Το ξεχωριστό μήνυμα της Παγκόσμιας Ημέρας Οικογενειακού Ιατρού 2022

H Παγκόσμια Ημέρα Οικογενειακού Ιατρού (World Family Doctor Day) εορτάζεται κάθε χρόνο στις 19 Μαΐου και αποτελεί μοναδική ευκαιρία για να αναδειχτεί ο κεντρικός ρόλος των Οικογενειακών Ιατρών στην παροχή προσωπικής, ολοκληρωμένης και συνεχούς φροντίδας υγείας για όλους, καθώς και η συμβολή των Ομάδων Πρωτοβάθμιας Φροντίδας στα συστήματα υγείας σε όλο τον κόσμο

Είναι επίσης μια ευκαιρία να εορταστεί η πρόοδος που σημειώνεται στην Οικογενειακή Ιατρική και στην Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας παγκοσμίως. Με ιδιαίτερη χαρά ανακοινώνουμε το θέμα για τον φετινό εορτασμό «Οικογενειακοί Γιατροί, πάντα εκεί να σε φροντίζουν»

Οι 3 Πυλώνες της Παγκόσμιας Ημέρας Οικογενειακού Ιατρού για το 2022

ΠΑΝΤΑ

Οι Οικογενειακοί Γιατροί είναι παρόντες ανά πάσα στιγμή και η συνέχεια είναι θεμελιώδες χαρακτηριστικό του έργου τους. Παρέχουν συνεχώς φροντίδα σε όλα τα στάδια της ζωής των ασθενών και σε όλες τις μεγάλες και μικρές στιγμές. Η συνέχεια είναι επίσης παρούσα στη φροντίδα μέσω της συνεχιζόμενης παρακολούθησης των ασθενών, όπου η συνεργασία με άλλα επίπεδα φροντίδας και επαγγελματίες υγείας είναι κρίσιμη.

Τέλος, η συνέχεια αντιπροσωπεύει τη συνεχή προετοιμασία και ανάπτυξη δεξιοτήτων, την αδιάλειπτη έρευνα και την ικανότητα προσαρμογής και οικοδόμησης ανθεκτικότητας στις αλλαγές, στις τεχνολογίες, στις μεθοδολογίες και στις εκπαιδευτικές στρατηγικές.

ΕΚΕΙ

Οι Οικογενειακοί Γιατροί και οι επαγγελματίες Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας είναι εκεί, όπου και όποτε χρειαστεί. Πάντα στην πρώτη γραμμή – σε πόλεμο, κρίσεις υγείας και καιρό ειρήνης. Αποτελούν μέρος των κοινοτήτων με τις οποίες συνεργάζονται, προσεγγίζουν ενεργητικά και συνδέονται με τα μέλη της κοινότητας, μοιράζονται με αυτά τις βασικές τους αξίες και δημιουργούν μοναδικές σχέσεις με τους ασθενείς τους χτίζοντας δεσμούς εμπιστοσύνης.

ΦΡΟΝΤΙΔΑ

Η παροχή προσβάσιμης, ισότιμης, βιώσιμης, υψηλής ποιότητας φροντίδας είναι ο λόγος ύπαρξης των Οικογενειακών Γιατρών. Το να είσαι Οικογενειακός Γιατρός είναι ταυτόχρονα προνόμιο και ευθύνη, φροντίζοντας πάντα τους ανθρώπους και παρέχοντας ό,τι είναι απαραίτητο για την ευημερία και την προστασία τους, προσδιορίζοντας τις ανάγκες των ασθενών για την εξασφάλιση του θεμελιώδους δικαιώματος στην υγεία.

 

 

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Μικροβιακή αντοχή: Λιγότερα ανθεκτικά βακτήρια με αυτά τα αντιβιοτικά

Μία απλή αλλαγή στη χορήγηση φαρμάκων όσων πάσχουν από λοιμώξεις του αναπνευστικού μπορεί να αλλάξει τα δεδομένα σε ό,τι αφορά στην ανθεκτικότητα των μικροβίων, αποκαλύπτει νέα έρευνα

Η λήψη εισπνεόμενων αντιβιοτικών για τη θεραπεία λοιμώξεων του κατώτερου αναπνευστικού μπορεί να μειώσει σημαντικά το ζήτημα της μικροβιακής αντοχής διαπίστωσε μία ερευνητική ομάδα από τα Πανεπιστήμια του Μπρίστολ και του Μπαθ.

Συγκεκριμένα, οι μελετητές ισχυρίστηκαν ότι η χρήση αυτών των αντιβιοτικώνμπορεί να συμβάλλει σημαντικά στη μείωση των ανθεκτικών μικροβίων. Τα νέα ευρήματα είναι σημαντικά, καθώς οι οξείες λοιμώξεις του κατώτερου αναπνευστικού συστήματος είναι η πιο κοινή πάθηση που αντιμετωπίζεται στην πρωτοβάθμια περίθαλψη παγκοσμίως, ενώ τα ανθεκτικά στα αντιβιοτικά στελέχη είναι η κύρια αιτία θανάτων από αντιμικροβιακά φάρμακα.

Σημαντικό είναι, επίσης, να αναφερθεί ότι, στο 50% των περιπτώσεων λοίμωξης, η χορήγηση των διά του στόματος αντιβιοτικών κρίνεται ακατάλληλη, με αποτέλεσμα η πρακτική αυτή να συμβάλλει τόσο στη σπατάλη φαρμάκων, όσο και στην ανάπτυξη της μικροβιακής αντοχής.

Στο σχετικό άρθρο, που δημοσιεύτηκε στο The Lancet Respiratory Medicine, οι ερευνητές εισηγήθηκαν τη χρήση των εισπνεόμενων αντιβιοτικών ως μία αποτελεσματική μέθοδο θεραπείας στους ασθενείς πρωτοβάθμιας περίθαλψης, ιδιαίτερα εκείνων που πάσχουν από μακροχρόνιες πνευμονικές παθήσεις, όπως το άσθμα και η ΧΑΠ (χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια).

Επισημαίνεται ότι οι ασθενείς αυτοί είναι ήδη εξοικειωμένοι με τη χρήση συσκευών εισπνοής, επομένως τα εισπνεόμενα αντιβιοτικά θα μπορούσαν να προσφέρουν υψηλότερες συγκεντρώσεις σε μικρότερες δόσεις από ό,τι όταν λαμβάνονται από το στόμα, και, κατ’ επέκταση, να προκαλέσουν μικρότερη βλάβη.

Ο επικεφαλής της μελέτης και καθηγητής στο Κέντρο Ακαδημαϊκής Πρωτοβάθμιας Φροντίδας του Πανεπιστημίου του Μπρίστολ, Alastair Hay, δήλωσε: «Η επιστημονική βάση για τη χρήση εισπνεόμενων αντιβιοτικών είναι ακόμη ελλιπής, ωστόσο τα διαθέσιμα στοιχεία υποδηλώνουν ότι θα μπορούσαν να αποτελέσουν καθοριστικό παράγοντα στις περιπτώσεις θεραπείας οξέων λοιμώξεων του κατώτερου αναπνευστικού συστήματος. Είναι ζωτικής σημασίας να εξετάσουμε όλες τις πιθανές οδούς για τη μείωση της μικροβιακής αντοχής, η οποία παραμένει μια σημαντική απειλή για τη δημόσια υγεία παγκοσμίως».

Ο ίδιος τόνισε: «Μπορεί να προκληθεί μεγάλη ζημιά μέσω της ακατάλληλης χρήσης αντιβιοτικών διά του στόματος, συμπεριλαμβανομένων παρενεργειών όπως διάρροια, έμετος, δερματικά εξανθήματα και βλάβη σε υγιή βακτήρια του εντέρου που καταστρέφονται αδιακρίτως, επιτρέποντας την ανάπτυξη ανθεκτικών βακτηρίων. Τα εισπνεόμενα αντιβιοτικά θα μπορούσαν να μειώσουν τις παρενέργειες καθώς και το μέγεθος της αντιμικροβιακής αντοχής, διασφαλίζοντας ότι αντιμετωπίζεται μόνο το προσβεβλημένο μέρος του σώματος».

«Καλούμε τις κυβερνήσεις σε όλο τον κόσμο να διαθέσουν κεφάλαια σε εταιρείες, για να αναπτύξουν νέα συστήματα χορήγησης φαρμάκων, ώστε οι ασθενείς να μπορούν να μειώσουν τη λήψη αντιβιοτικών από το στόμα και έτσι να μειώσουν τους κινδύνους εμφάνισης παρενεργειών και απόκτησης ανθεκτικών στα αντιβιοτικά βακτηρίων», κατέληξε ο καθηγητής.

 

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr/

Λιπώδες ήπαρ σε άτομα χωρίς πρόβλημα βάρους – Έρευνα αποκαλύπτει πόσο επικίνδυνο είναι

Σε μια πρωτοφανή διαπίστωση κατέληξε νέα επιστημονική μελέτη, η οποία επισημαίνει ότι ακόμα και οι ασθενείς με μη αλκοολική λιπώδη νόσο του ήπατος που έχουν φυσιολογικό βάρος θα πρέπει να εξετάζουν και την κατάσταση της καρδιάς

Τα άτομα με φυσιολογικό βάρος που πάσχουν όμως από μη αλκοολική λιπώδη νόσο του ήπατος έχουν περισσότερες πιθανότητες να εμφανίσουν κάποια καρδιαγγειακή νόσο, σε σύγκριση με όσους είναι υπέρβαροι ή παχύσαρκοι, σύμφωνα με νεότερα ερευνητικά δεδομένα. Η συγκεκριμένη μελέτη θα παρουσιαστεί στην Εβδομάδα Πεπτικών Παθήσεων (DDW) και προσθέτει ακόμα μια παράμετρο στο ενδεχόμενο των παθήσεων της καρδιάς.

«Η ομάδα μας θεωρούσε ότι τα άτομα με φυσιολογικό ΔΜΣ θα είχαν χαμηλότερο επιπολασμό οποιωνδήποτε μεταβολικών ή καρδιαγγειακών παθήσεων, επομένως με έκπληξη διαπιστώσαμε αυτή τη σύνδεση με τις καρδιαγγειακές νόσους», δήλωσε ο Karn Wijarnpreecha, επικεφαλής ερευνητής της μελέτης και επιστημονικός συνεργάτης μεταμόσχευσης του ήπατος στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν. «Πολύ συχνά, παραβλέπουμε ασθενείς με μη αλκοολική λιπώδη νόσο του ήπατος με φυσιολογικό βάρος, επειδή υποθέτουμε ότι ο κίνδυνος για πιο σοβαρές παθήσεις είναι χαμηλότερος από εκείνους που είναι υπέρβαροι ή παχύσαρκοι. Όμως, αυτός ο τρόπος σκέψης μπορεί να θέσει αυτούς τους ασθενείς σε κίνδυνο» επισημαίνει.

Αν και η μη αλκοολική λιπώδης νόσος του ήπατος, δηλαδή η συσσώρευση ποσότητας λίπους στο ήπαρ, εμφανίζεται συχνότερα σε υπέρβαρα ή παχύσαρκα άτομα, δεν αποτελούν εξαίρεση και τα άτομα με φυσιολογικό βάρος. Ωστόσο, υπάρχει ελάχιστο ερευνητικό υλικό που να αφορά αυτή τη μονάδα πληθυσμού με τη συγκεκριμένη πάθηση.

Γι’ αυτό το λόγο, οι ερευνητές διεξήγαγαν μια αναδρομική μελέτη που αφορούσε σε 10.000 ενήλικες που είχαν διαγνωστεί με μη αλκοολική λιπώδη νόσο του ήπατος (NAFLD) και είχαν νοσηλευτεί στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο του Μίσιγκαν από το 2012 έως το 2021, έτσι ώστε να συγκρίνουν τον επιπολασμό της κίρρωσης του ήπατος, των καρδιαγγειακών παθήσεων, των μεταβολικών παθήσεων και της χρόνιας νεφρικής νόσου ανάλογα με το δείκτη μάζας σώματος των ασθενών ως εξής:

  • αδύνατοι (ΔΜΣ= 18,5 έως 24,9)
  • υπέρβαροι (ΔΜΣ=25-29,9),
  • παχύσαρκοι κατηγορίας 1 (ΔΜΣ=30-34,9)
  • παχύσαρκοι κατηγορίας 2-3 (ΔΜΣ=35-<40).

Διαπιστώθηκε ότι οι αδύνατοι ασθενείς, αν και είχαν χαμηλότερο επιπολασμό της κίρρωσης του ήπατος, σακχαρώδους διαβήτη, υπέρτασης και δυσλιπιδαιμίας. παρουσίασαν υψηλότερο επιπολασμό της περιφερικής αγγειακής νόσου, της εγκεφαλοαγγειακής νόσου και οποιασδήποτε καρδιαγγειακής νόσου. Μάλιστα, την εμφάνισή τους σε αυτούς τους ασθενείς δεν επηρέαζε η ηλικία, το φύλο, η εθνικότητα, το κάπνισμα, ο σακχαρώδης διαβήτης, η υπέρταση και η δυσλιπιδαιμία, σύμφωνα με περαιτέρω ανάλυση των στοιχείων.

Μετά από αυτά τα ανατρεπτικά αποτελέσματα, οι ερευνητές σκοπεύουν να συνεχίσουν τις έρευνες που θα εστιάσουν μακροπρόθεσμα σε αδύνατους ασθενείς, για να διαπιστωθεί εάν διατρέχουν υψηλότερο κίνδυνο καρδιαγγειακών παθήσεων, ως αποτέλεσμα της μη αλκοολικής λιπώδους νόσου του ήπατος.

Τέλος, οι ερευνητές ενθαρρύνουν τους θεράποντες ιατρούς να μην παραβλέπουν τους αδύνατους ασθενείς με μη αλκοολική λιπώδη νόσο του ήπατος και τις συνέπειες που θα μπορούσε να επιφέρει στην υγεία τους, πάρομοιες με εκείνες των υπέρβαρων και παχύσαρκων.

 

 

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr/

Μυστηριώδες ξέσπασμα παιδικής ηπατίτιδας: Μελέτη στο Η.Β. μπορεί να εντοπίσει έναν κύριο ύποπτο

“Είναι ενδιαφέρον ότι ο πυρετός δεν περιγράφηκε ως κοινό σύμπτωμα σε αυτές τις περιπτώσεις. Επιπλέον, όλα τα παιδιά ήταν προηγουμένως υγιή”, είπε ο Rodriguez-Baez. «Είναι σημαντικό οι γονείς να γνωρίζουν ότι η πιθανότητα το παιδί τους να αναπτύξει ηπατίτιδα είναι εξαιρετικά χαμηλή.

Μυστηριώδες ξέσπασμα παιδικής ηπατίτιδας: Η ηπατίτιδα, αλλιώς γνωστή ως φλεγμονή του ήπατος, προκαλείται συνήθως από ιούς, φάρμακα ή έκθεση σε ορισμένες χημικές ουσίες Τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (CDC) επικαιροποίησαν πρόσφατα την αρχική τους Συμβουλή Υγείας στις 11 Μαΐου σχετικά με την έρευνά τους για τη μυστηριώδη παγκόσμια επιδημία ηπατίτιδας στα παιδιά. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) είπε ότι μια μελέτη ελέγχου κρουσμάτων που θα ολοκληρωθεί αυτή την εβδομάδα θα πρέπει να παρέχει περισσότερη σαφήνεια εάν ο αδενοϊός ή η COVID-19 συνδέονται αιτιολογικά με τη μυστηριώδη κατάσταση, σύμφωνα με πολλές αναφορές.

«Από τις 5 Μαΐου 2022, το CDC και οι κρατικοί εταίροι ερευνούν 109 παιδιά με ηπατίτιδα άγνωστης προέλευσης σε 25 πολιτείες και περιοχές, περισσότερα από τα μισά από τα οποία έχουν βρεθεί θετικά στον αδενοϊό με περισσότερο από το 90% να νοσηλεύεται, το 14% με μεταμοσχεύσεις ήπατος και πέντε θάνατοι υπό έρευνα», ανέφερε το CDC.

Περίπου το 18% των περιπτώσεων παγκοσμίως βρέθηκαν επίσης θετικά στην COVID-19, σύμφωνα με έκθεση της Medical Xpress.

«Η μεγάλη εστίαση την επόμενη εβδομάδα είναι να εξεταστούν οι ορολογικές δοκιμές για προηγούμενη έκθεση και λοιμώξεις με COVID», είπε η Philippa Easterbrook, από το παγκόσμιο πρόγραμμα ηπατίτιδας του ΠΟΥ, σε συνέντευξη Τύπου.

Η Easterbrook είπε ότι εντός της εβδομάδας το Ηνωμένο Βασίλειο θα έχει δεδομένα για μια μελέτη ελέγχου κρουσμάτων που θα συγκρίνει εάν το ποσοστό ανίχνευσης αδενοϊού στα παιδιά που έχουν ηπατίτιδα διαφέρει από αυτό σε άλλα παιδιά που νοσηλεύονται στο νοσοκομείο που δεν έχουν ηπατική νόσο. «Αυτό θα βοηθήσει πραγματικά να διευκρινιστεί εάν ο [αδενοϊός] είναι απλώς μια τυχαία λοίμωξη που έχει ανιχνευθεί ή υπάρχει μια αιτιολογική ή πιθανή αιτιολογική σύνδεση», είπε η Easterbrook.

“Προς το παρόν, οι κύριες υποθέσεις παραμένουν εκείνες που αφορούν τον αδενοϊό – με επίσης μια σημαντική εξέταση για τον ρόλο της COVID, είτε ως συνλοίμωξη είτε ως λοίμωξη στο παρελθόν.

“Ένα θεμελιώδες ερώτημα είναι εάν υπάρχει ένα χαρακτηριστικό πρότυπο στην παθολογία του ήπατος σε αυτούς τους ασθενείς.

Ένα τέτοιο μοτίβο μπορεί να παρατηρηθεί στο προχωρημένο στάδιο όταν γίνεται η μεταμόσχευση ήπατος ή νωρίτερα πριν από τη σοβαρή ηπατική βλάβη της άγνωστης διαδικασίας που συσκότισε ένα παλαιότερο χαρακτηριστικό μοτίβο», είπε ο Δρ Daniel Lucey, κλινικός καθηγητής ιατρικής στην Ιατρική Σχολή Dartmouth Geisel.

«Εάν έχει βρεθεί ένα τέτοιο μοτίβο παθολογίας του ήπατος, τότε θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για να βοηθήσει στον εντοπισμό της αιτιολογίας της ηπατίτιδας ή τουλάχιστον να χρησιμεύσει στην παροχή ενός ενοποιητικού κλινικοπαθολογικού συνδρόμου το συντομότερο δυνατό».

Κανένα από τα δείγματα ήπατος του Ηνωμένου Βασιλείου “…δεν δείχνει κανένα από τα τυπικά χαρακτηριστικά που μπορεί να περιμένετε με μια φλεγμονή του ήπατος λόγω αδενοϊού, αλλά αναμένουμε περαιτέρω εξέταση βιοψιών”, πρόσθεσε η Easterbrook.

Επειδή οι αδενοϊοί χρησιμοποιούνται σε ορισμένους από τους εμβολιασμούς για την COVID-19, μια θεωρία στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης πρότεινε μια σχέση μεταξύ του εμβολίου και της επιδημίας ηπατίτιδας στο Ηνωμένο Βασίλειο, όπου έχουν αναφερθεί τα περισσότερα κρούσματα, σύμφωνα με το Reuters.

Ωστόσο, αυτοί οι αδενοϊοί στα εμβόλια είναι «αβλαβείς μεταφορείς που έχουν τροποποιηθεί ώστε να μην μπορούν να αναπαραχθούν ή να προκαλέσουν μόλυνση», σύμφωνα με το BBC News. “Δεν υπάρχουν στοιχεία για σύνδεση με το εμβόλιο κατά του κορωνοϊού (COVID-19).

Η πλειονότητα των περιπτώσεων είναι ηλικίας κάτω των 5 ετών και είναι πολύ μικρά για να έχουν λάβει το εμβόλιο”, δήλωσε η Υπηρεσία Ασφάλειας Υγείας του Ηνωμένου Βασιλείου (UKHSA). Το Εθνικό Εστιακό Σημείο Διεθνών Κανονισμών Υγείας του Ηνωμένου Βασιλείου ανέφερε για πρώτη φορά 10 περιπτώσεις σοβαρής ηπατίτιδας άγνωστης αιτιολογίας στις 5 Απριλίου 2022, σε παιδιά ηλικίας από 11 μηνών έως 5 ετών στη Σκωτία, ανέφερε ο ΠΟΥ.

«Στις 11 Μαΐου, το ευρωπαϊκό CDC ανέφερε συνολικά 449 πιθανές περιπτώσεις σε 27 έθνη, συμπεριλαμβανομένων από την Ευρώπη, την Αμερική (Βόρεια, Κεντρική και Νότια), την Ασία και τη Μέση Ανατολή», είπε ο Lucey.

«Οι υψηλότεροι αριθμοί κρουσμάτων μέχρι στιγμής είναι: Ηνωμένο Βασίλειο (163), ΗΠΑ (109), Ιταλία (35), Ισπανία (22), Βραζιλία (16), Ινδονησία (15), Ισραήλ (12), Σουηδία (9), Αργεντινή (8), Ιαπωνία (7) και Καναδάς (7)». Περισσότερα από πέντε κρούσματα έχουν αναφερθεί μόνο σε έξι χώρες.

Το Ηνωμένο Βασίλειο έχει αναφέρει τα περισσότερα κρούσματα στον κόσμο, αλλά κανένα παιδί δεν έχει πεθάνει μέχρι στιγμής στη χώρα, σύμφωνα με δήλωση της Υπηρεσία Ασφάλειας Υγείας του Ηνωμένου Βασιλείου UKHSA στις 12 Μαΐου.

Η ηπατίτιδα, αλλιώς γνωστή ως φλεγμονή του ήπατος, προκαλείται συνήθως από ιούς, φάρμακα ή έκθεση σε ορισμένες χημικές ουσίες, σύμφωνα με τη Healthline.

«Τα περισσότερα παιδιά στις αναφερθείσες περιπτώσεις παρουσίασαν γαστρεντερικά συμπτώματα, όπως, έμετο, διάρροια και κοιλιακό άλγος», λέει ο Δρ Norberto Rodriguez-Baez, καθηγητής παιδιατρικής Ιατρικού Κέντρου στο Πανεπιστήμιο του Τέξας Southwestern. «Αυτά τα συμπτώματα ακολουθήθηκαν από ανάπτυξη ίκτερου», πρόσθεσε.

Ίκτερος είναι όταν το δέρμα και τα μάτια κιτρινίζουν επειδή το συκώτι χάνει την ικανότητά του να καθαρίζει σωστά τη χολερυθρίνη, σύμφωνα με τη Healthline.

“Είναι ενδιαφέρον ότι ο πυρετός δεν περιγράφηκε ως κοινό σύμπτωμα σε αυτές τις περιπτώσεις. Επιπλέον, όλα τα παιδιά ήταν προηγουμένως υγιή”, είπε ο Rodriguez-Baez. «Είναι σημαντικό οι γονείς να γνωρίζουν ότι η πιθανότητα το παιδί τους να αναπτύξει ηπατίτιδα είναι εξαιρετικά χαμηλή.

Συνεχίζουμε να υπενθυμίζουμε σε όλους να είναι σε εγρήγορση για τα σημάδια της ηπατίτιδας –ιδιαίτερα τον ίκτερο, να αναζητούν μια κίτρινη απόχρωση στο ασπράδι των ματιών– και να επικοινωνούν με το γιατρό τους αν ανησυχούν», είπε η Δρ. Meera Chand, διευθύντρια κλινικών και αναδυόμενων λοιμώξεων στην Υπηρεσία Ασφάλειας Υγείας του Ηνωμένου Βασιλείου UKHSA.

 

 

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Οικογενής υπερχοληστερολαιμία: Ο γονιδιακός έλεγχος εντοπίζει έγκαιρα τον κληρονομικό κίνδυνo

Ένας συνδυασμός γενετικών δοκιμών και δεδομένων υγείας θα μπορούσε να εντοπίσει μεγάλο ποσοστό ενηλίκων με κληρονομικό κίνδυνο για διαταραχή της χοληστερόλης που αυξάνει τους κινδύνους για πρόωρη καρδιακή προσβολή και θάνατο, σύμφωνα με νέα μελέτη.

Περίπου 1 στους 250 Αμερικανούς μπορεί να έχει τουλάχιστον ένα γονίδιο για οικογενή υπερχοληστερολαιμία, η οποία μπορεί να προκαλέσει αυξημένα επίπεδα χοληστερόλης λιποπρωτεϊνών χαμηλής πυκνότητας (LDL) στο αίμα, που συχνά ονομάζεται “κακή χοληστερόλη”. «Προς το παρόν, τα περισσότερα άτομα δεν διαγιγνώσκονται με οικογενή υπερχοληστερολαιμία παρά μόνο στα 50 τους», δήλωσε ο επικεφαλής συγγραφέας Brandon Bellows, επίκουρος καθηγητής ιατρικών επιστημών στο Πανεπιστήμιο Columbia. «Εάν ένας νεαρός ενήλικας διαγνωστεί με οικογενή υπερχοληστερολαιμία, πιθανότατα θα ωφεληθεί από την θεραπεία για την πρόληψη της καρδιακής προσβολής και του εγκεφαλικού».

Μεταξύ των ανθρώπων που φέρουν ένα γονίδιο που συνδέεται με τη διαταραχή, εάν η πάθηση δεν αντιμετωπιστεί, η μέση ηλικία για ένα πρώτο έμφραγμα είναι τα 50 έτη για τους άνδρες και τα 60 για τις γυναίκες, όταν τα αντίστοιχα ποσοστά στον γενικό πληθυσμό είναι τα 66 έτη για τους άνδρες και τα 72 για τις γυναίκες. Όσοι έχουν δύο γονίδια (ένα από κάθε γονέα) για οικογενή υπερχοληστερολαιμία έχουν πολύ υψηλότερα επίπεδα κακής χοληστερόλης και καρδιακών παθήσεων που ξεκινούν κατά την παιδική ηλικία ή την εφηβεία τους, σύμφωνα με τους ερευνητές. Η μελέτη δημοσιεύθηκε στις 18 Μαΐου στο Journal of the American Heart Association.

Η Αμερικανική Καρδιολογική Εταιρεία (AHA) συνιστά σε κάθε άτομο ηλικίας 20 ετών και άνω να ελέγχει τη χοληστερόλη και άλλους παράγοντες κινδύνου για την καρδιά κάθε τέσσερα έως έξι χρόνια, εάν ο κίνδυνος παραμένει χαμηλός. Αλλά ο προσυμπτωματικός έλεγχος για την εξέταση οικογενούς υπερχοληστερολαιμίας δεν είναι τυπικός. Ο γενετικός έλεγχος είναι διαθέσιμος αλλά μπορεί να μην είναι οικονομικά προσιτός. Το AHA λέει ότι ο γενετικός έλεγχος για καρδιαγγειακές παθήσεις θα πρέπει συνήθως να περιορίζεται σε άτομα με επιβεβαιωμένη ή ύποπτη διάγνωση πάθησης και σε άτομα που φέρουν το γονίδιο που προκαλεί τη νόσο στην οικογένειά τους.

Αυτή η μελέτη εξέτασε τον αντίκτυπο του προσυμπτωματικού ελέγχου για οικογενή υπερχοληστερολαιμία χρησιμοποιώντας παράγοντες κινδύνου όπως τα επίπεδα χοληστερόλης και η πρώιμη καρδιακή νόσος σε ένα άτομο ή σε στενό μέλος της οικογένειας (γονέα, αδερφό ή παιδί), τόσο με όσο και χωρίς γενετικό έλεγχο. Χρησιμοποιώντας αρχεία υγείας και τα αποτελέσματα γενετικών εξετάσεων από περίπου 50.000 άτομα ηλικίας 40 έως 69 ετών στο Ηνωμένο Βασίλειο, οι ερευνητές υπολόγισαν το ποσοστό που είχε γονίδιο οικογενούς υπερχοληστερολαιμίας. Στη συνέχεια χρησιμοποίησαν τις σχέσεις που βρέθηκαν στα δεδομένα του Ηνωμένου Βασιλείου για να υπολογίσουν το ποσοστό των ατόμων με αυξημένο κίνδυνο στις ΗΠΑ: σχεδόν 40.000 ενήλικες στις ΗΠΑ 20 ετών και άνω, χωρίς αποτελέσματα γενετικών εξετάσεων.

Οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι μόνο ο προληπτικός έλεγχος θα εντόπιζε 3,7 περιπτώσεις οικογενούς υπερχοληστερολαιμίας για κάθε 1.000 ενήλικες στις ΗΠΑ. Ο γενετικός έλεγχος θα εντόπιζε 3,8 περιπτώσεις ανά 1.000. Όταν συνδυάζονταν τόσο τα κλινικά κριτήρια όσο και οι γενετικές δοκιμές, θα προσδιορίζονταν 6,6 περιπτώσεις ανά 1.000 ενήλικες, σύμφωνα με τη μελέτη. Μεταξύ των νεότερων Αμερικανών ηλικίας 20 έως 39 ετών, μόνο ο έλεγχος θα εντόπιζε 1,3 περιπτώσεις ανά 1.000 άτομα. Η προσθήκη γενετικών δοκιμών θα ανέβαζε το ποσοστό διαγνώσεων σε 4,2 ανά 1.000, είπαν οι ερευνητές. «Πρέπει να κάνουμε περισσότερα για να υποστηρίξουμε τα προγράμματα προσυμπτωματικού ελέγχου της οικογενούς υπερχοληστερολαιμίας», δήλωσε ο Bellows.

 

 

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Εγκυμοσύνη: Επικίνδυνη η ραγδαία αύξηση υπερτασικών διαταραχών

Το ποσοστό των διαταραχών υψηλής αρτηριακής πίεσης στην εγκυμοσύνη διπλασιάστηκε μέσα σε 12 χρόνια στις ΗΠΑ, σύμφωνα με νέα μελέτη.

Το ποσοστό των διαταραχών υψηλής αρτηριακής πίεσης που σχετίζονται με την εγκυμοσύνη διπλασιάστηκε στις ΗΠΑ μεταξύ 2007 και 2019, σύμφωνα με νέα έρευνα που διαπιστώνει ότι 1 στις 5 γεννήσεις οδηγεί σε διαταραχή, πρόωρο τοκετό ή ένα λιποβαρές μωρό. Η μελέτη, που δημοσιεύτηκε την Τετάρτη (18/5) στο Journal of the American Heart Association, συμπληρώνει σημαντικές λεπτομέρειες για την υγεία της καρδιάς των γυναικών σε μια κρίσιμη περίοδο της ζωής τους, επειδή αυτές οι επιπλοκές της εγκυμοσύνης συνδέονται με μακροπρόθεσμο κίνδυνο καρδιακών παθήσεων, είπε η επικεφαλής της μελέτης και συγγραφέας της Dr. Priya Freaney.

«Η εγκυμοσύνη μπορεί να χρησιμεύσει ως κρυστάλλινη σφαίρα για να εξετάσουμε τι μπορεί να συμβεί στο μέλλον για την καρδιαγγειακή υγεία μιας γυναίκας», δήλωσε η Freaney, καρδιαγγειακή συνεργάτης στο Northwestern University Feinberg School of Medicine στο Σικάγο. Οι ερευνητές εξέτασαν ποσοστά τριών προβλημάτων, γνωστών συλλογικά ως ανεπιθύμητων εκβάσεων εγκυμοσύνης, που ευθύνονται για πολλές από τις επιπλοκές υγείας που αντιμετωπίζουν οι έγκυες γυναίκες και τα παιδιά τους: χαμηλό βάρος γέννησης, πρόωρους τοκετούς και υπερτασικές διαταραχές της εγκυμοσύνης. Αυτή η τρίτη κατηγορία περιλαμβάνει την προεκλαμψία και την υπέρταση κύησης, που είναι μορφές υψηλής αρτηριακής πίεσης κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.

Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν δεδομένα και από τις 51,6 εκατομμύρια γεννήσεις στο Εθνικό Κέντρο Στατιστικών Υγείας Natality Files από το 2007 έως το 2019. Μετά την προσαρμογή για την ηλικία των γυναικών, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι το ποσοστό των διαταραχών που σχετίζονται με την υψηλή αρτηριακή πίεση αυξήθηκε από 38,4 ανά 1.000 γεννήσεις το 2007 σε 77,8 το 2019. Ο ρυθμός αύξησης επιταχύνθηκε τα τελευταία χρόνια, σημειώνοντας αύξηση 9,1% ετησίως κατά μέσο όρο από το 2014 έως το 2019 σε σύγκριση με 4,1% ετησίως από το 2007 έως το 2014. Οι αυξήσεις ήταν παρόμοιες σε όλες τις ηλικιακές, φυλετικές και εθνοτικές ομάδες.

Η μελέτη χαρακτήρισε επίσης τα ποσοστά πρόωρων τοκετών και μωρών με χαμηλό βάρος γέννησης. Τα υψηλότερα ποσοστά το 2019, αν και ελαφρά, ανέτρεψαν μια πτωτική τάση που παρατηρήθηκε το 2014. Τόσο οι πρόσφατες αυξήσεις στο χαμηλό βάρος γέννησης όσο και στον πρόωρο τοκετό φαίνεται να οφείλονται στην αύξηση των προβλημάτων αρτηριακής πίεσης κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, είπε η Freaney, εξηγώντας πως μια γυναίκα με προεκλαμψία μπορεί να χρειαστεί να γεννήσει πριν την ώρα της και ένα μωρό που γεννιέται νωρίς είναι πιο πιθανό να είναι λιποβαρές.

 

 

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Bακτήρια εντέρου: Ο ρόλος τους στη θεραπεία της κατάθλιψης

Οι ερευνητές προσπαθούν να διαπιστώσουν, εάν η αλλαγή της διατροφής κάποιου μπορεί να έχει κάποιο αποτέλεσμα στην αντιμετώπιση των συμπτωμάτων της κατάθλιψης και νέα ευρήματα υποδηλώνουν ότι ορισμένα άτομα με υψηλά επίπεδα του αμινοξέος προλίνη στη διατροφή τους μπορεί να εμφανίσουν πιο σοβαρή κατάθλιψη, αλλά αυτό εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το μικροβίωμα του εντέρου τους.

Σε όλο τον κόσμο, περίπου 280 εκατομμύρια άνθρωποι, ή το 5% του ενήλικου πληθυσμού, έχουν κατάθλιψη. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας τη χαρακτήρισε ως «κύρια αιτία αναπηρίας παγκοσμίως». Μέχρι τώρα, διαθέσιμες θεραπείες, όπως τα αντικαταθλιπτικά και οι συμπεριφορικές θεραπείες είναι αποτελεσματικές για πολλούς ανθρώπους, αλλά δεν είναι κατάλληλες ή διαθέσιμες σε όλους. Ορισμένες έρευνες έχουν δείξει ότι η διατροφή μπορεί να έχει αντίκτυπο στην κατάθλιψη. Μια δίαιτα με υψηλή περιεκτικότητα σε επεξεργασμένα τρόφιμα έχει συνδεθεί με πιο σοβαρά συμπτώματα, ενώ η κατανάλωση περισσότερων φρέσκων, φυτικών τροφίμων μπορεί να μειώσει τα συμπτώματα.

Νέα μελέτη, που δημοσιεύτηκε στο Cell Metabolism, υποδηλώνει ότι η σοβαρότητα της κατάθλιψης μπορεί να επηρεαστεί από ένα συγκεκριμένο αμινοξύ – την προλίνη. Η έρευνα δείχνει επίσης ότι τα βακτήρια του εντέρου ενός ατόμου μπορεί να επηρεάσουν τον τρόπο επεξεργασίας αυτού του αμινοξέος και μπορούν να αντιμετωπίσουν τις καταθλιπτικές του επιπτώσεις σε μερικούς ανθρώπους.

Τι είναι η προλίνη;

Τα αμινοξέα είναι τα δομικά στοιχεία των πρωτεϊνών. Υπάρχουν δύο τύποι: τα απαραίτητα αμινοξέα, τα οποία πρέπει να καταναλώνονται μέσω της διατροφής και τα μη απαραίτητα αμινοξέα που βρίσκονται στα τρόφιμα, αλλά συντίθενται και στον οργανισμό. Η προλίνη είναι ένα μη απαραίτητο αμινοξύ. Χρησιμοποιείται για την παραγωγή κολλαγόνου, της πρωτεΐνης που σχηματίζει συνδετικές ίνες στο δέρμα, τα οστά και τους μύες μας. Βρίσκεται κυρίως σε τροφές ζωικής προέλευσης που είναι πλούσιες σε κολλαγόνο, όπως κρέας, ψάρι, γαλακτοκομικά, αυγά. Μια φυτική διατροφή περιέχει χαμηλότερα επίπεδα προλίνης, αλλά οι βίγκαν μπορούν να λάβουν το αμινοξύ από συμπληρώματα διατροφής ή από ορισμένα λαχανικά, όπως: σπαράγγι, λάχανο, όσπρια και είδη σίκαλης.

Ο ρόλος του μικροβιώματος

Μερικοί συμμετέχοντες που είχαν υψηλή πρόσληψη προλίνης δεν ανέφεραν επιδείνωση στα συμπτώματα κατάθλιψης, σύμφωνα με την μελέτη. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι αυτοί οι άνθρωποι είχαν χαμηλότερα επίπεδα προλίνης στο πλάσμα. Κατά την ανάλυση των βακτηρίων του εντέρου τους, διαπίστωσαν ότι η μικροχλωρίδα τους ήταν παρόμοια με εκείνη των συμμετεχόντων που ανέφεραν χαμηλά επίπεδα κατάθλιψης. Τα βακτήρια του εντέρου σε άτομα με υψηλή πρόσληψη προλίνης και χαμηλά επίπεδα κατάθλιψης περιείχαν είδη που εμπλέκονται στη μεταφορά και το μεταβολισμό της προλίνης. «Χωρίς αμφιβολία, το μικροβίωμα επηρεάζει τα επίπεδα προλίνης, αλλά ποια επίπεδα και πώς αυτό επηρεάζει τη διάθεση/κατάθλιψη ή άλλες πτυχές του σώματος μένει να καθοριστούν», δήλωσε ο Δρ. John Tsai, πιστοποιημένος γαστρεντερολόγος στο Austin Gastroenterology.

Έλεγχος 2 βακτηρίων του εντέρου

Για να ελέγξουν τη θεωρία τους, οι ερευνητές μεταμόσχευσαν δείγματα κοπράνων από τους συμμετέχοντες στη μελέτη σε ποντίκια. Τα ποντίκια που έλαβαν μικροβίωμα από πιο καταθλιπτικούς συμμετέχοντες με υψηλά επίπεδα προλίνης εμφάνισαν συμπεριφορές που σχετίζονται με την κατάθλιψη. Για να ελέγξουν περαιτέρω την επίδραση της προλίνης, οι ερευνητές απομόνωσαν τα βακτήρια του εντέρου που πίστευαν ότι μπορεί να κάνουν τη διαφορά. Βρήκαν υψηλότερα επίπεδα Bifidobacterium σε συμμετέχοντες με λιγότερα συμπτώματα κατάθλιψης μαζί με ορισμένα στελέχη Lactobacillus. Ένα άλλο βακτήριο του εντέρου, το Enterobacter, συσχετίστηκε με πιο σοβαρή κατάθλιψη.

Έδωσαν τροφή που περιείχε Lactobacillus ή Enterobacter στις μύγες των φρούτων (Drosophila melanogaster). Οι μύγες που έλαβαν το Lactobacillus είχαν πολύ μεγαλύτερο κίνητρο να φάνε και να πηδούν από εκείνες που έλαβαν το βακτήριο Enterobacter. Στο τελευταίο τους πείραμα, οι ερευνητές τροποποίησαν γενετικά τις μύγες έτσι ώστε η προλίνη να μην μπορεί να μεταφερθεί στον εγκέφαλο – αυτές οι μύγες αποδείχθηκαν εξαιρετικά ανθεκτικές στην κατάθλιψη.

 

 

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Ακμή θεραπεία: Η λύση μπορεί να βρίσκεται στα Ω3-Μελέτη

Oι ερευνητές μπορεί να έχουν βρει ένα νέο όπλο για την καταπολέμηση της ακμής – χωρίς παρενέργειες.

Μια μελέτη στη Γερμανία έχει επισημάνει τα ωμέγα-3 λιπαρά οξέα – που βρίσκονται στο ιχθυέλαιο, τον άγριο σολομό, τους ξηρούς καρπούς και τους σπόρους – ως θρεπτικό συστατικό που βοηθά στη μείωση της ακμής. Μεταξύ 100 συμμετεχόντων με ακμή, περίπου το 94% είχαν χαμηλά επίπεδα λιπαρών οξέων στο αίμα τους, ανακάλυψε η μελέτη. Πολλοί είχαν επίσης υψηλότερα επίπεδα μιας ορμόνης που είναι γνωστό ότι διεγείρει την παραγωγή ακμής. «Ως κάποια που αγαπά να θεραπεύει την ακμή και εκτελεί κλινικές δοκιμές, βρίσκω πολύ ενδιαφέρουσα τη μελέτη», δήλωσε η Δρ Sandra Johnson, δερματολόγος στο Fort Smith, Ark. Johnson, που δεν συμμετείχε στη μελέτη. «Έχουμε εξαιρετικές θεραπείες για την ακμή, αλλά έχουν οικονομικό κόστος καθώς και πιθανές παρενέργειες», σημείωσε η Τζόνσον. «Θα ήταν πιο φυσικό, λιγότερο επικίνδυνο και λιγότερο δαπανηρό να τροποποιήσουμε τη διατροφή για τη θεραπεία της ακμής», πρόσθεσε.

Τα ευρήματα της μελέτης δημοσιεύθηκαν στη συνάντηση της περασμένης εβδομάδας της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Δερματολογίας και Αφροδισιολογίας. Η έρευνα που παρουσιάζεται σε ιατρικές συναντήσεις θα πρέπει να θεωρείται προκαταρκτική έως ότου δημοσιευθεί σε περιοδικό με κριτές. Τα ωμέγα-3 λιπαρά οξέα βρίσκονται συνήθως σε μη εκτρεφόμενα ψάρια, φύκια και άλλες φυτικές τροφές, συμπεριλαμβανομένων των οσπρίων, των ξηρών καρπών και των σπόρων. Οι ερευνητές είπαν ότι τα λιπαρά οξέα μειώνουν τη φλεγμονή διεγείροντας το σώμα να παράγει αντιφλεγμονώδεις προσταγλανδίνες Ε1 και Ε3 και λευκοτριένη Β5 και μειώνοντας τα επίπεδα του IGF-1 (αναπτυξιακός παράγοντας που μοιάζει με ινσουλίνη και είναι γνωστό ότι προκαλεί ακμή).

Η επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης Δρ Anne Gürtler είπε ότι οι κλινικοί γιατροί θα πρέπει να παρέχουν στους ασθενείς πληροφορίες σχετικά με τις διατροφικές επιλογές τους ως μέρος μιας σύγχρονης θεραπευτικής προσέγγισης για την ακμή. Η ίδια εργάζεται στο τμήμα δερματολογίας και αλλεργίας στο Πανεπιστήμιο Ludwig-Maximilian στο Μόναχο της Γερμανίας. Όταν η ομάδα της ανέλυσε δείγματα αίματος συμμετεχόντων, διαπίστωσε ότι οι περισσότεροι είχαν επίπεδα ωμέγα-3 λιπαρών οξέων κάτω από τις συνιστώμενες ποσότητες από 8% έως 11%. Εξετάζοντας τις ατομικές δίαιτες, η ομάδα διαπίστωσε ότι όσοι έτρωγαν τακτικά ρεβίθια και φακές, ενώ απείχαν από το ηλιέλαιο, είχαν υψηλότερα επίπεδα ωμέγα-3. Το ηλιέλαιο έχει βρεθεί σε παλαιότερες έρευνες ότι επιδεινώνει την ακμή.

Οι ασθενείς της μελέτης που είχαν χαμηλότερα επίπεδα ωμέγα-3 λιπαρών οξέων είχαν επίσης υψηλότερα επίπεδα IGF-1. Όσοι είχαν σοβαρά ελλείμματα σε ωμέγα-3, χαμηλότερα από 4%, είχαν ακόμη περισσότερη ορμόνη IGF-1.

 

 

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Κορωνοϊός θνησιμότητα: Τα οιστρογόνα μπορεί να βοηθήσουν στην καταπολέμηση της σοβαρής νόσου

Η θεραπεία ορμονικής υποκατάστασης μπορεί να προσφέρει στις γυναίκες σημαντική προστασία έναντι του θανάτου από COVID-19, προτείνει νέα έρευνα.

Βρετανοί ερευνητές που παρακολούθησαν περισσότερες από 5.400 γυναίκες με COVID κατά το πρώτο εξάμηνο του 2020 αναφέρουν ότι όσες έλαβαν οιστρογόνα είχαν 78% λιγότερες πιθανότητες να πεθάνουν εντός έξι μηνών από τη διάγνωση. Σχεδόν το 5% των γυναικών που συμμετείχαν στη μελέτη λάμβαναν θεραπεία ορμονικής υποκατάστασης (HRT) πριν από τη διάγνωση COVID. Η HRT χρησιμοποιείται για την ανακούφιση συμπτωμάτων όπως οι εξάψεις και η αϋπνία που προκαλούνται από χαμηλότερα επίπεδα οιστρογόνων και προγεστερόνης κατά την εμμηνόπαυση. «Θα απαιτηθεί περαιτέρω έρευνα προτού μπορέσουμε να προτείνουμε φάρμακα που περιέχουν οιστρογόνα ως θεραπεία για τον COVID», δήλωσε ο συγγραφέας της μελέτης Christopher Wilcox, ακαδημαϊκός κλινικός συνεργάτης στην πρωτοβάθμια περίθαλψη και την υγεία του πληθυσμού στο Πανεπιστήμιο του Σαουθάμπτον.

Ωστόσο, ο ίδιος και οι συνεργάτες του επισημαίνουν ότι οι άνδρες με COVID είναι πιο πιθανό από τις γυναίκες να νοσηλευτούν και να εισαχθούν σε μονάδα εντατικής θεραπείας. Πρόσφατα στοιχεία από 38 χώρες δείχνουν επίσης ότι οι άνδρες έχουν 1,7 φορές περισσότερες πιθανότητες να πεθάνουν από τον COVID σε σχέση με τις γυναίκες. “Πολλές μελέτες έχουν δείξει ότι τα υψηλότερα επίπεδα οιστρογόνων φαίνεται να σχετίζονται με χαμηλότερη σοβαρότητα μολυσματικών ασθενειών, συμπεριλαμβανομένου του COVID-19”, δήλωσε ο Wilcox. «Πιο πρόσφατα», πρόσθεσε, «υπήρξαν μελέτες που υποδηλώνουν ότι μπορεί να υπάρχει προστατευτική δράση από φάρμακα που περιέχουν οιστρογόνα, συμπεριλαμβανομένης της HRT και του συνδυασμένου από του στόματος αντισυλληπτικού χαπιού». Ωστόσο, πρόσθεσε, τα στοιχεία δεν ήταν συνεπή.

Για να μάθουν περισσότερα, ο Wilcox και οι συνεργάτες του εξέτασαν ιατρικά αρχεία πρωτοβάθμιας περίθαλψης που προέρχονται από μια μεγάλη βάση δεδομένων του Ηνωμένου Βασιλείου. Από περισσότερες από 1,8 εκατομμύρια γυναίκες σε αυτή τη βάση δεδομένων, 5.451 είχαν διαγνωστεί με COVID έως το τέλος Ιουνίου 2020. Σε καμία δεν χορηγήθηκε προληπτικά HRT ως θεραπεία μετά τη διάγνωση COVID. Και οι περισσότερες δεν είχαν κάνει ορμονοθεραπεία προηγουμένως. Όμως 235 ασθενείς είχαν λάβει θεραπευτική αγωγή HRT κατά τους προηγούμενους έξι μήνες. Για όλες τις γυναίκες, ο κίνδυνος θανάτου εντός έξι μηνών από τη διάγνωση του κορωνοϊού ήταν υψηλότερος μεταξύ εκείνων που ήταν μεγαλύτερης ηλικίας, παχύσαρκες και/ή πάλευαν με άλλες ασθένειες. Οι γυναίκες που λάμβαναν ανοσοκατασταλτικά φάρμακα αντιμετώπιζαν επίσης υψηλότερο κίνδυνο θανάτου.

Αλλά η ομάδα διαπίστωσε ότι όσες έπαιρναν HRT αντιμετώπιζαν σημαντικά χαμηλότερο κίνδυνο. Ο Wilcox εξηγεί: «Πιστεύεται ότι τα υψηλότερα επίπεδα οιστρογόνων μπορεί να σχετίζονται με αυξημένες ανοσολογικές αποκρίσεις». «Πρόσφατη έρευνα δείχνει ότι αυτό θα μπορούσε εν μέρει να εξηγήσει γιατί οι γυναίκες έχουν υψηλότερη και ταχύτερη απόκριση αντισωμάτων για τον COVID… σε σύγκριση με τους άνδρες», πρόσθεσε. Ωστόσο, σημείωσε ότι «θα απαιτηθεί περαιτέρω έρευνα προτού μπορέσουμε να προτείνουμε φάρμακα που περιέχουν οιστρογόνα ως θεραπεία για τον COVID».

Τα ευρήματα της μελέτης δημοσιεύτηκαν στις 17 Μαΐου στο περιοδικό Family Practice.

 

 

Πηγή: https://www.healthweb.gr/

Το 76% των ασθενών με long covid δεν νοσηλεύτηκαν στην αρχική νόσηση

Περίπου το 76% των ασθενών με μακροχρόνια COVID-19 (long covid) δεν είχαν νοσηλευτεί στην αρχική τους λοίμωξη από τον κορωνοϊό, όπως προκύπτει από τα αποτελέσματα νεότερης μελέτης που διεξήχθη από τον μη κερδοσκοπικό οργανισμό FAIR Health.

Σύμφωνα με τους New York Times, μολονότι οι ασθενείς δεν ήταν αρκετά άρρωστοι για να νοσηλευτούν, εμφάνισαν «δυσκολίες στην αναπνοή, βήχα, αδιαθεσία και κόπωση» μήνες μετά τη διάγνωση, όπως αναφέρει η μελέτη.

Η μελέτη εξέτασε πάνω από 78.000 άτομα που είχαν διαγνωστεί με μακροχρόνια COVID (long covid) στο διάστημα από 1η Οκτωβρίου 2021 έως τις 31 Ιανουαρίου 2022.

Οι γυναίκες είχαν περισσότερες πιθανότητες από τους άνδρες να διαγνωστούν με long covid, ενώ τα άτομα μεταξύ 36 και 50 ετών ήταν στην πιο πιθανή ηλικία -δημογραφικά- για να διαγνωστούν.

Οι ασθενείς με long covid είχαν υψηλότερες βαθμολογίες κινδύνου του Department of Health & Human Services-Hierarchical Condition Category (HHS-HCC). Η βαθμολογία προσδιορίζει τους ασθενείς που είναι πιθανό να καταναλώσουν περισσότερους πόρους υγειονομικής περίθαλψης, και δυνητικά να υποστούν μεγαλύτερο κόστος φροντίδας μακροπρόθεσμα.

Προβλήματα υγείας

Οι περισσότεροι άνθρωποι που είναι θετικοί στον COVID δεν θα νοσηλευτούν. Ωστόσο, αυτή η μελέτη δείχνει ότι τα άτομα με ήπια κρούσματα της νόσου «πιθανόν να καταλήξουν με μακροχρόνια συμπτώματα ή νέα προβλήματα υγείας μετά την Covid», όπως αναφέρουν οι New York Times.

Η ομάδα σχεδιάζει να διερευνήσει τον αριθμό των πασχόντων από την έρευνα που έχουν εμβολιαστεί. Περισσότεροι από τα τρία τέταρτα των πασχόντων της έρευνας, έχουν μολυνθεί το 2021 και οι περισσότεροι από αυτούς μέσα στο τελευταίο μισό εξάμηνο. Συχνά, οι πάσχοντες έχουν εμφανίζουν συμπτώματα long covid σχεδόν 4μιση μήνες μετά τη λοίμωξη.

Σχεδόν το 35% των πασχόντων ήταν μεταξύ 36 και 50 ετών. Το ένα τρίτο ήταν ηλικίας 51 έως 64 ετών και το 17% ήταν ηλικίας 23 έως 35 ετών. Σχεδόν το 4% των πασχόντων ήταν 12 ετών ή νεότερο, ενώ σχεδόν το 7% ήταν μεταξύ 13 και 22 ετών.

Έξι άτομα από τους πάσχοντες ήταν 65 ετών και άνω, ποσοστό που σχεδόν σίγουρα δείχνει ότι οι πάσχοντες που καλύπτονταν από το κοινό πρόγραμμα Medicare δεν συμπεριλήφθηκαν στην έρευνα.

Μήπως πάσχετε από σύνδρομο Long Covid; – Όσα πρέπει να γνωρίζετε για να παραμείνετε ασφαλείς
Όλο και περισσότεροι άνθρωποι ταλαιπωρούνται από συμπτώματα Covid-19 που επιμένουν επί εβδομάδες ή και μήνες μετά τη νόσηση

Το σύνδρομο Long Covid – Όσα πρέπει να γνωρίζετε

Το σύνδρομο long Covid ή post Covid-19 είναι ένας όρος που απασχολεί ήδη – και θα συνεχίσει να απασχολεί έντονα – τα συστήματα υγείας, ακόμη και μετά την οξεία φάση της πανδημίας COVID-19. Αποτελεί ένα πολυσυστηματικό νόσημα που περιγράφει τις. μακρόχρονες επιπτώσεις στην υγεία, εβδομάδες ή και μήνες μετά από τη νόσηση και. περιλαμβάνει συμπτώματα που διαρκούν πάνω από τέσσερις εβδομάδες μετά από την οξεία λοίμωξη.

Ο Π.Ο.Υ. επέλεξε τον όρο «σύνδρομο long Covid ή post Covid» για να περιγράψει τα ιατρικά αυτά δεδομένα και το αναγνώρισε επισήμως, ως σύνδρομο, το 2021. Τα συχνότερα συμπτώματα μέσω των οποίων εκδηλώνεται είναι:

  • Δύσπνοια με μειούμενη ικανότητα για άσκηση
  • Επίμονος βήχας
  • Αίσθημα παλμών της καρδιάς
  • Πόνος στο στήθος
  • Κόπωση ή εύκολη κούραση
  • Πόνος στο στομάχι
  • Πονοκέφαλος
  • Προβλήματα ύπνου
  • Πόνος στις αρθρώσεις ή στους μύες
  • Διάρροια
  • Ζάλη ή ορθοστατική υπόταση
  • Εξάνθημα
  • Αγευσία ή ανοσμία
  • Αδυναμία σκέψης ή εστίασης

 

Πηγη: https://healthpharma.gr/