά αποτελέσματα σε ζώα δημοσιεύονται στο Nature και δίνουν ελπίδες ότι ίσως θα μπορούσε να γίνει η πρώτη αντιική αγωγή για μια νόσο που προκαλείται από τα κουνούπια και μπορεί να οδηγήσει στον θάνατο.

Η εταιρεία ανακοίνωσε ότι ήδη ολοκλήρωσε μελέτη αρχικού σταδίου για την πειραματική αγωγή -JNJ-1802- σε υγιείς εθελοντές, που έδειξε ότι είναι ασφαλής και καλά ανεκτή.

Η J&J δοκιμάζει τώρα το φάρμακο σε τυχαιοποιημένη κλινική δοκιμή φάσης II.

Ερευνες σε ζώα στο εργαστήριο επιβεβαίωσαν προηγούμενη μελέτη που δείχνει ότι το φάρμακο μπλοκάρει τη δράση 2 πρωτεϊνών του ιου εμποδίζοντας την αντιγραφή του.

Η εταιρεία στοχεύει να αναπτύξει το φάρμακο για αντιμετώπιση του δάγκειου πυρετού και για την πρόληψη λοιμώξεων.

Πηγές:
Nature

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Τις δημόσιες και ιδιωτικές μονάδες υγείας καλεί ο ΕΟΠΥΥ να δηλώσουν συμμετοχή για την υλοποίηση του έργου που αφορά στις δωρεάν προληπτικές διαγνωστικές εξετάσεις για τον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας.

Η δράση που είναι υπό την “ομπρέλα” του προγράμματος “Σπύρος Δοξιάδης”, υλοποιείται στο πλαίσιο του Εθνικού Σχεδίου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας “Ελλάδα 2.0” με τη χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ενωσης – NextGenerationEU.

Ωφελούμενες της Δράσης είναι οι Ελληνίδες πολίτες και οι γυναίκες πολίτες λοιπών χωρών που διαμένουν νόμιμα στην Ελληνική Επικράτεια και πληρούν σωρευτικά τις εξής προϋποθέσεις:

α) ανήκουν στην ηλικιακή ομάδα μεταξύ 21 και 65 ετών,
β) διαθέτουν Αριθμό Μητρώου Κοινωνικής Ασφάλισης (ΑΜΚΑ),
γ) δεν έχουν υποστεί, μερική ή ολική, υστερεκτομή λόγω καρκίνου, δ) δεν έχουν διαγνωσθεί με καρκινική νόσο του τραχήλου της μήτρας τύπου C 53.0, 1, 8, 9,
ε) δεν έχουν διαγνωσθεί με καρκίνο του σώματος της μήτρας τύπου C 54.0, C 55.0,
στ) δεν έχουν διενεργήσει τεστ Παπανικολάου, κατά τα τρία ημερολογιακά έτη που προηγούνται της έναρξης της δράσης,
ζ) εφόσον ανήκουν στην ηλικιακή υπό-ομάδα μεταξύ 21 και 29 ετών, δεν έχουν διενεργήσει HPV-DNA TEST κατά τα τρία ημερολογιακά έτη που προηγούνται της έναρξης ισχύος της δράσης, η) εφόσον ανήκουν στην ηλικιακή υπό-ομάδα μεταξύ 30 και 65 ετών, δεν έχουν διενεργήσει HPV-DNA TEST κατά τα πέντε ημερολογιακά έτη που προηγούνται της έναρξης ισχύος της δράσης.

Οι γυναίκες που θα ωφεληθούν από τις δωρεάν εξετάσεις συμμετέχουν στη δράση με την αυτόματη έκδοση του παραπεμπτικού εξέτασης PAP-TEST ή HPV-DNA TEST το οποίο έχει ισχύ έξι μήνες από την ημερομηνία έκδοσής του. Το παραπεμπτικό θα λάβουν είτε μέσω γραπτού μηνύματος (sms) στο κινητό τηλέφωνο τους ή/και μέσω ηλεκτρονικού μηνύματος (email) στη διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου τους.

Ως Μονάδες Φροντίδας Υγείας που μπορούν να συμμετάσχουν στο πρόγραμμα προσυμπτωματικού ελέγχου νοούνται οι Μονάδες οι οποίες παρέχουν υπηρεσίες πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας όπως ενδεικτικά τα Κέντρα Υγείας, τα Περιφερειακά Ιατρεία, οι Τ.Ο.Μ.Υ., τα εξωτερικά ιατρεία των νοσοκομείων, οι ιατροί, τα πολυϊατρεία, τα διαγνωστικά εργαστήρια, οι ιδιωτικές κλινικές που λειτουργούν εξωτερικά τμήματα εκτέλεσης των ιατρικών πράξεων και εξετάσεων, καθώς και κάθε άλλη δομή που αναγνωρίζει το κράτος και παρέχει νόμιμα ιατρικές υπηρεσίες ή υπηρεσίες φροντίδας υγείας, ανεξάρτητα από το εάν είναι συμβεβλημένες ήδη με τον ΕΟΠΥΥ ή όχι.

Πιο αναλυτικά, όσον αφορά στην κολποσκόπηση και τη λήψη δείγματος με τη μέθοδο της βιοψίας, δύναται να συμμετάσχουν στη δράση ιατροί ειδικότητας γυναικολόγου. Όσον αφορά στην ιστολογική ανάλυση του δείγματος που έχει ληφθεί με βιοψία, δύναται να συμμετάσχουν μονάδες φροντίδας υγείας που διαθέτουν παθολογοανατομικά εργαστήρια.
Για τη λήψη και εργαστηριακή ανάλυση με τη μέθοδο PAP-TEST, δύναται να συμμετάσχουν όλες οι Μονάδες Φροντίδας Υγείας. Όσον αφορά στη λήψη και εργαστηριακή ανάλυση με τη μέθοδο HPV – DNA TEST, δύναται να συμμετάσχουν όλες οι μονάδες εφόσον τηρούν συγκεκριμένες προδιαγραφές όπως ορίζονται στην πρόσκληση του ΕΟΠΥΥ.

Οι φάσεις υλοποίησης της δράσης

Φάση 1:
Επίσκεψη της ωφελούμενης σε Μονάδα Φροντίδας Υγείας προκειμένου να συλλεγεί δείγμα ανάλογα με την ηλικιακή ομάδα στην οποία ανήκει η ωφελούμενη.

Φάση 2:
Εργαστηριακή ανάλυση του δείγματος με τη μέθοδο PAP-TEST για την ηλικιακή ομάδα 21-29 ετών και εργαστηριακή ανάλυση του δείγματος με τη μέθοδο HPV-DNA TEST και εν συνεχεία, όπου απαιτείται, με τη μέθοδο PAP-TEST για την ηλικιακή ομάδα 30- 65 ετών.

Φάση 3:
Αναλόγως τα ευρήματα, η κολποσκόπηση από γυναικολόγο δημόσιας ή ιδιωτικής Μονάδας Φροντίδας Υγείας για την λήψη δείγματος με τη μέθοδο της βιοψίας.

Φάση 4:
Η ιστολογική ανάλυση του ληφθέντος με βιοψία υλικού από Μονάδες Φροντίδας Υγείας, αναλόγως τα ευρήματα.

Αποζημίωση των παρόχων

Σύμφωνα με όσα προβλέπει η απόφαση την οποία υπογράφει η διοικήτρια του ΕΟΠΥΥ, Θεανώ Καρποδίνη, σχετικά με την αποζημίωση της κάθε εξέτασης:

H τιμή αποζημίωσης της ιατρικής επίσκεψης για δειγματοληψία ορίζεται σε 25 ευρώ.
Η τιμή αποζημίωσης HPV-DNA TEST, ορίζεται στα 80 ευρώ.
Η τιμή αποζημίωσης PAP-TEST, ορίζεται στα 13,32 ευρώ.
Αποκλειστικά για τους σκοπούς της συγκεκριμένης δράσης, η τιμή της αποζημίωσης της κολποσκόπησης ορίζεται στα 40 ευρώ.
Αντίστοιχα, η τιμή της αποζημίωσης της βιοψίας ορίζεται στα 30 ευρώ.
Σημειώνεται ότι η συμμετοχή των πολιτών στη δαπάνη είναι μηδενική. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο ΕΟΠΥΥ θα λαμβάνει τα αιτήματα των δημόσιων και ιδιωτικών δομών υγείας για να συμμετάσχουν στο πρόγραμμα έως και λίγα 24ωρα πριν “κλείσει” ο τρέχων μήνας ώστε με τον επόμενο μήνα το δεύτερο κατά σειρά πρόγραμμα προληπτικών ελέγχων να τεθεί σε εφαρμογή.

 

 

Πηγη: https://healthmag.gr/

H φυματίωση αποτελεί μια νόσο με ισχυρή παρουσία και με σημαντική επίπτωση παγκοσμίως, με κύρια στόχευση τις χώρες με χαμηλό κοινωνικοοικονομικό status. To 2021 περίπου 10,6 εκατομμύρια ασθενείς νόσησαν από φυματίωση, με το 10% των ασθενών να είναι παιδιά. Τα παραπάνω αναφέρει ο πρόεδρος της Ελληνικής Πνευμονολογικής Εταιρείας (ΕΠΕ), καθηγητής Πνευμονολογίας ΕΚΠΑ, Στέλιος Λουκίδης, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα κατά της Φυματίωσης (24 Μαρτίου), οπότε η ΕΠΕ και η Πνευμονολογική Κλινική του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, διοργανώνουν επιστημονική ημερίδα στη Λάρισα.

«Το μήνυμα της Παγκόσμιας Ημέρας κατά της Φυματίωσης 2023, είναι “Ναι! Μπορούμε να τελειώσουμε τη Φυματίωση!” με στόχο να εμπνεύσει ελπίδα, να ενθαρρύνει τις κυβερνήσεις να λάβουν μέτρα υγιεινής και πρόληψης, να διαδώσει τις νέες συστάσεις του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ) για υιοθέτηση κοινών οδηγιών για τη θεραπεία και βέβαια να ενισχύσει τη συνεργασία μεταξύ των χωρών για την καταπολέμηση της επιδημίας, της φυματίωσης», αναφέρει ο Κωνσταντίνος Γουργουλιάνης, καθηγητής Πνευμονολογίας στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας. Σημειώνει επίσης, την έκκληση του ΠΟΥ για δράση, προτρέποντας τα κράτη-μέλη να επιταχύνουν την ανάπτυξη νέων βραχύτερων από του στόματος θεραπευτικών σχημάτων για την ανθεκτική στα φάρμακα φυματίωση. Η ενίσχυση της προβολής και η εξασφάλιση πολιτικών δεσμεύσεων θα αποτελέσουν τις κύριες προτεραιότητες στη Συνάντηση για τη Φυματίωση στα Ηνωμένα Έθνη στις 22 Σεπτεμβρίου 2023.

Η φυματίωση αποτελεί τη δεύτερη αιτία θανάτου από λοιμώδες αίτιο

Σύμφωνα με στοιχεία της επιστημονικής Ομάδας Εργασίας «Φυματίωση και Λοιμώξεις από Μη Φυματικά Μυκοβακτηρίδια» της ΕΠΕ, η φυματίωση ευθύνεται για περίπου 1,6 εκατομμύρια θανάτους παγκοσμίως μέσα στο 2021, αποτελεί την δεύτερη αιτία θανάτου από λοιμώδες αίτιο μετά τη λοίμωξη COVID-19 και την 13η αιτία θανάτου συνολικά. To 2021 περίπου 10,6 εκατομμύρια ασθενείς νόσησαν από φυματίωση, με το 10% των ασθενών να είναι παιδιά. Η πολυανθεκτική φυματίωση παραμένει μια απειλή για την δημόσια υγεία, καθώς πέρα από τις δυσκολίες στον χειρισμό της, μόνο το 1/3 των ασθενών είχε πρόσβαση στην κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή μέσα στο 2020.

Παρά το γεγονός ότι ο αρχικός στόχος για μείωση της επίπτωσης της φυματίωσης επιτεύχθηκε κατά το ήμισυ (10%) την πενταετία 2015-2020 και ότι υπήρξε ανάσχεση της περαιτέρω μείωσης κατά την πανδημία της COVID-19, ο τελικός στόχος για σημαντικό περιορισμό (End TB Strategy) σε παγκόσμιο επίπεδο μέχρι το 2030 παραμένει εφικτός, αναφέρει η ΕΠΕ. Προσθέτει ότι άμεσες προτεραιότητες προς αυτήν την κατεύθυνση αποτελούν η επικαιροποίηση και επανενεργοποίηση των εθνικών στρατηγικών και προγραμμάτων για την εξάλειψη της φυματίωσης στη μετά COVID-19 εποχή και η ορθολογιστική κατανομή των πόρων υγείας προς την πρόληψη, διάγνωση και θεραπεία της νόσου στις χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος που αφορούν στο 98% τον καταγεγραμμένων περιπτώσεων φυματίωσης. Σημειώνει ότι ενθαρρυντικό στοιχείο αποτελούν τα νέα βραχύτερα σχήματα που εγκρίθηκαν πρόσφατα, τόσο για τη λανθάνουσα όσο και για την ενεργό φυματίωση από ευαίσθητα και ανθεκτικά στελέχη.

 

 

Πηγη: https://healthmag.gr/

Το Γραφείο Ασθενών της Ελληνικής Ουρολογικής Εταιρείας διοργανώνει στις 31 Μαρτίου εκδήλωση για το ευρύ κοινό, με θέμα: «Αντιμετωπίζουμε τον Ουρολογικό Καρκίνο».

Ειδικότερα, η εκδήλωση διοργανώνεται την Παρασκευή 31 Μαρτίου 18.00-20.00 στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων (Ακαδημίας 50) και τελεί υπό την αιγίδα και τη συνεργασία του Δήμου της Αθήνας 2023. Στην εκδήλωση θα συζητηθούν θέματα σχετικά με την πρόληψη, την έγκαιρη διάγνωση και την ενημέρωση του ασθενούς την εποχή του διαδικτύου καθώς και τις ψυχολογικές και κοινωνικές διαστάσεις της ασθένειας του ουρολογικού καρκίνου. Στην εκδήλωση αναμένεται να λάβουν μέρος εκπρόσωποι της Ελληνικής Ουρολογικής Εταιρείας – ιατροί αλλά και εκπρόσωποι Συλλόγων Ασθενών.

Δείτε το πρόγραμμα εδώ:Πρόγραμμα εκδήλωσης για τον ουρολογικό καρκίνο

Υπενθυμίζεται ότι η Ελληνική Ουρολογική Εταιρεία (Ε.Ο.Ε) αναγνωρίζοντας την ανάγκη της έγκυρης, έγκαιρης και αξιόπιστης υποστήριξης και ενημέρωσης ασθενών που πάσχουν από ουρολογικές παθήσεις, είναι η πρώτη Ελληνική Επιστημονική Εταιρεία που ίδρυσε Ειδικό Γραφείο Ασθενών, υπηρετώντας τον κοινωνικό της ρόλο.

Στόχοι του Γραφείου Ασθενών (Patient Office) είναι:

Η υποστήριξη και ενημέρωση των ασθενών με ουρολογικές παθήσεις.

Η ανάπτυξη προγραμμάτων προαγωγής και πρόληψης ουρολογικών παθήσεων που απευθύνονται στο ευρύτερο κοινό.

Η συνεργασία με το αντίστοιχο Γραφείο Ασθενών της Ευρωπαϊκής Ουρολογικής Εταιρείας, στο οποίο υπάρχει και Ελληνική εκπροσώπηση.

Η δημιουργία διαύλου επικοινωνίας και συνεργασίας με Συλλόγους Ασθενών που πάσχουν από ουρολογικά νοσήματα.

Η προαγωγή της επιστημονικά τεκμηριωμένης ιατρικής ενημέρωσης για ουρολογικές παθήσεις και η προσπάθεια περιορισμού της διάχυσης ανακριβών επιστημονικών πληροφοριών μέσω internet.

 

 

Πηγη: https://virus.com.gr/

Ελληνική Πνευμονολογική Εταιρεία: Η φυματίωση εξακολουθεί να αποτελεί κίνδυνο

Η φυματίωση ευθύνεται για περίπου 1,6 εκατομμύρια θανάτους παγκοσμίως μέσα στο 2021, ενώ αποτελεί την δεύτερη αιτία θανάτου από λοιμώδες αίτιο μετά τη λοίμωξη COVID-19 και την 13^η αιτία θανάτου συνολικά. Η Ελληνική Πνευμονολογική Εταιρεία (ΕΠΕ) και η Πνευμονολογική Κλινική του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα κατά της Φυματίωσης διοργανώνουν επιστημονική ημερίδα στη Λάρισα στις 24 Μαρτίου.

Ο κ. Στέλιος Λουκίδης, πρόεδρος ΕΠΕ, Καθηγητής Πνευμονολογίας ΕΚΠΑ, αναφερόμενος στην νόσο τόνισε ότι η Φυματίωση αποτελεί μια νόσο με ισχυρή παρουσία και με σημαντική επίπτωση παγκοσμίως, με κύρια στόχευση φυσικά τις χώρες με χαμηλό κοινωνικοοικονομικό status.  Ο κ. Κωνσταντίνος Γουργουλιάνης, Καθηγητής Πνευμονολογίας, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, για την Παγκόσμια Ημέρα κατά της Φυματίωσης επισημαίνει ότι: «το μήνυμα της Παγκόσμιας Ημέρας κατά της Φυματίωσης 2023, είναι “Ναι! Μπορούμε να τελειώσουμε τη Φυματίωση!” με στόχο να εμπνεύσει ελπίδα,  να ενθαρρύνει τις κυβερνήσεις να λάβουν μέτρα υγιεινής και πρόληψης,  να διαδώσει τις νέες συστάσεις του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ) για  υιοθέτηση κοινών οδηγιών για τη θεραπεία και βέβαια να ενισχύσει τη συνεργασία μεταξύ των χωρών για την καταπολέμηση της επιδημίας, της Φυματίωσης. ».

Σε παγκόσμιο επίπεδο αναμένεται η ενίσχυση της προβολής και η εξασφάλιση πολιτικών δεσμεύσεων θα αποτελέσουν τις κύριες προτεραιότητες στη Συνάντηση για τη Φυματίωση στα Ηνωμένα Έθνη στις 22 Σεπτεμβρίου 2023.Παρά το γεγονός ότι ο αρχικός στόχος για μείωση της επίπτωσης της φυματίωσης επιτεύχθηκε κατά το ήμισυ (10%) την πενταετία 2015-2020 και ότι υπήρξε ανάσχεση της περαιτέρω μείωσης κατά την πανδημία της COVID-19. Ο τελικός στόχος για σημαντικό περιορισμό (End TB Strategy) σε παγκόσμιο επίπεδο μέχρι το 2030 παραμένει εφικτός. Άμεσες προτεραιότητες προς αυτήν την κατεύθυνση αποτελούν η επικαιροποίηση και επανενεργοποίηση των εθνικών στρατηγικών και προγραμμάτων για την εξάλειψη της φυματίωσης στην μετά COVID-19 εποχή και η ορθολογιστική κατανομή των πόρων υγείας προς την πρόληψη, διάγνωση και θεραπεία της νόσου στις χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος που αφορούν στο 98% τον καταγεγραμμένων περιπτώσεων φυματίωσης. Ενθαρρυντικό στοιχείο αποτελούν τα νέα βραχύτερα σχήματα που εγκρίθηκαν πρόσφατα, τόσο για τη λανθάνουσα όσο και για την ενεργό Φυματίωση από ευαίσθητα και ανθεκτικά στελέχη.

 

 

Ημερίδα

Η ιστορία της Φυματίωσης μέχρι και σήμερα θα αναδειχθεί το προσεχές  Σάββατο 18 Μαρτίου 2023 στη Λάρισα (Μύλος του Παππά)- Θέατρο Κώστας Τσιάνος.

Η ημερίδα για την Φυματίωση που διοργανώνουν η Ελληνική Πνευμονολογική Εταιρεία και η Πνευμονολογική Κλινική του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, περιλαμβάνει δύο ενότητες:

Στην πρώτη ενότητα – επιστημονικό μέρος – θα μιλήσουν οι : Xαράλαμπος Μόσχος, Πνευμονολόγος – Φυματιολόγος, Επιμελητής Α’ Αντιφυματικού Τμήματος – Μονάδα Ανθεκτικής Φυματίωσης, ΓΝΝΘΑ Η Σωτηρία «Συνήθη διαγνωστικά και θεραπευτικά λάθη στη Φυματίωση», Ειρήνη Γερογιάννη, Πνευμονολόγος, Διευθύντρια ΕΣΥ «Λανθάνουσα Φυματίωση»  και  Κατερίνα Μανίκα, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Πνευμονολογίας – Φυματιολογίας ΑΠΘ «Η Φυματίωση στην εποχή της πανδημίας». Την ενότητα θα συντονίσουν οι: Στ. Λουκίδης, Καθηγητής Πνευμονολογίας ΕΚΠ, Πρόεδρος ΕΠΕ και Κωνσταντίνος Γουργουλιάννης Καθηγητής Πνευμονολογίας, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας και θα σχολιάσει ο Απόστολος Παπαβασιλείου, Πνευμονολόγος – Φυματιολόγος, Διευθυντής Αντιφυματικού Τμήματος – Μονάδα Ανθεκτικής Φυματίωσης, ΓΝΝΘΑ Η Σωτηρία.

Στο δεύτερο μέρος της ημερίδας- θεατρικό αναλόγιο- με τη συνεργασία του Θεσσαλικού Θεάτρου θα ακολουθήσει θεατρική αφήγηση κειμένων για τη Φυματίωση στην Ελλάδα από τους ηθοποιούς: Θανάση Ζέρβα, Μαρσέλα Λένα και Κυριακή Σπανού. Μουσική Επιμέλεια: Kυριακή Σπανού, Τραγούδι: Αλέξανδρος Τσιώνας, Ήχος – Φως: Νίκος Γεωργάκης, Γιώργος Γκόλαντας. Συμμετέχουν επίσης οι: Eιρήνη Γερογιάννη, Κων/νος Ι. Γουργουλιάνης, Αθανάσιος Κυρίτσης, Γαρυφαλλιά-Ειρήνη Περλεπέ.   

*Επιστημονική Ομάδα Εργασίας “Φυματίωση και Λοιμώξεις από Μη Φυματικά Μυκοβακτηρίδια”: Υπεύθυνοι: Λουκέρη Αγγελική, Πνευμονολόγος-Φυματιολόγος, Επικουρική Επιμελήτρια Αντιφυματικού Τμήματος – Μονάδα Ανθεκτικής Φυματίωσης, ΓΝΝΘΑ Η Σωτηρία, Κατερίνα Μανίκα, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Πνευμονολογίας – Φυματιολογίας ΑΠΘ. Συντονιστής εκ μέρους του ΔΣ της ΕΠΕ : Χαράλαμπος Μόσχος, Πνευμονολόγος – Φυματιολόγος ,Επιμελητής Α’ Αντιφυματικού Τμήματος – Μονάδα Ανθεκτικής Φυματίωσης, ΓΝΝΘΑ Η Σωτηρία

 

 

Πηγη: https://virus.com.gr/

To θέμα της Ιατρικής Ευθύνης και των μηνύσεων και αγωγών που δέχονται οι γιατροί με την κατηγορία της ιατρικής αμέλειας συζητήθηκε σε εκδήλωση του Πανελλήνιου Ιατρικού Συλλόγου (ΠΙΣ).  Λύση επιζητάται προκειμένου το ιατρικό προσωπικό να μην βρίσκεται στις αίθουσες των δικαστηρίων με αβάσιμες κατηγορίες.

Στην μερίδα με θέμα: Ιατρική Ευθύνη: «Από τη νομική θεωρία στην ιατρική πρακτική» κατά τον θεσμικό χαιρετισμό του ο υπουργός Υγείας  υπενθύμισε τη νομοθετική ρύθμιση που προώθησε εν μέσω έξαρσης της πανδημίας. Σύμφωνα με τον κ. Πλεύρη, έπειτα από σχετική πρωτοβουλία του ΠΙΣ, ψηφίστηκε ρύθμιση με την οποία περιορίζεται η αστική ευθύνη των γιατρών για περιστατικά COVID λόγω της επείγουσας ιατρικής ανάγκης. Ο ίδιος υποστήριξε ότι το συνολικό θεσμικό πλαίσιο θα πρέπει να συζητηθεί από την αρχή. Ο υπουργός Δικαιοσύνης Κώστας Τσιάρας καθώς και η αναπληρώτρια υπουργός Υγείας Μίνα Γκάγκα επισήμαναν ότι πρέπει να υπάρξει μέριμνα για την ιατρική ευθύνη που οδηγεί στα δικαστήρια δεκάδες γιατρούς κάθε χρόνο, ενίοτε και χωρίς να υφίστανται πραγματικά δεδομένα.

Ενδεικτικό είναι ότι έρευνα που πραγματοποιήθηκε στις ΗΠΑ σε 10.170 γιατρούς  καταγράαφηκε ότι το 60% δήλωσε ότι είχε ενοχληθεί από τις «γνώσεις» των ασθενών μέσω διαδικτύου. Εκ των συμμετεχόντων το 54% είχε χαμηλό ηθικό, ενώ το 49% υπέφερε από σύνδρομο κόπωσης. Ενειδικττικό είναι πως το 48% ήθελε να βγει άμεσα στη σύνταξη.

Μια ακόμη έρευνα που πραγματοποιήθηκε στις ΗΠΑ  κατέδειξε ότι το 77% των ιατρών πιστεύει ότι η ουσιαστική μεταρρύθμιση σε θέματα ιατρικής ευθύνης, θα θέσει φραγμό στην άσκηση της αμυντικής ιατρικής. Επίσης, προέκυψε ότι οι μεταρρυθμίσεις που προστατεύουν τον γιατρό, μειώνουν αισθητά την παραγγελία ακτινογραφιών και άλλων εξετάσεων.

Πάντως οι 5 πρώτες ειδικότητες ιατρικής με τις περισσότερες καταγγελίες για ιατρικά σφάλματα, σύμφωνα με την έρευνα που παρουσίασε η Ιατροδικαστής, Άννα Ράζου, είναι: Γυναικολογία, Γενική Χειρουργική, Αναισθησιολογία, Επείγουσα Ιατρική και Ακτινολογία. Σύμφωνα με την  έρευνα  που παρουσίασε ο κ. Ράζου για την συμπεριφορά των ιατρών υπό πίεση ιατρικής αμέλειας, έδειξε ότι για να μειώσουν το κίνδυνο, 9 στους 10 δίνουν περισσότερη προσοχή στα φάρμακα και στις διαγνωστικές μεθόδους, ασκώντας αμυντική ιατρική. Επίσης, οι γιατροί που ασκούν αμυντική ιατρική προχωρούν σε εκούσια κατάχρηση των ιατρικών υπηρεσιών και συμβάλουν στην αύξηση της ιατρικής δαπάνης.

Δικαστές και νομικοί επισήμαναν την ανάγκη αναμόρφωσης του θεσμού των πραγματογνωμόνων σε δίκες που αφορούν ιατρικά σφάλματα, με τη δημιουργία Προδικαστικού Γνωμοδοτικού Συμβουλίου, το οποίο θα λειτουργήσει ανασχετικά σε αβάσιμες δικαστικές προσφυγές.

Αξίζει να σημειωθεί ότι κρίνεται επιτακτική η ανάγκη στελέχωσης των δημοσίων υπηρεσιών, ώστε οι γιατροί να μην εξουθενώνονται εργασιακά και καθίστανται ευάλωτοι σε ιατρικά σφάλματα και η ανάγκη δημιουργίας ιατρικών πρωτοκόλλων σε όλες τις ειδικότητες, ώστε να αποτελούν οδηγό στην ιατρική πρακτική και μέτρο αποτίμησης σε περιπτώσεις ιατρικών σφαλμάτων.

Όπως σημείωσε ο Πρόεδρος του ΠΙΣ κ.Αθανάσιος Εξαδάκτυλος: «Οι ιατροί είναι υπεύθυνοι για σφάλματα και αμέλειες, αλλά δεν θα πρέπει να διώκονται για επιπλοκές και παρενέργειες ώστε να μην συνεχίσουμε στη ζωή μας να ασκούμε αμυντική ιατρική και να λογοδοτούμε σε αμυντική Δικαιοσύνη. Από την ημερίδα προέκυψε ότι η προδικασία θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη της το εξειδικευμένο αντικείμενο της ιατρικής».

 

 

Πηγη: https://virus.com.gr/

Προκήρυξη Ειδικευμένων Ιατρών ΕΣΥ ΜΑΙΕΥΤΙΚΗ-ΠΝΕΥΜΟΝΟΛΟΓΙΑ-ΜΑΦ ΜΑΡΤΙΟΣ 2023 (3η Ο.Ε.) ΡΠΨΛ46907Φ-Μ6Φ

 

 

 

27 νέα αντιβιοτικά βρίσκονται υπό κλινική διερεύνηση – Η ανθεκτικότητα στα αντιβιοτικά αναπτύσσεται λόγω υπερβολικής ή και ακατάλληλης χρήσης

Μόλις 12 νέα αντιβιοτικά σκευάσματα έχουν καταφέρει να λάβουν έγκριση από τους αρμόδιους ρυθμιστικούς φορείς σε Ευρώπη και ΗΠΑ την πενταετία 2017-2021, προειδοποιεί σε έκθεσή του ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) κρούοντας το καμπανάκι κινδύνου για τα πολυανθεκτικά παθογόνα και το «τέλος» των αντιβιοτικών.

Η έκθεση του ΠΟΥ που θα παρουσιαστεί στο ετήσιο Ευρωπαϊκό Συνέδριο Κλινικής Μικροβιολογίας και Μολυσματικών Νόσων (ECCMID 2023) στις 15-18 Απριλίου στην Κοπεγχάγη, αναφέρει επίσης ότι μόλις 27 νέα αντιβιοτικά βρίσκονται υπό κλινική διερεύνηση για την καταπολέμηση παθογόνων που ο Οργανισμός θεωρεί πολύ απειλητικά, όπως το Acinetobacter (ακινετοβακτήριο) baumannii και η Pseudomonas aeruginosa (Ψευδομονάδα η αεριογόνος).

Από τα προαναφερόμενα 27 μόλις έξι θεωρούνται αρκετά καινοτόμα ώστε να μπορούν να αντιπαρέλθουν την ανθεκτικότητα που έχουν αναπτύξει τα παθογόνα στα αντιβιοτικά βάσει των κριτηρίων του ΠΟΥ, με μόλις δύο από τα έξι να στοχεύουν τα μικρόβια με πολύ υψηλή ανθεκτικότητα στα υπάρχοντα αντιβιοτικά.

Η Δρ Βιρτζίνια Τζιγκάντε, επικεφαλής του Τμήματος Αντιμικροβιακής Ανθεκτικότητας του ΠΟΥ που θα παρουσιάσει τα στοιχεία στο ECCMID 2023 εξηγεί ότι «στα πέντε χρόνια που καλύπτονται από αυτή την έκθεση, είχαμε μόλις 12 εγκεκριμένα αντιβιοτικά, με μόνο ένα από αυτά –το Cefiderocol (κεφιντεροκόλη)– να μπορεί να στοχεύσει όλα τα παθογόνα που θεωρούνται κρίσιμα από τον ΠΟΥ». Και συμπληρώνει: «Υπάρχουν επί του παρόντος μόνο 27 (αντιβιοτικά) ακόμη υπό ανάπτυξη σε κλινικές δοκιμές φάσης 1 έως 3, με μικρή καινοτομία. Μόνο τέσσερα από τα 27 έχουν νέους μηχανισμούς δράσης και τα περισσότερα δεν είναι νέες κατηγορίες φαρμάκων, αλλά εξέλιξη υφιστάμενων κατηγοριών».

Προς το παρόν το αντιβιοτικό Solithroymcin (σολιθρομυκίνη )που θα χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία της πνευμονίας της κοινότητας και άλλων λοιμώξεων – βρίσκεται στο στάδιο της «αίτησης νέου φαρμάκου» (που έχει περάσει από κλινικές δοκιμές και αναμένει έγκριση) και άλλα επτά προϊόντα βρίσκονται σε δοκιμές φάσης 3 όπου αξιολογείται η αποτελεσματικότητά τους. Η Δρ Τζιγκάντε εξηγεί ότι, δεδομένου ότι οι αποτυχίες είναι πιθανές ακόμη και σε κλινικές δοκιμές φάσης 3, είναι δύσκολο να προβλεφθεί εάν και πότε θα χορηγηθεί άδεια κυκλοφορίας για αυτά τα φάρμακα.

Σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία σχεδόν 5 εκατομμύρια θάνατοι κάθε χρόνο σχετίζονται με την μικροβιακή αντοχή. Ωστόσο, το πραγματικό βάρος της μικροβιακής αντοχής μπορεί να είναι ακόμα μεγαλύτερο, καθώς επηρεάζει δυσανάλογα τα άτομα με χαμηλό εισόδημα που έχουν περιορισμένη πρόσβαση σε δεύτερης γραμμής, πιο ακριβά, αντιβιοτικά που θα μπορούσαν να λειτουργήσουν όταν τα φάρμακα πρώτης γραμμής αποτύχουν.

Τα αντιμικροβιακά δεν είναι τόσο κερδοφόρα όσο άλλες θεραπείες για τις φαρμακευτικές εταιρείες, επειδή είναι ως επί το πλείστον βραχυπρόθεσμες θεραπείες και τα προγράμματα διαχείρισης αντιβιοτικών στοχεύουν στη διατήρηση ή «εξοικονόμηση» τέτοιων νέων φαρμάκων μέχρι να είναι απολύτως αναγκαία. Και είναι εξίσου πιθανό να αποτύχουν κατά τη διαδικασία έρευνας και ανάπτυξης εξίσου με οποιοδήποτε άλλο φάρμακο για άλλες παθήσεις, ωστόσο προσφέρουν ένα κλάσμα των εσόδων σε σύγκριση, για παράδειγμα, με τα φάρμακα για τον καρκίνο και την καρδιολογία. Ως αποτέλεσμα αυτών και άλλων παραγόντων, η διαδικασία έρευνας και ανάπτυξης για νέα αντιβιοτικά είναι δύσκολη και ανεπαρκώς χρηματοδοτούμενη. Η τελευταία νέα κατηγορία αντιβιοτικών ανακαλύφθηκε τη δεκαετία του 1980 και το πρώτο αντιβιοτικό αυτής της κατηγορίας, η δαπτομυκίνη (daptomycin), έφτασε στην αγορά το 2003.

Καλπάζει η αντοχή στα αντιβιοτικά

Η ανθεκτικότητα στα αντιβιοτικά αναπτύσσεται λόγω υπερβολικής ή και ακατάλληλης χρήσης, όπως όταν για παράδειγμα οι άνθρωποι δεν ολοκληρώνουν την αντιβιοτική αγωγή τους ή λόγω της συνταγογράφησης λανθασμένου αντιβιοτικού – ή, σε ορισμένες χώρες – μέχρι πρότινος και στην Ελλάδα-, των αντιβιοτικών που χρησιμοποιούνται ευρέως χωρίς ιατρική συνταγή.

Η παγκόσμια τάση ακατάλληλης χρήσης των αντιβιοτικών αποδεικνύεται από το χρόνο που χρειάζεται για να αναπτυχθεί ανθεκτικότητα σε νέα αντιβιοτικά: για τα αντιβιοτικά που κυκλοφόρησαν μεταξύ 1930 και 1950 ο μέσος χρόνος ανάπτυξης ανθεκτικότητας ήταν 11 χρόνια ενώ για τα αντιβιοτικά που κυκλοφόρησαν μεταξύ 1970 και 2000 ήταν μόλις 2-3 χρόνια.

Αυτή η σιωπηλή πανδημία της αντοχής στα αντιβιοτικά συνεχίζει να αυξάνεται παγκοσμίως. Οι ειδικοί έχουν επανειλημμένα προειδοποιήσει για το ενδεχόμενο κατά το οποίο συνήθεις ιατρικές διαδικασίες – για παράδειγμα η αντιβιοτική προφύλαξη στον καρκίνο ή άλλες ασθένειες – δεν θα είναι πλέον αποτελεσματικές και αμέτρητοι άνθρωποι θα μπορούσαν να πεθάνουν από μέχρι πρότινος απλές, θεραπεύσιμες λοιμώξεις.

Ένα παράδειγμα ενός μηχανισμού ανθεκτικότητας στα φάρμακα για τον οποίο ανησυχούν οι ειδικοί είναι η μεταλλο-βήτα-λακταμάση 1 του Νέου Δελχί (NDM-1). Τα βακτήρια που περιέχουν το γονίδιο για την παραγωγή αυτού του ενζύμου μπορούν να διασπάσουν (και επομένως είναι ανθεκτικά) ένα ευρύ φάσμα αντιβιοτικών καρβαπενέμης – που θεωρούνται τελευταίας γραμμής άμυνα στις αντιβιοτικές θεραπείες, εκεί δηλαδή όπου άλλα αντιμικροβιακά έχουν αποτύχει. Τα πιο κοινά βακτήρια που παράγουν αυτό το ένζυμο είναι το Escherichia coli (κολοβακτηρίδιο) και η Klebsiella pneumoniae (Κλεμπσιέλλα της πνευμονίας), αλλά το γονίδιο για το NDM-1 μπορεί να εξαπλωθεί από το στέλεχος βακτηρίων στο άλλο. Ο επιπολασμός των βακτηρίων που περιέχουν NDM-1 συνεχίζει να αυξάνεται παγκοσμίως.

«Υπάρχει ένα σημαντικό κενό όσον αφορά τα προϊόντα που αντιμετωπίζουν παθογόνα ανθεκτικά σε πολλαπλά φάρμακα (MDR) όπως τα Acinetobacter baumannii και Pseudomonas aeruginosa (μόνο ένας αντιμικροβιακός παράγοντας που είναι εγκεκριμένος έναντι όλων των κρίσιμων παθογόνων και λίγοι βρίσκονται ακόμα στο στάδιο της ανάπτυξης). Πολύ λίγοι παράγοντες στοχεύουν τις μεταλλο-β-λακταμάσες, ο επιπολασμός των οποίων συνεχίζει να αυξάνεται. Λίγα νέα καινοτόμα αντιβιοτικά αναμένονται τα επόμενα χρόνια», προειδοποιεί η Δρ Βιρτζίνια Τζιγκάντε.

Σύμφωνα με την ίδια η ταχεία αύξηση των πολυανθεκτικών λοιμώξεων παγκοσμίως είναι ανησυχητική. «Ο χρόνος για την έγκριση νέων αντιβιοτικών και να καταπολεμήσουμε αυτήν την επείγουσα απειλή για τη δημόσια υγεία τελειώνει . Χωρίς άμεση δράση, κινδυνεύουμε να επιστρέψουμε σε μια προ-αντιβιοτική εποχή όπου οι κοινές λοιμώξεις θα είναι θανατηφόρες», εκτιμά.

Και καταλήγει αναφέροντας πως «ενώ αντιμετωπίζουμε σημαντικές προκλήσεις στην καταπολέμηση της μικροβιακής αντοχής, βρίσκονται σε εξέλιξη προσπάθειες ανακάλυψης και ανάπτυξης νέων -και ελπίζουμε- καινοτόμων αντιμικροβιακών παραγόντων, και έχουμε δει πολλά υποσχόμενα αποτελέσματα τα τελευταία χρόνια. Με αυξημένες επενδύσεις και συνεργασία σε όλους τους τομείς, μπορούμε να σημειώσουμε πρόοδο στον αγώνα κατά της μικροβιακής αντοχής και να διασφαλίσουμε ότι οι ασθενείς θα έχουν δίκαιη και καθολική πρόσβαση σε αποτελεσματικές θεραπείες για ανθεκτικές στα φάρμακα βακτηριακές λοιμώξεις».

Δεν αρκούν τα νέα αντιβιοτικά

Σε μια δεύτερη παρουσίαση, ο καθηγητής Βενκατασουμπραμανιαν Ραμασουμπραμανιαν, Πρόεδρος της Εταιρείας Κλινικών Λοιμωδών Νοσημάτων της Ινδίας, αναρωτιέται εάν ο τρέχων αριθμός αντιβιοτικών υπό κλινική μελέτη είναι αρκετός για να καλύψει τις ανάγκες των χωρών με μεγάλο αριθμό λοιμώξεων ανθεκτικών στα αντιβιοτικά.

«Φτάσαμε στη μετα-αντιβιοτική εποχή. Ο τρέχων αριθμός των υπό ανάπτυξη αντιβιοτικών είναι θλιβερά ανεπαρκής για να κάνει τη διαφορά στην αντιμετώπιση της συνεχιζόμενης απειλής της αντοχής στα αντιβιοτικά», υποστηρίζει.

Στην επικείμενη ομιλία του στο ECCMID 2023 θα τονίσει τις προκλήσεις, όπως η απόσυρση μεγάλων εταιρειών από τον αντιβακτηριακό ερευνητικό χώρο, οι εμπορικές αποτυχίες μικρότερων εταιρειών βιοτεχνολογίας, η έλλειψη αποτελεσματικών πολιτικών και ρυθμιστικών κανόνων, η κακή απόδοση των επενδύσεων, τα φθηνά γενόσημα και οι διακυμάνσεις της μολυσματικότητας.

«Μας λείπει ένα βιώσιμο οικονομικό μοντέλο για τα αντιβιοτικά. Τα τρέχοντα προϊόντα υπό αξιολόγηση ανταποκρίνονται κυρίως στις απαιτήσεις των ανεπτυγμένων χωρών, με αποτέλεσμα να υπάρχει αναντιστοιχία, ειδικά σε αναπτυσσόμενες χώρες με υψηλό αντίστασης στα αντιβιοτικά», υποστηρίζει.

Ο καθηγητής Ραμασουμπραμανιαν στην ομιλία του θα προτείνει ορισμένες πιθανές λύσεις για την αντιμετώπιση της τρέχουσας κρίσης – συμπεριλαμβανομένου του εξορθολογισμού και της ταχείας παρακολούθησης των κλινικών δοκιμών που αξιολογούν νέα αντιμικροβιακά: με τη σύμπραξη δημόσιου-ιδιωτικού τομέα σε βραχυπρόθεσμη, μεσοπρόθεσμη και μακροπρόθεσμη βάση, περισσότερες επενδύσεις στη βασική επιστημονική έρευνα που στηρίζει την ανάπτυξη αντιβιοτικών και άλλα οικονομικά κίνητρα, συμπεριλαμβανομένων φοροαπαλλαγών και καλύτερων μοντέλων αποζημίωσης από τους εθνικούς φορείς υγείας.

 

 

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr/

Πρωτόκολλα χειρισμού από τους επαγγελματίες Υγείας μετά από διάγνωση καρκίνου, AIDS και σακχαρώδη διαβήτη. Η αντίδραση του έφηβου ασθενή και ο ρόλος του γονέα.

Ο έφηβος διανύει μια περίοδο ραγδαίων σωματικών, ορμονικών, ψυχικών και συναισθηματικών αλλαγών. Βιώνει τη μετάβαση από την πλήρη εξάρτηση από τους γονείς του, αρχικά στη μερική αυτονομία και από εκεί στην ανεξαρτησία, ενώ καλείται να λάβει καθοριστικές αποφάσεις για την ζωή του. Μέσα σε αυτό το δύσκολο πλαίσιο, κάποιοι έφηβοι έχουν την ατυχία να βρεθούν αντιμέτωποι και με μια σοβαρή ασθένεια, δυνητικά απειλητική για τη ζωή τους, όπως κάποιο ογκολογικό νόσημα, AIDS ή σακχαρώδη διαβήτη.

Η επικοινωνία της διάγνωσης από τον γιατρό στον ασθενή και στους γονείς του απαιτεί ειδικές δεξιότητες και λεπτό χειρισμό, ενώ σε επόμενη φάση ο έφηβος επιβάλλεται να έχει ένα υποστηρικτικό περιβάλλον στην προσπάθειά του να θεραπευτεί.

Το ζήτημα απασχόλησε ειδική ενότητα του 12^ου Επιστημονικού Συνεδρίου του Τμήματος Ιατρικής του ΑΠΘ που διεξάγεται στη Θεσσαλονίκη.

Εφηβικός καρκίνος

Στην Ελλάδα το 2020 καταγράφηκαν περίπου 190 νέα περιστατικά καρκίνου σε εφήβους ηλικίας 10 ως 19 ετών. Τα πιο συχνά είδη εφηβικού καρκίνου ευτυχώς έχουν πολύ καλή πρόγνωση και μεγάλα ποσοστά πενταετούς επιβίωσης.

“Οι έφηβοι επιθυμούν να γνωρίζουν τη διάγνωσή τους και εκτιμούν την ειλικρίνεια από τον επαγγελματία υγείας και από την οικογένεια. Συλλέγουν πληροφορίες παθητικά ακόμη κι όταν δεν τους απευθύνουμε τη συζήτηση ευθέως”, ανέφερε η παιδίατρος, ακαδημαϊκή υπότροφος στην Β’ Παιδιατρική Κλινική του ΑΠΘ, Μαρία Παλαιομπουγούκη και πρόσθεσε: “θέλουν να ενημερώνονται για τις βραχυπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες επιπλοκές του νοσήματος και κυρίως τους απασχολεί η διατήρηση της επαφής τους με το σχολείο, της σχέσης τους με τους συνομηλίκους, οι πιθανές αλλαγές στην εμφάνιση, η πιθανότητα υποτροπής της νόσου, αλλά και η διατήρηση της γονιμότητας”.

Οι επαγγελματίες Υγείας υιοθετούν διαφορετικές μεθόδους επικοινωνίας, ανάλογα με την ηλικία και το αναπτυξιακό στάδιο του ασθενούς. Η επικοινωνία αυτή δεν είναι στατική, αλλά είναι μια εξελισσόμενη διαδικασία. Από την πλευρά τους, οι γονείς, σε ποσοστό 85% αναζητούν την αριθμητική απεικόνιση της πρόγνωσης.

Η τριαδική σχέση

Στη συζήτηση της πρώτης ημέρας δημιουργείται μια τριαδική σχέση ανάμεσα στον επαγγελματία Υγείας, τον ασθενή και την οικογένειά του. Αυτή αποτελεί το θεμέλιο και τη βάση για τη μελλοντική τους αλληλεπίδραση, επεσήμανε η κ. Παλαιομπουγιούκη και ανέλυσε τον ρόλο το κάθε μέλους της τριάδας:

Ο γονέας πρέπει να μάθει ποιος είναι ο θεράπων ιατρός και να έχει εμπιστοσύνη στην ικανότητα του προσωπικού να στηρίξει τον ασθενή. Να προετοιμαστεί για σημαντικές αλλαγές στην καθημερινότητα, στις σχέσεις και στους ρόλους της οικογένειας, να χρησιμοποιήσει αποτελεσματικά τα ψυχικά και υλικά αποθέματα, να διατηρήσει μια θετική στάση και όσο το δυνατό μια νέα αίσθηση κανονικότητας.

Ο ασθενής πρέπει να ενημερωθεί για την ακριβή διάγνωση και τη νέα πραγματικότητα, τη φύση του νοσήματος, τη θεραπεία, τις πιθανές ανεπιθύμητες ενέργειες, τον ενδεχόμενο πόνο και την ταλαιπωρία, ώστε να εξαλειφθεί το μυστήριο της νόσου. Φέρνει στην τριάδα πλεονεκτήματα όπως η ανθεκτικότητα, η ανοχή, η αίσθηση του χιούμορ και η αυτοπεποίθηση Έχει όμως και αδύναμα σημεία που πρέπει να αναγνωριστούν, όπως ο φόβος, η κόπωση, ο πόνος, ο αποχωρισμός, η προσαρμογή στο νοσοκομειακό περιβάλλον.

Ο επαγγελματίας Υγείας από την πλευρά του, έχει ένα άγχος καθώς πρέπει να μοιραστεί με τον ασθενή πολύπλοκες πληροφορίες για νοσήματα που είναι απειλητικά για τη ζωή του. Θα πρέπει να αναζητήσει πληροφορίες για τον ασθενή και για το στάτους της οικογένειας, έτσι ώστε να οργανώσει ένα προσαρμοσμένο πρόγραμμα ενημέρωσης.

Σακχαρώδης διαβήτης

Η διάγνωση σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1, που είναι ο συχνότερος σε νέους, σηματοδοτεί για τον έφηβο και για τους γονείς του την έναρξη ενός τρόπου ζωής, επεσήμανε η παιδίατρος Δήμητρα Κατσαρού. Η ινσουλινοθεραπεία είναι μονόδρομος ως ισόβια θεραπεία. Λόγω της πολυπλοκότητας του νοσήματος ο ασθενής πλαισιώνεται από μια ομάδα που περιλαμβάνει τον παιδοενδοκρινολόγο, τον διαιτολόγο, τον ψυχολόγο, τον νοσηλευτή.

“Το ιδιαίτερο ενός εφήβου με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1 είναι η άρνησή του για το νόσημα. Πολλές φορές αναπτύσσει συμπεριφορές υψηλού κινδύνου, όπως κάπνισμα, αλκοόλ, μη ασφαλή σεξουαλική συμπεριφορά, ανυπακοή στην εφαρμογή της ινσουλινοθεραπείας. Ακόμα και έφηβοι που έχουν ένα υποστηρικτικό φιλικό και οικογενειακό περιβάλλον παρεκκλίνουν”, ανέφερε.

Ο επαγγελματίας Υγείας πρέπει να κατανοήσει τις ιδιαιτερότητες της εφηβικής ηλικίας, να αφιερώσει χρόνο σε κατ΄ ιδίαν συνάντηση μαζί του και να τον χειριστεί πάντα με βάση την ηλικία και το αναπτυξιακό του επίπεδο. «Η προσέγγιση πρέπει να είναι εφηβοκεντρική, μη επικριτική, υποστηρικτική, με ενσυναίσθηση, ενώ πρέπει να διασφαλίσουμε την εμπιστευτικότητα. Πρέπει να τον εμπλέξουμε στην δημιουργία του θεραπευτικού πλάνου, γιατί θέλει να γνωρίζει για το νόσημά του, και να καταστούν σαφείς οι οδηγίες στον ίδιο και στους γονείς», είπε.

AIDS

Στον HIV θετικό έφηβο, συνήθως η διάγνωση έχει γίνει καθυστερημένα, ενώ το χαρακτηριστικό είναι η δυσκολία του να αποδεχτεί το νόσημά του και τη μακροχρόνια συμμόρφωση στη θεραπεία. Η HIV θετική έφηβη ως πιθανή μελλοντική μητέρα, πρέπει να ενημερωθεί για τους κινδύνους κάποιας ανεπιθύμητης εγκυμοσύνης. Σε περίπτωση εγκυμοσύνης πρέπει να παρακολουθείται, να λαμβάνει την αγωγή της, να δοθούν οδηγίες πρόληψης για την κάθετη μετάδοση από την οροθετική μητέρα στο νεογέννητο.

Και εδώ η προσέγγιση πρέπει να γίνεται με βάση την ηλικία και το αναπτυξιακό στάδιο. “Πρέπει να δοθεί χρόνος με τον έφηβο απουσία των γονέων, να σεβαστούμε την αυτονομία του, να τον εμπλέξουμε στην δημιουργία του θεραπευτικού πλάνου με διακριτικότητα, κατανόηση και ενσυναίσθηση”, τόνισε η κ.Κατσαρού προσθέτοντας πως είναι σημαντικό να ενθαρρυνθεί να καλλιεργήσει τα χόμπι του, τα ταλέντα του, να ασχοληθεί με τον αθλητισμό, γενικά να μην είναι μόνο το νόσημα όλη του η ζωή.

“Η πραγματικότητα δυστυχώς διαφέρει: αυτά τα άτομα υποστηρίζονται ανεπαρκώς, εξαιρούνται από δραστηριότητες, στιγματίζονται, περιθωριοποιούνται, αποκλείονται κοινωνικά”, κατέληξε.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/