Επιστημονικό συμπόσιο για τις πρωτοπαθείς ανοσοανεπάρκειες

Στο πλαίσιο του Παγκόσμιου εορτασμού για τις Πρωτοπαθείς Ανοσοανεπάρκειες
(22-29 Απριλίου) διοργανώνεται Επιστημονικό Συμπόσιο του Summer School
της European Society for Immunodeficiencies (ESID), το οποίο θα διεξαχθεί σε
συνεργασία με τους ιατρούς του ΙΑΣΩ Παίδων, με θέμα «Update on Primary
Immunodeficiencies – Inborn Errors of Immunity». Θα πραγματοποιηθεί την
Παρασκευή 06 Μαΐου 2022, ώρα 14:30 έως 18:30, στην Αίθουσα Εκδηλώσεων
του ΙΑΣΩ. Στόχος του Συμποσίου είναι η συνεχιζόμενη ιατρική εκπαίδευση και
η ενημέρωση των Ιατρών – Συνεργατών και των Επαγγελματιών Υγείας για τα
επίκαιρα επιστημονικά θέματα που αφορούν στις Πρωτοπαθείς Ανοσοανεπάρκειες
/ εγγενή λάθη της ανοσίας.

 

Πηγη:HealthDaily

Καρδιακή ανεπάρκεια : Αυξάνει με την ηλικία ο κίνδυνος εμφάνισης της

Οι θέσεις της ΕΚΕ για τη βασική της διαχείριση
Η εβδομάδα 2-8 Μαΐου 2022 πανευρωπαϊκά είναι αφιερωμένη στην Καρδιακή
Ανεπάρκεια και στην προσπάθεια ενημέρωσης του κοινού για την πρόληψη,
έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία της νόσου. Γιατί όμως δίνεται ιδιαίτερη
αναφορά σε αυτή τη νόσο και γιατί η Ελληνική Καρδιολογική Εταιρεία (ΕΚΕ)
θέτει ως προτεραιότητα την ενημέρωση πολιτών και ασθενών για την Καρδιακή
Ανεπάρκεια; Η απάντηση έγκειται στο γεγονός ότι η Καρδιακή Ανεπάρκεια
αποτελεί τη συχνότερη αιτία νοσηλειών στις καρδιολογικές κλινικές, αλλά και
την κύρια αιτία απώλειας ποιότητας ζωής.
Η συχνότητα της είναι περίπου 1% στα άτομα κάτω των 65 ετών, και αυξάνει
προοδευτικά στο 7% σε άτομα 75 έως 84 ετών και στο 15% σε άτομα άνω
των 85 ετών. Τις περισσότερες φορές δεν αποτελεί νόσο μόνη της αλλά είναι
η τελική κατάληξη όλων των άλλων καρδιαγγειακών νοσημάτων, δηλαδή της
παραμελημένης αρτηριακής υπέρτασης, της μη ελεγμένης χρόνιας αρρυθμίας,
της στεφανιαίας νόσου, του σακχαρώδη διαβήτη, παθήσεων των νεφρών,
των πνευμόνων και του θυρεοειδούς αδένα, ενώ φλεγμονές του καρδιακού μυός
και κληρονομικά νοσήματα μπορεί σπανιότερα να οδηγήσουν επίσης στην
εμφάνισή της.
Η διάγνωση της καρδιακής ανεπάρκειας γίνεται από τον ιατρό με το ιστορικό
και την φυσική εξέταση, και η επιβεβαίωση από παρακλινικές εξετάσεις όπως
ηλεκτροκαρδιογράφημα, υπερηχοκαρδιογράφημα, ακτινογραφία θώρακα,
στεφανιογραφία, μαγνητική τομογραφία καρδιάς και ειδικότερες εξετάσεις
αναπνευστικής λειτουργίας εφ όσον κριθούν απαραίτητες. O βιοχημικός και
αιματολογικός έλεγχος μπορεί να αναδείξει παθογόνες καταστάσεις που
συμβάλλουν στην εμφάνισης της καρδιακής ανεπάρκειας, ενώ η μέτρηση ειδικών
πεπτιδίων στο αίμα βοηθά στον αποκλεισμό καρδιολογικής αιτιολογίας των
συμπτωμάτων και σημείων. Η καρδιακή ανεπάρκεια ευτυχώς δεν είναι συχνή
σε μικρές ηλικίες. Η μεγαλύτερη συχνότητα εμφάνισης της είναι σε ηλικίες άνω
των 65 ετών, καθώς η στεφανιαία νόσος που αποτελεί και την κύρια αιτία της
εκφράζεται σε μεγαλύτερες ηλικίες.
Η συχνότητα της είναι περίπου 1% στα άτομα κάτω των 65 ετών, και αυξάνει
προοδευτικά στο 7% σε άτομα 75 έως 84 ετών και στο 15% σε άτομα άνω των
85 ετών. Η θεραπεία της έγκειται στην θεραπεία της πρωταρχικής νόσου, κυρίως
όταν η καρδιακή ανεπάρκεια είναι σε αρχικά στάδια, δηλαδή της αρτηριακής
υπέρτασης, παχυσαρκίας, στεφανιαίας νόσου, βαλβιδικής νόσου. Ανάλογα
με το στάδιο και τα συμπτώματα της καρδιακής ανεπάρκειας τροποποιείται η
χορηγούμενη αγωγή, από τα βασικά φάρμακα που βελτιώνουν την καρδιακή
λειτουργία όπως οι αναστολείς του άξονα ρενίνης-αγγειοτενσίνης-αλδοστερόνης,
οι β αποκλειστές και νεότερα ανάλογα και τα διουρητικά για την ανακούφιση
των συμπτωμάτων από την κατακράτηση υγρών, έως την αντιμετώπιση
του κινδύνου πρώιμου αρρυθμιολογικού θανάτου με τοποθέτηση ειδικού
βηματοδότη-απινιδωτή και την μεταμόσχευση καρδιάς ή την τοποθέτηση
συσκευών υποβοήθησης του έργου της καρδιάς στα προχωρημένα στάδια.
Η πιο σημαντική θεραπεία είναι η πρόληψη. Στόχος της καρδιολογικής κλινικής
πράξης είναι η εφαρμογή προγραμμάτων προληπτικής ιατρικής για την εκτίμηση,
σχεδιασμό και μείωση του καρδιαγγειακού κινδύνου.

 

Πηγη: HealthDaily

Μείωση 57% στην πιθανότητα εμφάνισης συμπτωματικής νόσου με το στέλεχος όμικρον

Από την τρίτη δόση εμβολίου
Σε μία πρόσφατη δημοσίευση στο έγκριτο διεθνές περιοδικό The Lancet Infectious
Diseases αναφέρεται ότι η επικράτηση του στελέχους όμικρον μείωσε κατά δύο
τρίτα τον κίνδυνο νοσηλείας σε σχέση με το προηγούμενο επικρατόν στέλεχος
δέλτα. Οι ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού
και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Θεοδώρα Ψαλτοπούλου, Πάνος
Μαλανδράκης, Γιάννης Ντάνασης και Θάνος Δημόπουλος (Πρύτανης ΕΚΠΑ)
συνοψίζουν τα σχετικά δεδομένα. Παρόλο που η αναμνηστική δόση παρέχει
τη μεγαλύτερη προστασία έναντι του στελέχους δέλτα, προσφέρει επίσης
αυξημένη προστασία και έναντι του στελέχους όμικρον, συγκριτικά με όσους
είχαν περάσει 25 εβδομάδες από τη δεύτερη δόση εμβολίου. Σε μία μελέτη του
Ηνωμένου Βασιλείου που διενεργήθηκε στο πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου,
μεταξύ 1 Νοεμβρίου και 19 Δεκεμβρίου 2021, μελετήθηκε το αποτέλεσμα
της λοίμωξης σε ασθενείς που νόσησαν από στέλεχος δέλτα και ασθενείς με
στέλεχος όμικρον, ενώ συμπληρωματικά μελετήθηκε η αποτελεσματικότητα
δύο δόσεων εμβολίου 25 εβδομάδες μετά τη δεύτερη δόση και των ενισχυτικών
δόσεων. Η πιθανότητα επαναμόλυνσης με το στέλεχος όμικρον ήταν 10 φορές
μεγαλύτερη σε σχέση με το στέλεχος δέλτα (7,6% έναντι 0,7%). Στους 896
ασθενείς που νοσηλεύτηκαν, οι 95,5% νοσούσαν από στέλεχος δέλτα και μόλις
το 1,7% από το στέλεχος όμικρον, ενώ οι ηλικιακές ομάδες ήταν: 6% κάτω των
20 ετών, 22,9% ήταν 20-39 ετών, 44,2% ήταν 40-59 ετών, 26,9% άνω των 60
ετών. Ο αριθμός των νοσηλειών ήταν σημαντικά μικρότερος του αναμενόμενου,
με λόγο παρατηρούμενων προς αναμενόμενων νοσηλειών να βρίσκεται στο
0,32. Συγκριτικά με 25 εβδομάδες μετά τη δεύτερη δόση εμβολίου, μία τρίτη
δόση συσχετίστηκε με 57% μείωση στην πιθανότητα εμφάνισης συμπτωματικής
νόσου με το στέλεχος όμικρον σε όλες τις ηλικιακές ομάδες, αλλά τα αντίστοιχα
ποσοστά για το στέλεχος δέλτα άγγιζαν το 88%. Ωστόσο παρά τα ελπιδοφόρα
αυτά δεδομένα, οι συγγραφείς σχολιάζουν ότι η αυξημένη μεταδοτικότητα του
όμικρον μαζί με τη ικανότητα του να διαφεύγει ως ένα βαθμό του ανοσοποιητικού
συστήματος, μπορεί να αντισταθμίζει στην κοινότητα το όποιο όφελος μειωμένων
νοσηλειών που παρατηρούνται, ενώ περισσότερα δεδομένα αναμένονται από
αντίστοιχες μελέτες άμεσα.

 

 

Πηγή: HealthDaily

Ερευνητές ανακάλυψαν τον πρώτο ισχυρό γενετικό παράγοντα κινδύνου για τη διπολική διαταραχή

Η κύρια θεραπεία για τη διπολική διαταραχή, το λίθιο, εγκρίθηκε πριν από μισό αιώνα, αλλά δεν βοηθά όλους τους ασθενείς και έχει σημαντικές παρενέργειες. Ελάχιστη πρόοδος έχει σημειωθεί στην εύρεση καλύτερων θεραπειών, οφειλόμενη στο γεγονός ότι οι ερευνητές δεν κατανοούν πλήρως πώς προκύπτει η διαταραχή, όπως επίσης και πώς ακριβώς το λίθιο βελτιώνει τα συμπτώματα, όταν αυτό λειτουργεί.


Μια γενετική μελέτη στην οποία συμμετείχαν χιλιάδες άτομα με διπολική διαταραχή απεκάλυψε νέα στοιχεία για το μοριακό υπόβαθρο της πάθησης. Με επικεφαλής επιστήμονες του Stanley Center for Psychiatric Research στο Broad Institute of MIT και του Χάρβαρντ, οι οποίοι συνεργάστηκαν με συναδέλφους σε όλο τον κόσμο, η προσπάθεια εντοπίζει ένα γονίδιο που ονομάζεται AKAP-11, ως ισχυρό παράγοντα κινδύνου τόσο για τη διπολική διαταραχή, όσο και για τη σχιζοφρένεια. Τα ευρήματα μπορεί να παρέχουν ενδείξεις για το πώς λειτουργεί το λίθιο, καθώς η πρωτεΐνη AKAP-11 είναι γνωστό ότι αλληλεπιδρά με μια μοριακή οδό που τροποποιείται από το φάρμακο.

Ενώ έχουν ανακαλυφθεί πολλές κοινές γενετικές παραλλαγές μικρών επιδράσεων, το AKAP-11 είναι το πρώτο γονίδιο που βρέθηκε να έχει μεγάλη επίδραση στον κίνδυνο διπολικής διαταραχής. Έχει ήδη ξεκινήσει μια νέα έρευνα στο Broad για περαιτέρω μελέτη της διαταραχής σε κύτταρα και ζώα, με έμφαση στους μοριακούς μηχανισμούς που μπορούν με τη σειρά τους να οδηγήσουν στην ταυτοποίηση βιοδεικτών ώστε να αντιστοιχήσουν τους ασθενείς με θεραπείες, αλλά και να αναπτύξουν νέες θεραπείες.

Η μελέτη εμφανίζεται στο Nature Genetics. «Αυτή η δουλειά είναι συναρπαστική γιατί είναι η πρώτη φορά που είχαμε ένα γονίδιο με μεταλλάξεις μεγάλης επίδρασης για τη διπολική διαταραχή», δήλωσε ο Στίβεν Χίμαν, διευθυντής του Stanley Center for Psychiatric Research, βασικό μέλος του Broad και του Πανεπιστημίου Harvard Distinguished, Καθηγητής Υπηρεσίας Βλαστοκυττάρων και Αναγεννητικής Βιολογίας. Αυτό είναι ένα σημαντικό βήμα προς το είδος της έρευνας για τους μηχανισμούς ασθενειών που, σε όλη την ιστορία της ιατρικής, εγγυάται επιτυχημένες θεραπείες.

Μεγάλη μελέτη, μεγάλη επίδραση

Η διπολική διαταραχή είναι μια σοβαρή, κληρονομική διαταραχή της διάθεσης που επηρεάζει περίπου το 1% του πληθυσμού και συχνά ξεκινά στην πρώιμη ενήλικη ζωή. Η καλύτερη κατανόηση των βιολογικών ριζών της πάθησης θα μπορούσε να οδηγήσει σε πιο αποτελεσματικές θεραπείες που μπορούν να βελτιώσουν την ποιότητα ζωής.

Επιστήμονες στο Stanley Center συνεργάστηκαν με συναδέλφους σε όλο τον κόσμο στο Bipolar Exome Consortium για να εντοπίσουν σπάνιες διαφορές στην αλληλουχία DNA που μεταβάλλουν τις πρωτεΐνες, με την ελπίδα να ανακαλύψουν εκείνες που έχουν μεγάλο αντίκτυπο στον κίνδυνο ασθένειας. Αν και σπάνιες μεταλλάξεις μπορεί να εμφανιστούν μόνο σε μια μειοψηφία ασθενών, ο ισχυρός αντίκτυπος στον κίνδυνο ασθένειας σημαίνει ότι μπορούν να φωτίσουν τους βιολογικούς μηχανισμούς που εμπλέκονται στην πάθηση.

Αυτές οι ιδέες θα μπορούσαν μια μέρα να οδηγήσουν σε νέους τρόπους θεραπείας της διαταραχής, που βελτιώνουν τα συμπτώματα σε πολλούς ανθρώπους, ακόμη και σε αυτούς που δεν έχουν τη σπάνια μετάλλαξη. Οι ερευνητές ξεκίνησαν συγκρίνοντας τα εξώματα, ή το τμήμα του γονιδιώματος που κωδικοποιεί την πρωτεΐνη, περίπου 14.000 ατόμων με διπολική διαταραχή με 14.000 υγιείς μάρτυρες.

Τα άτομα με την πάθηση ήταν πιο πιθανό να φέρουν παραλλαγές γονιδίων που οδηγούν σε ασυνήθιστα περικομμένες, δυσλειτουργικές πρωτεΐνες. Ορισμένες από αυτές τις παραλλαγές ήταν σε γονίδια που είχαν ήδη συνδεθεί με τον κίνδυνο για σχιζοφρένεια, μια άλλη σοβαρή ψυχική ασθένεια που συχνά ξεκινά μετά την εφηβεία.

Στη συνέχεια, η ομάδα ενσωμάτωσε τα αποτελέσματα μιας μεγάλης κλίμακας μελέτης που διεξήχθη από την κοινοπραξία Schizophrenia Exome Sequencing Meta-analysis (SCHEMA). Συνδύασαν τις αλληλουχίες εξωμάτων 24.000 ατόμων με σχιζοφρένεια που συμμετείχαν στη μελέτη SCHEMA με εκείνες 14.000 ατόμων με διπολική διαταραχή και συνέκριναν την αλληλουχία του γονιδιώματος ατόμων με παθήσεις με αυτή των υγιών μαρτύρων.


 

Αυτή η ανάλυση αποκάλυψε σπάνιες παραλλαγές περικοπής πρωτεΐνης στο γονίδιο AKAP-11 που αυξάνουν αρκετά τον κίνδυνο ασθένειας, καθιστώντας το τον ισχυρότερο γενετικό παράγοντα κινδύνου για διπολική διαταραχή μέχρι σήμερα.

Οι παραλλαγές AKAP-11 δεν συνεισφέρουν πολύ στον κίνδυνο μεταξύ του πληθυσμού στο σύνολό του, αλλά η πραγματική αξία έγκειται σε αυτό που αποκαλύπτουν για τις ρίζες της νόσου και γι’ αυτό είμαστε πραγματικά εστιασμένοι σε αυτές, δήλωσε ο συγγραφέας Μπέντζαμιν Νίλ, διευθυντής γενετικής για το Stanley Center και συν-διευθυντής του Προγράμματος Ιατρικής και Πληθυσμιακής Γενετικής στο Broad, όπου είναι επίσης μέλος του Ινστιτούτου.

Το πρωτεϊνικό προϊόν του AKAP-11 αλληλεπιδρά με μια άλλη πρωτεΐνη που ονομάζεται GSK3B, ένας μοριακός στόχος του λιθίου, που είναι ένας πιθανός μηχανισμός αποτελεσματικότητας. Έτσι, η ανακάλυψη προσφέρει ενδιαφέρουσες ενδείξεις για τις επιδράσεις του λιθίου στον οργανισμό, που μπορεί να ρίξουν φως στη δράση του και να οδηγήσουν στον εντοπισμό άλλων θεραπευτικών στόχων.

Για να διερευνήσουν τα μοριακά και συμπεριφορικά αποτελέσματα των παραλλαγών του γονιδίου AKAP-11 που αποκαλύφθηκαν στη μελέτη, οι ερευνητές του Stanley Center δημιουργούν τώρα κυτταρικά και ζωικά μοντέλα που φέρουν μια τροποποιημένη μορφή του γονιδίου.

Οι παραλλαγές περικοπής απενεργοποιούν αποτελεσματικά ένα αντίγραφο του γονιδίου στο γονιδίωμα, μειώνοντας πιθανώς την αφθονία της πρωτεΐνης AKAP-11 στο μισό. Μοντέλα που φέρουν γενετικές παραλλαγές όπως αυτές -και οι πρωτεϊνικές αλλοιώσεις που παράγουν- είναι πιο εύκολο να δημιουργηθούν στο εργαστήριο σε αντίθεση με εκείνα τα μοντέλα, με πιο κοινές παραλλαγές, που σχετίζονται με ασθένειες που εμφανίζονται σε μη κωδικοποιητικά μέρη του γονιδιώματος και έχουν ασαφή αποτελέσματα στη λειτουργία των πρωτεϊνών.

Για πρώτη φορά, οι επιστήμονες θα μπορούν να χρησιμοποιήσουν ερευνητικά μοντέλα που φιλοξενούν τις ίδιες παραλλαγές που διαπιστώθηκε ότι αυξάνουν σαφώς τον κίνδυνο στους ανθρώπους. Οι ερευνητές διερευνούν επίσης εάν το AKAP-11 ή ένας από τους μοριακούς συνεργάτες του θα μπορούσε να χρησιμεύσει ως βιοδείκτης για την πάθηση, για να βοηθήσει στη διάγνωση ή να εξασφαλίσει ότι οι μελλοντικές κλινικές δοκιμές θα περιλαμβάνουν ασθενείς που είναι πιο πιθανό να ωφεληθούν από μια συγκεκριμένη θεραπεία.

Οι ερευνητές και οι συνάδελφοί τους στοχεύουν να συνεχίσουν να στρατολογούν περισσότερους ασθενείς με διπολική διαταραχή για μελέτες μεγάλης κλίμακας που θα μπορούσαν να αποκαλύψουν ακόμη περισσότερους γενετικούς παράγοντες κινδύνου.

Ιδανικά, θα θέλαμε να βρούμε παραλλαγές κινδύνου σε ολόκληρο το γονιδίωμα, οι οποίες θα μας δώσουν περισσότερες ευκαιρίες να βρούμε θεραπείες για όλους, είπε ο Χίμαν. Αυτό είναι ένα πρώτο βήμα και ελπίζουμε ότι θα βρούμε πολλούς περισσότερους γενετικούς παράγοντες. Θα χρειαστεί πολλή αλληλουχία εξωμάτων, αλλά είναι πολύ συναρπαστικό.

 

 

Πηγη: https://www.psychologynow.gr/

«Σπάει» στα δύο η φαρμακευτική δαπάνη: Τι αλλάζει για τα Φάρμακα Υψηλού Κόστους και τους προϋπολογισμούς ΕΟΠΥΥ

Νέα δεδομένα στη φαρμακευτική πολιτική φέρνει ο Υπουργός Υγείας Θ. Πλεύρης, με την τροπολογία που συντάσσεται, μεταξύ άλλων, να χωρίζει τον κλειστό προϋπολογισμό του Φαρμάκου στα δύο. Ένας εξ αυτών θα περιλαμβάνει όλα τα ΦΥΚ.

Η κατάργηση της συνταγής κατανομής του clawback, τα γνωστά «80-20» για την εξωνοσοκομειακή δαπάνη και «90-10» για τη νοσοκομειακή, φαίνεται πως δεν θα είναι οι μόνες ανατροπές που θα φέρει η τροπολογία που ετοιμάζει το Υπουργείο Υγείας για τη φαρμακευτική πολιτική. Στην προσπάθεια εξορθολογισμού της δαπάνης και περιορισμό της υπέρβασης της, του γνωστού και ως clawback, η Αριστοτέλους αποφάσισε πως θα πρέπει να προχωρήσει και σε ένα ανασχεδιασμό του ίδιου του κλειστού προϋπολογισμού.

Ενός κλειστού προϋπολογισμού του ΕΟΠΥΥ, ο οποίος έχει φιξαριστεί λίγο πάνω από τα 2 δισ. ευρώ, την ώρα όμως που η κατανάλωση φαρμάκων εκτιμάται ότι έφθασε το 2021 σχεδόν τα 3,3 δισ. ευρώ. Δηλαδή μια υπέρβαση clawback και rebate 1,2 με 1,3 δισ. ευρώ!

Έτσι, με την τροπολογία που ετοιμάζει το Υπουργείο ο προϋπολογισμός αναμένεται να σπάσει στα δύο, θεσμοθετώντας δύο βασικούς κλειστούς προϋπολογισμούς. Η λογική θέλει έναν για τα Φάρμακα Υψηλού Κόστους (ΦΥΚ) και ένα για όλα τα υπόλοιπα φάρμακα. Συγκεκριμένα, θα δημιουργηθεί ένας προϋπολογισμός για τα φάρμακα της λίστας του Ν. 3816 και έναν για τα φάρμακα κοινότητας, δηλαδή εκείνα που πωλούνται από τα ιδιωτικά φαρμακεία. Στον προϋπολογισμό των ΦΥΚ θα εντάσσονται τόσο τα φάρμακα που διακινούνται μέσω των φαρμακείων του ΕΟΠΥΥ (1Β) όσο και τα νοσοκομειακά σκευάσματα που αποζημιώνει ο Οργανισμός  (1Α).

Προκειμένου να διαμορφωθούν οι κλειστοί προϋπολογισμοί λαμβάνονται αναλογικά υπόψη οι δαπάνες των τελευταίων 3 ετών. Ειδικότερα για τα ΦΥΚ πρόθεση είναι να προσδιοριστούν βάσει των καταναλώσεων που καταγράφουν τώρα τα σκευάσματα της κατηγορίας. Είναι ενδεικτικό ότι τα νοσοκομειακά φάρμακα που αποζημιώνει ο ΕΟΠΥΥ, τα 1Α έχουν κλειστό προϋπολογισμό 85 εκατ. ευρώ, με την κατανάλωση να φθάνει τα 147 εκατ. ευρώ.

Η κατάργηση των «80-20» και «90-10»

Όπως είχε γράψει το News4Health, η τροπολογία, που στόχος είναι να έρθει προς ψήφιση με το σχέδιο νόμου του Προσωπικού Ιατρού, αλλά αν δεν έχει ολοκληρωθεί η επεξεργασία της θα εισαχθεί σε επόμενο νομοσχέδιο, ώστε να ψηφιστεί εντός Μαΐου, θα περιλαμβάνει και την κατάργηση της συνταγής κατανομής της υπέρβασης «80-20» στην εξωνοσοκομειακή δαπάνη και «90-10» στη νοσοκομειακή.

Βάσει των αλλαγών, για τις οποίες φέρεται να έχουν ενημερωθεί και οι εκπρόσωποι των φαρμακευτικών εταιρειών, την κατάργηση της «συνταγής» κατανομής του clawback θα επιχειρηθεί να εξισορροπηθεί με αύξηση των rebate. Ειδικότερα, ο μέχρι τώρα σχεδιασμός, ο οποίος δεν έχει οριστικοποιηθεί, προβλέπει επιπλέον rebate μεταξύ 3% και 5% για ΦΥΚ που δεν έχουν γενόσημο και μεταξύ 2% και 3%. για τα σκευάσματα υψηλής κατανάλωσης 2% με 3%.

Παράλληλα, αναμένεται να δοθεί και «θεραπευτική προτεραιότητα» στα γενόσημα, σε όποια θεραπευτική κατηγορία υπάρχουν σκευάσματα.

Στα σχέδια της Αριστοτέλους είναι να φέρει Υπουργική Απόφαση με αλλαγές και σε ό,τι αφορά την ταύτιση ασφαλιστικής με λιανική τιμή των γενοσήμων, στην αποζημίωση των φαρμάκων (διαβάστε σχετικά).

 

 

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Έναρξη λειτουργίας Εμβολιαστικών Κέντρων κατά της Covid19 από τους Γιατρούς του Κόσμου

Οι Γιατροί του Κόσμου με την υποστήριξη της Intersos Hellas, ανταποκρινόμενοι στην πρόσκληση της Γενικής Γραμματείας Δημόσιας Υγείας του Υπουργείου Υγείας, ξεκίνησαν τη λειτουργία Εμβολιαστικών Κέντρων κατά της Covid-19, στα Ανοικτά Πολυϊατρεία των Γιατρών του Κόσμου, στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη.

Στόχος της δράσης είναι η αύξηση της πρόσβασης ευάλωτων κοινωνικών ομάδων στη διαδικασία του εμβολιασμού για την προστασία της υγεία τους αλλά και για τον περιορισμό της διασποράς της πανδημίας.

Διαθέτοντας τους απαιτούμενους πόρους, την τεχνογνωσία και την επιστημονική επάρκεια, οι 2 οργανώσεις διασφαλίζουν την ανεμπόδιστη πρόσβαση στον εμβολιασμό για όλους, εν μέσω της νέας προσφυγικής κρίσης και των προκλήσεων που καλείται να αντιμετωπίσει το εθνικό σύστημα υγείας.

Η λειτουργία Εμβολιαστικών Κέντρων στα Ανοικτά Πολυϊατρεία, αποτελεί για τους Γιατρούς του Κόσμου μια ακόμα δράση της ολιστικής αντιμετώπισης της πανδημίας από την έναρξή της, που περιλαμβάνει μεταξύ άλλων την έγκυρη ενημέρωση του πληθυσμού για τα μέτρα προστασίας και τον εμβολιασμό, αλλά και τη διάθεση προστατευτικού υλικού σε ευάλωτες ομάδες.

 

 

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Το 90% των μελανωμάτων μπορούν να θεραπευτούν, εάν διαγνωστούν έγκαιρα

Τα κρούσματα μελανώματος έχουν αυξηθεί τα τελευταία 50 χρόνια στις χώρες της Ευρώπης και ιδιαίτερα σε νεαρές ηλικίες, εξαιτίας των περιβαλλοντικών μεταβολών, της υπερβολικής έκθεσης στον ήλιο και των αλλαγών στον τρόπο ζωής. Σύμφωνα με τους ειδικούς, το 90% των μελανωμάτων, εάν διαγνωστούν έγκαιρα, μπορούν να θεραπευτούν.

Η Ευρωπαϊκή Ακαδημία Δερματολογίας και Αφροδισιολογίας (EADV) διοργανώνει κάθε χρόνο, στις 5 Μαΐου, την Ευρωπαϊκή Ημέρα Μελανώματος, η οποία έχει επεκταθεί και σε μήνα μελανώματος και καρκίνου του δέρματος, στο πλαίσιο της ενημέρωσης και της ευαισθητοποίησης του κόσμου για την έγκαιρη διάγνωση του μελανώματος, ενός κακοήθους όγκου του δέρματος και των σπλάχνων.

Με αφορμή την Ευρωπαϊκή Ημέρα Μελανώματος και τον Μάιο (σ.σ. ο μήνας ευαισθητοποίησης και ενημέρωσης για το μελάνωμα και τον καρκίνο του δέρματος) οι επιστήμονες καλούν τους πολίτες να προσέξουν το δέρμα τους, να το προστατεύσουν με αντιηλιακά και να ελέγχουν κάθε μικρή ή μεγάλη αλλαγή που εντοπίζουν.

Στο πλαίσιο του μήνα ευαισθητοποίησης και ενημέρωσης για το μελάνωμα και τον καρκίνο του δέρματος, το νοσοκομείο Παπανικολάου υπενθυμίζει ότι στα Τακτικά Εξωτερικά Ιατρεία του λειτουργεί:

*Ιατρείο Μελανώματος & Καρκίνου του Δέρματος (Πλαστικής Χειρουργικής)

*Ιατρείο Δυσπλαστικών Σπίλων & Μελανώματος (Δερματολογίας)

Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να κλείσουν ραντεβού επικοινωνώντας με το 14970 ή με e-rantevou (https://rantevou.gpapanikolaou.gr). Σε περίπτωση μη εξυπηρέτησης λόγω περιορισμών Covid-19 ή επείγοντος μπορούν να επικοινωνούν καλώντας στο 2313307292.

 

 

Πηγη: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Η πνευμονική υπέρταση δεν έχει σύνορα – Προσβάλλει άτομα όλων των ηλικιών σε όλο τον πλανήτη

“Η Πνευμονική Υπέρταση Δεν Έχει Σύνορα”, είναι το μήνυμα της Παγκόσμιας Ημέρας Πνευμονικής Υπέρτασης, 5 Μαΐου, που στόχο έχει την ενημέρωση για μια σοβαρή κατάσταση που προσβάλλει τους πνεύμονες και την καρδιά και τη βελτίωση στην έγκαιρη διάγνωση που συχνά καθυστερεί, τη θεραπεία και την φροντίδα. Η πνευμονική υπέρταση προσβάλλει άτομα όλων των ηλικιών σε όλο τον πλανήτη. Υπολογίζεται ότι περίπου 25 εκατ. άνθρωποι παγκοσμίως, νοσούν από πνευμονική υπέρταση, ενώ από την σπάνια μορφή της, την πνευμονική αρτηριακή υπέρταση, περίπου 50-55 άτομα ανά εκατομμύριο. Πολλοί από αυτούς δεν το γνωρίζουν.

 

Η πνευμονική υπέρταση, προκαλείται από την αύξηση της πίεσης του αίματος στις αρτηρίες των πνευμόνων, αναφέρει η Ελληνική Πνευμονολογική Εταιρία (ΕΠΕ) και τα πιο συνηθισμένα συμπτώματα είναι: δύσπνοια, ζαλάδα, κόπωση, μελάνιασμα στα άκρα και στα χείλη και πιθανά λιποθυμική τάση ή λιποθυμία στην άσκηση ή τη δραστηριότητα.

 

Υπάρχουν 5 βασικοί τύποι πνευμονικής υπέρτασης: πνευμονική αρτηριακή υπέρταση (π.χ. ιδιοπαθής, κληρονομούμενη, σχετιζόμενη με συγγενείς καρδιοπάθειες, ηπατοπάθειες ή νοσήματα του συνδετικού ιστού), πνευμονική υπέρταση λόγω αριστερής καρδιοπάθειας, πνευμονική υπέρταση λόγω παθήσεων των πνευμόνων, πνευμονική υπέρταση λόγω θρόμβων στα αγγεία των πνευμόνων και πνευμονική υπέρταση λόγω αιματολογικών ή άλλων χρόνιων νοσημάτων. Όλοι αυτοί οι τύποι πνευμονικής υπέρτασης προσβάλουν τους ασθενείς με διαφορετικό τρόπο, αλλά όλοι μπορούν να οδηγήσουν σε καρδιακή ανεπάρκεια και τελικά σε πρώιμο θάνατο, αναφέρει η ΕΠΕ. Άνθρωποι όλων των ηλικιών, μεταξύ αυτών και παιδιά, μπορεί να αναπτύξουν κάποιο τύπο πνευμονικής υπέρτασης.

 

Σύμφωνα με την ΕΠΕ, χρειάζεται επαγρύπνηση ώστε να μην υπάρχει ούτε ένας αδιάγνωστος ασθενής. Ο χρόνος μετράει για τους ασθενείς με πνευμονική υπέρταση καθώς τα πρώτα συμπτώματα είναι ήπια και κοινά με άλλες παθήσεις. Η ΕΠΕ καταλήγει ότι η έγκαιρη διάγνωση αυξάνει τα ποσοστά επιβίωσης και βελτιώνει σημαντικά την ποιότητα ζωής των πασχόντων.

 

 

Πηγη: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Έρχεται νοσηλεία και οδοντιατρική περίθαλψη κατ΄οίκον – Πώς θα λειτουργήσει και ποιους αφορά

Αφορά πολλούς πολίτες που δεν έχουν λόγο να νοσηλεύονται αλλά είναι ανάγκη να παίρνουν ποιοτική φροντίδα στο σπίτι τους -Περιλαμβάνεται στο νομοσχέδιο του υπουργείου Υγείας που στόχο έχει την ενίσχυση του ΕΣΥ

Στη διαδικασία της διαβούλευσης βρίσκεται ήδη το νομοσχέδιο του Υπουργείου Υγείας που στόχο έχει την ενίσχυση του ΕΣΥ και την αναδιοργάνωση του ΕΟΠΥΥ σε νέα ασθενοκεντρική βάση.

Στη φιλοσοφία αυτή είναι και η ρύθμιση που έρχεται να αντιμετωπίσει ένα μειζον κοινωνικό πρόβλημα που αφορά πολλούς πολίτες που δεν έχουν λόγο να νοσηλεύονται αλλά είναι ανάγκη να παίρνουν ποιοτική φροντίδα στο σπίτι τους φέρνει το νομοσχέδιο του Υπουργείο Υγείας.

Με διάταξη καθιερώνεται, αναπτύσσεται και οργανώνεται σε νέες βάσεις η Κατ’ Οίκον Νοσηλεία (Κ.Ο.Ν.) με παροχή σε πολίτες στην οικία τους υπηρεσιών και φροντίδας υγείας.

Οι ιατροί και οι λοιποί επαγγελματίες υγείας που ορίζονται, με αποφάσεις της οικείας Διοίκησης Υγειονομικής Περιφέρειας, να υπηρετούν ή να συνεργάζονται στις υπηρεσίες Κ.Ο.Ν. παρέχουν τις υπηρεσίες τους στην οικία των ασθενών, που έχουν ενταχθεί στις υπηρεσίες της Κ.Ο.Ν. και για τους οποίους έχει εγκριθεί από το ασφαλιστικό ταμείο του ασθενούς η παροχή υπηρεσιών κατ’ οίκον νοσηλείας.

Παράλληλα εντάσσεται η κατ’ οίκον οδοντιατρική φροντίδα η οποία παρέχεται από τις δημόσιες δομές υγείας του Εθνικού Συστήματος Υγείας (Ε.Σ.Υ.) (πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια περίθαλψη) από τα νομικά πρόσωπα δημοσίου και ιδιωτικού δικαίου (Ν.Π.Δ.Δ., Ν.Π.Ι.Δ.) που παρέχουν υπηρεσίες υγείας και δεν υπάγονται στο ΕΣΥ, από τα Νομικά Πρόσωπα Ιδιωτικού Δικαίου (Ν.Π.Ι.Δ.) των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης α΄ και β΄ βαθμού που παρέχουν υπηρεσίες υγείας, από τις ιδιωτικές μονάδες υγείας στις οποίες λειτουργούν οδοντιατρεία, καθώς και από τα ιδιωτικά οδοντιατρεία και πολυοδοντιατρεία.

 

 

Πηγή: https://www.ygeiamou.gr/

Ψηφιακά δεδομένα: Ο νέος «χρυσός» για το Σύστημα Υγείας- Τι κερδίζουν οι ασθενείς

Σε αξιοποίηση των πρωτογενών και δευτερογενών δεδομένων υγείας προχωρούν τα ελληνικά νοσοκομεία προκειμένου να βελτιωθούν οι παρεχόμενες υπηρεσίες προς τους πολίτες με παράλληλη μείωση του κόστους και του χρόνου νοσηλείας

Στο «τρένο» του ψηφιακού μετασχηματισμού επιχειρεί να επιβιβαστεί το ελληνικό Σύστημα Υγείας για να μπορέσει να είναι βιώσιμο και αποτελεσματικό στο απαιτητικό περιβάλλον του μέλλοντος. Εφαρμογές όπως η Άυλη Συνταγογράφηση, το My Health App, το Ψηφιακό Βιβλιάριο Υγείας Μαθητών και ο Εθνικός Ψηφιακός Φάκελος Υγείας αποτελούν μερικά μόνο «βήματα» στη μακρά διαδρομή που έχουμε μπροστά μας προκειμένου η συλλογή των πρωτογενών δεδομένων υγείας να οδηγήσει στη δημιουργία βάσεων δευτερογενών δεδομένων, οι οποίες θα ανοίξουν τον δρόμο για την εξοικονόμηση πόρων, την εφαρμογή της Ιατρικής Ακριβείας και τη διενέργεια περισσοτέρων κλινικών μελετών στη χώρα μας.

Τα δευτερογενή δεδομένα υγείας χαρακτηρίζονται ως ο νέος «χρυσός» για τους επιστήμονες, τους οικονομολόγους Υγείας και τα εθνικά Συστήματα Υγείας των χωρών. Η μεθοδική και λεπτομερής συλλογή των στοιχείων που συλλέγονται από τον θεράποντα ιατρό κάθε φορά που πραγματοποιούμε μια ιατρική επίσκεψη ή νοσηλεία στο νοσοκομείο (πρωτογενή δεδομένα), μπορεί για παράδειγμα να συμβάλλει στη δόμηση μια ευρύτερης βάσης στοιχείων (δευτερογενή) για μια μεγάλη ομάδα ατόμων που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για στατιστική ανάλυση, μελέτες παρατήρησης ή υπολογισμό κόστος θεραπείας μεταξύ άλλων.

Αν και στην Ελλάδα η συζήτηση για τα πρωτογενή και δευτερογενή δεδομένα έχει πρόσφατα κεντρίσει το ενδιαφέρον της Πολιτείας και των πολιτών, όπως εξηγεί μιλώντας στο ygeiamou.gr o Δρ Αθανάσιος Τσάνας, Αναπληρωτής Καθηγητής Βιοϊατρικής Τεχνολογίας και Ανάλυσης Δεδομένων στο Ινστιτούτο Usher της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Εδιμβούργου, «η ύπαρξη τους και η αξία τους για την Ιατρική και τις Πολιτικές Υγείας είναι τόσο παλιά όσο και η ιστορία της Ανθρωπότητας. Δύο-τρία απλά παραδείγματα μπορούν να σας βοηθήσουν να σχηματίσετε την εικόνα: Πριν από 150-170 χρόνια είχαμε πολύ υψηλά ποσοστά θανάτων γυναικών μετά τον τοκετό. Κάποιος γιατρός συνέκρινε τα ποσοστά θνησιμότητας μεταξύ των κλινικών και προέβη στη σύσταση να πλένουν οι γιατροί καλά τα χέρια τους πριν τη διενέργεια του τοκετού! Για να κάνει τη σύγκριση έπρεπε να υπάρχει λεπτομερής καταγραφή δεδομένων για τις συνθήκες υπό τις οποίες έχασαν τη ζωή τους οι επίτοκοι. Το δεύτερο παράδειγμα αφορά στην περίφημη μελέτη που έγινε στο Φράμινγκχαμ (Framingham) στις ΗΠΑ, η οποία ξεκίνησε το 1950 και αφορούσε στην διαρκή παρακολούθηση της υγείας του πληθυσμού της ομώνυμης πόλης λίγο έξω από τη Βοστώνη. Η διαρκής καταγραφή στοιχείων και η επεξεργασία αυτών βοήθησε τους γιατρούς να κατανοήσουν πιθανές σχέσεις μεταξύ κάποιων παραγόντων (π.χ. κάπνισμα, σωματικό βάρος) και την εκδήλωση διαφόρων ασθενειών όπως τα καρδιαγγειακά νοσήματα κι αντίστοιχα να διαπιστώσουν εάν παρεμβάσεις όπως η άθληση έχουν ευεργετική επίδραση».

Τα χαρακτηριστικά αυτά παραδείγματα σύμφωνα με τον Δρ Τσάνα επιβεβαιώνουν την αξία της λεπτομερούς καταγραφής δεδομένων που αφορούν την υγεία μας και με τη βοήθεια αλγορίθμων, αναλυτικών μεθόδων και προγνωστικών μοντέλων οι κλινικοί γιατροί μπορούν να επιλέγουν τη βέλτιστη θεραπεία για κάθε ασθενή. «Η χρήση των πρωτογενών και δευτερογενών δεδομένων υγείας μπορεί να μειώσει τον χρόνο και το κόστος μιας νοσηλείας, την απουσία από την εργασία, να προλάβει την εκδήλωση άλλων ασθενειών και να συντελέσει σε περισσότερα και καλύτερα χρόνια ζωής», σημειώνει.

Το μεγάλο στοίχημα για την Ελλάδα
Ο Δρ Τσάνας με μακρόχρονη εμπειρία από το βρετανικό Σύστημα Υγείας εξηγεί ότι η ύπαρξη μεγάλων βάσεων δεδομένων (όπως οι UK BioBank, OPCRD, SAIL, κ.λπ.) αλλά και η πρόσβαση των επαγγελματιών Υγείας και των ερευνητών σε στοιχεία εκατομμυρίων ασθενών συμβάλλει καθοριστικά στην Έρευνα και Ανάπτυξη (R & D). «Η Ελλάδα παρά τη φιλότιμη προσπάθεια που έγινε εν μέσω πανδημίας με εργαλεία όπως το σύστημα των ραντεβού για τον εμβολιασμό έναντι της Covid-19, το Μητρώο Ασθενών Covid, η Άυλη Συνταγογράφηση κ.λπ. έχει ακόμα μακρύ δρόμο να βαδίσει στη συλλογή και αξιοποίηση των δεδομένων υγείας, τόσο σε επίπεδο νοσοκομείων, όσο και πόλεων, περιφερειών αλλά και σε εθνικό», τονίζει.

Σύμφωνα με τον ίδιο, βασικό στοιχείο για τον ψηφιακό εκσυγχρονισμό του Συστήματος Υγείας είναι η οικοδόμηση εμπιστοσύνης μεταξύ των επαγγελματιών Υγείας και εν συνεχεία η δημιουργία υποδομών για την συγκέντρωση και αξιοποίηση των πρωτογενών και δευτερογενών δεδομένων. «Οι επικεφαλής των κλινικών θα πρέπει να μάθουν να ‘μοιράζονται’ τα στοιχεία που συλλέγουν και μέσω ενός κεντρικού συστήματος ελέγχου να είναι σαφές ποιος έχει πρόσβαση στο αποθετήριο ιατρικών πληροφοριών και για ποιον λόγο, ώστε να μην υπάρχει κίνδυνος διαρροής των ευαίσθητων προσωπικών δεδομένων των πολιτών. Με έναν ξεκάθαρο σύγχρονο σχεδιασμό το ελληνικό Σύστημα Υγείας μπορεί να πετύχει ανάπτυξη νέων μοντέλων πρόληψης, περίθαλψης, εξατομικευμένης θεραπείας, συνεργασίας ιδιωτικού και δημοσίου τομέα με επίκεντρο την Κλινική Έρευνα και τη σύνδεση της ακαδημαϊκής κοινότητας με την αγορά εργασίας», σημειώνει.

Και καταλήγει τονίζοντας πως «αφετηρία είναι η πολιτική βούληση για να δημιουργηθεί το σχετικό νομικό πλαίσιο γύρω από το οποίο θα αναπτυχθεί ο κοινωνικός διάλογος για την επιμόρφωση των πολιτών και την κατάρτιση των επαγγελματιών Υγείας και των επιστημόνων ώστε να είναι διασφαλισμένη η ορθή χρήση των πρωτογενών και δευτερογενών δεδομένων Υγείας με όφελος για όλους».

Ο Γενικός Γραμματέας Υπηρεσιών Υγείας του υπουργείου Υγείας, Ιωάννης Κωτσιόπουλος με τη σειρά του παραδέχεται μιλώντας στο ygeiamou.gr ότι «την προηγούμενη δεκαετία η χώρα μας σε ότι αφορά στα πρωτογενή δεδομένα περιορίστηκε στο Σύστημα Ηλεκτρονικής Συνταγογράφησης, τα συστήματα του ΕΟΠΥΥ αλλά και στις ψηφιακές υποδομές που ανέπτυξαν κάποια κεντρικά νοσοκομεία. Και παρά τη σημαντική πρόοδο που έχει επιτευχθεί στην ψηφιοποίηση του Κράτους τα τελευταία τρία χρόνια, βρισκόμαστε αρκετά πίσω από τις περισσότερες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης».

Ψηφιακή διασύνδεση νοσοκομείων

Τα έργα Ψηφιακού Μετασχηματισμού που χρηματοδοτούνται από το Ταμείο Ανάκαμψης στόχο έχουν να καλύψουν το χαμένο έδαφος. «Με το Ψηφιακό Πρόγραμμα Διαχείρισης του Καρκίνου επί παραδείγματι, φιλοδοξούμε να σχεδιάσουμε από την αρχή το πλέγμα των υπηρεσιών που αφορούν τον ογκολογικό ασθενή και με τη βοήθεια ψηφιακών εργαλείων να προσφέρουμε καλύτερη και ασφαλέστερη φροντίδα σε κάθε στάδιο της νόσου μειώνοντας την ταλαιπωρία των ασθενών», αναφέρει ο κ. Κωτσιόπουλος.

Παράλληλα τα συναρμόδια υπουργεία Υγείας και Ψηφιακής Διακυβέρνησης υλοποιούν ένα μεγάλο έργο αναβάθμισης της ψηφιακής ετοιμότητας και διασύνδεσης των νοσοκομείων. «Ο στόχος είναι να αποκτήσουμε μια ολοκληρωμένη εικόνα για τον ασθενή μέσω συστημάτων που επιτρέπουν τη ‘ροή’ των δεδομένων μεταξύ διαφορετικών πληροφοριακών συστημάτων. Η εφαρμογή τέτοιων τεχνολογιών είναι το μεγάλο βήμα που πρέπει να κάνουμε προκειμένου να αξιοποιήσουμε πληροφορίες που μέχρι τώρα μένουν αναξιοποίητες, όπως δεδομένα από νοσηλείες ασθενών (ιατρικές εξετάσεις, φάρμακα, ιατρικό ιστορικό κ.α.). Αυτό θα καταστεί εφικτό με τη βελτίωση της ποιότητας της πληροφορίας που καταγράφεται στο σύστημα, ώστε να ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις της δευτερογενούς επεξεργασίας», εξηγεί ο Γενικός Γραμματέας Υπηρεσιών Υγείας. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι οι καταγραφείς – το υγειονομικό προσωπικό εν προκειμένω – θα πρέπει να είναι κατάλληλα εκπαιδευμένο να συμπληρώνει τον Εθνικό Ψηφιακό Φάκελο Υγείας ενώ χρειάζονται και μια σειρά γενναίων θεσμικών παρεμβάσεων για τη ρύθμιση κανονιστικών και νομικών ζητημάτων αναφορικά με την δευτερογενή χρήση αυτών των δεδομένων.

Το «μυστικό» για την επιτυχία του ψηφιακού άλματος
Ο Ιωάννης Κωτσιόπουλος καταλήγοντας επισημαίνει και δύο ακόμη σημαντικές πτυχές για τον επιτυχή ψηφιακό μετασχηματισμό του Συστήματος Υγείας. «Χρειαζόμαστε στρατηγικό σχεδιασμό, ρεαλιστική στοχοθεσία και κυρίως διασφάλιση της συνέχειας της προσπάθειας ανεξαρτήτως πολιτικών ή άλλων μεταβολών για την επιτυχία του εγχειρήματος. Και επειδή ο ψηφιακός μετασχηματισμός είναι μια διαρκής διαδικασία απαιτείται συνεχής και εντατικός διάλογος με τους εμπλεκόμενους και την κοινωνία γενικότερα ώστε οι στόχοι που θέτει η Πολιτεία να βρίσκει συμμάχους και συνοδοιπόρους τους περισσότερους συμπολίτες μας. Για να πετύχουμε τον στόχο της ψηφιακής μετάβασης είναι σημαντικό οι ενδιαφερόμενοι, οι ασθενείς και οι επαγγελματίες υγείας, να έχουν ενεργό ρόλο σε κάθε στάδιο υλοποίησης των έργων, από τον σχεδιασμό μέχρι την τελική παραμετροποίηση. Κατά τη διάρκεια της πανδημίας έγιναν σημαντικά βήματα εξοικείωσης των πολιτών με τις ηλεκτρονικές υπηρεσίες που δεν πρέπει να πάει χαμένη», υπογραμμίζει.

 

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr/