Εξατομικευμένη προσέγγιση υγείας: Θα πρέπει να βρεθεί μια ελληνική «συνταγή» για κάθε πτυχή του συστήματος υγείας- Συνέντευξη του Καθηγητή N. Guldemond

Η εξατομικευμένη ιατρική φροντίδα είναι πολλά περισσότερα από τεστ και θεραπευτικές αγωγές. Πρόκειται για μια συνολική εξατομικευμένη προσέγγιση υγείας, που πλαισιώνει το ταξίδι του/της ασθενούς στο σύστημα υγείας εξηγεί στο News4Health o Καθηγητής Δημόσιας Υγείας, N. Guldemond. Επιτρέπει, δε, τη δημιουργία οικονομικού χώρου για μεγαλύτερη και αποδοτικότερη υιοθέτηση της καινοτομίας.

Σύνθετη και πολυεπίπεδη, η εξατομικευμένη ιατρική φροντίδα δεν αφορά απλά στη χορήγηση της κατάλληλης θεραπείας και διαγνωστικών τεστ στον κάθε ασθενή. Πρόκειται για μια εξατομικευμένη προσέγγιση υγείας, που προκειμένου να είναι βιώσιμη θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη τόσο τους πόρους μιας χώρας, τις οικονομικές δυνατότητες μιας κοινωνίας, αλλά και τη νοοτροπία και τα χαρακτηριστικά των κατοίκων της. Δομείται από διάφορα «υλικά», που εν τέλει απαρτίζουν το ταξίδι του ασθενή, του ατόμου στο σύστημα υγείας.

«Μιλάμε για ένα σύστημα υγείας που προσαρμόζεται ανάλογα με τις ανάγκες του ατόμου και δεν προσεγγίζει τη παρεχόμενη φροντίδα από την οπτική της νόσου», διευκρινίζει μιλώντας στο News4Health ο Καθηγητής Healthcare & Public Health, στο Πανεπιστήμιο του Leiden, Nick Guldemond PhD DSc.

Σε συνέντευξη που μας παραχώρησε, μετά την παρουσία του στο Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών, ο Dr Guldemond ξεκαθαρίζει πως σε αυτή την προσέγγιση, στην οποία καίρια είναι η συμμετοχή τόσο του επιστημονικού προσωπικού όσο και όσων σχεδιάζουν τις πολιτικές και το χρηματοδοτούν, δημιουργείται οικονομικός χώρος για να αξιοποιηθούν οι πόροι σε πιο απαιτητικά ιατρικά πεδία, υιοθετώντας στο μέγιστο δυνατό την καινοτομία. Μπορεί τελικώς και να συμβάλει στη μείωση της οικονομικής επιβάρυνσης

Αρκεί, βέβαια το ίδιο το σύστημα υγείας να καταστεί πιο αποτελεσματικό. Για να γίνει, δε, σωστά θα πρέπει να γίνει με «ελληνικό τρόπο» σημειώνει, προσθέτοντας πως ο ανθρώπινος παράγοντας είναι «κλειδί» για την απόδοση του συστήματος. Κάθε σύστημα υγείας είναι αντανάκλαση της κοινωνίας, της χώρας του, μας αναφέρει και μας περιγράφει τα αντι-παραδείγματα του Κουρασάο και της Μ. Ανατολής.

Το ζήτημα είναι πως «παντρεύεις» την καινοτομία και τις τελευταίες εξελίξεις στην ιατρική και τις θεραπευτικές προσεγγίσεις με τις τοπικές ανάγκες, στο πλαίσιο ενός ελληνικού συστήματος υγείας και της ελληνικής κοινωνίας, κατά τον καθηγητή.

  • Δρ. Guldemond, αν και η εξατομικευμένη ιατρική φροντίδα βρίσκεται στο επίκεντρο συζητήσεων τα τελευταία χρόνια, νομίζω ότι ο ορισμός της διαφεύγει σε πολλούς ή κάθε ένας μπορεί να έχει μια διαφορετική της ερμηνεία. Τι συνιστά τελικά εξατομικευμένη ιατρική φροντίδα;

Όντως, αν μιλήσεις σε διαφορετικούς ειδικούς όλοι έχουν τη δική τους προσέγγιση στην ερμηνεία της εξατομικευμένης ιατρικής φροντίδας. Οι ογκολόγοι, για παράδειγμα, έχουν διαφορετική οπτική στο θέμα από τον φορέα που αποζημιώνει τις υπηρεσίες ή ακόμη και από νοσηλεύτριες ή κοινωνικούς λειτουργούς. Βάζοντας όμως το άτομο στο επίκεντρο, κοιτώντας τις ανάγκες των ανθρώπων, έρχεσαι μπροστά στη διαχείριση θεμάτων της καθημερινότητας και της ευζωίας: να μπορείς να πας για ψώνια, να έχεις ενέργεια να εργαστείς ή να βγεις με φίλους. Η προοπτική, λοιπόν, της εξατομικευμένης προσέγγισης υγείας από τη μεριά των ατόμων υπερβαίνει τη βοήθεια που θα λάβει ο ασθενής από το γιατρό του. Μπορείς να δώσεις ένα χάπι ή να χειρουργήσεις ένα γόνατο και να νιώσει κάποιος καλύτερα, αλλά συχνά τα προβλήματα υγείας συνοδεύονται και από άλλες, πολλαπλές ανάγκες που ξεπερνούν την ιατρική προσέγγιση. Συνεπώς, η εξατομικευμένη προσέγγιση υγείας είναι μια πιο ολιστική, ας πούμε, οπτική της παροχής ιατρικής φροντίδας.

Το θέμα είναι πως οργανώνεις τις υπηρεσίες υγείας και φροντίδας, ώστε να καλυφθούν αλλά και να προβλεφθούν οι ανάγκες. Σε αυτή την κατεύθυνση, θα πρέπει να ακολουθηθεί μια διεπιστημονική προσέγγιση που θα περιλαμβάνει τον/την οικογενειακό/ή γιατρό, τις κοινωνικές υπηρεσίες, τον/την ειδικό γιατρό, ογκολόγο για παράδειγμα κλπ. Όλοι/ες οι παραπάνω θα πρέπει να λειτουργούν ως μια δυναμική ομάδα, ώστε να προσφερθεί η κατάλληλη φροντίδα στον/στην ασθενή, ανάλογα με τις ανάγκες του/της αλλά και την εξέλιξη της νόσου, γιατί οι ανάγκες μπορούν να μεταβάλλονται με την πάροδο του χρόνου και την πορεία της πάθησης. Η οργάνωση της φροντίδας και των υπηρεσιών που παρέχονται, διαγνωστικές εξετάσεις, θεραπευτική αγωγή κοκ, πρέπει να είναι ευέλικτη.

  • Οπότε μιλάμε για ένα σύστημα υγείας που προσαρμόζεται ανάλογα με τις ανάγκες του ατόμου και δεν προσεγγίζει την παρεχόμενη φροντίδα από την οπτική του νοσήματος. Εμπλέκεται δε, ένα ευρύ φάσμα ειδικών και υπηρεσιών. Είναι ένα πολυεπίπεδο σύστημα, που σε κάποιους ίσως ακούγεται και πιο ακριβό στη χρηματοδότηση του. Είναι έτσι; Πως χρηματοδοτείς ένα τέτοιο σύστημα;

Υπάρχει πληθώρα δεδομένων που αποδεικνύουν πως αν παράσχεις μια φροντίδα υγείας προσαρμοσμένη στο άτομο επιτυγχάνεις καλύτερα αποτελέσματα. Όχι μόνο ιατρικά αποτελέσματα, αλλά ευρύτερα σε επίπεδο αποδοτικότητας, στην κατανάλωση ιατρικών πόρων, για παράδειγμα. Τα μικροοικονομικά οφέλη είναι μεγάλα και επιπλέον, με περισσότερη υγεία έχεις μια πιο ευτυχισμένη κοινωνία.

Μάλιστα, η εξατομικευμένη προσέγγιση υγείας εξετάζει ακόμη και το που, πότε και αν είναι κατάλληλη η παρέμβαση. Κάποιες φορές κάποιες παροχές έχουν μειονεκτήματα, μπορεί να είναι αχρείαστες ή ακόμα και επικίνδυνες, ενώ μπορεί να κοστίζουν και σημαντικά.

Χρειάζεται να δοθεί χρόνος στη συζήτηση γύρω από τις επιλογές, τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα τους. Παρέχοντας αυτόν τον χρόνο για την σωστή επιλογή της φροντίδας που θα παρασχεθεί μπορεί τελικώς ακόμη και να συμβάλει στη μείωση της οικονομικής επιβάρυνσης. Στο τέλος της ημέρας, δηλαδή, σε επίπεδο πληθυσμού έχεις πιο υγιείς ανθρώπους, λιγότερες παρενέργειες, λιγότερη ιατρικοποίηση και δημιουργείται οικονομικός χώρος για τη στήριξη εξειδικευμένων, πιο ακριβών παρεμβάσεων για αυτούς που τις έχουν ανάγκη.

Πρόκειται για χαρακτηριστικό της εξατομικευμένης προσέγγισης υγείας: παρέχοντας την κατάλληλη φροντίδα υγείας μειώνεται η υπερδιάγνωση και η υπερθεραπεία και αυξάνεται η ποιότητα της παρεχόμενης ιατρικής φροντίδας, ειδικά για νόσους που είναι πραγματικά κοστοβόρες και συνοδεύονται από ένα βαρύ φορτίο για τους ανθρώπους.

  • Αναρωτιόμουν σε ό,τι αφορά τη χρηματοδότηση των υπηρεσιών υγείας, υπάρχουν νέα εργαλεία ή λίγο πολύ τα μέσα είναι ήδη γνωστά;

Πολλά, όντως, είναι ήδη γνωστά. Για παράδειγμα, πως θα πρέπει να λειτουργούν τα συστήματα υγείας, σε διαχειριστικό επίπεδο, σε ό,τι σχετίζεται με επιμέρους συστήματα, τους κανόνες και το ευρύτερο ρυθμιστικό πλαίσιο, αλλά και τη χρηματοδότηση τους. Τις τελευταίες δεκαετίες έχει γίνει εκτεταμένη έρευνα και έχει παραχθεί απαραίτητη γνώση. Το μεγαλύτερο ζήτημα, όμως, αφορά στην εφαρμογή και σε αυτή την κατεύθυνση ετοιμάζουμε ένα project, που σχετίζεται με την εφαρμογή των μοντέλων χρηματοδότησης.  Αν και υπάρχει, λοιπόν, η γνώση γύρω απ’ ό,τι απαιτείται για την ανάπτυξη και χρηματοδότηση των συστημάτων υγείας, η πρόκληση είναι στη σύνθεση της γνώσης αυτής, στο να ενώσεις τα κομμάτια του παζλ. Γιατί, για παράδειγμα, μπορεί να χρειάζεσαι περισσότερες διαχειριστικές αλλαγές, από κάτω προς τα πάνω, αλλά και νέες πολιτικές που θα ευθυγραμμίζονται με τις αξίες για τη βελτίωση της παρεχόμενης φροντίδας. Αυτή η πολυεπίπεδη προσέγγιση είναι συχνά δύσκολη για χώρες και συστήματα.

  • Μπορεί η εξατομικευμένη προσέγγιση υγείας να συμβάλλει στην ανάπτυξη ενός συστήματος που αξιοποιεί τα δεδομένα και στηρίζεται στα αποτελέσματα;

Μιλήσαμε για την χρηματοδότηση των υπηρεσιών υγείας και της εξατομικευμένης ιατρικής φροντίδας. Μια παράμετρος είναι η ύπαρξη οικονομικών κινήτρων που σχετίζονται με την αποζημίωση. Τώρα, πληρώνουμε για «δράσεις», για ιατρικές πράξεις, ανοργάνωτα, χωρίς συντονισμό. Ο κάθε επαγγελματίας υγείας πράττει και πληρώνεται για αυτό. Επί της ουσίας, το σύστημα προωθεί μια λογική «απλά να γίνονται πράγματα» στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, χωρίς να λαμβάνεται υπόψη αν οδηγεί σε καλύτερα ιατρικά αποτελέσματα και αν ωφελεί την υγεία των πολιτών.

Αυτό που γνωρίζουμε είναι πως, αν η πληρωμή αφορά στα αποτελέσματα ή στην απόδοση και όχι βάσει του μοντέλου «αμοιβή για συγκεκριμένη υπηρεσία ή ανά πράξη» ενισχύεται και κινητροδοτείται η ομαδική εργασία, η συνεργασία με στόχο τα καλύτερα αποτελέσματα για τους πολίτες. Πρόκειται για ένα αρκετά διαφορετικό μοντέλο, βάσει του οποίου δημιουργούνται ομάδες, όχι μόνο σε επίπεδο τμήματος ή κλινικής, αλλά σε επίπεδο νοσοκομείου σε συνεργασία με τον οικογενειακό γιατρό και με κέντρα αποκατάστασης, για παράδειγμα. Δημιουργείς, εν ολίγοις, μια «αλυσίδα φροντίδας», τα μέλη της οποίας είναι υπεύθυνα για τις ανάγκες του ατόμου.

Στη Βουλγαρία υπάρχει νοσοκομείο που συνεργάζεται με ένα κοινοτικό κέντρο οικογενειακών γιατρών, με κλινική αποκατάστασης και με ψυχολόγους, βελτιώνοντας όλο το ταξίδι του ασθενούς με καρκίνο του μαστού.

Όλοι εμπλεκόμενοι επαγγελματίες υγείας συνεργάζονται καθ’όλη τη διαδικασία, ακόμη και κατά την επιστροφή των γυναικών στην εργασία. Ζητούν δε, να πληρωθούν βάσει των αποτελεσμάτων τους, καθώς έχουν υψηλά ποσοστά επιτυχίας στο πλαίσιο αυτής της ενοποιημένης προσέγγισης, ειδικά σε σύγκριση με το υπόλοιπο κατακερματισμένο σύστημα.

Αν, λοιπόν, η χρηματοδότηση εξαρτάται από την απόδοση τότε νοσηλευτικά ιδρύματα, αλλά και όλοι οι εμπλεκόμενοι στην αλυσίδα υγείας είναι περισσότερο διατεθειμένοι να εξετάσουν πως μπορούν να συνεργαστούν, πως θα μπορούσαν να ικανοποιήσουν τις ανάγκες των ασθενών και να βελτιώσουν τα ιατρικά αποτελέσματα, αντί να δρα ο καθένας μεμονωμένα.

  • Ποιος μπορεί να είναι ο ρόλος των δεδομένων στο πλαίσιο της εξατομικευμένης προσέγγισης υγείας και ενός ενοποιημένου συστήματος, όπως αυτό που περιγράψατε;

Τα δεδομένα είναι περισσότερο αναγκαιότητα σε ένα τέτοιο σύστημα, όσο και οικονομικό αγαθό με αξία. Αν θες να συνεργαστείς πρέπει να μοιραστείς πληροφορίες για την κατάσταση του ασθενούς, για τη λήψη αποφάσεων και τις επαναληπτικές εξετάσεις κλπ. Μεγάλο μέρος της ποιότητας της παρεχόμενης φροντίδας εξαρτάται από την επικοινωνία με τον ασθενή, που δεν μπορεί να είναι περιορισμένη στα 10’ σε ένα γραφείο ή ιατρείο.

Για να λειτουργήσει, λοιπόν, το μοντέλο αυτό τα δεδομένα είναι απαραίτητα. Επιπροσθέτως, είναι αναγκαία για την αξιολόγηση των αποτελεσμάτων. Είναι δείκτες απόδοσης και αποτελεσματικότητας και άρα μπορούν να δείξουν τι χρειάζεται βελτίωση. Συνεπώς, η πληροφορία είναι ο οδηγός αυτής της διαδικασίας. Τα δεδομένα έχουν κρίσιμο ρόλο τόσο στο πεδίο της χρηματοδότησης όσο και της ποιότητας της παρεχόμενης φροντίδας υγείας.

  • Αναφέρατε το παράδειγμα της Βουλγαρίας και προς έκπληξη μου στο Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών μιλήσατε για την περίπτωση της Ολλανδίας, όπου αν και έχετε δεδομένα, η εφαρμογή και αξιοποίηση τους δεν είναι η αναμενόμενη. Αν και ξεκαθαρίσατε ότι δεν πρόκειται για «μαύρο-άσπρο» και πως η εικόνα των συστημάτων υγείας είναι σύνθετη, υπάρχουν «καλές πρακτικές», που θα μπορούσαν να υιοθετηθούν;

Κάθε χώρα έχει «καλές πρακτικές» ή στοιχεία από τα οποία μπορούμε να αντλήσουμε έμπνευση. Στην Ολλανδία οι κυβερνήσεις των περασμένων 15 ετών ακολουθούσαν τη νεοφιλελεύθερη λογική πως η αγορά, οι παράγοντες της και οι επαγγελματίες θα πρέπει να αποφασίσουν τον τρόπο λειτουργίας στο πεδίο των τεχνολογιών της πληροφορίας, τι θα πρέπει να αγοραστεί σε πληροφοριακά συστήματα κλπ. Οπότε η κυβέρνηση δεν έδινε κατεύθυνση ούτε παρείχε ένα όραμα για το πως θα πρέπει να οργανωθεί το σύστημα συνολικά. Αποτέλεσμα ήταν να έχουμε ένα κατακερματισμένο τοπίο, όπου περισσότερα από 33 είδη συστημάτων χρησιμοποιούνταν στην Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας. Αλλά και στη νοσοκομειακή φροντίδα είχαμε τόσα διαφορετικά συστήματα και εφαρμογές, που δεν επικοινωνούσαν μεταξύ τους. Για πολλούς λόγους, ακόμη δεν συνδέονται, για αυτό ακόμη πολίτες χρησιμοποιούν usb ή cd ή ακόμη και φαξ για την ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ των φορέων. Αν δούμε τα νοσοκομεία, έχουν καλά και ακριβά πληροφοριακά συστήματα για τους δικούς τους οργανισμούς, αλλά δεν συνδέονται με άλλους σχετικούς φορείς. Οπότε είναι σαφές πως η έλλειψη συντονισμού και οράματος, από την πλευρά της κυβέρνησης και των πολιτικών που ακολουθούνται, έχει ως αποτέλεσμα το σύστημα να μη λειτουργεί, παρότι μπορεί να έχει όλους τους πόρους.

Το ίδιο και στις ΗΠΑ. Έχουν όλους τους τεχνολογικούς γίγαντες, αλλά το σύστημα είναι κατακερματισμένο και τα ιατρικά αποτελέσματα του συστήματος υγείας είναι από τα χειρότερα διεθνώς.  Συνεπώς, δεν είναι μόνο θέμα πόρων, εταιρειών τεχνολογίας ή start-ups, αλλά απαιτείται όραμα και συντονισμός.

Στην Ουκρανία, από την άλλη, επιδιώκεται η ανάπτυξη ενός πληροφοριακού συστήματος, με ανταλλαγή πληροφοριών στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα, στο πλαίσιο μιας συνολικής στρατηγικής, που μπορεί να αποδώσει. Βέβαια, τίθεται θέμα εφαρμογής του σχεδίου, πόσο μάλλον τώρα εν μέσω των πολεμικών συγκρούσεων. Αλλά επί της αρχής, αυτή η λογική και οι ιδέες ήταν από τις πιο προχωρημένες στην Ευρώπη.

Η Εσθονία είναι επίσης ένα καλό παράδειγμα, όπου έχει εφαρμοστεί ένα σύστημα προς τη σωστή κατεύθυνση. Αλλά και η Αρμενία, όπου με πολύ χαμηλό κόστος ανέπτυξε ένα ευρύ σύστημα. Με μόλις 2 εκατ. ευρώ αν δεν απατώμαι, αναπτύχθηκαν εθνικές τεχνολογικές υποδομές που θα μπορούν να υποστηρίξουν μια πιο ενοποιημένη προσέγγιση, εύκολη πρόσβαση στο σύστημα για τους ασθενείς κλπ.

  • Αυτή την εικόνα των… επιδόσεων των συστημάτων υγείας περιγράφει ο Δείκτης Βιωσιμότητας «Futureproofing Healthcare’s PHC Index», το οποίο δημιουργήθηκε με την καθοδήγηση ενός ανεξάρτητου πάνελ Ευρωπαίων ειδικών στον τομέα της υγείας και του οποίου είστε συνεργάτης. Μπορείτε να μας εξηγήσετε παραπάνω;

O Futureproofing Healthcare είναι ένα τρόπος κατάταξης των συστημάτων υγείας, βάσει δεικτών. Παρέχει κατανόηση γύρω από τις αδυναμίες και τα δυνατά σημεία των συστημάτων υγείας. Αποτελεί, κατά τη γνώμη μου, ένα καλό σημείο αναφοράς για τη συζήτηση γύρω από τη βελτίωση, παρά ένα «χρυσό κανόνα». Για παράδειγμα στην Ολλανδία έχουμε καλές επιδόσεις σε όλες τις κατηγορίες, αλλά αυτό δεν δίνει πάντα καλή εικόνα για το πως πραγματικά λειτουργεί η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και τι τελικά αποδίδει. Ειδικά όταν πρόκειται για πιο περίπλοκα ζητήματα υγείας, που απαιτούν μια εξατομικευμένη, ενοποιημένη προσέγγιση, ακόμη δυσκολευόμαστε να το εφαρμόσουμε, παρά τις υψηλές επιδόσεις.

Οπότε, δεν πιστεύω ότι πρόκειται για ενός είδους «διαγωνισμού ομορφιάς», όπου εξιδανικεύουμε τις καλές επιδόσεις. Αν και οι πολιτικοί αρέσκονται να τα χρησιμοποιούν, αλλά η πραγματικότητα είναι πολύ διαφορετική, ακόμη και μεταξύ των «όμορφων».

Πιστεύω, λοιπόν, ότι η αξία αυτών των κατατάξεων είναι στο έναυσμα που δίνουν για συζήτηση. Θα πρέπει, δε, να εστιάσουμε σε επίπεδο χωρών ακόμη και περιφερειών. Η κατάσταση στα νησιά ή στα ορεινά είναι διαφορετική από τη Θεσσαλονίκη ή την Αθήνα. Οπότε μπορεί να υπάρχουν καταστάσεις που να επιτάσσουν διαφορετικές προσεγγίσεις στη φροντίδα των ασθενών.

Δεν θα συνέστηνα, λοιπόν, ένα ολλανδικό σύστημα για οποιαδήποτε άλλη χώρα, ούτε των σκανδιναβικών χωρών για τις νότιες χώρες.

  • Παρότι, λοιπόν, δεν θα πρέπει να ληφθεί ως αρνητική η 28η θέση που κατέχει η Ελλάδα μεταξύ 34 στο Δείκτη, είναι ενδεικτική της δουλειάς που μένει να γίνει ακόμη στη χώρα; Ποιοι είναι οι τομείς που θα πρέπει να εστιάσουμε κατά προτεραιότητα;

Κατά τη γνώμη μου πρέπει πάντα να κοιτάμε τη συνολική εικόνα και να αρχίσουμε από τα εύκολα κέρδη, τους τομείς που μπορούμε να βελτιώσουμε άμεσα και ποια είναι τα προαπαιτούμενα σε αυτή τη διαδικασία.

Για τις περισσότερες χώρες διεθνώς, η ενίσχυση της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας είναι κορυφαία προτεραιότητα. Μια ΠΦΥ οργανωμένη σε στενή σχέση με τις κοινότητες, τις τοπικές κοινωνίες και τους πολίτες, ώστε να εντοπίζονται άμεσα οι ανάγκες στον κάθε τόπο και ο τρόπος παροχής της κατάλληλης φροντίδας υγείας και υποστήριξης.

Βέβαια, δεν θα πρέπει να είναι μια μονόδρομη διαδικασία, αλλά θα πρέπει να βοηθούν από την πλευρά τους και οι τοπικές κοινωνίες. Σε μεσογειακές χώρες υπάρχουν οικογενειακές δομές, αλλά και κοινωνικές υποδομές, που μπορεί να θεωρηθούν ως πλεονεκτήματα. Μια ΠΦΥ στενά συνδεδεμένη με τις τοπικές κοινωνίες είναι σημαντική για να γίνει αντιληπτό το πλαίσιο, ενισχύοντας την παροχή μιας πιο εξατομικευμένης υποστήριξης, ενώ μπορεί να λειτουργήσει και ως βασικό φίλτρο.

Η ΠΦΥ είναι ένας σημαντικός τομέας που πρέπει να ενισχυθεί. Ένας δεύτερος αφορά στις κατακερματισμένες υπηρεσίες, εξετάζοντας πως λειτουργεί το σύστημα όταν ο ασθενής χρειάζεται εξειδικευμένη ιατρική φροντίδα, όπως στην περίπτωση των καρκινοπαθών. Πρέπει να διερευνηθεί αν και πως συντονίζονται τα διαφορετικά πεδία (διαγνωστικές εξετάσεις, θεραπείες κλπ), με έναν αποτελεσματικό τρόπο και αν ωφελείται το σύνολο από τις προσεγγίσεις αυτές.

Σε αυτό το πλαίσιο πρέπει να αναζητηθούν τρόποι βελτίωσης της ποιότητας της παρεχόμενης φροντίδας, εισάγοντας πρωτόκολλα και τυποποιώντας τη διαδρομή. Στη συνέχεια έρχονται οι πιο εξειδικευμένες υπηρεσίες υγείας, το κατάλληλο screening και οι παρεμβάσεις υψηλής τεχνολογίας, σε επίπεδο νοσοκομείου με εξειδικευμένους γιατρούς. Θα μπορούσαν να υπάρξουν ειδικά κέντρα, ανά τη χώρα ή βελτίωση των logistics κλπ.

Πρόκειται, επί της ουσίας, για «οικοδομικά υλικά». Τα δομικά στοιχεία περιλαμβάνουν την ΠΦΥ, την ενοποίηση και διασύνδεση με τα νοσοκομεία, αποφάσεις γύρω από υποδομές και εξοπλισμούς. Ουσιαστικά ετοιμάζεται ένα συνολικό σχέδιο.

Άλλωστε, υπάρχουν ήδη στοιχεία τα οποία μπορούν να κεφαλοποιηθούν, όπως η υψηλή κατάρτιση των εργαζομένων στην υγεία, ακόμη και στο management. Πρέπει να αναζητηθούν τα υπάρχοντα στοιχεία, όσα λειτουργούν ήδη καλά και μπορούν να προσφέρουν οφέλη. Παράλληλα, θα πρέπει να εξεταστούν και οι εξατομικευμένες προσεγγίσεις στο επίπεδο της τεχνολογίας. Υπάρχουν επωφελείς τεχνολογικές προσεγγίσεις, για τη διαχείριση ιδιαιτέρως δύσκολων ιατρικών διαδικασιών. Είναι άλλο ένα κομμάτι της συνολικής εικόνας, αφού για να μπορεί ένα σύστημα υγείας να έχει πόρους για να το καλύψει θα πρέπει να είναι και όσο το δυνατόν πιο αποδοτικό. Διαφορετικά, φθάνουμε στο σημείο να έχουμε ένα σύστημα με πολλά ακριβά μηχανήματα, αλλά η πλειονότητα των ασθενών να μη λαμβάνει τη στήριξη που απαιτείται.

Κάθε σύστημα υγείας είναι αντανάκλαση της κουλούρας του. Οπότε το ελληνικό σύστημα υγείας θα πρέπει να οργανωθεί με τον «ελληνικό τρόπο», οικοδομώντας σε ό,τι είναι καλό και λειτουργικό στην Ελλάδα. Η ποιότητα ζωής θα πρέπει να βρίσκεται στο επίκεντρο, ενώ ο ανθρώπινος παράγοντας είναι βασικό πλεονέκτημα σε αυτό το πλαίσιο.

Σε χώρες της Μέσης Ανατολής, όπου οι πολιτικές και στρατηγικές είχαν εστιάσει σε ένα αμερικάνικό τρόπο παροχής ιατροφαρμακευτικών υπηρεσιών, δηλαδή με μεγάλα νοσοκομεία, με πολύ εξοπλισμό, τον καλύτερο διαθέσιμο, φαίνεται πως το σύστημα υγείας δεν αποδίδει στο ευρύτερο κοινωνικό πλαίσιο. Είναι υψηλού κόστους και παρότι μπορεί να υπάρχουν «βαθύτατες τσέπες», η προσέγγιση τελικά δεν αποδίδει για τις χώρες αυτές.

Στο Κουρασάο (σ.σ. κράτος της Καραϊβικής, του βασιλείου της Ολλανδίας), η ολλανδική βιομηχανία οικοδόμησε εκεί ένα τεράστιο νοσοκομείο, με όλα τα είδη των ολλανδικών μηχανημάτων και τώρα το νησί διαθέτει ένα νοσοκομείο πανεπιστημιακού επιπέδου. Το σύστημα υγείας της χώρας όμως καταρρέει από το οικονομικό βάρος. Είναι παράδειγμα πως μια εμπορική προσέγγιση, αποκλειστικά από την πλευρά της βιομηχανίας, μπορεί να είναι επιβλαβής για ένα σύστημα υγείας ανθρώπων, γιατί δεν είναι ευθυγραμμισμένο με τις ανάγκες του νησιού.

Οπότε το ζητούμενο είναι πως «παντρεύουμε» όλες τις δυνατότητες και ευκαιρίες που μας προσφέρει η τεχνολογία και η ιατρική καινοτομία, ειδικά με όσα έρχονται μελλοντικά, με τις ανάγκες των ανθρώπων, στο πλαίσιο ενός ελληνικού συστήματος υγείας και της ελληνικής κοινωνίας.

 

 

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Κορωνοϊός – Άμυνα: Αυτός είναι ο ένοχος που πυροδοτεί φλεγμονή και πνευμονία

Επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο Γέιλ κατάφεραν να εντοπίσουν τον ένοχο πίσω από τη σοβαρή νόσηση με Covid-19, και μελετούν μια θεραπευτική λύση που μπορεί να αποτρέψει την εκδήλωση της πνευμονίας

Πρόσφατη έρευνα που δημοσιεύτηκε στο Nature αναδεικνύει την αποκωδικοποίηση του γρίφου πίσω από την αντίδραση του ανοσοποιητικού συστήματος που οδηγεί σε σοβαρή νόσηση με Covid-19 και θάνατο. Ειδικότερα, οι ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Yale εντόπισαν ένα συγκεκριμένο μονοπάτι ανοσοαπόκρισης που οδηγεί σε σοβαρή ασθένεια και θάνατο σε άτομα που έχουν μολυνθεί από τον ιό SARS-CoV-2.

Στη νέα μελέτη, η ερευνητική ομάδα με επικεφαλής τον μεταδιδακτορικό συνεργάτη Esen Sefik, ο οποίος είναι μέλος του εργαστηρίου του ανώτερου συγγραφέα Richard Flavell, μελέτησε τις επιπτώσεις της μόλυνσης από SARS-CoV-2, που προκαλεί την λοίμωξη COVID-19, σε ποντίκια γενετικά σχεδιασμένα ώστε το ανοσοποιητικό τους σύστημα να προσομοιάζει στο ανθρώπινο.

Η επιστημονική κοινότητα γνωρίζει ήδη ότι από τη στιγμή που ο κορωνοϊός μολύνει τους πνεύμονες, μπορεί να προκαλέσει αυτό που ονομάζεται «καταιγίδα κυτοκινών», μια δηλαδή υπερδραστήρια ανοσοαπόκριση του οργανισμού που οδηγεί σε μια επικίνδυνη φλεγμονή στους πνεύμονες.

Παρόλα αυτά, αναπάντεχα διαπίστωσαν ότι τα ίδια τα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος, όχι απλώς τα επιθηλιακά κύτταρα στην επιφάνεια των πνευμόνων, μπορούν να αποθηκεύσουν τον ιό. Όταν το σώμα ανιχνεύει τον ιό σε αυτά τα κύτταρα, τα φλεγμονοσώματα, μέρος του συστήματος έγκαιρης προειδοποίησης του ανοσοποιητικού συστήματος, παράγουν και απελευθερώνουν κυτοκίνες που εξουδετερώνουν αυτά τα κύτταρα του ανοσοποιητικού, σε μια προσπάθεια να αποτρέψουν τη μόλυνση. Ωστόσο, οι κυτοκίνες στρατολογούν ακόμη περισσότερα φλεγμονώδη κύτταρα στους πνεύμονες από το αίμα, γεγονός που δημιουργεί έναν φαύλο κύκλο, οδηγώντας σε πνευμονία.

«Είναι σαν ένα σύστημα που εκπέμπει παντού, μόνο που το μήνυμα είναι θανατηφόρο», είπε ο Flavell, καθηγητής ανοσοβιολογίας και ερευνητής του Ιατρικού Ινστιτούτου Howard Hughes.

Στο πειραματικό μοντέλο των ποντικιών, οι ερευνητές κατάφεραν να σώσουν τα μολυσμένα ποντίκια από πνευμονία, μπλοκάροντας το φλεγμονώδες μονοπάτι NLPR3. Με αυτόν τον τρόπο, τα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος εξακολουθούσαν να έχουν μολυνθεί. Όμως, δεν ήταν πλέον φλεγμονώδη και επομένως δεν μπορούσαν να συμβάλουν στα επιβλαβή επίπεδα φλεγμονής, σύμφωνα με τους ερευνητές.

Το παράπλευρο αποτέλεσμα αυτής της «διάσωσης» ωστόσο, είναι ότι τα κύτταρα πλέον δεν πεθαίνουν, επομένως συνεχίζουν να απελευθερώνουν ιικό φορτίο. Ωστόσο, ο αποκλεισμός της φλεγμονώδους διαδικασίας σε συνδυασμό με την αντιική θεραπεία θα μπορούσε να προσφέρει έναν τρόπο για την αντιμετώπιση της πνευμονίας COVID-19 και την πρόληψη σοβαρών περιπτώσεων COVID-19, λένε οι ερευνητές.

Αν και προς το παρόν δεν υπάρχουν εγκεκριμένα φάρμακα που παρεμποδίζουν το φλεγμονώδες μονοπάτι NLPR3, αρκετές φαρμακευτικές και βιοτεχνολογικές εταιρείες τα αναπτύσσουν.

 

 

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr/

Καθοδήγηση Μαθητές: Οι ειδικοί δείχνουν πώς να μειώσετε την καθιστική συμπεριφορά που σχετίζεται με το σχολείο

Η αντικατάσταση των καθιστικών μαθησιακών δραστηριοτήτων με δραστηριότητες μάθησης που βασίζονται στην κίνηση (συμπεριλαμβανομένης της ορθοστασίας) και η αντικατάσταση των δραστηριοτήτων μάθησης που βασίζονται στην οθόνη με μαθησιακές δραστηριότητες που δεν βασίζονται στην οθόνη (π.χ. μαθήματα σε εξωτερικούς χώρους) μπορεί να υποστηρίξει περαιτέρω την υγεία και την ευημερία των μαθητών.

Καθοδήγηση Μαθητές: Αυτό το άρθρο δημοσιεύτηκε αρχικά στα ιταλικά στο Univadis. “Για να παρέχει καθοδήγηση σε γονείς, εκπαιδευτικούς, υπεύθυνους χάραξης πολιτικής, ερευνητές και παρόχους υγειονομικής περίθαλψης” ― αυτός ήταν ο κύριος στόχος της ομάδας του Δικτύου έρευνας για καθιστική συμπεριφορά που καθοδήγησε την ανάπτυξη των συστάσεων οι οποίες δημοσιεύθηκαν στο Διεθνές περιοδικό Συμπεριφορικής Διατροφής και Φυσικής Δραστηριότητας. Το άρθρο, «Διεθνείς συστάσεις για καθιστική συμπεριφορά σχετικά με το σχολείο για παιδιά και νέους», γράφτηκε από ερευνητές με επικεφαλής τον Travis J. Saunders, PhD, αναπληρωτή καθηγητή εφαρμοσμένων ανθρωπιστικών επιστημών στο Πανεπιστήμιο του Prince Edward Island, Charlottetown, στον Καναδά.

Με βάση την εργασία που πραγματοποιήθηκε από μια ομάδα διεθνών εμπειρογνωμόνων και ενημερώθηκε από τα καλύτερα διαθέσιμα στοιχεία και τη διαβούλευση με τους ενδιαφερομένους, «αυτές οι συστάσεις θα είναι χρήσιμες για την υποστήριξη της σωματικής και ψυχικής υγείας, της ευημερίας και της ακαδημαϊκής επιτυχίας των παιδιών σχολικής ηλικίας και των νέων », σύμφωνα με τους συγγραφείς.

Το βασικό πλεονέκτημα της δουλειάς τους, γράφουν, είναι ότι βασίζεται σε ισχυρά επιστημονικά δεδομένα και αναφέρεται συγκεκριμένα σε καθιστικές συμπεριφορές που σχετίζονται με το σχολείο, είτε αυτές συμβαίνουν κατά τη διάρκεια των μαθημάτων στην τάξη είτε κατά την ολοκλήρωση εργασιών στο σπίτι. “Οι υπάρχουσες οδηγίες καθιστικής συμπεριφοράς για παιδιά και νέους στοχεύουν τη συνολική καθιστική συμπεριφορά και τον ψυχαγωγικό χρόνο οθόνης, χωρίς συγκεκριμένες συστάσεις σχετικά με τις καθιστικές συμπεριφορές που σχετίζονται με το σχολείο.”

Το άρθρο αναφέρει επίσης τις επιπτώσεις της πανδημίας COVID-19.

Η έλλειψη κίνησης ήταν ήδη πρόβλημα σε αυτές τις ηλικιακές ομάδες.

Η κοινωνική αποστασιοποίηση και η εξ αποστάσεως μάθηση για μια τόσο εκτεταμένη περίοδο επιδεινώνουν τα πράγματα.

Κίνδυνοι και Οφέλη Ο Σάντερς και οι συνεργάτες του γράφουν: «Οι σχέσεις μεταξύ της καθιστικής συμπεριφοράς και της υγείας των μαθητών και των ακαδημαϊκών αποτελεσμάτων είναι περίπλοκες και πιθανώς διαφέρουν για συγκεκριμένες καθιστικές συμπεριφορές».

Ενώ από τη μια πλευρά, η καθιστική συμπεριφορά μπορεί να έχει σημαντικό αρνητικό αντίκτυπο στα μεταβολικά αποτελέσματα, υπάρχουν ενδείξεις ότι η υψηλότερη διάρκεια των εργασιών για το σπίτι και του διαβάσματος σχετίζεται με καλύτερα ακαδημαϊκά επιτεύγματα μεταξύ των παιδιών σχολικής ηλικίας.

Ένα άλλο παράδειγμα αυτής της πολυπλοκότητας είναι ότι οι καθιστικές συμπεριφορές που βασίζονται στην οθόνη (πέρασμα χρόνου μπροστά σε οθόνες υπολογιστών, τηλεοράσεις, tablet, smartphone) συχνά καταδεικνύουν επιβλαβείς συσχετίσεις με μια σειρά από αποτελέσματα υγείας μεταξύ των παιδιών σχολικής ηλικίας και των νέων ηλικίας 5-18 ετών, συμπεριλαμβανομένης της σύστασης του σώματος, του καρδιομεταβολικού κινδύνου και της αυτοεκτίμησης. Ωστόσο, οι συσκευές που βασίζονται στην οθόνη μπορεί να προσφέρουν ευκαιρίες για νέες παιδαγωγικές προσεγγίσεις και αφοσίωση των μαθητών και μπορεί να αυξήσουν την πρόσβαση στην εκπαίδευση για ορισμένους μαθητές, ειδικά κατά τη διάρκεια της πανδημίας COVID-19.

Οι ερευνητές σημειώνουν ότι “πολλές κοινές καθιστικές δραστηριότητες…δεν χρειάζεται να είναι καθιστικής φύσης. Αυτές οι συμπεριφορές θεωρούνται καθιστικές μόνο όταν συνδυάζονται τόσο με χαμηλή κατανάλωση ενέργειας όσο και με καθιστή, ανάκλιση ή ξαπλωμένη στάση.” Ως παράδειγμα, επισημαίνουν ότι «το ενεργό βιντεοπαιχνίδι ή η εργασία με χαρτί σε όρθιο γραφείο, είναι και οι δύο τρόποι με τους οποίους οι κοινές καθιστικές συμπεριφορές μπορούν να γίνουν μη καθιστικές».

Ένα είναι σίγουρο: τα παιδιά και οι έφηβοι δεν κυκλοφορούν τόσο πολύ.

Στοιχεία από την έρευνα Προσοχή στην Υγεία του 2019 διαπίστωσαν ότι 1 στα 5 παιδιά (20,3%) δεν είχε κάνει καμία σωματική δραστηριότητα την ημέρα πριν από την έρευνα, σχεδόν τα μισά (43,5%) είχαν τηλεόραση στην κρεβατοκάμαρά τους και περίπου ο ίδιος αριθμός ( Το 44,5%) περνούσε περισσότερες από 2 ώρες την ημέρα μπροστά σε μια οθόνη.

Όσον αφορά τα σχολεία, η έρευνα έδειξε ότι ενώ το 93% είχε πρωτοβουλίες για την προώθηση της φυσικής δραστηριότητας, λιγότερο από το 30% αυτών των προγραμμάτων αφορούσαν γονείς. Θα πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι πρόκειται για προπανδημικούς αριθμούς.

«Μια Υγιεινή Σχολική Ημέρα»

Οι συγγραφείς συνιστούν τα ακόλουθα για τη μείωση της καθιστικής συμπεριφοράς που σχετίζεται με το σχολείο:

Χωρίστε τις περιόδους παρατεταμένης καθιστικής συμπεριφοράς με προγραμματισμένα και μη προγραμματισμένα «διαλείμματα κίνησης». Τουλάχιστον μία φορά κάθε 30 λεπτά για ηλικίες 5-11 ετών.

Τουλάχιστον μία φορά κάθε ώρα για ηλικίες 12-18 ετών. Εξετάστε δραστηριότητες που ποικίλλουν σε ένταση και διάρκεια (π.χ. ορθοστασία, διατάσεις, μετακίνηση σε άλλη τάξη, ενεργά μαθήματα, ενεργητικά διαλείμματα).

Ενσωματώστε διαφορετικούς τύπους κίνησης στην εργασία για το σπίτι όποτε είναι δυνατόν και περιορίστε την καθιστική εργασία σε όχι περισσότερα από 10 λεπτά την ημέρα ανά επίπεδο τάξης (για παράδειγμα, όχι περισσότερα από 10 λεπτά την ημέρα στην 1η τάξη ή 60 λεπτά την ημέρα στην τάξη 6). Ανεξάρτητα από την τοποθεσία, ο χρόνος οθόνης που σχετίζεται με το σχολείο θα πρέπει να είναι σημαντικός, ψυχικά ή σωματικά ενεργός και να εξυπηρετεί έναν συγκεκριμένο παιδαγωγικό σκοπό που ενισχύει τη μάθηση, σε σύγκριση με εναλλακτικές μεθόδους.

Όταν ο χρόνος οθόνης που σχετίζεται με το σχολείο είναι δικαιολογημένος, συνιστώνται τα ακόλουθα: Περιορίστε το χρόνο στις συσκευές, ειδικά για μαθητές ηλικίας 5–11 ετών. Κάντε ένα διάλειμμα συσκευής τουλάχιστον μία φορά κάθε 30 λεπτά. Αποθαρρύνετε το multitasking μέσα στην τάξη και ενώ κάνετε τις εργασίες για το σπίτι. Αποφύγετε τις οικιακές εργασίες που βασίζονται στην οθόνη μέσα σε μία ώρα πριν τον ύπνο.

Η αντικατάσταση των καθιστικών μαθησιακών δραστηριοτήτων με δραστηριότητες μάθησης που βασίζονται στην κίνηση (συμπεριλαμβανομένης της ορθοστασίας) και η αντικατάσταση των δραστηριοτήτων μάθησης που βασίζονται στην οθόνη με μαθησιακές δραστηριότητες που δεν βασίζονται στην οθόνη (π.χ. μαθήματα σε εξωτερικούς χώρους) μπορεί να υποστηρίξει περαιτέρω την υγεία και την ευημερία των μαθητών.

«Δεδομένου του σημαντικού ρόλου που μπορούν να παίξουν τα σχολεία στην προώθηση υγιεινών συμπεριφορών», γράφουν ο Saunders και η ομάδα του, «ενθαρρύνουμε τις εθνικές και διεθνείς υπηρεσίες δημόσιας υγείας να εξετάσουν το ενδεχόμενο συμπερίληψης συγκεκριμένων συστάσεων που σχετίζονται με το σχολικό περιβάλλον στις μελλοντικές κατευθυντήριες οδηγίες για την καθιστική συμπεριφορά». Προς υποστήριξη αυτού του στόχου, οι συγγραφείς παρέχουν στρατηγικές για την εφαρμογή των συστάσεων στο ημερήσιο πρόγραμμα.

 

 

Πηγή: https://www.healthweb.gr/

Αναπνευστικός Συγκυτιακός Ιός: O εμβολιασμός της εγκύου μπορεί να θωρακίσει το μωρό

Αναπνευστικός Συγκυτιακός Ιός: Ένα πειραματικό εμβόλιο που χορηγήθηκε κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης έχει δείξει πρώιμη υπόσχεση για την προστασία των βρεφών από μια δυνητικά σοβαρή λοίμωξη του αναπνευστικού που προκαλείται από τον αναπνευστικό συγκυτιακό ιό ή RSV.

 

Το εμβόλιο, που αναπτύσσεται από την Pfizer, στοχεύει στην προστασία των μωρών από τον αναπνευστικό συγκυτιακό ιό ή RSV. Τις περισσότερες φορές, το RSV δεν προκαλεί παρά κρυολόγημα. Ωστόσο, μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρές πνευμονικές λοιμώξεις σε ορισμένα μωρά, ειδικά σε πρόωρα, και σε μικρά παιδιά με ορισμένες ιατρικές παθήσεις. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι το πειραματικό εμβόλιο, που ονομάζεται RSVpreF, θα μπορούσε να χορηγηθεί με ασφάλεια σε μητέρες μεταξύ της 24ης και της 36ης εβδομάδας της εγκυμοσύνης. Το εμβόλιο τις ώθησε να δημιουργήσουν αντισώματα που καταπολεμούν τη μόλυνση του RSV, τα οποία στη συνέχεια μεταφέρθηκαν στον πλακούντα – παρέχοντας στα νεογνά τους άμυνες ενάντια στον ιό.

Μένει να δούμε πόσο καλά το εμβόλιο προστατεύει τελικά τα βρέφη από ασθένειες, σύμφωνα με ειδικούς που δεν συμμετείχαν στη δοκιμή. Οι ειδικοί χαρακτήρισαν τα πρώτα αποτελέσματα ενθαρρυντικά. «Αυτή η προσέγγιση θα μπορούσε να παρέχει προστασία έναντι του RSV ξεκινώντας από τη στιγμή της γέννησης», δήλωσε ο Δρ William Muller, ειδικός μολυσματικών ασθενειών στο Νοσοκομείο Παίδων του Σικάγο.

Στην τρέχουσα μελέτη συμμετείχαν 406 έγκυες γυναίκες που τυχαία έλαβαν διάφορες δόσεις του εμβολίου RSVpreF ή ενός εικονικού φαρμάκου. Δεν παρουσιάστηκαν προβλήματα ασφάλειας και η προσέγγιση λειτούργησε όπως ήλπιζαν οι κατασκευαστές. Τα ευρήματα δημοσιεύτηκαν στις 28 Απριλίου στο New England Journal of Medicine. Τα αποτελέσματα «έδειξαν ότι το εμβόλιο δημιούργησε αντισώματα (RSV) σε μητέρες και τα μωρά τους», είπε η Δρ Κάθριν Έντουαρντς, καθηγήτρια παιδιατρικής στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Vanderbilt, στο Νάσβιλ. Η επόμενη φάση της μελέτης, είπε, θα απαντήσει στο απόλυτο ερώτημα: Πόσο αποτελεσματικό είναι το εμβόλιο κατά της σοβαρής ασθένειας που προκαλείται από τον ιό RSV;

Στις Ηνωμένες Πολιτείες, ο ιός RSV είναι η κύρια αιτία πνευμονίας στα μωρά. Ευθύνεται επίσης για τις περισσότερες περιπτώσεις βρογχιολίτιδας, όπου οι μικροί αεραγωγοί των πνευμόνων παθαίνουν φλεγμονή. Σε εθνικό επίπεδο, περισσότερα από 2 εκατομμύρια παιδιά επισκέπτονται τον γιατρό για λοίμωξη από RSV κατά τη διάρκεια ενός  έτους, σύμφωνα με τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων των ΗΠΑ και περίπου 58.000 καταλήγουν στο νοσοκομείο. Μέχρι σήμερα, δεν υπάρχει ειδική θεραπεία για τον ίδιο τον ιό RSV, διευκρίνισε ο Muller.

 

 

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Οξεία ηπατίτιδα στα παιδιά: Τι λένε οι επιστήμονες για την πιθανότητα ενδοσχολικής μετάδοσης

Στην αγωνία των γονιών για τη διασπορά του κορονοϊού στα σχολεία, προστέθηκε από σήμερα με την επαναλειτουργία τους, κι ένα ακόμη άγχος: αυτό της οξείας ηπατίτιδας. Τι λένε οι Καθηγητές Παιδιατρικής της Επιτροπής των ειδικών, για την πιθανότητα μετάδοσης στα σχολεία.

“Σπάνια” χαρακτηρίζουν οι επιστήμονες, τα περιστατικά της ηπατίτιδας αγνώστου αιτιολογίας σε παγκόσμια κλίμακα. Κι αυτό καθώς, ανάμεσα σε εκατομμύρια παιδιά έχουν παρουσιαστεί μόλις 200 κρούσματα, αν και έχουν σημειωθεί τουλάχιστον τέσσερις θάνατοι και επιπλέον 17 περιστατικά αποδείχθηκαν εξαιρετικά σοβαρά.

Στις τελευταίες περιπτώσεις, μάλιστα, για την επιβίωση των παιδιών απαιτήθηκε μεταμόσχευση ήπατος.

Μέχρι στιγμής σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας και τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων των ΗΠΑ, από τα 200 κρούσματα:

  • τα 114 καταγράφηκαν στο Ηνωμένο Βασίλειο, τα 19 στις ΗΠΑ, 13 στην Ισπανία, 12 στο Ισραήλ, 6 στη Δανία, 5 στην Ιρλανδία, 4 στην Ολλανδία, 2 στην Ιταλία, 2 στη Νορβηγία, 2 στη Γαλλία , 1 στη Ρουμανία και 1 στο Βέλγιο.

Τουλάχιστον τέσσερα παιδιά στο Ουισκόνσιν των ΗΠΑ, (ένα κατέληξε και ένα ακόμα παιδί χρειάστηκε μεταμόσχευση ήπατος), έχουν καταγραφεί ως περιπτώσεις οξείας ηπατίτιδας, ενώ στην Ινδονησία τρία παιδιά πέθαναν τον περασμένο μήνα από οξεία ηπατίτιδα, σύμφωνα με το Bloomberg.

Γεώργιος Χρούσος για ηπατίτιδα: “Αδενοϊός με συμπτώματα κυρίως από το γαστρεντερικό σύστημα”

Σχολιάζοντας το μέγεθος της διασπορά αυτής της νέας άγνωστης ασθένειας που εμφανίστηκε ξαφνικά στα παιδιά, ο Καθηγητής Παιδιατρικής και μέλος της Επιτροπής Εμβολιασμών του Υπουργείου Υγείας, Γεώργιος Χρούσος, υποστηρίζει ότι “ένοχος” ιός είναι ο αδενοϊός, ο οποίος εντοπίστηκε σε περισσότερα από τα μισά περιστατικά:

“Ένα 70% των περιστατικών βγήκαν θετικά στον αδενοϊό. Όχι όλα τα περιστατικά. Οπότε δεν ξέρουμε σίγουρα, αλλά πιθανολογούμε ότι έχει σχέση με τον αδενοϊό. Αυξήθηκαν και οι θάνατοι και έχουμε 17 μεταμοσχεύσεις ήπατος”, σημειώνει ο Καθηγητής μιλώντας στο iatropedia.gr.

Ο συγκεκριμένος αδενοϊός προκαλεί πρωτίστως συμπτώματα από το γαστρεντερικό σύστημα και δευτερευόντως ίκτερο, σημειώνει ο ειδικός και εφιστά την προσοχή στους γονείς:

“Στα παιδιά αυτά στην Αμερική και στην Βρετανία, εντοπίστηκε πόνος στην κοιλιά, γαστρεντερίτιδα, έμετοι, ναυτία και κιτρίνισμα στο δέρμα. Το κυρίαρχο σύμπτωμα είναι η γαστρεντερίτιδα, εντοπίζονται στην κοιλιά δηλαδή οι ενοχλήσεις. Εμετοί και διάρροια”, τονίζει.

Υπάρχει φόβος για ενδοσχολική μετάδοση;

Οι γονείς ανησυχούν διπλά πλέον για το άνοιγμα των σχολίων από σήμερα (3/4). Μπορεί να έχουν μειωθεί πλέον αισθητά τα κρούσματα του κορονοϊού και να μην απαιτείται πλέον ούτε καν self test για την είσοδο μαθητών και εκπαιδευτικών στις σχολικές τάξεις, ωστόσο, υπάρχει φόβος πλέον και για την ηπατίτιδα.

Ο Καθηγητής, Γεώργιος Χρούσος ωστόσο, είναι κατηγορηματικός. Σε καμία περίπτωση από αυτές του εξωτερικού, παιδί δεν μετέδωσε σε άλλο άτομο τον ιό, όπως λέει:

“Στα σχολεία δεν υπάρχει καμία ανησυχία για την ηπατίτιδα. Αυτή η ηπατίτιδα που ανακοινώθηκε στην Μεγάλη Βρετανία και σε πολλές άλλες χώρες είναι πολύ σπάνια και δεν πρέπει να μεταδίδεται. Δηλαδή, οι κοντινοί άνθρωποι, οι συγγενείς και η οικογένεια αυτών των παιδιών που έπαθαν ηπατίτιδα, δεν έχουν πάθει τίποτα. Δεν έχουμε δει κρούσματα μαζεμένα, για να ανησυχήσουμε για τη μετάδοση”, σημειώνει ο ίδιος.

Χρούσος: Να σπεύσουν οι γονείς να καλύψουν τα “κενά” στους εμβολιασμούς των παιδιών τους

Ο Καθηγητής Παιδιατρικής και μέλος της Εθνικής Επιτροπής Εμβολιασμών, κ. Χρούσος, προσθέτει επίσης, πως αν και τα παιδιά μας είναι εμβολιασμένα για τις βασικές μορφές της ηπατίτιδας -αλλά όχι για τη σπάνια και οξεία μορφή της- οι γονείς έχουν αμελήσει τα υπόλοιπα εμβόλια.

Ο ίδιος κρούει τον κώδωνα του κινδύνου:

“Τα παιδιά μας είναι εμβολιασμένα για τις βασικές της μορφές, αλλά όχι γι’ αυτή τη σπάνια οξεία περίπτωση ηπατίτιδας. Αυτό, όμως, που είναι πολύ σοβαρό είναι οι γονείς που έχουν καθυστερήσει τους εμβολιασμούς αυτό το διάστημα λόγω της πανδημίας, να πάνε να τους κάνουν στα παιδιά τους. Τους εμβολιασμούς ρουτίνας για όλες τις νόσους. Όλα τα εμβόλια έχουν καθυστερήσει σε όλο τον κόσμο, όχι μόνο στη χώρα μας. Και να ξέρουν οι γονείς σε περίπτωση που εμφανιστεί μια ηπατίτιδα ποια συμπτώματα έχει”, σημειώνει.

 

Πηγή: https://www.iatropedia.gr/

Κορωνοϊός: Άρχισε το 5ο κύμα στη Νότιο Αφρική, αλλά με νέες παραλλαγές της Όμικρον

Τι γνωρίζουν έως στιγμής οι επιστήμονες και τι τους προβληματίζει. Τι σημαίνει το νέο κύμα στη Νότιο Αφρική για τις υπόλοιπες χώρες του κόσμου. Τι λένε οι ειδικοί.

Αντιμέτωπη με ένα ακόμα κύμα της COVID-19, το πέμπτο κατά σειρά, βρίσκεται η Νότια Αφρική, όπου τα κρούσματα που προκαλεί ο κορωνοϊός άρχισαν πάλι να αυξάνονται. Ωστόσο το νέο αυτό κύμα οφείλεται σε δύο νέες υποπαραλλαγές της Όμικρον: την ΒΑ.4 και την ΒΑ.5.

Όπως αναφέρουν οι New York Times, το νέο κύμα άρχισε λίγους μόνο μήνες μετά το τέλος του προηγούμενου του χειμώνα. Ειδικότερα, την περασμένη εβδομάδα:

  • Τα νέα κρούσματα τριπλασιάστηκαν
  • Τα ποσοστά θετικότητας στα τεστ αυξήθηκαν
  • Παρατηρήθηκε αύξηση στις εισαγωγές στα νοσοκομεία

Η παραλλαγή Όμικρον εμφανίστηκε στη Νότιο Αφρική κάποια στιγμή το Νοέμβριο. Τον Ιανουάριο πρωτοανιχεύθηκαν οι υποπαραλλαγές ΒΑ.4 και ΒΑ.5, οι οποίες τώρα πια έχουν επικρατήσει. Οι επιστήμονες έχουν έως στιγμής παρατηρήσει τα εξής:

  • Οι ΒΑ.4 και ΒΑ.5 ξεπερνούν εύκολα την φυσική ανοσία που έχουν αναπτύξει οι ανεμβολίαστοι πολίτες, οι οποίοι είχαν νοσήσει από την αρχική παραλλαγή Όμικρον.
  • Οι νέες παραλλαγές εξαπλώνονται πιο γρήγορα από την ΒΑ.2. Αυτή είναι η  προηγούμενη υποπαραλλαγή της Όμικρον, η οποία με τη σειρά της ήταν πιο μεταδοτική από την αρχική. Η ΒΑ.2 (ή Όμικρον 2) είναι το στέλεχος της Όμικρον που κυριαρχεί στη χώρα μας (έχει φτάσει στο 93% των κρουσμάτων του κορωνοϊού)
  • Οι επιστήμονες δεν γνωρίζουν ακόμα αν το νέο κύμα που προκαλεί ο κορωνοϊός θα έχει πιο σοβαρά περιστατικά
  • Οι υποπαραλλαγές ΒΑ.4 και ΒΑ.5 κυκλοφορούν ήδη στις ΗΠΑ, αλλά σε χαμηλά επίπεδα. Στην Αμερική επικρατεί η ΒΑ.2, αλλά έδαφος κερδίζει και μία άλλη υποπαραλλαγή της Όμικρον, η ΒΑ.2.12.1.

Τι έχει αλλάξει

Οι επιστήμονες έχουν διαπιστώσει ότι οι νέες μεταλλάξεις που δημιούργησε ο κορωνοϊός, του επιτρέπουν να μεταδίδεται ακόμα πιο γρήγορα απ’ όσο κατά το παρελθόν. Στην πραγματικότητα, έχει φτάσει στο επίπεδα μεταδοτικότητας της ιλαράς, σύμφωνα με τους ΝΥΤ.

Αυτό συμβαίνει με μικρές μεταλλάξεις σε μία ήδη υπάρχουσα παραλλαγή (την Όμικρον) η οποία «βελτιώνεται» με τον καιρό, για να διευκολύνει ακόμα περισσότερο την επιβίωση (και διαιώνιση) του επικίνδυνου ιού.

Οι ειδικοί λένε πως είναι νωρίς για να προβλέψουν τι μπορεί να σημαίνει το πέμπτο κύμα της Νοτίου Αφρικής για τον υπόλοιπο κόσμο. Και αυτό διότι εκτός από τον κορωνοϊό καθαυτό, ρόλο παίζουν και άλλοι παράγοντες όπως:

  • Το τοπικό επίπεδο ανοσίας
  • Τα μέτρα κατά του κορωνοϊού
  • Οι καιρικές συνθήκες

Στη Νότιο Αφρική υπολογίζεται ότι το 90% του πληθυσμού έχει εμβολιαστεί ή/και έχει νοσήσει από τον κορωνοϊό. Η ανοσία όμως από τη λοίμωξη τυπικά φθίνει μετά από 3 μήνες. Επομένως είναι λογικό να υπάρχουν επαναλοιμώξεις, λένε οι ειδικοί.

Πόσο μάλλον που έχει αλλάξει άρδην η συμπεριφορά μας απέναντί του, αφού λ.χ. πετάξαμε τις μάσκες κι αρχίσαμε τα ταξίδια.

Όπως και να ‘χει όμως, «αν ο ενδημικός κορωνοϊός εμφανίζεται σε κύματα κάθε 6 μήνες, θα έχουμε μεγάλες περιπέτειες», δήλωσε η επιδημιολόγος Dr. Katelyn Jetelina, επίκουρη καθηγήτρια Επιδημιολογίας, Γενετικής του Ανθρώπου & Περιβαλλοντικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο του Ντάλλας.

 

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Πόσο συχνά και γιατί μολύνονται από κορωνοϊό οι εμβολιασμένοι – Ποιo εμβόλιο υπερέχει [μελέτη]

Καθηγητές του Πανεπιστημίου της Αθήνας παρουσιάζουν τα ευρήματα πρόσφατης ανάλυσης σε περισσότερους από 8 εκατομμύρια Βέλγους.

Ποια είναι η συχνότητα και οι παράγοντες κινδύνου για λοίμωξη COVID-19 σε εμβολιασμένους; Στο ερώτημα προσπαθούν να απαντήσουν Βέλγοι επιστήμονες.

Οι ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Θεοδώρα Ψαλτοπούλου, Γιάννης Ντάνασης, Πάνος Μαλανδράκης και Θάνος Δημόπουλος (Πρύτανης ΕΚΠΑ) συνοψίζουν τα αποτελέσματα της προοπτικής μελέτης των V. Stouten και συνεργατών που δημοσιεύτηκαν πρόσφατα στο επιστημονικό περιοδικό Viruses.

Σκοπός της μελέτης ήταν να διερευνήσει τη συχνότητα και τους παράγοντες κινδύνου για λοίμωξη COVID-19 σε εμβολιασμένα άτομα.

Οι ερευνητές συμπεριέλαβαν όλα τα ενήλικα άτομα που είχαν ολοκληρώσει τον εμβολιασμό έναντι του SARS-CoV-2 τουλάχιστον 14 ημέρες πριν, κατά το χρονικό διάστημα μεταξύ 1 Φεβρουαρίου με 5 Δεκεμβρίου 2021, στο Βέλγιο. Όλες οι περιπτώσεις COVID-19 ήταν εργαστηριακά επιβεβαιωμένες.

Μεταξύ 8.062.600 πλήρως εμβολιασμένων ενηλίκων, καταγράφηκαν 373.070 λοιμώξεις COVID-19 που αντιστοιχούν σε επίπτωση 11.2 ανά 100 ανθρωπο-έτη.

Ο εμβολιασμός με το εμβόλιο Ad26.COV2.S (Johnson & Johnson) ή με το εμβόλιο ChAdOx1 (AstraZeneca) συσχετίστηκε με μεγαλύτερο κίνδυνο λοίμωξης COVID-19 συγκριτικά με τον εμβολιασμό με το BNT162b2 (Pfizer) κατά 54% και 68%, αντίστοιχα.

Ο εμβολιασμός με το εμβόλιο mRNA-1273 (Moderna) συσχετίστηκε με χαμηλότερο κίνδυνο λοίμωξης COVID-19 κατά 32%.

Το προηγούμενο ατομικό αναμνηστικό λοίμωξης COVID-19 προσέφερε προστασία έναντι της επαναλοίμωξης μετά τον εμβολιασμό κατά 77% συγκριτικά με όσους δεν είχαν νοσήσει στο παρελθόν.

Η χορήγηση αναμνηστικής δόσης εμβολίου mRNA παρείχε επίσης προστασία έναντι της λοίμωξης COVID-19 κατά 56% συγκριτικά με όσους δεν είχαν λάβει αναμνηστική δόση. Αξίζει να σημειωθεί ότι όσοι εμβολιασμένοι είχαν προηγούμενο ιστορικό COVID-19 και νόσησαν ξανά ήταν λιγότερο πιθανό να έχουν συμπτώματα COVID-19 συγκριτικά με όσους δεν είχαν νοσήσει.

Συμπερασματικά, τα αποτελέσματα της μελέτης συνηγορούν υπερ της αξίας του αναμνηστικού εμβολιασμού, καθώς και της προστασίας που παρέχει η υβριδική ανοσία έναντι της συμπτωματικής επαναλοίμωξης.

Πηγές:
ΕΚΠΑ

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Botox κατά της ημικρανίας – Τι δείχνει ελληνική μελέτη

Η αλλαντική τοξίνη μείωσε δραστικά τις ημέρες με κεφαλαλγία σε ασθενείς με χρόνια ημικρανία, καθώς και την ένταση του πόνου. Η χρόνια αγωγή διατηρεί το αποτέλεσμα χωρίς σημαντικές παρενέργειες.

Από το 2013, όταν εγκρίθηκε από τον ΕΟΦ και χορηγείται από τον ΕΟΠΥΥ, η αλλαντική τοξίνη (botox) αποτελεί τη δεύτερη επιλογή, από ένα σύνολο τριών γραμμών προφυλακτικής αντιμετώπισης της χρόνιας ημικρανίας. Πρώτη γραμμή είναι η χορήγηση χαπιών διάφορων κατηγοριών (αντιεπιληπτικών, αντιυπερτασικών, αντικαταθλιπτικών) που έχουν δημιουργηθεί για άλλους λόγους αλλά έχει αποδειχτεί η δράση τους σε υποδοχείς πόνου ημικρανίας. Τρίτη επιλογή, αν ο ασθενής δεν ανταποκριθεί σε διαδοχικές θεραπείες με τις δύο προηγούμενες, αποτελεί η χορήγηση μονοκλωνικών αντισωμάτων που έχουν σχεδιαστεί ειδικά για την χρόνια ημικρανία.

Ελληνική μελέτη σε ασθενείς από τρία μεγάλα αστικά κέντρα (Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Πάτρα) επιβεβαιώνει την ευεργετική δράση του botox σε σημαντικό ποσοστό ασθενών που δεν είχαν ανταποκριθεί στην αρχική θεραπεία με χάπια. Επιπλέον, όπως αναφέρει στο iatronet.gr ο κύριος ερευνητής, νευρολόγος, διδάκτορας του Τμήματος Ιατρικής του ΑΠΘ, Μανώλης Δερμιτζάκης (φωτογραφία), αναδεικνύει την αποτελεσματικότητα, αλλά και ασφάλεια της θεραπείας σε βάθος χρόνου, καθώς η χορήγηση αλλαντικής τοξίνης σε 20 τριμηνιαίες συνεδρίες, σε διάρκεια 5 ετών, εξακολουθεί να παρέχει την ίδια ανακούφιση στους ασθενείς, χωρίς σημαντικές ανεπιθύμητες ενέργειες.

Δραστική μείωση ημερών κεφαλαλγίας

Στην πρώτη φάση της μελέτης, που είχε διάρκεια 3 ετών και περιελάμβανε συνεδρίες ανά τρίμηνο (4 κατ΄ έτος και 12 συνολικά) συμμετείχαν 65 ασθενείς με χρόνια ημικρανία. Οι 56 από αυτούς ολοκλήρωσαν τους κύκλους θεραπείας (ποσοστό συμμόρφωσης 86,1%) και παρουσίασαν σημαντική βελτίωση σε όλες τις παραμέτρους: Οι μέρες με κεφαλαλγία μειώθηκαν δραστικά, από 20,7 το μήνα κατά μέσο όρο, σε 4,3. Οι μέρες του μήνα με υψηλής έντασης κεφαλαλγία μειώθηκαν από 10,9 σε 2,6, ενώ η χρήση αναλγητικών χαπιών μειώθηκε από 14,3 σε 2,7.

Στη συνέχεια, οι μελετητές, Ανδρέας Αργυρίου, Μανώλης Δερμιτζάκης, Γεώργιος Βλάχος, Μιχαήλ Βικελής επέκτειναν τη μελέτη από τα 3 στα 5 χρόνια, προσθέτοντας άλλες 8 συνεδρίες στους 56 ασθενείς που ολοκλήρωσαν την τριετία.

Τα αποτελέσματα έδειξαν πως η ευεργετική δράση της αγωγής παρέμεινε σταθερή, με μια μικρή περαιτέρω βελτίωση μάλιστα σε ό,τι αφορά τις μέρες κεφαλαλγίας, που μειώθηκαν σε 3,8 το μήνα, έναντι 4,3 στην τριετία. Στα ίδια επίπεδα παρέμειναν οι μέρες με μεγάλη ένταση κεφαλαλγίας (2,7 έναντι 2,6) και η χρήση αναλγητικών (2,7). Τα αποτελέσματα παρουσιάζονται στο παρακάτω γράφημα.

Σημαντική διαφοροποίηση ήταν το ποσοστό συμμόρφωσης των ασθενών στην εφαρμογή της αγωγής, μεταξύ τριών και πέντε ετών. Από τους 56 ασθενείς που έκαναν τις 12 συνεδρίες στην τριετία οι 36 ολοκλήρωσαν τον κύκλο των 20 κύκλων θεραπείας στην πενταετία (ποσοστό συμμόρφωσης 64,3%). Ωστόσο, όπως φαίνεται και από το παρακάτω γράφημα, οι 9 από τους 20 που αποχώρησαν πρόωρα (ποσοστό 45%) ανέφεραν ως αιτία ότι είχαν σημαντική βελτίωση και δεν χρειάζονταν πλέον τη θεραπεία.

Συνοψίζοντας τα συμπεράσματα της μελέτης, ο νευρολόγος Μ. Δερμιτζάκης αναφέρει στο iatronet.gr πως «οι ασθενείς που επωφελήθηκαν στην τριετία συνεχίζουν να επωφελούνται και με την συνέχιση της θεραπείας, χωρίς κάποια σοβαρή ανεπιθύμητη ενέργεια, ενώ κάποιοι, με τη σύμφωνη γνώμη του γιατρού, θεωρούν πως μπορούν να σταματήσουν, για να παρακολουθήσουμε την πορεία τους χωρίς την αγωγή».

Πώς γίνεται η αγωγή με botox

Ασθενείς που πληρούν τα κριτήρια για αντιμετώπιση της χρόνιας ημικρανίας με botox είναι όσοι δεν είχαν αποτέλεσμα σε δύο φαρμακευτικές αγωγές με χάπια. Ο θεράπων γιατρός συντάσσει ηλεκτρονικό φάκελο και εισηγείται στον ΕΟΠΥΥ την χορήγηση αλλαντικής τοξίνης. Το φάρμακο χορηγείται μέσω του φαρμακείου του ΕΟΠΥΥ, χωρίς κάποια συμμετοχή για τους ασθενείς, οι οποίοι πληρώνουν μόνο τον γιατρό τους.

Η χορήγηση γίνεται ανά τρίμηνο από εκπαιδευμένο νευρολόγο, με βελόνα ινσουλίνης. “Γίνεται στο μέτωπο, στους κροτάφους και στην οπίσθια επιφάνεια της κεφαλής και του τραχήλου, δηλαδή στη βάση του κρανίου πίσω, παρασπονδυλικά στον αυχένα και φτάνουμε μέχρι χαμηλά στον τραπεζοειδή. Μιλάμε για περίπου 39 τσιμπήματα, 35 σε συγκεκριμένα σημεία και τα υπόλοιπα σε σημεία όπου πονάει ο ασθενής. Δεν είναι ιδιαίτερα επώδυνα, γιατί τσιμπάμε τους μυς”, εξηγεί ο νευρολόγος.

Ο ίδιος διευκρινίζει πως τα τσιμπήματα γίνονται σε διαφορετικά σημεία από αυτά του αισθητικού botox, με εξαίρεση το μέτωπο. “Στο μέτωπο, όπου υπάρχουν ρυτίδες από μια ηλικία και μετά, αυτές ελαττώνονται αισθητά και έτσι υπάρχει και αισθητικό αποτέλεσμα. Αλλά οι περισσότερες γυναίκες που υποφέρουν από ημικρανία ελάχιστα ενδιαφέρονται για αυτό”, σημειώνει για να προσθέσει πως “πολλές γυναίκες ρωτάνε το αντίθετο: μήπως θα φαίνομαι παραμορφωμένη; Δεν ισχύει ούτε το ένα ούτε το άλλο. Δεν θα έχουμε ούτε το φαινόμενο να γυαλίζει το μέτωπο”.

Δεν έχει σημασία η ώρα χορήγησης

Σε μια διαφορετική μελέτη, οι επιστήμονες εξέτασαν τους ιατρικούς φακέλους 100 ασθενών που δέχτηκαν αγωγή με αλλαντική τοξίνη, εκ των οποίων οι 50 έκαναν τις συνεδρίες πρωινές ώρες (8:00 με 12:00) και οι άλλοι 50 απογευματινές (13:00 – 18:00). Μελέτησαν τα αποτελέσματα με στόχο να διαπιστώσουν αν παίζει ρόλο στην αποτελεσματικότητα η ώρα χορήγησης. Σε αντίθεση με κάποιες μελέτες στο εξωτερικό, δεν προέκυψε κάποια σημαντική διαφορά, τέτοια που να μπορεί να καθορίσει το θεραπευτικό πρωτόκολλο.

Σήμερα στον δυτικό κόσμο εκτιμάται πως πάνω από το 14% των ανθρώπων παρουσιάζει επεισόδια ημικρανίας, είτε αυτοί το γνωρίζουν είτε όχι. Κάθε χρόνο το 2% ως 2,5% όσων παρουσιάζουν επεισόδια μεταπίπτουν στην χρόνια ημικρανία, δηλαδή έχουν συχνότητα πάνω από 15 μέρες το μήνα, πολλές φορές με μεγαλύτερη ένταση, κι αυτό διαρκεί για μεγάλο χρονικό διάστημα.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Μακρύς ο δρόμος για τον ψηφιακό μετασχηματισμό της υγείας στην Ελλάδα

Ποια η θέση της χώρας στον Ηλεκτρονικό Φάκελο, Τηλεϊατρική-Προτάσεις από το ΣΕΒ

Χαμηλή ψηφιακή ωριμότητα και επιδόσεις εμφανίζει η Ελλάδα όσον αφορά την ενσωμάτωση της ψηφιακής τεχνολογίας στον τομέα της υγείας, αναφέρει φετινή μελέτη του ΙΟΒΕ με τίτλο ” Ψηφιακή υγεία και Real World Data στην Ελλάδα: Ο μετασχηματισμός στο οικοσύστημα της υγείας και ο αντίκτυπος στην οικονομία”.

Σύμφωνα με αυτή:
Στο Δείκτη Ψηφιακής Οικονομίας και Κοινωνίας (Digital Economy and Society Index, DESI) η χώρα κατατάχθηκε στην 27η θέση μεταξύ των 28 χωρών της Ε.Ε. για το 2020,
Στο Δείκτη Ανάπτυξης Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης (e Government Development Index, EGDI) κατέλαβε την 42η θέση μεταξύ των 193 κρατών της έρευνας για το 2020, και την 27η θέση ανάμεσα στις 28 χώρες της Ε.Ε.,
Στο Δείκτη Ψηφιακής Εξέλιξης (Digital Evolution Index, DEI) η Ελλάδα βρέθηκε στην 38η θέση μεταξύ των 60 υπό έρευνα κρατών για το 2017,
Στο δείκτη Διευκόλυνσης της Ψηφιοποίησης (Enabling Digitalization Index, EDI) η Ελλάδα κατατάχθηκε 43η μεταξύ 115 κρατών για το 2019.

Σύμφωνα με τα παραπάνω, η Ελλάδα αν και υστερεί σε σχέση με την υπόλοιπη Ευρώπη, έχει κάνει κάποια βήματα στην προσπάθεια της να μετασχηματίσει ψηφιακά τον τομέα υγείας της. Όπως αναφέρει η μελέτη, οι σχετικές προσπάθειες ξεκίνησαν το 2018 με τη σύσταση της Επιτροπής Αξιολόγησης Τεχνολογίας Υγείας, ενώ θετική εξέλιξη αποτελεί και η δημιουργία μητρώου ασθενών για ορισμένες για θεραπευτικές κατηγορίες όπως: την ηπατίτιδα C, των απομυελινωτικών παθήσεων του κεντρικού νευρικού συστήματος, της θαλασσαιμίας, της περιτοναϊκής κάθαρσης, του σακχαρώδη διαβήτη, της χρόνιας μυελογενούς λευχαιμίας και πρόσφατα την δημιουργία Μητρώο Ασθενών για ασθενείς με Covid-19

Παρόλα αυτά, η Ηλεκτρονική Συνταγογράφηση, αν και καθιερωμένη επιτυχώς (50.000 πιστοποιημένοι ιατροί, 12.800 πιστοποιημένα φαρμακεία, 6.000.000 συνταγές/ μήνα, 2.000.00 παραπεμπτικά/ μήνα, 3.000.000 ασφαλισμένοι/μήνα), παραμένει ανεκμετάλλευτη ως προς τον πλούτο των πληροφοριών που περιέχει. 

Επίσης, η λειτουργία της εφαρμογής του emvolio.gov.gr, η (έστω και περιορισμένη) αξιοποίηση λύσεων τηλεϊατρικής για απομακρυσμένες περιοχές συνθέτουν ένα συμπαγές μείγμα μέτρων το οποίο αν και σχεδιάστηκε και εφαρμόστηκε στις ασφυκτικές συνθήκες της πανδημίας, αποτελεί μία ισχυρή παρακαταθήκη για την επόμενη ημέρα.

Τι έδειξε έρευνα της Γενικής Διεύθυνσης Επικοινωνιακών Δικτύων, Περιεχομένου και Τεχνολογιών (DG Connect) της Ευρωπαϊκής Επιτροπής

Από την έρευνα, που εξέτασε την υιοθέτηση και χρήση ψηφιακής τεχνολογίας (e-Health) από τους γενικούς γιατρούς (GPs) στην πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας (Δείκτης e-Health adoption) προκύπτει ότι η Ελλάδα υστερεί σημαντικά στη χρήση ψηφιακής  τεχνολογίας και στην υιοθέτηση σύγχρονων τεχνολογιών στον κλάδο της υγείας είναι σε σύγκριση με τις υπόλοιπες χώρες της Ε.Ε.

Εξετάστηκε τυχαίο δείγμα 5.793 γενικών ιατρών και διεξήχθησαν στατιστικές αναλύσεις των συλλεχθέντων δεδομένων που έδειξαν ότι, συνολικά, η υιοθέτηση της ηλεκτρονικής υγείας στην πρωτοβάθμια υγειονομική περίθαλψη στα 27 κράτη μέλη της Ε.Ε. έχει αυξηθεί από το 2013 έως το 2018, αλλά υπάρχουν διαφορές μεταξύ των χωρών που ερευνήθηκαν.

Συγκεκριμένα, στην έρευνα εξετάζονται τέσσερις επιμέρους δείκτες: ­ Η χρήση Ηλεκτρονικών Φακέλων Υγείας (EΗRs). ­ Η υιοθέτηση της ηλεκτρονικής ανταλλαγής πληροφοριών (Health Information Exchange – HIE). ­ Η χρήση Τηλεϊατρικής. ­ Η ανάπτυξη Προσωπικού Φακέλου Υγείας (Personal Health Record-PHR). Στη βάση των αποτελεσμάτων σε κάθε επιμέρους δείκτη, δημιουργείται ένας συνολικός δείκτης για την υιοθέτηση της ψηφιακής υγείας. Η Ελλάδα κατατάσσεται στην 23η θέση μεταξύ 27 χωρών της ΕΕ με 1.785 μονάδες.

Ηλεκτρονικός Φάκελος 
Στην προτελευταία θέση (26η ) βρίσκεται με βάση το δείκτη για την υιοθέτηση ηλεκτρονικού φακέλου (HER) για τους ασθενείς. Συγκεκριμένα σημείωσε σκορ 2.297 όταν ο μέσος όρος είναι 3.196.

Ηλεκτρονική ανταλλαγή πληροφοριών 
Τρίτη από το τέλος (25η θέση) είναι η χώρα στο δείκτη που σχετίζεται με την ανταλλαγή πληροφοριών σχετικά με κλινικά δεδομένα, το κλείσιμο ραντεβού για υπηρεσίες υγείας και σε επίπεδο ανταλλαγής πληροφοριών υγείας μεταξύ των παρόχων υπηρεσιών υγείας και των φορέων του Δημοσίου με τους ασθενείς. Συγκεκριμένα η Ελλάδα συγκεντρώνει σκορ 1.464 όταν ο μέσος όρος των 27 χωρών διαμορφώνεται στις 2.070 μονάδες.

Τηλεϊατρική 

Η Ελλάδα τα πηγαίνει καλά μόνο με βάση το δείκτη της τηλεϊατρικής όπου βρίσκεται στην 8η θέση συγκεντρώνοντας 1.808 βαθμούς όταν ο μέσος όρος στην Ε.Ε. είναι 1.639. Μάλιστα πετυχαίνει αυτή την “καλή θέση” διότι στο κριτήριο εκπαίδευση/ διαβουλεύσεις μέσω τηλεδιασκέψεων, πετυχαίνει σκορ 2.200 με μέσο όρο 1.861 καταλαμβάνοντας την 5η θέση. Αλλά και στο κριτήριο για εκ του μακρόθεν παρακολούθηση ασθενών βρίσκεται στην 13η θέση λίγο πάνω από το μέσο όρο με 1.431 βαθμούς.

Προσωπικός φάκελος υγείας

Στην εν λόγω κατηγορία η Ελλάδα βρίσκεται στη 16η θέση μεταξύ των 27, αλλά να σημειώσουμε ότι μόνο 8 είναι πάνω από το μέσο όρο, ο οποίος ανεβαίνει πολύ ψηλά από τις 5 χώρες με τις κορυφαίες επιδόσεις. Επίσης η Ελλάδα πέτυχε σκορ 1.389 βαθμών όταν ο μέσος όρος είναι 1.568.

Μάλιστα, στην παράμετρο για τη διατήρηση αρχείων με κλινικά δεδομένα (δηλαδή ο ίδιος ο γιατρός να μπορεί να έχει σε αυτά πρόσβαση) η Ελλάδα βρίσκεται στην 9η θέση με σκορ 1.321 έναντι 1.309 που είναι ο μέσος όρος. Η χαμηλή κατάταξη στην υιοθέτηση ηλεκτρονικών φακέλων και μητρώων οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην ασυμβατότητα των συστημάτων των παρόχων υγείας, γεγονός που δεν επιτρέπει την ενημέρωση του φακέλου όταν ο ασθενής επισκέπτεται άλλα δημόσια ή ιδιωτικά νοσοκομεία και διαγνωστικά κέντρα. Το ίδιο ισχύει σε διενέργεια εξετάσεων ή λήψης φαρμάκων χωρίς παραπεμπτικό του ΕΟΠΥΥ.

Τι προτείνει ο ΣΕΒ
Για την αντιμετώπιση των παραπάνω προβλημάτων, μια πρόσφατη μελέτη του Συνδέσμου Επιχειρήσεων και Βιομηχανιών (ΣΕΒ) προτείνει ως λύσεις τη διαλειτουργικότητα στην ανταλλαγή πληροφοριών υγείας μεταξύ των πληροφοριακών συστημάτων όλων των φορέων υγείας (δημόσιων και ιδιωτικών), τη δημιουργία προτυποποιημένων ηλεκτρονικών φακέλων ασθενών, την εισαγωγή συστημάτων διαχείρισης ασθενών (CRM) στα δημόσια νοσοκομεία, την παροχή απομακρυσμένων υπηρεσιών διάγνωσης για επείγοντα περιστατικά (τηλεϊατρική), την επέκταση της ηλεκτρονικής συνταγογράφησης και, τέλος, την ανάπτυξη συστήματος ηλεκτρονικών προμηθειών για τα νοσοκομεία .

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

ΠΟΥ: Πάνω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο τα ποσοστά παχυσαρκίας της Ελλάδας

Σχεδόν έξι στους δέκα ενήλικες (59%) και ένα στα τρία παιδιά (το 29% των αγοριών και το 27% των κοριτσιών) στην Ευρώπη είναι υπέρβαροι ή παχύσαρκοι, σύμφωνα με νέα έκθεση του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ).

Η εξάπλωση της παχυσαρκίας μεταξύ των ενηλίκων στην Ευρώπη είναι μεγαλύτερη από κάθε άλλη περιοχή, με εξαίρεση την Αμερική. Η Ελλάδα είναι μία από τις χώρες με το μεγαλύτερο πρόβλημα, καθώς τα ποσοστά υπέρβαρων και παχύσαρκων και στα δύο φύλα, τόσο μεταξύ των ενηλίκων όσο και των ανηλίκων, είναι άνω του μέσου ευρωπαϊκού όρου.

Το σωματικό βάρος πέραν του φυσιολογικού είναι μία από τις βασικές αιτίες θανάτου και κινητικών προβλημάτων, καθώς εκτιμάται ότι συνδέεται με περισσότερους από 1,2 εκατομμύρια θανάτους ετησίως στην Ευρώπη ή περίπου το 13% των συνολικών θανάτων. Η παχυσαρκία αυξάνει τον κίνδυνο πολλών μη μεταδοτικών ασθενειών, μεταξύ άλλων τουλάχιστον 13 διαφορετικών καρκίνων, καρδιαγγειακών νόσων, σακχαρώδους διαβήτη τύπου 2, χρονίων αναπνευστικών παθήσεων κ.ά.

Η παχυσαρκία θεωρείται υπεύθυνη, άμεσα, για τουλάχιστον 200.000 νέα περιστατικά καρκίνου κάθε χρόνο στην Ευρώπη, αριθμός που αναμένεται να αυξηθεί τα επόμενα χρόνια. Ακόμη, το σωματικό βάρος πέραν του φυσιολογικού ευθύνεται για το 7% των συνολικών ετών ζωής με αναπηρίες στην Ευρώπη. Επίσης, οι υπέρβαροι και παχύσαρκοι επλήγησαν αναλογικά περισσότερο από την πανδημία Covid-19.

Η έκθεση (WHO European Regional Obesity Report 2022), που δημοσιεύθηκε από το Περιφερειακό Γραφείο του ΠΟΥ για την Ευρώπη και παρουσιάστηκε στο ευρωπαϊκό συνέδριο για την παχυσαρκία που διοργανώνει αυτήν την εβδομάδα στο Μάαστριχτ της Ολλανδίας η Ευρωπαϊκή Ένωση για τη Μελέτη της Παχυσαρκίας, αποκαλύπτει ότι τα ποσοστά των υπέρβαρων και παχύσαρκων έχουν φθάσει σε επιδημικά επίπεδα στην Ευρώπη και συνεχίζουν να αυξάνουν, με καμία χώρα να μη βρίσκεται κοντά στον στόχο του ΠΟΥ για «φρένο» στην αύξηση της παχυσαρκίας έως το 2025.

«Η παχυσαρκία δεν γνωρίζει σύνορα. Οι χώρες στην περιοχή μας έχουν απίστευτη ποικιλία, όμως όλες αντιμετωπίζουν σε έναν βαθμό την πρόκληση της παχυσαρκίας», δήλωσε ο δρ Χανς Κλούγκε, περιφερειακός διευθυντής του ΠΟΥ για την Ευρώπη, ο οποίος κάλεσε τα κράτη να δείξουν την αναγκαία πολιτική βούληση και να αναλάβουν νέες πρωτοβουλίες και παρεμβάσεις για την αντιμετώπιση του προβλήματος, το οποίο θεωρείται πολύπλοκο.

Μεταξύ άλλων, η έκθεση προτείνει νέους φόρους στα ποτά με ζάχαρη, επιδοτήσεις στα υγιεινά τρόφιμα, περιορισμούς στο μάρκετινγκ των ανθυγιεινών τροφών για τα παιδιά, καλύτερη πρόσβαση στις υπηρεσίες υγείας για αντιμετώπιση της παχυσαρκίας, βελτίωση της διατροφής και της σωματικής άσκησης στη διάρκεια όλης της ζωής, προβολή της σημασίας του θηλασμού, παρεμβάσεις σε επίπεδο σχολείου κ.ά.

Η Ελλάδα

Η χώρα μας εμφανίζεται (με βάση στοιχεία του 2016) να έχει ποσοστό υπέρβαρων 62,3% (άνδρες 68,2% – γυναίκες 56,2%), πάνω από τον μέσο ευρωπαϊκό όρο 58,7% (άνδρες 62,9% – γυναίκες 54,3%). Ειδικότερα, το ποσοστό των παχύσαρκων στην Ελλάδα εκτιμήθηκε σε 24,9% (άνδρες 24,2% – γυναίκες 25,4%), επίσης πάνω από τον μέσο ευρωπαϊκό όρο 23,3% (άνδρες 21,8% – γυναίκες 24,5%). Μία βασική διαπίστωση είναι ότι στη χώρα μας υπάρχουν αναλογικά περισσότεροι υπέρβαροι άνδρες, αλλά περισσότερες παχύσαρκες γυναίκες.

Όσον αφορά την παιδική παχυσαρκία (και στα δύο φύλα στις ηλικίες έως πέντε ετών), στην Ελλάδα το ποσοστό εκτιμήθηκε για το 2020 στο 13,9%, σχεδόν διπλάσιο από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο (7,9%). Η χώρα μας εμφανίζεται να έχει ένα από τα υψηλότερα ποσοστά παιδικής παχυσαρκίας μετά την Ουκρανία (17%) και την Αλβανία (14,6%).

Στις ηλικίες 5 έως 9 ετών (με βάση στοιχεία του 2016) η Ελλάδα εκτιμήθηκε ότι έχει ποσοστό υπέρβαρων 41% (αγόρια 45,2% – κορίτσια 36,5%), αρκετά πάνω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο 29,5% (αγόρια 32,1% – κορίτσια 26,6%). Το ποσοστό παχύσαρκων παιδιών 5-9 ετών στην Ελλάδα εκτιμήθηκε σε 17,8% (αγόρια 21,2% – κορίτσια 14,2%), έναντι μικρότερου μέσου ευρωπαϊκού όρου 11,6% (αγόρια 14% – κορίτσια 9,1%).

Αναφορικά με τους εφήβους (10-19 ετών, με βάση στοιχεία 2016), το ποσοστό υπέρβαρων στην Ελλάδα υπολογίστηκε σε 35,3% (αγόρια 39,2% – κορίτσια 31,3%), έναντι μέσου ευρωπαϊκού όρου 24,9% (αγόρια 26,7% – κορίτσια 22,9%). Το ποσοστό των παχύσαρκων εφήβων στη χώρα μας εκτιμήθηκε σε 11,7% (αγόρια 14,4% – κορίτσια 8,8%) έναντι μέσου ευρωπαϊκού όρου 7,1% (αγόρια 8,6% – κορίτσια 5,6%).

 

 

Πηγή: https://www.dikaiologitika.gr/