Δελφίνια: Χρησιμοποιούν κοραλλιογενή ύφαλο για τη θεραπεία δερματικών παθήσεων, σύμφωνα με μελέτη

Τα οφέλη των κοραλλιών στην ανθρώπινη υγεία μελετώνται. Η Εθνική Υπηρεσία Ωκεανών και Ατμόσφαιρας, NOAA, ανέφερε στον ιστότοπό της, «πολλά φάρμακα αναπτύσσονται από ζώα και φυτά κοραλλιογενών υφάλων ως πιθανές θεραπείες για τον καρκίνο, την αρθρίτιδα, τις ανθρώπινες βακτηριακές λοιμώξεις, τους ιούς και άλλες ασθένειες».

Δελφίνια: Τα δελφίνια χρησιμοποιούν κοραλλιογενή ύφαλο για τη θεραπεία δερματικών παθήσεων, σύμφωνα με μελέτη Μερικά δελφίνια αντιμετωπίζουν τις δερματικές παθήσεις τριβόμενα με κοράλλια, σύμφωνα με πρόσφατη έκθεση Δελφίνια που τρίβονται στα κοράλλια με υποψία ότι έχουν αντιβακτηριακές ιδιότητες. Μερικά δελφίνια αντιμετωπίζουν δερματικές παθήσεις τρίβοντας τον εαυτό τους με κοράλλια, σύμφωνα με μια πρόσφατη αναφορά στο περιοδικό iScience. Οι ερευνητές ανέφεραν στην έκθεση ότι τα κοράλλια έχουν φαρμακευτικές ιδιότητες και πρότειναν στα δελφίνια να χρησιμοποιούν τα θαλάσσια ασπόνδυλα για να θεραπεύσουν δερματικές παθήσεις.

Τα δελφίνια παρατηρήθηκαν να τρίβονται πάνω σε συγκεκριμένα κοράλλια.

Η συνεπικεφαλής συγγραφέας Angela Ziltener, η οποία είναι επίσης βιολόγος άγριας ζωής στο Πανεπιστήμιο της Ζυρίχης στην Ελβετία, είπε σε ένα δελτίο τύπου ότι παρατήρησε ότι τα δελφίνια στη Βόρεια Ερυθρά Θάλασσα στα ανοικτά των ακτών της Αιγύπτου ήταν επιλεκτικά ως προς το ποια κοράλλια τρίβονταν. «Δεν είχα δει αυτή τη συμπεριφορά τριβής των κοραλλιών που περιγράφηκε προηγουμένως και ήταν ξεκάθαρο ότι τα δελφίνια ήξεραν ακριβώς ποιο κοράλλι ήθελαν να χρησιμοποιήσουν», είπε ο Ziltener στην κυκλοφορία και πρόσθεσε: «Σκέφτηκα, «Πρέπει να υπάρχει λόγος». Αφού κέρδισαν την εμπιστοσύνη της ομάδας των δελφινιών, η Ziltener και η ομάδα της εντόπισαν και πήραν δείγματα από τα κοράλλια στα οποία τα δελφίνια επέλεξαν να τριφτούν.

Οι ερευνητές είπαν ότι όταν τα ρινοδέλφινα του Ινδο-Ειρηνικού τρίβονταν επανειλημμένα στο κοράλλι, οι μικροσκοπικοί πολύποδες που αποτελούν το κοράλλι απελευθέρωσαν βλέννα.

Η ομάδα συνέλεξε και ανέλυσε δείγματα της βλέννας.

Η επικεφαλής συγγραφέας Gertrud Morlock, η οποία είναι αναλυτικός χημικός και επιστήμονας τροφίμων στο Πανεπιστήμιο Justus Liebig Giessen στη Γερμανία, εξέτασε τα δείγματα του γοργονικού κοραλλιού Rumphella aggregata, του δερμάτινου κοραλλιού Sarcophyton sp. και του σπόγγου Ircinia sp.

Οι ερευνητές ανέφεραν στην ανακοίνωση ότι βρήκαν 17 ενεργούς μεταβολίτες με αντιβακτηριδιακές, αντιοξειδωτικές, ορμονικές και τοξικές δράσεις.

Οι συγγραφείς της μελέτης πρότειναν ότι η βλέννα έπαιζε ρόλο στη ρύθμιση του μικροβιώματος του δέρματος του δελφινιού και στη θεραπεία λοιμώξεων.

«Το επαναλαμβανόμενο τρίψιμο επιτρέπει στους ενεργούς μεταβολίτες να έρθουν σε επαφή με το δέρμα των δελφινιών», είπε ο Morlock στην ανακοίνωση.

«Αυτοί οι μεταβολίτες θα μπορούσαν να τα βοηθήσουν να επιτύχουν ομοιόσταση του δέρματος και να είναι χρήσιμοι για προφύλαξη ή βοηθητική θεραπεία έναντι μικροβιακών λοιμώξεων».

Νέα έρευνα λέει ότι τα δελφίνια «μιλούν» μεταξύ τους όπως οι άνθρωποι.

Ο Ziltener πρόσθεσε ότι οι ύφαλοι χρησίμευαν ως υπνοδωμάτια και παιδικές χαρές για τα δελφίνια και μετά από έναν υπνάκο, τα δελφίνια συνήθως έκαναν τη συμπεριφορά τριβής των κοραλλιών. «Είναι σχεδόν σαν να κάνουν ντους, να καθαρίζονται πριν κοιμηθούν ή ξυπνήσουν για την ημέρα», είπε ο Zieltener στην ανακοίνωση.

Τα οφέλη των κοραλλιών στην ανθρώπινη υγεία μελετώνται. Η Εθνική Υπηρεσία Ωκεανών και Ατμόσφαιρας, NOAA, ανέφερε στον ιστότοπό της, «πολλά φάρμακα αναπτύσσονται από ζώα και φυτά κοραλλιογενών υφάλων ως πιθανές θεραπείες για τον καρκίνο, την αρθρίτιδα, τις ανθρώπινες βακτηριακές λοιμώξεις, τους ιούς και άλλες ασθένειες».

Ενώ η ομάδα του Ziltener προτείνει ότι τα κοράλλια μπορεί να έχουν φαρμακευτική επίδραση στο δέρμα των δελφινιών, ορισμένες μελέτες περιέγραψαν μια δυσμενή κατάσταση που ονομάζεται δερματίτιδα των κοραλλιών που μπορεί να εμφανιστεί στους ανθρώπους όταν αγγίζουν τα κοράλλια.

Μια μελέτη είπε ότι τα κοράλλια «είναι γνωστό ότι παράγουν μια τοξική ουσία η οποία όταν έρχεται σε επαφή με το ανθρώπινο δέρμα μπορεί να προκαλέσει αντιδράσεις υπερευαισθησίας».

Ορισμένοι θαλάσσιοι βιολόγοι και ειδικοί σε ζώα είπαν στο FOX News ότι η μελέτη είναι ενδιαφέρουσα, ωστόσο, χρειάζεται περισσότερη έρευνα σε αυτόν τον τομέα. Σημείωσαν επίσης ότι ανησυχούν ότι μια μελέτη σαν αυτή θα προσέλκυε περισσότερους ανθρώπους στους κοραλλιογενείς υφάλους, θέτοντας σε κίνδυνο την ύπαρξη του υφάλου.

Οι επιστήμονες είπαν στη μελέτη ότι οι κοραλλιογενείς ύφαλοι απειλούνται σοβαρά από ζημιές που προκαλούνται από τουρίστες, ρύπανση των υδάτων, ασθένειες και καταστροφή οικοτόπων.

 

 

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Μ Σμυρνάκης: Το στοίχημα “γιατρός για όλους” και τα τρωτά του σημεία

Ο αναπληρωτής καθηγητής του ΑΠΘ εξηγεί τη διαφορά γιατρού Γενικής Ιατρικής και παθολόγου, χαρακτηρίζει “έκπτωση” την ένταξη ειδικοτήτων και διαφωνεί κάθετα με την σύμπραξη ιδιωτών με το δημόσιο σύστημα.

Η μεταρρύθμιση της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας στην Ελλάδα, που επιχειρείται μέσα από την εισαγωγή του θεσμού του προσωπικού γιατρού και άλλες προβλέψεις του νόμου “γιατρός για όλους“, είναι ένα φιλόδοξο “στοίχημα” με υψηλό βαθμό δυσκολίας. Προηγούμενες απόπειρες στην ίδια κατεύθυνση, όπως του οικογενειακού γιατρού το 2017, δεν πέτυχαν τον στόχο της δημιουργίας ενός σύγχρονου συστήματος πρωτοβάθμιας φροντίδας. Πού διαφοροποιείται το νέο εγχείρημα και ποιοι είναι οι καθοριστικοί παράγοντες που θα κρίνουν την επιτυχία του;

Ο αναπληρωτής καθηγητής Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας στο Τμήμα Ιατρικής του ΑΠΘ, Μανώλης Σμυρνάκης, μοιράζεται τις σκέψεις του, μιλώντας στο iatronet.gr. Δηλώνει συγκρατημένη αισιοδοξία για επιτυχία του εγχειρήματος, υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις, ενώ περιγράφει τα τρωτά σημεία του νόμου, με κυριότερο αυτό της σύμπραξης δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, εντός του δημόσιου συστήματος. Όπως λέει, αυτή κρύβει παγίδες που μπορούν να οδηγήσουν σε οπισθοδρόμηση.

Γενική Ιατρική, Παθολογία και άλλες ειδικότητες

Στη συνείδηση πολλών πολιτών, ιδιαίτερα των μεγαλύτερων, οι ειδικότητες της γενικής ιατρικής και της παθολογίας σχεδόν ταυτίζονται, ενώ η έννοια του οικογενειακού γιατρού έχει συνδεθεί περισσότερο με τον παθολόγο. Αυτό είναι λάθος, τονίζει ο κ. Σμυρνάκης, ξεκαθαρίζοντας πως πρόκειται για δύο εντελώς διαφορετικές ειδικότητες. Η άσκηση της πρωτοβάθμιας φροντίδας γίνεται από τους γιατρούς γενικής οικογενειακής ιατρικής, οι οποίοι έχουν εκπαιδευτεί για την ολιστική προσέγγιση του ασθενή.

“Η ταύτιση των δύο ειδικοτήτων στην ουσία υποβαθμίζει και τις δύο. Όταν ο παθολόγος κάνει γενική ιατρική υποβαθμίζεται, γιατί δεν κάνει σε βάθος αυτό που έχει μάθει να κάνει, δηλαδή να χρησιμοποιεί την υψηλή τεχνολογία για να φτάσει στην τελική διάγνωση σε ένα νοσοκομειακό περιβάλλον. Από την άλλη, όταν ένας γενικός γιατρός κάνει παθολογία, σημαίνει ότι δεν βλέπει το ολιστικό, δεν κάνει αυτά για τα οποία εκπαιδεύτηκε, που είναι όλα τα συστήματα, σωματικά, ψυχικά και κοινωνικά που ορίζουν την υγεία”, επισημαίνει.

Πρώτο ερώτημα που θέτει είναι κατά πόσο υπάρχει σήμερα στην Ελλάδα επαρκής αριθμός κατάλληλα εκπαιδευμένων γιατρών της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας, δηλαδή γιατρών της γενικής οικογενειακής ιατρικής, ώστε να αναλάβει το σύνολο του ελληνικού πληθυσμού. Η απάντηση είναι όχι, παρόλο που τα τελευταία χρόνια υπήρξε αύξηση των γιατρών της συγκεκριμένης ειδικότητας. Με αυτό το δεδομένο, σημειώνει, προστέθηκαν και οι παθολόγοι, ο οποίοι μαζί με τους γιατρούς γενικής ιατρικής θα ασκούν την πρωτοβάθμια, “επειδή από κάπου πρέπει να ξεκινήσουμε”.

Η ένταξη, όμως, γιατρών άλλων ειδικοτήτων, που προβλέπεται στο νόμο, είναι λάθος. “Ένας καρδιολόγος είναι εξαιρετικός στο αντικείμενό του, αλλά δεν μπορεί να μας απαντήσει ούτε για τον πόνο στη μέση ούτε για την ψυχική μας νόσο. Αυτή είναι μια έκπτωση η οποία μάλλον έγινε γιατί έπρεπε με κάποιον τρόπο να απαντήσουμε με ποιον τρόπο θα έχουμε γιατρό για όλους. Ελπίζω αυτό να μην εφαρμοστεί στην πραγματικότητα”, τονίζει.

Κίνητρα και χώροι

Δεύτερο κρίσιμο ερώτημα είναι αν οι γιατροί θα έχουν τα κίνητρα ώστε να ενταχθούν στο σύστημα. “Το λέω, γιατί σε ό,τι αφορά τα Κέντρα Υγείας και τις ΤΟΜΥ, ζούμε σε μια εποχή που πολλοί συνάδελφοι παραιτούνται από τον δημόσιο σύστημα, γιατί στην πραγματικότητα ένας δουλεύει για πέντε. Άρα, η ενίσχυση σημαίνει ότι θα δώσω κίνητρα για να μπουν περισσότεροι άνθρωποι”, λέει και προσθέτει: “αναφορικά με τους συμβεβλημένους ιδιώτες, πρέπει να μπορούν να καλύψουν τα έξοδα του χώρου που κρατούν και να έχουν μια αξιοπρεπή ζωή με τα χρήματα που θα τους δίνει το κράτος”.

Σύμφωνα με τον κ. Σμυρνάκη, σημείο αναφοράς για την άσκηση της πρωτοβάθμιας φροντίδας πρέπει να είναι τα Κέντρα Υγείας και οι Τοπικές Μονάδες και όχι ο ιδιώτης γιατρός. “Αν υποθέσουμε ότι έχουμε μια τετραμελή οικογένεια, μπορεί να γραφτούν τα τέσσερα άτομα σε τέσσερις διαφορετικούς γιατρούς. Άρα λοιπόν πού είναι η ολιστική προσέγγιση και πού είναι η οικογένεια;”, παρατηρεί και συμπληρώνει: “αν με ρωτούσε ένας πολίτης πού να γραφτώ θα του έλεγα να γραφτεί σε μια δομή πρωτοβάθμιας φροντίδας που υπάρχει και μια διεπιστημονική ομάδα από πίσω. Σε ένα Κέντρο Υγείας, ή μια ΤΟΜΥ. Η ομάδα έχει μια δυναμική και μπορεί να προσφέρει περισσότερα σε ό,τι αφορά την πρόληψη”.

Όχι στην κάλυψη κενών του ΕΣΥ από ιδιώτες

Ο αναπληρωτής καθηγητής διατυπώνει την πλήρη αντίθεσή του με τη σύμπραξη του δημόσιου με τον ιδιωτικό τομέα μέσα στο δημόσιο σύστημα, που προβλέπεται στο νόμο, θεωρώντας ότι αυτό θα διαταράξει τις σχέσεις των επαγγελματιών υγείας που λειτουργούν σε αυτό το πλαίσιο.

“Αν το κράτος θέλει να στηρίξει το δημόσιο σύστημα, πρέπει να το κάνει καθαρά και αν θέλει να στηρίξει τον ιδιωτικό τομέα να το κάνει επίσης καθαρά, στον χώρο του ιδιωτικού τομέα. Η κάλυψη των κενών του δημόσιου από ιδιώτες πολύ φοβάμαι ότι θα δημιουργήσει περισσότερα προβλήματα που θα τα δούμε στο επόμενο διάστημα μπροστά μας”, υπογραμμίζει και προσθέτει πως ο δημόσιος τομέας πρέπει να ενισχυθεί με προσωπικό που θα έχει καθαρή σχέση εργασίας.

“Όταν ένας άνθρωπος το πρωί δουλεύει στο δημόσιο και το απόγευμα στον ιδιωτικό τομέα, δεν είναι λογικό να σκέφτεται πώς θα ενισχύσει και το ιδιωτικό του ιατρείο όταν δουλεύει το δημόσιο;”, διερωτάται και προσθέτει πως χρειάζεται να υπάρχει ένα αυστηρότατο σύστημα παρακολούθησης. “Αν μπει ο κόσμος στην αντίληψη ‘θα πάω στο δημόσιο σύστημα να με δει κάποιος, αλλά μετά για να έχω καλή υγεία θα πρέπει να περάσω και από το ιδιωτικό ιατρείο το απόγευμα’, τότε απλά έχουμε πάει προς τα πίσω”.

Σε βάθος χρόνου

Συνοψίζοντας, ο κ. Σμυρνάκης εκφράζει συγκρατημένη αισιοδοξία για την επιτυχία του εγχειρήματος, υπό προϋποθέσεις. “Αυτή τη στιγμή, στη χώρα δεν έχουμε τον αριθμό των εκπαιδευμένων γενικών οικογενειακών γιατρών για αυτό το εγχείρημα. Θα έχουμε μια βάση να ξεκινήσουμε, σίγουρα οι συνάδελφοι παθολόγοι θα μπορέσουν να το στηρίξουν αυτό το εγχείρημα, σίγουρα όμως όχι οι γιατροί των ειδικοτήτων”, λέει και καταλήγει: “για να πετύχει αυτό χρειάζεται ένα πρόγραμμα και μια πολιτική η οποία θα κρατήσει χρόνια, δεν πρέπει να αλλάζει. Να δίνει ένα σταθερό μήνυμα ότι είμαστε εδώ, στηρίζουμε την πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας, μείνετε στη χώρα συνάδελφοι και επιλέξτε ειδικότητα Γενικής Οικογενειακής Ιατρικής”.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Παγκόσμια Ημέρα Θυροειδή: Θυμόμαστε να κάνουμε τις εξετάσεις μας και αν περάσαμε Covid -19 ξανακάνουμε

Η Παγκόσμια Ημέρα Θυρεοειδή στις 25 Μαΐου κάθε χρόνου είναι αφιερωμένη στην παγκόσμια κοινότητα των ασθενών, αλλά και των ιατρών και των ερευνητών οι οποίοι με το έργο τους αποσκοπούν στην καλύτερη φροντίδα των πασχόντων και στη θεραπεία των νοσημάτων του θυρεοειδή.

Σκοπός της Ημέρας είναι η ενημέρωση και η αύξηση της εγρήγορσης του κοινού για τις παθήσεις του θυρεοειδή και τη σημασία που έχει η φυσιολογική λειτουργία του αδένα για την υγεία και την ευεξία.

Οι παθήσεις του θυρεοειδή αυξάνονται συνεχώς σε όλο τον κόσμο. Η αυτοάνοση θυρεοειδίτιδα Hashimoto (η πιο συχνή ενδοκρινική πάθηση) παρουσιάζει ιδιαίτερη αύξηση, ως επακόλουθο της συνεχούς επιρροής διαφόρων περιβαλλοντικών παραγόντων στη γενετική προδιάθεση των ασθενών.

Τα αυτοάνοσα νοσήματα του θυρεοειδή αυξάνονται και στη διάρκεια της εγκυμοσύνης όπου, μαζί με την ιωδιοπενία, αποτελούν τη δεύτερη συχνότερη διαταραχή της κύησης. Ολοένα περισσότεροι άνθρωποι, εξάλλου, εκδηλώνουν καρκίνο του θυρεοειδούς, που θεωρείται ο τέταρτος ταχύτερα αυξανόμενος καρκίνος παγκοσμίως.

Η Ελληνική Ενδοκρινολογική Εταιρεία εορτάζει εδώ και χρόνια την ημέρα αυτή με διάφορες εκδηλώσεις. Εφέτος, εν μέσω του πολέμου στην Ανατολική Ευρώπη που σκιάζεται από πολλές αβεβαιότητες, συμπεριλαμβανομένης της πυρηνικής απειλής, η Ευρωπαϊκή Εταιρεία Θυρεοειδή (European Thyroid Association – ΕΤΑ) συνεργάζεται με τις αντίστοιχες εταιρείες στις ΗΠΑ, την Ασία, την Ωκεανία και την Λατινική Αμερική και στηρίζει μία παγκόσμια διαδικτυακή εκδήλωση για τις επιδράσεις του ραδιενεργού ιωδίου και την προφύλαξη με ιωδιούχο κάλιο.

Εκτός της πυρηνικής απειλής που επικρέμαται πάνω από την Ευρώπη, μία άλλη, πολύ πιο απτή απειλή συνεχίζεται. Η πανδημία που έχει προκαλέσει ο κορονοϊός ναι μεν έχει μπει σε τροχιά ύφεσης, λόγω της ανοσοποίησης και της βελτίωσης των καιρικών συνθηκών, αλλά συνεχίζεται, προσβάλλοντας καθημερινά χιλιάδες ανθρώπους.

Πολλοί πάσχοντες από σοβαρή COVID-19 εκδηλώνουν δυσλειτουργία του θυρεοειδούς 1-4 εβδομάδες μετά τη λοίμωξη, η οποία είναι συνήθως ήπια και αντιμετωπίσιμη. Με την ευκαιρία της Παγκόσμιας Ημέρας του Θυρεοειδή προτείνεται ο έλεγχος της λειτουργίας του σε όλους τους ασθενείς με σοβαρή λοίμωξη COVID-19. Συνιστάται επίσης έλεγχος στους ασθενείς με ιστορικό θυρεοειδοπαθειών οι οποίοι νόσησαν με COVID-19, για τυχόν έγκαιρη αναπροσαρμογή της θεραπείας τους.

 

 

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Επικαιροποίηση μέτρων για την CoViD σε ψυχιατρικές δομές και τμήματα [εγκύκλιος]

Επικαιροποιημένες οδηγίες προστασίας από τον κορωνοϊό σε ψυχιατρικές δομές, παρέχουν οι αρμόδιες υπηρεσίες του υπουργείου Υγείας.

Σε σχετική εγκύκλιο, την οποία υπογράφει η υφυπουργός Ζωή Ράπτη και παρατίθεται πιο κάτω, αναφέρεται πως τα μέτρα που ισχύουν είναι – ανά τύπο μονάδας – τα εξής:

Στεγαστικές μονάδες:

Στους ενοίκους των Μονάδων Ψυχοκοινωνικής Αποκατάστασης, ισχύουν τα περιοριστικά μέτρα που ισχύουν και για τον γενικό πληθυσμό.

Για τους νοσηλευόμενους σε ενδονοσοκομειακές μονάδες μακράς νοσηλείας των Ψυχιατρικών Νοσοκομείων, ο διευθυντής της κλινικής ή ο επιστημονικά υπεύθυνος αυτής αποφασίζουν για κάθε ασθενή λαμβάνοντας υπόψη τις ευαλωτότητες και σεβόμενοι τις ανάγκες εκάστου ασθενούς.

Οι επιστημονικά υπεύθυνοι των ανωτέρω Μονάδων και η πολυκλαδική θεραπευτική ομάδα μεριμνούν για την εφαρμογή των μέτρων ατομικής προστασίας από τους ενοίκους και το προσωπικό.

Κέντρα Ψυχικής Υγείας, Εξωτερικά Ιατρεία Ψυχιατρικών Τμημάτων, Κέντρα Ημέρας και Κινητές Μονάδες:

‘Ολες οι ομαδικές και ατομικές συναντήσεις θα γίνονται δια ζώσης με τήρηση των μέτρων ατομικής προστασίας εκτός αν συντρέχουν ειδικοί λόγοι για την εξ΄ αποστάσεως διενέργειά τους (ασθένεια, χιλιομετρική απόσταση μεταξύ των συμμετεχόντων).

 

Επιπλέον Πληροφορίες

 

 

Πηγή: https://www.iatronet.gr/

Καρκίνος του μαστού: Διαψεύδονται οι ελπίδες για τη μετφορμίνη

Το ευρέως χρησιμοποιούμενο και φθηνό φάρμακο μετφορμίνη κατά του διαβήτη τύπου 2, για το οποίο είχαν δημιουργηθεί τεράστιες προσδοκίες ότι μπορεί να θεραπεύσει επίσης τον καρκίνο του μαστού σε αρχικό στάδιο, τελικά δεν μπορεί να αποτρέψει ή να σταματήσει την εξάπλωση των όγκων. Αυτό είναι το απογοητευτικό αποτέλεσμα διεθνούς κλινικής δοκιμής, της μεγαλύτερης του είδους της μέχρι σήμερα, που έρχεται να διαψεύσει τις ελπίδες.

Οι ερευνητές από τον Καναδά, τις ΗΠΑ, τη Βρετανία και την Ελβετία, με επικεφαλής την ογκολόγο δρα Πάμελα Γκούτντγουιν του Ινστιτούτου Ερευνών Lunenfeld-Tanenbaum του Τορόντο, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο αμερικανικό ιατρικό περιοδικό JAMA (Journal of American Medical Association), παρακολούθησαν περισσότερες από 3.600 ασθενείς με καρκίνο του μαστού.

Η τυχαιοποιημένη, διπλά τυφλή και ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο (πλασίμπο) κλινική μελέτη χώρισε τις ασθενείς σε δύο ομάδες: Οι μεν έπαιρναν δύο χάπια μετφορμίνης την ημέρα (πέρα από τη συνήθη αντικαρκινική θεραπεία) οι δε πλασίμπο. Διαπιστώθηκε ότι η προσθήκη της μετφορμίνης στην πρώτη ομάδα δεν βελτίωσε την έκβαση της κατάστασης των ασθενών σε καμία από τις δύο βασικές μορφές του καρκίνου του μαστού (με θετικούς ή αρνητικούς ορμονικούς υποδοχείς, δηλαδή ορμονοευαίσθητους ή όχι).

«Τα αποτελέσματα μας λένε ότι η μετφορμίνη δεν είναι αποτελεσματική κατά των πιο συχνών τύπων καρκίνου του μαστού και οποιαδήποτε χρήση αυτού του φαρμάκου για τη θεραπεία αυτών των κοινών καρκίνων πρέπει να σταματήσει», δήλωσε η Γκούντγουιν.

Από την άλλη πλευρά, η μελέτη βρήκε ένα δυνητικά σημαντικό αποτέλεσμα για τις ασθενείς με έναν λιγότερο συχνό αλλά επιθετικό τύπο της νόσου, τον HER-2 θετικό καρκίνο του μαστού. Σε αυτήν την περίπτωση, οι ερευνητές βρήκαν ενδείξεις ότι η χρήση μεταφορμίνης επί μία πενταετία μπορεί να οδηγήσει σε μείωση των θανάτων. Οι εν λόγω HER-2 θετικοί καρκίνοι αποτελούν περίπου το 20% όλων των καρκίνων του μαστού.

«Η μετφορμίνη δεν έχει οφέλη στους πιο συχνούς καρκίνους του μαστού, αλλά στις περιπτώσεις των HER-2 θετικών καρκίνων τα ευρήματα μας δείχνουν ότι μπορεί να υπάρχει όφελος. Αυτά τα αποτελέσματα πρέπει να επιβεβαιωθούν από μελλοντικές έρευνες, προτού η μετφορμίνη χρησιμοποιηθεί ως θεραπεία του καρκίνου του μαστού, αν και διαφαίνεται πως θα μπορούσε να αποτελέσει μία επιπρόσθετη θεραπευτική επιλογή στον HER-2 θετικό καρκίνο του μαστού», πρόσθεσε η ερευνήτρια.

Η μετφορμίνη έχει αποδεδειγμένες ικανότητες για θεραπεία του υψηλού σακχάρου στο αίμα που προκαλεί διαβήτη. Με το σκεπτικό ότι μπορεί να βελτιώσει τον μεταβολισμό των ασθενών, ιδίως των επιπέδων της ινσουλίνης, είχε προταθεί ως μία λύση για την επιβράδυνση του πολλαπλασιασμού των καρκινικών κυττάρων στον καρκίνο του μαστού ή και την πρόληψη της νόσου.

Μετά τα εν γένει απογοητευτικά αποτελέσματα για την πλειονότητα των καρκίνων του μαστού, τώρα η προσοχή στρέφεται ειδικά στους HER-2 θετικούς καρκίνους. Το επόμενο βήμα θα είναι μία τυχαιοποιημένη και ελεγχόμενη με πλασίμπο κλινική δοκιμή της μετφορμίνης ακριβώς σε αυτήν την ομάδα ασθενών.

 

Πηγη: https://www.dikaiologitika.gr/

Ορατός ο κίνδυνος έλλειψης ηπαρίνης: Έντονη ανησυχία για τις πιθανές επιπτώσεις στην υγεία χιλιάδων ασθενών

Πως μια επιδημία πανώλης σε χοίρους στην Κίνα που ξεκίνησε τετραετίας και μια νομοθετική ρύθμιση που έχει μπει στον πάγο κινδυνεύουν να οδηγήσουν σε πιθανή έλλειψη ενός, βασικού για την επιβίωση πολλών ασθενών, αντιπηκτικού φαρμάκου, στη χώρα μας. Που φαίνεται να έχει κολλήσει το θέμα.

Ένας «αγώνας δρόμου», τρόπων τινά, διεξάγεται τα τελευταία 4 χρόνια μεταξύ κρατών και συστημάτων υγείας, προκειμένου να διασφαλίσουν επαρκείς ποσότητες ηπαρινών, των κρίσιμων αυτών αντιπηκτικών παραγόντων.

Νεφροπαθείς, καρδιοπαθείς αλλά και έγκυες

H ηπαρίνη χρησιμοποιείται ως αντιπηκτικό στην πρόληψη και τη θεραπεία θρόμβωσης και εμβολής.

Είναι ένας σημαντικός παράγοντας στη θεραπεία των οξέων στεφανιαίων συνδρόμων, όπως ασταθής στηθάγχη ή οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου. Αλλά δεν είναι η μόνη κρίσιμη χρήση τους. Είναι βασικό συστατικό στη διαδικασία αιμοκάθαρσης των νεφροπαθών. Συνήθως χρειάζονται τουλάχιστον δύο ηπαρίνες ανά αιμοκάθαρση, μας εξηγεί ο Πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Νεφροπαθών, Γρηγόρης Λεοντόπουλος.

Παράλληλα, επειδή τα σκευάσματα ηπαρίνης είναι αρκετά ευμεγέθη για να διασχίσουν τον πλακουντικό φραγμό, είναι τα προτιμώμενα αντιπηκτικά σε έγκυες γυναίκες. Επιπλέον, χρησιμοποιείται και στη διαχείριση ογκολογικών ασθενών.

Ηπαρίνες λαμβάνονται τόσο στα νοσοκομεία, όσο και εκτός αυτών μέσω του ΕΟΠΥΥ.

Το «κοκτέιλ» που «πυροδότησε» το πρόβλημα

Η ηπαρίνη είναι βιολογικό προϊόν που παράγεται από χοίρους. Τον Αύγουστο του 2018 η Κίνα, η οποία κάλυπτε το 80% της πρώτης ύλη, πλήττεται από αφρική πανώλη των χοίρων. Θανατώνονται εκατομμύρια χοίροι. Αποτέλεσμα ήταν η δραματική συρρίκνωση της αγοράς της πρώτης ύλης και η εκτίναξη του κόστους παραγωγής, δημιουργώντας εμπόδια διεθνώς, τόσο στην πρόσβαση σε επαρκείς ποσότητες όσο και σε επίπεδο κόστους.

Η έλλειψη ηπαρινών σήμαινε και αυξημένη ζήτηση διεθνώς και άρα αυξημένη πίεση για κάθε χώρα να διασφαλίσει τις ποσότητες που έχει ανάγκη.

Η Ελλάδα είχε μόλις αρχίσει να βλέπει φως στο τούνελ της οικονομικής κρίσης, αλλά συνέχιζε να ζορίζεται με το ζήτημα των υπέρογκων υπερβάσεων στη φαρμακευτική δαπάνη και το clawback, το ποσό της υπέρβασης το οποίο επιβαρύνονται οι εταιρείες, βάραινε όλο και περισσότερο την αγορά.

Πρακτικά, η αγορά δυσκολευόταν να απορροφήσει το αυξανόμενο κόστος, σε συνδυασμό με clawback και rebates (υποχρεωτικές εκπτώσεις) και η ανησυχία πως η χώρα μας θα αντιμετωπίσει πρόβλημα διασφάλισης επαρκών ποσοτήτων ηπαρινών εντάθηκε.

Έτσι ξεκίνησαν οι συζητήσεις με τα αρμόδια Υπουργεία Υγείας και Οικονομικών για τη θέσπιση μιας ειδικής νομοθετικής ρύθμισης, που θα επέτρεπε στην αγορά των ηπαρινών να είναι έστω και οριακά βιώσιμη. Τελικώς, το 2021 η ομάδα των ηπαρινών εξαιρέθηκε από το clawback, δημιουργώντας «χώρο» στη δαπάνη ύψους περίπου 45-50 εκατ. ευρώ.

Αντίστοιχη νομοθετική ρύθμιση αναμενόταν και για το 2022. Μετά από μήνες διαβεβαιώσεων η τροπολογία συντάχθηκε και αναμενόταν να κατατεθεί μαζί με τις υπόλοιπες αλλαγές στη φαρμακευτική πολιτική με το σχέδιο νόμου της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας. Η διάταξη, όμως, για την εξαίρεση των ηπαρινών από την καταβολή του clawback για το 2022 δεν κατατέθηκε, καθώς σύμφωνα με πληροφορίες, «κόπηκε» από το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους.

Αξίζει να προσθέσουμε πως στην αρχική ρύθμιση για το 2021 παραλείφθηκε να συμπεριληφθεί η αγορά των νοσοκομείων, που αντιστοιχεί σε μια δαπάνη περίπου 15 εκατ. ευρώ, με αποτέλεσμα να επιβαρύνονται οι εταιρείες και με το clawback των νοσοκομειακών ηπαρινών. Υπήρξε διαβεβαίωση ότι η παράλειψη θα αποκατασταθεί, με τη διάταξη για την επέκταση της απαλλαγής το 2022, οπότε και αυτό το ζήτημα έχει μείνει ανοικτό.

Εξέλιξη στο θέμα ίσως υπάρχει βέβαια πριν το τέλος της εβδομάδας, καθώς σύμφωνα με πληροφορίες προγραμματίζεται συνάντηση στο Υπουργείο Υγείας με τις εταιρείες που εισάγουν ηπαρίνες.

Ανησυχία στους ασθενείς

Η επάρκεια πρώτων υλών για την παρασκευή των ηπαρινών δεν έχει αποκατασταθεί, και άρα ο «αγώνας» στον οποίο επιδίδονται οι χώρες για να διασφαλίσουν επαρκείς ποσότητες ηπαρίνης συνεχίζεται.

Με την αγορά στην Ελλάδα να κινδυνεύει να καταστεί απαγορευτική για την εισαγωγή του αντιπηκτικού φαρμάκου, ορατή είναι η απειλή να μειωθούν δραστικά οι ποσότητες που φθάνουν στους Έλληνες ασθενείς, καθώς ποσότητες θα κατευθύνονται σε πιο βιώσιμες αγορές.

Προς το παρόν η Ελλάδα δεν αντιμετωπίζει ζήτημα έλλειψης ηπαρινών. Η αβεβαιότητα για το μέλλον και το πιθανό αδιέξοδο εντείνει την ανησυχία ασθενών, ειδικώς χρονίως πασχόντων όπως οι νεφροπαθείς. «Χωρίς ηπαρίνη δεν μπορεί να γίνει αιμοκάθαρση», ξεκαθαρίζει ο κ. Λεοντόπουλος.

Για τον κ. Λεοντόπουλο αλλά και κάθε ασθενή και άνθρωπο του περιβάλλοντος του αυτό που έχει σημασία είναι να έχουν το φάρμακο τους. Είναι, σε πολλές περιπτώσεις, ζήτημα ζωής ή θανάτου. Ευθύνη της πολιτείας είναι λοιπόν να τους το διασφαλίζει.

Ο κ. Λεοντόπουλος φέρνει και το παράδειγμα της γ-σφαιρίνης, που παρουσιάζει σημαντική έλλειψη εδώ και καιρό , σημειώνοντας πως είναι αποτέλεσμα καθυστερήσεων στις διαπραγματεύσεις. Οι ελλείψεις θέτουν ζωές σε κίνδυνο, μας αναφέρει, τονίζοντας πως όταν υπάρχει τρόπος να επιλυθεί ένα πρόβλημα που αφορά την επιβίωση τόσων ατόμων δεν θα πρέπει να υπάρχουν αναβολές.

 

 

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Ορισμένοι ασθενείς με καρκίνο, ιδίως του αίματος, συνεχίζουν να έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο Covid-19 παρά τον εμβολιασμό τους

Ο εμβολιασμός κατά του κορονοϊού είναι αποτελεσματικός στην πλειονότητα των ανθρώπων με καρκίνο, παρ’ όλο που πολλοί έχουν εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα λόγω της νόσου και των θεραπειών τους. Όμως, σε σύγκριση με τον γενικό πληθυσμό, οι ασθενείς με καρκίνο εμφανίζουν ταχύτερη μείωση της ανοσιακής προστασίας σε χρονικό διάστημα τριών έως έξι μηνών από τον εμβολιασμό τους, σύμφωνα με τη μεγαλύτερη έως τώρα στον κόσμο επιστημονική μελέτη για τις επιπτώσεις των εμβολίων Covid-19 στα άτομα με καρκίνο.

Η βρετανική έρευνα επισημαίνει ότι η αποτελεσματικότητα των εμβολίων είναι πολύ χαμηλότερη ιδίως στους ασθενείς με καρκίνους του αίματος, όπως η λευχαιμία και το λέμφωμα, σε εκείνους που διαγνώστηκαν με καρκίνο πρόσφατα, καθώς και σε όσους έχουν κάνει αντικαρκινική θεραπεία (χημειοθεραπεία ή ακτινοθεραπεία) κατά το τελευταίο έτος πριν τον εμβολιασμό τους κατά του κορονοϊού.

Οι ερευνητές των πανεπιστημίων της Οξφόρδης, του Μπέρμιγχαμ και του Σαουθάμπτον, καθώς επίσης της Υπηρεσίας Ασφάλειας Υγείας του Ηνωμένου Βασιλείου (UKHSA), με επικεφαλής τον δρα Λέναρντ Λι του Τμήματος Ογκολογίας της Οξφόρδης, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο ογκολογικό ιατρικό περιοδικό «The Lancet Oncology», ανέλυσαν στοιχεία για 377.194 ανθρώπους με ενεργό ή πρόσφατο καρκίνο που είχαν κάνει τουλάχιστον δύο δόσεις εμβολίου Covid-19.

«Γνωρίζουμε ότι οι άνθρωποι με καρκίνο έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο σοβαρής Covid-19 και ότι η ανοσιακή απόκρισή τους μετά τον εμβολιασμό τους είναι χαμηλότερη. Η μελέτη μας είναι η πρώτη και μεγαλύτερη παγκοσμίως που εξέτασε την αποτελεσματικότητα των εμβολίων και τη σταδιακή εξασθένησή τους στους ασθενείς με καρκίνο σε επίπεδο πληθυσμού», δήλωσε ο Λι.

Διαπιστώθηκε ότι η αποτελεσματικότητα των δύο δόσεων έναντι του κινδύνου λοίμωξης με κορονοϊό ήταν 65,5% στους καρκινοπαθείς έναντι σχεδόν 70% στον γενικό πληθυσμό, πράγμα που σημαίνει ότι τα εμβόλια είναι αποτελεσματικά στους περισσότερους ανθρώπους με καρκίνο. Από την άλλη πλευρά, όμως, τρεις έως έξι μήνες μετά τη δεύτερη δόση, η αποτελεσματικότητά τους είχε μειωθεί στο 47% στα άτομα με καρκίνο έναντι 61,4% στον γενικό πληθυσμό.

Ενώ τα εμβόλια προσφέρουν στους καρκινοπαθείς υψηλότερη προστασία κατά του κινδύνου νοσηλείας (83,3%) και θανάτου (93,4%) από Covid-19, από ό,τι έναντι της πιθανότητας λοίμωξης μετά από εμβολιασμό, και αυτή η προστασία έναντι της πιο βαριάς Covid-19 εξασθενεί ταχύτερα μετά από τρεις έως έξι μήνες, σε σύγκριση με τον γενικό πληθυσμό. Η μείωση της αποτελεσματικότητας των εμβολίων είναι μεγαλύτερη και πιο γρήγορη στις περιπτώσεις του λεμφώματος και της λευχαιμίας.

Ο καθηγητής Ιατρικής Ογκολογίας Πίτερ Τζόνσον του Πανεπιστημίου του Σαουθάμπτον τόνισε ότι η νέα μελέτη «αναδεικνύει τη σημασία των ενισχυτικών δόσεων εμβολιασμού στους ανθρώπους με καρκίνο», ιδίως για όσους έχουν καρκίνους του αίματος.

 

 

Πηγη: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Αρνητές εμβολίων: Εξηγώντας την περίπλοκη σχέση της ανθρωπότητας με την επιστήμη

Πώς εξηγείται η αντιφατική και περίπλοκη σχέση της ανθρωπότητας με την επιστήμη που διαμορφώθηκε μέσα στην πανδημία; Τι αποκαλύπτει για την ανθρώπινη φύση, για τη ροπή προς τη συνωμοσιολογία και την εμπιστοσύνη στον ορθό λόγο;

Τέσσερις ειδικοί φωτίζουν τις πτυχές αυτής της σχέσης και προσπαθούν να εξηγήσουν γιατί δημιουργήθηκαν οι δύο ακραίοι πόλοι: στον έναν οι υποστηρικτές της επιστήμης και στον αντίθετο οι αρνητές της.

Για το θέμα μιλούν:

Γκίκας Μαγιορκίνης, επίκουρος καθηγητής Επιδημιολογίας της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών

Βασίλειος Μποζίκας, καθηγητής Ψυχιατρικής της Ιατρικής Σχολής του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης

Νικόλαος Τζανάκης, καθηγητής Πνευμονολογίας της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Κρήτης

Ευαγγελία Τσαπατσάρη, Κοινωνιολόγος, Σύμβουλος Ψυχικής υγείας, Ψυχοθεραπεύτρια, Πρόεδρος Συλλόγου Ελλήνων Κοινωνιολόγων

 

Τα τελευταία δύο χρόνια, εκτός από τον κορωνοϊό, εμφανίστηκαν στην καθημερινότητά μας οι αρνητές της επιστήμης και στον αντίθετο πόλο, οι υπερασπιστές της. Οι ακραίες φωνές, από τη μία πλευρά, και οι ψύχραιμες, από την άλλη. Τα δίπολα συνεχίζονται με τις ανορθολογικές και ορθολογικές ερμηνείες, την παραπληροφόρηση και τα επιστημονικά επιχειρήματα, τις θεωρίες συνωμοσίας και τις σαφείς εξηγήσεις. Ολα βιώθηκαν με τον πιο έντονο τρόπο. Καθώς η πανδημία γινόταν κομμάτι της ζωής μας, κάποιοι αρνούνταν τη νέα πραγματικότητα. Οσο οι υγειονομικοί φορείς προσπαθούσαν να ανακόψουν την επέλαση του κορωνοϊού, πολίτες αμφισβητούσαν -και αμφισβητούν- τις αποφάσεις τους. Ενώ οι επιστημονική κοινότητα ανέπτυσσε ταχέως τα εμβόλια, οι αρνητές τους δυνάμωναν τη φωνή τους κατά του εμβολιασμού.

Το ygeiamou αναζήτησε την εξήγηση του φαινομένου συνομιλώντας με τέσσερις ειδικούς. Ενας επιδημιολόγος, ένας ψυχίατρος, ένας πνευμονολόγος και μία κοινωνιολόγος δίνουν τη δική τους απάντηση στο ερώτημα που εύλογα τίθεται: Πώς εξηγείται η αντιφατική και περίπλοκη σχέση των ανθρώπων με την επιστήμη που διαμορφώθηκε μέσα στην πανδημία;

Τρεις λόγοι που πυροδοτούν τον στείρο αρνητισμό

Ο καθηγητής Επιδημιολογίας της Ιατρικής Σχολής Αθηνών και μέλος της Επιτροπής Εμπειρογνωμόνων Γκίκας Μαγιορκίνης βρίσκεται από την πρώτη στιγμή μέσα στον «πόλεμο» κατά του κορωνοϊού και χαίρεται για τη «νίκη» που επιτεύχθηκε με τα εμβόλια. Παρά τον θετικό απολογισμό της τελευταίας αυτής διετίας, παραδέχεται ότι είναι αρνητικό όσο και δύσκολο να κατανοηθεί γιατί κάποιοι άνθρωποι δεν δέχονται τον ορθό επιστημονικό λόγο.

«Είδαμε στείρο αρνητισμό σε ό,τι αφορά την ύπαρξη του ιού, τη θεραπεία και την πρόληψη, τις προτάσεις, τα μέτρα και τις παρεμβάσεις που προτείνονταν σε κάθε φάση αντιμετώπισης της πανδημίας. Αλλά είδαμε και το αντίθετο: αρνητισμό στην επιστροφή στην κανονικότητα», λέει ο κ. Μαγιορκίνης. Κατά τον έγκριτο επιδημιολόγο, τρεις «δυνάμεις» κατευθύνουν αυτόν τον αρνητισμό.

Η πρώτη μεγάλη «δύναμη» είναι η αδράνεια, λέει και εξηγεί: «Μεγάλο μερίδιο του κόσμου δυσκολεύεται να δεχτεί τις αλλαγές στην καθημερινότητά του και επιλέγει την αδράνεια. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ότι όση δυσκολία και κριτική αντιμετωπίσαμε για να δεχθεί ο κόσμος τα self test και τις μάσκες στα παιδιά, παρόμοια δυσκολία θα υπάρξει στην απόσυρση της υποχρεωτικότητάς τους».

Ο «εθισμός» σε περιθωριακές θεωρίες κινεί επίσης τον αρνητισμό:«Κάποιοι βρίσκουν μέχρι και νόημα ύπαρξης στο να αναπτύσσουν θεωρίες που βρίσκονται μακριά από τη mainstream πραγματικότητα. Κάποιοι το κάνουν από ανάγκη αναγνώρισης, καθότι στην κυρίαρχη πραγματικότητα δεν αισθάνονται ότι θα μπορούσαν να ξεχωρίσουν και άλλοι το κάνουν για οικονομική εκμετάλλευση».

Η τρίτη μεγάλη «δύναμη» που εντοπίζει ο κύριος Μαγιορκίνης είναι η ημιμάθεια. «Αυτή την είδαμε από απλούς ανθρώπους χωρίς κάποια θέση ευθύνης μέχρι και στην πιο επικίνδυνη έκφανσή της, σε επιστήμονες άλλων ειδικοτήτων που ξαφνικά βρήκαν την ευκαιρία να μιλήσουν επί παντός επιστητού. Χαρακτηριστικό παράδειγμα θεωρώ την αντίδραση για “εμπόριο ελπίδας” σε δημοσιευμένη “άποψη” επιστημονικής στήλης όταν ανακοίνωσα τις εκτιμήσεις ότι το εμβόλιο της Pfizer θα ήταν διαθέσιμο πριν από το τέλος του 2020. Το οποίο συνέβη. Και το εμβόλιο ήταν και παραμένει αποτελεσματικό και ασφαλές», καταλήγει ο ειδικός.

 

Ο ανομολόγητος φόβος της νόσησης υποβόσκει ασυνείδητα στους αρνητές του κορωνοϊού.

 

Η γοητεία των θεωριών συνωμοσίας

Tο κύμα αμφισβήτησης της επιστήμης που σηκώθηκε μέσα στην πανδημία ευτυχώς δεν δυνάμωσε σύμφωνα με τον καθηγητή Ψυχιατρικής της Ιατρικής Σχολής του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και μέλος της Επιτροπής Εμπειρογνωμόνων Βασίλειο Μποζίκα: «Περίπου το 15% των Ελλήνων δεν αποδέχθηκε την πανδημία, ούτε τα μέτρα και τα εμβόλια. Ωστόσο, η πλειονότητα συμμορρφώθηκε, ενώ και η κυβέρνηση όπως και οι άλλες ευρωπαϊκές κυβερρνήσεις έλαβαν μέτρα για να τους προστατεύσουν. Αυτό σημαίνει Δυτικός πολιτισμός και ορθολογισμός».

Ποια είναι η εκτίμηση του ψυχιάτρου γι’ αυτή τη μερίδα πολιτών; Εχει ψυχιατρική βάση η άρνηση; «Εχει ψυχολογική βάση. Γιατί όλοι γοητευόμαστε από θεωρίες συνωμοσίας, μας αρέσει η φαντασία και το ανεξήγητο. Πριν από χρόνια π.χ. είχαν γνωρίσει άνθηση οι θεωρίες περί ψεκασμού. Ηταν όμως θεωρίες συνωμοσίας που δεν μπορούσαν να αφήσουν αποτύπωμα στη ζωή μας, όπως συνέβη με τον κορωνοϊό που είναι μείζον θέμα δημόσιας υγείας. Η βάση και στις δύο περιπτώσεις είναι κοινή. Είναι η ανάγκη των ανθρώπων να καταφύγουν σε μια ανορθολογική ερμηνεία για να εξηγήσουν ό,τι συμβαίνει. Με τον κορωνοϊό τι άλλαξε; Οτι η φωνή αυτών των λίγων ανθρώπων -σε σχέση με τους πολλούς που εμπιστεύτηκαν τους επιστήμονες- ακούστηκε αίφνης πολύ δυνατά, πολλαπλασιάστηκε η δύναμή της μέσα από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και δεν μπορούσε να αγνοηθεί γιατί οι ίδιοι αυτοί άνθρωποι αποτελούσαν κρίκους στην αλυσίδα μετάδοσης της λοίμωξης CΟVID. Οι ίδιες φωνές για τους ψεκασμούς δεν εγκυμονούσαν κίνδυνο», εξηγεί ο κ. Μποζίκας.

Ασυνείδητα στους αρνητές του κορωνοϊού κυριαρχεί επίσης ο φόβος. «Είναι τόσο έντονο αυτό το συναίσθημα που μπορεί να οδηγήσει τους ανθρώπους στις ακριβώς αντίθετες αντιδράσεις. Συμπεριφέρονται σαν να μη φοβούνται. Επιχειρούν έτσι να αποτάξουν το κακό, την ασθένεια δηλαδή στην προκειμένη περίπτωση», εξηγεί ο ψυχίατρος.

Ωστόσο, εκτός από την ψυχολογική ερμηνεία, ο καθηγητής Ψυχιατρικής επισημαίνει άλλους δύο παράγοντες που ηταν καταλυτικοί στο να παραμείνει έστω και χαμηλό το κύμα αμφισβήτησης της επιστήμης. Ο πρώτος είναι η έλλειψη εκπαίδευσης και κουλτούρας των Ελλήνων σε θέματα δημόσιας υγείας – αρκεί να θυμηθούμε πόσο αντισταθήκαμε στην απαγόρευση του καπνίσματος σε κλειστούς χώρους και πόσο χαμηλές επιδόσεις έχουμε σε θέματα σωστής διατροφής και άσκησης. Ο δεύτερος σχετίζεται και πάλι με τα μειωμένα αντανακλαστικά μας σε θέματα κοινωνικής ευθύνης και αλληλεγγύης.

Ελλειψη εμπιστοσύνης στο κράτος και αστοχίες των επιστημόνων

Ενα πολυπαραγοντικό φαινόμενο βρίσκεται σε εξέλιξη, σύμφωνα με τον καθηγητή Πνευμονολογίας της Ιατρικής Σχολής Κρήτης Νικόλαο Τζανάκη. Οι αρνητές εντοπίζονται και σε άλλες χώρες, ωστόσο στην Ελλάδα, συμφωνα με τον ειδικό, το ποσοστό τους είναι μεγαλύτερο, με τη δυσπιστία και την καχυποψία απέναντι στο κράτος και τις υπηρεσίες του αλλά και την τυφλή πίστη στην Εκκλησία να επιδρούν καταλυτικά.

«Καταρχάς είναι δεδομένο και φυσιολογικό όσο ο άνθρωπος απομακρύνεται από το οικείο και κατακτά τεχνολογική και επιστημονική υπερ-ανάπτυξη, να αρχίζει να αποκτά ανασφάλεια και φοβία κατά πόσο όλα αυτά είναι για το καλό του. Η ανάπτυξη του εμβολίου για τον κορωνοϊό, για παράδειγμα, έλαβε κυρίως οικονομικές προεκτάσεις για το κέρδος των εταιρειών ή ακόμη και για τον έλεγχο του πληθυσμού», λέει ο καθηγητής.

Σε ό,τι αφορά τη χώρα μας, προσθέτει, οι αρνητές της επιστήμης βρήκαν πρόσφορο έδαφος, «καθώς η μεγάλη ελλειψη εμπιστοσύνης των πολιτών στο κράτος, στις υπηρεσίες του και τις παροχές έθρεψαν και το κίνημα των αρνητών. Οι αστοχίες κυβερνητικών παραγόντων σε συνδυασμό με εκείνες των εκπροσώπων της επιστήμης ήρθαν να ενισχύσουν αυτό το φαινόμενο και τους εκφραστές του. Δεν μπορεί να αγνοηθεί ότι ακούστηκαν φωνές επιστημόνων που βοήθησαν τις φωνές των αρνητών να δυναμώσουν με τη σύγχυση που δημιουργούσαν και τον μη επιστημονικό λόγο που διατύπωναν».

Ο ρόλος του Διαδικτύου και των μέσων κοινωνικής δικτύωσης βοήθησε σημαντικά τη μετάδοση των θέσεων των αρνητών. Ενώ, όπως επισημαίνει ο καθηγητής Πνευμονολογίας, «επιβαρυντικός ήταν ο ρόλος φανατικών στην πολιτική και στην Εκκλησία που παρότι λαϊκίζουν συχνά, στην προκειμένη περίπτωση ήταν επικίνδυνοι γιατί απέτρεψαν ανθρώπους να εμβολιαστούν, να προστατευτούν. Η συντριπτική πλειονότητα της Εκκλησίας έχει ταχθεί αναφανδόν υπέρ του εμβολιασμού. Ωστόσο, αρκούσε το μικρό ποσοστό των πνευματικών και των μικρομεσαίων ιερέων για να δημιουργήσει πρόβλημα σε κάποιες περιοχές», λέει χαρακτηριστικά.

Με βάση την εμπειρία του στην Πνευμονολογική Κλινική του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Ηρακλείου, ο κ. Τζανάκης σημειώνει ότι «οι περισσότεροι από τους φερόμενους ως αρνητές στη συνάντησή τους με τον κορωνοϊό άλλαξαν. Δεν αλλάζουν όσοι κινούνται από αμιγώς ιδιοτελή πολιτικά ή θρησκευτικά κίνητρα και όσοι έχουν κάποιο υπόβαθρο ψυχικής νόσου».

 

Ο φόβος για το άγνωστο, η αίσθηση ότι βαδίζουμε στο κενό συχνά εξηγεί και τη στάση πολλών αρνητών των εμβολίων και της πανδημίας.

 

Αντίσταση στους θεσμούς, στους κανόνες και το άγνωστο

«Κάθε περίοδος κρίσης εξ ορισμού συνοδεύεται από παραπλανητικές θεωρίες, οι οποίες εξαπλώνονται με ευκολία εξαιτίας της εγγενούς ροπής του ανθρώπου προς τη συνωμοσιολογία και της ανθρώπινης ανάγκης για εξήγηση του τυχαίου», επισημαίνει η κοινωνιολόγος, σύμβουλος Ψυχικής υγείας, ψυχοθεραπεύτρια και πρόεδρος του Συλλόγου Ελλήνων Κοινωνιολόγων Ευαγγελία Τσαπατσάρη.

«Ωστόσο, η αντίσταση στον εμβολιασμό κατά του κορωνοϊού έφερε στην επιφάνεια τη γενικότερη στάση του ατόμου απέναντι στις πιθανές επεμβάσεις της Ιατρικής στην προσωπική του υγεία. Διαπιστώσαμε ότι ο βαθμός της αποδοχής ή απόρριψης αυτών των επεμβάσεων ποικίλλει έντονα από άτομο σε άτομο και σε κάθε κοινωνία», διαπιστώνει.

Το φαινόμενο θέτει έντονους προβληματισμούς σε πολλαπλά επίπεδα. «Είναι ο αντι-εμβολιασμός μία μόνο όψη ενός γενικότερου συνδρόμου με τα χαρακτηριστικά της αμφισβήτησης της επιστήμης, της αντίστασης στους θεσμούς, της απόρριψης του κανόνα και της πρόσληψης της προόδου ως εισβολής στον ψυχο-πνευματικό κόσμο του ατόμου; Αυτό είναι το ερώτημα που προκύπτει», κατά την κοινωνιολόγο.

Ο φόβος για το άγνωστο εξηγεί και τη στάση των αρνητών της πανδημίας: «Οταν το μυαλό μάς δίνει εντολές να προχωρήσουμε σε κάτι, θέλουμε αυτομάτως να γνωρίζουμε “τι μας περιμένει εκεί”. Με αυτόν τον τρόπο ασυναίσθητα νιώθουμε μια σιγουριά, ότι “το ελέγχουμε”. Οταν όμως μπροστά μας βρίσκεται το άγνωστο, νιώθουμε μετέωροι και φοβισμένοι, σαν να πατάμε στο κενό, σαν να βαδίζουμε σε ένα δρόμο χωρίς να βλέπουμε πού συνεχίζει και πού τελειώνει».

«Oι άνθρωποι που ανήκουν στο αντι-εμβολιαστικό κίνημα είναι περισσότερο διατεθειμένοι να πιστεύουν σε συνωμοσίες, να αισθάνονται επαναστατικοί ή διαφορετικοί. Τείνουν να είναι καχύποπτοι προς τις φαρμακευτικές παρεμβάσεις και απολαμβάνουν επίσης διαφορετική αίσθηση επειδή έχουν μειοψηφική άποψη. Η πίστη σε θεωρίες συνωμοσίας είναι απόρροια της βαθύτερης ανάγκης κάποιων να νιώθουν ξεχωριστοί», περιγράφει τα βαθύτερα χαρακτηριστικά όσων αμφισβήτησαν και αμφισβητούν την πανδημία η πρόεδρος του Συλλόγου Ελλήνων Κοινωνιολόγων.

 

 

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr/

Ευλογιά των πιθήκων: Σε ετοιμότητα το Ελληνικό Ινστιτούτο Παστέρ

Το Ινστιτούτο δίνει πληροφορίες για τον τρόπο μετάδοσης, τα συμπτώματα, τη διάγνωση και την προστασία – Έμφαση στη σημασία της υγιεινής των χεριών με σαπούνι και νερό ή απολυμαντικό με βάση το οινόπνευμα

Σε ετοιμότητα για τη διάγνωση εξανθηματικών νόσων όπως η ευλογιά των πιθήκων βρίσκεται το Διαγνωστικό Τμήμα και το Εθνικό Εργαστήριο Αναφοράς Ιλαράς και Ερυθράς, ανακοίνωσε το Ελληνικό Ινστιτούτο Παστέρ (ΕΙΠ).

Ο Δρ. Μανόλης Αγγελάκης, ιατρός βιοπαθολόγος, κλινικός μικροβιολόγος, διευθυντής του Διαγνωστικού Τμήματος και των Εθνικών Εργαστηρίων Αναφοράς Δημόσιας Υγείας του ΕΙΠ συνέταξε αναλυτική ενημέρωση για την ευλογιά των πιθήκων. Στην ενημέρωσή του δίνει πληροφορίες για τον τρόπο μετάδοσης, τα συμπτώματα, τη διάγνωση και την προστασία από τη νόσο.

Μετάδοση

Ηευλογιά των πιθήκων είναι μια ζωονόσος με τυχαίες ανθρώπινες λοιμώξεις που εμφανίζονται συνήθως σε δασικές περιοχές της Κεντρικής και Δυτικής Αφρικής. Προκαλείται από τον ιό της ευλογιάς των πιθήκων που ανήκει στην οικογένεια των ορθοποξικών ιών (Orthopoxvirus). Τα βασικά υπόδοχα (reservoirs) παραμένουν άγνωστα, αν και είναι πιθανό να βρίσκoνται στα τρωκτικά.

Η επαφή με ζωντανά και νεκρά ζώα μέσω του κυνηγιού και της κατανάλωσης κρέατος άγριων θηραμάτων είναι γνωστοί παράγοντες κινδύνου. Η μετάδοση από ζώο σε άνθρωπο (ζωονοσογόνος) μπορεί να συμβεί από την άμεση επαφή με το αίμα, τα σωματικά υγρά, τις δερματικές πληγές ή τους βλεννογόνους μολυσμένων ζώων. Η δευτερογενής -ή από άνθρωπο σε άνθρωπο- μετάδοση είναι σχετικά περιορισμένη. Η μόλυνση μπορεί να προκύψει από στενή επαφή με αναπνευστικές εκκρίσεις, δερματικές βλάβες ενός μολυσμένου ατόμου ή από πρόσφατα μολυσμένα αντικείμενα. Η μετάδοση μέσω σταγονιδίων και αναπνευστικών σωματιδίων συνήθως απαιτεί παρατεταμένη πρόσωπο με πρόσωπο επαφή, η οποία θέτει σε μεγαλύτερο κίνδυνο τους εργαζόμενους στον τομέα της υγείας και τα μέλη των νοικοκυριών των ενεργών περιπτώσεων λοίμωξης.

Η μεγαλύτερη τεκμηριωμένη αλυσίδα μετάδοσης σε μια κοινότητα ήταν έξι διαδοχικές λοιμώξεις από άτομο σε άτομο. Η κάθετη -από τη μητέρα στο έμβρυο- μετάδοση μπορεί επίσης να συμβεί μέσω του πλακούντα (συγγενής ευλογιά των πιθήκων).

Συμπτώματα

Η περίοδος επώασης -διάστημα από τη μόλυνση έως την έναρξη των συμπτωμάτων- της ευλογιάς των πιθήκων είναι συνήθως από 6 έως 13 ημέρες αλλά, μπορεί να κυμαίνεται και από 5 έως 21 ημέρες. Η μόλυνση μπορεί να χωριστεί σε δύο στάδια:

* Το πρώτο στάδιο (διαρκεί 0-5 ημέρες) χαρακτηρίζεται από πυρετό, έντονο πονοκέφαλο, λεμφαδενοπάθεια (πρήξιμο των λεμφαδένων), πόνο στην πλάτη, μυαλγία (μυϊκοί πόνοι) και έντονη εξάντληση (έλλειψη ενέργειας). Η λεμφαδενοπάθεια είναι ένα χαρακτηριστικό γνώρισμα της ευλογιάς των πιθήκων σε σύγκριση με άλλες ασθένειες που μπορεί αρχικά να εμφανίζονται με παρόμοια συμπτώματα (ανεμοβλογιά, ιλαρά, ευλογιά).

* Στο δεύτερο στάδιο, το εξάνθημα του δέρματος συνήθως εμφανίζεται μέσα σε 1-3 ημέρες από την εμφάνιση πυρετού. Το εξάνθημα τείνει να συγκεντρώνεται περισσότερο στο πρόσωπο και τα άκρα. Προσβάλλει δε, το πρόσωπο (στο 95% των περιπτώσεων) και τις παλάμες των χεριών και τα πέλματα των ποδιών (στο 75% των περιπτώσεων). Επίσης, επηρεάζονται οι στοματικοί βλεννογόνοι (στο 70% των περιπτώσεων), τα γεννητικά όργανα (30%), οι επιπεφυκότες (20%), καθώς και ο κερατοειδής. Το εξάνθημα εξελίσσεται διαδοχικά από κηλίδες (βλάβες με επίπεδη βάση) σε βλατίδες (ελαφρώς ανυψωμένες σταθερές βλάβες), κυστίδια (βλάβες γεμάτες με διαυγές υγρό), φλύκταινες (βλάβες γεμάτες με κιτρινωπό υγρό) και κρούστες που στεγνώνουν και πέφτουν. Το πλήθος των βλαβών κυμαίνεται από μερικές έως αρκετές χιλιάδες. Σε σοβαρές περιπτώσεις, οι βλάβες μπορεί να συνενωθούν μέχρι να απομακρυνθούν μεγάλα τμήματα του δέρματος.

Η ευλογιά των πιθήκων είναι -συνήθως- μια αυτοϊούμενη ασθένεια με τα συμπτώματα να διαρκούν από 2 έως 4 εβδομάδες. Τα σοβαρά περιστατικά εμφανίζονται συχνότερα μεταξύ των παιδιών και σχετίζονται με την έκταση της έκθεσης στον ιό, την κατάσταση της υγείας του ασθενούς και τη φύση των επιπλοκών. Οι επιπλοκές της ευλογιάς των πιθήκων μπορεί να περιλαμβάνουν δευτερογενείς λοιμώξεις, βρογχοπνευμονία, σήψη, εγκεφαλίτιδα και μόλυνση του κερατοειδούς με επακόλουθη απώλεια όρασης. Το ποσοστό θνησιμότητας της ευλογιάς των πιθήκων έχει κυμανθεί μεταξύ 0 και 11% στο γενικό πληθυσμό και ήταν υψηλότερο μεταξύ των παιδιών μικρότερης ηλικίας.

Διάγνωση

Η κλινική διαφορική διάγνωση, η οποία πρέπει να ληφθεί υπόψη, αφορά σε άλλες εξανθηματικές νόσους όπως ανεμοβλογιά, ιλαρά, βακτηριακές λοιμώξεις του δέρματος, ψώρα, σύφιλη και αλλεργίες σε φάρμακα. Τα καλύτερα κλινικά δείγματα για τη διάγνωση της ευλογιάς των πιθήκων είναι από τις δερματικές βλάβες. Τα δείγματα πρέπει να φυλάσσονται σε στεγνό, αποστειρωμένο σωληνάριο (χωρίς μέσα μεταφοράς ιού) και να διατηρούνται σε χαμηλή θερμοκρασία. Η αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης (PCR) είναι η προτιμώμενη εργαστηριακή εξέταση για τη διάγνωση δεδομένης της ακρίβειας και της ευαισθησίας της. Η μοριακή εξέταση σε δείγματα αίματος δεν συνίσταται λόγω της μικρής διάρκειας της ιαιμίας.

Συμβουλές Διαγνωστικού Τμήματος EΙΠ

Εκτός από τη συνεχή ανίχνευση επαφών και τον εντοπισμό πηγών, η αναζήτηση περιστατικών και η τοπική επιτήρηση θα πρέπει να ενισχυθούν στην ευρύτερη κοινότητα, καθώς και σε χώρους πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας φροντίδας υγείας. Κάθε ασθενής ύποπτος για την ευλογιά των πιθήκων θα πρέπει να διερευνάται και να απομονώνεται με υποστηρικτική φροντίδα κατά τη διάρκεια της λοιμώδους περιόδου -στάδια επώασης και μόλυνσης- αντίστοιχα. Η έγκαιρη ανίχνευση των επαφών, τα μέτρα επιτήρησης και η ευαισθητοποίηση των παρόχων υγειονομικής περίθαλψης είναι απαραίτητα για την πρόληψη περαιτέρω δευτερογενών κρουσμάτων και την αποτελεσματική διαχείριση της τρέχουσας έξαρσης κρουσμάτων. Επιπλέον, μπορεί να εξεταστεί και η ανάπτυξη φαρμακευτικών εναλλακτικών στο πλαίσιο ερευνητικών πρωτοκόλλων.

Οι εργαζόμενοι στον τομέα της υγείας και οι φροντιστές ασθενών με ύποπτη ή επιβεβαιωμένη ευλογιά πιθήκου θα πρέπει να εφαρμόζουν τυπικές προφυλάξεις ελέγχου της μόλυνσης από επαφή και σταγονίδια. Η διαχείριση των δειγμάτων που λαμβάνονται από άτομα με υποψία λοίμωξης ή από ζώα με υποψία μόλυνσης με τον ιό της ευλογιάς των πιθήκων, θα πρέπει να γίνεται κάτω από συνθήκες ασφάλειας από εκπαιδευμένο προσωπικό και σε κατάλληλα εξοπλισμένα εργαστήρια βιοασφάλειας επιπέδου τρία.

Πρέπει να τονιστεί η σημασία της υγιεινής των χεριών με τη χρήση σαπουνιού και νερού ή απολυμαντικού με βάση το οινόπνευμα.

 

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr/

Συγγενείς καρδιακές ανωμαλίες: Μελέτη εξετάζει την κληρονομικότητα σε άνδρες & γυναίκες

Οι συγγενείς καρδιακές ανωμαλίες είναι πολύ πιο κοινές μεταξύ των παιδιών γυναικών που έχουν καρδιακά προβλήματα παρά των ανδρών, σύμφωνα με νέα έρευνα.

Συγκεκριμένα, οι ερευνητές εξέτασαν τα δημόσια αρχεία περισσότερων από 2 εκατομμυρίων παιδιών που γεννήθηκαν στη Δανία από το 1977-2011 και συνέκριναν τον κίνδυνο συγγενών καρδιακών ανωμαλιών σε παιδιά με και χωρίς γονέα με καρδιακή ανωμαλία. Η μελέτη, που δημοσιεύθηκε την Τρίτη (24/5) στο περιοδικό Circulation: Genomic and Precision Medicine της American Heart Association, διαπίστωσε ότι ο κίνδυνος συγγενών καρδιακών ανωμαλιών ήταν σχεδόν διπλάσιος στους απογόνους των γυναικών με καρδιακά προβλήματα σε σύγκριση με τα παιδιά των ανδρών, που είχαν επίσης καρδιακές ανωμαλίες.

Επιπλέον, σε σύγκριση με τα παιδιά των γυναικών χωρίς συγγενείς καρδιακές ανωμαλίες, τα παιδιά των γυναικών που είχαν καρδιακά προβλήματα είχαν περισσότερο από πενταπλάσιο κίνδυνο να παρουσιάσουν καρδιακή ανωμαλία. Για τα παιδιά ανδρών με συγγενείς καρδιακές ανωμαλίες, ο κίνδυνος ήταν τριπλάσιος.

Η Δρ Nina Øyen, επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης, είπε ότι τα ευρήματα ήταν κάπως αναμενόμενα επειδή παρόμοια αποτελέσματα βρέθηκαν σε μικρότερες μελέτες στις ΗΠΑ και στο Ηνωμένο Βασίλειο. Όμως εξεπλάγη που οι γυναίκες είχαν περισσότερες πιθανότητες να γεννήσουν παιδιά με τον ίδιο τύπο καρδιακής ανωμαλίας. Τα ευρήματα «είναι σημαντικά για τη γενετική συμβουλευτική και την προγεννητική έρευνα, ειδικά τώρα που ένας αυξανόμενος αριθμός ατόμων με συγγενείς καρδιακές ανωμαλίες επιβιώνουν μέχρι την ενηλικίωση και είναι αρκετά υγιείς για να κάνουν παιδιά», δήλωσε η Øyen, καθηγήτρια επιδημιολογίας στο τμήμα παγκόσμιας δημόσιας υγείας και πρωτοβάθμιας περίθαλψης στο Πανεπιστήμιο του Μπέργκεν στη Νορβηγία.

Η ίδια σημείωσε ότι τα ευρήματα θα μπορούσαν να βοηθήσουν τους γιατρούς να συμβουλεύσουν τους υποψήφιους γονείς με συγγενείς καρδιακές ανωμαλίες. Η μελέτη “μπορεί επίσης να παρέχει ενδείξεις για να βελτιώσουμε την κατανόησή μας για τη γενετική αρχιτεκτονική των καρδιακών δυσπλασιών”, δήλωσε η Øyen,που είναι επίσης ανώτερη σύμβουλος ιατρικής γενετικής στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Haukeland στη Νορβηγία.

Πάντως, η Øyen εξήγησε ότι δεν είναι ακόμη σαφές, γιατί οι γυναίκες είχαν περισσότερες πιθανότητες να κάνουν παιδιά με τον ίδιο τύπο καρδιακής ανωμαλίας, ιδιαίτερα ανωμαλίες που διαταράσσουν την οδό για την έξοδο του αίματος από την καρδιά.

 

 

 

Πηγη: https://www.healthweb.gr/