Ελληνική Εταιρεία Εφηβικής Ιατρικής (Ε.Ε.Ε.Ι.): Προκήρυξη προγράμματος COVID-19 2022

Aγαπητές/οι κυρίες/οι,

επισυνάπτουμε πληροφορίες και την προκήρυξη για το Πρόγραμμα του Υπουργείου Υγείας σχετικά με τη διαχείριση της πανδημίας από τα παιδιά και τους εφήβους, το οποίο ανανεώνεται για δεύτερη συνεχή χρονιά.

Έχει δοθεί παράταση υποβολής αιτήσεων έως 30 Μαϊου 2022.

Με εκτίμηση,
Εκ της Γραμματείας

Έγγραφα

ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ

 

 

Πηγη: https://www.youth-med.gr/

Θ. Ζαούτης: Αυτή είναι η νέα πανδημία που πλησιάζει – Ποια προβλήματα θα κληθούμε να αντιμετωπίσουμε προσεχώς

Καλά – καλά δεν έχουμε προλάβει να… σηκώσουμε κεφάλι από την πανδημία της COVID-19 και οι επιστήμονες προειδοποιούν ότι κι άλλη, νέα πανδημία είναι προ των πυλών.

Δυστυχώς οι «εκκολαπτόμενες» πανδημίες είναι πολλές και χρειάζεται παγκόσμια εγρήγορση και συστράτευση για την αντιμετώπισή τους ή – ακόμη καλύτερα – για το «μπλοκάρισμά» τους. Η μικροβιακή αντοχή και οι ενδονοσοκομειακές λοιμώξεις είναι ένα μείζον πρόβλημα, που «άνθισε» στην πανδημία της COVID-19 και, ήδη, το βλέπουμε μπροστά μας. Η κατάθλιψη «θεριεύει», το ίδιο και τα λεγόμενα νευροεκφυλιστικά νοσήματα, με πρώτη – πρώτη την άνοια, η παχυσαρκία και ο διαβήτης ευθύνονται κάθε χρόνο για εκατομμύρια θανάτους…

Σημαντικές παράμετροι σε αυτές τις εξελίξεις είναι η αλόγιστη χρήση των αντιβιοτικών, το γεγονός ότι πλέον ζούμε πολλά περισσότερα χρόνια – άρα βλέπουμε ορισμένα νοσήματα σε μεγαλύτερη συχνότητα από ό,τι παλιότερα – ο σύγχρονος «δυτικός» τρόπος ζωής με την απομάκρυνσή μας από τη μεσογειακή διατροφή. Μέχρι και η κλιματική αλλαγή ενοχοποιείται.

Νέα πανδημία προ των πυλών

Το ζήτημα των πολυανθεκτικών μικροβίων (και κατ’ επέκταση οι ενδονοσοκομειακές λοιμώξεις) είναι μείζον για τη δημόσια υγεία τα τελευταία χρόνια και οι προβλέψεις είναι δυσοίωνες. Εάν δεν αντιμετωπιστεί, υπολογίζεται ότι το 2050 θα είναι η πρώτη αιτία θανάτου παγκοσμίως.

«Οι ενδονοσοκομειακές λοιμώξεις αποτελούν μια σιωπηλή επιδημία και στην Ελλάδα είναι πολύ υψηλό το ποσοστό των λοιμώξεων αυτών σε σύγκριση με άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης», μας λέει ο πρόεδρος του ΕΟΔΥ Θεοκλής Ζαούτης.

«Το πρόβλημα συνδέεται άμεσα με την μικροβιακή αντοχή. Ο κύκλος είναι λοίμωξη, αντιβιοτικά, μικροβιακή αντοχή, λοίμωξη που θεραπεύεται δύσκολα. Πιο επιρρεπείς είναι όσοι νοσηλεύονται σε ΜΕΘ, έχουν αναπνευστήρα ή καθετήρες.

Στην Αμερική λέγεται the perfect storm, η τέλεια θύελλα των συγκυριών, που προκαλεί το πρόβλημα. Σύμφωνα με τα αμερικανικά CDC, την περίοδο της πανδημίας παρατηρήθηκε αύξηση στις ενδονοσοκομειακές λοιμώξεις περίπου κατά 50%.  Είναι πολύ πιθανό κάποιοι από τους θανάτους, που σημειώθηκαν την περίοδο της πανδημίας COVID-19, να οφείλονται στις ενδονοσοκομειακές λοιμώξεις», επισημαίνει ο κ. Ζαούτης.

Candida auris: Ο νέος «εφιάλτης»

Ο νέος «εφιάλτης» ακούει στο όνομα Candida auris και έχει χαρακτηριστεί παγκόσμια απειλή για τρεις λόγους.

  1. Έχει αναπτύξει ανθεκτικότητα στα αντιμυκητιασικά φάρμακα
  2. Δεν μπορεί εύκολα να ανιχνευθεί με απλές εργαστηριακές μεθόδους
  3. Μπορεί να προκαλέσει επιδημίες σε νοσοκομειακές δομές.

Ο ΕΟΔΥ έχει εισηγηθεί την καθολική επιτήρηση του αποικισμού και της λοίμωξης από Candida auris σε όλα τα νοσοκομεία της χώρας και είναι σε εξέλιξη η καταγραφή της επίπτωσης των ενδονοσοκομειακών λοιμώξεων, προκειμένου να εκπονηθεί σχέδιο εθνικής στρατηγικής για τη μείωσή τους.

Νέα υγειονομική κρίση

Σύμφωνα με το ECDC, το 2019 η Ελλάδα ήταν πρώτη στην Ευρώπη στην κατανάλωση αντιβιοτικών.

Ο μύκητας Candida auris είναι ο πρώτος με συμπεριφορά πολυανθεκτικού βακτηρίου, που μπορεί να μεταδοθεί από ασθενή σε ασθενή ή μέσω ιατρικών συσκευών και είναι πολύ δύσκολο να αντιμετωπιστεί.

Σύμφωνα με τους επιστήμονες απαιτούνται άμεσα μέτρα πρόληψης, όπως ο έλεγχος ασθενών από ενδημικές περιοχές και η χρήση σποροκτόνων απολυμαντικών  επιφάνειας (αν και ακόμη και τα απολυμαντικά δεν είναι βέβαιο ότι καταστέλλουν τη μόλυνση).

Ο Candida auris προκάλεσε για πρώτη φορά ανησυχία το 2011, συνοδευόμενος από σοβαρή νόσο σε διάφορες περιοχές του πλανήτη. Πλέον παρουσιάζει παγκόσμια διασπορά, κυρίως εντός νοσοκομειακού περιβάλλοντος, προκαλώντας συχνά τοπικές επιδημίες, όπως σε νοσοκομεία της Νέας Υόρκης το 2017.

 

Πηγη: https://healthstories.gr/

 

Παχυσαρκία: Η νέα έκθεση του ΠΟΥ μετατοπίζει την εστίαση από τα ατομικά σε κοινωνικά αίτια

Παχυσαρκία: Η νέα έκθεση του ΠΟΥ μετατοπίζει την εστίαση από τα ατομικά σε κοινωνικά αίτια

  • Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) δημοσίευσε μια νέα έκθεση που περιγράφει την έλλειψη προόδου στον έλεγχο των αυξανόμενων ποσοστών υπέρβαρου και παχυσαρκίας σε όλη την Ευρώπη.
  • Κανένα ευρωπαϊκό έθνος δεν βρίσκεται σε καλό δρόμο για την επίτευξη των στόχων για την παχυσαρκία που έθεσε ο ΠΟΥ το 2015, σύμφωνα με την έκθεση.
  • Ο οργανισμός προτείνει την αντιμετώπιση των κοινωνικών παραγόντων που υπονομεύουν την υγιεινή διατροφή.

 

Το 2015 ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) είχε θέσει έναν στόχο για την ανάσχεση της αύξησης των ποσοστών παχυσαρκίας ως μέρος της προσπάθειας  να περιοριστεί ο αριθμός των θανάτων από μη μεταδοτικές ασθένειες έως το 2025. Σύμφωνα με το Who Regional Obesity Report 2022 , καμία από τις ευρωπαϊκές χώρες δεν βρίσκεται επί του παρόντος σε καλό δρόμο για την επίτευξη αυτού του στόχου.

Ο ΠΟΥ δημοσίευσε ένα σχέδιο για την επιτάχυνση της προόδου προς τη μείωση της παχυσαρκίας και σε δελτίο τύπου που εξέδωσε, αναφέρει:

«Η νέα έκθεση του ΠΟΥ περιγράφει πώς οι παρεμβάσεις πολιτικής που στοχεύουν σε περιβαλλοντικούς και εμπορικούς καθοριστικούς παράγοντες της κακής διατροφής σε ολόκληρο το επίπεδο του πληθυσμού, είναι πιθανό να είναι πιο αποτελεσματικές στην αναστροφή της επιδημίας της παχυσαρκίας, στην αντιμετώπιση των διατροφικών ανισοτήτων και στην επίτευξη περιβαλλοντικά βιώσιμων διατροφικών συστημάτων».

Ο Δρ Joshua Petimar, ερευνητής στο Τμήμα Ιατρικής του Πληθυσμού στο Harvard Pilgrim Health Care Institute και το Harvard Medical School στη Βοστώνη είπε στο Medical News Today , “Η βελτίωση της διατροφής και της υγείας απαιτεί να μετατοπίσουμε την εστίασή μας από την «προσωπική ευθύνη» προς την ευρύτερη κοινωνία.”

«Οι διατροφικές συμπεριφορές επηρεάζονται αρνητικά από πολλούς  παράγοντες, όπως οι  βιομηχανικές πρακτικές, η φτωχή πρόσβαση στα υγιεινά τρόφιμα, η μη προσιτή τιμή των υγιεινών τροφίμων και άλλοι. Οι προτεινόμενες λύσεις που προσηλώνονται στην ατομική ευθύνη χωρίς να στοχεύουν κοινωνικούς παράγοντες δεν αντιμετωπίζουν τις πρωταρχικές απειλές για τη διατροφή και την υγεία των πληθυσμών».

Η έκθεση διαπιστώνει ότι τα εμπόδια στην εφαρμογή αποτελεσματικών πολιτικών για την παχυσαρκία περιλαμβάνουν «τη συνεχιζόμενη αφήγηση ότι η αντιμετώπιση της παχυσαρκίας είναι ευθύνη του ατόμου και όχι ευθύνη της ευρύτερης κοινωνίας, συμπεριλαμβανομένων των κυβερνήσεων».

Σύμφωνα με τη νέα έκθεση του ΠΟΥ, το 25% των Ευρωπαίων πολιτών έχουν παχυσαρκία…

Στο δελτίο τύπου, ο Περιφερειακός Διευθυντής του ΠΟΥ για την Ευρώπη, Δρ Hans Henri P. Kluge τονίζει την καθολικότητα της αυξανόμενης παχυσαρκίας:

«Η παχυσαρκία δεν γνωρίζει σύνορα. Στην Ευρώπη και την Κεντρική Ασία, καμία μεμονωμένη χώρα δεν πρόκειται να επιτύχει τον παγκόσμιο στόχο της ΠΟΥ για την παχυσαρκία για την ανάσχεση της αύξησης της παχυσαρκίας. Οι χώρες στην Περιφέρειά μας είναι απίστευτα διαφορετικές, αλλά όλες αντιμετωπίζουν πρόκληση σε κάποιο βαθμό».

«Δημιουργώντας περιβάλλοντα που είναι πιο ευνοϊκά, προωθώντας τις επενδύσεις και την καινοτομία στην υγεία και αναπτύσσοντας ισχυρά και ανθεκτικά συστήματα υγείας, μπορούμε να αλλάξουμε την τροχιά της παχυσαρκίας στην Περιφέρεια».

Γιατί ο ΠΟΥ ανησυχεί για την παχυσαρκία

Η έκθεση διαπιστώνει ότι το 59% των ενηλίκων στην Ευρώπη είναι υπέρβαροι ή ζουν με παχυσαρκία. Μεταξύ των παιδιών, το 29% των αγοριών και το 27% των κοριτσιών πληρούν τις προϋποθέσεις για παχυσαρκία.

Το πρόβλημα έχει επιδεινωθεί κατά τη διάρκεια της πανδημίας, σύμφωνα με έρευνα που επικαλείται ο ΠΟΥ, με αποτέλεσμα την απότομη αύξηση των ποσοστών υπέρβαρων και παχύσαρκων ατόμων.

Η παχυσαρκία έχει συνδεθεί με καρδιαγγειακά νοσήματα, διαβήτη τύπου 2 και χρόνιες παθήσεις του αναπνευστικού. Με την παχυσαρκία να συνδέεται με 13 καρκίνους, ο ΠΟΥ θεωρεί ότι είναι «άμεσα υπεύθυνος» για τουλάχιστον 200.000 νέες περιπτώσεις καρκίνου κάθε χρόνο.

Για τα έθνη που χρηματοδοτούν την εθνική υγειονομική περίθαλψη, η παχυσαρκία είναι επίσης ακριβή, καθώς καταναλώνει άμεσα έως και το 8% του συνολικού κόστους υγείας στις χώρες της ΕΕ το 2014. Ο ΠΟΥ αναφέρει επίσης έρευνα που διαπίστωσε ότι κοστίζει 30% περισσότερο η θεραπεία ατόμων με παχυσαρκία από τα άτομα χωρίς.

Ο ΠΟΥ προτείνει μια ολοκληρωμένη προσέγγιση για τη δημιουργία μιας κουλτούρας που ενθαρρύνει την υγιεινή διατροφή και έχει ανακοινώσει μια σειρά πολιτικών:

  • «Η εφαρμογή δημοσιονομικών παρεμβάσεων (όπως η φορολόγηση των αναψυκτικών με ζάχαρη ή οι επιδοτήσεις για υγιεινά τρόφιμα)
  • Περιορισμοί στην εμπορία ανθυγιεινών τροφίμων στα παιδιά
  • Βελτίωση της πρόσβασης σε υπηρεσίες διαχείρισης της παχυσαρκίας και του υπερβολικού βάρους στην πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας, ως μέρος της καθολικής κάλυψης υγείας
  • Προσπάθειες για τη βελτίωση της διατροφής και της σωματικής δραστηριότητας σε όλη τη διάρκεια της ζωής, συμπεριλαμβανομένης της προσύλληψης και της φροντίδας της εγκυμοσύνης, της προώθησης του θηλασμού, των σχολικών παρεμβάσεων και των παρεμβάσεων για τη δημιουργία περιβαλλόντων που βελτιώνουν την προσβασιμότητα και την οικονομική προσιτότητα των υγιεινών τροφίμων και ευκαιρίες για σωματική δραστηριότητα.

«Η έκθεση @WHO Europe Obesity τονίζει ότι η πολιτική δέσμευση υψηλού επιπέδου είναι ζωτικής σημασίας για την υποστήριξη των εθνικών πολιτικών για την παχυσαρκία, οι οποίες θα συμβάλουν στη στήριξη της ανθεκτικότητας του συστήματος υγείας».

 

 

 

Πηγη: http://healthmag.gr/

Σε φάση κλινική μελέτης εμβόλιο για τον ιό Έπσταϊν-Μπαρ, προκαλεί λοιμώδη μονοπυρήνωση που σχετίζεται με τύπους καρκίνου

Κλινική μελέτη φάσης 1 για την αξιολόγηση ενός εμβολίου για τον ιό Έπσταϊν-Μπαρ (Epstein-Barr- EBV) ξεκινά το Εθνικό Ινστιτούτο Αλλεργιών και Λοιμωδών Νοσημάτων (National Institute of Allergy and Infectious Diseases , NIAID).

Πρόκειται για τον ιό που αποτελεί την κύρια αιτία της λοιμώδους μονοπυρήνωσης και που σχετίζεται με ορισμένους τύπους καρκίνου και με αυτοάνοσα νοσήματα.

Ο ιός Epstein-Barr (EBV) είναι ένας ευρύτατα διαδεδομένος ανθρώπινος ερπητοϊός που μεταδίδεται μέσω των σωματικών υγρών και κυρίως μέσω του σάλιου, ο οποίος έχει την ικανότητα να μολύνει επιθηλιακά κύτταρα και Β λεμφοκύτταρα ακολουθώντας είτε μια λυτική είτε μία λανθάνουσα πορεία. Η λανθάνουσα μόλυνση από τον ΕBV σχετίζεται με την ανάπτυξη διάφορων τύπων νεοπλασιών, συμπεριλαμβανομένων των καρκίνων του στομάχου και του ρινοφάρυγγα, των λεμφωμάτων Hodgkin και Burkitt, καθώς και με αυτοάνοσα νοσήματα, όπως ο συστηματικός ερυθηματώδης λύκος και η σκλήρυνση κατά πλάκας. Στις ΗΠΑ καταγράφονται ετησίως περί τις 125.000 περιπτώσεις λοιμώδους μονοπυρήνωσης. Περίπου το 1% των ατόμων που μολύνονται από EBV παρουσιάζουν σοβαρές επιπλοκές, όπως ηπατίτιδα, νευρολογικά προβλήματα ή σοβαρές ανωμαλίες του αίματος.

«Ένα εμβόλιο που θα μπορούσε να αποτρέψει τη μόλυνση από τον ιό Epstein-Barr ή να μειώσει τη σοβαρότητά της θα μπορούσε να μειώσει τη συχνότητα της λοιμώδους μονοπυρήνωσης, των κακοηθειών και των αυτοάνοσων νοσημάτων που σχετίζονται με τον EBV», σχολιάζει ο διευθυντής του NIAID Anthony S. Fauci, M.D.

Με επικεφαλής την κύρια ερευνήτρια Jessica Durkee-Shock, M.D., του NIAID’s Laboratory of Infectious Diseases, η μελέτη θα αξιολογήσει την ασφάλεια και την ανοσολογική απόκριση ενός εμβολίου νανοτεχνολογίας που αναπτύχθηκε από το Εργαστήριο Λοιμωδών Νοσημάτων σε συνεργασία με το Ερευνητικό Κέντρο Εμβολίων του NIAID και το οποίο στοχεύει την γλυκοπρωτεΐνη gp350 που βρίσκεται στην επιφάνεια του ιού Epstein-Barr (EBV) και των μολυσμένων από αυτόν κυττάρων. Η γλυκοπρωτείνη gp350 είναι επίσης ο πρωταρχικός στόχος για την εξουδετέρωση των αντισωμάτων που βρίσκονται στο αίμα ατόμων που έχουν μολυνθεί με τον EBV.

Στη μελέτη που θα διεξαχθεί στο κλινικό κέντρο των Εθνικών Ινστιτούτων Υγείας (ΝΙΗ), Βηθεσδά, Μέριλαντ και θα διαρκέσει 4 χρόνια, θα συμμετάσχουν αρχικά 40 υγιείς εθελοντές ενήλικες ηλικίας 18 έως 29 ετών, οι μισοί από τους οποίους έχουν ενδείξεις προηγούμενης λοίμωξης από EBV. Στους συμμετέχοντες θα χορηγηθούν τρεις δόσεις των 50 μικρογραμμαρίων από το πειραματικό εμβόλιο. Η δεύτερη και η τρίτη δόση θα χορηγηθούν 30 και 180 ημέρες μετά την αρχική δόση.

 

Πηγη: https://www.dikaiologitika.gr/

Ελπίδα για νεαρούς καρκινοπαθείς να διατηρήσουν γόνιμο το σπέρμα τους, πριν ξεκινήσουν χημειοθεραπεία

Κρυοσυντηρημένος ορχικός ιστός μπορεί να επανεμφυτευθεί μετά από δύο δεκαετίες και να συνεχίσει να δημιουργεί βιώσιμο σπέρμα, σύμφωνα με μια νέα μελέτη σε ποντικούς που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό ανοιχτής πρόσβασης PLOS Biology. .

Ωστόσο η γονιμότητα ενός τέτοιου ιστού θα είναι μειωμένη συγκριτικά με ένα κρυσοσυντηρημένο ιστό λίγων ημερών ή εβδομάδων

Τα ευρήματα του ερευνητή Eoin Whelan της Κτηνιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Πενσυλβάνια δίνουν ελπίδες σε νεαρούς ασθενείς με καρκίνο, των οποίων η λήψη και η κατάψυξη του ιστού των όρχεων για την τελική επανεμφύτευση θα μπορούσε να προηγηθεί της χημειοθεραπείας. Πρόσφατα αποδείχθηκε πως αυτή η διαδικασία αποκαθιστά τη γονιμότητα σε μακάκους, τουλάχιστον μετά από βραχυπρόθεσμη κατάψυξη.

Για τα αγόρια προεφηβικής ηλικίας με καρκίνο η επανεμφύτευση μπορεί να μην είναι εφικτή για μια δεκαετία ή για περισσότερο μετά τη λήψη του ιστικού δείγματος. Αυτό το ερώτημα, δηλαδή για πόσο καιρό τα κατεψυγμένα σπερματογονικά βλαστοκύτταρα (SSCs) μπορούν να παραμείνουν βιώσιμα, απασχόλησε τους ερευνητές,

Τα σπερματογονικά βλαστοκύτταρα (SSCs) αποτελούν τη βάση της ανδρικής αναπαραγωγής, διαφοροποιούνται σε όλους τους τύπους γεννητικών κυττάρων, συμπεριλαμβανομένων των ώριμων σπερματοζωαρίων και μπορούν να διεγείρουν τη σπερματογένεση μετά τη μεταμόσχευσή τους σε έναν υπογόνιμο όρχι.

Οι ερευνητές ξεπάγωσαν τέτοια κύτταρα SSC αρουραίου που είχαν κρυοσυντηρηθεί στο εργαστήριό τους για περισσότερα από 23 χρόνια και τα εμφύτευσαν σε επονομαζόμενα «γυμνά» ποντίκια, τα οποία δεν έχουν ανοσοαπόκριση για να μην απορρίπτουν τους ξένους ιστούς. Στη συνέχεια σύγκριναν την ικανότητα των μακροχρόνια κατεψυγμένων SSCs να παράγουν βιώσιμο σπέρμα με κύτταρα SSC που είχαν καταψυχθεί για λίγους μόνο μήνες και με SSC που είχαν ληφθεί πρόσφατα, προερχόμενα όλα από μια ενιαία αποικία αρουραίων ηλικίας αρκετών δεκαετιών.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι τα μακροχρόνια κατεψυγμένα SSC μπόρεσαν να δημιουργήσουν όλους τους απαραίτητους τύπους κυττάρων για μια επιτυχή παραγωγή σπέρματος, αλλά δεν ήταν όχι τόσο ισχυρά όσο τα κύτταρα που προέρχονταν από πιο πρόσφατα συλλεγμένα δείγματα ιστού. Ενώ τα μακροχρόνια παγωμένα SSCs είχαν παρόμοια προφίλ γονιδιακής έκφρασης σε σύγκριση με τα άλλα δείγματα, δημιούργησαν σπερματοζωάρια μικρότερου μήκους που όμως είχαν ικανοποιητική κινητικότητα.

Αυτά τα αποτελέσματα είναι μια ένδειξη ότι η βιωσιμότητα του ορχικού ιστού δεν χάνεται σε καμία περίπτωση κατά τη μακροχρόνια κρυοσυντήρηση, υποδηλώνοντας ότι μπορούν να ενισχυθούν οι αναπαραγωγικές επιλογές των αγοριών των οποίων οι καρκίνοι στην παιδική ηλικία αντιμετωπίζονται με επιτυχία.

Ο Whelan προσθέτει, «Η μελέτη μας έδειξε ότι τα σπερματογονικά βλαστοκύτταρα αρουραίου μπορούν να καταψυχθούν με επιτυχία για περισσότερα από 20 χρόνια, να μεταμοσχευθούν σε ένα στείρο ζώο-λήπτη και να αναγεννηθεί η ικανότητα παραγωγής σπέρματος, αν και με μειωμένο ρυθμό. Αυτό θα μπορούσε μελλοντικά να προσφέρει μια μέθοδο για την ανάκτηση της απώλειας γονιμότητας σε αγόρια προεφηβικής ηλικίας που υποβάλλονται σε θεραπεία για καρκίνο».

 

Πηγη”: https://www.dikaiologitika.gr/

Ορμονικές αλλαγές στην εμμηνόπαυση μπορεί να προκαλούν αύξηση της χοληστερόλης

Στην  έρευνα, η εμμηνόπαυση συνδεόταν με αλλαγές στα επίπεδα 85 μεταβολιτών με έως 11% αυξήσεις στη χοληστερόλη LDL.

Περίπου το  10% της αύξησης της χοληστερόλης Ldl που εμφανίζεται στην εμμηνόπαυση προκαλείται από αλλαγές στις σεξουαλικές ορμόνες, αναφέρει νέα έρευνα.

Στην  έρευνα, η εμμηνόπαυση συνδεόταν με αλλαγές στα επίπεδα 85 μεταβολιτών με έως 11% αυξήσεις στη χοληστερόλη LDL.

Αυτές οι αλλαγές που επίσης περιλάμβαναν αυξήσεις στα τριγλυκερίδια, λιπαρά οξέα και αμινοξέα, φάνηκε να εμφανίζονται ταυτόχονα με πτώσεις των οιστρογόνων και αύξηση της θυλακιοτρόπου ορμόνης.

Αλλαγές στα επίπεδα οιστρογόνων και θυλακιοτρόπου ορμόνης ευθύνονταν για περίπου το 10% της αύξησης της χοληστερόλης Ldl σε αυτές τις γυναίκες, και η επίδρασή τους ενδεχομένως μπορεί να αναστραφεί -τουλάχιστον μερικώς- με θεραπεία ορμονικής υποκατάστασης, HRT, σύμφωνα με τους ερευνητές.

Η Eija K. Laakkonen, δήλωσε ότι η νέα έρενα συνδέει ορμονικές αλλαγές κατά την εμμηνόπαυση με μεταβολικές αλλαγές που προάγουν την καρδιοπάθεια.

Η Laakkonen, του University of Jyväskylä στη Φινλανδία, δήλωσε ότι η εμμηνόπαυση δεν μπορεί να αποφευχθεί αλλά είναι πιθανό η αρνητική μετατόπιση μεταβολιτών να μπορεί να μειωθεί τρώγοντας υγιεινά και με την άσκηση.

Προηγούμενες έρευνες έδειξαν ότι η εμμηνόπαυση συνδέεται με επίπεδα μεταβολιτών που προάγουν την καρδιοπάθεια.

Στη νέα έρευνα σε 218 γυναίκες στην εμμηνόπαυση, αυτές οι αλλαγές στους μεταβολίτες αναστράφηκαν μερικώς με την HRT, η οποία φάνηκε να αυξάνει την HDL σε ορισμένες.

Από τις συμμετέχουσες, 35 ξεκίνησαν HRT κατά τη διάρκεια της έρευνας.

‘Οσον αφορά την HRT, δεν μπορούν να εξαχθούν πολύ ισχυρά συμπεράσματα μόνο από την παρούσα έρευνα, καθώς ο αριθμός αυτών των γυνακών ήταν μικρός και δεν υπήρξε έλεγχος για το είδος του φαρμάκου.

Παρόλα αυτά, τα ευρήματα σύμφωνα με τους ερευνητές δείχνουν ότι η έναρξη HRT νωρίς στην εμμηνόπαυση ή κατά τη μετάβαση σε αυτήν προσφέρει τη μεγαλύτερη καρδιοπροστατευτική επίδραση.

Τα στοιχεία παρουσιάστηκαν στο συνέδριο European Journal of Preventive Cardiology.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Στη γενική αναισθησία ο εγκέφαλος δεν είναι ”σιωπηλός”

Πώς διαφορετικά είδη κυττάρων στον φλοιό αλλάζουν τη δραστηριότητά τους κατά τη διάρκεια γενικής αναισθησίας.

Σε μελέτη που δημοσιεύτηκε πρόσφατα στο Neuron, ερευνητές του University of Basel και του Institute of Molecular and Clinical Ophthalmology (IOB), αποκαλύπτουν πώς διαφορετικά είδη κυττάρων στον φλοιό αλλάζουν τη δραστηριότητά τους κατά τη διάρκεια γενικής αναισθησίας-κάτι που συμβάλλει στην κατανόηση του πώς μπορεί να προκαλείται η αναισθησία.

Κάποιος είναι ξαπλωμένος στο χειρουργικό τραπέζι. Ο γιατρός, του λέει να μετρήσει μέχρι το 5 και τοποθετεί στο πρόσωπό του μάσκα αναισθησίας. Στο 4 είναι πια αναίσθητος. Δεν θα ξυπνήσει, παρά μετά το τέλος της εγχείρησης. Τι συμβαίνει στον εγκέφαλο σε αυτό το διάστημα;

Κάποιος, πιθανόν εικάζει ότι ο εγκέφαλος είναι ‘’σιωπηλός’’. Ειδκά ο φλοιός. Ωστόσο, για 100 χρόνια είναι γνωστό ότι ορισμένα κύτταρα του φλοιού είναι ενεργά και ο φλοιός αλλάζει μεταξύ περιόδων υψηλής και χαμηλής δραστηριότητας, στην αναισθησία.

Η ερώτηση παραμένει. Ποια κύτταρα συμβάλλουν στη ρυθμική δραστηριότητα, στον φλοιό, και πώς θα μπορούσε αυτή να συμβάλλει στην απώλεια αισθήσεων κατά τη γενική αναισθησία;

Οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι σε αντίθεση με αυτό που εικαζόταν παλαιότερα, μόνο ένα συγκεκριμένο είδος κυττάρων του φλοιού, οι πυραμιδικοί νευρώνες στρώματος 5, είχαν αύξηση της δραστηριότητας όταν τα πειραματόζωα εκτέθηκαν σε διάφορα αναισθητικά.

Κάθε αναισθητικό προκαλεί ένα ρυθμό δραστηριότητας στους πυραμιδικούς νευρώνες του στρώματος 5. Ενδιαφέρον είναι, ότι αυτοί οι ρυθμοί διέφεραν ανάλογα με το αναισθητκό.

Ορισμένοι ήταν πιο αργοί και άλλοι πιο γρήγοροι. Όμως, το κοινό σε όλα τα αναισθητικά ήταν ότι προκάλεσαν μια ευθυγράμμιση στη δραστηριότητα.

Όταν δηλαδή ήταν ενεργοί όλοι οι πυραμιδικοί νευρώνες στρώματος 5, ήταν ενεργοί ταυτόχρονα, δήλωσε ο Dr. Arjun Bharioke. Αυτό το ονόμασαν ‘’νευρωνικό συγχρονισμό’’.

Οι πυραμιδικοί νευρώνες του στρώματος 5 χρησιμεύουν ως σημαντικό κέντρο δεδομένων για τον φλοιό και επίσης συνδέουν διάφορες περιοχές του μεταξύ τους.

Επομένως, επικοινωνούν και οι 2 μεταξύ διαφορετικών περιοχών του φλοιού, καθώς και από τον φλοιό σε άλλες περιοχές του εγκεφάλου.

Ετσι, συγχρονισμός της δραστηριότητας στους πυραμιδικούς νευρώνες του στρώματος 5 περιορίζει τις πληροφορίες που μπορεί να εξάγει ο φλοιός.

Φαίνεται πως αντί κάθε νευρώνας να στέλνει διαφορετικές πληροφορίες κατά την αναισθησία, όλοι οι πυραμιδικοί νευρώνες του στρώματος 5 στέλνουν τις ίδιες.

Προηγούμενες έρευνες υπέδειξαν ότι η απώλεια αισθήσεων συμβαίνει με αποσύνδεση του φλοιού από τον υπόλοιπο εγκέφαλο.

Τα αποτελέσματα της νέας έρευνας δείχνουν μηχανισμό μέσω του οποίου αυτό μπορεί ενδεχομένως να συμβαίνει-με τη μετάβαση σε χαμηλότερη έξοδο πληροφοριών από τον φλοιό κατά την αναισθησία.

Πηγές:
Neuron,

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Μεγάλη χρήση αντιβιοτικών από ηλικιωμένους συνδέεται με εμφάνιση νόσου του Crohn και ελκώδους κολίτιδας

Ερευνητές ανακάλυψαν σχέση μεταξύ χρήσης αντιβιοτικών και υψηλότερων ποσοστών φλεγμονώδους νόσου του εντέρου.

Οσο περισσότερα αντιβιοτικά παίρνουν οι ηλικιωμένοι, τόσο μεγαλώνει ο κίνδυνος για φλεγμονώδη νόσο του εντέρου, αναφέρει νέα έρευνα.

Τα ευρήματα θα μπορούσαν να συμβάλλουν να εξηγηθεί μέρος της αύξησης της νόσου του Crohn και της ελκώδους κολίτιδας στους ηλικιωμένους,

Ο Dr. Adam Faye, του NYU Grossman School of Medicine, πιστεύει ότι στους ηλικιωμένους, περιβαλλοντικοί παράγοντες είναι πιο σημαντικοί από γενετικούς.

Οι ερευνητές ανέλυσαν στοιχεία συνταγογράφησης 2,3 εκατομμυρίων ενηλίκων 60 ετών και άνω στη Δανία, που διαγνώστηκαν με φλεγμονώδη νόσο του εντέρου, από το 2000 έως το 2018.

Ανακάλυψαν σχέση μεταξύ χρήσης αντιβιοτικών και υψηλότερων ποσοστών φλεγμονώδους νόσου του εντέρου, και ο κίνδυνος αύξανε σημαντικά με κάθε κύκλο.

Σε σύγκριση με όσους δεν έκαναν χρήση τα 5 προηγούμενα χρόνια, ένας κύκλος συνδεόταν με 27% υψηλότερο κίνδυνο νέας διάγνωσης φλεγμονώδους νόσου του εντέρου, 2 κύκλοι με 55% υψηλότερο και 3 με 67% υψηλότερο.

4 κύκλοι συνδέθηκαν με 96% υψηλότερο κίνδυνο και 5 ή περισσότεροι με 236% υψηλότερο.

Οσοι έλαβαν αντιβιοτικά εντός του προηγούμενου έτους ή των προηγούμενων 2 ετών είχαν τα υψηλότερα ποσοστά νέας διάγνωσης φλεγμονώδους νόσου του εντέρου, αλλά ο κίνδυνος παρέμενε αυξημένος για αυτούς που λάμβαναν αντιβιοτικά τα προηγούμενα 2-5 χρόνια.

Ο αυξημένος κίνδυνος για φλεγμονώδη νόσο του εντέρου φάνηκε για όλα τα είδη αντιβιοτικών εκτός από το nitrofurantoin. Aντιβιοτικά που συνήθως δίνονται για γαστρεντερικές λοιμώξεις ήταν πιο πιθανό να συνδέονται με νέα διάγνωση φλεγμονώδους νόσου του εντέρου.

Τα ευρήματα θα παρουσιαστούν στο συνέδριο Digestive Disease Week και θεωρούνται προκαταρκτικά.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Εμβόλια νέας γενιάς, ετερόλογος εμβολιασμός και εκπαιδευμένη ανοσία

Χρειαζόμαστε πολυδύναμα εμβόλια που καλύπτουν πολλαπλά στελέχη. Πώς ο εμβολιασμός για τη γρίπη “εκπαιδεύει” το ανοσοποιητικό και για άλλα λοιμώδη. Τι αναφέρει ο ομότιμος καθηγητής Ι. Κιουμής.

Ένας οργασμός ανάπτυξης νέων εμβολίων κατά της COVID-19 βρίσκεται σε εξέλιξη σε παγκόσμιο επίπεδο, με εκατοντάδες σκευάσματα να βρίσκονται σε διάφορες φάσεις προκλινικής έρευνας ή κλινικών δοκιμών. “Στο άμεσο μέλλον, θα έχουμε περισσότερα εμβόλια, περισσότερες επιλογές, που θα έχουν συγκεκριμένα χαρακτηριστικά”, τόνισε ο ομότιμος καθηγητής Πνευμονολογίας – Λοιμωξιολογίας του ΑΠΘ, Ιωάννης Κιουμής , από το βήμα του 5ου Πανελλήνιου Συνεδρίου Νοσημάτων Θώρακος, στη Θεσσαλονίκη. Ο ίδιος προσδιόρισε και την κατεύθυνση στην οποία κινούνται οι ερευνητικές προσπάθειες για τα νέα εμβόλια, η οποία διαφέρει από τη στόχευση που είχαν μέχρι σήμερα.

“Στην αρχή, χρειαζόμασταν ένα εμβόλιο που να παράγει γρήγορα αντισώματα, να είναι γρήγορο στη δράση του για να προστατεύσει στη φάση που η πανδημία εξαπλωνόταν. Τώρα που φαίνεται πως η πανδημία περνάει σε μια φάση ελέγχου χρειαζόμαστε εμβόλια που θα παρέχουν ευρεία και ισχυρή κάλυψη για περισσότερα στελέχη που στο μεταξύ θα έχουν δημιουργηθεί”, τόνισε και πρόσθεσε: «στο τέλος της πανδημίας, αφού έχουμε περάσει και αυτή τη φάση, η ασφάλεια των εμβολίων φαίνεται πως παίζει τον μεγαλύτερο ρόλο. Άρα λοιπόν θα έχουμε μπροστά μας εμβόλια διαφορετικά από αυτά που έχουμε αυτή τη στιγμή γιατί θα είναι διαφορετική η στόχευση”.

Ο κ. Κιουμής επικαλέστηκε στοιχεία επιστημονικών μελετών που κατέδειξαν πως τα διαφορετικά δοσολογικά σχήματα κάθε εμβολίου – μονοδοσικά, με δύο ή τρεις δόσεις, με αναμνηστική δόση – δημιουργούν σύγχυση στους πολίτες. “Αυτό σίγουρα είναι ένα πρόβλημα που θα πρέπει να ξεπεραστεί γιατί όσο περισσότερες δόσεις έχουμε ενός εμβολίου, τόσο μικρότερη είναι και η συμμόρφωση απέναντι στο εμβολιαστικό σχήμα”, τόνισε.

Εισπνεόμενα και πολυδύναμα εμβόλια

Τα αποκλειστικά ενέσιμης μορφής εμβόλια θα συμπληρωθούν με εισπνεόμενα και με εμβόλια που θα χορηγούνται διά του στόματος, ενώ τελευταίες μελέτες έχουν δείξει πως ο ετερόλογος εμβολιασμός (με δύο διαφορετικά εμβόλια) παράγει καλύτερους τίτλους αντισωμάτων και προσφέρει καλύτερη προστασία σε σχέση με τον ομόλογο (δύο δόσεις με το ίδιο εμβόλιο).

“Χρειαζόμαστε όμως πολυδύναμα εμβόλια, που θα μπορούν να καλύπτουν πολλαπλά στελέχη. Χρειαζόμαστε καλύτερους τρόπους μεταφοράς του υλικού, του αντιγόνου μέσα στα κύτταρα ώστε να παραχθούν τα αντισώματα που θέλουμε”, είπε, προσθέτοντας πως στην επόμενη φάση θα είναι χρήσιμα και τα ενισχυτικά, όπως στην περίπτωση του εμβολίου της γρίπης, προκειμένου να επιτευχθεί καλύτερη ανοσιακή ανταπόκριση και ενδεχομένως και καλύτερη διάρκεια στο χρόνο. “Τα ενισχυτικά γίνονται με διάφορες ουσίες, κάποιες από τις οποίες είναι και πολύ παλιές, όπως άλατα αργιλίου, οι σαπωνίνες, το σκουαλένιο, για το οποίο έχει γίνει τόσος πολύς θόρυβος από τους αντιεμβολιαστές, ενώ είναι ένα φυσικό συστατικό που υπάρχει ακόμη και στις ελιές που τρώμε”, σημείωσε.

Υβριδική και εκπαιδευμένη ανοσία

Αναφερόμενος στα υφιστάμενα εμβόλια, ο καθηγητής υπογράμμισε πως έχει αποδειχθεί η πολύ καλή αποτελεσματικότητά τους, με εξαίρεση δύο κατηγορίες που υστερούν: τους μεταμοσχευμένους με συμπαγή όργανα και τους ασθενείς με καρκίνο.

Τόνισε τη σημασία της υβριδικής ανοσίας, που επιτυγχάνεται με συνδυασμό εμβολιασμού και νόσησης. Είναι η πιο αποτελεσματική μορφή ανοσίας, η οποία μεταξύ άλλων μειώνει και την πιθανότητα των breakthrough λοιμώξεων. Στο άμεσο μέλλον θα υπάρξει καλύτερη γνώση και για την κυτταρική ανοσία που διεγείρεται με τον εμβολιασμό, καθώς και για το ποιος τίτλος αντισωμάτων είναι προστατευτικός.

Τέλος, παρότι ξεκαθάρισε πως είναι λάθος η αντίληψη κάποιων πως το εμβόλιο κατά της γρίπης μπορεί να προστατεύσει από τον κορωνοϊό, διευκρίνισε πως αυτό το λάθος δεν είναι απόλυτο, και εξήγησε την έννοια της λεγόμενης εκπαιδευμένης ανοσίας. “Αν κάνει κανείς εμβόλια που δεν αφορούν τον κορωνοϊό, μπορεί να έχει μια καλύτερη συμπεριφορά απέναντι και στον κορωνοϊό. Αυτή είναι η λεγόμενη εκπαιδευμένη ανοσία. Μια ανοσία η οποία συμβαίνει επειδή τα εμβόλια γενικά κάνουν μια προετοιμασία του ανοσοποιητικού συστήματος, που έχει σαν αποτέλεσμα να αντιδρά καλύτερα σε ερεθίσματα λοιμώδη, τα οποία είναι μη ειδικά για τα εμβόλια αυτά”, κατέληξε.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Για ποιους λόγους οι Έλληνες λένε “ναι” ή “όχι” στον εμβολιασμό κατά της CoViD [ελληνική μελέτη]

Τι δείχνει ανάλυση των 1.959 απαντήσεων από ομάδα επιστημόνων του Πανεπιστημίου της Αθήνας και μεγάλων νοσηλευτικών ιδρυμάτων.

Ανησυχίες για την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα του εμβολίου, κάνουν τους Έλληνες αρνητικούς στον εμβολιασμό κατά της CoViD. Είναι, δε, πιο έντονες σε νέους και άτομα με χαμηλό μορφωτικό επίπεδο.

Αυτό προκύπτει από πρόσφατη μελέτη, η οποία δημοσιεύτηκε πρόσφατα στο επιστημονικό περιοδικό Vacunas. Η μελέτη υπογράφεται από τους Π. Γαλάνη, Ειρ. Βρακά, Όλ. Σίσκου, Ολ. Κωνσταντακοπούλου, Αγλ. Κατσιρούμπα, Ι. Μωύσογλου και Δ. Καϊτελίδου, από το Πανεπιστήμιο της Αθήνας, το νοσοκομείο Παίδων “Αγλαΐα Κυριακού” και την Πνευμονολογική Κλινική του νοσοκομείου Λαμίας.

Όπως αναφέρει η συντακτική ομάδα, μεταξύ των στόχων ήταν η διερεύνηση των παραγόντων που σχετίζονται με την πρόσληψη του εμβολίου.

Η μελέτη έγινε διαδικτυακά τον Αύγουστο του 2021, με τη συμμετοχή 1.959 ατόμων άνω των 18 ετών. Μετρήθηκαν κοινωνικά και δοδημογραφικά δεδομένα των συμμετεχόντων και η στάση τους απέναντι στον εμβολιασμό και την πανδημία.

Οι περισσότεροι συμμετέχοντες είχαν εμβολιαστεί κατά της CoViD (87,8%). Από την ανάλυση φάνηκε πως η αυξημένη ηλικία και το υψηλότερο επίπεδο εκπαίδευσης συσχετίστηκαν με αυξημένη πιθανότητα εμβολιασμού. Οι συμμετέχοντες που εργάζονται σε υπηρεσίες Υγείας, δεν είχαν νοσήσει προηγουμένως από CoViD ή είχαν ιστορικό εμβολιασμού κατά της γρίπης είχαν μεγαλύτερη πιθανότητα να εμβολιαστούν κατά της CoviD.

Η αυξημένη επίγνωση για τη σοβαρότητα της νόσησης, η γνώση σχετικά με την πανδημία και η εμπιστοσύνη στα εμβόλια και στους επιστήμονες, συνέβαλαν επίσης στην αυξημένη εμβολιαστική κάλυψη. Στον αντίποδα, η πιθανότητα εμβολιασμού ήταν μικρότερη για τους συμμετέχοντες που ανησυχούσαν περισσότερο για τις παρενέργειες του εμβολιασμού.

Η συντακτική ομάδα σχολιάζει πως η κατανόηση των παραγόντων που επηρεάζουν την απόφαση των ατόμων να εμβολιαστούν, είναι απαραίτητη για τη βελτίωση του ποσοστού εμβολιαστικής κάλυψης του πληθυσμού. Όπως επισημαίνει, οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής θα πρέπει να δώσουν έμφαση σε συγκεκριμένες ομάδες πληθυσμού όπως οι νέοι και τα άτομα με χαμηλό μορφωτικό επίπεδο.

Η έρευνα έδειξε πως οι κύριοι λόγοι για την άρνηση του εμβολιασμού κατά της CoViD ήταν ανησυχίες για την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα των εμβολίων (43,8%), ανησυχίες για τις παρενέργειες των εμβολίων (22,7%), προηγούμενη διάγνωση με CoViD (10,7%) και η προσπάθεια των γυναικών να μείνουν έγκυες (8,2%).

Όσοι είχαν επίγνωση της σοβαρότητας της CoViD και υψηλό επίπεδο γνώσεων για την πανδημία, είχαν χαμηλότερη ανησυχία για τις ανεπιθύμητες ενέργειες του εμβολιασμού. Ως προς την απόφαση για εμβολιασμό, οι συμμετέχοντες δήλωσαν υψηλότερη εμπιστοσύνη στον οικογενειακό τους γιατρό, σε σχέση με την Κυβέρνηση.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/